ပြန်ဝင်စားခြင်းမျက်လုံး
Vol. 191 Ch. 2862
“ဝိုး…”
မဟာဆိုးယုတ်မိစ္ဆာဆယ်ဦးထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သော ယက္ခတစ္ဆေစိတ်ဝိညာဉ်က ဟိတ်ဟန်တစ်ခွဲသားဖြင့် အံ့အားတသင့် ရေရွတ်ပြောဆိုလိုက်၏။
“အဲဒါက ဘယ်လိုရက်စက်ကြမ်းတမ်းတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်မလဲ ငါတွေးနေတာ… လက်စသတ်တော့ သူက ဗလာနယ်ဝိညာဉ် လူသားတစ်ဦးပဲ”
“သူက ကောင်းကင်ဘုံမျက်လုံးမျိုးနွယ်က ရှန်းမုန်ကို ဓားချက်တစ်ချက်တည်းနဲ့ သတ်ဖြတ်ခဲ့တယ်လို့ ပြောတယ်”
အမှောင်ဧကက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
“ကျွတ်…”
ယက္ခတစ္ဆေဝိညာဉ်က လက်မခံဟန်ဖြင့် နှုတ်ခမ်းမဲ့လိုက်၏။
မလှမ်းမကမ်းမှာ လောကျွင်းက ရုတ်တရက်ပြောလိုက်သည်။
“အဲဒီလူက ဓားကမ္ဘာကလာတာပဲ… သူက အရမ်းကို သန်မာတယ်”
“သူက ပြန်ဝင်စားခြင်းမျက်လုံးကို ခုခံနိုင်မှာလား”
သူ့မျက်လုံးထဲမှာ ကြယ်ရောင်များလက်နေသော အမျိုးသားတစ်ဦးက မေးလိုက်သည်။
လောကျွင်းက သူ၏ နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့ပြီး မည်သည့်စကားမှ မဆိုတော့ပေ။
အဲဒါက အသေအကြေတိုက်ပွဲတစ်ခုဖြစ်မည်ဆိုလျှင် သူက ဆူဇီမိုကို ကူညီပေးကောင်း ကူညီပေးနိုင်ပေမည်။
သို့သော်ယခု သူတို့နှစ်ယောက်ကြား တိုက်ပွဲက တောင်ထွတ်ပေါ်တွင် လူတိုင်း၏ ရှေ့မှောက်မှာ ပေါ်ထွက်လာမည်ဖြစ်ပြီး သူပင်လျှင် ကြားဝင်စွက်ဖက်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။
ထိုအခိုက်အတန့်မှာ မဟာဆိုးယုတ်မိစ္ဆာဆယ်ဦးက စုဝေးရောက်ရှိနေကြသည်။ ဤတိုက်ပွဲအတွက် ဆိုးယုတ်မိစ္ဆာများနှင့် အပြစ်သားစိတ်ဝိညာဉ်များသည် ပြပွဲကို စောင့်ကြည့်ချင်ရုံမျှသာဖြစ်ပြီး မည်သည့်ဘက်ကိုမှ အားမပေးကြပေ။
အဲဒါက နှစ်ဦးနှစ်ဖက် ပျက်စီးထိခိုက်သည့် ရလဒ်ထွက်ပေါ်လာလျှင် သူတို့အတွက် အကောင်းဆုံးဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
ရုတ်တရက် အနက်ရောင်ဝတ် အမျိုးသမီးက ပြောလိုက်၏။
“အဲဒီတောင်ကို မန်တောင်လို့ခေါ်တယ်”
