ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းခြင်း
Vol. 8 Ch. 116
ဝုန်း ဝုန်း အုန်း
အနန္တရထား၏ လိမ္မော်ရောင်နှင့် နီညိုရောင်ရှေ့မီးများသည် မုန်တိုင်းထန်သော ညအချိန်၌ စူးရှနေကာ နှင်းမုန်တိုင်းကို ဖြတ်သန်းထိုးဖောက်လျက် ရှိသည်။ ရထား၏ ရေခဲခွဲဒိုင်းကာသည် ထူထပ်သော နှင်းများကို ထောပတ်ကို ဓားပူပူဖြင့် လှီးဖြတ်သည့်အလား ဖယ်ရှားပစ်လိုက်သည်။
ဖုတ်ကောင်များရော၊ စွန့်ပစ်ထားသော ကားများပါ ဤရထားစက်ခေါင်း၏ စွမ်းအားပြင်းထန်မှုကို မခံနိုင်ခဲ့ပေ၊၊
လူတိုင်း အသက်ရှူကြပ်စွာထိတ်လန့်ကာ ရှေ့သို့ အပြေးသွားကြသည်၊၊
တွဲအမှတ် ၂ အတွင်း၌ ကီကီသည် ရေဒါစနစ်ကို အနီးကပ်စောင့်ကြည့်ရင်း အမှောင်ထဲသို့ ထောက်လှမ်းရန် ဒရုန်းနှစ်စင်းကို ထုတ်လွှတ်ထားသည်။
“အဲဒီကောင်ကြီးက မြေအောက်မြို့ထဲမှာ မြှုပ်ခံလိုက်ရပြီထင်တယ်။ ကျွန်မတို့ဆီ မလိုက်လာဘူး”
ကီကီက ပြောသည်။
နှင်းလွင်ပြင်ပေါ်တွင် နာရီဝက်နီးပါး ဖြတ်သန်းပြီးနောက်၊ ဖုတ်ကောင်များနှင့် အတားအဆီးများ တဖြည်းဖြည်း လျော့နည်းလာသည်။ ရထားအတွင်းရှိ တင်းမာနေသော လေထုသည် ကီကီ၏ စကားဖြင့် အနည်းငယ် ပြေလျော့လာသည်။
“တကယ်လား၊ ငါတို့… ငါတို့ လုံခြုံသွားပြီလား”
ကျိုးယန်သည် ထိတ်လန့်မှုကြောင့် ထုံထိုင်းနေရာမှ ရုတ်တရက် အသက်ဝင်လာသည့်အလား တုန်ယင်စွာ ပြောသည်။
“ဖြစ်နိုင်တယ်”
ကီကီက ဖြေသည်။
သူတို့ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ချန်ဆီရွှမ်သည် လင်းရှန်ရှိရာ ရထားခေါင်းတွဲသို့ လျှောက်သွားသည်။ လင်းရှန်မှာ ချွေးများစိုရွှဲနေသည်။ စိုးရိမ်စိတ်ဖြင့် သူမက ပြောသည်၊၊
“အန္တရာယ်က ဖြတ်ကျော်နိုင်ပြီထင်တယ်၊ ဒါပေမယ့် နည်းနည်းအနားယူသင့်တယ်မဟုတ်လား၊ နှင်းက အရမ်းထူထပ်နေပြီး မြင်ကွင်းလည်း မကောင်းဘူး။ ရှေ့မှာ ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခုရှိတယ်။ အရင်က ငလျင်လှုပ်တာကြောင့် နှင်းပြိုကျလာခဲ့ရင်၊ ဒီတိုင်းဆက်သွားရင် ကြီးကြီးမားမား ဒုက္ခရောက်နိုင်တယ်”
လင်းရှန်က ခေါင်းညိတ်ကာ အနန္တရထားကို တဖြည်းဖြည်း အရှိန်လျှော့လိုက်သည်။
“မင်းပြောတာ ဟုတ်တယ်၊ ဒါပေမယ့် သတိမလျှော့လိုက်သင့်ဘူး။ အနားယူရင်း နောက်က တွဲတွေကို ပြန်ဖွဲ့စည်းရမယ်။ မဟုတ်ရင် သူတို့က ငါတို့ကို နှေးကွေးစေလိမ့်မယ်”
