အခန်း (၁၈၁၉-၁၈၂၄)

အခန်း ၁၈၁၉ စွမ်းအင်စုဝေးခြင်းအစီအရင်

ကုနင်းသည် သာမန်ကျောင်းသားတစ်ယောက်မဟုတ်ပေ။ သူမသည် အရေးကြီးသည့် ကိစ္စတစ်ခုခုကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် လိုအပ်သည့်အခါတိုင်း ခွင့်တောင်းထွက်နိုင်ပြီး ကျန်ကျောင်းသားများသည်လည်း ပုံမှန်အားဖြင့် အပျော်သဘော ထွက်ခွာကြ လေ့ရှိသည်။

လူစုခွဲလိုက်ချိန်က ညနေ ၆ နာရီခန့်ရှိပြီဖြစ်သောကြောင့် ကုနင်းသည် အဝတ်အစားလဲရန် သူမ၏အဆောင်ခန်းသို့ မပြန်ဘဲ တိုက်ရိုက်ထွက်လာခဲ့သည်။

ချောင်ယက ကုနင်းရဲ့ကားကို အိမ်မှ မောင်းခဲ့ပြီး စစ်သင်တန်းပြီးတာနဲ့ လာခေါ်ဖို့ ကုနင်းက သူ့ကို ပြောထားသည်။ ထို့ကြောင့် ယခုအချိန်တွင် ချောင်ယသည် သူတို့ကျောင်းတံခါး၀တွင် သူမကို စောင့်နေပြီဖြစ်သည်။

ကုနင်းသည် အပြင်ထွက်ပြီး ကားပေါ်တက်ပြီး ထွက်သွားသည်။ လင်ရှောင်းထင်ကို စောင့်မနေ‌စေချင်သောကြောင့် ချောင်ယကို တတ်နိုင်သမျှ မြန်မြန်မောင်းရန် ပြောခဲ့သည်။

ကံမကောင်းစွာပဲ လမ်းမှာ ကားအသွားအလာများတဲ့အတွက် စစ်ဟယ်ယွမ်ကိုရောက်ချိန်မှာ ည ၇ နာရီလောက်ရှိ‌ေနပြီ။

သူတို့ရောက်တာနဲ့ ကုနင်းက ထူးဆန်းသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ လင်ရှောင်းထင်နှင့် ကျင်းယွင်ယောင် နှစ်ဦးစလုံးသည် ယခုအချိန်တွင် စစ်ဟယ်ယွမ်တွင် ရှိနေသင့်သော်လည်း မှော်အစွမ်းကို သူမ မခံစားရပေ။

ဘာလို့လဲ?

ကုနင်းသည် ချက်ခြင်းအထဲသို့ မဝင်သေးပဲ ဤနေရာတွင်ဖြစ်ပျက်နေသည်ကိုကြည့်ရန် သူမ၏ ကျောက်စိမ်းမျက်ဝန်းကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ သူမသည် ဧည့်ခန်းကိုမြင်ပြီး ရှန်းကွမ်းယန်၊ လင်ရှောင်းထင်နှင့် ကျင်းယွင်ယောင်တို့ကို သတိပြုမိသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရှန်းကွမ်းယန်နှင့် ကျင်းယွင်ယောင်တို့က သူမဘက်ကို လှည့်လာသည်။ သူမကို ချောင်းကြည့်နေတာကို သူတို့ သိလိုက်သည်က ထင်ရှားသည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူတို့ကို တိတ်တဆိတ်ကြည့်နေတယ်လို့ ခံစားမိပေမယ့် သူတို့မှာ ကျောက်စိမ်းမျက်လုံးမရှိတဲ့အတွက် လူကို မမြင်နိုင်ခဲ့ပါ။

လင်ရှောင်းထင်သည် အဆင့်နိမ့်သောကြောင့် ၎င်းကို သတိမထားမိပေ။ ကုနင်းက သူတို့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး မကြာခင်မှာပဲ သူမမျက်လုံးကို ဆုတ်လိုက်သည်။

သူတို့ကို ဘယ်သူက တိတ်တဆိတ်ကြည့်နေမှန်း မသိပေမယ့် ရှန်းကွမ်းယန်က ကုနင်းဖြစ်နိုင်တယ်ဆိုတာသိသည်။ ကုနင်းသည် သူမရောက်လာပြီးနောက် စစ်ဟယ်ယွမ်နှင့် တစ်ခုခုမှားနေတာကို တွေ့နိုင်တာကြောင့် အခြေအနေကို အရင်စစ်ဆေးဖို့ သူမရဲ့ ကျောက်စိမ်းမျက်ဝန်းကို အသုံးပြုတာဖြစ်နိုင်သည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ?" လင်ရှောင်းထင်က မေးသည်။ တစ်ယောက်ယောက်က သူတို့ကို တိတ်တဆိတ်ကြည့်နေတယ်ဆိုတာကို သူနားမလည်ပေမယ့် ရှန်းကွမ်းယန်နဲ့ ကျင်းယွင်ယောင်တို့ရဲ့ တုံ့ပြန်မှုကနေ တစ်ခုခုတော့ မမှန်ဘူးဆိုတာ သူသိလိုက်ရသည်။

"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။ နင်းနင်း ရောက်လာတာနေမယ်" ရှန်းကွမ်းယန်ကပြောသည် ။ ကျင်းယွင်ယောင်သည် အနည်းငယ် အံ့သြသွားသည် ရှန်းကွမ်းယန်သည် ဤနေရာသို့ မည်သူ ရောက်လာသည်ကို သိနိုင်သောကြောင့်မဟုတ်ဘဲ၊ ထိုလူမှာ ကုနင်းဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ကုနင်းသည် အိမ်တွင်းသို့ ချောင်းကြည့်နိုင်ပုံကို သူမ သိချင်နေမိသည်။ သူမ အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း ထိုအကြောင်းကို မမေးခဲ့ပေ။ ကုနင်း၏ ကျောက်စိမ်းမျက်ဝန်းကို သူမ မသိသော်လည်း ကုနင်းမှာ မယုံနိုင်စရာ အရည်အချင်းများ ရှိသည်ကို သူမ သိသည်။

သိပ်မကြာခင်မှာပဲ ကုနင်းဝင်လာခဲ့သည်။

ချောင်ယက သူတို့နဲ့ အတူထမင်းစားဖို့ မသင့်တော်တာကြောင့် ချောင်ယကို သူမအား ထားခဲ့ဖို့ ပြောခဲ့သည်။ သို့သော် ကုနင်းသည် သူမ၏ကျောင်းသို့ပြန်သွားရန် လိုအပ်သောကြောင့် ကားကို စစ်ဟယ်ယွမ်တွင် ထားခဲ့သည်။

ကုနင်းဝင်လာပြီးတာနဲ့ သူမဟာ စစ်ဟယ်ယွမ်ထဲမှာ မှော်အစွမ်းတွေ လွင့်မျောနေတာကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူမကို အံ့သြသွားစေခဲ့သည်။

ရှန်းကွမ်းယန်နှင့် အခြားသူများ ဧည့်ခန်းထဲတွင် သူမကို စောင့်ရင်း စကားစမြည်ပြောနေကြသည်။ ကုနင်းက လင်ရှောင်းထင်အား သူမကို စောင့်စရာမလိုဘဲ အစားကို အရင်စားနိုင်သည်ဟု ပြောသော်လည်း မစားရသေးပေ။

သူတို့သည် ကုနင်းနှင့် ညစာအတူစားရန် စောင့်မျှော်နေကြသည်။ အတူတူထမင်းစားဖို့ဆိုတာ သူတို့အတွက် မလွယ်‌ကူပေ။

ကုနင်းပေါ်လာသောအခါတွင် သူမသည် မျိုသိပ်ထားသော ဆန္ဒများ ပြည့်နေသော လင်ရှောင်းထင်၏ မျက်၀န်းများနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သည်။ လင်ရှောင်းထင်က တခြားသူတွေကို သတိမထားစေချင်တာကြောင့် ကုနင်းနဲ့ပတ်သတ်တဲ့ ဆန္ဒကို တမင်တကာ မျိုသိပ်ထားခဲ့သည်။

ကုနင်းလည်း သူ့ကို အရမ်းလွမ်းနေပေမယ့် သူမကိုယ်သူမ ကိုယ်ဟန်ဖို့ထားသည်။ တခြားသူတွေက သူတို့ရဲ့ တုံ့ပြန်မှုကို မြင်ပေမယ့် မှားတယ်လို့ မထင်‌ပေ။ သူတို့နှစ်ယောက်လုံးက သမီးရည်းစားတွေဖြစ်ကြသည်။ အချိန်အတော်ကြာ ခွဲခွာခဲ့ရပြီးနောက် တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် လွမ်းဆွတ်ခဲ့ကြတာကို နားလည်နိုင်ကြပါသည်။

"ဟိုင်း အဘိုးရှန်းကွမ်း၊ အမေ" ကုနင်းက သူတို့ကို နှုတ်ဆက်သည်။

"ထိုင်လေ!" ရှန်းကွမ်းယန် က ပြောသည်။

ထို့နောက် ကုနင်းသည် ၀င်ထိုင်လိုက်ကာ လောင်ကျန်းသည် စားပွဲပေါ်၌ ပန်းကန်များကို ချထားလိုက်သည်။

ကုနင်းသည် ညနေ ၆ နာရီအထိ ထွက်ခွာနိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်းနှင့် သူမရောက်ရှိချိန်တွင် ည ၇ နာရီဖြစ်နိုင်သည်ကို သူတို့သိသောကြောင့် လောင်ကျန်းအား နောက်မှချက်ပြုတ်ရန်ပြောခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ဟင်းလျာများသည် ပူနွေးနေဆဲဖြစ်သည်။

ဟင်းက ပူ၍ အေးအေးဆေးဆေး စားလို့ကောင်းသည်။ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် စကားစမြည်ပြောရင်း အစားအသောက်ကို စားသုံးကြသည်။

"အဘိုးရှန်းကွမ်း၊ တံခါးအပြင်ဘက်မှာ ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ အငွေ့အသက်ကို ဘာလို့ မတွေ့ရတာလဲ။ အထဲကို ၀င်လာတော့ မှော်အစွမ်းတွေ လွင့်မျော‌နေသလို ခံစားရတယ်” ဟု ကုနင်းက ဆိုသည်။

“အဘိုး ဒီမှာ စွမ်းအင်စုဝေးခြင်းအစီအရင်တစ်ခုကို တည်ဆောက်ထားတယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီ စစ်ဟယ်ယွမ် မြစ်ကိုဖြတ်ရင် တော်ဝင်နန်းတော်လေ။ အင်ပါယာနန်းတော်က ရှေးမင်းဆက်‌တွေရဲ့ ဧကရာဇ်‌တွေ နေထိုင်တဲ့နေရာ။ ဧကရာဇ်‌တွေက တန်ခိုးရှင်တွေဖြစ်တယ်။ ဒီနေ့ ဒီအချိန်မှာ သူတို့အားလုံး သေဆုံးသွားပေမယ့် သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားက ကျန်နေသေးတယ်။ ဒါပေမယ့် အတော်လေး အားနည်းနေတော့ အဘိုးက စွမ်းအားကို ဆွဲဆောင်ပြီး စီဟီယွမ်မှာ သော့ခတ်ဖို့ ဖွဲ့စည်းမှုတစ်ခုကို ထူထောင်လိုက်တယ်။ ဒါကြောင့် စစ်ဟယ်ယွမ် အထဲက မှော်အစွမ်းကို အပြင်လူ‌တွေက တွေ့နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ကျင့်ကြံသူတွေ ဒီနေရာကို ဖြတ်သွားရင်တောင်မှ သူရဲ့အဆင့်က အဘိုးထက်မမြင့်ဘူးဆိုရင် အဘိုးတို့ရဲ့ မှော်အစွမ်းတွေကို အာရုံခံစားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး” ဟု ရှန်းကွမ်းယန်က ဆိုသည်။

"အိုး ကျွန်မနားလည်ပြီ။" ကုနင်းခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် လင်ရှောင်းထင်နှင့် အခြားသူများသည် ခွန်းလွန်တောင်သို့ ကိုယ်ပိုင်ဂျက်လေယာဉ်ဖြင့် သွားရောက်ကြမှာဖြစ်ပြီး ကောမြို့သို့ တိုက်ရိုက်ဆင်းသက်ကြမည်ဖြစ်သည်။ အချိန်အများကြီး သက်သာနိုင်ပြီး အချိန်မရွေး ပြန်လာနိုင်သည်။

ကုနင်းက သူတို့နဲ့ အဲဒီကို သွားချင်ပေမယ့် သူမရဲ့ စစ်ရေးလေ့ကျင့်မှုကတော့ မပြီးသေးပါ။ သူမ ထွက်သွားဖို့ တောင်းဆိုနိုင်ပေမယ့် မလိုအပ်‌ပေ။ ထိုရက်များအတွင်း သူမသည် သူမ၏ ဝိညာဉ်ရှိ မှော်စွမ်းအားများကို သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ပျံ့နှံ့အောင် မလုပ်နိုင်ခဲ့သေးပေ။ သူမဘေးနားက အဆောင်ခန်းမှာ ကျင့်ကြံသူရှိတာကြောင့် သူမရဲ့လျှို့ဝှက်ချက်ကို မဖော်ထုတ်ဖို့ အလွန်သတိထားရပါမယ်။

