← Chapters

လူယုတ်မာ ရဲဖန်

Vol. 14 Ch. 197

လူယုတ်မာ ရဲဖန်

Vol. 14 Ch. 197

သူမ၏အမေအကြောင်း ရဲရှင်းဟွေ့မေးသည်ကိုကြားသော် မူလကပြုံးနေသော ကလေးမလေး၏မျက်လုံးများမှာ ရုတ်တရက်နီရဲလာပြီး သူမ၏မျက်လုံးများထဲမှ မျက်ရည်များ ကျဆင်းလာ၏။

‘သေစမ်းကွာ။ ဒါကို မမေးလိုက်သင့်ဘူး။’

ရဲရှင်းဟွေ့က သူ၏စိတ်ထဲတွင် ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။ သို့သော် ကောင်းသောသတင်းတစ်ခုလည်း ရှိသေးသည်၊ သူ၏ရုပ်မြင်သံကြားအသေးလေးက အချက်ပြမှုရရှိသွား၏။ သို့သော် ယခုမှာ ရုပ်မြင်သံကြားကြည့်ရမည့်အချိန် လုံးဝမဟုတ်ပေ။

ရဲရှင်းဟွေ့က ကလေးမလေးကို နှစ်သိမ့်လိုသော်လည်း ဤအခြေအနေတွင် သူမကို မည်သို့နှစ်သိမ့်ရမည်ကို သူသေချာမသိပေ။

"အင်း… ညီမလေးလင်အာ၊ မင်းအမေက ဘာဖြစ်သွားလို့လဲ။"

လင်အာ ထိုစကားကိုကြားသော် သူမသည် ပထမဦးစွာ သူမ၏မျက်ရည်များကို သုတ်လိုက်ပြီးနောက် သူမသိသောအကြောင်းအရာများကို ရဲရှင်းဟွေ့ကို ပြောပြလိုက်၏။ သူမ၏အမေ သူမကိုတစ်ယောက်တည်း ပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့ပုံ၊ သူမ၏အမေ ဖျားနာသွားပုံ၊ ထို့နောက် သူမ၏အဖေကိုရှာဖွေရန် နိုင်ငံခြားသို့သွားခဲ့ပုံ စသည်တို့ဖြစ်သည်။

ကလေးမလေးမှာ ငယ်သေးသောကြောင့် အသေးစိတ်အချက်အလက်များမှာ သိပ်မရှင်းလင်းသော်လည်း ရဲရှင်းဟွေ့သည် တစ်ချက်ကိုတော့ သူသေချာသွား၏၊ ၎င်းမှာ ရဲဖန်သည် လူယုတ်မာတစ်ယောက်ဖြစ်သည်ဟူသောအချက်ပင်။

လူယုတ်မာရဲဖန်သည် နိုင်ငံခြားတွင် မိန်းကလေးတစ်ဦးကို ကိုယ်ဝန်ရစေခဲ့ပြီးနောက် သူမကိုငွေပေးကာ တရုတ်ပြည်သို့ ပြန်လွှတ်ခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ထိုမိန်းကလေးသည် သူမ၏ကလေးကိုခေါ်ဆောင်ကာ သူ့ကိုနေရာတိုင်းတွင် ရှာဖွေခဲ့၏။ သူမ သူ့ကိုရှာတွေ့ခဲ့သော်လည်း ထိုမိန်းကလေးမှာ သေဆုံးခါနီးဖြစ်နေသည်။ ထို့နောက် ရဲဖန်သည် အပြစ်ရှိသောစိတ်ဖြင့် ဤသမီးဖြစ်သူ လင်အာကို အသိအမှတ်ပြုခဲ့သည်။

"ဟမ့်။ ဒီဇာတ်လမ်းဇာတ်ကွက်ကို တတိယတန်းစား စာရေးဆရာတစ်ယောက်တောင် ရေးနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။"

ရဲရှင်းဟွေ့က တိုက်ခိုက်နေဆဲဖြစ်သော အရိပ်ဆူးကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး စိတ်ထဲတွင်တွေးလိုက်သည်။

‘လူယုတ်မာ။ လူယုတ်မာ။ မင်းဒီလိုလူစားမျိုးဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ ငါမထင်ထားခဲ့ဘူး၊ ရဲဖန်။ ဟုတ်တယ်။ ငါမင်းကို ဦးလေးလို့တောင် မခေါ်သင့်တော့ဘူးထင်တယ်၊ ရဲဖန်။’