အဆက်မပြတ် ထွက်ပြေးလာရခြင်းက လူတိုင်းကို ပင်ပန်းနွမ်းနယ်စေခဲ့သည်။ သူတို့သည် နှင်းလွင်ပြင်ပေါ်တွင် အနည်းဆုံး ကီလိုမီတာ တစ်ရာကျော်ကို ဖြတ်သန်းလာခဲ့သည်။ လင်းရှန် ရပ်နားလိုသည်မှာ အမှန်ပင်၊ သို့သော် ရထား၏ လက်ရှိဖွဲ့စည်းပုံမှာ အကောင်းဆုံးမဟုတ်ပေ။ တွဲအမှတ် ၅ ၏ နောက်တွင် ကုန်တွဲပိုင်းနှစ်ခုရှိပြီး၊ ထိုနောက်တွင် Gemini 11R နျူကလီးယားလျှပ်စစ်ရထားစက်ခေါင်းနှင့် Kor-3 ဇီဝသိပ္ပံသုတေသနတွဲပိုင်းနှစ်ခု ဆက်လျက်ရှိသည်။ ၎င်းတို့ကို ယာယီချိတ်ဆက်ကိရိယာများဖြင့် ချိတ်ဆက်ထားပြီး သံချပ်ကာအကာအကွယ် လုံးဝမရှိပေ။ ၎င်းသည် အလျင်စလိုထွက်ပြေးရန်အတွက် ပြုလုပ်ခဲ့သော ယာယီဖွဲ့စည်းမှုတစ်ခုဖြစ်သော်လည်း ပြုပြင်ရန် လိုအပ်နေသည်။
အမြန်နှုန်းဖြင့် ပြေးလွှားပြီးနောက်၊ ရထား၏ သံဘီးများသည် ပူပြင်းလောင်ကျွမ်းနေပြီး အောက်ရှိ နှင်းများကို အရည်ပျော်စေကာ ရေနွေးငွေ့များ ထွက်ပေါ်လာသည်။
“အခြေအနေ ဘယ်လိုလဲ”
လင်းရှန်သည် တွဲအမှတ် ၁ ထဲသို့ ဝင်လာပြီး မျက်နှာထားမှာ တင်းမာနေဆဲဖြစ်သည်။ ကီကီသည် ဒရုန်းများကို ထိန်းချုပ်လျက် ရထားပတ်လည်ကို စောင့်ကြည့်နေသည်။
ဟူး...
တစ်ညလုံး တင်းမာနေပြီးနောက်၊ ကီကီသည် နောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းချကာ နှုတ်ခမ်းကို လျှာဖြင့် သပ်လိုက်ပြီး ပြောသည်၊၊
“သေချာအာမခံလို့မရပေမယ့်၊ အဲဒီကောင်ကြီးက ကျွန်မတို့ဆီ လိုက်မလာဘူးဆိုတာ သေချာတယ်။ လိုက်လာခဲ့ရင် အခုချိန် ကျွန်မတို့ သိမြင်နိုင်ပြီးသားဖြစ်မယ်”
“ဒါက ငါ့ကို တစ်ခုသတိရသွားစေတယ်”
လင်းရှန်က ပြောပြီး ဝိညာဉ်လှိုင်းထောက်လှမ်းစက်ကို ထုတ်ယူကာ ကီကီထံ ပစ်ပေးလိုက်သည်။
“မင်း အနီရောင်ပဲစေ့ကို ယူထားခဲ့တယ် မဟုတ်လား၊၊ အဲဒါကို သုံးပြီး စကင်ဖတ်ကြည့်လိုက်”
“ရတယ်”
ကီကီက ဖြေသည်။
သူ၏အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်သဘောပေါက်ကာ ကီကီသည် ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ အနီရောင်ပဲစေ့ကြီးကို ထုတ်ယူပြီး ထောက်လှမ်းစက်ထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်သည်။ စက်သည် ချက်ချင်းပင် အလုပ်လုပ်ကာ ထူးဆန်းသော စွမ်းအင်လှိုင်းတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။
0…
လင်းရှန် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ထိုနံပါတ်သည် အနီးအနားတွင် ဖုတ်ကောင်တစ်ကောင်မျှ မရှိကြောင်း ဖော်ပြသည်...
