ကြီးကျယ်သောတိုက်ပွဲ
Vol. 9 Ch. 132
ဘွန်းးးး
မည်မျှပင် ကံကြမ္မာက လှည့်စားသနည်း၊၊
လမ်းဆုံတစ်ခုတွင် ထရပ်ကားများစွာသည် ဘယ်ဘက်သို့ ကွေ့သွားပြီး၊ ရှေ့မှလမ်းများထဲသို့ ဖုတ်ကောင်များ အဆမတန် စီးဆင်းလာသည်။ သို့သော် ကျီးကန်းနက်လေးကောင်ယဉ်တန်းသည် ၎င်းတို့အကြား လွယ်ကူစွာ ရှောင်တိမ်းဖြတ်သန်းသွားသည်။ ဖုတ်ကောင်များသည် ရှေ့သို့ တဟုန်ထိုးပြေးလွှားလာပြီး၊ အင်ဂျင်သံများလည်း ထိုနည်းတူ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ဖုတ်ကောင်အချို့သည် ယဉ်တန်းဆီသို့ ခုန်အုပ်လာသော်လည်း၊ ဘီးများအောက်တွင် လျင်မြန်စွာ ဖျက်စီးခံလိုက်ရသည်။ ကျောက်လုံ၏ အမိန့်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ၊ ယာဉ်အတွင်းရှိ လူဆိုးများသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်—ရှေ့တွင် ကြီးကျယ်သော အမဲလိုက်ပွဲတစ်ခု စောင့်ကြိုနေသည်ကို ၎င်းတို့ သိရှိထားသည်။
တစ်ဖက်တွင်မူ၊ သေနတ်ကျည်ဆန်များ၏ အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် ထွက်ပြေးနေသော ယဉ်တန်းသေးသေးလေးသည် ရုတ်တရက် ကျည်ဆန်များ ရပ်တန့်သွားသည်ကို သတိပြုမိသည်။ ရှုပ်ထွေးစွာဖြင့် ၎င်းတို့သည် ခဏမျှ တွန့်ဆုတ်လိုက်ကြသည်။
ထိုအချိန်တည်းမှာပင်၊ ပြိုကျသွားသော ဆိုင်ခန်းတစ်ခု၏ အပျက်အစီးများအောက်တွင်၊ သွေးစွန်းပြီး ဒဏ်ရာဒဏ်ချက်များနှင့် သက်လတ်ပိုင်းစွမ်းအားရှင်သည် အပျက်အစီးများအောက်မှ ရုန်းကန်ထွက်လာသည်။
“အကိုတုံ...အကိုတုံ”
သူ၏ လက်ကိုင်စကားပြောစက်မှ အဖွဲ့သားများ၏ အလျင်စလို အော်ခေါ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဒူးထောက်ကျလျက်ရှိရာမှ၊ သူသည် တုန်ရီနေသောလက်ဖြင့် စကားပြောစက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
“ငါ… ငါ အသက်ရှင်နေသေးတယ်”
“သူတို့ ငါတို့ကို လိုက်မလာတော့ဘူး”
ပင်ပန်းစွာ အသက်ရှူရင်း၊ ရုတ်တရက်ပြောင်းလဲသွားသော အခြေအနေကို သူ နားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ။ ဘာဖြစ်သွားသည်ကို နားမလည်သော်လည်း၊ သူသည် ချက်ချင်း သူ၏လူများကို သူ့ကို လာခေါ်ရန် အချက်ပြလိုက်သည်။
တိုက်ပွဲအထက်ကောင်းကင်တွင်၊ ကော်အာသည် ဆိုင်ခန်းဆီသို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့အတွက်၊ ထိုလူသည် အားနည်းသော အဆင့်-၁ စွမ်းအားရှင်တစ်ဦးသာဖြစ်ပြီး—အဖိုးမတန်ပေ။ သူ၏စစ်မှန်သော ဆုလာဘ်မှာ ထိုရထားဖြစ်သည်၊၊
