အရိုးစုသတ္တဝါ
Vol. 8 Ch. 107
ရုတ်တရက် ထူးဆန်းသော အသံတစ်ခုက ထိတ်လန့်ဖွယ် တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွဲလိုက်ရာ၊ လင်းရှန်နှင့် ကီကီတို့သည် ချက်ချင်း တောင့်တင်းသွားကြသည်။ ၎င်းတို့၏ မျက်လုံးများသည် အသံ၏ ရင်းမြစ်ကို ရှာဖွေရန် လျင်မြန်စွာ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်၊၊
ဤအလွှာသည် ကြီးမားကျယ်ပြန့်လွန်းသဖြင့်၊ ထိုးထိုးထောင်ထောင်စင်များနှင့် လမ်းကြားများဖြင့်သာ ဖွဲ့စည်းထားသည့်အတွက်၊ ကြီးမားသော ပြတိုက်တစ်ခုအတွင်း လှည့်လည်နေရသလို ခံစားရသည်၊ အသံများသည် မမျှော်လင့်ဘဲ ပဲ့တင်ထပ်နေပြီး၊ ၎င်းတို့၏ မူလရင်းမြစ်ကို ဆုံးဖြတ်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။
လင်းရှန်၏ အာရုံကြောများတင်းမာလာသည်။
“ဒီနေရာမှာ ငါတို့ချည်းပဲ မဟုတ်ဘူး”
ကီကီ ချက်ချင်း ထိတ်လန့်သွားသည်။ သူမသည် မိုဘိုင်းဆက်သွယ်ရေးစက်ပေါ်တွင် လမ်းကြောင်းကို အလျင်အမြန် စစ်ဆေးပြီး၊ အနီးအနားကို စိုးရိမ်စွာ လှည့်ကြည့်သည်၊၊
“မြန်မြန်သွားရမယ်၊ ရှေ့မှာ လမ်းကြားတစ်ခုရှိတယ်—အဲဒီကို ဖြတ်သွားရင် မျိုးဗီဇအေးခဲသိုလှောင်ရေးဌာနကို ရောက်မယ်”
တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ၊ လင်းရှန်သည် လျှပ်စစ်ဓားကို ပိုမိုတင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး၊ အာရုံများကို အမြင့်ဆုံးအထိ နိုးကြားစေကာ ရှေ့သို့ တိုးလှမ်းသည်။
ဂျစ်…ခြစ်…
ထိုအသံသည် ထပ်မံထွက်ပေါ်လာသည်—ဤတစ်ကြိမ်တွင်၊ စင်အနည်းငယ်အကွာမှ၊ သူတို့နှင့် အပြိုင်လျှောက်နေသည့်အလား။
ထပ်-ထပ်
လင်းရှန်နှင့် ကီကီသည် အပြေးသွားနေသည်၊၊ သူတို့၏ အလင်းရောင်များသည် အမှောင်ထဲတွင် အဆက်မပြတ်လှုပ်ယမ်းကာ၊ ရှေ့ရှိ အေးစက်နေသော မဲမှောင်နေသောကြမ်းပြင်ကို လင်းထိန်စေသည်။
ခြစ်….