“မန်ဆိုတဲ့ စာလုံးမှာ သေခြင်းဝိသေသ ပါတယ်… အဲဒါက နိမိတ်ဆိုးလက္ခဏာပဲ… ဒီတိုက်ပွဲမှာ တစ်ယောက်ယောက်ကတော့ သေချာပေါက်သေရလိမ့်မယ်… နောက်ပြီး မန်က အမြင်အာရုံ အာရုံကွယ်ပျောက်ခြင်းနဲ့ တူညီတဲ့အသံထွက်ရှိတယ်… အဲဒါက ဦးတည်ချက်ကင်းမဲ့တာကိုလည်း ညွှန်ပြနေတယ်… အဲဒီအချက်တွေက ရှယင်အတွက် အတော်လေး အရေးနိမ့်စေတယ်”
“ဟားဟား”
ယက္ခတစ္ဆေဝိညာဉ်က အသံထွက်ရယ်မောကာ လှောင်ပြောင်ထေ့ငေါ့လိုက်၏။
“နင်က ဘယ်လိုပေါက်တတ်ကရတွေ လျှောက်ပြောနေတာလဲ… ဒါဆို နင်တို့မျိုးရိုးရဲ့ ဓမ္မတာအိုက အတိတ်နိမိတ်တွေအပေါ် မျက်စိမှိတ်ပုံအပ်ထားရုံပဲလား”
အနက်ရောင်ဝတ်အမျိုးသမီးက ခုခံငြင်းဆန်နေခြင်းမရှိပေ။ သူမက ယက္ခတစ္ဆေဝိညာဉ်ကိုသာ အေးစက်စက်ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်၏။
“နင့်ရဲ့နှာရောင်ထက်မှာ သံမှိုတစ်ချောင်း ရစ်ဝဲနေတယ်… နင့်ရဲ့အော်ရာက ထိုင်းမှိုင်းနေပြီ… မကြာခင် နင်က ကပ်ဘေးတစ်ခုနဲ့ ကြုံတွေ့ရမှာ ငါစိုးရိမ်မိတယ်”
ယက္ခတစ္ဆေဝိညာဉ်က ဂရုမစိုက်ဘဲ လှောင်ရယ်လိုက်၏။
တခြားတစ်ဖက်မှာ…
“ဆူကျူးက ဒီကိုရောက်လာပြီပဲ”
သွေးကမ္ဘာမှ ရွှယ်ဝမ်သည် မလှမ်းမကမ်းမှ အစိမ်းရောင်ပုံရိပ်ကို တွေ့မြင်သောအခါ သူက လက်ခုပ်တီးပြီး ပြုံးလိုက်၏။ ထို့နောက် သူက ပန်းကမ္ဘာရှိရာဘက်သို့ လှမ်းကြည့်ပြီး အော်ပြောလိုက်၏။
“အချောလေး… နင် ငါနဲ့ အရင်က ပြောထားတဲ့ အလောင်းအစားက ရှိသေးလား”
မူလျန်က နှုတ်ဆိတ်နေ၏။
တကယ်တော့ သူမသည်လည်း ယုံကြည်မှုမရှိပေ။
ဤတိုက်ပွဲ၏ ရလဒ်နှင့်ပတ်သက်၍ သံသယရှိစရာမလိုပေ။
မည်သို့ပင်ဆိုစေ ရှယင်ထုတ်ဖော်ထားသည့် အော်ရာက သန်မာလွန်းလေသည်။ သူသည် အနက်နှင့်အဖြူ တာအိုဝတ်ရုံနှင့်အတူ တောင်ထွတ်ပေါ်မှာ မတ်တတ်ရပ်နေစဉ် ကောင်းကင်ထက်ရှိ ရာသီဥတုကပင် နှစ်မျိုးပြောင်းလဲသွားလေသည်။
တစ်ခြမ်းက နက်မှောင်နေသော တိမ်စိုင်များဖြင့် ထူထပ်အုံ့မှိုင်းနေပြီး အခြားတစ်ဖက်မှာ ကောင်းကင်က ကြည်လင်ရှင်းလင်းနေ၏။
မိုးကောင်းကင်တစ်ခုလုံးသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အနက်နှင့်အဖြူ တာအိုဝတ်ရုံကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်။
သူ၏ မျက်လုံးထဲမှာပင် ယင်နှင့်ယန်က ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပိုင်းခြားခံထားရသည်။
