အခန်း (၁၈၃၇-၁၈၄၂)

အခန်း ၁၈၃၇ စုန့်မိသားစု၏ လူမှု အဆင့်အတန်း

သခင်ကြီးစုန့်က စုန့်မြောင်ကောကို ကုနင်းတို့နဲ့ ပြန်လိုက်သွားဖို့ ပြောခဲ့သည်။ စုန့်မြောင်ကော၏မိခင်သည် ယခု နေကောင်းနေပြီး ဆေးရုံတွင် နေကြမည်ဖြစ်ရာ စုန့်မြောင်ကောသည် စိုးရိမ်နေရန် မလိုအပ်ဘဲ သူမ၏ စစ်ရေးလေ့ကျင့်မှု ပြီးဆုံးရန် ပြန်သွားနိုင်သည်။ သူ့မိသားစုမှာ အခက်အခဲတွေ ကြုံခဲ့ရပေမယ့် သခင်ကြီးစုန့်က မလိုအပ်တဲ့အချိန်မှာ စုန့်မြောင်ကောကို အတန်းထဲကနေ မထွက်စေချင်‌ပေ။

စုန့်မြောင်ကောက ထွက်ခွာဖို့ တွန့်ဆုတ်နေပေမယ့် သူမ အဖိုးရဲ့စကားကို နားထောင်ပြီး ကုနင်းတို့နဲ့ ထွက်သွားခဲ့သည်။ အခု သူ့အမေ ပိုသက်သာလာ၍ စိတ်သက်သာရာရသွားပြီ။

သခင်ကြီးစုန့်က ကုနင်းတို့ကုကျောင်းပြန်ပို့ဖို့ ကားမောင်းသူ စီစဉ်ပေး၍ ကုနင်းက လက်ခံလိုက်သည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့! မင်းအမေ နေကောင်းလာလိမ့်မယ်" သူတို့ထွက်လာတော့ ကုနင်းက စုန့်မြောင်ကောကို နှစ်သိမ့်ပေးသည်။

"ကုနင်းကျေးဇူးတင်ပါတယ်" စုန့်မြောင်ကောက ကုနင်းကို ကျေးဇူးတင်စကားဆိုသည်။ ခုနကလည်း သူမကို ကျေးဇူးတင်ခဲ့ပြီးဖြစ်ပေမယ့် ကုနင်းအပေါ် သူမမိသားစုက ကြီးမားတဲ့ ကျေးဇူးကြွေးတင်ခဲ့သည်။

“ငါတို့က သူငယ်ချင်းတွေပါ။ မင်းငါ့ကို ကျေးဇူးတင်ဖို့ မလိုပါဘူး” ဟု ကုနင်းက ဆိုသည်။

စုန့်မြောင်ကောက ကုနင်းနဲ့တွေ့တာ အရမ်းကံကောင်းတယ်လို့ ခံစားရသည်။ သူမသည် ကုနင်းနှင့် တစ်ခန်းတည်းတွင် နေထိုင်ခဲ့ပြီး သူမနှင့် ရင်းနှီးသော သူငယ်ချင်းများ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ဒီလိုမှမဟုတ်ရင် သူ့အမေက ဒီတစ်ကြိမ်မှာ အန္တရာယ်ရှိလိမ့်မည်။

" ကုနင်း၊ မင်း ငါတို့ကို လိုအပ်ရင် ငါ့ကို ဒါမှမဟုတ် ငါ့မိသားစုကို အသိပေးဖို့ မတွန့်ဆုတ်ပါနဲ့။ ငါတို့ မင်းကိုကူညီဖို့ အစွမ်းကုန်ကြိုးစားအားထုတ်မှာပါ” ဟု စုန့်မြောင်ကော က ဆိုသည်။ ခုနက ဆေးရုံမှာ သူ့အဖိုးက သူ့အား ကုနင်းက ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပြီး သူတို့ ဘာပြန်ပေးရမလဲဟု မေးသည်။

သို့သော် ကုနင်းမှာ လိုအပ်တာ ဘာမှမရှိသော်လည်း စုန့်မြောင်ကောသည် ကုနင်း၏ကျေးဇူးကြွေးကို ဆပ်ရမည်ဟု ခံစားရသည်။ ကုနင်းသည် အနာဂတ်တွင် ၎င်းတို့ကို လိုအပ်ပါက သူမကို ကူညီရန် အစွမ်းကုန်ကြိုးစားမည်ဟု သခင်ကြီးစုန့်က သဘောတူခဲ့သည်။

သူတို့ပြောနေကြတာတွေကို ကုနင်းက ကြားလိုက်‌ေပသည်။ သူမသည် မည်သည့်အရာကိုမျှ ပြန်တောင်းရန် မတွေးထားသော်လည်း စုန့်မြောင်ကော၏ အဆိုပြုချက်ကို သူမသဘောတူလိုက်သည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမသည် အနာဂတ်တွင် သူတို့၏အကူအညီလိုအပ်မည်လား မသေချာသောကြောင့်ပင်။

စုန့်မိသားစု၏ လူမှုရေးအဆင့်အတန်းကို သူမမသိသေးသော်လည်း ၎င်းသည် သာမန်မိသားစုမဟုတ်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။

နဂိုက သူမသည် စုန့်မြောင်ကောနှင့် ရိုးရိုးလေး သူငယ်ချင်းဖွဲ့ထားချင်သောကြောင့် သူမ၏ မိသားစု နောက်ခံအကြောင်း မလေ့လာခဲ့ပေ။

သို့သော်လည်း ကုနင်းက သူမကို ယခုထက်ပို၍ သိရန် ပိုကောင်းသည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။ အနည်းဆုံးတော့ စုန့်မိသားစုက ဘယ်အဖွဲ့လဲဆိုတာ သိထားသင့်‌ပေသည်။

သူမသည် ရုန်မိသားစု၊ ယွမ်မိသားစု သို့မဟုတ် ချန်းမိသားစုမှဖြစ်လျှင် သူမသည် စုန့်မြောင်ကော နှင့် ရင်းနှီးသောခင်မင်မှုမရနိုင်သလို သူမ၏ မိသားစုနှင့်လည်း အဆက်အသွယ်ပြုလုပ်၍ မဖြစ်ပေ။

ထို့ကြောင့် ကုနင်းသည် စုန့်မိသားစုနှင့်ပတ်သက်သော အချက်အလက်များကို စုဆောင်းပေးရန် ကေထံသို့ မက်ဆေ့ချ်ပေးပို့ခဲ့သည်။

စုန့်မိသားစုရှိ အခြားအဖွဲ့ဝင်များ၏ အမည်များကို သူမ မသိသော်လည်း ခွဲစိတ်ခန်းထဲတွင် ရှိနေစဉ် စုန့်မြောင်ကော၏ မိခင်၏ ခွဲစိတ်မှုဇယားကို မြင်လိုက်ရသောကြောင့် စုန့်မြောင်ကော၏ မိခင်အမည်ကို သိခဲ့ရသည်။ စုန့်မြောင်ကော၏မိခင်မှတဆင့် စုန့်မိသားစုအကြောင်းပိုမိုလေ့လာရန်ပိုမိုလွယ်ကူလိမ့်မည်။

ကုနင်းနဲ့ သူ့သူငယ်ချင်းတွေ ကျောင်းပြန်ရောက်တော့ ညနေ ၆ နာရီ ထိုးခါနီးပြီ။ ညစာစားချိန်ရောက်ပြီဖြစ်သည်။

စုန့်မြောင်ကောသည် ကုနင်းနှင့် ပိုင်လီကျုံးရွှယ်ကို ကျောင်းအပြင်ဘက်ရှိ စားသောက်ဆိုင်တွင် စားရန် ဖိတ်ကြားခဲ့သည်။ စုန့်မြောင်ကောသည် အစာစားချင်စိတ် သိပ်မရှိသော်လည်း ကုနင်းနှင့် ပိုင်လီကျုံးရွှယ်၏ အစာစားချင်စိတ်ကို ထိခိုက်မည်ဆိုး၍ သူမကိုယ်သူမ အစာစားရန် အတင်းအကြပ် တွန်းအားပေးလိုက်သည်။

ကုနင်းနှင့် ပိုင်လီကျုံးရွှယ်တို့သည် နားလည်သဘောပေါက်သော်လည်း သူမကို နှစ်သိမ့်ရန် အကောင်းဆုံးလုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး ရလဒ်ကိုလက်ခံရန်မှာ စုန့်မြောင်ကော ပေါ်တွင်မူတည်သည်။

ထမင်းစားပြီးတာနဲ့ ကျောင်းသို့ပြန်သွားကြသည်။

မြို့တော်တက္ကသိုလ်တွင်ယနေ့ကျောင်းသားအများအပြားရှိပြီး ရက်အနည်းငယ်ကြာသောအခါ စီနီယာကျောင်းသားများသည်လည်း စာသင်နှစ်အသစ်အတွက်ပြန်လာမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အခြားနေရာမှ ကျောင်းသားများသည် ကျောင်းသို့ ရက်အနည်းငယ် ကြိုတင်၍ ရောက်လာကြသည်။

ထိုစီနီယာကျောင်းသားများ ကုနင်းကိုတွေ့သောအခါ အများစုက သူမကို ပိုအာရုံမစိုက်ဘဲမနေနိုင်ကြပေ။ ကုနင်းက ကောင်လေးတော်တော်များများ သူတို့အကြောင်းပြောနေတာကို ကြားသည်။

“ဒီနှစ် လှတဲ့ မိန်းကလေးတွေ အများကြီးရှိနေတယ်လို့ ခံစားရတယ်။ တော်တော်များများကို တွေ့ဖူးပြီးသားလိုပဲ"

"ဟုတ်တယ်၊ ဒါပေမယ့် ဟိုမှာ အလယ်ကတစ်ယောက်က ပိုဆွဲဆောင်မှုရှိတယ်"

“အလယ်က အလှလေးကို နည်းနည်းတော့ ရင်းနှီးနေသလိုပဲ။ ငါ သူ့ကို တစ်နေရာရာမှာ မြင်ဖူးပေမယ့် ရုတ်တရက် မမှတ်မိ‌တော့ဘူး"

“အမယ်‌လေး မင်းက လှတဲ့ ကောင်မလေး တွေ့တိုင်း ဒီလိုပြောတာပဲ”

"သူကိုတကယ်ရင်းနှီးနေသလိုပါပဲဆို!"

“…”

စုန့်မြောင်ကောနှင့် ပိုင်လီကျုံးရွှယ်တို့သည်လည်း ကုနင်းနှင့်အတူရှိ‌နေကြသည်။ ကုနင်းကို အမြဲတမ်း မျက်လုံးပိုကျတတ်ပြီး သူတို့လည်း ဒါကို ကျင့်သားရနေပြီဖြစ်သည်။ ကုနင်းက သူတို့ထက် ပိုဆွဲဆောင်မှုရှိတယ်ဆိုတာ သူတို့နှစ်ယောက်စလုံးက သဘောတူထား၍ စိတ်နာခြင်း၊ သို့မဟုတ် မနာလိုစိတ်မျိုးမရှိကြပေ။

ကုနင်းကို ရင်းနှီးသလိုလို ခံစားရတယ်လို့ ပြောခဲ့တဲ့ ကောင်လေးကတော့ ချောတဲ့ ကောင်မလေးကို မြင်လို့ ပြောတာလို့ မထင်ပါ။ ကုနင်းကို အရင်က တစ်နေရာရာမှာ တကယ်တွေ့ဖူးတာ ဒါမှမဟုတ် အင်တာနက်မှာ သူ့အကြောင်း သတင်းတွေ ဖတ်ဖူးတာ ဖြစ်နိုင်သည်။ ကုနင်းက အင်တာနက်မှာ နာမည်ကြီးသည်။

"အဆောင်မှာ အနားယူဖို့ လို‌လား" ကုနင်းက စုန့်မြောင်ကောကို မေးသည်။ ယခု သူမစိတ်မကောင်းဖြစ်နေသောကြောင့် ကုနင်းသည် သူမအား ဆက်လက်လေ့ကျင့်ရန် အတင်းအကြပ်မလုပ်တော့ပေ။

"ကုနင်းတောင်းပန်ပါတယ်။ ငါ ဒီနေ့ လေ့ကျင့်ဖို့ စိတ်မပါဘူး။ မနက်ဖြန်မှ လေ့ကျင့်မှုတွေ ဆက်လုပ်လို့ရမလား" စုန့်မြောင်ကောက ကျီဝမ်နာနဲ့ ပြိုင်ပွဲအတွက် လေ့ကျင့်မှုတွေကို ရပ်တန့်မှာ မဟုတ်ပေမယ့် ဒီနေ့မှာတော့ သူမစိတ်မပါနိုင်သေးပါ။

"ရပါတယ်" လို့ ကုနင်းက ပြန်ဖြေသည်။ ထို့နောက် ကုနင်းနှင့် ပိုင်လီကျုံးရွှယ်သည် စုန့်မြောင်ကောနှင့်အတူ အိပ်ဆောင်သို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။

စုန့်မြောင်ကောသည် ညနေအတန်းကို မသွားဘဲ အိပ်ဆောင်ထဲတွင် တစ်ချိန်လုံး နေခဲ့၏။

အိပ်ဆောင်ကိုပြန်ရောက်တော့ ကုနင်းက ကေဆီက မက်ဆေ့ချ်တစ်စောင်ကို လက်ခံရရှိခဲ့ပြီး ရလဒ်ကို သူမရဲ့ အီးမေးလ်ဆီ ပေးပို့ထားတယ်လို့ ပြောခဲ့သည်။ ကုနင်းသည် အီးမေးလ်အသစ်ကို ဖတ်ရန် သူမ၏ အီးမေးလ်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။