ကြမ်းပြင်ဆွဲခြစ်နေသောအသံသည် ဆက်လက်ထွက်ပေါ်နေသည်။ လင်းရှန်၏ ဝမ်းဗိုက်ထဲတွင် တင်းကျပ်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်—သူသည် အကွာအဝေးများစွာ ဖြတ်သန်းပြီးဖြစ်သော်လည်း၊ ထိုအသံသည် သူတို့နှင့် တောက်လျှောက် လိုက်ပါလာပြီး၊ စင်များအပြင်ဘက်တွင် အမြဲရှိနေသည်။
မှိန်ဖျော့သော လမ်းကြားရှည်တစ်ခုသို့ ကွေ့လိုက်သည့်အခါ၊ ထူးဆန်းသော ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်ခြင်း သို့မဟုတ် လေထဲတွင် တစ်စုံတစ်ခုရှိနေခြင်းကြောင့် ဖြစ်စေ၊ လင်းရှန်သည် ၎င်းတို့၏ ဓာတ်မီးများ မှိန်ဖျော့လာသည်ကို သတိပြုမိသည်။ ရှေ့ရှိ အမှောင်ထုသည် ပိုမိုထူထပ်လာပြီး၊ သူတို့၏ အမြင်အာရုံကို မင်ကဲ့သို့ အမှောင်တွင်းနက်ထဲသို့ ဝါးမျိုလိုက်သည်အလား။
ထိုအချိန်တည်းမှာပင်၊ ခြစ်ဆွဲသံသည် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်—ဤတစ်ကြိမ်တွင်၊ သူတို့၏ နောက်တည့်တည့်မှ ဖြစ်သည်။
ခြစ် ခြစ်
“အား၊ လင်းရှန်”
ကီကီက ထိတ်လန့်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူမသည် လင်းရှန်ကဲ့သို့ လျင်မြန်မှုမရှိသဖြင့်၊ သူသည် ဗီဇအလျှောက် လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ သူမ၏လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး၊ အပြည့်အဝ အမြန်နှုန်းဖြင့် ဆွဲခေါ်သွားသည်။
သူတို့၏ အလျင်စလို ခြေသံများသည် ကြီးမားသော လမ်းကြားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်လျှက်၊ ၎င်းတို့၏ စိုးရိမ်ထိတ်လန့်မှုကို ပိုကြီးမားစေသည်။ ကီကီ၏ နှလုံးသည် တဒိန်းဒိန်းခုန်နေပြီး၊ သူမသည် လွတ်နေသော လက်ဖြင့် မိုဘိုင်းဆက်သွယ်ရေးစက်ကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။
ထို့နောက်—
ထိုထိတ်လန့်ဖွယ်အသံသည် ထပ်မံထွက်ပေါ်လာသည်။
ဤတစ်ကြိမ်တွင်၊ ၎င်းသည် သူမ၏ နောက်တည့်တည့်တွင် ရှိနေသည်ဟု ခံစားရသည်။
ကီကီ၏ မသိစိတ်က အလုပ်လုပ်လာသည်။ ဘာမှတွေးမနေတော့ပဲ သူမသည် လက်ကို ဆတ်ခနဲ ခါယမ်ကာ၊ သူမ၏ စွမ်းအားကို ကြမ်းတမ်းစွာ ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်၊၊
မမြင်ရသော စွမ်းအားတစ်ခုသည် သူမ၏ လက်ဖဝါးမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး၊ လေထဲတွင် အားပြင်းသော တုန်ခါလှိုင်းတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။
ဝုန်း—တစ်စုံတစ်ခုသည် သေချာပေါက် လွင့်ထွက်သွားသည်၊၊
“လင်းရှန်၊ နောက်မှာ တစ်ခုခုရှိတယ်”
“သိပြီ”