“ကော်အာ လမ်းကို ပိတ်ထား၊ သူတို့ကို မလွတ်သွားစေနဲ့”
“ငါလည်း အဲဒီလိုပဲ တွေးနေတာ”
ကော်အာက လှောင်ရယ်လိုက်သည်၊၊
ပျံသန်းနိုင်စွမ်းသည် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများစွာ၏ အိပ်မက်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် သူ့ကို ကမ္ဘာပျက်ကပ်ထဲတွင် မယှဉ်နိုင်သော ရွေ့လျားနိုင်စွမ်းကို ပေးအပ်ထားသည်။ တိုက်ပွဲတွင် အနိုင်မရရင်တောင်၊ သူသည် အမြဲဆုတ်ခွာနိုင်သည်။ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ၊ သူ၏ယုံကြည်မှုသည် မာနထောင်လွှားမှုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
ယခုအခါ၊ အလျင်အမြန်ပြေးလွှားနေသော ရထားကို ကြည့်ရင်း၊ သူသည် လက်ပစ်ဗုံးတစ်လုံးကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး၊ အတောင်ပံများကို လွှဲခတ်ကာ ရထားခေါင်းတွဲဆီသို့ တဟုန်ထိုးပြေးသွားသည်။
ဖလက် ဖလက်
ကောင်းကင်မှ ပုံရိပ်တစ်ခု ချဉ်းကပ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ၊ ယဉ်တန်း၏ သေနတ်သမားများသည် တွန့်ဆုတ်မှုမရှိဘဲ ပစ်ခတ်လိုက်ကြသည်။
“ကပ္ပတိန်လင်း၊ သတိထား”
ရှုချင်း၏ စိုးရိမ်တကြီးအသံသည် အနန္တရထား၏ ခေါင်းတွဲအတွင်းမှ စကားပြောစက်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်�၊၊
“အချိန်ကိုက်ပဲ”
လင်းရှန်၏ စူးရှသောအကြည့်သည် လေထဲမှ တိုက်ခိုက်သူဆီသို့ ရောက်သွားသည်၊၊ တစ်ဖက်လူ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို နားလည်လိုက်သည့်အခါ၊ သူ၏မျက်နှာထားသည် အေးစက်သွားသည်။
“အိုးး မင်းက ပျံသန်းနိုင်တယ်ပေါ့၊ ဒါပြီးရင် မင်းပျံနိုင်သေးလားလို့ ကြည့်ရအောင်”
ဘီးးး
လင်းရှန်သည် ခေါင်းတွဲတံခါးကို ဖွင့်လှစ်လိုက်ပြီး၊ အပြင်သို့ တိုးထွက်ကာ လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်—လျှပ်စစ်မီးပွားများသည် သူ၏လက်ချောင်းများကြားတွင် လျှပ်တစ်ပြက် ထွက်ပေါ်လာသည်။
ကော်အာသည် လေထဲတွင် ပျံသန်းရင်း မထီမဲ့မြင်ပြုလိုက်သည်။
“ငါ့ကို ထိဖို့ ကြိုးစားနေတာလား—”
ဂျစ် ဂျစ်
မျက်စိကျိန်းဖွယ် လျှပ်စီးတစ်ခုသည် ကောင်းကင်ကို ဖြတ်သန်းသွားသည်—ကျည်ဆန်ထက် များစွာ မြန်ဆန်သည်။ ကော်အာသည် တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရှိမီ၊ ၎င်းသည် သူ၏ပခုံးနှင့် အတောင်ပံတစ်ဖက်ကို ဖောက်ထွင်းသွားသည်�၊၊
