သန့်စင်ရေ
Vol. 9 Ch. 127
“ငါတို့အားလုံး ကြုံခဲ့ရတယ်၊ကျန်းယွမ်မရှိခဲ့ရင် ငါတို့ လုံးဝပျက်စီးသွားလောက်တယ်”
ရှုချင်း၏အသံသည် ဒေါသဖြင့် ထွက်ပေါ်လာပြီး သူမ၏မျက်နှာတစ်ခုလုံး သုန်မှုန်နေသည်၊၊ “ကျီးကန်းနက်လေးကောင်လို့ခေါ်တဲ့ ဓားပြအုပ်စုတစ်ခုရှိတယ်၊ စွမ်းအားရှင်တွေကို အထူးပြုလိုက်လံရှာဖွေတယ်။ သူတို့ထဲကတစ်ယောက်မှာ ဖုတ်ကောင်တွေကို တွန်းလှန်နိုင်တဲ့စွမ်းအားရှိပုံရတယ်။ အဲဒီညက ငါတို့ယာဉ်တန်းတွေ စက်ရုံမှာ စုဝေးနေချိန်၊ သူတို့က ငါတို့ကို ပစ်မှတ်ထားတယ်—ငါတို့အားလုံးကို သုတ်သင်ပစ်ချင်ခဲ့တယ်။ နောက်ပိုင်း ကျန်းယွမ်နဲ့ မုတ်ဆိတ်ကြီးရဲ့ယာဉ်တန်းက သူတို့ကို ပိုင်အာရေကန်ထိ လိုက်သွားခဲ့တယ်၊ ဒါပေမယ့် မုတ်ဆိတ်ကြီးရဲ့အဖွဲ့က ဆုံးရှုံးမှုကြီးကြီးမားမားခံစားခဲ့ရပြီး ကျန်းယွမ်ရဲ့လူတစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ တုံတုံကလည်း အဲဒီမှာ သေဆုံးသွားတယ်... ပိုဆိုးတာက ရေဒီယိုသတင်းတွေအရ အဲဒီလူယုတ်မာလေးယောက်က နောက်ဆုံးမှာ လွတ်မြောက်သွားတယ်တဲ့။ ဖာခ့်”
သူမ၏စိတ်ပျက်မှုသည် သိသာေပသည်။ ထိုဖုတ်ကောင်အုံကြွမှုသည် ၎င်းတို့အတွက် ကြီးမားသောဆုံးရှုံးမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။
လင်းရှန်၏မျက်နှာသည် သတင်းအချက်အလက်များကို စဉ်းစားရင်း အမူအရာပြောင်းလဲသွားသည်။ ဒါဆို ထိုဖုတ်ကောင်အုံကြွမှုသည် ထန်ဟိုင်နှင့် လုံးဝမသက်ဆိုင်ခဲ့ဘူးလား...
သူ၏ကံတရားသည် တကယ်ကို ဆိုးရွားလှသည်—သူသည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကြီးမားသောဘေးအန္တရာယ်နှစ်ခုနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။
“တုံတုံ...”
