ဒဏ္ဍာရီအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူလား

ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ စိမ့်မထွက်နိုင်သည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် လင်းဇီချန်သည် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားအားလုံးကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ကာ သူ့ရှေ့နှင့် အထက်ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ ချင်ချွမ်းကို စူးစိုက်စိုက်ကြည့်နေသည်။ ချင်ချွမ်းက သစ္စာမဲ့ ဒုမြို့သခင်နှစ်ယောက်ကို မည်သို့ ကိုင်တွယ်မည်ကို သူမြင်ချင်သည်။

ဗွမ်း

ဗွမ်း

ရေသံနှစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ပိုင်ဝူပျန့် နှင့် ရှန်ကွမ်းယွဲ့ဟွာတို့သည် လင်းဇီချန်၏ အမြင်အာရုံထဲသို့ တပြိုင်နက်နီးပါး ဖြတ်ဝင်လာကြသည်။ ဤသစ္စာဖောက် ဒုတိယမြို့တော်သခင်နှစ်ဦးကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် လင်းဇီချန်၏နှလုံးသားသည် အတန်ငယ် ရှုပ်ထွေးသွားသည်။

သစ္စာဖောက် ဒုတိယမြို့တော်သခင် နှစ်ဦးစလုံးသည် ဒဏ္ဍာရီအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ချင်ချွမ်းသာ ၎င်းတို့နှစ်ဦးကို မကိုင်တွယ်နိုင်ခဲ့ပါက မြင့်မြတ်သူအဆင့်ပထမအဆင့်၌သာရှိသော လင်းဇီချန်သည် ဆိုးရွားသောအခြေအနေတွင်ရှိနေမည်ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ထိုသို့အခြေအနေကိုဖြေရှင်းရန် လင်းဇီချန်က စက်နတ်ဘုရားဆင်းသက်မှုကို ပြန်လည်ဆောင်ရွက်ရမည်ကို စိုးရိမ်မိသည်။

ဥပမာအားဖြင့် ကမ်းရိုးတန်းသစ်တောတွင် နဝမအကြီးအကဲနှင့် ရင်ဆိုင်ရသည့်အချိန်ကဲ့သို့ပင် ရှန်ချင်းဟန်၏ စက်နတ်ဘုရားဆင်းသက်ခြင်းကိုမှီခို၍ နဝမအကြီးအကဲကို သုတ်သင်နိုင်ခဲ့သည်။

“ခွေးအိုကြီးချင် မင်း ဒီနေရာနဲ့ တော်တော်ရင်းနှီးပုံရတယ်၊ မင်း ဒီနေရာကို အရင်က ရောက်ဖူးလား"

ပိုင်ဝူပျန့် သည် ချင်ချွမ်းကို မရိုသေသောလေသံဖြင့် ပြောကာ စူးစိုက်ကြည့်၏။ ရှန်ကွမ်းယွဲ့ဟွာက

စကားမပြောဘဲ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ခံစားသိရှိနိုင်စေရန် သူမ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို တိတ်တဆိတ် ဖြန့်ကျက်လိုက်ပြီးနောက် သူမ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ပျံ့နှံ့သွားခြင်းမရှိသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

သစ္စာဖောက် ဒုတိယမြို့တော်သခင်နှစ်ဦးသည် မလိုလားသောကြောင့်မဟုတ်ဘဲ ကမူးရှူးထိုးမလုပ်ဝံ့သောကြောင့် စတင်မလှုပ်ရှားဘဲ ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။ ချင်ချွမ်းသည် ဤနေရာ၌ ရပ်လိုက်ပြီးနောက် ထွက်မပြေးဘဲ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရန် စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

ယင်းက အစီအစဥ် တစ်မျိုးမျိုး ရှိနေသည်ဟု ခံစားရကာ ၎င်းတို့၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် အတန်ငယ် မသာမယာဖြစ်လာကြသည်။

ချင်ချွမ်းက ၎င်းတို့၏ အမူအရာများကို မြင်၍ အနည်းငယ် နူးညံ့သောလေသံဖြင့်ပြောလိုက်သည်။

"ဒီမှာ ရင်းမြစ် သလင်းကျောက်တွေ တွေ့လား"

"ဒီပမာဏက ဒဏ္ဍာရီအဆင့် ဂြိုလ်သားတွေကို သတ်ရာကနေ ရရှိတဲ့ အမြတ်ငွေနဲ့ အပြိုင်ပဲ"

"ဒီမှာ ဒီလို ရင်းမြစ် သလင်းကျောက်တွေနဲ့ ပြည့်နေတဲ့ နေရာတွေ အများကြီးရှိသေးတယ်"

"ငါ့ကို သက်ညှာပေးရင် ကျန်နေတဲ့ နေရာတွေကို ငါပြောပြမယ်၊ ဘယ်လိုလဲ"

"..."