ရှန်းကွမ်းယန်က သူမအား ဖီးနစ်သွေး၏အကူအညီဖြင့် ကျင့်ကြံသူများက သူမခန္ဓာကိုယ်ပြောင်းလဲမှုကို မမြင်နိုင်သည်ဟုဆိုသော်လည်း သတိထားရန် လိုအပ်နေသေးသည်။

ထို့အပြင် သူမသည် ကျင့်ကြံနေစဉ်တွင် အနှောက်အယှက်မဖြစ်နိုင်သည့် ဆိတ်ငြိမ်လုံခြုံသောနေရာတစ်ခု လိုအပ်သောကြောင့် ပိုင်လီကျုံးရွှယ် အနီးတွင်မရှိရင်‌တောင်မှ အဆောင်အခန်းသည် ကျင့်ကြံရန်အတွက် မသင့်တော်ပါ။ ထို့ကြောင့် ကုနင်းသည် ကျင့်ကြံရေးကို ဘေးဖယ်ထားရသည်။ အားတဲ့အချိန်ကျရင် ဆိတ်ငြိမ်ပြီး လုံခြုံတဲ့ နေရာမှာ လုပ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ညစာစားပြီးနောက် ရှန်းကွမ်းယန်သည် စာသင်ခန်းတွင် ကုနင်းနှင့် သီးသန့်စကားပြောခဲ့သည်။

"မင်းငါ့ကို ရှောင်းထင်ကိုမပြောပြဖို့ပြောလို့ ငါဘာမှမပြောရ‌သေးဘူး။ မင်းကျောင်းမှာ ကျင့်ကြံလို့ အဆင်မ‌ပြေနိုင်ပေမယ့် ဒီစစ်ဟယ်ယွမ်က မင်းအတွက် အကောင်းဆုံးနေရာဖြစ်တယ်။ မင်းဒီမှာ ဘာတွေလုပ်နေတယ်ဆိုတာ ဘယ်သူမှ သိမှာ မဟုတ်ဘူး” ဟု ရှန်းကွမ်းယန်က ဆိုသည်။

"အဘိုးရှန်းကွမ်း၊ အဘိုးအဲဒါကို ကျွန်မအတွက် အထူးပြင်ဆင်ထားတာလား" ကုနင်းက ရင်ထဲထိသွားသည်။

"မင်းအတွက်ရော ရှောင်းထင်အတွက်ရောပါ။ မြို့တော်မှာ ကျင့်ကြံသူတွေအများကြီးရှိတာမို့ အလုပ်ကပြန်လာရင် ဒီမှာပဲနေလိုက်တာ ပိုကောင်းတယ်” ဟု ရှန်းကွမ်းယန်က ပြောသည်။

သူမအတွက် အလုံးစုံမဟုတ်သော်လည်း ကုနင်းသည် ထိထိမိမိခံစားရဆဲဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ လင်ရှောင်းထင် လုပ်နေသည့်အရာသည် သူမအောင်မြင်ချင်သည့်အရာကဲ့သို့ အရေးကြီးသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

“ဖီးနစ်သွေးက မှော်စွမ်းအားရဲ့ အရင်းအမြစ်တစ်ခုဖြစ်တယ်။ သူ့မှာ အဆုံးမရှိသော မှော်အစွမ်းတွေ ပါတယ်။ အဲ့တာကြောင့် ပြင်ပကမ္ဘာမှာ မှော်အစွမ်းရှိရှိမရှိရှိ မင်းအတွက် အရေးမကြီးဘူး။ ပြင်ပကမ္ဘာက ပိုပါးလွှာတဲ့ မှော်စွမ်းအားအတွက် စိတ်ပူစရာမလိုပါဘူး” လို့ ရှန်းကွမ်းယန် က ဆိုသည်။

“ဟုတ်ကဲ့ပါ အဘိုး ရှန်ဂွမ်” ကုနင်းက ပြောသည်။

ရှန်းကွမ်းယန်က ကုနင်းကို သူဒီရက်ပိုင်း ရှိမှာ မဟုတ်တာကြောင့် ဒီအကြောင်း ပြောပြ‌နေခြင်းဖြစ်သည်။ စစ်ဟယ်ယွမ် မှာ ဘယ်သူမှ ရှိမှာ မဟုတ်‌ပေ။ ကျောက်တုံးလေးနှင့် လောင်ကျန်းတို့လည်း အားလပ်ရက် အနားယူကြလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းသည် ကုနင်းအတွက် အကောင်းဆုံးနေရာဖြစ်သည်။

ရှန်းကွမ်းယန်သည် ကုနင်းနှင့် သီးသန့်စကားပြောအပြီးတွင် ကုနင်းသည် သူမ၏ကျောင်းသို့မပြန်မီ ၎င်းတို့နှင့်အတူ နောက်ထပ်အချိန်တစ်ခုကြာသည်အထိ နေထိုင်ခဲ့သည်။ ရှန်းကွမ်းယန်နှင့် အခြားလူများကလည်း အချိန်သည် အဖိုးတန်သောကြောင့် နေခဲ့ကြသည်။

***

အခန်း ၁၈၂၀ မိသားစုနဲ့ ညစာစားခြင်း

လင်ရှောင်းထင်သည် ကုနင်းကို တွေ့ရန်မလွယ်ကူသောကြောင့် သူမကို ကျောင်းသို့ပြန်မောင်းပို့လိုခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် ကျောက်တုံးလေးသည် ရှန်းကွမ်းယန်နှင့် ကျင်းယွင်ယောင်အတွက် ယာဉ်မောင်းဖြစ်လာခဲ့ပြီး လင်ရှောင်းထင်သည် ကုနင်း၏ကားကို မောင်းနှင်ကာ သူ့ကိုယ်ပိုင်ကားဖြင့် မပြန်မီ ကျောင်းသို့ပြန်ပို့ပေးခဲ့သည်။

ကုနင်းက လမ်းမှာ မိနစ် ၂၀ လောက် အချိန်မဖြုန်း‌စေလိုတာကြောင့် ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။ ထို့အပြင် ဖီးနစ်နဂါးတိမ်တိုက်ပုံစံကျောက်စိမ်းကြောင့် သူမနောက်သို့လိုက်နေသည့် ကျင့်ကြံသူက ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ သူ့ကျောင်းအနီးမှာ ရှိနေတာ ဖြစ်နိုင်သည်။ အတူတူသွားကြရင် သူနဲ့ တွေ့နိုင်သည်။

သို့သော်လည်း အခြားသူများက ကုနင်းအား ပြဿနာမဟုတ်ကြောင်း ပြောခဲ့သည်။ သူတို့ရဲ့ အဆင့်တွေအရ ကျင့်ကြံသူကို အလွယ်တကူ သတိပြုမိနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် ကုနင်းက သဘောတူလိုက်သည်။ ထို့နောက် အတူတူ ထွက်ခွာသွားကြသည်။

သူတို့ကားပေါ်ရောက်တာနဲ့ လင်ရှောင်းထင်က ကုနင်းရဲ့လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး စိတ်မကောင်းဖြစ်ဟန်နဲ့ "ကိုယ်တို့ အခုမှတွေ့တာကို တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် စကား‌တောင်မပြောရဘဲ ပြန်ခွဲရ‌တော့မှာပဲ"

"အနာဂတ်မှာ အတူရှိဖို့ အခု ကျွန်မတို့ ခွဲနေကြရတာပဲဟာ။ ကျင့်ကြံသူအဖြစ် အဆင့်မြင့်ကိုရောက်ပြီး လက်စားချေတာကို အောင်မြင်အောင် လုပ်နိုင်ပြီးသွားရင်တော့ ကျွန်မတို့ အေးချမ်းတဲ့ဘဝနဲ့ ရှင်သန်နိုင်ပြီ မဟုတ်လား”

ကုနင်းက သူ့ကို ထားမသွားချင်ပေမယ့် အခြေအနေကို မပြောင်းလဲနိုင်တာကြောင့် သူ့ကို နှစ်သိမ့်ပေးရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။ တကယ်တော့ လင်ရှောင်းထင်က ဒါတွေအားလုံးကို နားလည်ပေမယ့် သူ့စိတ်ခံစားချက်က လက်တွေ့မှာ‌တော့ သက်ရောက်မှုရှိနေတုန်းပါပဲ။

ဒီအချိန်မှာ သူသာ ကားသာ မမောင်း‌နေရင် ကုနင်းကို သူ့ရင်ခွင်ထဲမှာ ပွေ့ဖက်ပြီး စိတ်အားထက်သန်စွာ နမ်းမိလိမ့်မည်။ ဖြစ်နိုင်လျှင် သူသည် သူမနှင့် စိတ်အားထက်သန်စွာ အတူနေမိလိမ့်မည်။

“ခွန်းလွန်တောင်မှာ ဖုန်းလိုင်း မရှိဘူး၊ ဒါကြောင့် အဲဒီကိုရောက်ပြီးရင် အချင်းချင်း ဆက်သွယ်လို့မရတော့ဘူး။ ကိုယ်မရှိတဲ့အခါ မင်းအကူအညီလိုရင် ဟဲချီမင်ကို ဖုန်းဆက်လိုက်ပါ။ မင်းအစိုးရနဲ့ ဆိုင်တဲ့ကိစ္စမှာအကူအညီလိုရင် အဘိုးကိုတွေ့ဖို့ တွန့်ဆုတ်မနေပါနဲ့။ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ယောက်က မင်းကို ဒုက္ခဖြစ်စေခဲ့ရင် အန်ကယ်ကျီနျဉ်နဲ့ တွေ့ပါ။ သူ မနက်ဖြန်ကျရင် မြို့တော်သို့ ပြန်ရောက်ပြီး မြို့လယ်က ရှန်းရှစ်ဟိုတယ်မှာ တည်းခိုလိမ့်မယ်။ မင်းက ကိုယ့်မိသားစုဝင်တစ်ယောက်ပါ။ သူတို့ကို အကူအညီတောင်းဖို့ အားမနာပါနဲ့။ မင်းက ကိုယ့်ကောင်မလေး။ ကိုယ်ဆီကနေ ထွက်ပြေးဖို့ ဘယ်တော့မှ မကြိုးစားပါနဲ့။ မင်းက သန်မာတဲ့ မိန်းကလေးတစ်ယောက်ဆိုတာ ကိုယ်နားလည်ပေမယ့် မင်းအခက်အခဲတွေကြုံတိုင်း မင်းကိုကာကွယ်ဖို့ ကိုယ့်ကိုကိုယ် အားကိုးမနေပါနဲ့။ မင်းရဲ့လုံခြုံရေးက အမြဲတမ်း ထိပ်တန်းဦးစားပေး‌နော်။ မင်းဘေးကင်းမှ ကိုယ်တို့ လှပတဲ့အနာဂတ်ကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်မှာ” ဟု လင်ရှောင်းထင်က ဆိုသည်။ ကုနင်းဟာ ပြဿနာရှိတဲ့အခါ တခြားလူတွေကို အကူအညီတောင်းဖို့ကို ငြင်းဆန်မှာ သူကြောက်သည်။ သူမသည် အခြားသူများကို အနှောက်အယှက်မပေးလိုကြောင်းကို သူသိသည်။

"ရှင် ဘယ်တုန်းကတည်းက ဒီလောက်ထိ ပူညံပူညံပြောတတ်သွားတာလဲ။ ရှင်နဂိုကစကားနည်းတယ်မဟုတ်ဘူးလား။ အမြဲတမ်းလည်း အေးစက်နေပြီးတော့။ ရှင် ဘယ်တုန်းက ပြောင်းလဲသွားတာလဲ" ကုနင်းက နောက်ပြောင်သည်။ သူမ ထိုသို့ပြောပေမယ့် တကယ်ကို စိတ်လှုပ်ရှားနေမိသည်။ လင်ရှောင်းထင်သည် သူမကို ဂရုစိုက်သောကြောင့် စကားများစွာပြောခဲ့သည်။ လင်ရှောင်းထင်သည် သူမကြောင့် များစွာပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

“ကိုယ် မင်းနဲ့ တွဲမိလို့ ဒီလိုဖြစ်တာမို့ မင်းကိုယ့်ကို တာဝန်ယူရမယ်။ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ကောင်းကောင်းကာကွယ်ပါ။ ကိုယ်ကို စိတ်ပူအောင် ၀မ်းနည်းရအောင် မလုပ်ပါနဲ့” ဟု လင်ရှောင်းထင်က ဆိုသည်။