လင်းရှန်သည် ထိုညက ချုကွမ်မြို့တွင် ၎င်းတို့ကို လမ်းပြပေးခဲ့ပြီး သတိပေးခဲ့သည့် လူငယ်လေးကို ပြန်သတိရလာသည်။ သူသည် စိတ်မသက်မသာဖြစ်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
“ဟုတ်တယ်၊ အဲဒီလူတွေက လုံးဝရူးနေကြတာပဲ”
လင်းရှန်သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ထိုညသည် သူထင်ခဲ့သည်ထက် ပိုအန္တရာယ်များခဲ့ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။ သူသည် အနိုင်နိုင်အသက်ရှင်ခဲ့ရုံသာမက၊ သူမသိလိုက်ဘဲ ရန်သူသစ်များကိုပါ ဖန်တီးမိခဲ့သည်။
“ဟုတ်တယ်၊ နင်နဲ့တွေ့သင့်တဲ့ နောက်ထပ်လူတစ်ယောက်ရှိသေးတယ်”
ရှုချင်းသည် ရုတ်တရက်တစ်ခုခုကို သတိရလိုက်ပြီး လမ်းဘေးတွင်ရပ်ထားသော မော်ဒီဖိုင်း RV ကြီးတစ်စီးဆီသို့ လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။
လင်းရှန်အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်ရာ၊ ယာဉ်ဘေးတွင် ကမ်းခြေထီးတစ်လက်ထောင်ထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းအောက်တွင် နေကာမျက်မှန်တပ်ထားသော လူငယ်တစ်ဦးသည် ကမ်းခြေခုံပေါ်တွင် လှဲလျောင်းကာ လက်ဖက်ရည်သောက်နေသည်။ သူ့ဘေးရှိ စားပွဲငယ်တစ်ခုပေါ်တွင် လှပသောလက်ဖက်ရည်အစုံနှင့် ကိတ်မုန့်မျိုးစုံရှိနေသည်။
ဤပေါ့ပေါ့ပါးပါးနှင့် စိတ်အေးလက်အေးမြင်ကွင်းသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများ၏ ထိုင်းမှိုင်းသောလေထုနှင့် လုံးဝမလိုက်ဖက်ပေ။
“အဲဒါဘယ်သူလဲ၊ဒုက္ခသည်တစ်ယောက်နဲ့ မတူဘူး... အားလပ်ရက်ခရီးထွက်လာတာနဲ့ပိုတူနေတယ်”
လင်းရှန်က မှတ်ချက်ပြုလိုက်သည်။
“အဲဒါ လုရှင်းချန်ပဲ”
ရှုချင်းက ရှင်းပြသည်။
“သူက တစ်ယောက်တည်းအသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ၊ တစ်ကိုယ်တော်ယာဉ်တန်းပဲ။ တာ့လိုတောင်မှာ သူနဲ့တွေ့ခဲ့ပြီး ယူပေလမ်းတစ်လျှောက် ငါတို့ကို အတော်လေးကူညီပေးခဲ့တယ်”
သူမသည် ခဏရပ်ပြီး ထပ်ဖြည့်ပြောသည်။ “သူ့ရဲ့စွမ်းအားက အလွန်အစွမ်းထက်တယ်—ထူးဆန်းတဲ့အရာတွေကို တစ်ယောက်တည်း ကိုင်တွယ်နိုင်တယ်”
လင်းရှန်သည် မျက်ခုံးပင့်လိုက်မိကာ ထိုလူကို လှမ်းကြည့်သည်။ ထိုအချိန်တွင် လုရှင်းချန်သည် နေကာမျက်မှန်ကို အောက်ချပြီး လင်းရှန်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လက်ပြလိုက်သည်။
“ဟိုင်း~”
လင်းရှန်သည် ခေါင်းညိတ်ပြရင်း တုံ့ပြန်လိုက်သော်လည်း ထိုလူသည် စိတ်ဝင်စားမှုက လက်ဖက်ရည်သို့ ပြန်လှည့်သွားသည်။
မိတ်ဆက်မှုနှင့် ပေါ့ပါးသောစကားစမြည်ပြောပြီးနောက်၊ လင်းရှန်သည် ရှိနေသည့် ယာဉ်တန်းအုပ်စုများအကြောင်း အကြမ်းဖျင်းနားလည်လာသည်။
