တက်လှမ်းခြင်း

ဝူးးးးး

Gemini 11R နူကလီးယားလျှပ်စစ်ရထားအင်ဂျင်သည် မြေအောက်ဥမင်လိုဏ်ခေါင်းထဲတွင် ဟိန်းဟောက်လျက် ပြေးလွှားနေပြီး၊ ၎င်း၏အင်ဂျင်ရုန်းအားသည် အနန္တရထားမှ ဟွမ်ရှင်း ၇အက်ဖ် လျှပ်စစ်ရထားအင်ဂျင်ဟောင်းထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်လျက်ရှိသည်။

၎င်းသည် လျင်မြန်စွာ အရှိန်ရလာပြီး၊ ၎င်း၏နက်ရှိုင်းသော အသံတုန်ခါမှုသည် ကျယ်ပြန့်သော ဥမင်လိုဏ်ခေါင်းထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်ကာ ရှေ့သို့ အရှိန်ဖြင့် တတ်လာသည်၊၊

လင်းရှန်သည် အာရုံစူးစိုက်လျက် ရှိနေပြီး၊ တစ်စက္ကန့်မျှပင် သတိမလစ်ရဲပေ။

ရှေ့တွင် သူနှင့် ကီကီတို့ အမြန်ပြုပြင်ထားသော ယာယီရထားလမ်းရှိသည်။ အကယ်၍ ငလျင်ကြောင့် ၎င်းပျက်စီးသွားခဲ့လျှင်၊ သူသည် အရေးပေါ်ဘရိတ်ကို အတင်းဆွဲရမည်ဖြစ်သည်။

ကီကီသည် ခုံရှိ သံတန်းကို တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး၊ သူမ၏အကြည့်များသည် ဥမင်လိုဏ်ခေါင်းရှေ့သို့ စူးစိုက်လျက်ရှိကာ၊ သူမ၏စွမ်းရည်ကို အချိန်မရွေး အသုံးပြုရန် အဆင်သင့်ဖြစ်နေသည်။

ရုတ်တရက်—

ပြိုကျသွားသော နံရံကို မြင်နိုင်လာသည်။

“ရှေ့မှာ”

ကီကီက အော်လိုက်သည်။ သူမသည် အချိန်မရွေး စွမ်းရည်ကို အသုံးပြုရန် အဆင်သင့်ဖြစ်နေသည်။

ဟူးးးး

ဥမင်လိုဏ်ခေါင်းအက်ကွဲကြောင်းအစွန်းတွင်၊ အားပြင်းသော လေစီးကြောင်းတစ်ခု အတွင်းသို့ ပြင်းထန်စွာ ဝင်ရောက်လာသည်။

အပြင်ဘက်တွင် ဧရာမအရာတစ်ခုခုက လှုပ်ရှားနေသည်—အနီးကပ်လာနေသည်၊၊

လင်းရှန်၏ မျက်ဆံများ ကျုံ့သွားသည်။

သူနှင့် ကီကီတို့ တည်ဆောက်ထားသော ယာယီရထားလမ်းသည် မပြိုကျသေးပေ—ငလျင်က ၎င်းကို မဖျက်ဆီးခဲ့ပေ၊၊

မတွန့်ဆုတ်ဘဲ၊ လင်းရှန်သည် ယန္တရားနှလုံးသားကို အဆုံးစွန်အထိ တွန်းပို့လိုက်သည်။

“ထိုးဖောက်မယ်”

ကီကီ၏ မျက်လုံးများသည် မှိန်ဖျော့ဖျော့ လင်းလက်လာပြီး၊ သူမ၏စွမ်းရည်သည် ရထားတစ်စီးလုံးကို လွှမ်းခြုံကာ တည်ငြိမ်စေရန် ကူညီပေးလိုက်သည်။