စုန့်မြောင်ကော၏အဘိုး စုန့်ရှန်းယွေ့သည် တစ်ချိန်က လင်ဝေ့ဟွာ၏လက်အောက်ခံဖြစ်ပြီး တောင်ပိုင်းပြဇာတ်ကွပ်ကဲမှုဌာနချုပ်တွင် ဒုတိယဗိုလ်ချုပ်အဆင့်ဖြင့် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။ စုန့်မြောင်ကော၏ဖခင် စုန့်ကျင်းဟွာသည် ယခုအခါ တောင်ပိုင်းပြဇာတ်ကွပ်ကဲမှုဌာနချုပ်တွင် နိုင်ငံရေးကော်မရှင်အရာရှိအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်လျက်ရှိသည်။

စုန့်မြောင်ကော၏မိခင် ကျန်းကျားရုန်သည် မြို့တော်အနောက်ပိုင်းခရိုင်ရှိ ပြည်သူ့လုံခြုံရေးဗျူရို၏ လက်ထောက်ညွှန်ကြားရေးမှူးဖြစ်သည်။

စုန့်မြောင်ကော၏ ဦးလေးနှင့် အဒေါ်သည်လည်း နိုင်ငံရေးတွင် အရေးပါသော ရာထူးများကို ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။

မြို့တော်ရှိ စုန့်မိသားစု၏ အဆင့်အတန်းမှာ အလွန်မြင့်မားသည်။

တိုက်ဆိုင်စွာပင် ကျန်းကျားရုန်သည် ကျန်းကျုံးယွီ၏တူမဖြစ်သည်။

စုန့်မိသားစုသည် လင်မိသားစု၏ အဖွဲ့ခွဲနှင့် သက်ဆိုင်သည်။

ကုနင်းသိလိုက်ရသောအခါတွင် သူမသည် စိတ်သက်သာရာရသွား၍ သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမသည် စုန့်မြောင်ကော အပေါ် ကောင်းသော အမြင်ရှိပြီး သူမနှင့် သူငယ်ချင်းဖွဲ့လိုစိတ်ရှိသည်။ သူမ၏ နှလုံးသားထဲမှာ စုန့်မြောင်ကောအား သူမ၏ပြိုင်ဘက်ဖြစ်နေမိမည်ကို စိုးရိမ်နေမိသည်။

အကယ်၍ သူတို့သည် ဆန့်ကျင်ဘက်အဖွဲ့များနှင့် သက်ဆိုင်ပါက စုန့်မြောင်ကော က ၎င်းကို မသိမီအထိ ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရေး ကောင်းနိုင်သော်လည်း သူမသည် ထိုအကြောင်းကို သိရှိပြီးနောက်တွင်တော့ သူငယ်ချင်းအဖြစ် ဆက်ဖြစ်နိုင်သော်လည်း သူတို့သည် ရင်းနှီးသောသူငယ်ချင်းများ ဖြစ်လာရန် မဖြစ်နိုင်‌လောက်ပေ။

ကုနင်းနဲ့ ပိုင်လီကျုံးရွှယ်တို့ဟာ အဆောင်ထဲမှာ စုန့်မြောင်ကော နဲ့ ခဏလောက်နေခဲ့သည်။ ညနေ စာသင်ချိန်ရောက်မှ ကိုယ့်အတန်းကို ထွက်သွားကြသည်။

ရုန်ကျွယ်က ကုနင်းနဲ့ စုန့်မြောင်ကော ဆေးရုံသွားတဲ့အကြောင်း သူတို့ရဲ့ သင်တန်းဆရာတွေကို ပြောပြထားပြီးသားပါ။ အထူးသဖြင့် စုန့်မြောင်ကောအတွက် ဒီလို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ မတော်တဆမှုတစ်ခုအတွက် နားလည်မှုနဲ့ စာနာစိတ်တွေကို ဖော်ပြခဲ့ကြသည်။

ထို့ကြောင့် စုန့်မြောင်ကော ညနေအတန်းတက်ရန် ပျက်ကွက်သောအခါ သူတို့အတန်း၏နည်းပြက ထိုအကြောင်းကို ဘာမှမပြောပေ။

ညနေသင်တန်းမှာ စစ်သီချင်းတွေ လေ့လာကြပြီး သင်တန်းဆရာက စစ်တန်းလျားမှာ စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတဲ့ အကြောင်းအရာတချို့ကို ပြောပြသည်။ အဲ့အချိန်မှာ ဆရာတွေက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးသာဆက်ဆံသည်။ ထို့ကြောင့် ကျောင်းသားများသည် ၎င်းတို့၏ နည်းပြများကို မကြောက်ကြတဲ့အတွက် ၎င်းတို့နှင့် ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရေးကို တည်ဆောက်ရန် နည်းလမ်းကောင်းတစ်ခုလည်းဖြစ်သည်။

ညနေပိုင်း အတန်းချိန်အတွင်း နည်းပြက ကုနင်းအား သူ့ကုမ္ပဏီကို ဘယ်လိုစတင်တည်ထောင်ခဲ့တယ်ဆိုတာ ပြောပြဖို့ ဆန္ဒရှိမရှိ မေးသည်။

ကုနင်းက သဘောတူလိုက်ပေမယ့် မုသားတချို့နဲ့ တွဲပြီး အမှန်တရားကို ပြောပြသည်။

ကုနင်းသည် သူမမှာ ငယ်စဉ်ကပင် ကွန်ဖူးဆရာတစ်ဦး ရှိခဲ့သောကြောင့် သူ့ထံမှ ကျွမ်းကျင်မှုများစွာကို သင်ယူခဲ့ရကြောင်း ပြောပြခဲ့သည်။

***

အခန်း ၁၈၃၈ သုန်းဖန်းချီနဲ့ ဝူရွှမ်းဟွာတွေ့ဆုံခြင်း

သူ့ကုမ္ပဏီတွေကို ဘယ်လိုစတင်တည်ထောင်ခဲ့သလဲဆိုတာကိုတော့ တိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခုနဲ့ စတင်လိုက်သည်။ ပိတ်သိမ်းခံရပြီး ဒေဝါလီခံသွားသော ကျောက်မျက်ရတနာကုမ္ပဏီပိုင်ရှင်တစ်‌ယောက်ကို သူမကယ်တင်ခဲ့သည်။ သူက တကယ်ကို အရည်အချင်းရှိတဲ့ မန်နေဂျာတစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့အတွက် ကုမ္ပဏီကို စီမံခန့်ခွဲဖို့ သူ့ကို ငှားလိုက်သည်။

ထို့နောက်တွင် ကျောက်လောင်းကစားခြင်းအပါအဝင် သူမ၏ဆရာထံမှ ကျွမ်းကျင်မှုများစွာကို သင်ယူခဲ့ပြီး ကံကောင်းစွာဖြင့် အဖိုးတန်ကျောက်စိမ်းတုံးများစွာကို အောင်မြင်စွာ‌ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်။

ထိုငွေများဖြင့် လက်ဝတ်ရတနာဆိုင်ကို ဖွင့်လှစ်ကာ သူမ ကယ်တင်ခဲ့တဲ့သူအား စီမံခန့်ခွဲခိုင်းခဲ့သည်။

အမှန်တရားက သူမမှာ အမြင်ကောင်းရှိကြောင်း သက်သေပြခဲ့တယ်။ သူမရဲ့ စတင်တည်ထောင်စ အစောပိုင်းအဆင့်မှာတင် သူမဟာ ဘာမှမလုပ်ရလိုက်ဘဲ လက်ဝတ်ရတနာစတိုးကို အဲဒီလူရဲ့ စီမံခန့်ခွဲမှုအောက်မှာ ကုမ္ပဏီတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်ခဲ့သည်။ ယခုဆိုလျှင် လက်ဝတ်ရတနာ ဆိုင်ခွဲပေါင်း ဒါဇင်ကျော် ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

ယခုချိန်မှာ ကျောက်စိမ်း အလှကုန် လက်ဝတ်ရတနာဆိုင် ဒါဇင်ကျော် ရှိနေပြီး ဖွံ့ဖြိုးဆဲဖြစ်သည်မှာ အမှန်ပင်။

သူမရဲ့ တခြားကုမ္ပဏီတွေလည်း အလားတူပါပဲ။

ကုနင်းက သူ့အတွက် ကုမ္ပဏီတွေကို စီမံခန့်ခွဲသူတွေကို ဂုဏ်ပြုပေးပေမယ့် လူတိုင်းက ကုနင်းကို သဘောကျနေကြတုန်းပါပဲ အကြောင်းမှာ မှန်ကန်‌သောလူများကို အလုပ်ခန့်ခြင်းဟာ မရှိမဖြစ်လိုအပ်တဲ့ စွမ်းရည်တစ်ခုလည်း ဖြစ်ပေသည်။

"ကုနင်း မင်းရဲ့ကုမ္ပဏီအားလုံးကို စီမံခန့်ခွဲဖို့ ပေးခဲ့တာဆိုရင် မင်းကို သစ္စာဖောက်မှာကို မကြောက်ဘူးလား" အတန်းဖော်တစ်ယောက်က မေးသည်။ အဲဒါကို တခြားကျောင်းသားတွေလည်း သိချင်ပြီး စိတ်ပူကြပေသည်။

အများစုမှာ ကုနင်းထံမှ ကယ်တင်ခံခဲ့ရခဲ့သော်လည်း စီးပွားရေးသည် အလွန်ရှုပ်ထွေးသည်။ မိတ်ကောင်း ဆွေကောင်း ညီအစ်ကို မောင်နှမများ အချင်းချင်းပင်လျှင် သစ္စာဖောက်ပြီး ငွေအတွက် လှည့်စားခြင်းသည် အဆန်းမဟုတ်ပေ။

“အရာရာကို သူဌေးကိုယ်တိုင် ဆောင်ရွက်ပေးတဲ့ ကုမ္ပဏီဆိုတာ မရှိပါဘူး။ လူတွေမှာ စွမ်းအင်အကန့်အသတ်ရှိတယ်။ ဘယ်သူဌေးကမှ သူ့ဘာသာသူ စီမံခန့်ခွဲလို့ မရဘူး။ ငါတို့အတွက် အလုပ်လုပ်ဖို့ လူငှားရမယ်။ မန်နေဂျာတစ်‌ယောက်ကို မခန့်အပ်ခင် ဂရုတစိုက် စောင့်ကြည့်လေ့လာဖို့ လိုအပ်တယ်။ ယုံကြည်စိတ်ချရပြီး၊ အရည်အချင်းပြည့်မီတဲ့ မန်နေဂျာတွေသာ လိုအပ်တယ်။ မန်နေဂျာကောင်းတစ်ယောက်ကို ခန့်အပ်လိုက်တာနဲ့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ယုံကြည်မှုရှိသင့်ပါတယ်။ ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ ကြင်နာပြီး ဖြောင့်မတ်တဲ့သူတွေ အများကြီးရှိမယ်လို့ ယုံကြည်တယ်။ လူတိုင်းက တွက်ချက်ပြီး တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် သစ္စာဖောက်တတ်တယ်ဆိုရင် ကမ္ဘာပေါ်မှာ အောင်မြင်တဲ့ ကုမ္ပဏီတွေ အများကြီးရှိမှာ မဟုတ်ဘူး” ဟု ကုနင်းမှ ပြောကြားခဲ့သည်။

“သူငယ်ချင်းကောင်း ညီအစ်ကို မောင်နှမ တော်တော်များများက ငွေ‌ကြောင့်နဲ့ သစ္စာဖောက်ကြတာ အမှန်ဘဲ၊ ဒါပေမယ့် လူတွေက တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် အတော်လေး ကွဲပြားပါတယ်။ အဲ့ဒါကြောင့်ပဲ ယုံကြည်မှုနဲ့ ယုံကြည်ချက်တွေကို မဆုံးရှုံးသင့်ဘူး”

ဒါကို ကြားတော့ အားလုံးက သဘောတူကြသည်။

ကုနင်းက ဆက်ပြောသည်။ “ငါ့လက်အောက်ငယ်သားတွေက ငါ့အပေါ်သစ္စာရှိတယ်ဆိုရင် သူတို့ကို ကောင်းကောင်းမွန်မွန် စိတ်ရင်းနဲ့ ဆက်ဆံမယ်။ သူတို့ထဲက တစ်ယောက်ယောက်က ငါ့ကို သစ္စာဖောက်ချင်ရင်တော့ ငါ သူတို့ကို အပြစ်ပေးဖို့ တွန့်ဆုတ်နေမှာ မဟုတ်ဘူး”

အဲဒါကိုကြားတော့ အားလုံးက ကုနင်းရဲ့ အရည်အချင်းကောင်းတွေကို မြင်ခဲ့ကြတဲ့အတွက် လူတိုင်းက ကုနင်းဟာ သူ့စကားအတိုင်း စွမ်းဆောင်နိုင်တယ်ဆိုတာ သိကြသည်။

ကုနင်းမည်မျှ‌တော်သည်ကို အတိအကျမသိကြသော်လည်း အနည်းဆုံး သူတို့မြင်သမျှထဲမှာ‌တော့ သူမကို ကျော်လွန်နိုင်သူ အများအပြားမရှိပေ။

ညနေအတန်းပြီးသောအခါ ကုနင်းသည် အိပ်ဆောင်သို့ တန်းတန်းမတ်မတ်ပြန်သွားခဲ့သည်။

စုန့်မြောင်ကောသည် စိတ်အခြေအနေ အနည်းငယ်သာဆိုးရွားနေပြီး အခြားပြဿနာများမရှိသည်ကိုတွေ့လိုက်ရသဖြင့် သူမစိတ်သက်သာရာရသွားခဲ့သည်။

နောက်တစ်နေ့တွင် စုန့်မြောင်ကော အလွန်ကောင်းမွန်လာသည်။ သူ့အမေကို စိတ်ပူနေသေးပေမယ့် သူ့အမေက အစစအရာရာ အဆင်ပြေတဲ့အတွက် စိတ်တက်ကြွစွာနဲ့ သူမ၏ အလုပ်များကိုသာ လုပ်သည်။

ထို့ကြောင့် နံနက် ၅ နာရီတွင် စုန့်မြောင်ကော အိပ်ရာထသည်။ ကုနင်းနှင့် ပိုင်လီကျုံးရွှယ်တို့က သူမကို ဆက်လက်လေ့ကျင့်ပေးခဲ့သည်။