လင်းရှန်က ဆက်ပြေးနေသော်လည်း၊ ကီကီသည် ထင်ရှားစွာ လိုက်မမီတော့ပေ။ သူနှင့်မတူဘဲ၊ သူမ၏ စွမ်းအားသည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စွမ်းရည်များကို မြှင့်တင်ပေးခြင်းမရှိပေ။ လင်းရှန်သည် သူ၏ စွမ်းအားမြှင့်တင်မှုများရရှိပြီးကတည်းက သိသာစွာ ပိုမိုအားကောင်းလာသော်လည်း၊ ကီကီ၏ ခံနိုင်ရည်သည် သာမန်လူသားတစ်ဦး၏အဆင့်တွင်သာ ရှိနေသည်။
သူမသည် အောက်ဆီဂျင်ပြတ်လပ်နေပြီဖြစ်သည်။
ထပ် ထပ်
၎င်းတို့သည် လမ်းကြားမှ ထွက်လာပြီး၊ ထူးဆန်းသော အပြာရောင်အလင်းရောင်ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသော နေရာတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ရှေ့ရှိ လမ်းကြောင်းတွင် အဖြူရောင်မြူများသည် တစ္ဆေသရဲသဖွယ် ဝေ့ဝဲလျှက်ရှိသည်။
“ဒါ… လျှပ်စစ်ဓာတ်အား ပြတ်တောက်နေမှာ မဟုတ်ဘူးလား”
“အေးခဲသိုလှောင်ခန်းတွေမှာ သီးသန့် အရေးပေါ်ဓာတ်အားစနစ်တွေ ရှိတတ်တယ်။ ဒါပေမယ့် ဒီမြူတွေကြည့်ရတာ၊ သိုလှောင်ယူနစ်တစ်ခုမှာ ယိုစိမ့်မှုရှိနေပုံပဲ”
လင်းရှန်သည် လက်ထဲရှိ ရေဒီယိုသတ္တိကြွတိုင်းတာကိရိယာကို အလျင်အမြန် စစ်ဆေးလိုက်သည်။ ၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံး ဓာတ်ငွေ့မျက်နှာဖုံးများ တပ်ဆင်ထားသော်လည်း၊ အခြားအကာအကွယ်များ မရှိပေ။
“ဒီနေရာကို ဖြတ်သွားရမယ်”
ကီကီက တိုက်တွန်းလိုင်သည်။
သူတို့သည် မြူခိုးများဖုံးလွှမ်းထးသော လမ်းကြောင်းထဲသို့ အပြေးဝင်ရောက်သွားသည်။ အေးခဲသော အငွေ့များသည် ၎င်းတို့ကို လုံးလုံးလျားလျား ဝါးမျိုလိုက်ပြီး၊ အမြင်အာရုံကို သုညအဆင့်နီးပါးသို့ လျှော့ချလိုက်သည်။ လင်းရှန်သည် ဓားကို တစ်ဖက်လက်ဖြင့် တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး၊ အခြားလက်ဖြင့် ကီကီ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။
“ဟယ်လို”
ရုတ်တရက် အသံတစ်ခုသည် ရှေ့မှ ပဲ့တင်ထွက်ပေါ်လာသည်။
ထိုအသံသည် နူးညံ့သည်။ ကလေးသံအလား။
သို့သော်၊ လင်းရှန်နှင့် ကီကီက ၎င်းကို ကြားလိုက်သည့်အခါ၊ မခံမရပ်နိုင်သော အေးစက်မှုတစ်ခုသည် ၎င်းတို့၏ ကျောရိုးထဲသို့ စိမ့်ဝင်လာသည်။
ထိုအသံသည် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခြင်းကြောင့်သာမက—
ထိုအသံ၏ ပုံစံကြောင့်ဖြစ်သည်။
လူသားမဟုတ်သည့်အလားပင်။
“ဘယ်သူလဲ”
လင်းရှန်၏ သဘာဝဗီဇက အလုပ်လုပ်လာသည်—တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ၊ သူသည် ကီကီကို ကျဉ်းမြောင်းသော အေးခဲသိုလှောင်ရေးလမ်းကြားထဲသို့ ဆွဲခေါ်သွားသည်။
ဝှစ်
တစ်စုံတစ်ခုသည် သူတို့ထွက်ခွာလာခဲ့သော နေရာပြင်ကို လှိမ့်ဖြတ်သွားသည်။
“ဟယ်-လို”
ထူးဆန်းသော အသံသည် ထပ်မံထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ပို၍နိမ့်ကျသည်၊ သာမန်လူသားစကားကို အတုယူရန် ရုန်းကန်နေရသည့်အလားပင်။