ကုနင်းသည် သူမအတွက်အထောက်အကူကောင်းဖြစ်သည့် ကျောက်လုံအား သူ့အား ပေးခဲ့သောကြောင့် သူသည် ယခုအခါ သူမ၏ဘေးကင်းရေးကို ပိုစိုးရိမ်လာခဲ့သည်။ ကုနင်းရဲ့ ဘေးမှာ မိစ္ဆာမြေခွေးတစ်ကောင် ရှိနေပေမယ့် မိစ္ဆာမြေခွေးဟာ ကျောင်းလုံနဲ့ ယှဉ်လို့မရပါ။ ၎င်းသည် သူမကို အနည်းငယ်ကူညီနိုင်သော်လည်း အထောက်အကူမဖြစ်ပါ။

"နားလည်ပါတယ် ကျွန်မကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကောင်းကောင်းကာကွယ်ပါမယ်။" ကုနင်းက လေးနက်သောအမူအရာဖြင့် ကတိပြုခဲ့သည်။ လင်ရှောင်းထင်က သူမကို စိတ်ပူနေတာကို သူမ မမြင်ချင်ပေ။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူမကိုယ်သူမ အန္တရာယ်ဖြစ်ခံမှာမဟုတ်ပါ။

ကုနင်းကျောင်းပြန်ရောက်တော့ ၉နာရီထိုးနေပြီ ဒီအချိန်မှာ ကျောင်းသားတွေက ညနေ အတန်းပြီးသွားပြီဖြစ်သည်။

လင်ရှောင်းထင်က ကျောက်တုံးလေးကို အပြင်မှာ စောင့်နေဖို့ ပြောခဲ့ပြီး ကုနင်း၏ ကားကို ကားပါကင်ထဲသို့ မောင်းပို့လိုက်သည်။ ထို့နောက်တွင် လင်ရှောင်းထင်သည် ကုနင်းကိုနမ်းရန် ရုတ်တရက် နီးကပ်လာသည်။

သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်မှာ တခြားဘယ်သူမှမရှိတာကြောင့် ကုနင်းက သူ့ကိုပြန်နမ်းလိုက်သည်။

ကုနင်းက သူ့ကို ပြန်နမ်းသောအခါ လင်ရှောင်းထင်က ပိုလိုချင်ပေမယ့် သူ့အကြောင်းပြချက်က သူ့ကို တားနေခဲ့သည်။

လင်ရှောင်းထင်သည် ကုနင်းကို မိနစ်အနည်းငယ်ကြာ ဆက်လက်နမ်းနေသော်လည်း ကုနင်းသည် သူမတို့ ယခုရပ်တန့်သင့်သည်ဟု ထင်သောကြောင့် သူမသည် သူ့ကို တွန်းထုတ်လိုက်သည်။

လင်ရှောင်းထင်က မကျေမနပ်ဖြစ်ကာ စိတ်ဆိုးသွားသဖြင့် ကုနင်းက သူ့ကို နှစ်သိမ့်ပေးသည်။ "အဘိုးရှန်းကွမ်းနဲ့ အမေက ရှင့်ကို အပြင်မှာ စောင့်နေတုန်းပဲ။ ရှင်အခု အပြင်ပြန်မထွက်လာရင် သူတို့ စိုးရိမ်နေလိမ့်မယ်။ ရှင်ပြန်လာပြီးတာနဲ့ ကျွနိမတို့ သီးသန့်အချိန်တွေ ပိုရနိုင်တာပဲ ဟုတ်တယ်မလား"

လင်ရှောင်းထင်လည်း ဒါကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိပေမယ့် သူ့ကိုယ်သူ မထိန်းနိုင်ခဲ့ပါ။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ ကုနင်းကိုနေဖို့ အတင်းအကြပ် လုပ်မည်မဟုတ်ပါ။ သူမပြောသလိုပဲ သူ သူတို့ကို ဆက်လက်စောင့်နေ‌စေမယ်ဆိုရင် သူတို့ စိုးရိမ်နေလိမ့်မည်။ သူတို့ရဲ့ ကုနင်းအပေါ် အထင်အမြင်ကို ပျက်ပြားအောင် မလုပ်ချင်ပေ။

"ကောင်းပြီ၊ ဒါပေမယ့် မင်းရဲ့ စကားကို မင်းလိုက်နာရမယ်နော်" လင်ရှောင်းထင် သည် ဆုံးဖြတ်ချက်ပြတ်သားသော မျက်လုံးများဖြင့် ကုနင်းကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

ကုနင်းသည် အနည်းငယ် လန့်သွားသော်လည်း လင်ရှောင်းထင်ကို လျစ်လျူရှုပြီး ကားထဲမှ ဆင်းလိုက်သည်။

လင်ရှောင်းထင်က သူမနောက်ကို လိုက်သွားပြီးနောက် အတူတူ အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။

ရှန်းကွမ်းယန်နှင့် ကျင်းယွင်ယောင် နှစ်ဦးစလုံးသည် လင်ရှောင်းထင်နှင့် ကုနင်းတို့အတွက် သီးသန့်အချိန်လိုအပ်ကြောင်း နားလည်ထားသောကြောင့် ၎င်းတို့သည် စိတ်ရှည်သည်းခံကာ‌စောင့်နေသည်။

သူတို့မထွက်ခွာခင်မှာ ရှန်းကွမ်းယန်နဲ့ ကျင်းယွင်ယောင်က ကုနင်းကို သတိထားပြီ‌နေဖို့ သတိပေးခဲ့သည်။

လင်ရှောင်းထင်၏ကားထွက်သွားသည်ကိုကြည့်ပြီးနောက် ကုနင်းသည် သူ့ကျောင်းဆီသို့ လမ်းလျှောက်ပြန်လာခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူမလှည့်ကြည့်လိုက်တော့ ကားရပ်နားရာနေရာကနေ လမ်းလျှောက်လာတဲ့ ရုန်ကျွယ်ကိုတွေ့လိုက်သည်။ ရုန်ကျွယ်သည် တစ်ချိန်တည်းတွင် သူမ၏မျက်လုံးများကို ဆုံတွေ့ခဲ့သည်။

ရုန်ကျွယ်၏ကားသည် ကုနင်း၏ကားနောက်ကွယ်ရှိ ကားရပ်နားရာသို့ ဝင်သွားသောကြောင့် သူမကို အမျိုးသားတစ်ဦးနှင့် လက်ကိုင်ပြီး ထွက်သွားသည်ကို သူမြင်သော်လည်း ထိုလူ၏ကျောကိုသာ မြင်လိုက်ရသည်။

ထိုလူ၏မျက်နှာကို မမြင်ရသောကြောင့် ထိုသူမှာ မည်သူမည်ဝါဖြစ်သည်ကို မသိ။ သို့သော် ထိုသူ၏ကျောကိုသာမြင်ရသော်လည်း ထိုယောက်ျားသည် မြင့်မြတ်သောသဘာဝရှိသောကြောင့် ထိုယောက်ျားသည် သာမန်မဟုတ်နိုင်ကြောင်း လောင်းကြေးထပ်သည်။

ထို့အပြင် သူတို့သည် လက်ချင်းချိတ်ကာ လမ်းလျှောက်ကြသောကြောင့် စုံတွဲဖြစ်ရမည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ရုန်ကျွယ်သည် အနည်းငယ် စိတ်မသက်မသာ ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဟိုင်း ဆရာ!" ကုနင်းက ရုန်ကျွယ် ကိုတွေ့တာနဲ့ နှုတ်ဆက်သည်။

"ဟိုင်း ဒီညနေ အတန်းမရှိဘူးလား" ရုန်ကျွယ်က တည်ငြိမ်သောလေသံဖြင့် မေးသည်။ တကယ်တော့ ကုနင်းက ခွင့်တောင်းပြီး ကျောင်းကထွက်သွားနိုင်တာကို သူသိသည်။ နည်းပြချုပ်အနေဖြင့် တပည့်များအကြောင်းကို အချိန်တိုတိုအတွင်း သိရှိလာခဲ့သည်။ အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ ရုန်ကျွယ်က ထိုမေးခွန်းကို မေးခြင်းဖြစ်သည်။

"ဟုတ်ပါတယ်၊ ကျွန်မမိသားစုနဲ့ ထမင်းသွားစားခဲ့တာပါ" ဟု ကုနင်းက ပြောသည်။

"အိုး၊ မင်းအဆောင်ခန်းကို အခုပြန်သွားတော့" ရုန်ကျွယ်ကပြောပြီး အမြန်ထွက်သွားသည်။ ရုန်ကျွယ်၏ အေးစက်သော သဘောထားကို ရင်ဆိုင်ရသော်လည်း ကုနင်းသည် သူနှင့် ဆက်ဆံရေးဖွဲ့ရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိသောကြောင့် ထိခိုက်မှုမရှိခဲ့ပေ။

ကုနင်းသည် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်လာစဉ် ရုန်ကျွယ် မြန်မြန်လျှောက်သွားသောကြောင့် မကြာမီမှာပင် သူတို့ကြားအကွာအဝေးကို ရောက်သွားခဲ့သည်။

ကုနင်းက အဆောင်ခန်းထဲ ပြန်ရောက်တဲ့အခါ စုန့်မြောင်ကောက အဲ့ဒီမှာ ရှိ‌နေသည်။

ကုနင်းကိုတွေ့တော့ သူမက ဝမ်းသာအားရ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ ကောရှီယန်နှင့် လုရှောင်ရှောင်တို့သည် ကုနင်းကိုတွေ့ရတာ မပျော်သော်လည်း စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောရဲကြပေ။ အဲဒီအစား သူတို့က သူမကို တိုက်ရိုက် လျစ်လျူရှုခဲ့သည်။

ကောရှီယန်သည် သူမ၏ အကိုကြီးက ကုနင်းကို သင်ခန်းစာတစ်ခု မပေးမီအထိ စိတ်ရှည်ရမည်။ ကောရှီယန်ရော လုရှောင်ရှောင်ရော ဒီနေ့ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာတွေကို မသိရှိခဲ့ကြပေ။

***

အခန်း ၁၈၂၁ နေလောင်ခြင်း

ညနေမှာတော့ အထွေအထူးဘာမှမရှိပါ။ လင်ရှောင်းထင် နဲ့ တခြားသူတွေ လေဆိပ်ရောက်တာနဲ့ လင်ရှောင်းထင် သည် ကုနင်းအား လေယာဉ်ပေါ်မတက်ခင် မက်ဆေ့ခ်ျပို့လိုက်သည်။

ကုနင်းက လင်ရှောင်းထင်တို့နဲ့မနေ့က အတူထမင်းစားတာကြောင့် ပိုင်လီကျုံးရွှယ်က နောက်နေ့ နေ့လည်မှာ သူမကို ထမင်း၀ယ်‌ကျွေးမည်။

ပိုင်လီကျုံးရွှယ်သည် ကုနင်းနှင့် စုန့်မြောင်ကောအတွက် အစားအသောက်ကောင်းများ ဝယ်‌ကျွေးရန်စီစဉ်ထားသောကြောင့် ထိုနေ့လည်ခင်းတွင် တစ်ရေးတစ်မော မအိပ်ဘဲ နေ့လည်စာစားရန် အပြင်ထွက်ခဲ့သည်။

နေ့လယ်စာစားပြီးနောက် သူတို့သည် ဖြည်းညှင်းစွာ ပြန်လာပြီး ကျောင်းဝင်းအတွင်း လမ်းလျှောက်ထွက်ကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် ကောင်လေးတစ်ယောက်က သူတို့ဆီသို့ လျှောက်လာသည်။ ထိုသူမှာ ကုနင်းမှအသက် ကယ်တင်ပေးခဲ့သည့် ဝက်ရူးပြန်ရောဂါရှိတဲ့ ကျိုးကျားဟောက် ပါ။

ကျိုးကျားဟောက်သည် ကုနင်း၏ စွမ်းအင်သလင်းကျောက်ကို သောက်သုံးထားသောကြောင့် သူသည် နေကောင်းနေပြီဖြစ်သော်လည်း စိုးရိမ်မှုကင်းရန်အတွက် ဆေးရုံသို့သွား၍ စစ်ဆေးနေရဆဲဖြစ်သည်။ စစ်ဆေးပြီးနောက် သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ကောင်းနေတာကြောင့် နှစ်ရက်လောက် အနားယူပြီး ကျောင်းပြန်တက်ခဲ့သည်။

ဝက်ရူးပြန်ရောဂါရှိသူများသည် အပြင်းအထန်လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်ခြင်းကို ရှောင်ကြဉ်သင့်သော်လည်း လေ့ကျင့်ခန်းကို တစ်နေ့တစ်ကြိမ်ပြုလုပ်သင့်သည်။ ထို့ကြောင့် နည်းပြက သူ့ကို ဦးစားပေးခဲ့သည်။ သတိအနေအထာနဲ့ ရပ်ခြင်းနှင့် ပြေးခြင်းကဲ့သို့သော လှုပ်ရှားမှုများတွင် ပါဝင်ရန် မလိုအပ်ဘဲ အခြားသော သိမ်မွေ့သော လှုပ်ရှားမှုများတွင်သာ လေ့ကျင့်ရန် လိုအပ်သည်။