ဂျုံး ဂျုံး

ရထားသည် ယာယီရထားလမ်းပေါ်မှ ပြေးလွှားသွားစဉ် မီးပွားများ လွင့်ထွက်လာသည်၊၊

သံပြားများ ကွေးညွှတ်သွားပြီး၊ ထောက်ကူတံများ လိမ်ယှက်သွားသော်လည်း၊ ၎င်းတို့သည် လုံလောက်သောအချိန်ထိ ထိန်းထားနိုင်ခဲ့သည်၊၊

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်ပင်—

ရထားသည် တွင်းနက်ပေါ်မှ ဖြတ်သွားစဉ်၊ လင်းရှန်နှင့် ကီကီတို့သည် မြင်ကွင်းတစ်ခုကို တစ်ချက်မြင်လိုက်ရသည်။

ဧရာမမျက်လုံးကြီးက သူတို့ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

အမှောင်ထုထဲတွင်—ထုတ်မပြောနိုင်အောင် ထိတ်လန့်ဖွယ်အရာတစ်ခု စောင့်ကြည့်နေသည်။

တွင်းနက်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေသော ဝေလငါးကြီးကဲ့သို့၊ ၎င်း၏သွေးနီရောင်မျက်လုံးများသည် အလွန်ကြီးမားလှသည်။

ထိုမြင်ကွင်းသည် လေထုကို အေးခဲစေသည်—

လင်းရှန်နှင့် ကီကီတို့သည် လွှမ်းမိုးနိုင်လောက်သော ဖိအားတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

“အား”

ကီကီသည် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး၊ သူမ၏မျက်နှာသည် ဖြူဖျော့သွားသည်။

“ဒါ ဘာကြီးလဲ”

“ဘယ်သိမလဲဟ”

လင်းရှန်သည် အံကြိတ်လျက်၊ သူ၏တစ်ကိုယ်လုံး အေးစက်သော ချွေးများဖြင့် စိုရွှဲနေသည်။

သေလုမျောပါးထိတ်လန့်မှုတစ်ခုသည် သူ၏သွေးကြောထဲတွင် ထိုးတက်လာသည်။

ယန္တရားနှလုံးသားသည် အလွန်အကျွံဖိအားပေးမောင်းနှင်မှုအဆင့်သို့ တွန်းပို့ခံရပြီး—လင်းရှန်သည် နူကလီးယားရထားအင်ဂျင်ကို ပျံသန်းနိုင်ရန် ဆုတောင်းမိလေသည်၊၊

မြေအောက်မြို့ နံပါတ် ၉ အပေါ်တွင်....

လ၏ ထူးဆန်းသောအလင်းရောင်အောက်တွင်၊ တွင်းနက်ထဲရှိ ဧရာမအရိပ်သည် အပေါ်သို့တတ်လာနေသည်။

၎င်း၏နီညိုရောင်၊ အကြေးခွံဖုံးလွှမ်းသော ခန္ဓာကိုယ်သည် ဖြည်းညှင်းစွာ ပေါ်ထွက်လာသည်�၊၊

၎င်းတွင် မိုးမျှော်တိုက်များကဲ့သို့ ကြီးမားသော အင်းဆက်ပုံစံခြေထောက်များရှိပြီး၊ ၎င်းတို့သည် ငါးကဲ့သို့ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပေါက်ဖွားလာသည်။

၎င်း၏ထိတ်လန့်ဖွယ်ခေါင်းတွင်၊ အဆုံးမရှိသော အသားမျှင်များသည် ဧရာမလူသားမျက်နှာတစ်ခုအဖြစ် ပေါင်းစည်းလျက်ရှိသည်—

တွင်းနက်မှ လာသော ဧရာမသတ္တဝါသည်၊ အိပ်မက်ဆိုးတစ်ခုအလားပင် ပေါက်ထွက်လာခဲ့လေပြီ၊၊

အာဝူးးးးးးးး

မြေအောက်မြို့တစ်ခုလုံးကို ဖြတ်လျက် တွင်းနက်မှ ထွက်ပေါ်လာသော အော်သံတစ်ခုသည် ကျယ်လောင်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

မြေပြင်သည် တုန်ခါသွားပြီး—အပျက်အစီးများပေါ်တွင် စုပုံနေသော နှင်းများ ပြိုကျလျက် နှင်းပြိုကျမှုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဧရာမသတ္တဝါသည် ၎င်း၏ကြီးမားသော ခြေလက်တစ်ခုကို မြှောက်လိုက်ပြီး မြေအောက်မြို့၏ နံရံများကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်သည်!