ကမ်းလှမ်းချက်က အလွန်ဆွဲဆောင်မှုရှိသည်။

ချင်ချွမ်းသည် ဒဏ္ဍာရီအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးသာဖြစ်၍ သူ့ကို သတ်လိုက်လျှင် အမြတ်အစွန်းရနိုင်သော်လည်း ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော အစီအစဥ်တွင် ထိုမျှလောက် ဖြစ်မည်မဟုတ်ပေ။

အထူးသဖြင့် ဆုကို နှစ်ယောက်ခွဲယူရမည့်အခါတွင်ဖြစ်သည်။

ချင်ချွမ်းပြောသကဲ့သို့ ဤအမွေအနှစ်ထဲတွင် အရင်းအမြစ်သလင်းကျောက်များ ပြည့်နေသော နေရာများစွာရှိနေပါက ၎င်းတို့သည် အမှန်တကယ် ရွှေကို တူးနိုင်မည်ပင်ဖြစ်သည်။ ဤသို့တွေး၍ ပိုင်ဝူပျန့်နှင့် ရှန်ကွမ်းယွဲ့ဟွာတို့

နှစ်ဦးလုံး သွေးဆောင်ခံခဲ့ရသည်။

၎င်းတို့အနက်မှ ပိုင်ဝူပျန့်သည် သူ့စိတ်ထဲမှ လောဘဇောကို မထိန်းနိုင်ဘဲ ရင်းမြစ်သလင်းကျောက်များအားလုံးကို သူ၏ အသိစိတ်ပင်လယ်အတွင်းရှိ သိုလှောင်ရေးနယ်မြေထဲသို့ စုဆောင်းရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် လက်ကိုဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

ဤသည်ကိုမြင်သောအခါ ရှန်းကွမ်ယွဲ့ဟွာက အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်၍ အတွေးတစ်ခုတည်းဖြင့် ပိုင်ဝူပျန့်ကို တားလိုက်သည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့ ငါမင်းကို နောက်မှ ပြန်ခွဲပေးမယ်။ အခုချက်ချင်း ပြတ်ပြတ်သားသား ခွဲနေစရာ မလိုဘူး"

"အခုခွဲလိုက်တာ ပိုကောင်းတယ်" ရှန်းကွမ်ယွဲ့ဟွာက ပြန်ဖြေသည်။

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူမသည် ကျန်ရှိသော အရင်းအမြစ်သလင်းကျောက်များ၏ တစ်ဝက်ကို သူမ၏ သိုလှောင်ရေးနယ်မြေထဲသို့ စုဆောင်းကာ ၎င်းတို့ကို ပိုင်ဝူပျန့်နှင့် တစ်ဝက်စီခွဲလိုက်သည်။

တစ်ဖက်တွင် သစ္စာဖောက်မြို့တော်သခင်နှစ်ပါးမှ အရင်းအမြစ်သလင်းကျောက်များအားလုံးကို ၎င်းတို့၏သိုလှောင်နေရာများအတွင်း ထည့်ထားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါတွင် ချင်ချွမ်းက စိတ်သက်သာရာရစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

ပိုင်ဝူပျန့်က ချင်ချွမ်း၏ အပြုံးကိုမြင်သောအခါ

မေးလိုက်၏။

“ ခွေးအိုကြီးချင် မင်းဘာရယ်တာလဲ"

"ဒီမှာ ရင်းမြစ်သလင်းကျောက်ကို ယူလိုက်လို့ မင်း ခုနက တောင်းဆိုတာကို သဘောတူတယ်လို့တွေးနေတာလား”

"မင်းကို သတ်လိုက်ရင် အရင်းအမြစ်သလင်းကျောက်တွေ အားလုံးက ငါတို့အပိုင်ပဲ"

"မင်းပြောခဲ့တဲ့ ရင်းမြစ်သလင်းကျောက်တွေနဲ့ ပြည့်နေတဲ့ နေရာတွေကို မင်းတောင်ရှာနိုင်ရင် ယွဲ့ဟွာ နဲ့ ငါ အတူတူ ရှာမတွေ့နိုင်စရာ အကြောင်းမရှိဘူး"

"ခွေးအိုကြီး ချင် မင်းအသက်ရှင်နေချိန်မှာ နောက်ဆုံး စက္ကန့်အနည်းငယ်လောက် ရယ်ထားဦးပေါ့ မကြာခင် မင်းရယ်စရာ ဘာမှ မရှိတော့ဘူး"

"..."

"ဘာလို့ရယ်တာလဲ မင်းမသိဘူးလား" ချင်ချွမ်းက ပိုင်ဝူပျန့်နှင့် ရှန်းကွမ်ယွဲ့ဟွာတို့ကို လေးလေးနက်နက် ပြုံးပြကာ ဆက်ပြောသည်။

"မင်းတို့နှစ်ယောက် သေရတော့မှာမို့လို့"

သေရတော့မယ်ဟုတ်လား။

ပိုင်ဝူပျန့် နှင့် ရှန်းကွမ်ယွဲ့ဟွာတို့သည် နားမလည်နိုင်ဖြစ်စွာ ကြည့်နေကြသည်။

“ဝေါင်း”

ရေကန်အောက်ခြေ၏ နက်ရှိုင်းသောနေရာမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သားရဲဟောက်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကာ မရေမတွက်နိုင်သော ထိတ်လန့်ဖွယ် အကွဲအပြဲများဖြင့် မြေပြင်တစ်ခုလုံး အက်ကွဲသွားခဲ့သည်။