အမွှေးအတောင်များသည် လေထဲတွင် ပေါက်ကွဲထွက်ပြီး၊ ကောင်းကင်မှ ပစ်ချခံရသော ဒဏ်ရာရသည့် ဘဲတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ချာလပတ်လည်ကာ ပြုတ်ကျသွားသည်၊၊
“ဖာ့ခ်....လျှပ်စီးစွမ်းအားရှင်တစ်ယောက်လား”
ထိတ်လန့်မှုသည် ကော်အာ၏ မျက်နှာကို မည်းမှောင်သွားစေသည်။ သူမည်မျှ မြန်ဆန်သည်ဖြစ်စေ၊ လျှပ်စီးကို မလွန်ဆန်နိုင်ပေ။ ပြင်းထန်စွာ ထိမှန်ခံရပြီး၊ သူသည် ထိန်းချုပ်မှု ဆုံးရှုံးလျက် လှည့်ပတ်ပြုတ်ကျကာ၊ အောက်ရှိ ရထားလမ်းပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။
စခရီးချ်—
အနန္တရထားသည် ရပ်တန့်သွားသည်။ ၎င်း၏အနောက်မှ ယဉ်တန်းသည်လည်း ထိုနည်းတူ ရပ်တန့်လိုက်ပြီး၊ အဖွဲသားများသည် ၎င်းတို့၏လက်နက်များကို ဆုပ်ကိုင်ကာ တိုက်ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်လိုက်ကြသည်။
လင်းရှန်သည် ရထားပေါ်မှ ခုန်ဆင်းလိုက်ပြီး၊ ပြုတ်ကျသွားသော ရန်သူဆီသို့ အလျင်အမြန် ပြေးသွားသည်—ရန်သူတစ်ဦးနည်းသွားလျှင်၊ အန္တရာယ်တစ်ခုနည်းသွားသည်၊၊
ဒိုင်း ဒိုင်း ဒိုင်း ဘန်း ဘန်း
သေနတ်သံများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်၊၊ အတွဲ ၇၏ ဘေးတံခါးသည် ရုတ်တရက် ပွင့်လာပြီး၊ လို့ဟွာက သူ၏ အပေါ့စားစက်သေနတ်မှ ကျည်ဆန်မုန်တိုင်းကို ထုတ်လွှတ်ကာ၊ ချဉ်းကပ်လာသော ရန်သူယဉ်တန်းကို ဖျက်စီးလိုက်သည်။
အနောက်မှ၊ ရှုချင်းနှင့် ရှကျင်း၏ အဖွဲ့များလည်း ပစ်ခတ်မှုများကို စတင်လိုက်သည်။
တိုက်ပွဲသည် တရားဝင် စတင်လောင်ကျွမ်းလာသည်။
“သူတို့ထဲမှာ အားကောင်းတဲ့သူတစ်ယောက် ရှိတယ်လား”
အနက်ရောင်ယဉ်တန်းအတွင်း၊ ကျောက်လုံသည် ကော်အာ ကောင်းကင်မှ ပစ်ချခံရသည်ကို မြင်ကွင်းကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်ရှုနေသည်။ သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်သော အလင်းတစ်ခု လျှပ်တစ်ပြက်ဖြတ်သွားသည်၊၊
ဗရူးးးး
သူသည် လီဗာကို နင်းလိုက်ပြီး၊ ဖုတ်ကောင်အုပ်ကို ဖြတ်သန်းဖောက်ထွင်းသွားသည်။ ထို့နောက်၊ ငယ်သားတစ်ဦးဆီသို့ လှည့်ကာ အော်လိုက်သည်။
“မင်းဆက်မောင်းလိုက်”
ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ အလျင်ဖြင့်၊ သူသည် တံခါးကို ခြေဖြင့်ကန်ဖွင့်ကာ ခုန်ထွက်လိုက်သည်၊ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသည် သွေးနီရောင် အော်ရာဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားသည်၊၊
ဘန်း ဘန်း
သူ၏အားပြင်းသော အရှိန်သည် လမ်းကြောင်းရှိ ဖုတ်ကောင်များစွာကို ဖျက်စီးလိုက်ပြီး၊ သူသည် လင်းရှန်ဆီသို့ တည့်တည့်တဟုန်ထိုးပြေးသွားသည်။