တကယ်တော့ ကျိုးကျားဟောက်က လေ့ကျင့်ရေးကထွက်ချင်ရင်တောင် ကျောင်းက သဘောတူ‌လောက်ပေမယ့် သူက မလိုအပ်ဘူးဟု ထင်သည်။ သူက အဲ့လောက်ထိမပျော့ညံ့ပါ။

ထို့အပြင် လက်ထောက်အတန်းခေါင်းဆောင်အနေဖြင့် ယာယီအလုပ်ဖြစ်နေသော်လည်း ကောင်းစွာလုပ်ဆောင်သင့်သည်။

ဤသည်မှာ ကုနင်းသတိမထားမိသော ကျိုးကျားဟောက်၏ အတွေးဖြစ်သည်။

ကျိုးကျားဟောက်သည် ကုနင်း၏ စွမ်းအင်သလင်းကျောက်ကို ယူပြီးနောက်၊ ဝက်ရူးပြန်ရောဂါကို လုံးဝပျောက်ကင်းအောင် မကုသနိုင်သော်လည်း သူသည် နောက်ထပ်တက်နိုင်ဖွယ်မရှိပါ။

"အင်း ကုနင်း အဲဒီနေ့က ငါ့အသက်ကို ကယ်ပေးလို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ မင်း‌ကြောင့်သာမဟုတ်ရင် ငါအသက်ဆုံးရှုံးသွားရနိုင်တယ်" ကျိုးကျားဟောက် က ကုနင်းကို ကျေးဇူးတင်သည်။

ကုနင်းကို မျက်နှာမူရတာဟာ ဌာနမှူးလို အရေးပါတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးနဲ့ စကားပြောနေရသလိုခံစားရ၍ အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။

တကယ်တော့ ကုနင်းဟာ သူတို့မျက်လုံးထဲမှာ သာမန်ကျောင်းသားတစ်ယောက်မဟုတ်ပါ။ ယင်းအစား သူမသည် ကုမ္ပဏီများတွင် ယွမ်ဘီလီယံနှင့်ချီသော ပိုင်ဆိုင်မှုများကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် အလွန်အောင်မြင်သော စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်တစ်ဦးဖြစ်သည်။ သာမာန်လူအများစုက သူမကို အံ့သြတကြီး ကြည့်ရသည်။

"ရပါတယ်။ အခု ဘယ်လိုနေလဲ" ကုနင်းက စိုးရိမ်စွာနဲ့ မေးသည်။

"ရပါတယ်။ နောက်ထပ် တက်မှာဆိုးလို့ ပြင်းထန်တဲ့ လေ့ကျင့်ခန်းတွေကလွဲရင် စစ်ရေး လေ့ကျင့်မှုကို ပြီးအောင် လုပ်နိုင်ပါတယ်။ နည်းပြဆရာက ကျွန်တော့်ကို ဦးစားပေးထားတယ်။ သတိအနေအထားနဲ့နေဖို့ ဒါမှမဟုတ် ပြေးဖို့ မလို‌တော့ဘူး။ တခြား သိမ်မွေ့တဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေ‌တော့ လုပ်ဖို့လိုတယ်” ဟု ကျိုးကျားဟောက်က ပြောသည်။

"တော်သေးတာပေါ့" ကုနင်းကပြောသည်။

ကုနင်းက ကျိုးကျားဟောက်အား သူ့ဆေးသောက်ပြီးရင် ဖျားနာမှုမျိုး ထပ်မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ မပြောခဲ့ပါ။ သူသည် သတိအနေအထားရပ်ခြင်း သို့မဟုတ် ပြေးခြင်းကဲ့သို့ စစ်တပ်၏ လေ့ကျင့်မှုများကို ပြုလုပ်နိုင်သည်။ သို့သော် သူ၏ရောဂါသည် အပြည့်အဝပျောက်ကင်းသည်ဟု မဆိုလိုပါ။ ထို့ကြောင့် ကုနင်းက သူ့ကို မပြောနိုင်ပေ။ လေ့ကျင့်စဉ်အတွင်း နောက်ထပ် တက်ပါက မည်သို့ဖြစ်မည်နည်း။

သူတို့ သိပ်သတိမထားပဲ နေမိသွားနိုင်သည်။

"အမ်၊ ကုနင်း ငါ့မိဘတွေက မင်းကို ကျေးဇူးတင်ဖို့အတွက် နေ့လည်စာ အတူတူစားဖို့ ဖိတ်ချင်တယ်။ မင်းအားလား? ငါတို့ကျောင်းအပြင်က စားသောက်ဆိုင်မှာ ထမင်းစားမယ်‌လေ” ဟု ကျိုးကျားဟောက် က ပြောသည်။

“မလိုပါဘူး။ ကျေးဇူးပြုပြီး မင်းမိဘတွေကို ငါသူတို့ရဲ့ ကြင်နာမှုကိုလက်ခံရရှိတယ်လို့ပြော‌ပေးပါ” ကုနင်းက ငြင်းသည်။ သူမသည် သူတို့ကို အထင်အမြင်သေးခြင်းမရှိသော်လည်း မလိုအပ်ဟု ရိုးရှင်းစွာတွေးခဲ့သည်။

“ကောင်းပြီ…” ကျိုးကျားဟောက်သည် ကုနင်းက ငြင်းနိုင်သည်ကို သိသော်လည်း သူမတကယ်ငြင်းသောအခါတွင် သူဘာပြောရမှန်းမသိဖြစ်သွားသည်။

“ကောင်းပြီ၊ ငါတို့ အခု သွားသင့်ပြီ နောက်မှတွေ့မယ်" ကုနင်းကပြောပြီး ထွက်သွားသည်။ သူမပြောပြီးကတည်းက ကျိုးကျားဟောက်က အတင်းအကြပ်မလုပ်တော့ပါ။

ကုနင်းက အဝေးကိုရောက်တဲ့အခါ သူ့အဖေကိုဖုန်းဆက်ပြီး ကုနင်းရဲ့အဖြေကိုပြောပြသည်။

ပိုင်လီကျုံးရွှယ်နှင့် စုန့်မြောင်ကောတို့သည် သူတို့ဆိုလည်း ဖိတ်ကြားချက်ကို လက်ခံမည် မဟုတ်သောကြောင့် ကုနင်းအား အဘယ်ကြောင့် ငြင်းပယ်သည်ကို မေးမြန်းရန် စိတ်မ၀င်စားပေ။ တကယ်တော့ အဲ့တာက မလိုအပ်ပါ။

သူတို့ သုံးဦးသည် ကစားကွင်းတွင် အချိန်အတော်ကြာ လမ်းလျှောက်ခဲ့ကြပြီး မွန်းလွဲပိုင်းတွင် စစ်ရေးလေ့ကျင့်မှု စတင်ခဲ့သည်။

ရက်အတော်ကြာပြီးနောက်တွင်‌တော့ သူတို့သည် ၎င်းကို ကျင့်သားရခဲ့ကြသောကြောင့် ကျောင်းသားအနည်းငယ်သာ ဤတစ်ကြိမ်တွင် နာကျင်၍ ညည်းတွားခဲ့ကြသော်လည်း အချို့သော မိန်းကလေးများသည် အခြားအရာနှင့်ပတ်သက်၍ ညည်းညူကြသည်။

ဒီရက်ပိုင်း ပူပြင်းတဲ့ နေရောင်အောက်မှာ သူတို့ မတ်တပ်ရပ်နေတာကြောင့် အများစုဟာ ညိုမဲသွားကြသည်။ ကောရှီယန် နှင့် လုရှောင်ရှောင် ပင်လျှင် မဲပြာကျသွားသည်။

ဒါပေမယ့် ကုနင်းနဲ့ စုန့်မြောင်ကောကတော့ လုံးဝကို မည်းမသွားပါ။ ဖီးနစ်သွေး၏ မှော်စွမ်းအင်သည် သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ မ၀င်ရောက်သော်လည်း ၎င်းသည် သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ရှိနေသောကြောင့် ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်အား အာဟာရဖြည့်သွင်းပေးခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူမအား ပြင်ပပျက်စီးမှုဒဏ်မှ ကာကွယ်ပေးနိုင်သည်။

ကုနင်းသည် ပူပြင်းသော နေရောင်အောက်တွင် ရက်အတန်ကြာ ရပ်နေသော်လည်း သူမ၏ အသားအရေသည် နေရောင်ခြည်ဒဏ်ကို ခံနိုင်ပေသည်။

စုန့်မြောင်ကော သည် ကုနင်းပေးသော ခိုကျီ နေရောင်ကာခရင်မ်ကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ မှော်အစွမ်းဖြင့် ပေါင်းထည့်ထားသောကြောင့် အတော်လေး ထိရောက်မှုရှိသည်။ ခိုကျီ နေရောင်ကာခရင်မ်က သူ့အသားအရေကို နေလောင်ဒဏ်ကနေ ကာကွယ်ပေးနိုင်ပြီး အသားအရေကိုလည်း စိုပြေစေပြီး ဖြူဝင်းလာစေနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် စုန့်မြောင်ကော သည် နေမလောင်တဲ့အပြင် အနည်းငယ်ပင်ဖြူလာသောကြောင့် ကောရှီယန်နှင့် လုရှောင်ရှောင် အပါအဝင် မိန်းကလေးများစွာက သူမကို မနာလိုဖြစ်ခဲ့ကြသည်။

ကောရှီယန်နှင့် လုရှောင်ရှောင် နှစ်ယောက်စလုံးက သူမအသုံးပြုသည့် နေရောင်ကာခရင်မ် အမှတ်တံဆိပ်ကို မေးမြန်းချင်ခဲ့ကြသော်လည်း ၎င်းတို့မှာ အာဃာတကြောင့်‌ မေးရန် ရှက်စရာကောင်းလွန်းလှသည်။

တကယ်တော့ ကုနင်းက အဲဒါကို အရင်က ပြောဖူးပေမယ့် ကောရှီယန်နဲ့ လုရှောင်ရှောင်တို့ဟာ အဲဒီတုန်းက မကြားခဲ့ပေ။

ရလဒ်အနေနဲ့ စုန့်မြောင်ကောနဲ့ ကုနင်းမရှိတဲ့အခါ ကောရှီယန်ဟာ နေရောင်ကာခရင်မ်ကို ရှာဖို့ သူတို့ရဲ့ အိပ်ရာနဲ့ စာအုပ်စင်တွေကို လျှို့ဝှက်ရှာဖွေခဲ့ပေမယ့် ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ သူမ မအောင်မြင်ခဲ့ပေ။

သူတို့၏ဗီရိုများကို သော့ခတ်ထားသောကြောင့် သူမဖွင့်၍မရပါ။

သူမ တော်တော်သတိထားရှာ‌ဖွေပေမဲ့ အခုချိန်မှာတော့ အိပ်ရာအနေအထားက မတူတော့ပေ။ ကုနင်း၏ ဓာတ်ပုံမှတ်ဉာဏ်ကြောင့် တစ်စုံတစ်ယောက်သည် သူမ၏ အိပ်ယာပေါ်၌ တစ်ခုခုပြုလုပ်ခဲ့သည်ကို အလွယ်တကူ သတိပြုမိခဲ့သည်။ ဆက်‌တွေးနေစရာမလိုဘဲ ကောရှီယန် ဖြစ်ရမယ်လို့ ချက်ချင်းသဘောပေါက်လိုက်သည်။

အချိန်အတော်ကြာ စစ်ဆေးပြီးနောက် ကုနင်းသည် ၎င်းနှင့်ပတ်သက်ပြီး ဘာအမှားအယွင်းမှမတွေ့ရှိရသောကြောင့် ၎င်းကိုထောက်ပြရန် သူမစိတ်မ၀င်စားခဲ့ပေ။

အမှန်‌တော့ နေမလောင်ကြသော မိန်းကလေးများစွာလည်း ရှိပေသည်။ သူတို့သည် ခိုကျီ၏သစ္စာရှိဖောက်သည်များဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် စစ်ရေးလေ့ကျင့်မှုအတွက် ခိုကျီ နေကာခရင်မ်များကို အထူးပြင်ဆင်ထားကြသည်။

နေလောင်ခံရတဲ့ တခြားမိန်းကလေးတွေက သူတို့ကို မနာလိုဖြစ်ပြီး အသားအရေ၏ အရည်အသွေးကြောင့်လား ဒါမှမဟုတ် အမှတ်တံဆိပ်တစ်ခုရဲ့ နေရောင်ကာခရင်မ်ကြောင့်လားဟု မေးကြသည္။

နေမလောင်သော မိန်းကလေးများသည် ၎င်းတို့၏ အသားအရေ အရည်အသွေးကြောင့် ဟုတ်မဟုတ် မသေချာသော်လည်း သူတို့အားလုံးက ခိုကျီ အမှတ်တံဆိပ်၏ နေရောင်ကာခရင်မ် တစ်မျိုးတည်းကိုသာ အသုံးပြုကြ‌သည်။ ထို့ကြောင့် လူတိုင်းက ၎င်းတို့ကို အသားအရောင်မပြောင်းအောင် ကာကွယ်ပေးတာက ခိုကျီ နေရောင်ကာခရင်မ်ဖြစ်မည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့ကြသည်။