သူသည် မည်သည့်ဓမ္မတာအိုကိုမှ အသုံးပြုခြင်း မရှိသေးပေ။ ထိုနေရာမှာ မတ်တတ်ရပ်နေရုံဖြင့် သူသည် ရာသီဥတုကို ပြောင်းလဲပြီး သူ၏ အော်ရာနှင့်အတူ လောကစွမ်းအားကို စုစည်းနိုင်လေသည်။ ထိုအချက်က ရှယင်သည် ဘယ်လောက် ကြောက်စရာကောင်းသည်လဲ သိသာထင်ရှားစေသည်။
ဆူဇီမိုသည် လှုပ်ရှားကွက် ဆယ်ကွက်အထိ ခံနိုင်ရည်ရှိသည်ဟု မူလျန်က ယခင်ယုံကြည်ခဲ့လျှင်တောင် ယခုအချိန်မှာ သူမက အနည်းငယ် မတင်မကျဖြစ်လာခဲ့လေပြီ။
ကျောက်တုံးကမ္ဘာ…
ထိပ်ပြောင်အမျိုးသား ရှစ်ပိုက သူ၏ လည်ပင်းကို လှုပ်ခါပြီး သူ၏ မျက်လုံးထဲရှိ သန်မာသော တိုက်ပွဲဝင်စိတ်ဝိညာဉ်နှင့်အတူ ဆူဇီမို၏ နောက်ဘက်မှ လင်းရွှင်ကျန်းကို ကြည့်နေ၏။
“ဆူကျူးသေသွားတာနဲ့ သူလည်းသေရလိမ့်မယ်”
“ဟမ့်”
လူအုပ်ကြားထဲမှာ တာအိုသီလရှင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ထားပြီး သူမ၏ ကျောထက်မှာ လေးထောင့်စစ်တုရင်ခုံတစ်လုံး တင်ထားသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးက အစိမ်းရောင်ဝတ်အမျိုးသားကိုကြည့်ပြီး အနည်းငယ်မှင်တက်နေ၏။
သူက မသေသေးဘူးလား…
ဓားကမ္ဘာက နဝမမြောက်တောင်ထွတ်ရဲ့ တောင်ထွတ်သခင်က သူလား…
အဲဒါက ဆူဇီမိုနဲ့ ယွင်ကျူးရဲ့ ပေါင်းစပ်မှုတစ်ခုလား…
အမျိုးသမီးက ခဏမျှစဉ်းစားတွေးတောပြီးနောက် သူမ၏ ခေါင်းကိုငုံ့ကာ ပြုံးလိုက်လေသည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူ့ကို အသက်ရှင်လျက်မြင်တွေ့ရသည်မှာ ဝမ်းသာစရာကောင်းသည်။
စစ်တုရင်အင်မော်တယ် ကျွင်းယု…
နတ်ဘုရားသားတော် မင်ဟွေ့က ထိုအမျိုးသမီးကို သတိထားမိသွားပြီး သူ၏ အမူအရာက ပြောင်းလဲသွားသည်။
ကျယ်ပြောသော လူအုပ်ကြားထဲမှာ ဤကဲ့သို့ ထူးဆန်းသော ဝတ်စားဆင်ယင်ပုံနှင့် အမျိုးသမီးက တစ်ဦးတည်းသာရှိလေသည်။
အစကတော့ နတ်ဘုရားသားတော်မင်ဟွေ့သည် ဓားကမ္ဘာမှဆူကျူးကို ရှင်းထုတ်ဖို့အတွက် စစ်တုရင်အင်မော်တယ်ကျွင်းယုကို အသုံးချလိုခဲ့သည်။ သို့သော် ကြည့်ရသည်မှာ ထိုသို့လုပ်စရာ မလိုတော့ပေ။
ဆူကျူးသည် ရှယင်ကိုပင် ကျော်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။
ဆူဇီမိုက လင်းရွှင်ကျန်း၊ လုံလီနှင့် အခြားသူများကို တောင်ခြေရင်းမှာ နေစေပြီး သတိပေးစကားအချို့ပြောကာ တောင်ထွတ်ပေါ်သို့ တစ်ယောက်တည်း တက်လှမ်းသွားသည်။