ဥမင်လိုဏ်ခေါင်း - အနန္တရထား....

ဝူးးး ဂျုံး ဂျုံး

ထိတွေ့မှုသည် မြို့တစ်ခုလုံးကို တုန်ခါစေပြီး— ဥမင်လိုဏ်ခေါင်းထဲသို့ အားပြင်းသော လှိုင်းတစ်ခု ပြေးဝင်လာသည်၊၊

အနန္တရထားသည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားသည်။

ရထားဘီးများသည် ကျယ်လောင်စွာ မြည်ဟည်းကာ၊ မီးပွားများ လွင့်ထွက်လာပြီး၊ မျက်နှာကျက်မှ အပျက်အစီးများ ပြိုကျလာသည်။

ရထားအတွင်းတွင်—

“အား”

ကျိုးယန်နှင့် ရှုဝမ်တို့ ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

လို့ရှားရှားသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး၊ ချန်ဆီရွှမ်သည် ထိန်းချုပ်ခန်းသံတန်းကို တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားရသည်�၊၊

ရထားသည် လျင်မြန်စွာ နောက်ပြန်ဆုတ်လာစဉ်၊ ထူထပ်သော ဖုန်မှုန့်တိမ်တိုက်တစ်ခုသည် ၎င်းတို့ကို လွှမ်းခြုံလိုက်သည်။

သို့သော်—လင်းရှန်၏ရထားမှ အရိပ်အယောင်ပင် မတွေ့ရသေးပေ။

“လင်းရှန် လင်းရှန်”

သူမသည် တုံ့ပြန်စက်ကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်လိုက်သည်။

—ဆူညံသံများ။

တစ်စက္ကန့်မျှ၊ ဆက်သွယ်မှု ပြတ်တောက်သွားသည်။

ထို့နောက်—

“ဆရာမချန် အရန်စွမ်းအင်ဘယ်လောက်ကျန်သေးလဲ”

လင်းရှန်၏အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်၊၊

ချန်ဆီရွှမ်၏ မျက်လုံးများက စနစ်မော်နီတာကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

“၁၅% ပဲ ကျန်တော့တယ်၊ ဒါပေမယ့် ဆင်ခြေလျှောကို တတ်နေတာက စွမ်းအင်ကို မြန်မြန် ကုန်သွားစေတယ်—အမြင့်ဆုံးစွမ်းရည်နဲ့ မောင်းနေရတယ်”

“ဆက်ထိန်းထား—ငါ တက်လာနေပြီ”

အနန္တရထားနောက်တွင် - Gemini 11R

ခရမ်းနက်ရောင်ရထားအင်ဂျင်တစ်စီးသည် ဖုန်မှုန့်တိမ်တိုက်ထဲမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး၊ မယုံနိုင်လောက်သော အမြန်နှုန်းဖြင့် ရှေ့သို့ ခုတ်မောင်းလာသည်၊၊

လင်းရှန်၏ မြင်ကွင်းသည် သုညအနီးသို့ ရောက်နေပြီး—ငလျင်ကြောင့် ဥမင်လိုဏ်ခေါင်းထဲတွင် မီးခိုးနှင့် အပျက်အစီးများ ပြည့်နှက်နေသည်။

တုံ့ပြန်စက်မှ၊ တင်းကျန်းရီ၏ တည်ငြိမ်သောအသံသည် ထွက်ပေါ်လာသည်၊

“ငလျင်က အဲဒီသတ္တဝါကို နှိုးလိုက်တာလား”