စုန့်မြောင်ကောသည် သူမ၏ အတန်းဖော်များက ထိုမေးခွန်းကို မေးသောကြောင့် ကုနင်း၏ ကုမ္ပဏီကို မြှင့်တင်ရန် ဤအခွင့်အရေးကြီးကို ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။ ခိုကျီ နေရောင်ကာခရင်မ်ကြောင့်ဖြစ်ရတာလို့ သူမကပြော‌ပြသည်။

ဒါဟာအမှန်တရားပါပဲ။ သူမသည် ယခင်က စစ်စခန်းတစ်ခုတွင် စစ်ရေးလေ့ကျင့်မှု ခံယူခဲ့ပြီး ရက်အနည်းငယ်အကြာတွင် သူမ၏ အသားသည် မဲပြာလာခဲ့သည်။ ပြန်ပြီး အသားဖြူလာဖို့ လနဲ့ချီပင် ကြာမြင့်ခဲ့‌သည်။

***

အခန်း ၁၈၂၂ မိုက်လိုက်တဲ့ကား

အမျိုးသားကောလိပ်ဝင်ခွင့် စာမေးပွဲအပြီး အားလပ်ရက်တွင် သူမသည် ညိုမဲနေသည့် မျက်နှာနှင့် ခြေလက်များဖြင့် တက္ကသိုလ်တက်ရန် ဆန္ဒမရှိသောကြောင့် လေ့ကျင့်ရေးမဆင်းခဲ့ပေ။

ထို့အပြင် စာသင်နှစ်သစ် စတင်ပြီးနောက် စစ်ရေးလေ့ကျင့်မှုလည်း ပြုလုပ်ရန် လိုအပ်သည်။ သူမ ပိုမည်းလာရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ သူမသည် အသားမဲတာကို မုန်းသည်။

ခိုကျီ ဟာ ကျော်ကြားမှုတွေ အများကြီးရခဲ့ပေမယ့် အသက်နှစ်ဆယ်ကျော်က မိန်းကလေးတွေကြားမှာ ရေပန်းအစားဆုံးဖြစ်ခဲ့သည်။ မိန်းကလေးအများစုဟာ အဲ့ဒီအသက်အရွယ်မှာမှ မိတ်ကပ်လိမ်းတတ်လာပြီး မိတ်ကပ်လိမ်းတဲ့ပစ္စည်းတွေကိုလည်း ပိုရင်းနှီးလာတာကြောင့်ဖြစ်ပေသည်။

အသက် ၁၈ နှစ် သို့မဟုတ် ၁၈ နှစ်အောက်ငယ်သော မိန်းကလေးများသည် အလွန်ငယ်သေးသောကြောင့် အများစုမှာ မိတ်ကပ်လိမ်းသည့်အလေ့အထ မရှိကြပါ။

အထက်တန်းကျောင်းသူကျောင်းသားများကို ပုံမှန်အားဖြင့် မိတ်ကပ်လိမ်းခွင့်မပြုဘဲ အလှကုန်အများစုသည် အသက် ၂၀ နှစ်အထက် အမျိုးသမီးများအတွက် သင့်လျော်‌ပေသည်။

အသက် ၁၈ နှစ်အရွယ် မိန်းကလေးတစ်ဦး၏ မျက်နှာအသားအရေသည် မိတ်ကပ်လိမ်းရန် အရွယ်မရောက်သေးသည့်အပြင် ဓာတုပစ္စည်းများပါရှိသည့်အတွက် မျက်နှာကို ပျက်စီးစေနိုင်သည်။ အသားအရေကြောင့် မိန်းကလေးတော်တော်များများ မိတ်ကပ်မလိမ်းရဲကြပေ။ ထို့ကြောင့် အဆိုပါ အမျိုးသမီးငယ်များသည် နေရာတိုင်းတွင် ကြော်ငြာထားသော နိုင်ငံတကာအမှတ်တံဆိပ်များမှလွဲ၍ မိတ်ကပ်ထုတ်ကုန်များအကြောင်း အနည်းငယ်သာ သိကြသည်။

ခိုကျီသည် လူကြိုက်များသော်လည်း နိုင်ငံတကာ အမှတ်တံဆိပ်များလောက် မကျော်ကြားသောကြောင့် လူများစွာ မကြားဖူးပါ။ ခိုကျီ သည် ဈေးကွက်သို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့တာ လအနည်းငယ်သာရှိ‌ေသးသော်လည်း နိုင်ငံတကာ အမှတ်တံဆိပ်များသည် နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် လူကြိုက်များခဲ့သည်။

တကယ်တော့ ခိုကျီဟာ အချိန်တိုတိုအတွင်းမှာ အလွန်ကျော်ကြားမှုရရှိခဲ့တဲ့ သမိုင်းတစ်လျှောက် ပထမဆုံးသောအမှတ်တံဆိပ်ဖြစ်သည်။

စုန့်မြောင်ကောရဲ့ အဖြေကို ကြားတော့ တစ်စုံတစ်ယောက်က “ခိုကျီ? ဒီတံဆိပ်ကို တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး။ သေးငယ်တဲ့ အမှတ်တံဆိပ်တစ်ခု ဖြစ်ရမယ်”

“ငါ‌တော့ယုံတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အသုံးဝင်သရွေ့တော့ တံဆိပ်ကောင်းတစ်ခုပါပဲ”

"ငါ ခိုကျီ အကြောင်း ကြားဖူးတယ်။ တကယ်တော့ အဲ့တာ သေးငယ်တဲ့ အမှတ်တံဆိပ် မဟုတ်ဘူး။ တော်တော်နာမည်ကြီးတယ်။ အသစ်ဖြစ်‌‌ပေမယ့်လည်း အချိန်တိုအတွင်း လူကြိုက်များလာတယ်။ သူ့ရဲ့ ထုတ်ကုန်တွေရဲ့ ကောင်းမွန်တဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှုတွေအကြောင်းလည်း ငါကြားဖူးတယ်။ စျေးမကြီးပေမယ့် မိတ်ကပ်လိမ်းတဲ့အလေ့အထမရှိလို့ အရင်က မဝယ်ဖူးတာ”

"တကယ်လား?"

"မင်းသိပြီးသားကို ဘာလို့မသုံးတာလဲ"

“စစ်လေ့ကျင့်မှုမှာ အသားအရေ ညိုမဲလာမယ်ဆိုတာ မသိခဲ့ဘူး‌လေ၊ ဒါကြောင့် နေရောင်ကာခရင်မ်ကို မပြင်ဆင်ထားဘူး။ စကားမစပ်၊ ငါ အခု ညိုနေပြီ ဆိုတော့ သွားဝယ်ရမှာပေါ့"

"ငါရောပဲ! မမဲချင်ဘူး။ ရုပ်ဆိုးတယ်။ ငါ့ကိုယ်ငါမုန်းမိလိမ့်မယ်"

"ငါလည်း သွားဝယ်လိုက်မယ်! သင်တန်းပြီးတာနဲ့ အတူတူသွားဝယ်ကြမလား”

“…”

မနက်ပိုင်းလေ့ကျင့်မှုပြီးတာနဲ့ ခိုကျီ နေရောင်ကာခရင်မ်ဝယ်ဖို့ မိန်းကလေးတော်တော်များများ သဘောတူခဲ့ကြသည်။

မြို့တော်တက္ကသိုလ်တွင်သာမက အခြားသော တက္ကသိုလ်များစွာတွင်လည်း ဤသို့ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်။

ကျောင်းသားများစွာသည် ခိုကျီ နေရောင်ကာခရင်မ်၏အကူအညီဖြင့် နေမလောင်သော သတင်းသည် လျင်မြန်စွာပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။

တစ်ရက် သို့မဟုတ် နှစ်ရက်အတွင်း ခိုကျီ နေရောင်ကာခရင်မ်သည် လူသစ်များကြားတွင် အလွန်ရေပန်းစားလာခဲ့သည်။

စတိုးဆိုင်များစွာတွင် ပစ္စည်းပြတ်သွားခဲ့ပြီး ကျောင်းသားအများအပြားပင် ၎င်းကို မဝယ်နိုင်ခဲ့ပါ။ စတိုးဆိုင်များတွင်မဝယ်နိုင်သူများသည်အင်တာနက်ပေါ်တွင် ဝယ်ရသည်ဖြစ်သောကြောင့် ခိုကျီ၏တရားဝင် ၀က်ဘ်ဆိုက်တွင်နေရောင်ကာခရင်မ်များမကြာမီပြတ်သွားခဲ့သည်။

စတိုးဆိုင်ပိုင်ရှင်များသည် ခိုကျီထံ ချက်ခြင်းဆက်သွယ်ပြီး ကုန်ပစ္စည်းများ ထပ်မံဝယ်ယူရန် ကြိုးစားသော်လည်း ဖုန်းလိုင်းသည် အမြဲတမ်း အလုပ်ရှုပ်နေ‌ပေသည်။

ယခုခေတ်တွင် နေကာခရင်မ်သည် ထူးထူးခြားခြား လူကြိုက်များလာသောကြောင့် စတိုးဆိုင်ပိုင်ရှင် အများအပြားက တစ်ကြိမ်လျှင် အများအပြား တောင်းဆိုခဲ့ကြသည်။ ရလဒ်အနေဖြင့် ၎င်းတို့အားလုံးသည် လုံလောက်သော ကုန်ပစ္စည်းများကို မဝယ်ယူနိုင်ကြပေ။

အတိအကျပြောရသော် အရည်အချင်းမပြည့်မီသော စက်ရုံများစွာသည် ကုန်ပစ္စည်းအတုများကို နေ့ချင်းညချင်း ပြုလုပ်လာကြသည်။ နေရောင်ကာခရင်မ်အတုများကို တက္ကသိုလ်အမျိုးမျိုးတွင် ရောင်းချရန် ဝန်ထမ်းများကိုပင် စေလွှတ်ခဲ့သည်။

ကျောင်းသားအချို့က အဲဒါကို သိပ်ပြီးမစဉ်းစားဘဲ ချက်ခြင်းဝယ်ပြီး တချို့က အတုဖြစ်မှာကို ကြောက်တဲ့အတွက် အလှကုန်ကောင်တာမှာ စတော့ရှိတဲ့အထိ စောင့်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။

လူသိများလာကတည်းက ကောရှီယန် နှင့် လုရှောင်ရှောင် တို့က ၎င်းအကြောင်းကိုကြားသော်လည်း ကောင်တာများတွင် မဝယ်ခဲ့ကြပေ။ အဲဒီအစား ကျောင်းဝင်းထဲမှာ အရောင်းသမားတွေနဲ့ တွေ့တဲ့အခါ နေရောင်ကာခရင် အတုကို သူတို့ဝယ်ခဲ့မိသည်။

ကုနင်းသည် ထိုအရောင်းသမားများနှင့်တွေ့ဆုံခြင်းမရှိသောကြောင့် သူမသည် ထိုပျံ့နှံသွားသောသတင်းကိုမသိခဲ့ရသော်လည်း မကြာမီရက်အကြာတွင် ကောင်တာများနှင့်တရားဝင်ဝဘ်ဆိုဒ်တွင် ပစ္စည်းများပြန်ဖြည့်ခဲ့ကြသည်။

စစ်ရေးလေ့ကျင့်မှု ခြောက်ရက်မြောက်နေ့ မွန်းလွဲပိုင်းတွင် နည်းပြဆရာက သူတို့ကို နေ့တစ်ဝက်အားလပ်ရက်ပေးခဲ့ပြီး စုန့်မြောင်ကော သည် ကုနင်းနှင့် ပိုင်လီကျုံးရွှယ်အား ဈေးဝယ်ထွက်ရန်နှင့် အဝတ်အစားများဝယ်ရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။

စုန့်မြောင်ကောသည် တက္ကသိုလ်သို့ သွားသောအခါ လေးလံသော ခရီးဆောင်အိတ်ကို သယ်ဆောင်ရန် ပျင်းရိလွန်းလှသောကြောင့် အဝတ်အစားများစွာ ယူလာခြင်းမရှိပေ။ ထို့အပြင် မိန်းကလေးများသည် အိမ်တွင် အဝတ်ဟောင်းမှ အဝတ်အစားအသစ်များကို အမြဲနှစ်သက်ကြသည်။

ကုနင်းသည် ထိုအချိန်တွင် အားသောကြောင့် သူမသဘောတူခဲ့သည်။ ပိုင်လီကျုံးရွှယ်ကလည်း မြို့တော်မှာ သူတို့နဲ့သာ သိတာမို့ သူတို့နဲ့မှ အပြင်မထွက်ရင် တခြားဘာမှ လုပ်စရာ မရှိပါ။ ထို့ကြောင့် သူမလည်း မိန်းကလေးများနှင့် ဈေးဝယ်ထွက်ခဲ့သည်။ ထို့အပြင် သူမသည် ဈေးဝယ်ထွက် ပျော်ပါးကာ သူမ၏ တကယ့်ကျောင်းသားဘဝကိုလည်း ပျော်မွေ့ချင်ခဲ့သည်။