ထိုကဲ့သို့ပင် ရှယင်က တောင်ထွတ်ပေါ်မှာ မတ်တတ်ရပ်နေပြီး လေထဲသို့ ပျံတက်လာသော ဆူဇီမိုကို ငုံ့ကြည့်ကာ သူ့မျက်နှာပေါ်ရှိအပြုံးက ပိုမိုပီပြင်လာခဲ့သည်။
နောက်ဆုံးမှာတော့ ဆူဇီမိုသည် တောင်ထွတ်ပေါ်သို့ ခြေချပြီး ရှယင်နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်ရပ်လိုက်သည်။
ကြီးမားသော တိုက်ပွဲတစ်ခုက အချိန်မရွေးပေါ်ထွက်လာနိုင်၏။
ဆူဇီမိုက တောင်ထွတ်ပေါ်သို့ တက်လှမ်းလာသည့်အချိန်မှာပင် မွန်မြတ်ကောင်းကင်ဘုံကမ္ဘာရင်ပြင်မှာ ဓားကမ္ဘာမှလူတိုင်းက ရင်တလှပ်လှပ် ခံစားနေရပြီး အကြောအခြင်များ တောင့်တင်းနေကြသည်။
နှစ်ဦးတစ်ဖက် တိုက်ခိုက်သည့်ခဏမှာပင် ရှယင်က ဆူဇီမိုကို မည်သည့်အခွင့်အရေးမှ မပေးဘဲ ပြန်ဝင်စားခြင်းမျက်လုံးကို ထုတ်ဖော်လိမ့်မည်ဟု ဘုရင်အေးစက်မျက်လုံးက ပြောထားသည်။
ယခုအချိန်မှာ အနိုင်အရှုံးရလဒ်က အဓိကမဟုတ်တော့ဘဲ ဖန်တီးခြင်းကြာပဒုမ္မာ၏ တည်ရှိမှုက ပေါက်ကြားတော့မည့်ပုံပေါ်သည်။ လုယွင်နှင့် အခြားသူများ စိုးရိမ်ရဆုံးမှာ အဆင့်-၁၂ ဖန်တီးခြင်းကြာပဒုမ္မာသည် ပြန်ဝင်စားခြင်းလမ်းခြောက်သွယ်ကနေ ရုန်းထွက်နိုင်ပါ့မလားဆိုတာကိုပင်။
တောင်ထွတ်ပေါ်မှာ…
သူတို့နှစ်ယောက်က မျက်နှာချင်းဆိုင်ရပ်နေကြသည်။ ရှယင်၏ မျက်နှာပေါ်မှာ အပြုံးတစ်ခုရှိနေပြီး စိတ်လက်ပေါ့ပါးသော အမူအရာဖြင့် ဆူဇီမိုကို စိတ်ဝင်တစားကြည့်နေ၏။
သူ့ရှေ့မှ ဓားကျင့်ကြံသူက တကယ်ပင်ရောက်လာရဲလေသည်။ ဒါ့အပြင် သူက သူ့ရှေ့မှာ မတ်တတ်ရပ်နေစဉ်မှာပင် ဤမျှအထိ တည်ငြိမ်နေသည်။
“ငါ မင်းကိုတော့ ချီးကျူးတယ်”
ရှယင်က ညင်သာစွာပြုံးလိုက်သည်။
“ကံဆိုးစွာနဲ့ပဲ မင်းက သေရတော့မှာ… တကယ်တော့ မင်းက ငါ့လက်ထဲမှာ သေရတာ ထိုက်တန်တဲ့ သေဆုံးမှုပဲ… နောက်ပြီး မင်းရဲ့သေဆုံးမှုက လောကမှာရှိတဲ့ သက်ရှိတွေနဲ့ တခြားမျိုးနွယ်တွေကို ပိုပြီးတော့ အရေးကြီးတဲ့ တစ်စုံတစ်ရာကို နားလည်သဘောပေါက်သွားစေလိမ့်မယ်”
“အင်း…”
“မင်းက ကောင်းကင်ဘုံမျက်လုံးမျိုးနွယ်ကို မဆန့်ကျင်သင့်ဘူး… ငါပြောတာ နားလည်လား”