စုန့်မြောင်ကော၏မိခင်သည် ထိုနေ့နံနက်တွင် သတိရလာသည်။ စုန့်မြောင်ကော၏ အတန်းဖော်ကြောင့် သူမသည် သူမ၏ အသက်အန္တရာယ်မှ လွတ်မြောက်နိုင်ပြီး အမြန်နိုးထလာနိုင်ကြောင်းကို သိလိုက်ရတော့ ကျန်းကျားရုန်က အလွန်ကျေးဇူးတင်ခဲ့ပြီး ကုနင်းကို လူကိုယ်တိုင် ကျေးဇူးတင်သင့်သည်ဟု ပြောကြားခဲ့သည်။

စုန့်မြောင်ကောဟာ ဒီအချိန်မှာ စစ်သင်တန်းတက်နေတာကြောင့် စုန့်မိသားစုက စုန့်မြောင်ကောအား သတင်းကောင်းကို နေ့လည်အထိ မပြောပြနိုင်ခဲ့ပေ။

စုန့်မြောင်ကောက သူ့အမေ သတိရလာပြီဆိုတာ သိလိုက်ရတော့ အရမ်းပျော်နေပေမယ့် နေ့လည်ပိုင်း စစ်သင်တန်းပြီးမှသာ သူ့အမေကို လာတွေ့ဖို့ သူ့အဖိုးက ပြောထားတာကြောင့် စုန့်မြောင်ကောက ထွက်ခွာခွင့်မတောင်းခဲ့ပေ။

ဖြစ်နိုင်လျှင် သခင်ကြီးစုန့်သည် ကုနင်းကို စုန့်မြောင်ကောနှင့်အတူ ပါလာနိုင်မည်ဟု မျှော်လင့်ခဲ့သည်၊ အကြောင်းမှာ ကျန်းကျားရုန်သည် ကုနင်းကို လူကိုယ်တိုင် ကျေးဇူးတင်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အဲဒီနောက် စုန့်မြောင်ကောက ကုနင်းနဲ့ စကားပြောသည်။ ကုနင်းက လိုအပ်တယ်လို့ မထင်ခဲ့ပေမယ့် စုန့်မြောင်ကောနဲ့ သွားဖို့ကိုတော့ သဘောတူခဲ့သည်။

နေ့ခင်းဘက်တွင် ပိုင်လီကျုံးရွှယ်၏အစ်ကိုဖြစ်သူက သူမကိုဖုန်းဆက်တဲ့အတွက် စုန့်မြောင်ကောနှင့် ကုနင်းတို့နှင့်အတူ လိုက်မသွားပေ။

ကုနင်းနှင့် စုန့်မြောင်ကောတို့သည် နေ့လည်ပိုင်းတွင် ဆေးရုံသို့သွားကြမည်ဖြစ်ပြီး ညနေပိုင်းအတန်းအတွက် ထွက်ခွာခွင့်တောင်းရန် လိုအပ်‌ပေသည်။ သူတို့ရဲ့ နည်းပြဆရာက မဆိုင်းမတွ သဘောတူလိုက်သည်။

နေ့လည်ပိုင်း စစ်ရေးလေ့ကျင့်မှုပြီးဆုံးပြီးနောက် ကုနင်းနှင့် စုန့်မြောင်ကောတို့သည် အဝတ်အစားလဲရန် အိပ်ဆောင်သို့ မပြန်ဘဲ ထွက်သွားကြသည်။

သူတို့ကျောင်းကထွက်ပြီးတာနဲ့ ကုနင်းဟာ ကျင့်ကြံရေးသမားတစ်ယောက်ရဲ့ အငွေ့အသက်ကိုခံစားလိုက်ရပြီး ကုနင်း ပထမဆုံးတွေးမိလိုက်တဲ့လူကတော့ သုန်းဖန်းချီပါပဲ။

သုန်းဖန်းချီ အကြောင်းပြော‌တော့မှ ဒီရက်ပိုင်း သူမ သူ့ကိုမတွေ့ဖြစ်‌ပေ။ အကြောင်းရင်းကို သူမသိသည်။ ယခုရက်ပိုင်းတွင် သူမသည် ပိုင်လီကျုံးရွှယ်နှင့် အမြဲအတူရှိနေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သုန်းဖန်းချီသည် အလွန်နီးကပ်လာပါက ပိုင်လီကျုံးရွှယ်သည်လည်း သူ့ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိလိမ့်မည်။

ကုနင်းက သုန်းဖန်းချီလို့ ထင်နေပေမယ့် မဟုတ်တာလည်း ဖြစ်နိုင်‌သည်။ သုန်းဖန်းချီက သူမကို စူးစမ်းနေတဲ့ တစ်ဦးတည်းသော ကျင့်ကြံသူ မဟုတ်ပေ။ သုန်းဖန်းကျီယွီနှင့် ဝူရွှမ်းဟွာတို့လည်း ရုတ်တရက် ပြန်လာနိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် ကုနင်းသည် သူ၏ ကျောက်စိမ်းမကျ်ဝန်းကို အသုံးပြုပြီး ကျင့်ကြံသူသည် မည်သူဖြစ်သည်ကို ကြည့်ရှုခဲ့သည်။

အံ့သြစရာမရှိဘဲ ၎င်းသည် သုန်းဖန်းချီ မဟုတ်ဘဲ ဝူရွှမ်းဟွာ ဖြစ်‌နေသည်။

သူဒီကိုရောက်လာတာဖြစ်၍ ကုနင်းက ဒီတက္ကသိုလ်မှာ ပညာသင်ကြားနေတာ သိရမည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူမသည် အလွန်ကျော်ကြားပြီး အင်တာနက်မှတဆင့် သူမဘယ်မှာရှိနေသည်ကို ရှာဖွေရန် အလွန်လွယ်ကူသည်။

ကုနင်းက အဲဒါကို ဂရုမစိုက်ဘဲ သူမဘဝအတွက်သာ အာရုံစိုက်သည်။

ကုနင်းသည် ဝူရွှမ်းဟွာကို ရှောင်ရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိသော်လည်း သူမခဏတာ လျှောက်လှမ်းပြီးနောက် ကျင့်ကြံသူ၏ အငွေ့အသက်များ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

တိုက်ဆိုင်စွာပင် ဝူရွှမ်းဟွာသည် ကုနင်းကို စောင့်ကြည့်နေသော သုန်းဖန်းချီနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သည်။

ကုနင်းဟာ ပိုင်လီကျုံးရွှယ်နဲ့ တနေကုန် ရှိနေတာကို သုန်းဖန်းချီက မြင်သောကြောင့် အဝေးမှာသာ နေခဲ့ရပြီး အကြိမ်အနည်းငယ်‌လောက်ပင် သူမတို့ကို မျက်ခြေပြတ်သွားခဲ့ရသည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် ကုနင်း၏ဘေးတွင် ပိုင်လီကျုံးရွှယ် မရှိတော့သော်လည်း အံ့သြစရာကောင်းစွာဖြင့် သူသည် ဝူရွှမ်းဟွာနှင့်တွေ့ခဲ့သည်။

"ငါတို့ စကားပြောသင့်တယ်!" ဝူရွှမ်းဟွာက ပြောသည်။ သုန်းဖန်းချီက ကုနင်းကို ဘာကြောင့် လိုက်ခဲ့လဲဆိုတာ သူသိချင်သည်။

“ကောင်းပြီလေ” သုန်းဖန်းချီသည် တူညီသော အကြံအစည်ရှိသောကြောင့် သူသဘောတူလိုက်သည်။

ထို့နောက် သုန်းဖန်းချီ နှင့် ဝူရွှမ်းဟွာတို့သည် ကော်ဖီဆိုင်သို့ သွားကာ ထိုင်ရန် ထောင့်‌နေရာတစ်ခုကို ရှာကြသည်။

"မင်းဘာလို့ ကုနင်းနောက်ကိုလိုက်နေတာလဲ"

သုန်းဖန်းချီ နှင့် ဝူရွှမ်းဟွာတို့သည် တစ်ချိန်တည်းတွင် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် မေးသည်။

သုန်းဖန်းချီက ဝူရွှမ်းဟွာ တိမ်တိုက်နဂါးပုံစံကျောက်စိမ်းအကြောင်း သိနေမှာကို စိုးရိမ်နေချိန်မှာ ဝူရွှမ်းဟွာက ကိုလိန်းရဲ့ ဆေးတွေမှာ မှော်အစွမ်းတွေ ပါနေတာကို သုန်းဖန်းချီက သိသွားမှာကို စိုးရိမ်နေသည်။

သုန်းဖန်းမိသားစုမှ လူအနည်းငယ်ကသာ ၎င်းတို့မိသားစု၏ဘိုးဘေးမှလွဲ၍ အခြားမည်သူ့ကိုမှ မပြောခဲ့ကြသောကြောင့် ယင်းကို သိရှိကြသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သုန်းဖန်းမိသားစုတွင် အဖွဲ့ဝင်များအားလုံးသည် ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်ရည်ရွယ်ချက်များ ရှိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ သူတို့အားလုံးဟာ သူတို့ကိုယ်သူတို့ ကြံ့ခိုင်ဖို့ ရည်ရွယ်ပြီး ဘိုးဘေးရာထူးအတွက် ယှဉ်ပြိုင်ကြသည်။

သုန်းဖန်းချီ၏ဖခင်သည် ဘိုးဘေး၏သားအငယ်ဖြစ်ပြီး သုန်းဖန်းကျီယွီ၏ဖခင်မှာ သားကြီးဖြစ်သောကြောင့် ၎င်းတို့သည် ပြိုင်ဘက်များဖြစ်သည်။ သုန်းဖန်းကျီယွီသည် သုန်းဖန်းချီနှင့် သတင်းမျှဝေရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

အကယ်၍ သုန်းဖန်းချီသည် ၎င်းအကြောင်းကို သိရှိပါက၊ သူသည် ၎င်းကို စုံစမ်းရန် သေချာပေါက် လာလိမ့်မည်။ အသုံးဝင်တဲ့ အရာတစ်ခုခုကို ရှာတွေ့ခဲ့ရင် သူ့မှာ ကောင်းမွန်တဲ့ အကျိုးကျေးဇူးတွေ ရရှိနိုင်သည်။

နှစ်ယောက်စလုံး တူညီသောမေးခွန်းကိုမေးပြီးနောက် နှုတ်ဆိတ်သွားပြန်သည်။ တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် မေးခွန်းထုတ်ကြသော်လည်း အမှန်အတိုင်းပြောရန် မဖြစ်နိုင်ကြောင်း သူတို့နှစ်ယောက်လုံး သိကြသည်။

***

အခန်း ၁၈၃၉ ပိုက်ဆံမလိုဘူး

"အင်း" ခဏလောက် နှုတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် သုန်းဖန်းချီက တိတ်ဆိတ်မှုကို ချိုးဖျက်ပြီး "ငါတို့ထဲက တစ်ယောက်မှ အမှန်အတိုင်း မပြောနိုင်ဘူးဆိုတော့ ဒီမေးခွန်းကို မေးဖို့ မလိုအပ်ဘူးလို့ ငါထင်တယ်။ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် မနှောင့်ယှက်ရင်တော့ ပိုကောင်းတာ‌ပေါ့”

ဝူရွှမ်းဟွာသည် သုန်းဖန်းချီ ကို မျက်စောင်းထိုးလိုက်သည်။ “အိုး! ငါက ဘယ်သူမှမသိအောင် ကုနင်းနောက်ကိုလိုက်ပြီး စုံစမ်းနေတာဆိုရင်တော့ မင်းရဲ့အကြံက အရမ်းကောင်းပေမယ့် ဒါပေမယ့် ငါဘာလုပ်နေတယ်ဆိုတာ ဘိုးဘေးသိတယ်‌လေ။ အန်ကယ်ချီ မင်း‌ရော။ မင်းဘာလုပ်နေတယ်ဆိုတာ ဘိုးဘေးသိလား"

ထိုစကားကိုကြားတော့ သုန်းဖန်းချီ အံ့သြသွားသည်။ ဝူရွှမ်းဟွာက ကုနင်းကို ထောက်လှမ်းပြီး လိုက်နေကြောင်း ဘိုးဘေးက သိထားဖို့ မမျှော်လင့်ထားပေ။

ထိုအခြေအနေမျိုးတွင် ယခု သူလုပ်နေသမျှကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရန်မှာ သူ့အတွက် ခက်ခဲလိမ့်မည်။ အကြောင်းမှာ ကုနင်း‌ေနာက်ကို လျှို့ဝှက်စွာ လိုက်ခြင်းနှင့် ထောက်လှမ်းခြင်းသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်လုပ်ရပ်ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဘိုးဘေးက ဒီအကြောင်းကို သိသွားရင် ရှင်းပြဖို့ ခက်လိမ့်မည်။

အဲဒါကိုတွေးရင်း သုန်းဖန်းချီက "ငါက ကုနင်းကို ကိုယ်ရေးကိုယ်တာအကြောင်းပြချက်ကြောင့် လိုက်ရှာနေတာ"

"တကယ်လား?" ဝူရွှမ်းဟွာက မေးသည်။ သူမယုံခဲ့ဘူးဆိုတာ သိသာပေသည်။

သုန်းဖန်းချီသည် တစ်စုံတစ်ခု မမှန်မှန်း သိလိုက်သည်နှင့် ရုတ်တရက် မျက်လုံးပြူးလိုက်သည်။ "ခဏနေအုံး ဘိုးဘေးကတောင် သူ့ကို အထူးဂရုပြုရလောက်တဲ့အထိ ကုနင်းလို့ခေါ်တဲ့ ဒီကောင်မလေးမှာ လျှို့ဝှက်ချက်ရှိ‌တယ်လို့ ဆိုလိုတာလား"