ရဲရှင်းဟွေ့က ကလေးမလေးထံသို့ တစ်ဖန်ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး

"လင်အာ၊ ဒီနေ့ကစပြီး အစ်ကိုကြီးနဲ့ပဲနေ။ အစ်ကိုကြီးက မင်းကို အရသာရှိတာတွေ ဝယ်ကျွေးမယ်။"

ရဲရှင်းဟွေ့သည် ကလေးမလေးကို မယုံကြည်ရသောရဲဖန်ထံမှ ဖယ်ခွာသွားစေလိုသောရည်ရွယ်ချက် ရုတ်တရက်ရှိသွား၏။ ကလေးမလေးမှာ ချစ်စရာကောင်းပြီး သူသူမကိုကာကွယ်လိုသောကြောင့်သာမက ကလေးမလေးကြီးလာသောအခါ သူမသည် သူ့အတွက် အချက်ပြမှုများရိတ်သိမ်းရန် ဇာတ်ကောင်အသစ်စက်စက်တစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်သောကြောင့်လည်း ဖြစ်သည်။

"ဒါပေမဲ့ သမီးက ဖေဖေ့ကိုလိုချင်တယ်။"

"မင်းအဖေက လူကောင်းတစ်ယောက်မဟုတ်ဘူး။"

"ဒါပေမဲ့ မေမေက ဖေဖေက ကမ္ဘာပေါ်မှာ အကောင်းဆုံးယောက်ျားလို့ပြောတယ်။"

ရဲရှင်းဟွေ့: "..."

ရဲရှင်းဟွေ့က သူ၏စိတ်ထဲတွင် ညည်းညူလိုက်သည်။

‘ဘာတုန်းဟ။ ရဲဖန်၊ မင်းက မိန်းကလေးတွေမြူဆွယ်တာ တော်တော်ကောင်းတာပဲ။’

ရဲရှင်းဟွေ့ ကလေးမလေး၏ရှေ့တွင် ရဲဖန်ကို အသရေဖျက်လိုစဉ်မှာပင် အောက်မှပေါက်ကွဲသံတစ်ခု ရုတ်တရက်ထွက်ပေါ်လာသည်။ ရဲရှင်းဟွေ့က အောက်သို့ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ အရိပ်ဆူး၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပေါက်ကွဲမှုကြောင့် စုတ်ပြတ်သတ်နေပြီး သူ၏တစ်ဖက်မှပေါက်ခူ့အာမှာမူ သူ၏လက်တစ်ဖက် ပျောက်ဆုံးနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

ပေါက်ခူ့အာက သူ၏တစ်ကိုယ်လုံး စုတ်ပြတ်သတ်နေသော အရိပ်ဆူးကိုကြည့်ကာ ရယ်မောလိုက်ပြီးနောက် သူ၏အခြားလက်တစ်ဖက်ဖြင့် သူ၏လက်မောင်းကိုဖမ်းဆုပ်ကာ သူ၏လက်မောင်းတစ်ဝက်ကို အားဖြင့်ဆွဲဖြုတ်လိုက်သည်။ ဤအရာအားလုံးကိုလုပ်ပြီးနောက် ပေါက်ခူ့အာသည် သူ၏ကျန်ရှိသောလက်မောင်းတစ်ဝက်ကို အရိပ်ဆူးထံသို့ ပစ်ပေါက်လိုက်၏။

ဤမြင်ကွင်းကိုမြင်သော် ရဲရှင်းဟွေ့သည်လည်း အနည်းငယ်မှင်သက်သွားသည်။

"အခုခေတ်တိုက်ပွဲတွေက ဒီလောက်ရက်စက်နေပြီလား။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်နာကျင်အောင်လုပ်ရုံတင်မကဘူး၊ ရန်သူတွေကို အရှက်ခွဲဖို့ ကိုယ့်ရဲ့ကိုယ်အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းတွေကိုတောင် အသုံးပြုတယ်။"

ရဲရှင်းဟွေ့ ညည်းညူနေစဉ်မှာပင် ဖြတ်တောက်ထားသောလက်မောင်းသည် နောက်ဆုံးတွင် အရိပ်ဆူး၏ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ အရိပ်ဆူးသည် အစွမ်းကုန်ရှောင်တိမ်းရန် ကြိုးစားသော်လည်း စောစောကပေါက်ကွဲမှုကြောင့် သူသည် နေရာအနှံ့အပြားတွင် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိခဲ့ပြီး ပြန်လည်သက်သာလာရန် အချိန်ယူရဦးမည်ဖြစ်သည်။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တောင့်တင်းပြီး မလှုပ်ရှားနိုင်သော အရိပ်ဆူးကိုမြင်သော် ပေါက်ခူ့အာသည် ရူးသွပ်နေပုံရပြီးနောက် သူက "ပေါက်ကွဲလိုက်။" ဟု အော်ဟစ်လိုက်၏။