- ရှုချင်း၏ Bigfoot ယာဉ်တန်း: ယာဉ် ၇ စီး၊ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ ၃၀ ကျော်၊ လက်နက်များ အလယ်အလတ်အဆင့်။
- ရှကျင်း၏ ယာဉ်တန်း: ယာဉ် ၁၈ စီး၊ ထရပ်ကားကြီး ၃ စီး၊ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ ၁၀၀ ကျော်။
- လူအိုကြီးမို၏ Iron Force ယာဉ်တန်း: သံချပ်ကာတပ်ဆင်ထားသော မြေမျက်နှာသွင်ပြင်အားလုံးဖြတ်သန်းနိုင်သော Crawler ယာဉ် ၂ စီး၊ လူ ၂၀ ကျော် (မိသားစုနှင့် ရင်းနှီးသူများအပါအဝင်)။
လူအိုကြီးမို၏ CrawLer ယာဉ်များသည် အထူးသဖြင့် အထင်ကြီးစရာဖြစ်သည်—ကြီးမားသော လမ်းကြမ်းဘီးခြောက်စုံ၊ ထူထဲသော သံချပ်ကာပြားများ၊ နှင့် စောင့်ကြည့်မျှော်စင်များပါရှိသည်။ အပြင်ပိုင်းတွင် နေကာမျက်မှန်လိုဂိုနှင့် “Iron Force Family” ဟူသော စာသားများကို ဆေးသုတ်ထားသည်။
“ဒါဆို မင်းတို့အားလုံး ဒီမှာ ဘာလို့ပိတ်မိနေတာလဲ” လင်းရှန်က တည့်မေးလိုက်သည်။
ရှုချင်းနှင့် ရှကျင်းတို့သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အကြည့်ချင်းဖလှယ်ပြီးနောက် ရှုချင်းက ရှုံ့မဲ့ကာ ပြနာဖြေသည်။
“မြို့ထဲမှာ ထူးဆန်းတဲ့ အရာကြီးတစ်ခုရှိတယ်”
လင်းရှန်သည် မျက်မှောင်ကျုံ့လိုက်သည်။
“မင်းက အဲဒီမိုးပျံဂျယ်လီဖစ်ကို ဆိုလိုတာလား”
“နင်အဲဒါနဲ့ ကြုံခဲ့ရတာလား”
ရှုချင်းက အံ့အားသင့်စွာ မေးလိုက်သည်။
လင်းရှန်က ဖုံးကွယ်မထားပေ။
“အင်း၊ တာ့လိုတောင်ကိုဖြတ်ကျော်တုန်းကပဲ။ ကံကောင်းထောက်မစွာ ငါရှောင်ထွက်နိုင်ခဲ့တယ်”
“ဒါဆို မင်းရဲ့ကံက တကယ်ကောင်းတာပဲ”
လူအိုကြီးမိုသည် နေကာမျက်မှန်ကို အပေါ်တွန်းတင်ကာ ရယ်မောလိုက်သည်။
“သံချပ်ကာအစောင့်တပ်တောင် အဲဒါနဲ့တွေ့တော့ ဆုတ်ခွာရတယ်။ ငါတို့သာတွေ့ရင် ထွက်ပြေးဖို့ပဲ တတ်နိုင်တယ်”
ရှကျင်းက ထပ်ပြောသည်။
“အဲဒီအပြင်၊ လမ်းတွေက လုံးဝပိတ်ဆို့နေတယ်။ မြို့တစ်ခုလုံးမှာ ဖုတ်ကောင်တွေနဲ့ ပြည့်နေပြီး နှင်းနဲ့ရေခဲတွေက ဖြတ်မောင်းဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး၊၊ ဒါကြောင့် ငါတို့ ရထားလမ်းပေါ်ကို ပြောင်းဖို့ဆုံးဖြတ်ခဲ့တယ်—အာကာသဆိပ်ကမ်းကိုဦးတည်နေတဲ့ ရထားတွေကို လိုက်တာက အကောင်းဆုံးရွေးချယ်မှုလို့ ထင်ရတယ်။ ငါတို့ယာဉ်တွေက လမ်းကြမ်းမြေမျက်နှာသွင်ပြင်အတွက် တည်ဆောက်ထားတာဆိုတော့ ကိုင်တွယ်နိုင်တယ်”
“မြို့ထဲမှာ မြူခိုးတွေလည်းရှိတယ်”
ရှုချင်းက မည်းမှောင်နေသောအမူယာဖြင့် ထပ်ဖြည့်ပြောသည်။