သုန်းဖန်းချီ၏တုံ့ပြန်မှုကိုမြင်လျှင် ဝူရွှမ်းဟွာသည် ကုနင်း၏ကုမ္မဏီမှထုတ်လုပ်သောဆေးဝါးများတွင် မှော်အစွမ်းရှိမှန်း သူတကယ်မသိသောကြောင့် ဤကိစ္စကိုသူနှင့်ဆွေးနွေးခြင်းသည် မှားသွားကြောင်းရုတ်တရက်ခံစားလိုက်ရသည်။

တကယ်တော့ သုန်းဖန်းချီ လုံးဝမသိခဲ့ပါ။ သူသည် ကုနင်းနှင့်ပတ်သက်သော အချက်အလက်များစွာကို စုဆောင်းခဲ့ပြီး ကိုလိန်းသည် သူမ၏အမည်အောက်တွင် ရှိနေကြောင်း သိသော်လည်း ၎င်းမှထုတ်လုပ်သော ဆေးများတွင် မှော်အစွမ်းရှိနေသည်ကို သူမသိပေ။

“ဘာလျှို့ဝှက်ချက်ရှိရှိ ကုနင်းကို လိုက်ရှာနေတာက ဘိုးဘေးရဲ့ အကြံပဲ။ မင်းဘာရည်ရွယ်ချက်နဲ့ ဒီလိုလုပ်ပါစေ မင်းလုပ်နေတာကို ဘိုးဘေးက ကျေနပ်မယ်မထင်ဘူး" လို့ ဝူရွှမ်းဟွာကပြောသည်။

အဲဒါကိုကြားတော့ သုန်းဖန်းချီက မကျေမနပ်ဖြစ်သွားသည်။ "ကုနင်းကို ငါလိုက်ပြီး စုံစမ်းနေတယ်ဆိုတာကို မင်းဘိုးဘေးကို ပြောပြမှာလား"

"ငါအဲ့လိုလုပ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမယ့် မင်း ကုနင်း‌နောက်ကို လိုက်နေတာ ရပ်လိုက်ရမယ်။ မဟုတ်ရင် ဘိုးဘေးဆီ သတင်းမပို့လို့ အပြစ်ပေးခံရလိမ့်မယ်” ဟု ဝူရွှမ်းဟွာက ပြောသည်။ သူဒီလိုပြောပေမယ့် တကယ်တမ်းကျတော့ သူနှင့် မသက်ဆိုင်ပါ။ ဒီအကြောင်းကို သုန်းဖန်းကျီယွီနဲ့ အရင်ပြောရမည်။

သုန်းဖန်းချီသည် ဝူရွှမ်းဟွာ၏ စကားအများစုကို မယုံသော်လည်း ဝူရွှမ်းဟွာကို ဘိုးဘေးဆီ သတင်းပို့ခြင်းကို တားနိုင်ခြင်းမရှိသဖြင့် ယခု ကုနင်း နောက်ကို ဆက်မလိုက်ဘဲ မစုံစမ်းတော့ဖို့သာ သဘောတူလိုက်ရသည်။

…

ကုနင်းနှင့် စုန့်မြောင်ကောတို့သည် ကျန်းကျားရုန်ထံသို့ သွားရောက်လည်ပတ်ခဲ့ပြီး ကုနင်းအား ထပ်ခါတလဲလဲ ကျေးဇူးတင်စကားပြောကြားကြသည်။

ကျန်းကျားရုန်သည် လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာ၍ လူတိုင်းကို အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။ ကုနင်း‌ကြောင့်လို့သိလိုက်ရတော့ စုန့်မိသားစုက ကုနင်းကို အရမ်းယဉ်ကျေးပျူငှာစွာဆက်ဆံသည်။

ကုနင်းရောက်ရှိလာသောအခါတွင် သခင်ကြီးစုန့်သည် သူမအား အနာဂတ်တွင် လိုအပ်သည့်အခါတိုင်း စုန့်မိသားစုထံ တိုက်ရိုက်အကူအညီတောင်းနိုင်ကြောင်းကို ပြောခဲ့သည်။ သူမကို ကူညီဖို့ တွန့်တိုနေမည်မဟုတ်ပေ။

သို့ဆိုလျှင် ကုနင်းသည် သူ၏ကြင်နာမှုကို လက်ခံသည်။

ခဏလောက်စဉ်းစားပြီးမှ သခင်ကြီးစုန့်က "မစ္စကု ငါတို့ သီးသန့်စကားပြောလို့ရမလား"

"အဘိုးစုန့်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်မကို ကုနင်းလို့ပဲခေါ်ပါ" ကုနင်းကပြောသည်။ "ဒီလိုပဲ‌ခေါ်ပါ ကျေးဇူးပြုပြီး"

"ဟုတ်ပြီ ကုနင်း ကြွပါ" သခင်ကြီးစုန့် ကပြောပြီး နှစ်ယောက်သားထွက်သွားကြသည်။

သူတို့သည် အနီးနားရှိ အခြားမည်သူမျှမရှိသော နေရာသို့ သွားကြသည်။ သခင်ကြီးစုန့်က ကုနင်းကို ကြည့်ပြီး သူ့ပါးစပ်ကိုဖွင့်ဖို့ တွန့်ဆုတ်နေမိသည်။

သခင်ကြီးစုန့်သည် ဘယ်သောအခါမှ မပြတ်မသား မပြောတတ်သော်လည်း ယခုတော့ သူသည် ထိုအကြောင်းကို မည်သို့ပြောရမည်မသိ။

သခင်ကြီးစုန့်၏ အားနားပါးနာအမူအရာကို မြင်လိုက်ရတော့ ကုနင်းက “အဘိုးစုန့် ကျွန်မနားထောင်နေပါတယ်”

"ကုနင်း မင်းရဲ့ဆေးက ဘယ်လိုရောဂါမျိုးတွေကုသနိုင်လဲ ပြောပြပေးနိုင်မလား" သခင်ကြီးစုန့်က မေးသည်။

"ဒီဆေးက ဖျားနာတာနဲ့ နာကျင်မှု အမျိုးမျိုးအတွက် ထိရောက်မှုရှိပါတယ်" ဟု ကုနင်းမှ ပြောကြားခဲ့သည်။ သခင်ကြီးစုန့်သည် ထိုမေးခွန်းကို မေးလိုက်သည်နှင့် ကုနင်းသည် သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။

“အင်း ဒီဆေးက ရှားပါးပြီး အဖိုးတန်မှန်း သိပါတယ်၊ ဒါပေမယ့် ငါ့မှာ အရင်တုန်းက မတော်တဆ ပြုတ်ကျခဲ့တဲ့ သူငယ်ချင်းဟောင်းတစ်ယောက်တော့ ရှိတယ်။ ဦးခေါင်းကို ထိမှန်ပြီး ခွဲစိတ်ကုသမှု ခံယူခဲ့ရတယ်။ ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ သူ့အသက်အရွယ်ကြောင့် သူပြန်သတိမရနိုင်တော့တဲ့ဘဲ အခုထိ အန္တရာယ်ရှိနေတုန်းပါပဲ။ အခု မင်းမှာ ဒီလောက်ကောင်းတဲ့ ဆေးရှိတာကို ငါတွေ့လို့ ဒါဆို မင်းငါ့ကို ဆေးပြားနှစ်ပြားလောက် ရောင်းပေးနိုင်မလား။ ငါ့သူငယ်ချင်းဟောင်း ဒုက္ခရောက်တာကို မမြင်ချင်လို့ပါ။ အဲဒါကို မရောင်းချင်ဘူးဆိုရင်လည်း လုံးဝအဆင်‌ေပြပါတယ်” ဟု သခင်ကြီးစုန့်က ဆိုသည်။

ဒါကိုကြားတော့ ကုနင်းက သူ့ကို ပြုံးပြသည်။ မဆိုင်းမတွဘဲ သူမအိတ်ကပ်(စိတ်စွမ်းအင်အာကာပြင်)ထဲက ကြွေပုလင်း ကိုထုတ်ပြီး သခင်ကြီးစုန့်ကို ပေးလိုက်သည်။ “ဒီမှာ ဆေးသုံးလုံး။ ကျေးဇူးပြုပြီး အဘိုးသူငယ်ချင်းဟောင်းကို တစ်လုံးအရင်တိုက်ပါ၊ ပြီးရင် နောက်ထပ်သုံးရက်အကြာမှာ နောက်ထပ်‌‌ဆေးတစ်လုံးကို သောက်ဖို့ပြောပါ။ ဆေးနှစ်လုံးသောက်ပြီးရင် ပိုသက်သာလာတယ်ဆိုရင် တတိယဆေးသောက်ဖို့ မလိုပါဘူး။ အဘိုးစုန့် နောင်လိုအပ်လာသည်ရှိ‌သော် တတိယဆေးကို အဘိုးနဲ့အတူ သိမ်းထားလို့ရပါတယ်"

ကုနင်းက သူ့ကို ဆေးသုံးလုံးကို မဆိုင်းမတွ ပေး၍ သခင်ကြီးစုန့်က စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။ ကုနင်းထံမှ ဆေးပုလင်းကို သူ့လက်အနည်းငယ် တုန်တုန်ယင်ယင်နှင့် ယူလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ်! ကုနင်း သူတို့က ဘယ်လောက်လဲ။ ငါ မင်းကို ပိုက်ဆံလွှဲလိုက်မယ်‌လေ” လို့ သခင်ကြီးစုန့်က မေးသည်။

"ရပါတယ် မလိုပါဘူး" ကုနင်းက ပြုံးပြီး ငြင်းလိုက်သည်။

"ဘာလို့လဲ? မင်းပိုက်ဆံယူရမယ်လေ!" ကုနင်း၏အဖြေကိုကြားသောအခါ သခင်ကြီးစုန့်က အံ့ဩသွားသည်။ သူမလက်မခံမယ်လို့မထင်ထား‌ပေ။ “ဒီဆေးရဲ့ တိကျတဲ့တန်ဖိုးကို ငါမသိပေမယ့် စျေးမ‌ပေါလောက်ပါဘူး။ မင်းက ငါ့ချွေးမရဲ့အသက်ကို ကယ်ခဲ့တာ‌လေ။ မင်းဆီက ဆေးတွေ အလကားတောင်းလို့ မရဘူး!"

စုန့်မိသားစုက လောဘမကြီးပေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေနှင့် သူတို့သည် အလွန်ကြင်နာတတ်ကြသည်။ ကုနင်းအပေါ် သူတို့ ကျေးဇူး‌ကြွေးတင်နေပြီး ပြန်မဆပ်ရသေးတဲ့အတွက် သူမအ‌ပေါ် နောက်ထပ်ကျေးဇူး‌ကြွေးမတင်သင့်ပေ။

“ဒီဆေးလုံးက အရမ်းဈေးကြီးပေမယ့် မတူတဲ့လူတွေကို ရောင်းတဲ့အခါ မတူတဲ့ဈေးနဲ့ ပေးပါတယ်။ ယွမ်ထောင်ပေါင်းများစွာ ယွမ်‌သောင်းပေါင်းများစွာ ဒါမှမဟုတ် ဆေးပြားတစ်ပြားကို ယွမ်တစ်သန်းအထိ စျေးနှုန်းနဲ့ ရောင်းချနိုင်ပေမယ့်လည်း အခမဲ့လည်း ရောင်းပါတယ်။ ဆွေမျိုးတွေနဲ့ သူငယ်ချင်းတွေကိုတော့ ဘယ်တော့မှ ပိုက်ဆံနဲ့ မ‌‌တောင်းဘူး။ အကူအညီလိုပေမယ့် ပိုက်ဆံမရှိတဲ့သူတွေ ဒါမှမဟုတ် ကျွန်မဆန္ဒအလျောက် ကူညီချင်တဲ့သူတွေကိုလည်း ပိုက်ဆံမတောင်းပါဘူး။ စုန့်မြောင်ကောက ကျွန်မသူငယ်ချင်းပါ။ အဘိုးက သူ့အဘိုး။ အဘိုးက ကျွန်မသူငယ်ချင်းရဲ့ မိသားစုဝင်မို့လို့ ကျွန်မအဘိုးဆီက ပိုက်ဆံလက်မခံသင့်ဘူး။ အဘိုးစုန့် ကျွန်မအကူအညီလိုအပ်နေတာဖြစ်လို့ အကူအညီ‌‌ပေးဖို့ တွန့်ဆုတ်နေမှာမဟုတ်ပါဘူး။ အဘိုးက အဘိုးရဲ့ မိတ်ဟောင်းဆွေဟောင်းကို ပြန်ကောင်းလာဖို့ ကူညီပေးချင်တာဆို‌ပေမယ့် အဘိုးတို့ရဲ့ဆက်ဆံရေးက နီးစပ်တယ်ဆိုတော့ ကျွန်မအဘိုးကို ကူညီချင်ပါတယ်။ ကျွန်မမှာ ဆေးအများကြီးမပါဘူး။ ဒါပေမယ့် သုံးလုံးကလည်း မနည်းပါဘူး” ဟု ကုနင်းက ဆိုသည်။

ကုနင်းသည် ဆေးများ၏ ဈေးနှုန်းများကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ပြောပြခဲ့သည်။ သူမသည် သူ့ပိုက်ဆံကို မလိုချင်သော်လည်း သူမ၏ကျေးဇူးနှင့် ကြင်နာမှု၏တန်ဖိုးကို သူတို့သိစေရန် လိုအပ်သည်ဟု သူမထင်ခဲ့သည်။

သူမသည် တွက်ချက်ခြင်းမဟုတ်သလို၊ တစ်စုံတစ်ရာပြန်လိုချင်တဲ့အတွက် လုပ်ပေးခြင်းလည်း မဟုတ်ပေ။ သူမသည် အခြားသူများအား သူမ၏ ကျေးဇူးကို တတ်ဖိုးထားစေချင်ရုံပါပင်။