"ဝုန်း”

ဖြတ်တောက်ထားသောလက်မောင်းသည် ပေါက်ကွဲသွားပြီး မီးတောက်များက အရိပ်ဆူး၏တစ်ကိုယ်လုံးကို ချက်ချင်းဝါးမျိုသွားသည်။ သို့သော် အရိပ်ဆူး၏တိုက်ခိုက်ရေးအတွေ့အကြုံနှင့် တုံ့ပြန်မှုအရှိန်မှာ အလွန်လျင်မြန်နေဆဲဖြစ်သည်။ သူသည် မရှောင်တိမ်းနိုင်သော်လည်း သူသည် တစ်ကိုယ်လုံးကိုဖြေလျှော့ကာ ပင်လယ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက်ကျဆင်းသွားပြီး ပျက်စီးမှုကို အနည်းဆုံးဖြစ်အောင် ပြုလုပ်ခဲ့၏။

"သေစမ်း။"

ရဲရှင်းဟွေ့ ဤမြင်ကွင်းကိုမြင်သော် ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။ သူသည် ထိုကောင်ပစ်လိုက်သောကိုယ်အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းက ပေါက်ကွဲမှုကို ဖြစ်စေနိုင်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ ရဲရှင်းဟွေ့က ပင်လယ်ဆီသို့ ပျံသန်းသွားပြီး ပြင်းထန်စွာဒဏ်ရာရရှိထားသော အရိပ်ဆူးကို ဆယ်ယူလိုက်သည်။ အရိပ်ဆူးကိုဆယ်ယူပြီးနောက် ရဲရှင်းဟွေ့က သူ့ကို ရှတားလုံ၏ကျောပေါ်သို့ သယ်ဆောင်သွား၏။

စုတ်ပြတ်သတ်နေသော သူမ၏ဖခင်ကိုကြည့်ရင်း လင်အာသည် ချက်ချင်းပြေးသွားသည်။ ရဲရှင်းဟွေ့သည် အရိပ်ဆူး၏ဒဏ်ရာများမှာ ပြင်းထန်သော်လည်း အလွန်လျင်မြန်သောအရှိန်ဖြင့် သူ့ဘာသာသူ ပြန်လည်ပြုပြင်နေသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့၏။ သို့ဖြစ်၍ သူသည် လင်အာကို နှစ်သိမ့်ကာ

"စိတ်မပူပါနဲ့ ညီမလေးလင်အာ၊ မင်းအဖေ ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး။"

ဤသို့ပြောပြီးနောက် ရဲရှင်းဟွေ့သည်လည်း တောင်နှင့်မြစ်မြေပုံထဲမှ အလွန်ကြီးမားသော ဂျင်ဆင်းတစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ရဲရှင်းဟွေ့သည် ဤဂျင်ဆင်းတွင် ဆေးဖက်ဝင်အာနိသင်ရှိ၊ မရှိကို မသိသော်လည်း ၎င်းတွင်ပါဝင်သောဝိညာဉ်စွမ်းအင်ချီမှာ အလွန်မြင့်မား၏။

အရိပ်ဆူး ယခုလိုအပ်သောအရာမှာ စွမ်းအင်ဖြစ်သည်။ စွမ်းအင်ပြန်လည်ဖြည့်တင်းသရွေ့ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပိုမိုလျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ရဲရှင်းဟွေ့သည် သူ့ကို ကိုယ်တိုင်ဖြေရှင်းရန် အခွင့်အရေးပေးတော့မည်မဟုတ်ပေ။ အောက်မှအမှိုက်သရိုက်များကိုမူ သူ့ဖြေရှင်းလိုက်လေလျှင် လုံလောက်ပေလိမ့်မည်။ ရဲရှင်းဟွေ့က လေထဲသို့ပျံသန်းတက်သွားပြီး ချက်ချင်းပင်

"ထွက်ပြေးချင်တဲ့သူတွေ၊ ခဏလောက်စောင့်ပေးကြပါ။ မျက်နှာသာပေးတယ်လို့ သဘောထားလိုက်ပေါ့။ ကျွန်တော် ခင်ဗျားတို့ကို ကောင်းကောင်း ဧည့်ခံပါ့မယ်။"