“အဲဒီမြူခိုးတွေကြောင့် တခြားယာဉ်တန်းတွေနဲ့ ဆက်သွယ်မှု ပြတ်တောက်သွားတယ်။ ဒါကြောင့် ရှေ့ဆက်မတိုးခင် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေကို တတ်နိုင်သမျှ စုစည်းဖို့ ကြိုးစားနေတာပဲ”
“ခဏလေး”
လင်းရှန်က ဝင်ပြောလိုက်သည်။
“မင်းပြောတဲ့ ‘အဲဒီဂျယ်လီဖစ်တွေ’ ဆိုတာ—တစ်ကောင်ထက်ပိုတယ်လို့ ဆိုလိုတာလား”
ရှုချင်းသည် သူ့ကို ထူးဆန်းစွာ ကြည့်လိုက်သည်။ “ဟုတ်တယ်လေ၊ တစ်ကောင်ထက်ပိုတာပေါ့။ ဒါပေမယ့် တာ့လိုတောင်က ထူးဆန်းတဲ့ အရာကြီးနဲ့မတူဘဲ၊ မြူခိုးထဲကဟာတွေက အများကြီးသေးတယ်”
ရှကျင်းက ပခုံးတွန့်လိုက်သည်။
“သူတို့က အဲဒီကောင်ရဲ့ မျိုးဆက်တွေဖြစ်နိုင်တယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ မြို့ထဲမှာ အဲဒီလိုအရာတွေ အများကြီးတွေ့ခဲ့ရတယ်”
လင်းရှန် ဖြည်းဖြည်းခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“အဲဒါက အများကြီးရှင်းပြပေးတယ်။ ကောင်းပြီ၊ တက်လမ်းကြောင်းက အခုထိလည်ပတ်နေသေးတယ်။ ငါနဲ့ ရထားလမ်းတွေကို လိုက်နိုင်တယ်—ငါ့ရထားနဲ့ ဦးဆောင်မယ်၊ မင်းတို့အားလုံး နောက်ကလိုက်လာကြပြီး အကယ်၍ တစ်ခုခုဖြစ်လာရင် ပိုအားကောင်းတဲ့ ပစ်ခတ်အားရှိမယ်”
လွင့်မျောနေသော ထူးဆန်းသောအရာများသည် လင်းရှန်ကို မသက်မသာဖြစ်စေသည်။ သူ၏ အနန္တရထားတွင် ခိုင်မာသောကာကွယ်ရေးရှိသော်လည်း၊ သူ၏ပစ်ခတ်အားသည် မလုံလောက်သေးပေ။ 1130 CIWS ကို တပ်ဆင်မပြီးမချင်း သူသည် တိုက်ပွဲအတွက် အသင့်မဖြစ်သေးပေ၊၊
လင်းရှန်၏အစီအစဉ်ကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် ရှုချင်း၏မျက်လုံးများ တောက်ပလာသည်။
“အဲဒါပြီးပြည့်စုံတယ်၊၊ ကပ္ပတိန်လင်း၊နင့်ရထားက ဦးဆောင်ရင် ငါတို့ရဲ့အောင်မြင်နိုင်ခြေက အများကြီးမြင့်လာမယ်”
သို့သော် လူအိုကြီးမိုသည် လင်းရှန်၏ရထားကို ပို၍စိတ်ဝင်စားနေသည်။ သူသည် အနန္တရထား၏ တစ်လျှောက် လှမ်းကြည့်ရင်း အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို စပ်စုနေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူရပ်တန့်ပြီး သဘောကျစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“မင်းမှာ တိုက်ကြီးဖြတ်အဆင့် နျူကလီးယားစွမ်းအင်သုံး ရထားအင်ဂျင်ရှိမယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး”
သူက တွေးရင်း ပြောသည်။
“ဘယ်နှစ်ယောက်ပါလာလဲ”
“ဆယ်ယောက်မပြည့်ဘူး”
လင်းရှန်က ရိုးရိုးသားသား ဖြေလိုက်သည်။
ဤစကားကြောင့် ယာဉ်တန်းခေါင်းဆောင်သုံးဦးစလုံးက သူ့ကို ထူးဆန်းစွာ ကြည့်လိုက်ကြသည်။
ရှကျင်းက ပထမဆုံး တုံ့ပြန်သည်။ “ဆယ်ယောက်မပြည့်ဘူးလား၊ ဒီလောက်ကြီးတဲ့ရထားကို လူဒီလောက်နည်းနည်းနဲ့ မောင်းနေတာလား”
“ဒါက သတ္တိရှိတာပဲ...”