ကုနင်းပြောသော ဆေး၏စျေးနှုန်းကို ကြားလိုက်ရတော့ သခင်ကြီးစုန့်သည် တကယ်ကို အံ့သြသွားရသည်။ ဤဆေးကို ဆေးတစ်လုံးကို ယွမ်တစ်သန်းဖြင့် ရောင်းချခဲ့သည်တဲ့။ တစ်ကယ်တော့ တစ်လုံးကို ယွမ်ထောင်ချီဈေးနဲ့ ရောင်းချခဲ့မယ်ဆိုရင်တောင် အတော်လေးကို ဈေးကြီးပေသည်။ သခင်ကြီးစုန့်က ဘယ်လောက်ပဲ ဈေးကြီးပါစေ ဆေးတစ်ပြား ယွမ်တစ်သိန်းထက် မပိုဘူးလို့ တွေးခဲ့သည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီဆေးက အရမ်းထိရောက်တဲ့အတွက် သူဌေး‌တွေက ဆေးတစ်ပြားကို ယွမ်ထောင်‌သောင်းနဲ့ချီပြီး ကုန်ကျရင်တောင်မှ ပေးလိမ့်မည်။

***

အခန်း ၁၈၄၀ အလွန် မနာလိုခြင်း

ကုနင်းကလည်း မတူညီတဲ့လူတွေကို ဈေးနှုန်းအမျိုးမျိုးနဲ့ ရောင်းချခဲ့တယ်လို့ ဆိုသည်။ ဝယ်သူက ပိုချမ်းသာလေ ဈေးကြီးလေပါပဲ။

သခင်ကြီးစုန့်၏ သူငယ်ချင်းဟောင်း၏ ခွဲစိတ်ကုသမှုနှင့် ကုသစရိတ်သည် ယွမ်သန်းနှင့်ချီ၍ ကုန်ကျခဲ့ပြီး၊ ၎င်းတို့သည် အကောင်းဆုံး ဆေးကုသမှုများကို အသုံးပြုခဲ့သော်လည်း ရလဒ်ကောင်း မရရှိခဲ့ရပေ။

ကုနင်းက ဆေးပြားတစ်ပြားအတွက် ယွမ်တစ်သန်းတောင်းရင်တောင်မှ ထိရောက်မှုရှိသရွေ့တော့ ပိုက်ဆံက တန်တယ်လို့ ထင်နေတုန်းပါပဲ။

အံ့သြစရာကောင်းတာက ကုနင်းက ပိုက်ဆံမတောင်းပေ။ ကုနင်းက သူမရဲ့ ဆွေမျိုးတွေ၊ သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ ပိုက်ဆံမရှိသူတွေ ဒါမှမဟုတ် သူမ ကူညီလိုတဲ့ သူတွေကို အခမဲ့ပေးပြီး သူမဟာ တကယ်ကို ကြင်နာတတ်ကြောင်း ပြသခဲ့သည်။

စုန့်မြောင်ကောသည် သူမ၏သူငယ်ချင်းဖြစ်သောကြောင့် ကုနင်းသည် ခင်မင်ရင်းနှီးမှုကို တန်ဖိုးထားသူတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြလိုသောကြောင့် သူမသည် သူ့ပိုက်ဆံကို မလိုချင်ခဲ့ပေ။

ဒီလိုထူးချွန်ထက်မြက်တဲ့ မိန်းကလေးတစ်ယောက်နဲ့ ဆက်ဆံရေးကောင်းတစ်ခုတည်ဆောက်ဖို့ ဒီအခွင့်အရေးကြီးကို လွတ်သွားရင်တော့ သခင်ကြီးစုန့်ဟာ အရူးတစ်ယောက်ဖြစ်သွားမှာပါ။

"ဒါဆို ငါလက်ခံပါမယ်။ နောက်ကျရင် စုန့်မိသားစုဆီက အကူအညီတစ်စုံတစ်ရာ လိုအပ်လာရင် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောလို့ရပါတယ်” ဟု သခင်ကြီးစုန့်မှ ပြောကြားခဲ့သည်။

“ဟုတ်ကဲ့ပါ”

ထို့နောက် ကုနင်းနှင့် စုန့်မြောင်ကောကို စုန့်မြောင်ကော၏ ဦးလေးနှင့် အဒေါ်တို့က ညစာစားရန် ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။

အခုနည်းနည်းနောက်ကျနေပေမယ့် ကုနင်းနဲ့ တခြားသူတွေက မစားရသေးတဲ့အတွက် ထမင်းစားဖို့ လိုအပ်သည်။

စုန့်မိသားစုက သူ့ကို ကျေးဇူးတင်ရန်အတွက် ကုနင်းအားကျွေးဖို့ ရည်ရွယ်ချက်ရှိတာကြောင့် စုန့်မြောင်ကောရဲ့ ဦးလေးနဲ့ အဒေါ်တွေက ဆေးရုံအနီးက ကြယ်ငါးပွင့်ဟိုတယ်ကို သွားဖို့ စီစဉ်ခဲ့ကြသည်။

ကုနင်းသည် အစပိုင်းတွင် သူမနှင့် စုန့်မြောင်ကောတို့ ကိုယ့်ဘာသာ အပြင်ထွက်နိုင်သည်ဟု ပြောခဲ့သော်လည်း စုန့်မိသားစုက ငြင်းဆိုထားသောကြောင့် နောက်ဆုံးတွင် သူမသဘောတူလိုက်ရသည်။

ထမင်းစားပြီးနောက် ကုနင်းနှင့် စုန့်မြောင်ကောတို့ ကျောင်းသို့ပြန်လာခဲ့သည်။

ကုနင်းနဲ့ တခြားသူတွေ ထွက်သွားပြီးတာနဲ့သခင်ကြီးစုန့်က သူ့သူငယ်ချင်းဟောင်းရဲ့သားကို ဖုန်းဆက်ပြီး ဆေးပြားအကြောင်း ပြောပြသည်။

သူ့သူငယ်ချင်းဟောင်းက ဒီတပ်မတော်ဆေးရုံမှာ ဆေးရုံတက်နေရပေမယ့် ထိုသူကအထူးကြပ်မတ်ကုသဆောင်မှာ ရှိနေတာကြောင့် သူ့ကို လွယ်လွယ်ကူကူ မတွေ့နိုင်သလို သူ့မိသားစုတောင် ဆေးရုံမှာ ပြုစုစောင့်ရှောက်မှု မပေးနိုင်ကြ‌ပေ။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် ဆေးရုံတွင် အကြာကြီးမနေနိုင်ဘဲ တစ်နေ့လျှင် တစ်ကြိမ်သာ လာရောက်နိုင်ကြသည်။

သခင်ကြီးစုန့် ၏ သူငယ်ချင်းဟောင်း၏သားကို ကျောက်ကျုံးခိုင် ဟုခေါ်သည်။ သခင်ကြီးစုန့်သည် ကျန်းကျားရုန် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည့်အရာများကို ကျောက်ကျုံးခိုင်အား ပြောပြခဲ့သည်။ ကျောက်ကျုံးခိုင်သည် ယခု ကျန်းကျားရုန်၏ အခြေအနေကို သိလိုက်သည်နှင့် သူ စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။ “အန်ကယ်စုန့် ဒီဆေးက တကယ်ထိရောက်တာလား။ အဖေ့ရောဂါအတွက် အသုံးဝင်မှာလား။”

“အဲဒီမိန်းကလေးက အထောက်အကူဖြစ်နိုင်တယ်လို့‌ပြောတယ်” ဟု သခင်ကြီးစုန့်က ပြောသည်။

"အန်ကယ်စုန့် အဲ့ကောင်မလေးကိုတွေ့လို့ရမလား" ကျောက်ကျုံးခိုင်က မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"မင်းအတွက် ဆေးနှစ်ပြားတောင်းပြီးပြီ။ ဒီသတင်းကောင်းကို မင်းကို ပြောဖို့ အခု မင်းကို ငါဖုန်း‌ခေါ်တာပါ။ မင်းငါ့ကိုယုံရင် အခုချက်ချင်း ဆေးရုံကိုလာပြီး ငါတို့မင်းအဖေကိုအတူတူသွားတွေ့မယ်” ဟု သခင်ကြီးစုန့်က ပြောသည်။

"ကိစ္စမရှိပါဘူး။ ကျွန်တော် အဲဒီကိုမိနစ်အနည်းငယ်အတွင်းလာခဲ့ပါမယ်" ကျောက်ကျုံးခိုင်ကဆိုသည်။

ဤဆေးသည် မယုံနိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်သည်ဟု သူမထင်သော်လည်း သခင်ကြီးစုန့်၏ ပါးစပ်မှ ထွက်လာခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ကျန်းကျားရုန်သည် ၎င်းကို ထိရောက်စွာ အသုံးချခဲ့ကြောင်း သက်သေပြခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ယုံသင့်သည်ဟု သူထင်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူ့အဖေသည် ယခုအချိန်တွင် ဒီထက်ပိုမိုကောင်းမွန်သော ရွေးချယ်မှုမရှိပေ။ ဆေးလုံးက တကယ်ကို အပြောင်းအလဲ ဖြစ်သွားနိုင်သည်။

နှောင့်နှေးမှုမရှိဘဲ ကျောက်ကျုံးခိုင်သည် ဆေးရုံသို့ အမြန်သွားခဲ့သည်။

သူမှန်ကန်သော ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ချမှတ်ခဲ့ကြောင်း လက်တွေ့တွင် သက်သေပြခဲ့သည်။ စွမ်းအင်သလင်းကျောက်တစ်လုံးကို သောက်ပြီး မကြာခင်မှာပဲ သခင်ကြီးကျောက်ရဲ့ အခြေအနေက ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာပြီး ဆရာဝန်ကိုတောင် ထိတ်လန့်စေသွားသည်။ သို့သော်လည်း သခင်ကြီးကျောက်သည် အချိန်အတော်ကြာ နေမကောင်းဖြစ်ခဲ့သောကြောင့် ပြန်လည်ကောင်းမွန်ရန် အချိန်ယူရမည်။

နောက်တစ်နေ့မွန်းလွဲပိုင်းတွင် သခင်ကြီးကျောက် နိုးလာသော်လည်း သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလွန်အားနည်းနေသေးသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် အသက်အန္တရာယ်မှ လွတ်မြောက်သွားပြီဖြစ်သောကြောင့် အထူးကြပ်မတ်ကုသဆောင်မှ ပြောင်းရွှေ့နိုင်ခဲ့သည်။

သခင်ကြီးကျောက် အသက်မရှင်နိုင်တော့ဘူးလို့ ထင်တဲ့ ဆရာဝန်တွေက သိသိသာသာ အပြောင်းအလဲကြောင့် အံ့ဩသွားကြသည်။

သခင်ကြီးကျောက် အသက်မရှင်နိုင်ဘူးလို့ ထင်ခဲ့တာ သူတို့အပြစ်မဟုတ်ပေ။ တကယ်လည်း သခင်ကြီးကျောက်ရဲ့ အခြေအနေဟာ တော်တော်ဆိုးပေသည်။ ထို့အပြင် သူသည် အသက်ကြီးသောကြောင့် ပြန်ကောင်းလာရန် ပို၍ပင် ခက်ခဲခဲ့သည်။

ငယ်သေးလျှင် မြန်မြန်ပြန်ကောင်းလာဖို့ အလားအလာ ပိုများသည်။

“အန်ကယ်စုန့် အန်ကယ်ရဲ့အကူအညီအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ အဲဒီကောင်မလေးကိုလည်း ကျေးဇူးတင်ရမယ်။ ကျွန်တော်သူမနဲ့ ထမင်းစားလို့ရမလား? ကျွန်တော့်မိသားစုကလည်း သူ့ကို မျက်နှာချင်းဆိုင် ကျေးဇူးတင်ချင်‌နေတယ်” ဟု ကျောက်ကျုံးခိုင်က သခင်ကြီးစုန့်သို့ ပြောကြားခဲ့သည်။ သူက ကုနင်းကို အရမ်းကျေးဇူးတင်မိတဲ့အတွက် သူ့ကို လူကိုယ်တိုင် ကျေးဇူးတင်ချင်သည်။

“အင်း သူက မြောင်ကောရဲ့ သူငယ်ချင်းပါ။ ငါ့မှာ သူ့ဖုန်းနံပါတ် မရှိဘူး။ မြောင်ကောကို အရင်မေးပေးပါမယ်” ဟု သခင်ကြီးစုန့်က ပြောသည်။

အဲဒီနောက် သခင်ကြီးစုန့်က စုန့်မြောင်ကော အနားယူချိန်‌လောက်မှာ သူမကိုဖုန်းဆက်ပြီး ကျောက်ကျုံးခိုင် က သူမကို ထမင်းအတူစားဖို့ ဖိတ်ခေါ်ပြီး လူကိုယ်တိုင် ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ကုနင်းကို ပြောပြခိုင်းလိုက်သည်။

သို့သော်လည်း ဤနေ့သည် စစ်ရေးလေ့ကျင့်မှု ၁၀ ရက်မြောက်နေ့ဖြစ်ပြီး လင်ရှောင်းထင်နှင့် အခြားသူများသည် မြို့တော်မှ ထွက်ခွာပြီးနောက် ၇ ရက်မြောက်နေ့တွင် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကြသည်။

လင်ရှောင်းထင်က ကုနင်းကို ဖုန်းခေါ်တာနဲ့ ကုနင်းက သူတို့ရဲ့ သင်တန်းဆရာဆီကနေ ခွင့်တောင်းခဲ့သည်။ မနက်ပိုင်း စစ်ရေးလေ့ကျင့်မှုပြီးသွားတော့ နေ့လည်ရော ညနေရော မလာတော့ပေ။

ကုနင်းက သူတို့ရဲ့ နည်းပြဆရာဆီကနေ ခွင့်တောင်းတဲ့အခါ တိကျတဲ့အကြောင်းပြချက်ကို မပေးခဲ့ပါ။ သူမသည် ကုမ္ပဏီတွင် သူမ၏လုပ်ငန်းကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် လိုအပ်ကြောင်း ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပြောခဲ့ပြီး နည်းပြက ချက်ချင်း သဘောတူခဲ့သည်။