“ဒါ ချို့ယွင်းနေတာလား”
ကီကီက မယုံနိုင်စွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။
“မဖြစ်နိုင်ဘူး”
လင်းရှန်က ဖြေသည်။
စက်ယန္တရားများနှင့်ပတ်သက်လျှင် လင်းရှန်သည် ကောင်းစွာ နားလည်သူတစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူသည် နှင်းလွင်ပြင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ နှင်းမုန်တိုင်းသည် ပိုမိုပြင်းထန်လာပြီး အရာအားလုံးကို လျင်မြန်စွာ ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ သာမန်ဖုတ်ကောင်များသည် ဤသို့သော အခြေအနေတွင် နံနက်ရောက်လျှင် နှင်းထဲတွင် မြှုပ်နှံခံရလိမ့်မည်။
ယခုထိ တိတ်ဆိတ်နေသော တင်းကျန်းရီက ကီကီ၏ လက်ထဲရှိ စက်ကို ကြည့်ပြီး မေးသည်၊၊
“အဆင့်-၂ ထိတ်လန့်ဖွယ် အနီရောင်ပဲစေ့လား၊ ရှင်တို့ ဘီ-ကလပ်စ် အမှောင်သတ္တဝါကို ဖယ်ရှားလိုက်တာလား”
လင်းရှန်သည် ဝိညာဉ်လှိုင်းထောက်လှမ်းစက်ကို ထပ်မံစစ်ဆေးလိုက်သည်၊၊ နောက်ဆုံးတွင် ထိုတွင်းနက်သတ္တဝါ၏ လွှမ်းမိုးမှုသည် သူ၏စိတ်ထဲမှ မှေးမှိန်သွားသည်။ သူသည် တင်းကျန်းရီထံ လှည့်ကာ မမေးဘဲ မနေနိုင်ပေ။
“ထိတ်လန့်မှု ဒါမှမဟုတ် ကြောက်ရွံ့မှုဆိုတာ မင်းရဲ့ စိတ်ခံစားမှုစနစ်ထဲမှာ မရှိဘူးလား”
တင်းကျန်းရီသည် သူ့ကို သိချင်စိတ်ဖြင့် ကြည့်သည်။
“ဘာလို့ အဲဒီလို မေးတာလဲ?”
“အကယ်၍ ကျွန်မက ဆရာမကျိုးနဲ့ ဆရာမရှုလို အော်ဟစ်ပြီး ထိတ်လန့်နေခဲ့ရင်၊ အဖွဲ့ထဲမှာ ပိုပြီး ဂရုစိုက်မှုနဲ့ အကာအကွယ်ရနိုင်မလား”
လေထုသည် တိတ်ဆိတ်သွားသည်၊၊
ချန်ဆီရွှမ်နှင့် ကီကီတို့သည် ထူးဆန်းသော အကြည့်များဖလှယ်လိုက်ကြသည်။
တစ်ဖက်တွင်မူ ကျိုးယန်နှင့် ရှုဝမ်တို့သည် အနည်းငယ် မကျေမနပ်ဖြစ်ကာ စကားမပြောနိုင်သလို ခံစားနေရသည်။ သူတို့သည် တင်းကျန်းရီနှင့် ကြာရှည်အလုပ်လုပ်ခဲ့သော်လည်း၊ သူမပြောပုံပြောနည်းကို သဘောမကျသေးပေ။
လင်းရှန်သည် သူမစကားကြောင့် ခဏတာ အံ့အားသင့်သွားပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
“ကောင်းပြီ၊ အဓိကကို ပြန်လာရအောင်”
သူသည် ထိတ်လန့်ဖွယ် အနီရောင်ပဲစေ့ကို ကောက်ယူလိုက်သည်။ “ဒါနဲ့၊ ဒါတွေကို ဘယ်လိုအမျိုးအစားခွဲတာလဲ၊မင်းတို့ရဲ့ အမည်ပေးစနစ်က ဖီးနစ်ဖက်ဒရေးရှင်းနဲ့ မတူဘူး”
“တကယ်တော့ တူတူပဲ”
ယခုမှ မျက်နှာအရောင်ပြန်လည်ရရှိလာသော ရှုဝမ်က ဝင်ပြောသည်။
“ကမ္ဘာပျက်ကပ်အဖွဲ့စည်းနဲ့ မူလဖက်ဒရေးရှင်းတို့ဟာ အထူးသံတမန်စီမံကိန်းမှာ အတူတူ လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြတာပဲ။ ဖက်ဒရေးရှင်း ပြိုကွဲသွားပြီးနောက်မှာ သုတေသနချဉ်းကပ်မှုတွေ နည်းနည်း ကွဲပြားသွားပေမယ့် အသုံးအနှုန်းတွေကတော့ အများအားဖြင့် တသမတ်တည်းပဲ။ ‘အမှောင်သတ္တဝါတွေ’ ပဲဖြစ်ဖြစ် ‘ထိတ်လန့်ဖွယ်သတ္တဝါတွေ’ ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ သူတို့က တူညီတဲ့ သတ္တဝါမျိုးကို ရည်ညွှန်းတာ။ ဝိညာဉ်လှိုင်းတန်ဖိုးတွေနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ငါတို့ရဲ့ သုတေသနလည်း တူညီတယ်။ တစ်ခုတည်းသော ကွဲပြားချက်ကတော့ မြေအောက်မြို့စီမံကိန်းဟာ သိပ္ပံပညာရပ်ဆိုင်ရာ ကျယ်ပြန့်တဲ့ ထောက်ပံ့မှုကို မရတော့တာပဲ”