ပိုင်လီကျုံးရွှယ်၏စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအသက်မှာ ၃၀ ကျော်နေသော်လည်း သူမသည် အကြာကြီး ကြိုးစားခဲ့ရသောကြောင့် စိတ်အေးလက်အေးမရှိခဲ့သဖြင့် တစ်ခါတစ်ရံ အနားယူချင်မိသည်။

သူတို့ အပြင်ထွက်မှာဖြစ်၍ ကန်တင်းမှာ မစားဖြစ်‌ပေ။

လူစုခွဲပြီးတာနဲ့ အပြင်မထွက်ခင် သူတို့အဆောင်မှာ အဝတ်အစားလဲဖို့ သွားကြသည်။

ကုနင်း၏ကားကို ကျောင်းအပြင်ဘက်ရှိ ကားပါကင်တွင် ရပ်ထားသောကြောင့် ကုနင်းက သူ့ကို မောင်းထုတ်လာခဲ့သည်။

"ဝိုး ကုနင်းမင်းရဲ့ကားက အရမ်းမိုက်တာပဲ!" စုန့်မြောင်ကော သည် ကုနင်း၏ Hummer ကိုမြင်ပြီး အော်သည်။

စုန့်မြောင်ကောသည် မိန်းကလေးတစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း စစ်စခန်းတွင် အမျိုးသားစစ်သားများနှင့် အချိန်များစွာကုန်ဆုံးသောကြောင့် သူမသည် ကားများ အထူးသဖြင့် အမိုက်စားကားများကို နှစ်သက်သူဖြစ်သည်။

အမိုက်စားကားများသာ သူမလို အမိုက်စားနှင့် လိုက်ဖက်နိုင်သည်ဟု သူမယုံကြည်ခဲ့သော်လည်း ကံမကောင်းစွာပဲ သူမ၏မိသားစုသည် ကောလိပ်ကျောင်းသားတစ်ဦးသာဖြစ်သောကြောင့် သူမအတွက် ကားဝယ်ရန် ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။ သူ့မိသားစုက ဘွဲ့ရပြီးရင်သာ သူ့အတွက် ကားတစ်စီး ဝယ်ပေးလိမ့်မည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ့ဘာသာသူ ဝယ်ဖို့ မတတ်နိုင်တာမို့ သူ့မိဘရဲ့ စကားကို နားထောင်ရမည်။

"ကုနင်း မင်းလို မိန်းမငယ်လေးက အရမ်းမိုက်တဲ့ကားကို မောင်း‌နေတာ အံ့သြလိုက်တာ။ မင်းရဲ့ကားက လှတဲ့ ကိုယ်ပိုင်ကားတွေထဲက တစ်စီးလို့ ပဲငါထင်ခဲ့တာ" ပိုင်လီကျုံးရွှယ် အနည်းငယ် အံ့သြသွားသည်။

"အမိုက်စားကားကပဲ ကုနင်း နဲ့ လိုက်ဖက်လိမ့်မယ်ထင်တယ်။ မင်း မမြင်ဖူးဘူးလား ကုနင်းက ယောက်ျားတွေကို သူ့ဘာသာသူ အနိုင်ယူခဲ့တာ၊ သူက ပျော့ညံ့တဲ့ မိန်းကလေးနှင့် လုံးဝမတူဘူး ငါမြင်ဖူးသမျှထဲမှာ အမိုက်ဆုံးမိန်းကလေးပဲ!" စုန့်မြောင်ကော က ပြောသည်။

ကုနင်းသည် သူမ၏မျက်လုံးထဲတွင် ကမ္ဘာပေါ်တွင် အမိုက်ဆုံးမိန်းကလေးဖြစ်သည်။

"မင်းပြောတာမှန်တယ်" ပိုင်လီကျုံးရွှယ်က သဘောတူသည်။

ကုနင်းက ပြုံးပြလိုက်သော်လည်း ဘာမှ မပြော။ အဲဒီနောက် ကားပေါ်တက်ပြီး အတူတူထွက်ခဲ့ကြသည်။

"အခု ငါတို့ ဘယ်သွားမလဲ" ကုနင်းက မေးသည်။

“စီးပွားရေးဇုန်ကို သွားတာပေါ့။ စျေးဝယ်စင်တာကြီးတွေ အားလုံးရှိတယ်။ လမ်းဘေးမှာ စားသောက်ဆိုင်တွေလည်း ရှိတယ်။ အရသာရှိတဲ့ အစားအစာတွေ အများကြီးရနိုင်တယ်” ဟု စုန့်မြောင်ကောမှ ပြောကြားခဲ့သည်။ အစားအသောက်အကြောင်းပြောပြီးတာနဲ့ သူမစိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။

စုန့်မြောင်ကောသည် အစားသမားသာ ဖြစ်သည်။ လှပသောအဝတ်အစားအသစ်များ ဝယ်နိုင်မည်ကို သူမ ဂရုမစိုက်သော်လည်း အရသာရှိသော အစားအစာများကိုတော့ သေချာပေါက်စားရမည်။

"ကောင်းပြီ ဒါဆိုငါတို့အဲဒီမှာပဲ နေ့လည်စာစားမှာမလား" ကုနင်းက မေးသည်။

***

အခန်း ၁၈၂၃ ငြင်းမှာမဟုတ်ပါ

"ဟုတ်တယ် အစားအသောက်လမ်းကို တန်းသွားရအောင်။ မိနစ် ၄၀ အတွင်း ငါတို့ ရောက်မှာပါ” ဟု စုန့်မြောင်ကော မှ ပြောကြားခဲ့သည်။

ပိုင်လီကျုံးရွှယ်သည် မြို့တော်နှင့် မရင်းနှီးသော်လည်း စုန့်မြောင်ကောသည် ဤမြို့တွင် မွေးဖွားခဲ့သည်။ သူမသည် မြို့တော်နှင့် သိပ်မရင်းနှီးသော်လည်း ဒီနေရာအကြောင်းကို များစွာသိသည်။

ကုနင်းနှင့် ပိုင်လီကျုံးရွှယ် နှစ်ဦးစလုံး သဘောတူခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် သာမန်လူမဟုတ်သောကြောင့် အလွယ်တကူ ဗိုက်မဆာကြပေ။

ကုနင်းက ကားကို အရှိန်ပြင်းပြင်းမးနဲ့ မှန်မှန်မောင်းသည်။ အစပိုင်းတွင် စုန့်မြောင်ကောနှင့် ပိုင်လီကျုံးရွှယ်တို့သည် အနည်းငယ်ကြောက်လန့်ခဲ့ကြသော်လည်း မကြာမီမှာပင် ၎င်းတို့သည် ကျင့်သားရလာကြသည်။

"ဝိုး ကုနင်း မင်း ကားမောင်းတာ တော်သားပဲ။ မင်းထက် ကားမောင်းတာ ပိုကျွမ်းတဲ့သူ တခါမှ မတွေ့ဖူးဘူး” ဟု စုန့်မြောင်ကောက ဆိုသည်။

“ဟုတ်တယ် ငါအရင်က ပရော်ဖက်ရှင်နယ်ပြိုင်ကား‌ေမာင်းသမားနဲ့ ကားပြိုင်ဖူးတယ်။ ပြိုင်ပွဲမှာငါနိုင်ခဲ့တယ်‌လေ၊ ဒါကြောင့် ငါကားမောင်းတဲ့‌နေရာမှာတော့ သေချာတယ်” ဟု ကုနင်း က ပြုံးပြီး ပြောခဲ့သည်။ သူ့ကိုယ်သူ တော်တော် ဂုဏ်ယူမိသည်။

"ဘာ? မင်းအရင်က ပရော်ဖက်ရှင်နယ်ပြိုင်ကားသမားနဲ့ ပြိုင်ဖူးတာလား" အဲဒါကို သိလိုက်ရတော့ စုန့်မြောင်ကောက တုန်လှုပ်သွားပြီး မျက်လုံးများ ပြူးသွားသည်။ သူမသည် ကုနင်း၏စကားကို သံသယမရှိခဲ့ဘဲ ကုနင်းကို ယခင်ကထက်ပို၍ သဘောကျသွားသည်။

အစားအသောက်လမ်းကိုရောက်ပြီးနောက်၊ စုန့်မြောင်ကော သည် သူမမြင်သမျှကို စားချင်လာသည်။

“အိုး ဒါလည်း မိုက်တယ်”

သို့သော် သူမသည် များများစားစား မစားနိုင် မစားနိုင် ဖြစ်နေသည်။ နောက်ဆုံးတော့ အစပ်ဟော့ပေါ့စားဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သူတို့ သုံးယောက်က လူငါးယောက်ထက် ပိုစားတာကြောင့် သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်က လူတွေရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို ခံရသည်။

“ဘုရား‌ရေ ဟိုမိန်းကလေးတွေကို ကြည့်အုံး အများကြီးစားတာပဲ စားစရာအများကြီး‌တောင်ကုန်သွားကြပြီ”

“အဲ့တာ မင်းနဲ့မှမဆိုင်တာ သူတို့စားတာကို မင်းရှင်းတာမဟုတ်ဘူးလေ"

“အင်း၊ ငါက သူတို့ကို မနာလိုတာပါ။ သူတို့က အများကြီးစားပေမယ့် ပိန်‌နေတာပဲ။ ငါဆိုမရဘူး။ လွယ်လွယ်နဲ့ ကိုယ်အလေးချိန်တက်လာတယ်"

"ငါလည်းသဘောတူတယ်"

ဒီလူတွေဟာ မကြင်နာကြတာမဟုတ်ပဲ ကိုယ်အလေးချိန် လွယ်လွယ်နဲ့ မတက်လာတဲ့ ကုနင်းနဲ့ သူ့သူငယ်ချင်းတွေကို မနာလိုကြရုံပါ။

သူတို့သုံးယောက်ဟာ အများကြီးစားပေမယ့် မကြာခဏ လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်တဲ့အတွက် ကိုယ်အလေးချိန်တက်ဖို့ မလွယ်ပေ။

ထို့နောက် ဈေးဝယ်ထွက်ကြသည်။

ရုတ်တရက် စုန့်မြောင်ကောသည် ကုနင်းအား "အမ် ကုနင်း ခိုကျီ နဲ့ ကုဖန်းမှာရှိတဲ့ အဝတ်အစားတွေဝယ်ရင် လျှော့ပေးလို့ရမလား"

ပုံမှန်အားဖြင့် အသားအရေထိန်းသိမ်းမှုနှင့် မိတ်ကပ်ပစ္စည်းများသည် အသက် ၂၀ နှစ်ကျော်မိန်းကလေးများအတွက် သင့်လျော်သော်လည်း ခိုကျီသည် ၎င်း၏ထုတ်ကုန်များတွင် မှော်အစွမ်းပါ၀င်သောကြောင့် အရွယ်တိုင်းအတွက် သင့်လျော်ပါသည်။

စုန့်မြောင်ကောက ဒါကိုသိတဲ့အတွက် ခိုကျီ ကို စမ်းကြည့်ချင်ခဲ့သည်။

စုန့်မြောင်ကောသည် မြို့တော်ရှိ စစ်စခန်းများတွင် အချိန်အတော်ကြာ နေခဲ့ရသောကြောင့် သူမ၏ အသားအရေသည် အခြားသူများထက်စာလျှင် ပိုမိုမဲ‌ေမှာင်နေသည်။

သူမသည် ကုဖန်းထံမှ အဝတ်အစားများကို ဝယ်ချင်ခြင်းမှာ သူမသည် ကုနင်း၏ လုပ်ငန်းအတွက် ကူညီချင်သောကြောင့်မဟုတ်ဘဲ ၎င်း၏တရားဝင်ဝဘ်ဆိုဒ်တွင် အဝတ်အစားများကို ကြည့်ရှုခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ သူမသည် ၎င်းတို့ကို သဘောကျပြီး သူတို့သည် သူမနှင့် အလွန်လိုက်ဖက်သောကြောင့် သူမသည် အမြဲလိုလို ဝယ်ချင်ခဲ့သည်။

"ရတယ်လေ 30% လျှော့စျေးဆို ဘယ်လိုလဲ" ကုနင်းက ပြောသည်။

"ကောင်းလိုက်တာ!" စုန့်မြောင်ကောက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ တကယ်တော့ သူမဟာ ပိုက်ဆံလုံးဝမရှိတာ မဟုတ်ပေမယ့် လျှော့စျေးကို ကျေနပ်ခဲ့သည်။

"ငါလည်း လျှော့စျေး ရနိုင်မလား" ပိုင်လီကျုံးရွှယ်က မေးသည်။

သူ့အတွက် အသားအရေထိန်းပစ္စည်းတွေ မလိုအပ်ပေမဲ့ မိတ်ကပ်လိမ်းတဲ့ပစ္စည်းတွေကို သုံးရနိုင်တဲ့အတွက် မိတ်ကပ်လိမ်းနည်းကို ပိုလေ့လာရမည်။ သူတို့ ဒီနေ့ အဝတ်အစားဝယ်ဖို့ ထွက်လာတာဆိုတော့ သူမလည်း ဝယ်ယူမည်။ ပိုင်လီကျုံးရွှယ်က ကုဖန်းစတိုးကို ရောက်တာ ပထမဆုံးအကြိမ်တော့ မဟုတ်ပါ။ သူမအရင်က တစ်ချို့ဝယ်ခဲ့ဖူးပြီး အရမ်းသ‌ဘောကျသည်။