ကုနင်းသည် အထူးကျောင်းသားတစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူမသည် စစ်ရေးလေ့ကျင့်မှုတွင် အကောင်းဆုံးစွမ်းဆောင်နိုင်သောကြောင့် နည်းပြဆရာက သူ့ထွက်ခွာခွင့်ကိုတားရန် အကြောင်းပြချက်မရှိပေ။

လင်ရှောင်းထင် ကြောင့် ကုနင်းသည် ကျောက်မိသားစုထံမှ ဖိတ်ကြားချက်ကို ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။ သူက စုန့်မြောင်ကောကို သခင်ကြီးစုန့်အား မလိုပါဘူးလို့ ပြောခိုင်းလိုက်သည်။

ဒီလိုနဲ့ မနက်ကျမှ စစ်ရေးလေ့ကျင့်မှုပြီးသွားတာနဲ့ ကုနင်းက အိပ်ဆောင်ကိုပြန်သွားပြီး အဝတ်အစားလဲကာ ကျောင်းကထွက်လာခဲ့သည်။

ခုတော့ စီနီယာကျောင်းသားတွေ အများစု ပြန်လာကြပြီး မနက်ဖြန် စာသင်ချိန်သစ်စတော့မှာမို့ ကုနင်းနဲ့ ငြင်းခုံဖူးတဲ့ ယွမ်ရှူးယန်ကို ကျောင်းထွက်ရာလမ်းမှာ တွေ့လိုက်ရသည်။

ယွမ်ရှူးယန်နှင့်အတူ အခြားမိန်းကလေး နှစ်ယောက်ပါရှိသည်။ သူတို့နှစ်ယောက်လုံး ကျောင်းမှာ ယွမ်ရှူးယန်ရဲ့ အချစ်ဆုံးသူငယ်ချင်းတွေပါ။

ကုနင်းနဲ့ ယွမ်ရှူးယန်တို့ဟာ တစ်ယောက်အ‌ပေါ် တစ်ယောက်အပေါ် လေးလေးနက်နက် မုန်းတီးမှု မရှိခဲ့ကြပေမယ့် ယွမ်ရှူးယန်ကတော့ ကုနင်းကို ပြိုင်ဘက်အဖြစ် မှတ်ယူခဲ့ပါတယ်။ ထို့အပြင် ကုနင်းသည် သူမအား လူရှေ့သူရှေ့တွင် အရှက်ရစေသောကြောင့် ကုနင်းကို နောက်တစ်ကြိမ်တွေ့ရန် သူမ အလွန်စိတ်အနှောက်အယှက်ဖြစ်ခဲ့ရသည်။

သို့သော် ကုနင်းသည် သူမအား မည်သည့်အခါမှ ရန်ငြိုးထားခြင်းမရှိသကဲ့သို့ သူမအား တစ်ချက်မျှ မကြည့်ဘဲ သူမအနားမှ တိုက်ရိုက် လျှောက်သွားခဲ့သည်။

ယွမ်ရှူးယန်က ဘာမှပြန်မပြောသော်လည်း သူမနှင့် အတူရှိနေသည့် မိန်းကလေးနှစ်ယောက်က သူမစိတ်ဆိုးနေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

"ရှူးယန်၊ ဘာဖြစ်နေတာလဲ" တစ်ချိန်တည်းမှာ စိုးရိမ်စိတ်နဲ့ မေးကြသည်။

"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး" ယွမ်ရှူးယန် ကပြောသည် ။

ယွမ်ရှူးယန်က သူတို့ကို မပြောလိုတဲ့အတွက် မိန်းကလေးနှစ်ယောက်က ဒီအကြောင်းကို ဆက်မမေးတော့ပေ။ ကုနင်းကို မြင်ပြီး‌နောက် ကုနင်းအား လှတယ်လို့ ထင်တဲ့အတွက် မချီးမွှမ်းဘဲမနေနိုင်‌တော့ပေ။

"ဒီကောင်မလေးက အံ့မခန်းပဲ၊ ငါ သူ့ကို ဘာလို့ မတွေ့ခဲ့ရတာလဲ"

"ဟုတ်တယ်! သူက သိုသိုဝှက်ဝှက်နေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်”

“သူက အရမ်းလှတာပဲ။ ငါတို့ကျောင်းရဲ့အလှဆုံးမိန်းကလေးပြိုင်ပွဲမှာ သူဝင်ပြိုင်မယ်ဆိုရင် သူသေချာပေါက်ကို အနိုင်ရမှာ!”

"ငါလည်း သဘောတူတယ်!"

"လုံလောက်ပြီ" ယွမ်ရှူးယန်က ကြိမ်းမောင်းလိုက်သည်။ ကုနင်းအပေါ် ချီးမွမ်းသံများကို ကြားသောအခါ သူမ သည်းမခံနိုင်တော့ပေ။

ယွမ်ရှူးယန်က သူ့ထက် ပိုလှသော မိန်းကလေးများကို မနာလိုသော်လည်း သူမလက်ခံနိုင်သည်။ အထူးသဖြင့် ကုနင်းသည် သူမထက် ပိုဆွဲဆောင်မှုရှိသည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

***

အခန်း ၁၈၄၁ သူ့ကို သင်ခန်းစာပေးမလား?

တခြားသူကိုချီးကျူးရင် သူမစိတ်မ၀င်စားပေမယ့် ကုနင်းအား သူ့ရှေ့မှာပဲ ဆက်ပြီး ချီးကျူးနေကြသည်။ ကုနင်းကို သူမ ရန်ငြိုးထားပြီး သူမ၏ အချစ် ပြိုင်ဖက်လည်းဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ကုနင်းသည် ၎င်းတို့၏ကျောင်းရှိ အလှဆုံးမိန်းကလေးများ ပြိုင်ဆိုင်မှုကို သေချာပေါက် အောင်နိုင်သည်ဟုလည်း သူခံစားခဲ့ရသည်။

ယွမ်ရှူးယန်သည် ယခင်က ပြိုင်ပွဲတွင် ပါဝင်ခဲ့ဖူးသော်လည်း သူမသည် ထိပ်တန်း ၁၀ယောက် စာရင်းထဲတွင်ပင် မပါ၀င်ခဲ့ပေ။ နံပါတ်တစ်ရရှိသူကိုသာ သူတို့ကျောင်း၏ အလှဆုံးမိန်းကလေးဟု ခေါ်ဆိုနိုင်သည်။ ထိုအခြေအနေတွင် သူမနှင့် ကုနင်းအကြား ကြီးမားသော ကွာဟချက်တစ်ခု ရှိလိမ့်မည်။ ထိုအဖြစ်မှန်ကို သူမရင်ဆိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ယွမ်ရှူးယန်က သူမရဲ့ သူငယ်ချင်းနှစ်ယောက်ကို လှမ်းပြောလိုက်တဲ့အခါ ပါးစပ်ကို ချက်ချင်းပိတ်သွားကြသည်။ တခြားမိန်းကလေးကို ချီးကျူးတဲ့အတွက် ယွမ်ရှူးယန် ဒေါသထွက်နေမှန်း သူတို့သိလိုက်ရသည်။

"အမ်၊ ရှူးယန် ငါတို့ပြောချင်တာ အဲ့လိုမဟုတ်ပါဘူး" ဟု သူတို့က အလျင်လိုရှင်းပြသည်။

"သူက ကုနင်း" ယွမ်ရှူးယန် ကပြောသည်။

သူမနှင့် ကုနင်းတို့ကြား ပဋိပက္ခကို သူမ၏ သူငယ်ချင်း နှစ်ယောက် သတိပြုမိခဲ့သည်။ သူတို့သည် အင်တာနက်ပေါ်တွင် ကုနင်း၏ပုံများကို မြင်ဖူးကြသော်လည်း သူတို့ သူမကို သိပ်အထင်မကြီးတာကြောင့် ယခု သူမကို မမှတ်မိနိုင်ပေ။

"ဘာ? သူက ကုနင်းလား?"

ထိုစကားကိုကြားတော့ ယွမ်ရှူးယန်၏ သူငယ်ချင်းနှစ်ယောက် အံ့သြသွားကြသည်။ ကုနင်းက သူမရဲ့ ဓာတ်ပုံတွေထဲကထက်တောင် ပိုလှ‌ပေသည်။ ယွမ်ရှူးယန် အရမ်းမနာလိုဖြစ်တာ အံ့သြစရာမရှိပေ။

သူတို့သည် ယွမ်ရှူးယန် ဘက်ကဖြစ်သော်လည်း ကုနင်းသည် အမှန်တကယ်ပင် အလွန်လှပပြီး ထူးချွန်ကြောင်း ဝန်ခံရမည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကုနင်းသည် မည်မျှပင် ထူးချွန်သည်ဖြစ်စေ သူမ၏ နောက်ခံမှာ ယွမ်ရှူးယန်နှင့် မယှဉ်နိုင်လောက်တဲ့အထိ နည်းပါးသည်။ ရလဒ်အနေနဲ့ ကုနင်းဟာ လှပပြီး ထူးချွန်တယ်ဆိုရင်တောင် သူတို့က သူမကို ပေါ့ပေါ့တန်တန် သဘာထားဆဲပါပဲ။

တကယ်တော့ ကုနင်းကိုတွေ့လိုက်သောအခါတွင် သူတို့သည် သူမအပေါ် ဆိုးရွားသောအထင်အမြင်မရှိခဲ့ကြသော်လည်း သူမနာမည်သိပြီးနောက် ရုတ်တရက် မုန်းတီးသွားကြသည်။

"ရှူးယန်၊ ငါတို့ သူ့ကို သင်ခန်းစာပေးကြမလား" ကောင်မလေးတစ်ယောက်ကပြောသည်။

“ဟုတ်တယ်!” အခြားမိန်းကလေးက ထောက်ခံသည်။

"အရူးတွေ!" ယွမ်ရှူးယန် က မကျေနပ်။ "မင်းတို့ သူ့ကို သင်ခန်းစာ ပေးနိုင်မယ်လို့ ထင်‌နေတာလား"

ကုနင်းက တိုက်ခိုက်ရာမှာ ထူးချွန်သည်။ သူမကို အနိုင်မယူနိုင်ပါ။

အဲဒါကိုကြားတော့ သူမရဲ့သူငယ်ချင်းနှစ်ယောက် ကုနင်းဟာ ကွန်ဖူးအတတ်ပညာများစွာကို သင်ယူခဲ့တာကို သတိရမိသွားသည်။ သူတို့သည် သူမကို သင်ခန်းစာ ပေးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သူတို့မိသားစု၏သြဇာလွှမ်းမိုးမှုဖြင့် ကုနင်းကို အနိုင်ကျင့်ရန်ကြိုးစားနိုင်သော်လည်း မအောင်မြင်နိုင်ပေ။ ကုနင်းသည် ယွမ်ရှူးယန်ကို လုံးဝ မကြောက်သောကြောင့် သူမကို ခြောက်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ထို့အပြင် သူတို့သည် သူတို့၏ မိသားစုဝင်များကို သူတို့၏ အရေးကိစ္စများအတွက် နှောက်ယှက်ရန် ဝန်လေးကြသည်။

“သူ့ကိုရိုက်ဖို့ လူတချို့ကို ဘာလို့မငှားတာလဲ။ ငါ့အကိုကြီးက လူဆိုးဂိုဏ်း တစ်ချို့ကို သိတယ်။ သူတို့က တိုက်ခိုက်တာတော်တယ်တဲ့ ကုနင်းက လူဆိုးဂိုဏ်းတွေကို သူ့ဘာသာသူ အနိုင်ယူနိုင်မယ်လို့ ငါမယုံဘူး” ဟု မိန်းကလေးတစ်ဦးက ပြောသည်။

ထိုစကားကိုကြားတော့ ယွမ်ရှူးယန်သည် မျက်‌မှောင်များကြုံ့လိုက်သည်။ တကယ်တော့ သူမမှာလည်း အဲ့လိုအကြံအစည်ရှိပေမယ့် တကယ်လုပ်ဖို့ စိတ်ကူးမယဉ်ရဲသေးပါပေ။

"အဲဒါ ကောင်းတဲ့အကြံလို့ ငါမထင်ဘူး" ယွမ်ရှူးယန် က မဝံ့မရဲပြောခဲ့သည်။ သူမသည် ဒုက္ခများစွာ မဖြစ်စေလိုပါ။

“ဘာလို့လဲ? ကုနင်းဆိုတဲ့ မိန်းကလေးနဲ့ ကျဲ့ချန်နဲ့ နီးစပ်နေတာကို မြင်ချင်လို့လား” မိန်းကလေးတစ်ယောက်က မီးထဲကို လောင်စာထည့်လိုက်သလို တမင်ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ပြောသည်။ တကယ်တော့ ယွမ်ရှူးယန်က ရုန်ကျဲ့ချန်က ကုနင်းကို အနည်းငယ် ကွဲပြားစွာ ဆက်ဆံခဲ့ကြောင်းနဲ့ ရုန်ကျဲ့ချန်က ကုနင်းကို သဘောကျကြောင်းကို သူတို့အား မပြောရ‌သေးပေ။

တကယ်တော့ ရုန်ကျဲ့ချန်က ကုနင်းကို တကယ်ကြိုက်တယ်ဆိုရင်တောင် ရုန်မိသားစုက သဘောတူမည်မဟုတ်ပေ။ သူတို့ရဲ့ မိသားစု နောက်ခံက အရမ်းကွာသည်။

သို့သော် ၎င်းတို့၏ အချစ်ဆုံးသူငယ်ချင်း ယွမ်ရှူးယန်သည် ရုန်ကျဲ့ချန်ကို နှစ်သက်ပြီး ကုနင်းကို မုန်းတီးသောကြောင့် ရုန်ကျဲ့ချန်က ကုနင်းကို ကြိုက်နှစ်သက်ဖို့ကို ခွင့်မပြုနိုင်ပေ။