ဤသည်မှာ ကြီးမားသော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စွမ်းအားမြှင့်တင်မှုတစ်ခုဖြစ်သည်၊၊
ထိုအချိန်တွင်၊ ဆံပင်ရွှေရောင်နှင့် လူဆိုးသည် ထရပ်ကားတစ်စီး၏ အမိုးပေါ်တွင် ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာပြီး၊ သူ၏ဒုံးကျည်လောင်ချာကို မြှောက်လိုက်သည်။
“ဒါကို စားလိုက်ကြစမ်း၊ သောက်ကျိုးနည်းတွေ”
အနန္တရထား၏ ထောက်ပံ့ရေးယဉ်တန်းအတွင်း၊ ရှကျင်းသည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရပြီး ချက်ချင်း လက်ကိုင်စကားပြောစက်ထဲသို့ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
“ဒုံးကျည်လာနေပြီ—သတိထား”
ဝှစ်
ဒုံးကျည်တစ်စင်းသည် လေထဲတွင် ဖြတ်သန်းလာပြီး၊ အနန္တရထား၏ ခေါင်းတွဲဆီသို့ တည့်တည့်ဦးတည်သွားသည်။
ဘုန်းးး
သို့သော် ထိမှန်မည့်အချိန်မတိုင်မီ၊ မီးတောက်တစ်ခုသည် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး၊ ဒုံးကျည်ကို လေထဲတွင် ဝါးမျိုလိုက်ကာ မမျှော်လင့်ဘဲ ပေါက်ကွဲသွားစေသည်၊၊
“ဘာကြီးလဲဟ...နောက်ထပ် စွမ်းအားရှင်တစ်ယောက်လား”
ဆံပင်ရွှေရောင်နှင့် လူဆိုးက မျက်လုံးပြူးကြည့်လိုက်သည်။
ဘွန်းးးး
စခန်းချယာဉ်တစ်စီးသည် တိုက်ပွဲထဲသို့ တဟုန်ထိုးဝင်ရောက်လာသည်။ ရုတ်တရက်၊ ဖုတ်ကောင်အုပ်ကြီး၏ အလယ်တွင်မှ၊ မီးတောက်တစ်ခုသည် ကောင်းကင်သို့ တဟုန်ထိုးထွက်ပေါ်လာသည်၊၊
မီးတောက်များသည် အသံမြည်ကာ နေတစ်စင်းကဲ့သို့ တောက်လောင်နေသည်။
မီးတောက်ထဲမှ၊ နီရဲသော ပုံရိပ်တစ်ခု....
လုရှင်းချန်သည် မီးတောက်များထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ သူ၏အထက်ပိုင်းကိုယ်ခန္ဓာသည် အပူရှိန်ကြောင့် ဗလာကျင်းနေပြီး၊ လက်များသည် မီးတောက်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ သူသည် ကျောက်လုံနှင့် လင်းရှန်အကြား ရပ်လျက်၊ ပြုံးနေသည်။
“စွမ်းအားရှင်လား”
ကျောက်လုံ၏ မျက်နှာထားသည် ဤရန်သူသစ်ကို ကြည့်ရင်း မှောင်မိုက်သွားသည်။
လုရှင်းချန်က ပြုံးလျက် ပြောသည်။
“မဟုတ်ဘူး—ငါက နတ်ဘုရားတစ်ပါးပဲ”
“မီးစွမ်းအားရှင်တစ်ယောက်လား”
ကျောက်လုံသည် မီးတောက်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်သော လူငယ်ကို မျက်လုံးများ မှေးကာ ကြည့်လိုက်သည်။
“မင်း ဘယ်သူနဲ့ စကားပြောနေတာလဲ”