"ရတာပေါ့" ကုနင်းက ဆက်လက်၍"မင်းတို့လိုချင်တာမှန်သမျှ ငါ့ကိုပြောပြဖို့ တွန့်ဆုတ်နေဖို့ မလိုဘူး။ ကြိုက်တာကိုဝယ်ပါ။ ငါတို့ခင်မင်မှုကြောင့်နဲ့ ဘယ်အရာကိုမှ ၀ယ်ဖို့ အတင်းအကြပ်မလုပ်ပါနဲ့။ ငါ့အလုပ်ကိုကူညီဖို့ ပစ္စည်းတွေဝယ်ရင် ငါရှက်ရလိမ့်မယ်"

“စိတ်မပူပါနဲ့။ ငါတို့မလိုအပ်ရင် ငြင်းမှာ မဟုတ်ပါဘူး” ဟု စုန့်မြောင်ကောမှ ပြောကြားသည်။

သူမမှာ ကုနင်းရဲ့လုပ်ငန်းကို ကူညီဖို့ အမှန်တကယ် စိတ်ကူးရှိခဲ့ပေမယ့် ထုတ်ကုန်တွေကို သူမတကယ်နှစ်သက်ပါသည်။ မကြိုက်တဲ့အရာကို ဝယ်ဖို့ သူ့ကိုယ်သူ အတင်းအကြပ်မလုပ်ပါ။

“ဟုတ်တယ်!” ပိုင်လီကျုံးရွှယ် လည်း အသံထွက်ကာ ပြောလိုက်သည်။

စျေးဝယ်စင်တာများစွာရှိသည့် စီးပွားရေးဇံုသည် အလွန်ကျယ်ဝန်းသည်။ ဖန်ရှန်းဈေးဝယ်စင်တာသည် ၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။

"ငါတို့ ဖန်ရှန်းဈေးဝယ်စင်တာ ကို အရင်သွားမလား" စုန့်မြောင်ကောက ပြောသည်။ စုန့်မြောင်ကော သည် ဖန်ရှန်းဈေးဝယ်စင်တာ သို့သွားရန် အဆိုပြုခဲ့ပြီး ကုနင်းနဲ့ ၎င်းတို့၏ဆက်ဆံရေးကို သူမ သိသောကြောင့်မဟုတ်ဘဲ မြို့တော်ရှိ ခိုကျီ နှင့် ကုဖန်း၏ပထမဆုံးစတိုးသည် ဖန်ရှန်းတွင်တည်ရှိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ယခု ခိုကျီသည် စျေးဝယ်စင်တာကြီးတိုင်းတွင် ကောင်တာတစ်ခုစီရှိသော်လည်း ကုဖန်းမှာ အနည်းငယ်သာရှိ‌သေးသည်။ စုန့်မြောင်ကောက ဖန်ရှန်းဈေးဝယ်စင်တာ ကလွဲလို့ သူတို့ကို ဘယ်မှာရှာရမှန်းမသိ‌ပေ။ ဖန်ရှန်းဈေးဝယ်စင်တာမှာရှိမှန်း သူမသိတဲ့အတွက် အချိန်အများကြီးမဖြုန်းဘဲ အဲဒီနေရာကို တည့်တည့်သွားဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ဖန်ရှန်းဈေးဝယ်စင်တာ အများစုတွင် ခိုကျီ၊ ကိုလိန်းနှင့် ကုဖန်း၏စတိုးဆိုင်များရှိပြီး ၎င်းတို့သည် တိုက်ရိုက်ရောင်းချသည့်စတိုးဆိုင်များဖြစ်ကြသော်လည်း အချို့မှာ ပြုပြင်မွမ်းမံခြင်း သို့မဟုတ် ဆိုင်အသစ်များကို စောင့်မျှော်နေကြဆဲဖြစ်သည်။

ဤအမှတ်တံဆိပ်များဟာ အသစ်တည်ထောင်ထားသောကြောင့် ၎င်းတို့၏ဆိုင်များ အများအပြားမရှိပေ။ နှေးကွေးသော အရှိန်ဖြင့် ဖြစ်ပျက်နေဆဲပင်။

ဤကာလများအတွင်း ဖန်ရှန်းဈေးဝယ်စင်တာသည် အမှတ်တံဆိပ်သုံးမျိုးကြောင့် ယခင်ကထက် သုံးစွဲသူများ ပိုမိုရေပန်းစားလာခဲ့သည်။

ထန်မိသားစုသည် ကုမ္ပဏီများစွာကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး ဖန်ရှန်းဈေးဝယ်စင်တာ သည် တန်ဖိုးကြီးကုန်တိုက်ကြီးဖြစ်သော်ငြားလည်း အခြားအဆင့်မြင့်စျေးဝယ်စင်တာများစွာလည်း ရှိသေးသည်။ သူတို့နိုင်ငံမှာ စျေးဝယ်စင်တာတွေ ဒါဇင်နဲ့ချီရှိနေပြီဆိုတော့ ပြိုင်ဆိုင်မှုက တော်တော်များ‌ပေသည်။

ဤစီးပွားရေးဇံုတစ်လျှောက်တွင် စျေးဝယ်စင်တာကြီး တစ်ဒါဇင်ကျော်ရှိသည်။ ဖန်ရှန်းဈေးဝယ်စင်တာ သည် ၎င်းတို့ထဲမှာ အရောင်းနှင့် ဖောက်သည်ပမာဏကို ရရှိသော ထိပ်တန်း သုံးခုအနက်မှ တစ်ခုဖြစ်သည်။

သူတို့ ကုဖန်း စတိုးဆိုင်ကို သွားနေကြပေမယ့် တခြားဆိုင်တွေမှာ မဝယ်ဘူးလို့ မဆိုလိုပါ။ ရင်းနှီးတဲ့ တံဆိပ်တွေ တွေ့တော့ ဆိုင်ထဲကို လျှောက်၀င်ကြည့်ကြသည်။ သို့သော်လည်း သူတို့ကြိုက်တဲ့အဝတ်အစားကို မတွေ့ခဲ့ရပါ။

မြို့တော်က တော်တော်ကြီးသည်။ တစ်ခါတလေတွင်ညလူတစ်ယောက်ကို ရှာရခက်နိုင်သော်လည်း တစ်ခါတစ်လေတွင် ကုနင်းသည် သူမ၏ အသိအကျွမ်းများနှင့် တွေ့နိုင်သည်။

ကုနင်းနှင့် သူမ၏ သူငယ်ချင်း နှစ်ယောက်သည် အမျိုးသမီး အဝတ်အစားဆိုင်သို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ရင်းနှီးသော မျက်နှာများကို တွေ့လိုက်ရသည်။

တကယ်တော့ သူတို့ဟာ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ရန်ငြိုးရှိကြသူများဖြစ်သည်။ ကုနင်းသည် ရှန်းကျီလင်း နှင့် ချန်ချိုးယင်းတို့နှင့် တွေ့ခဲ့သည်။

ကုနင်းကြောင့် ရှန်းကျီလင်း နဲ့ ချန်ချိုးယင်းတို့ဟာ နောက်ဆုံးအကြိမ်က ယာဉ်မတော်တဆမှုဖြစ်ခဲ့ရသည်။ ဒါဟာ မပြင်းထန်ပေမယ့် ကုနင်းကို အပြစ်တင်ကြသည်။

ထို့ကြောင့် ကုနင်းကို သတိပြုမိလိုက်သည်နှင့် သူမအား မုန်းတီးစွာ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ အရေးအကြီးဆုံးကတော့ ကုနင်းက လင်ရှောင်းထင်ရဲ့ ချစ်သူဖြစ်သည်။

ကုနင်းကြောင့်သာမဟုတ်ရင် ရှန်းကျီလင်းဟာ သူမနဲ့ လင်ရှောင်းထင် အတူရှိနေနိုင်မယ်လို့ သူတို့အမြဲယုံကြည်‌နေတုန်းပင်။ သူတို့မျက်လုံးထဲမှာတော့ ကုနင်းဟာ ရှန်းကျီလင်းနဲ့ လင်ရှောင်းထင်တို့ အတူရှိဖို့ အခွင့်အရေးကို ဖျက်ဆီးခဲ့တဲ့ သူပါပဲ။

ဒါဟာ သူတို့ရဲ့ အကြံဖြစ်ပြီး ယုတ္တိမရှိပါ။ တကယ်တော့ နှစ်ယောက်စလုံးက ကိုယ့်ကိုကိုယ် အရမ်း အထင်ကြီးလွန်းသည်။

***

အခန်း ၁၈၂၄ သူမက ရက်စက်လွန်းတယ်

ရှန်းကျီလင်းသည် လင်ရှောင်းထင်ကို နှစ်သက်ပြီး သူ့ကိုလက်ထပ်ယူလိုခြင်းမှာ အမှားအယွင်းမရှိပေမယ့် ပြဿနာမှာ သူမက အဲ့အရာကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ ခံယူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

လင်ရှောင်းထင်က သူမကို မကြိုက်လို့ ငြင်းပယ်လိုက်တာကြောင့် လင်ရှောင်းထင် သဘောကျတဲ့ မိန်းကလေးအပေါ် ဒေါသပုံချပြီး အရာအားလုံးအတွက် ကောင်မလေးကို အပြစ်တင်‌နေသည်။

စုန့်မြောင်ကောနှင့် ပိုင်လီကျုံးရွှယ်တို့သည်လည်း ရှန်းကျီလင်း နှင့် ချန်ချိုးယင်းတို့ကို တွေ့ခဲ့သည်။ သူတို့ကြည့်ရတာ မိန်းမနှစ်ယောက်က ကုနင်းနဲ့ ရန်ငြိုးရှိမှန်း သူတို့သိသည်။

ဒါပေမယ့် ထိုအရာက ကုနင်းကိစ္စဖြစ်ပြီ ကုနင်းက နှုတ်ဆိတ်နေမယ်သာဆိုရင် သူတို့ ဘာမှပြောမည်မဟုတ်ပေ။

ကုနင်းက သူတို့ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ လျစ်လျူရှုကာဆိုင်ထဲက အဝတ်အစားတွေကို ကြည့်လိုက်သည်။

ချန်ချိုးယင်း နှင့် ရှန်းကျီလင်း၏ မျက်လုံးများသည် ကုနင်း၏နောက်သို့ လိုက်သွားကြသည်။ သူတို့သည် သူမကိုကိုက်စားချင်သဖွယ်ကြည့်နေကြသည်။

သူတို့ကို ဝန်ဆောင်မှုပေးသော စျေးဝယ်လမ်းညွှန်သည် ကြောက်ရွံ့ပုံရပြီး သူတို့ကို မည်သို့တားရမည်ကို မသိပေ။ စတိုးဆိုင်မှာ ပဋိပက္ခတွေမဖြစ်ဖို့ပဲ သူမမျှော်လင့်မိသည်။

ကုနင်းနှင့် သူမ၏ သူငယ်ချင်း နှစ်ယောက် လှည့်ပတ်သွားသော်လည်း သူတို့ နှစ်သက်သည်ကို မတွေ့သဖြင့် ထွက်သွားကြသည်။

"အဲဒီမှာ ရပ်လိုက်!" ကုနင်းနှင့် သူမ၏ သူငယ်ချင်း နှစ်ယောက် စတိုးဆိုင် တံခါးသို့ ရောက်သောအခါတွင် ချန်ချိုးယင်းက ၎င်းတို့ကို အနောက်မှ အော်ဟစ်ကာ တားလိုက်သည်။

ကုနင်းက သူမကို ခေါ်နေမှန်း သိသော်လည်း သူမ မကြားသလိုမျိုး ရှေ့ကို ဆက်သွားခဲ့သည်။ စုန့်မြောင်ကောနှင့် ပိုင်လီကျုံးရွှယ်သည် ခဏရပ်လိုက်သော်လည်း ကုနင်းက ရပ်ရန်ရည်ရွယ်ချက်မရှိ၍ သူမနောက်မှ လိုက်ကာ အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။

ကုနင်းက သူမကို လျစ်လျူရှုတာကို ချန်ချိုးယင်း မြင်တဲ့အခါ သူမ ဒေါသအရမ်းထွက်ပြီး သူတို့ဆီ ပြေးသွားကားပြေးသွားကာ ကုနင်းအားလမ်းမှာ ပိတ်တားလိုက်သည်။ ရှန်းကျီလင်းသည် ချန်ချိုးယင်း နောက်သို့ လိုက်သွားခဲ့သည်။

“ရပ်ဖို့ ပြော‌နေတယ်လေ၊ မကြားဘူးလား?" ချန်ချိုးယင်းသည် အထက်စီးလေသံဖြင့် ကြိမ်းမောင်းသည်။

ချန်ချိုးယင်းသည် ကုနင်း၏သရုပ်မှန်ကို မသိသောကြောင့် သူမကိုကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိပါ။ နောက်ဆုံးအကြိမ်က သူမသည် မျက်နှာပျက်သွားရသောကြောင့် အလျင်အမြန် ထွက်ပြေးခဲ့သည်။

"ကြားတယ်။ ဒါပေမယ့် ရှင့်စကားကို ဘာလို့ နားထောင်ရမှာလဲ" ကုနင်းက သူမကို အေးစက်စွာကြည့်ကာ ကြင်နာသောမျက်နှာနှင့် ကြင်နာသောလေသံမပါဘဲ မေးလိုက်သည်။

"ဘာလို့လဲဟုတ်လား? မင်းက ငါ့သမီးရဲ့ အချစ်ရေးမှာ စနှိုက်မ(တတိယလူ) မလို့လေ” ဟု ချန်ချိုးယင်း က ဆိုသည်။

ဒါကိုကြားတော့ ကုနင်းက အနည်းငယ် မျက်စောင်းထိုးကာ အေးစက်မှုကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

သူ့သမီးဆက်ဆံ‌ရေးကို စနှိုက်တာ? ကောင်မလေးက အရှက်မရှိလိုက်တာ!