သို့သော်၊ ထိုအတင်းအကြပ်ကြိုးစားမှုသည် ပို၍ထိတ်လန့်ဖွယ်ဖြစ်စေသည်။
“အဲဒီ လမ်းကြားထိပ်မှာ”
ကီကီက အသက်ရှူမဝစွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး၊ ၎င်းတို့ ထွက်လာခဲ့ရာ နေရာကို ညွှန်ပြသည်။
လင်းရှန်က လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ—ချက်ချင်း ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာတစ်ခုကို တွေ့မြင်လိုက်ရသည်။
လမ်းကြားထိပ်၏ ဝေ့ဝဲနေသော အဖြူရောင်မြူများသည် သဘာဝမကျစွာ ဘေးနှစ်ဖက်သို့ ကွဲထွက်သွားသည်။
ကြီးမားသောတစ်စုံတစ်ခုက ၎င်းထဲမှ ဖြတ်လျှောက်နေသည့်အလား။
ကြောက်မက်ဖွယ်သတ္တဝါကြီး…
ထိုသည်မှာ လင်းရှန်၏ ပထမဆုံး အတွေးဖြစ်သည်။
ဤအရာသည် ဖုတ်ကောင်မဟုတ်ပေ။
ပြီးတော့၊ ၎င်းသည် လူသားလည်း သေချာပေါက် မဟုတ်ပေ။
ဒုတ် ဒုတ် ဒုတ်
လင်းရှန်သည် အသက်ရှူသံကို တည်ငြိမ်စေရင်း၊ ကီကီ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို ပိုမိုတင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ကာ ပြေးလိုက်သည်။
“အဲဒီအရာက ငါတို့ကို လိုက်နေတယ်”
“ရောက်တော့မယ်”
ကီကီက အော်လိုက်သည်။
သူတို့သည် မျိုးဗီဇအေးခဲသိုလှောင်ရေးဌာနမှ
ထွက်လာပြီး၊ နောက်ထပ် လမ်းကြားတစ်ခုထဲသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ သို့သော် ၎င်းတို့ အသက်ရှူဖို့ အချိန်မရသေးခင်—
ထိတ်လန့်ဖွယ် အသံသည် ထပ်မံထွက်ပေါ်လာသည်။
“မင်းတို့…. ဟယ်လို”
ဤတစ်ကြိမ်တွင်၊ ထိုအရာသည် အော်ဟစ်လာသည်။
လူသားစကားကို အတုခိုးရန် ရုပ်ဆိုးစွာ ကြိုးစားနေသည်။
လင်းရှန်သည် လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး၊ ခေါင်းထိုးမီးကို မြှောက်လိုက်သည်—
ထို့နောက် ၎င်းကို မြင်လိုက်ရသည်။
မြူခိုးအေးခဲခန်းမှ ထွက်ပေါ်လာသည့်—
မြင့်မားသော အရိုးစုအရိပ်တစ်ခု။
ထိုအရာသည် သူတို့ဆီ တည့်တည့်ပြေးလာနေသည်။
“သတိထား!”
လင်းရှန်သည် ကီကီကို သူ၏နောက်သို့ ဆွဲယူပြီး ယန္တရားနှလုံးသားကို အသက်သွင်းကာ၊ လမ်းကြားတစ်လျှောက် သံမဏိဘောင်တစ်ခုကို လျင်မြန်စွာ တည်ဆောက်လိုက်သည်။
ချွမ်
အရိပ်သဏ္ဌာန်သည် သံမဏိတန်းများကို အရှိန်ပြင်းစွာ ဝင်တိုက်မိပြီး၊ သံမဏိသည် ထိခိုက်မှုအောက်တွင် တကျွီကျွီမြည်ကာ မီးပွားများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
သို့သော် အကာရံသည် ခံနိုင်ရည်ရှိခဲ့သည်။
လင်းရှန်သည် ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးပြု၍ ထွက်ပြေးရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်—
အမှောင်ထဲတွင် တစ်စုံတစ်ခု လင်းလက်လာသည်။