ရှယင်၏ နောက်ဆုံးစကားသည် ဆူဇီမိုကို တိုက်ရိုက်ရည်ရွယ်ခြင်း မဟုတ်ပေ။ ထိုအစား သူက ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ကို ထောက်လှမ်းပြီး မျိုးနွယ်စုတစ်သောင်းမှ အဆုံးမဲ့သက်ရှိများကို ကြည့်နေ၏။
သူသည် အထွတ်အထိပ်အော်ရာတစ်ခုနှင့်အတူ သက်ရှိများအားလုံးကို အထင်သေးနေခြင်းဖြစ်သည်။
ဆူဇီမိုက သူ့ရှေ့မှာ တိတ်တဆိတ် မတ်တတ်ရပ်နေဆဲဖြစ်သည်။ သူက သူ၏ ခေါင်းကိုသာ အနည်းငယ်စောင်းငဲ့ပြီး အရူးတစ်ယောက်ကို ကြည့်နေရသည့်အလား ရှယင်ကို ကြည့်နေ၏။
နောက်ခဏ၌ ရှယင်က ဆူဇီမိုဘက်ကို ပြန်လှည့်လာပြီး သူ့နှာရောင်ပေါ်ရှိ သွေးရောင်အမှတ်အသားက ပွင့်လာခဲ့သည်။
ချက်ချင်းပင် မြေပြင်က လှုပ်ခါ၍ ရာသီဥတုက ပြောင်းလဲသွားသည်။
သွေးရောင်အမှတ်အသား ပွင့်လာစဉ် ကောင်းကင်ထက်မှာရှိသော နက်မှောင်နေသည့် တိမ်စိုင်များသည် ချက်ချင်းပင် ပျက်ပြယ်သွားပြီး အခြားတစ်ဖက်မှာရှိသော အပြာရောင်ကောင်းကင်ကလည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
နေရာတစ်ခုလုံးက မှောင်မည်း၍ အေးစက်နေသော အဆုံးမဲ့ချောက်နက်တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။
ကောင်းကင်က ချက်ချင်းပင် ညိုမည်းလာခဲ့သည်။
ပြန်ဝင်စားခြင်းမျက်လုံးက ပွင့်လာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
လမ်းခြောက်သွယ်၏ ပုံရိပ်က ပြန်ဝင်စားခြင်းမျက်လုံးထဲမှာ ပေါ်ထွက်ပြီး လည်ပတ်လာခဲ့သည်။
လမ်းခြောက်သွယ်၏ နောက်ဘက်မှာ မကောင်းဆိုးဝါးဆန်သော အေးစက်မှုနှင့် နက်ရှိုင်းသော တစ္ဆေချီက ရှိနေသည်။ အထဲမှာ တစ္ဆေများ အော်ဟစ်ညည်းသွားသံကပင် ထွက်ပေါ်လာသည်။
ရှယင်၏ ပုံရိပ်က ပျောက်ကွယ်သွားပုံရပြီး ဆူဇီမို၏ ရှေ့တည့်တည့်မှာ ပြန်ဝင်စားခြင်းမျက်လုံးသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
ထိုအခိုက်အတန့်မှာ ဒြပ်စင်ငါးမျိုးက ပြောင်းပြန်လန်သွားပြီး ယင်နှင့်ယန်က ကစဉ့်ကလျားဖြစ်လာခဲ့သည်။ လောကက ပြောင်းပြန်လည်ပတ်လာပြီး ကြယ်များက ကြွေကျကာ မြစ်များက ပြောင်းပြန်စီးဆင်းလာသည်။
ပြန်ဝင်စားခြင်းမျက်လုံး၏ ဘေးပတ်လည်မှာရှိသော အရာရာတိုင်းက ၎င်း၏ သက်ရောက်ခြင်းခံရပြီး အတင်းအကျပ် ဆွဲယူသွင်းခံနေရသည်။