ပတ်ဝန်းကျင်ကလူတွေအားလုံးက ကုနင်းကို ရုတ်တရတ် ရွံရှာစွာ ကြည့်နေကြသည်။

တခြားသူတွေရဲ့ အချစ်ရေးကို ပျက်ပြားစေတဲ့သူတွေကို လူတိုင်းက မုန်းတီးကြသည်။

"ငါမယုံနိုင်ဘူး! ဒီကောင်မလေးက အရမ်းငယ်ပြီး ကြည့်ကောင်းတာပဲကို တခြားသူတွေရဲ့ အချစ်ရေးကို စနှိုက်ချင်ရတာလဲ။”

“ဖြစ်တတ်ပါတယ် အငယ်အနှောင်းတွေအကုန်လုံးက နုပျိုပြီး လှတယ်‌လေ”

“သဘောပေါက်ပြီ”

“…”

ပိုင်လီကျုံးရွှယ်နှင့် စုန့်မြောင်ကော တို့နှစ်‌ယောက်လုံး ဒေါသထွက်သွားကြသည်။ ကုနင်းက ထိုသို့သောလူဖြစ်သည်ဟု သူတို့မယုံကြည်ခဲ့ကြသော်လည်း သူတို့သည် ၎င်းတို့အကြောင်းကို ဘာမှမသိသောကြောင့် ကုနင်းကို မည်သို့ခုခံကာကွယ်ရမည်ကို မသိခဲ့ကြပေ။ ဒီအချိန်မှာ သူမကို ဒုက္ခထပ်မပေးချင်ကြ‌ပါ။

"ဟုတ်လား? ကျွန်မက ရှင့် သမီးရဲ့ ဆက်ဆံရေးမှာ ဘယ်သူနဲ့ ပတ်သက်နေတယ်ဆိုတာ ပြောပြပါဦး” ကုနင်းက ရယ်မောကာ မေးလိုက်သည်။

ကုနင်းသည် အလွန်ဒေါသထွက်နေသော်လည်း သူမ ဒေါသကို မထုတ်‌ပြပေ။

“တုံးချင်ယောင်ဆောင်နေတာရပ်လိုက်။ ကျီလင်း နှင့် ရှောင်းထင်တို့က အတူတူ ကြီးပြင်းလာခဲ့ကြပြီး ငါတို့မိသားစုနဲ့ ဆွေမျိုးတွေလိုပဲ။ သူတို့အိမ်ထောင်ရေးအကြောင်းလည်း ပြောခဲ့ကြတယ်။ မင်းရုတ်တရက်ပေါ်လာပြီး ရှောင်းထင်ကို ဖြားယောင်းခဲ့လို့ ရှောင်းထင်က ကျီလင်းကိုလက်ထပ်ဖို့ငြင်းခဲ့တာ" လို့ ချန်ချိုးယင်းသည် သူမက အမှန်တရားပြောနေသလို ဒေါသတကြီး မျက်နှာအမူအရာနဲ့ပြောလိုက်သည်။

ရှန်းကျီလင်းသည် ထိုစကားကိုကြားသောအခါ သူမ ဝမ်းနည်းနေပုံရသည်။ သူမ တကယ်ဝမ်းနည်းနေတာကြောင့် သူမရဲ့အမူအရာက ရိုးရိုးသားသားပါပဲ။

ထိုသို့ပြောပြီးသည်နှင့် ဘေးမှကြည့်သူများသည် ဒေါသပိုထွက်ကာ ကုနင်းကို စတင်ဝေဖန်ကြသည်။

"သူ့မိဘတွေမှာ ဒီလိုသမီးရှိတာ စိတ်မကောင်းစရာပဲ! သူက တခြားသူတွေဆီကနေ ကောင်းတဲ့အရာမသင်ယူဘဲ အငယ်အနှောင်းဖြစ်လာရတယ်လို့”

“ဟုတ်တယ် သမီးက အမေနဲ့တူတယ်တဲ့။ သူ့အမေလည်း အဲ့လိုပဲနေမှာ…”

ကုနင်းက သူမကို သူများတွေဝေဖန်တဲ့အခါ ဒေါသသိပ်မခံစားရပေမယ့် သူ့မိဘတွေထိခိုက်လာတဲ့အခါ မခံနိုင်တော့ပေ။

သူမသည် အလွန်အမင်း မကျေမနပ်ဖြစ်သွားကာ သူ့အမေအကြောင်းကို ပြောနေသော အမျိုးသမီးကို စူးစူးဝါးဝါး အကြည့်တစ်ချက်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"ရှင့်ပါးစပ်ကိုပိတ်ထား!" ထိုအမျိုးသမီး၏မျက်လုံးများတွင် ကုနင်း၏အကြည့်သည် သူမ၏နှလုံးသားကို တိုက်ရိုက်ထိမှန်သော စူးရှသောမြှားတစ်စင်းကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး သူမကို ထိတ်လန့်စေသည်။ သူမလည်း ဖိစီးမှု ခံစားရပြီး အသက်ရှူမဝသလို ဖြစ်လာသည်။

ကုနင်း၏ ဒေါသကြောင့် ထိုမိန်းကလေးသာမက စုန့်မြောင်ကောနှင့် ပိုင်လီကျုံးရွှယ် အပါအဝင် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ လူများလည်း ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

ထို့နောက် ကုနင်းသည် ထိုအမျိုးသမီးအား အာရုံစိုက်ခြင်းကို ရပ်လိုက်ပြီး ချန်ချိုးယင်းကို ကြည့်လိုက်ရာ ချန်ချိုးယင်းသည် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်လှုပ်သွားသည်။ ကုနင်း၏ ဒေါသကြောင့် သူမလည်း ထိတ်လန့်သွားကြောင်း ဝန်ခံရမည်။

ဒီအကြောင်းကို တွေးကြည့်ပြီးနောက် ကုနင်းဟာ ကလေးမလေးထက် ဘာမှ မပိုဘူးလို့ သူမယုံကြည်တဲ့အတွက် သူမကို မကြောက်သင့်ပါ။

သို့သော် ထိုအတွေးကို တွေးလိုက်သည်နှင့် သူမ လည်ချောင်းများ တင်းကျပ်လာသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ ကုနင်း၏မျက်နှာသည် သူမ၏မျက်စိရှေ့‌ရောက်လာပြီး သူမ၏လည်ပင်းကို ကုနင်းညှစ်ထားတယ်ဆိုတာကို သူမသိလိုက်သည်။

ဒီအဖြစ်အပျက်ကို ကြည့်ပြီး လူတိုင်း အံ့သြသွားကြသည်။ ကုနင်း၏အရှိန်ကြောင့် အံ့အားသင့်နေချိန်တွင်၊ ဤမိန်းကလေးသည် အလွန်ရက်စက်လွန်းသည်ဟုလည်း ခံစားခဲ့ကြရသည်။

အမှန်တရားကို မသိသောကြောင့် ကုနင်းဟာ ရက်စက်သည်ဟု ကြည့်ရှုသူများက ထင်ကြသည်။ အမှန်တရားကို သိသွားကြသော်လည်း သူမသည် ဤနေရာတွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သူဖြစ်ကြောင်း ယုံကြည်‌ေန‌ေသးပါက သူတို့သည် မိုက်မဲသူများဖြစ်ရမည်။

“မင်း…” ချန်ချိုးယင်းက ခက်ခက်ခဲခဲ စကားတစ်ခွန်းပြောပြီး ကုနင်းကို ရိုက်ဖို့ ကြိုးစားရင်း သူ့လက်ကို ချက်ချင်း မြှောက်လိုက်ပေမယ့် ကုနင်က သူ့ကို အေးစက်စက် သတိပေးသည်။ "မင်းလုပ်ရဲလား!"

ကုနင်းပြောသည့်အတိုင်း သူမသည် သူမ၏လက်တွင် အားပိုမိုထည့်လိုက်၍ ချန်ချိုးယင်း ကို ပို၍ပင် စိတ်မသက်မသာဖြစ်သွားကာ လှုပ်ရှားရန် အလွန်ကြောက်သွားမိသည်။

“အမေ…” ရှန်းကျီလင်း တစ်စက္ကန့်မျှ အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် သူမ၏ အာရုံများ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်။ သူမသည် ထိတ်လန့်သွားပြီး ချန်ချိုးယင်းကို ကယ်တင်ရန် ချက်ခြင်းပင် ရှေ့သို့ တိုးလာသည်။

"သူ့ကို ထိန်းလိုက်" ကုနင်းက သူမကို မြင်သောအခါ ပြောလိုက်သည်။ ထိုစကားကိုကြားတော့ စုန့်မြောင်ကော ဘာမှမလုပ်နိုင်ခင် ပိုင်လီကျုံးရွှယ်သည် ကုနင်း၏လက်ကိုဆွဲကိုင်ထားသော ရှန်းကျီလင်းကို ဆွဲထုတ်သွားခဲ့သည်။

သူမသည် သူ့ပခုံးကို အသာလေး ဆုပ်ကိုင်ထားသော်လည်း ရှန်းကျီလင်း မရုန်းထွက်နိုင်အောင် လုံလောက်သည်။

"လွှတ်၊ လွှတ်!" ရှန်းကျီလင်း အော်လိုက်သည်။

"ဒီကောင်မလေးက ရက်စက်လွန်းတယ်!"

"ငါသဘောတူတယ်။ သူရဲ့ ညစ်ပတ်တဲ့လျှို့ဝှက်ချက်ကို ဖော်ထုတ်ခံရလို့ ရှက်ပြီး ဒေါသထွက်တာနေမယ်” ကုနင်း၏ အင်အားကြောင့် လူနှစ်ယောက်က သူမအကြောင်းကို ကျယ်လောင်စွာ မပြောဝံ့ကြပေ။ သို့သော်လည်း သူတို့သည် ကုနင်း၏ အပြုအမူကို မကြိုက်သောကြောင့် ရေရွတ်နေဆဲဖြစ်သည်။

ကုနင်းက ချက်ချင်းပဲ သူတို့ကို လှည့်လိုက်ပြီး လူနှစ်ယောက်က ထိတ်လန့်တကြား တုန်လှုပ်သွားပြီး အပြစ်ရှိတဲ့စိတ်နဲ့ ခေါင်းကို လှည့်လိုက်သည်။

"ဘာမှမသိပဲနဲ့ မဟုတ်တဲ့စကား မပြောနဲ့။ မင်းတို့တခြားစကား‌ပြောရဲရင် ရလဒ်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး” ကုနင်းက သတိပေးသည်။

ထိုလူသည် အလွန်ကြောက်လန့်သွားပြီး ခေါင်းကို ငုံ့ထားလိုက်သည်။ သူ နောက်ထပ် စကား မပြောရဲ‌တော့။

တခြားလူများက သူမစကားကြားသောအခါ ချန်ချိုးယင်း ပြောလိုက်သည့်စကားသည် အမှန်တရားမဟုတ်ဟု အားလုံးက ခန့်မှန်းကြသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူတို့သည် သူမ၏ စကားကို ကြားရုံမျှဖြင့် မှန်ကန်သည်၊ မမှန်ကန်သည်ကို မသိသောကြောင့် ကောက်ချက်ချရန် စောလွန်းနေပါသည်။ ထို့ကြောင့် ယခုအချိန်အထိ မည်သူမျှ မပြောရဲကြပေ။

ကုနင်းသည် သူမရှေ့မှ ချန်ချိုးယင်းဆီကို ပြန်ကြည့်ကာ နက်နဲကာ အေးစက်ပြီး အန္တရာယ်ရှိသော အသံဖြင့် “မစ္စရှန်း၊ ငါက မစ္စရှန်း နဲ့ ရှောင်းထင်ရဲ့ ဆက်ဆံရေးကို ဖျက်စီးဖို့ ကြိုးစားတဲ့ မိန်းမတစ်ယောက်ဆိုတာ သေချာလား "