လင်းရှန် မျက်ခုံးတစ်ဖက်ပင့်လိုက်သည်။ “မင်းတို့ရဲ့ ဇီဝသုတေသနဌာနက အထူးသံတမန်စီမံကိန်းအကြောင်း သိတာလား”
“အကုန်လုံးတော့ မဟုတ်ဘူး”
ကျိုးယန်က ဖြေသည်။ သူမ၏မျက်နှာထားမှာ တင်းမာလာသည်။
“အခုလက်ရှိမှာ အမှောင်စွမ်းအင်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အရာအားလုံးကို သုတေသနလုပ်နေတယ်။ ဖုတ်ကောင်တွေ၊ အကျင့်ပျက်ခြစားမှု၊ လူသားထိတ်လန့်ဖွယ်သတ္တဝါတွေ၊ သွေးအဆီနှစ်တွေ၊ သွေးကပ်ဘေးပန်းတွေ၊ ဒါမှမဟုတ် စွမ်းအားရှင်တွေပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အားလုံးက အမှောင်စွမ်းအင်နဲ့ ဆက်စပ်နေပုံရတယ်။ ဒါပေမယ့် ဖက်ဒရေးရှင်း ပြိုကွဲသွားပြီး အိန်ဂျယ်စီမံကိန်းကို ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းပြီးနောက်၊ ငါတို့ရဲ့ မြေအောက်မြို့ဟာ အာရုဏ်ဦးစီမံကိန်းအောက်မှာ ကျရောက်သွားတယ်။ သွေးကျောက်သလင်းတွေ ဒါမှမဟုတ် သွေးကပ်ဘေးပန်းတွေကို သုတေသနအတွက် အမြောက်အများ စုဆောင်းဖို့ လူအင်အားရော စွမ်းအားရော မလုံလောက်တော့ဘူး”
နည်းပညာအရ အာရုဏ်ဦးစီမံကိန်းသည် တရားဝင် ကမ္ဘာပျက်ကပ်အဖွဲ့အစည်းနှင့် မသက်ဆိုင်တော့သော်လည်း၊ ၎င်း၏ခေါင်းဆောင်များသည် မိမိတို့ကိုယ်မိမိ ကမ္ဘာ့တရားဝင်အစိုးရအဖြစ် ဆက်လက်ရှုမြင်နေကြသည်။ ထို့ကြောင့် ဝင်ရိုးစွန်းညနှင့်ပတ်သက်သော သုတေသနတွင် ၎င်းတို့၏အသုံးအနှုန်းများကို တမင်ကွဲပြားစေခဲ့သည်။
ရှုဝမ်က “ဥပမာအနေနဲ့ ‘အမှောင်သတ္တဝါ’ နဲ့ ‘ထိတ်လန့်ဖွယ်သတ္တဝါ’ ဆိုတာ တူတူပဲ။ လက်ရှိမှာ ဝိညာဉ်လှိုင်းတန်ဖိုး -၁၀၀ အတွင်း ရှိတဲ့အရာကို စီ-ကလပ်စ် ဒါမှမဟုတ် စံအဆင့်အဖြစ် သတ်မှတ်တယ်။ -၁၀၀ ကနေ -၁၀၀၀ အထိက ဘီ-ကလပ်စ် ထိတ်လန့်ဖွယ်သတ္တဝါတွေအဖြစ် သတ်မှတ်တယ်။ ဒီသတ္တဝါတွေဆီက အဆင့်-၂ ထိတ်လန့်ဖွယ် သွေးပဲစေ့တွေ ရရှိတာပဲ�। ဒီပဲစေ့တွေရဲ့ အရွယ်အစားက အနည်းငယ် ကွဲပြားပေမယ့်၊ အဲဒါတွေက ခြိမ်းခြောက်မှုအဆင့်နဲ့ တိုက်ရိုက်ဆက်စပ်နေလား၊ ဒါမှမဟုတ် လူသားဘယ်နှစ်ယောက်ကို သတ္တဝါက စားသုံးခဲ့သလဲဆိုတာကို ညွှန်ပြတာလားဆိုတာ ငါတို့ မသေချာဘူး”
“လူတွေကို စားတာလား”
ကီကီ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
“ငါကတော့ ဝိညာဉ်လှိုင်းတန်ဖိုးဆိုတာ ထိတ်လန့်ဖွယ်သတ္တဝါရဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှုအဆင့်ကို တိုင်းတာတဲ့အရာလို့ပဲ ထင်ခဲ့တာ။ စွမ်းအားရှင်တွေကိုလည်း ဆင်တူတန်ဖိုးတွေနဲ့ အမျိုးအစားခွဲတယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ—ဥပမာ ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ်အဆင့် ဒါမှမဟုတ် ကင်းကောင်အဆင့်လိုမျိုး...”