အရိပ်ဆူးဒဏ်ရာရရှိသောကြောင့် သူသည် သေခြင်းစွမ်းအင်ကို ဆက်လက်ထိန်းချုပ်၍ လူသတ်သမားများကို လိုက်လံသတ်ဖြတ်နိုင်ခြင်းမရှိသောကြောင့် လူသတ်သမားအများအပြားမှာ အောင်မြင်စွာ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားကြသည်။ သူတို့သည် အဝေးသို့ပြေးသွားသော်လည်း ရဲရှင်းဟွေ့၏အသံမှာ သူ၏မှော်စွမ်းအားဖြင့် အားဖြည့်ထားသောကြောင့် သူတို့သည် ရှင်းလင်းစွာကြားလိုက်ရ၏။

"ဟင်။ ငါဘာလို့ ဒီညီလေးကို ဒီလောက်မျက်နှာသာပေးချင်နေရတာလဲ။"

"ဟုတ်တယ်။ ငါလည်းပဲ။ ငါအရမ်းကြောက်နေပေမဲ့ ဒီညီလေးကို မျက်နှာသာပေးရမယ်လို့ ခံစားနေရတယ်။"

"ဒါဆို သူ့ကိုမျက်နှာသာပေးပြီး ဆယ်စက္ကန့်စောင့်လိုက်ကြစို့။ ဆယ်စက္ကန့်ပြီးရင် ငါတို့ပြေးမယ်။"

လူသတ်သမားအများအပြား ဆွေးနွေးကြပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဆယ်စက္ကန့်စောင့်ဆိုင်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။ ရဲရှင်းဟွေ့က သူ၏မျက်လုံးများကိုမှိတ်ကာ ထွက်ပြေးနေသောသူများ၏စွမ်းအင်ကို ခံစားလိုက်၏။ သူတို့၏လှုပ်ရှားမှုများ ရပ်တန့်သွားသောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့က သူ၏လက်ဖဝါးများကိုမြှောက်လိုက်ရာ ချီကျည်ဆန်များ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ သူ၏လက်များထဲမှ ပျံသန်းထွက်သွားသည်။

ထွက်ပြေးနေသောလူသတ်သမားများသည် ထိုအချိန်တွင် သူတို့၏စိတ်ထဲတွင် စက္ကန့်များကို တိတ်တဆိတ်ရေတွက်နေဆဲဖြစ်သည်။ သူတို့ရေတွက်ပြီး၍ ထွက်ပြေးရန်ပြင်ဆင်နေစဉ်မှာပင် ချီကျည်ဆန်များသည် သူတို့၏ရှေ့သို့ ပျံသန်းရောက်ရှိလာပြီး ထိုအချိန်တွင် ထွက်ပြေးရန်မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

"ဝုန်း…ဝုန်း…ဝုန်း…"

ဟိန်းဟောက်သံအများအပြား ကြားလိုက်ရပြီးနောက် ငြိမ်သက်သောပင်လယ်ပြင်ပေါ်တွင် ဧရာမလှိုင်းလုံးများ တလိမ့်လိမ့်တက်လာသည်။

"ခင်ဗျားတို့ဘယ်သူတွေလဲဆိုတာ ကျွန်တော်မသိပေမဲ့ ခင်ဗျားတို့က ကျွန်တော့်မိသားစုကို စော်ကားခဲ့တယ်။"

ရဲရှင်းဟွေ့သည် သူဘယ်သူ့ကိုသတ်လိုက်သည်ကို အမှန်တကယ်မသိသော်လည်း သူတို့အားလုံးမှာ ရဲဖန်၏ရန်သူများဖြစ်ပြီး သူတို့သည် ရဲဖန်နှင့် ကလေးမလေးလင်အာကို ဝန်းရံတိုက်ခိုက်နေကြောင်းကို သူသိ၏။ ဤအချက်တစ်ခုတည်းမှာပင် ရဲရှင်းဟွေ့ သူတို့ကိုသတ်ဖြတ်ရန် လုံလောက်သည်။

အမှိုက်သရိုက်များကို ဖြေရှင်းပြီးနောက် ရဲရှင်းဟွေ့သည် လက်တစ်ဖက်သာကျန်တော့သော ပေါက်ခူ့အာကို ကြည့်လိုက်၏။ ပေါက်ခူ့အာသည် စောစောက ရဲရှင်းဟွေ့၏နည်းလမ်းကြောင့် လုံးဝထိတ်လန့်သွားသည်။