ရှုချင်းက သံသယဖြင့် ထပ်ဖြည့်ပြောသည်။
“ဒါဆို နင့်ရထားပေါ်က လူတိုင်းက လုရှင်းချန်လို သန်မာတာလား”
လင်းရှန်သည် ရယ်မောလိုက်သည်။ “အတိအကျတော့မဟုတ်ဘူး။ ငါ့ရထားပေါ်မှာ သာမန်လူတွေလည်း ရှိတယ်။ သင့်တော်တဲ့ အဖွဲ့သားတွေကို ရှာနေတုန်းပဲ၊ ဒါပေမယ့် အခုထိ လူတွေထက် မွန်းစတားတွေကို ပိုကြုံခဲ့ရတယ်။ ဒီအထိ အသက်ရှင်လာနိုင်ခဲ့တာကပဲ ကံကောင်းတာပဲ”
ဤစကားများကြောင့် ရှုချင်းသည် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
လူတွေထက် မွန်းစတားတွေက ပိုများတယ်။
ဤသည်မှာ ချဲ့ကားပြောဆိုခြင်းမဟုတ်ပေ။ ဖုတ်ကောင်များနှင့် ထူးဆန်းသောအရာများ နေရာအနှံ့လှည့်လည်နေချိန်တွင် အသက်ရှင်နေသောလူတစ်ယောက်နှင့် တွေ့ဆုံရခြင်းသည် ရှားပါးသည်။
ကျန်းယွမ်က စီစဉ်ခဲ့သော မီးပုံပွဲတွင်ပင်၊ ယာဉ်တန်းအနည်းငယ်သည် အချင်းချင်းထောက်ပံ့ရန် အတူတကွစုဝေးခဲ့ခြင်းသည် ရှားပါးသောကံကောင်းမှုတစ်ခုဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့်ပင် ရှုချင်းသည် လင်းရှန်ကို သူစိမ်းတစ်ယောက်ထက် ပိုယုံကြည်ခဲ့သည်—သူတို့သည် တစ်ကြိမ်အတူတကွ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့ဖူးပြီးသားဖြစ်သည်။
“ကောင်းပြီ၊ ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီ။”
လူအိုကြီးမိုက လက်ချောင်းများကို ညှစ်လိုက်ကာ
“လင်းရဲ့ရထားက ဦးဆောင်မယ်၊ ငါက နောက်ကလိုက်ကာကွယ်မယ်။ ငါ့ထရပ်ကားတွေကို မလျှော့တွက်နဲ့—အဲဒါတွေမှာ ပစ်ခတ်အားအပြည့်ရှိတယ်”
“ဒါနဲ့ စကားမစပ်၊ ကပ္ပတိန်လင်း”
ရှုချင်းသည် ရုတ်တရက် သူမ၏ထရပ်ကားဆီသို့ ပြန်လှမ်းသွားပြီး သေတ္တာတစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ သူ့ထံသို့ ပေးလိုက်သည်။
“ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက်က နင်က ငါ့ရဲ့ရေသန့်စင်စက်ကို ပြင်ပေးခဲ့ပြီး ငါက မင်းကို စည်သွပ်ဘူးတွေပဲ ပြန်ပေးခဲ့တာ။ အဲဒါကို စိတ်မကောင်းဖြစ်ခဲ့ရတယ်။ အခုထပ်တွေ့တော့ ဒါကို ယူထား—အသုံးဝင်လိမ့်မယ်။ ဒါက ပြောင်းပြန်စစ်ထုတ်ဇကာအစုံပဲ”
သူမသည် ပြုံးလိုက်သည်။
“ဒီဇကာတွေနဲ့ ငါတို့ရဲ့ရေသန့်စင်စက်တွေက အခုအဆင့် ၂ သန့်စင်ရေထုတ်လုပ်နိုင်ပြီ။ ရေကို ကျိုချက်စရာမလိုတော့ဘူး—အရည်အသွေးက သောက်သုံးဖို့ လုံခြုံတယ်။ ငါတို့အဖွဲ့ထဲက လူတစ်ရာကျော်က ဒီရေကို သောက်သုံးနေပြီး ဘာပြဿနာမှ မရှိခဲ့ဘူး”