ကျိုးယန်၏မျက်နှာထားမှာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူမသည် ကီကီကို အံ့အားသင့်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။
“ရှင် အဲဒါကို ဘယ်လိုသိတာလဲ”
“အဲဒါက အထူးသံတမန်စီမံကိန်းရဲ့ အစောပိုင်းမှာ အဆိုပြုခဲ့တဲ့ အကြမ်းဖျင်း အမျိုးအစားခွဲခြင်းစနစ်တစ်ခုပဲ”
ဤတစ်ကြိမ်တွင် တင်းကျန်းရီက ဝင်ပြောသည်။
“အမှောင်ညကူးစက်မှု သီအိုရီကို မိတ်ဆက်ပြီးကတည်းက၊ ဖီးနစ်ဖက်ဒရေးရှင်းရဲ့ အထူးသံတမန်မံကိန်း—ညလမ်းလျှောက်သူအဖွဲ့အစည်းနဲ့ ငါတို့ရဲ့ အာရုဏ်ဦးစီမံကိန်းတို့ဟာ အဓိကယုံကြည်ချက်တစ်ခုမှာ သဘောတူညီခဲ့ကြတယ်—အဲဒါကတော့ ကမ္ဘာပျက်ကပ်ဝငိရိုးစွန်းညက ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ်တစ်ခုဖြစ်တယ်ဆိုတာပဲ။
လူအများစုဟာ ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ်မှာ မအောင်မြင်ဘဲ ယိုယွင်းမှုကို ခံစားရပြီး ဖုတ်ကောင်တွေ၊ ထိတ်လန့်ဖွယ်လူသားသတ္တဝါတွေ၊ ဒါမှမဟုတ် ဇီဝဗေဒဆိုင်ရာ သန္ဓေပြောင်းမှုတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြတယ်။ တစ်ဖက်မှာတော့ တွင်းနက်တွေက ထိတ်လန့်ဖွယ်သတ္တဝါတွေကို ထုတ်ပေးတယ်။
ဝင်ရိုးစွန်းညက တစ်ပတ်ချင်းစီမှာ လူပိုများလာပြီး ယိုယွင်းမှုကို ခံစားရတယ်။ ဒါပေမယ့် တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ၊ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတိုင်းဟာ ဆက်လက်ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ်ကို ခံယူနေရတယ်—စွမ်းအားတွေမှာသာမက၊ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးရဲ့ ဇီဝဗေဒမှာပါ သူတို့ရဲ့ ဆဲလ်လှုပ်ရှားမှုတွေ တိုးလာတယ်၊ ကြွက်သားစွမ်းအားတွေ တိုးတက်လာတယ်၊ ဗိုင်းရပ်စ်နဲ့ ဘက်တီးရီးယားတွေကို ခုခံနိုင်စွမ်းလည်း အားကောင်းလာတယ်...
ရိုးရှင်းအောင်ပြောရရင်၊ အသက်ရှင်နေသမျှ လူတိုင်းဟာ ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ်ကို ခံယူနေရတယ်။
ဒီဆင့်ကဲဖြစ်စဉ်ဟာ အချိန်တိုမှာ သိမ်မွေ့ပေမယ့်၊ အချိန်ကြာလာတဲ့အခါ၊ လူသားတွေ ဒုတိယဝင်ရိုးစွန်းညထဲ ဝင်တဲ့အချိန်မှာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေဟာ သူတို့ရဲ့ အရင်ခန္ဓာကိုယ်ကန့်သတ်ချက်တွေကို ကျော်လွန်နေလိမ့်မယ်” တင်းကျန်းရီက ပြောသည်။
“အဲဒါကြောင့်ပဲ မူလဖက်ဒရေးရှင်းဟာ ပထမဆုံးဝင်ရိုးစွန်းညပြီးတော့ နောက်ဆုံးမှာ သုံးဖွဲ့ခွဲသွားခဲ့တယ်”