"သေစမ်း။"

ပေါက်ခူ့အာက ကျိန်ဆဲလိုက်ပြီး

"သူဒီလောက်သန်မာမှန်းသာသိရင် အရိပ်ဆူးကို ပြင်းပြင်းထန်ထန်ဒဏ်ရာရအောင်လုပ်ပြီးတာနဲ့ သူ့ကို တခြားဘက်ကို တိုက်ရိုက်ရွှေ့ပြောင်းလိုက်မှာ။"

ပေါက်ခူ့အာသည် ယနေ့တွင် အရိပ်ဆူးကို ဖယ်ရှားရန် မဖြစ်နိုင်တော့ကြောင်းကို သိ၏။ အကြောင်းမှာ ထိုအချိန်တွင် ရဲရှင်းဟွေ့၏နောက်မှအရိပ်ဆူးမှာ အကောင်းပကတိအတိုင်း ရပ်နေပြီဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ သူသည် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ဒဏ်ရာရအောင်လုပ်ခြင်းကိုအားကိုး၍ အရိပ်ဆူးကို အနိုင်ယူနိုင်သည် သို့မဟုတ် ပြင်းထန်စွာဒဏ်ရာရစေနိုင်သော်လည်း သူ၏အသားအနည်းငယ်ဖြင့် သူဘယ်နှစ်ကြိမ်များ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်နိုင်မည်နည်း။

အရိပ်ဆူးအပြင် အရိပ်ဆူးထက်ပင် ပိုမိုအားကောင်းပုံရသော ရဲရှင်းဟွေ့လည်း ရှိနေသေးသည်။ ဤသို့တွေးမိသော် ပေါက်ခူ့အာသည် သူ၏အသက်စွမ်းအားကို သူ၏လက်ထဲမှလက်စွပ်နှစ်ကွင်းထဲသို့ ထိုးသွင်းလိုက်ပြီး သူထွက်ပြေးရန် စီစဉ်လိုက်၏။ သူ မပြေးနိုင်လျှင်ပင် သူသည် ခုန်းယို့ စောစောကစုဆောင်းခဲ့သောသွေးကို ပြန်လည်ပို့ဆောင်နိုင်သေးသည်။

အရိပ်ဆူးသည် ပေါက်ခူ့အာ၏လက်ထဲမှလက်စွပ်မှလာသော တောက်ပသောအလင်းရောင်နှင့် ရင်းနှီးသောနေရာဒေသလှိုင်းဂယက်များကိုမြင်သော် သူဘာစဉ်းစားနေသည်ကို ချက်ချင်းသိလိုက်သည်။

"သူပြေးတော့မယ်။"

"စိတ်မပူနဲ့၊ သူပြေးမလွတ်ဘူး။"

ထိုသို့ပြောနေရင်း ရဲရှင်းဟွေ့သည် ပင်လယ်ပေါ်တွင်မတ်တပ်ရပ်ကာ သူ၏လက်များကို သူ၏ခါးဘေးတွင်စုထားပြီး သူ၏တစ်ကိုယ်လုံး မောက်မာမှုအပြည့်ဖြင့် သူအော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ခါမဲ… ဟာမဲ… ဟ…。"

"ဟ" ဟူသော အသံဆုံးသွားသောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့က သူ၏ခါးပေါ်မှလက်များကို ရှေ့သို့တွန်းထုတ်လိုက်ရာ အပြာနှင့်အဖြူရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုသည် ပေါက်ခူ့အာထံသို့ တဟုန်ထိုးထွက်သွားသည်။

မူလက ပေါက်ခူ့အာသည် ရက်စက်သောစကားအနည်းငယ် ပြောလိုသော်လည်း အလင်းတန်းမှာ အလွန်လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာ၏။ သူစကားတစ်ခွန်းမျှမပြောမီမှာပင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ခါမဲ ဟာမဲ ဟ ကြောင့် လုံးဝချေမှုန်းခံလိုက်ရသည်။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပျောက်ကွယ်သွားသော်လည်း လက်စွပ်နှစ်ကွင်း၏နေရာဒေသစွမ်းရည်များမှာ အောင်မြင်စွာ အသက်ဝင်နေဆဲဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် လက်စွပ်တပ်ထားသောလက်နှင့် ၎င်းကိုင်ထားသောသွေးအိုးကို နေရာဒေသကိုဖြတ်၍ ပို့ဆောင်နိုင်ခဲ့၏။

All Chapters