ကြီးမားသော၊ သွေးနီရောင် ဦးခေါင်းခွံတစ်ခုသည် တောက်လောင်လာပြီး၊ ၎င်း၏ အခေါင်းပေါက်မျက်လုံးပေါက်များနှင့် ဟောက်ပက်ဖြစ်နေသော ပါးစပ်သည် ထူးဆန်းသော မီးတောက်များဖြင့် လင်းလက်လာသည်။
ထို့နောက်—
သုံးမီတာမြင့်သော၊ လူသားသဏ္ဌာန်ရှိ အရိုးစုသတ္တဝါတစ်ကောင် ထွက်ပေါ်လာသည်။
၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ချွန်ထက်သော အရိုးချွန်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားပြီး၊ ၎င်း၏ သွေးနီရောင်ဦးခေါင်းခွံသည် သဘာဝမကျသော မီးတောက်များဖြင့် လောင်ကျွမ်းနေသည်။
“ဂါးရာ့ယားးးး”
အော်ဟစ်သံသည် လမ်းကြားတစ်လျှောက် ပဲ့တင်ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ၎င်းတို့၏ နားစည်များကို တုန်ခါစေသည်။
ထို့နောက်၊ ထိုသတ္တဝါသည် ၎င်း၏ ပါးစပ် ဖွင့်လိုက်ပြီး—
သူတို့ဆီ လောင်မြိုက်နေသော သွေးမီးလှိုင်းတစ်ခုကို ပစ်ထုတ်လိုက်သည်။
“မီးကို ရှုထုတ်နိုင်တာလား”
လင်းရှန်၏ မျက်နှာသည် မည်းမှောင်သွားသည်—သူသည် လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်ရန် လိုအပ်သည်။
ရေခဲဒိုင်းကာ
ဖုံးးးး
မီးတောက်လှိုင်းသည် လမ်းကြားတစ်ခုလုံးကို လင်းထိန်စေသည်။ လင်းရှန်၏ နောက်ကျောတွင် ကပ်နေသော ကီကီက လက်နှစ်ဖက်ကို လျင်မြန်စွာ မြှောက်လိုက်ပြီး—စိတ်စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ သူတို့၏ ကာကွယ်ရေးကို အားဖြည့်လိုက်သည်။
တောက်ပနေသော အတားအဆီးတစ်ခုသည် သာတို့ရှေ့တွင် ဖြစ်ပေါ်လာပြီး၊ လောင်မြိုက်နေသော အပူကို အကျည်းတန်စွာ ထိန်းထားသည်။
သို့သော် မီးတောက်များသည် နေရာအနှံ့သို့ ဖြာထွက်သွားသည်။
လမ်းကြားနံရံများသည် နီရဲစွာ တောက်လောင်လာသည်။ သံမဏိအကာရံသည် အရည်ပျော်လာသည်။
ကီကီသာ ၎င်းကို အားဖြည့်မထားခဲ့လျှင်၊ တစ်ဆောင်လုံးသည် ပြိုကျသွားပြီးဖြစ်လိမ့်မည်။
“ဒါ ဘာကြီးလဲ”
“ထိတ်လန့်စရာသတ္တဝါက ဘာလို့ စကားပြောနိုင်ရတာလဲ”
“အချိန်မရှိတော့ဘူး၊ မြန်မြန်သွားရမယ်”
ကီကီက အော်လိုက်သည်။
သူမသည် လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး၊ မျက်နှာကျက်မှ ကြီးမားသော မီးချောင်းကို ဆွဲယူလိုက်သည်—
ချွင်
သတ္တုမီးချောင်းသည် ထိုသတ္တဝါ၏ မီးတောက်နေသော ဦးခေါင်းခွံပေါ်သို့ ပြုတ်ကျလာပြီး၊ လင်းရှန်၏ တစ်ဝက်အရည်ပျော်နေသော သံမဏိအကာရံအောက်တွင် ၎င်းကို ဖိထားသည်။ကျယ်လောင်သောအသံနှင့် အခန်းတစ်ခုလုံး ပြိုကျသွားသည်၊၊
အခွင့်အရေးကို အမိအရဆုပ်ကိုင်ကာ၊ လင်းရှန်သည် ကီကီ၏ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး ရှေ့သို့ ပြေးသွားသည်။
ရှေ့တွင်၊ သူ၏ ဓာတ်မီးရောင်သည် ကျဉ်းမြောင်းသော ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းရေးဥမင်တစ်ခုကို ဖော်ပြနေသည်၊၊