ပရမ်းပတာအခြေအနေများကြားတွင်ပင်၊ သူမသည် လုံးဝစိတ်မဝင်စားသလို အသံထွက်နေသည်—ဤအရာသည် သူမအတွက် ဘာမှမဟုတ်သလိုပင်။

“မသိဘူး”

လင်းရှန်သည် ခပ်ဆတ်ဆတ် ပြန်ပြောသည်။

“ဒါပေမယ့် အဲဒီအရာက ငါတို့ကို တွေ့သွားပြီ၊ အပေါ်ကို တက်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်”

တင်းကျန်းရီသည် တိတ်ဆိတ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး၊ သူမ၏လက်ချောင်းများသည် လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားနေသည်။

သူမသည် မြေအောက်မြို့၏ စနစ်များကို ထိုးဖောက်ပြီး၊ ရထားလမ်းပြောင်းကိရိယာများကို ပြန်လည်လမ်းကြောင်းပြောင်းနေသည်—

“ဘူတာရုံလမ်းကြောင်းတွေကို GF4 ကို ပြောင်းလိုက်ပြီ—Kor-3 ဇီဝသိပ္ပံသုတေသနရထားတွဲတွေကို သယ်မယ်ဆိုရင် ဒါက အချိန်သက်သာစေမယ်”

“ကောင်းတယ်၊ အားလုံး၊ ကိုင်ထားကြ၊ ငါ မင်းတို့ကို ဝင်တိုက်လိုက်နိုင်တယ်”

ဖုန်မှုန့်များ မတည်မငြိမ်ဖြစ်နေသေးသည့်အချိန်၊ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲမှုတစ်ခုသည် ရထားဘေးဘက်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်၊၊

“အဲ့ဒါ ရောက်လာပြီ”

ကီကီ၏ မျက်လုံးများသည် လင်းလက်လာပြီး၊ သူမ၏စွမ်းရည်ဖြင့် ရထားတစ်စီးလုံးကို ချက်ချင်း တည်ငြိမ်စေလိုက်သည်။

ဥမင်လိုဏ်ခေါင်းရှေ့တွင်—

အနီရောင်ဧရာမအရိုးစုထိတ်လန့်ဖွယ်သတ္တဝါတစ်ကောင် ပေါ်ထွက်လာသည်—

အလွှာ ၈၉ မှ ထိုသတ္တဝါသည် မည်သို့မည်ပုံ ဤဥမင်လိုဏ်ခေါင်းထဲသို့ ဆင်းလာခဲ့သည်မသိပေ၊၊ ယခု ၎င်းသည် နံရံများကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး၊ ရထားအင်ဂျင်ဆီသို့ မီးများမှုတ်ထုတ်နေသည်၊၊

“ဝင်တိုက်လိုက်”

ကီကီက အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“နောက်တစ်ခါ မီးမှုတ်ခွင့်မပေးနဲ့”

Gemini 11Rသည် သံချပ်ကာမတပ်ဆင်ရသေးပေ—၎င်း၏တိုက်တေနီယမ်သတ္တုစပ်ကိုယ်ထည်သည် အကြမ်းခံသော်လည်း၊ မီးလျှံများအောက်တွင် အဓိကအစိတ်အပိုင်းများ အရည်ပျော်သွားပါက ရထားသည် အားနည်းသွားနိုင်သည်ဟု လင်းရှန်က စိုးရိမ်သည်။

ယခုချိန် အားနည်းသွားပါက၊ သူတို့သည် သေဆုံးမည်ဖြစ်သည်။

“မင်းးးးးး…သေစမ်း”

အနီရောင်အရိုးစုထိတ်လန့်ဖွယ်သတ္တဝါသည် လူသားကဲ့သို့ ပုံပျက်ပန်းပျက် အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်�၊၊

၎င်း၏အရိုးဆူးများ ထိုးထွက်လာပြီး၊ မီးလောင်ပြီး သွေးစွန်းနေသော လက်များကို ဆန့်တန်းကာ ရထားဆီသို့ ခုန်ဝင်လာသည်—

၎င်းသည် ထပ်မံ၍ မီးမှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။

“သွားစမ်း....”