ထိုစကားကိုကြားသောအခါ ယွမ်ရှူးယန်သည် မကျေမနပ်ဖြစ်သွားသည်။ ကုနင်းနှင့် ရုန်ကျဲ့ချန်တို့ ရင်းနှီးပြီး နောက်ဆုံးတွင် လက်တွဲသွားသည်ကို သူမ လုံးဝ မမြင်ချင်ပါ။

ရုန်ကျဲ့ချန်သည် ယခုအချိန်တွင် သူမကို မကြိုက်သော်လည်း အခြားမိန်းကလေးများနှင့် အတူရှိနေသည်ကို သူမ မမြင်ချင်ပေ။ အနည်းဆုံးတော့ ရုန်ကျဲ့ချန်ကို သူမ လက်မလျှော့နိုင်ခင်အထိ ခွင့်မပြုနိုင်‌ပါ။

"ကောင်းပြီ ရှူးယန်၊ မင်း လူဆိုးဂိုဏ်းကို မငှားချင်ဘူးဆိုရင်၊ စီနီယာရုန်က ကုနင်းကိုမုန်းသွားဖို့ နောက်နည်းလမ်းတစ်ခုရှိသေးတယ်" ဟု အခြားမိန်းကလေးက ပြောသည်။

"အဲဒါဘာလဲ?" ယွမ်ရှူးယန်က မေးသည်။

“ကျောင်းကျောင်းရဲ့ အကိုက ကုနင်းနဲ့ ပရောပရည်လုပ်ဖို့ လူမိုက်တစ်ဖွဲ့လုံးကို ငှားပြီး ကုနင်းကိုမိန်းမပျက်လို့ လူတွေယုံကြည်လာအောင် အထူးရှုထောင့်ကနေ ဓာတ်ပုံတချို့ရိုက်လို့ရတယ်။ အဲဒီအခါမှာ စီနီယာရုန်က ကုနင်းကို အလိုလိုမုန်းသွားလိမ့်မယ်” ဟု မိန်းကလေးက ဆိုသည်။

"ဟုတ်တယ်၊ ချင်းချင်းရဲ့ အကြံ ကောင်းတယ်လို့ ငါထင်တယ်။" ထိုကောင်မလေးကို ကျောင်းကျောင်းဟုခေါ်သည်။

ယွမ်ရှူးယန်က ခဏလောက်စဉ်းစားပြီး ကုနင်းကို လွှတ်ထားဖို့ တွန့်ဆုတ်နေတာကြောင့် သူမကို သဘောတူလိုက်သည်။ "ကောင်းပြီ မင်းအကိုကြီးကို အဲ့အကြောင်း ပြောလိုက်"

“ကိစ္စမရှိပါဘူး” ဟု မိန်းကလေးက ပြောသည်။

…

ကုနင်းက သူတို့ကျောင်းက ထွက်လာပြီးနောက် သူမဟာ စစ်ဟယ်ယွမ်ဆီကို တန်းတန်းမတ်မတ်သွားခဲ့သည်။

သူတို့မရှိတဲ့အချိန်တွေမှာ ကျင့်ကြံဖို့အတွက် အဲဒီနေရာကို သွားဖို့ အချိန်မရခဲ့ပေ။

ဤကာလအတွင်း သူမသည် ခွင့်ရက်လုံလောက်စွာယူထားသောကြောင့် အမြဲတမ်း အားလပ်ချိန်မပေးနိုင်ပါ။ စစ်ရေးလေ့ကျင့်မှုပြီးပါက တစ်ပတ်လောက် ပျက်ကွက်ရင် ကိစ္စမရှိပေ။

ကုနင်းသည် စစ်ဟယ်ယွမ် ထံသို့ ရောက်သောအခါ၊ ရှန်းကွမ်းယန် နှင့် အခြားသူများသည် ထိုနေရာတွင် ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ တကယ်က ၁၁း၃၀ ကထဲက ရောက်လာကြသည်။ ကုနင်းဟာ စစ်သင်တန်းတက်နေပြီး ဖုန်းမဖြေနိုင်ဘူးဆိုတာ သူတို့သိတဲ့အတွက် အနားယူချိန်အထိ သူမကို ဖုန်းမခေါ်ခဲ‌့ပေ။

ကုနင်းရောက်တော့ ၁ နာရီထိုးနေပြီဖြစ်သည်။ ဒါပေမယ့် ရှန်းကွမ်းယန်နဲ့ တခြားသူတွေက ဘာမှ မစားရသေး‌ပေ။ ထိုအစား သူတို့သည် ကုနင်းနှင့် အတူတကွ စားသောက်ရန် စောင့်မျှော်နေခဲ့ကြသည်။

သူတို့သည် ယဉ်ကျေးမှုအရ‌ စောင့်တာ မဟုတ်ပဲ ကုနင်းနှင့်အတူတူထမင်းစားချင်‌သောကြောင့်သာဖြစ်သည်။

အဝေးမှ ကုနင်းသည် စစ်ဟယ်ယွမ် တံခါးရှေ့တွင် လင်ရှောင်းထင်က သူမလာမည့်လမ်းကြောင်းကို လှမ်းကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ကုနင်း သူ့ကိုမြင်လိုက်သည်နှင့်ပင် သူမပိုအလျင်လိုလာသည်။

သူမသည် လင်ရှောင်းထင်နှင့် နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ သူ့အမူအရာကို ပိုမိုရှင်းလင်းစွာ မြင်နိုင်သည်။ သူ့မျက်လုံးများက သူမကို လိုချင်သည့်ဆန္ဒများပြည့်နှက်နေသည်။ သူမကို အရမ်းလွမ်းနေတာဖြစ်ရမည်။

တစ်ပတ်လောက်သာ ခွဲခွာခဲ့ကြသော်လည်း တစ်နှစ်ကြာအောင် ခွဲခွာရသလို ကုနင်းကို အလွန်အမင်းလွမ်းဆွတ်မိစေသည်ဟု သူခံစားမိသည်။

သူ ကျင့်ကြံနေစဉ်မှာ အာရုံပြောင်း၍ မဖြစ်သောကြောင့် ကုနင်းအကြောင်း မတွေးနိုင်‌သော်လည်း အနားယူချိန်တိုင်း သူမအကြောင်း တွေးနေမိသည်။

သူ မြို့တော်ကို ပြန်ရောက်တဲ့အခါ ပထမဆုံး တွေ့ချင်သူကတော့ ကုနင်းဖြစ်ပေမယ့် ရှန်းကွမ်းယန် နဲ့ ကျင်းယွင်ယောင်တို့ကို မထားခဲ့နိုင်တာကြောင့် သူတို့နဲ့အတူ စစ်ဟယ်ယွမ်ဆီကိုပဲ ပြန်သွားရခဲ့သည်။

ကုနင်းကလည်း လင်ရှောင်းထင်က သူမကို လွမ်းသလောက် လွမ်းမိသည်။

သူ့ကားရပ်ပြီးတာနဲ့ လင်ရှောင်းထင်က ကုနင်းကို ကားတံခါးဖွင့်ပေးသည်။ ကုနင်းကားပေါ်မှ ဆင်းပြီးသည်နှင့် ကားတံခါးပြန်မပိတ်မီတွင်ပင် သူမကို သူ့လက်ထဲသို့ ဆွဲသွင်းကာ တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။

ကုနင်းက ရုန်းလိုက်ကာ "လူတွေ တွေ့သွားမယ်လေ!"

"တခြားလူ ဘယ်သူမှမရှိပါဘူး" လင်ရှောင်းထင် ကပြောသည်။

ဤနေရာတွင် အပြင်လူတစ်ယောက်မှ ပေါ်လာမည်မဟုတ်သည်မှာ အမှန်ပင်။

စစ်ဟယ်ယွမ်သည် အထပ်မြင့် အဆောက်အအုံများ ဝန်းရံထားပြီး မြို့လယ်တွင် တည်ရှိပြီး အနီးနားတွင် ပန်းခြံတစ်ခုလည်း ရှိသောကြောင့် လူအများအပြား မြစ်ကမ်းဘေး ၁၀ မီတာအကွာတွင် သွားလာနေကြသော်လည်း စစ်ဟယ်ယွမ် အနီးတွင် မည်သူမျှ မရောက်နိုင်ကြပေ။

စစ်ဟယ်ယွမ်ကို ကာရံထားသော ငါးမီတာအကွာတွင် နယ်နိမိတ်တစ်ခုလည်းရှိ‌ေပသည်။

ဤစစ်ဟယ်ယွမ်တွင် ဘယ်သူနေထိုင်သည်ကို ပြင်ပလူများက မသိကြသော်လည်း သာမန်လူများက ဤနေရာတွင် နေထိုင်ရန် မတတ်နိုင်သောကြောင့် မည်သူမျှ နီးကပ်စွာ မ‌နေရဲကြပေ။

ထို့အပြင် စစ်ဟယ်ယွမ် အပြင်ဘက်တွင် လုံခြုံရေးအစောင့်များက စောင့်ကြပ်ထားသော ဂိတ်တစ်ခုရှိသည်။ ၀င်လာဖို့ ခွင့်ပြုထားသူတို့ကိုသာ လွတ်လွတ်လပ်လပ် သွားလာခွင့်ရှိသည်။

အခန်း ၁၈၄၂ ဟုတ်ပြီ အနာဂတ်မှာ ကိုယ်မကြာခဏ ပြုံးပါမယ်

ထို့အပြင် ရှန်းကွမ်းယန်နှင့် အခြားသူများက ကုနင်းကို ကြိုဆိုရန် လင်ရှောင်းထင် ထွက်သွားသည်ကို သိသောကြောင့် သူတို့ကို အနှောက်အယှက်မပေးပေ။ ထို့ကြောင့် လင်ရှောင်းထင်သည် ကုနင်းကို လွှတ်‌ပေးရန် ငြင်းဆိုလိုက်ကာ သူမကို တိုက်ရိုက်နမ်းလိုက်သည်။

"ဟင်…"

ကုနင်းလန့်သွားသည်။ ဘယ်သူကမှ ဒီကို ဝင်လာမှာ မဟုတ်ပဲ ရှန်းကွမ်းယန်နဲ့ တခြားသူတွေကလည်း ရုတ်တရတ် ထွက်မလာရင်တောင်မှပဲ သူတို့ဟာ လူမြင်ကွင်းမှာ ရှိနေတာဖြစ်သည်။ တစ်ယောက်ယောက်က သူတို့ကို မြင်သွားရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ တော်တော်ရှက်စရာကောင်းလိမ့်မည်။

ကုနင်းက မငြင်းဆန်ပေမယ့် တစ်မိနစ်အကြာတွင် သူမသည် လင်ရှောင်းထင်ကို တွန်းထုတ်ကာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ "ရပြီလေ တစ်ယောက်ယောက်က ကျွန်မတို့ကို မြင်သွားရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"

လင်ရှောင်းထင်သည် ကုနင်းကို မကျေမနပ်ဖြင့် ကြည့်နေသော်လည်း ကုနင်းက ကြောက်‌နေသောကြောင့် ဆက်မလုပ်‌တော့ပေ။ မဟုတ်ပါက ကုနင်းက သူ့ကို အောင်မြင်စွာ တွန်းထုတ်နိုင်မည်မဟုတ်ပါ။

"အတူတူစားပြီးရင် အမေ့ကို တောင်မြစ်ကမ်းဥယျာဉ်ဆီကို ပို့လိုက်ပြီးရင်တော့ မင်း ကိုယ်နဲ့ တစ်နေ့လုံးနေရမယ်နော်" ဟု လင်ရှောင်းထင်က ပြောသည်။

"ဟုတ်ပါပြီ" ဟု ကုနင်းက ပြုံးပြီး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ သူမသည် လင်ရှောင်းထင်နှင့် အချိန်အတော်ကြာ နှစ်ယောက်တည်း မနေခဲ့ရတဲ့အတွက် သူနှင့် အတူနေချင်ခဲ့သည်။

ထို့နောက် ကုနင်းကားတံခါးကို လင်ရှောင်းထင်က ပိတ်လိုက်ပြီး သူမလက်ကို ကိုင်ကာ အိမ်ထဲသို့ ဝင်လာခဲ့သည်။

"ဒါနဲ့ ရှင့်ရဲ့ ကျင့်ကြံရေးရော ဘယ်လိုလဲ" ကုနင်းက မေးသည်။ လင်ရှောင်းထင်သည် ယခင်ကထက် ပိုမိုအားကောင်းလာသည်ဟု သူမခံစားနိုင်သော်လည်း ကုနင်းသည် ကျင့်ကြံသူမဟုတ်သောကြောင့် ယခုအချိန်တွင် သူသည် ကျင့်ကြံသူအဖြစ် မည်သည့်အဆင့်တွင် ရောက်နေသည်ကို မသိနိုင်ပေ။ သန်မာသည် သို့မဟုတ် အားနည်းသည်ကိုသာ သူမခံစားနိုင်သည်။

"ချီကို စွမ်းအင် ပြောင်းလဲတဲ့ ရွှေအမြုတေအဆင့်ရဲ့ အထွတ်အထိပ်ကိုရောက်နေပြီ" လင်ရှောင်းထင်က ပြောရင်း ကုနင်းကတော့ မမြင်နိုင်‌ပေမယ့် သူ့မျက်လုံးထဲမှာ အကြောက်တရားများ ‌လျက်တပြက်၀င်လာသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤကာလသည် အလွန်အန္တရာယ်များသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ရှန်းကွမ်းယန်ရဲ့ ကောင်းမွန်တဲ့ ဆေး‌တွေကြောင့်သာ မဟုတ်ရင် သူ့အသက်ဆုံးရှုံးသွားနိုင်သည်။

"ဟင်? ရှင် တိုးတတ်တာ မြန်လိုက်တာ။ အရမ်းကောင်းတာပဲ" ကုနင်းက အရမ်းအံ့သြပြီး စိတ်လှုပ်ရှားကာ ပျော်ရွှင်နေခဲ့သည်။