လုရှင်းချန်သည် အနည်းငယ်လှည့်လိုက်ပြီး၊ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မီးလောင်ကျွမ်းထားသော ဖုတ်ကောင်အလောင်းများကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်၊၊ သူ၏မျက်ခုံးများ တွန့်သွားသည်။ လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုကို အာရုံခံစားမိပြီး၊ သူသည် လျင်မြန်စွာ ပြန်လှည့်လိုက်သည်—
ကျောက်လုံသည် လေထဲတွင် ရှိနေပြီး၊ တိုက်ခိုက်မှုသည် သူ၏ဝမ်းဗိုက်ဆီသို့ ဦးတည်လျက်ရှိသည်၊၊
ဝှစ်
လုရှင်းချန်၏ မျက်နှာထားသည် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ချက်ချင်းတုံ့ပြန်လျက်၊ သူသည် လက်နှစ်ဖက်ကို မြှောက်လိုက်သည်—“နတ်ဘုရားမီးတောက်”
ဘွန်းးးး
မီးတောက်ကြီးတစ်ခုသည် ကျောက်လုံဆီသို့ တဟုန်ထိုးထွက်ပေါ်လာသည်။
“မင်း...မင်းရဲ့တိုက်ကွက်တွေကို နာမည်တပ်နေတာလားဟ”
ကျောက်လုံက အော်လိုက်သည်။
ဟိန်းဟောက်နေသော မီးတောက်များသည် သူ့ကို ဝါးမျိုလိုက်ပြီး၊ သူ၏တိုက်ခိုက်မှုကို ရပ်တန့်စေသည်။ သူ၏အရေပြားသည် မီးလောင်ကျွမ်းပြီး အနက်ရောင်ပြောင်းသွားပြီး၊ ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုသည် သူ၏မျက်နှာကို ပုံပျက်သွားစေသည်။ သို့သော် ထိုအချိန်—
သူ၏သွေးသည် ဆူပွက်လာသည်။
မီးလောင်ကျွမ်းထားသော အရေပြားအောက်တွင် သွေးကြောများ ထင်ရှားလာပြီး၊ သူ၏သွေးစွမ်းအင်က တဟုန်ထိုးထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်အမျှ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာသည်။ သူ၏ခွန်အားသည် ပိုတိုးလာသည်။
လင်းရှန်သည်၊ အရှေ့မှ ဧရာမမီးတောက်တိုင်လုံးကို သတိပြုမိပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် နားလည်လိုက်သည်—လုရှင်းချန်သည် မီးစွမ်းအားရှင်တစ်ဦးဖြစ်သည်။
ရှုချင်းက သူ၏ခွန်အားကို ချီးကျူးခဲ့သည်မှာ အံ့သြစရာမရှိပေ။
ထိုကဲ့သို့သော မီးစွမ်းအားသည် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများစွာ၏ အိပ်မက်ဖြစ်သည်။
ဤသို့သော မဟာမိတ်တစ်ဦးနှင့်အတူ၊ လင်းရှန်သည် များစွာပို၍ယုံကြည်မှုရှိလာသည်။ တွန့်ဆုတ်မှုမရှိဘဲ၊ သူသည် ပြုတ်ကျသွားသော ငှက်လူသားဆီသို့ တဟုန်ထိုးပြေးသွားသည်။
ဒက် ဒက် ဒက် ဘန်း ဘန်း
နှစ်ဘက်စလုံးသည် ကျည်ဆန်မုန်တိုင်းကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ကြသည်။
ကျောက်လုံသည်၊ ရူးသွပ်စွာ ပြုံးနေရင်း၊ ပရမ်းပတာအခြေနေကို နှစ်ခြိုက်စွာ ခံစားနေသည်။ သူ၏မျက်လုံးများသည် လုရှင်းချန်ကို ပစ်မှတ်ထားကာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် တောက်ပနေသည်။