မန်တောင်က ပြိုကျသွားပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ကျောက်တုံးကျောက်ခဲများနှင့် အပိုင်းအစများသည် ပြန်ဝင်စားခြင်းမျက်လုံးထဲမှာ လွင့်မျောလာခဲ့သည်။
ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးအမြုတေချီ၊ နတ်ဘုရားလက်နက်များ၊ မျိုးဆက်သွေး၊ အမြုတေစိတ်ဝိညာဉ်များ၊ အလင်း၊ နတ်ဘုရားစွမ်းအားများနှင့် လျှို့ဝှက်အတတ်များသည် လွတ်မြောက်နိုင်ခြင်းမရှိဘဲ ပြန်ဝင်စားခြင်းမျက်လုံးထဲသို့ အတင်းအကျပ် ဆွဲယူသွင်းခံလိုက်ရသည်။
ဘေးပတ်ဝန်းကျင်လေဟာနယ်က လျင်မြန်စွာ ပြိုကျလာနေ၏။
တကယ်ဆို အချိန်ကပင် ပရမ်းပတာဖြစ်လာခဲ့သည်။
ကြယ်တာရာအကျဉ်းထောင်ပင်လျှင် ပြန်ဝင်စားခြင်းလမ်းခြောက်သွယ်ကို ခုခံနိုင်မည်မဟုတ်ဘဲ အပိုင်းပိုင်းဆုတ်ဖြဲခံရပေလိမ့်မည်။
အဝေးကနေ စောင့်ကြည့်နေသော သက်ရှိများသည် ပြန်ဝင်စားခြင်းမျက်လုံးကိုကြည့်ရင်း သူတို့၏ တစ်ဘဝစာ ကုန်ဆုံးသွားသည့်အလား ခံစားနေရသည်။ သူတို့သည် အတိတ် သို့မဟုတ် အနာဂတ်ကို တွေ့မြင်နေရသည့်အလားပင်။
လူတိုင်း၏ မျိုးဆက်သွေးများက ဂနာမငြိမ်ဖြစ်လာ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲကနေ စိမ့်ထွက်ချင်နေသည်။ သူတို့သည် အဝေးမှာရှိနေလျှင်တောင် သူတို့၏ သွေးချီက အဲဒါကို မခုခံနိုင်ပေ။
ပြန်ဝင်စားခြင်းမျက်လုံးနှင့် တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်နေရသော ဆူဇီမိုအပေါ် သက်ရောက်မှုက ဘယ်လောက်ထိကြီးမားမလဲ စဉ်းစားကြည့်နိုင်သည်။
အလယ်အလတ်ကမ္ဘာတစ်ထောင်လောကမှ ပကတိစိတ်ဝိညာဉ်များမှာ ထိတ်လန့်တကြား အမူအရာများ ရှိနေကြသည်။ အန္တိမပကတိစိတ်ဝိညာဉ်များပင်လျှင် တုန်လှုပ်သွားကြသည်။
မဟာဆိုးယုတ်မိစ္ဆာဆယ်ဦးသည် ရင်တထိတ်ထိတ်ဖြစ်လာသည်ဟု ခံစားရပြီး ခေါင်းနားပန်းကြီးလာကြသည်။ ရှယင်သည် ဆူဇီမိုကို မည်သည့်အခွင့်အရေးမှမပေးဘဲ သို့မဟုတ် မည်သည့်အကဲစမ်းမှုမှ မရှိဘဲ ပြန်ဝင်စားခြင်းမျက်လုံးကို တိုက်ရိုက်ချက်ချင်းထုတ်ဖော်လိမ့်မည်ဟု မည်သူကမှ ထင်မှတ်မထားခဲ့ပေ။
အဲဒါက ပြီးဆုံးသွားလေပြီ။
ဤသည်က ပြန်ဝင်စားခြင်းမျက်လုံးဖြစ်သည်။
ဤကဲ့သို့သော နတ်ဘုရားစွမ်းအားတစ်ခုကို ဘယ်သူက ခုခံဆန့်ကျင်နိုင်မှာလဲ။