သူမသည် လင်ရှောင်းထင်၏ မယုံနိုင်စရာ စွမ်းရည်များကို အံ့ဩနေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် စတင်သူတစ်ယောက်အ‌နေနဲ့ ရှင်းထျောင့်အဆင့်ကနေ ထိုအဆင့်သို့ တိုက်ရိုက်ရောက်ရှိခဲ့သည်။ သို့သော် ၎င်းမှသည် ထိပ်တန်းအဆင့်အထိ ပိုမိုခက်ခဲ‌လာ‌ပေမည်။ လင်ရှောင်းထင်သည် ရှင်းထျောင့်အဆင့် မှ ရွှေအမြုတေအဆင့်သို့ ခုနစ်ရက်အတွင်း သွားနိုင်ခဲ့သည်။ သမိုင်းတွင် ဤကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ တိုးတက်အောင်မြင်ခဲ့သော ပထမဆုံး ကျင့်ကြံသူဖြစ်သောကြောင့် မယုံနိုင်စရာပင်။

ကျင့်ကြံသူများအတွက် အဆင့်စနစ်တစ်ခုလုံးတွင် အခြေခံတည်ဆောက်ရေးအဆင့်(ချီဓာတ် ကို စွမ်းအင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသည့်ကာလ) သည် အလယ်အလတ်အဆင့်မျှသာဖြစ်ပြီး ရွှေအမြုတေအဆင့်သည် ချီကို စွမ်းအင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲခြင်း၏ အလယ်အလတ်ကာလလည်း ဖြစ်သည်။

ကျင်းကျီနျဉ် ပြောဖူးသည်။ ယခုကျင့်ကြံရေးလောကတွင် ရွှေအမြုတေအဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူများကို သခင်အဖြစ်သတ်မှတ်ထားကြသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျင့်ကြံရေးလောကတွင် အမြင့်ဆုံးအဆင့်ဖြစ်သော လင်းဟွမ်အဆင့်တွင် ဆရာနှစ်ဦးသာ ရှိသည်။

လင်းဟွမ်အဆင့်သည် ရွှေအမြုတေအဆင့်ထက် အဆင့်နှစ်ဆင့်သာမြင့်သော်လည်း ကြီးမားသောကွာခြားချက်ရှိသည်။ ရွှေအမြုတေအဆင့်ရှိ ပျိုးထောင်သူ ၁၀ ဦးသည်ပင် လင်းဟွမ်အဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးနှင့် ကိုက်ညီမှု ရှိမည် မဟုတ်ပေ။ (ယှဉ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ)

ထို့အပြင် ကျင့်ကြံရေးလောကတွင် ရွှေအမြုတေအဆင့်ထက် မြင့်မားသော ယွမ်ယင်းအဆင့်တွင် ဆရာအနည်းငယ်သာ ရှိသေးသည်။ ထို့ကြောင့် ရွှေအမြုတေအဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူများသည် ယနေ့ခေတ် ကျင့်ကြံရေးလောကတွင် ဆရာများအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရပြီး ၎င်းတို့သည် အလွန်ရှားပါး‌ေပသည်။

ရွှေအမြုတေအဆင့်တွင် ကျင့်ကြံသူ အနည်းငယ်မျှသာ ရှိသည်။

မှော်အစွမ်းနှင့် မှော်ဆေးပြားများ နည်းပါးလာသောကြောင့် ကျင့်ကြံရန် ပိုမိုခက်ခဲလာခဲ့သည်။ ထိုအခြေအနေမျိုးတွင် ရွှေအမြုတေအဆင့်သို့ ရောက်ရန် အလွန်ခက်ခဲနေပြီဖြစ်သည်။

အခြေခံတည်ဆောက်ရေးကာလ၏ ရွှေအမြုတေအဆင့်သည် စစ်မှန်သော ကျင့်ကြံမှု၏ နောက်ဆုံးအဆင့်ဖြစ်ပြီး ရှင်းထျောင့်အဆင့် ပြီးနောက် တည်ငြိမ်သောအဆင့်လည်းဖြစ်သည်။ ရွှေအမြုတေအဆင့်မတိုင်မီတွင် ကျင့်ကြံသူများသည် အခြားလူများကို တိုက်ခိုက်ရန် မှော်စွမ်းအင်များကိုသာ အသုံးပြုနိုင်ပြီး မဟုတ်လျှင် တိုက်ခိုက်ရန်အတွက် အနီးနားရှိ အရာများကို ရိုးရှင်းစွာ အသုံးချကာ နံရံပေါ်များမှ ပျံသန်းနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ရွှေအမြုတေအဆင့်တွင် ၎င်းတို့၏ စွမ်းရည်များ အလွန်တိုးတက်ကောင်းမွန်လာကြသည်။ သူတို့သည် ဓားဖြင့် ပျံသန်းနိုင်ကာ ထာဝရနုပျိုနေနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့နှင့်အတူ ပျံသန်းနိုင်စေရန် မှော်လက်နက်များကို ဦးစွာရယူရန် လိုအပ်ပြီး ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အရည်အချင်းအပေါ်လည်း မူတည်သည်။

သူတို့အမြဲတမ်း ငယ်ရွယ်နုပျိုနေနိုင်ပေမယ့် အမြဲတမ်းတစ်ပံုစံထဲဖြစ်‌ေနမယ်လို့ မဆိုလိုပါ။ တကယ်တော့ လင်ရှောင်းထင် ရဲ့မျက်နှာဟာ နှစ်ပေါင်းများစွာကြာပြီးနောက် အများကြီး ပြောင်းလဲသွားနိုင်သည်။

အရင်တုန်းကတော့ ကုနင်းက သူမနဲ့ လင်ရှောင်းထင် ကြားမှာ ကြီးမားတဲ့ ခြားနားချက်ရှိတာကြောင့် အဲဒါကိုတွေးပြီး ဝမ်းနည်းမိဖူးသည်။ သို့သော် ယခုတော့ အရာအားလုံး ပြောင်းလဲသွားပြီ။ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ဖြစ်ရန် အရင်ကထက် ပိုလွယ်ကူလာပြီး တစ်နေ့မှာ အောင်မြင်နိုင်မယ်လို့ သူမယုံကြည်တဲ့အတွက်ကြောင့် သူမစိတ်မပူပဲ ဝမ်းနည်းနေတော့မှာလည်း မဟုတ်ပေ။

ကုနင်း၏ ချီးမွမ်းမှုကြောင့် လင်ရှောင်းထင်သည် ပျော်ရွှင်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"အိုး ရှင် အခု ဓားနဲ့ ပျံနိုင်ပြီလား" ကုနင်းက လင်ရှောင်းထင်ကို ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သော်လည်း သူ့မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးကို ရုတ်တရက် မြင်လိုက်ရသည်။ အပြုံး‌ရေးရေးလေးဆိုပေမယ့် ကုနင်းကတော့ အံ့အားသင့်နေဆဲပင်။

“ကိုယ် အခုမှ သင်ယူခဲ့တာပါ။ မိနစ်နည်းနည်းလောက်ပဲ ပျံနိုင်ပြီး အမြင့်ကြီးလည်း မပျံနိုင်‌သေးဘူး” ဟု လင်ရှောင်းထင်က ပြောသည်။ ကုနင်းက သူ့အပြုံးကြောင့် အံ့အားသင့်‌နေတာကို မြင်တော့ လင်ရှောင်းထင်က ပိုပြုံးပြလိုက်သည်။

“ရှောင်းထင်၊ ရှင် မကြာမကြာ ပြုံးပါလား။ ရှင်ပြုံးလိုက်ရင် အရမ်း မိုက်တယ်!" ကုနင်းက ပြောသည်။ သူမသည် သူ့အပြုံးကို လုံးဝကို စွဲလန်းသွားသည်။

“ဟုတ်ပြီ အနာဂတ်မှာ ကိုယ်မကြာခဏ ပြုံးပါမယ်” ဟု လင်ရှောင်းထင်က ဖြေကြားလိုက်သည်။ သူသည် ကုနင်း သဘောကျသည့်အတိုင်း လုပ်ဆောင်ရန် ဆန္ဒရှိသည်။

“ကောင်းလိုက်တာ” ကုနင်းကျေနပ်သွားတော့သည်။ သူ့အပြုံးမျက်နှာထားကိုသာ မြင်လိုက်ရရင် ဘယ်သူမှ အေးစက်တဲ့ မျက်နှာထားကို မြင်ချင်မှာမဟုတ်ပေ။ အရေးကြီးဆုံးကတော့ သူပျော်နေမှသာ သူမလည်း ပျော်ရွှင်နိုင်မှာဖြစ်လို့ လင်ရှောင်းထင် ကို ပျော်ရွှင်နိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်မိသည်။

လင်ရှောင်းထင်နှင့် ကုနင်းသည် ထမင်းစားခန်းသို့ သွားပြီးနောက် အတူတူ စားသောက်ကြသည်။

ခွန်းလွန်တောင်သို့သွားပြီးနောက် လင်ရှောင်းထင်တွင် ကျောင်းလုံရှိနေကြောင်း ကျင်းယွင်ယောင်က သိရှိခဲ့သည်။

ကျင့်ကြံသူအနေဖြင့် သူမသည် လုံးဝ မအံ့သြမိသော်လည်း အမှန်တော့ ကျောင်းလုံကို ကုနင်းပိုင်ဆိုင်တာဆိုတာကို‌တော့ သူမ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

ကုနင်းသည် ကျင့်ကြံသူမဟုတ်သော်လည်း သူမသည် ကြမ်းတမ်းသော သတ္တဝါကို ထိန်းနိုင်ခြင်းဖြင့် ကျင်းယွင်ယောင် ထင်သည်ထက် ပိုအစွမ်းထက်ကြောင်း ပြသနေသည်။

ကုနင်းသည် လင်ရှောင်းထင်ကို ကျောင်းလုံအား ပေးခဲ့ပြီး လင်ရှောင်းထင် အန္တရာယ်ကြုံလာသောအခါ အကူတစ်ဦးရှိနိုင်သည်ဟု သူမမျှော်လင့်သောကြောင့် ကျင်းယွင်ယောင် ရင်ထဲထိသွားပြီး ကုနင်းအား ကျေးဇူးတင်မိသည်။

ကုနင်းက သူမနှင့် လင်ရှောင်းထင် တို့ကို ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ ဆက်ဆံလေလေ သူမသည် ကုနင်းအပေါ် ပိုအကြွေးတင်လာလေလေဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူမသည် ကုနုင်းကို ကောင်းမွန်စွာဆက်ဆံရန်နှင့် အန္တရာယ်မှကာကွယ်‌ပေးရန် မိမိကိုယ်ကို အမြဲသတိပေးခဲ့သည်။

ကျောင်းလုံအကြောင်းကို ကျင်းယွင်ယောင် သိလိုက်ကတည်းက ကုနင်းမှာ သူမနဲ့အတူ စိတ်စွမ်းအင်အာကာပြင်ရှိကြောင်း သိလိုက်သည်။ သို့သော်လည်း လင်ရှောင်းထင်က သူမအား အသေးစိတ် မပြောခဲ့သဖြင့် ကျင်းယွင်ယောင်က ၎င်းအကြောင်းကို မမေးခဲ့ပေ။

စားသောက်နေစဉ်တွင် ကျင်းယွင်ယောင်သည် ကုနင်းကြိုက်နှစ်သက်သော ဟင်းလျာများကို ထည့်ပေးသည်။

ကုနင်းသည် အစား‌ဂျီးများသူမဟုတ်သော်လည်း ပုဇွန်နှင့် ကဏန်းများက သူမ၏ အကြိုက်များဖြစ်သည်။

ခွန်းလွန်တောင်သို့ ခရီးထွက်ပြီးနောက် ကျင်းယွင်ယောင်၏ ကျင့်ကြံရေးမှာ များစွာမတိုးတက်ခဲ့သော်လည်း သူမသည် ကောင်းမွန်စွာ တိုးတက်ခဲ့တာများရှိသည်။ အရေးကြီးဆုံးအချက်မှာ ကျင်းယွင်ယောင်သည် သူမ၏မှတ်ဉာဏ်များကို ပြန်လည်ရရှိခဲ့ခြင်းပင်။

ကျင်းယွင်ယောင်သည် သူမ၏ မှတ်ဉာဏ်များ ပြန်လည်ရရှိသည်မှာ အံ့သြဖွယ်ကောင်းသော်လည်း သူမ၏စိတ်ခံစားချက်ကိုထိခိုက်စေသည့် ဆိုးရွားသောမှတ်ဉာဏ်အချို့လည်းရရှိခဲ့သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာ သူမသည် ၄င်းတို့ကိုကျော်ဖြတ်နိုင်သွားပြီဖြစ်‌သည်။

စားသောက်ပြီးသည်နှင့် လင်ရှောင်းထင်နှင့် ကုနင်းတို့က ကျင်းယွင်ယောင်ကို တောင်မြစ်ကမ်းဥယျာဉ် သို့ ပြန်ပို့ပေးသည်။

ထို့နောက် လင်ရှောင်းထင်သည် ကုနင်းနှင့်အတူ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

"အခု ကျွန်မတို့ ဘယ်သွားမလို့လဲ" ကုနင်းက မေးသည်။

“မကြာခင် မင်းသိလိမ့်မယ်” လင်ရှောင်းထင်က လျှို့ဝှက်ထားလိုက်သည်။

“ကောင်းပါပြီ!”

သူပြောပြီးကတည်းက ကုနင်း ဆက်မမေးတော့ပေ။

လင်ရှောင်းထင်က ကုနင်းကို ဗီလာတစ်ခုဆီ ခေါ်သွားသည်။ ကုနင်းက လင်ရှောင်းထင်ကို စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာနဲ့ ကြည့်လိုက်တော့ လင်ရှောင်းထင် က ချက်ချင်းရှင်းပြလိုက်သည်။ " ကိုယ်တစ်ပတ်လောက် လေ့ကျင့်လာရတော့ နည်းနည်း ပင်ပန်းသလို ခံစား‌နေရတယ်။ ဒါကြောင့် လျှောက်မလည်ခင် အရင်အိပ်ကြရအောင်"