“ဒီမီးရှူးကောင်ကို ငါဂရုစိုက်လိုက်မယ်။ ဆံရွှေကောင်—ကော်အာကို သွားကူလိုက်”
“ဟုတ်ပြီ”
ဆံပင်ရွှေရောင်နှင် လူဆိုးသည် သူ၏ဗလာဖြစ်နေသော လောင်ချာကို ပစ်ချလိုက်ပြီး၊ AK သေနတ်နှစ်လက်ကို ဆွဲယူကာ ထရပ်ကားပေါ်မှ လျှောဆင်းသွားသည်၊၊
ယာဉ်များအကြား အရိပ်တစ်ခုကဲ့သို့ ပြေးလွှားရင်း၊ သူသည် ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ အမြန်နှုန်းဖြင့် ရွေ့လျားကာ၊ တိုက်ပွဲထဲတွင် ကျွမ်းကျင်စွာ ဖြတ်သန်းသွားသည်။
တစ်ခဏအတွင်း—
ဒက် ဒက် ဒက်
သူသည် ရှကျင်းနှင့် ရှုချင်း၏ ယဉ်တန်းမှ အဖွဲ့ဝင်နှစ်ဦးကို တိကျသော ပစ်ခတ်မှုဖြင့် ပစ်သတ်လိုက်သည်။
ထိုအချိန်တွင်၊ အနက်ရောင်ကျီးလေးကောင်အဖွဲ့၏ ဦးဆောင်ထရပ်ကားသည် လျှောခနရပ်သွားသည်။
ခရမ်းရောင်ဆံပင်နှင့် လိုလိုသည် သေနတ်တစ်လက်ကို ဆွဲထုတ်ပြီး၊ ယခင်ကသစ္စာဖောက်ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ သူတို့၏ ဒရိုင်ဘာအဖြစ် လျှော့ချခံထားရသူ ကျိုးလီကို ချိန်လိုက်သည်။
“ဖက်တီးကောင်”
သူမက ပြုံးလျက် ပြောသည်။
“မင်း တစ်ခုခုလုပ်သင့်တယ်မဟုတ်လား”
ကျိုးလီ တံတွေးကို ခက်ခက်ခဲခဲ မျိုချလိုက်သည်။
“အို-အိုး ဟုတ်တာပေါ့၊ ငါတို့ အားလုံးက အတူတူပဲ မဟုတ်လား”
စိတ်အားထက်သန်မှုအပြည့်ရှိဟန်နှင့် သူသည် သေနတ်ကို ဆွဲယူပြီး ယာဉ်ပေါ်မှ ဆင်းသွားသည်၊၊
ထိုအချိန်တွင်၊ သူသည် တစ်စုံတစ်ယောက်ကို တွေ့လိုက်သည်—သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားဖြစ်ခဲ့သော တာ့ရုံသည် ပြေးနေသည်။
“တာ့ရုံ”
တာ့ရုံက သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး—လုံးဝ လျစ်လျူရှုကာ ရှေ့သို့ ဆက်ပြေးသွားသည်။
ကျိုးလီသည် သွားများကို တင်းတင်းကြိတ်လိုက်သည်။
“သောက်ကျိုးနည်း၊ မင်းလို သစ္စာဖောက်တွေက အဆိုးဆုံးပဲ”
သူကိုယ်တိုင်က အဖွဲ့များစွာကို သစ္စာဖောက်ခဲ့ဖူးသူဖြစ်သည်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားလျှင်၊ ဤစကားသည် ထူးဆန်းစွာ ဟာသဖြစ်နေသည်။
သို့သော် ယခု၊ တိုက်ပွဲဖြစ်နေသည်ကို ကြည့်ရင်း၊ သူသည် အခွင့်အရေးတစ်ခုကို အာရုံခံမိသွားသည်၊၊
နှစ်ဘက်စလုံး ပြင်းထန်စွာ ထိပ်တိုက်တွေ့နေစဉ်၊ ကျိုးလီ၏ မျက်လုံးများသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို လျင်မြန်စွာ လှည့်ပတ်ကြည့်နေသည်၊၊
ထို့နောက်—
သူသည် တန်ဖိုးရှိသော တစ်စုံတစ်ရာကို တွေ့လိုက်လေသည်၊၊