ကီကီသည် ဒေါသတကြီး အော်လိုက်ပြီး၊ သူမ၏မျက်လုံးများ လင်းလက်လာသည်—

သူမ၏စိတ်စွမ်းအားဖြင့် ထိုသတ္တဝါကို ဥမင်လိုဏ်ခေါင်းနံရံသို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်ပြီး၊ ၎င်းကို ပိတ်ထားသည်၊၊

၎င်း၏ပါးစပ်မှ မှုတ်ထုတ်လိုက်သော မီးလျှံများသည် တန်ပြန်သွားကာ ၎င်း၏မျက်နှာကို မီးလောင်ကျွမ်းစေသည်၊၊

ဘွန်းးးးးး

ဥမင်လိုဏ်ခေါင်းတစ်ခုလုံးသည် အနီရောင် လင်းလက်လာပြီး—နံရံများပင် ပြင်းထန်သောအပူရှိန်အောက်တွင် အရည်ပျော်သွားသည်!

အာဝူးးး

တွင်းနက်ထဲမှ ဧရာမသတ္တဝါသည် မြေကြီးတုန်ခါစေသော အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထပ်မံထုတ်လွှတ်လိုက်သည်—

လင်းရှန်သည် အန္တရာယ်သည် လျင်မြန်စွာ အနီးကပ်လာနေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

“ကီကီ၊ အဲဒါကို နောက်ပြန်ပစ်လိုက်”

ကီကီသည် ချက်ချင်း သဘောက်ပေါက်သွားသည်—

သူမ၏လက်ကို တစ်ချက်လှုပ်လိုက်ရုံဖြင့်၊ အနီရောင်အရိုးစုထိတ်လန့်ဖွယ်သတ္တဝါကို နောက်သို့ ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။

ဝုန်

၎င်းတို့နောက်ကျောရှိ ဥမင်လိုဏ်ခေါင်းသည် ပြိုကျသွားပြီး၊ တွင်းနက်မှ ဧရာမသတ္တဝါသည် ထိုထိတ်လန့်ဖွယ်သတ္တဝါကို အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ လုပ်လိုက်သည်၊၊

“ဟ ဟ”

ကီကီသည် အောင်ပွဲခံကာ ရယ်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် သူမ၏လက်များကို ဝှေ့ရမ်းကာ တစ်ခုခုကို ပြန်ဆွဲယူလိုက်သည်။

လင်းရှန် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်—

သူမသည် ထိုသတ္တဝါ၏ ဦးခေါင်းကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်၊၊

“ငါ့ကို မီးမှုတ်ရဲတယ်ပေါ့”

“မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ”

“ဘာလဲ..မဖြုန်းတီးနဲ့လေ..ရှင်က မလိုချင်ဘူးလား”

သူမသည် ဦးခေါင်းခွံကို ကြိတ်ချေလိုက်ပြီး၊ အလယ်အလတ်အဆင့် အနီရောင်ပဲစေ့တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

သူမသည် ပြတင်းပေါက်သို့ ပြေးသွားပြီး၊ လက်လှမ်းကာ ၎င်းကို ဆွဲယူလိုက်သည်၊၊

လင်းရှန်သည် အံ့အားသင့်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။

“မင်း ဒါကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လုပ်ခဲ့တာမဟုတ်လား”

ကီကီသည် ခေါင်းခါလိုက်သည်။

“မဟုတ်ဘူး၊ ဒါ ကျွန်မလက်ထဲ ရောက်လာတာ… ဘာလို့ မယူရမှာလဲ”

လင်းရှန်: “…”