အထင်နှင့် အမြင်လွဲခြင်း

ဒက် ဒက် ဒက်

အနန္တရထားပေါ်တွင်၊ ကျည်ဆံများသည် ရထား၏ သံချပ်ကာအပြင်ဘက်ကို ဒလဟောထိမှန်နေသည်။ အပြင်ဘက်တွင်၊ ရထားလမ်းအကာရံများ ကွဲအက်ရာမှ ဖုတ်ကောင်များ အလုံးအရင်းဖြင့် ဝင်ရောက်လာကာ၊ ဘေးနှစ်ဖက်စလုံးကို ဖျက်ဆီးနေသည်။

အစောပိုင်းတွင် အကွာဝေးတစ်ခုမှ ဖြစ်ပွားနေသော သေနတ်ပစ်ခတ်မှုများသည် ယခုအခါ ရက်စက်ကြမ်းတမ်းသော အနီးကပ်တိုက်ပွဲအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ နှစ်ဖက်စလုံးတွင် ထိခိုက်သေဆုံးမှုများ တဟုန်ထိုးမြင့်တက်လာသည်၊၊

ရထားတွဲ ၃ အတွင်းတွင်၊ ကျိုးယန်နှင့် ရှုဝမ်တို့သည် သေနတ်သံများ ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်နှင့်အမျှ ကြောက်ရွံ့စွာ ပုန်းအောင်းနေကြသည်။

“အာ့၊ ဘာလို့ ရပ်ထားရတာလဲ”

ကျိုးယန်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“လမ်းကြောင်းတွေ ပိတ်ဆို့သွားတာလား၊ ဘာလို့ ထွက်မသွားတာလဲ”

ရှုဝမ်က ထိတ်လန့်စွာ အော်ပြောလိုက်သည်။

၎င်းတို့၏ ဆန့်ကျင်ဘက်တွင်၊ တင်းကျန်းရီသည် လုံးဝမတုန်မလှုပ်ဖြစ်နေပြီး၊ အပြင်ဘက်က တိုက်ပွဲသည် သူမနှင့် မသက်ဆိုင်သလို လက်ပ်တော့ပေါ်တွင် တဖျောက်ဖျောက် ရိုက်နေသည်။

“ဒါရိုက်တာတင်း၊ ပုန်းနေနော်၊ ကျည်ဆံတွေ အပြင်မှာ ဗြောင်းဆန်နေတယ်”

ကျိုးယန်က အော်ပြောလိုက်သည်။

“သုတေသနကားရထား၏ ပြတင်းပေါက်များသည် ကျည်ဆံဒဏ်ခံနိုင်တယ်။ ရထားတစ်ခုလုံးသည် P5-အဆင့် အကာအကွယ်ဖြင့် အားဖြည့်ထားပြီး၊ အပြင်ဘက်တွင် ထပ်လောင်းသံချပ်ကာတွေလည်း ရှိတယ်။ သာမန်ကျည်ဆံတွေက ငါတို့ကို ထိခိုက်မှာမဟုတ်ဘူး”

တင်းကျန်းရီက တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေသည်၊၊ ၎င်း၏ လက်များသည် ကီးဘုတ်ပေါ်တွင် တစ်ချိန်လုံး ရပ်တန့်မနေခဲ့ပေ။

“ငါတို့ ကူညီမပေးနိုင်တာကို၊ မလိုအပ်တဲ့ ဆူညံသံတွေနဲ့ အခြားသူတွေကို အနှောင့်အယှက်မဖြစ်စေနဲ့”

ကျိုးယန်၏ အော်ဟစ်သံများသည် တင်းကျန်းရီ၏ စကားများထဲတွင် ယုတ္တိရှိမှုကို သဘောပေါက်လိုက်သဖြင့် ဖြည်းဖြည်းချင်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ သူမမျက်နှာမှာ စိတ်ပျက်လျက် ရှုံ့တွသွားသော်လည်း၊ ပါးစပ်ကို ပိတ်ကာ နားများကို အုပ်လိုက်ပြီး၊ အပြင်ဘက်က တိုက်ပွဲပြီးဆုံးမည့်အချိန်ကို စိုးရိမ်တကြီး စောင့်မျှော်နေသည်။

ဘန်း ဘန်း

ထိုစဉ်၊ လင်းရှန်သည် လဲကျနေသော ကော်အာဆီသို့ ချဉ်းကပ်လာပြီး၊ သေနတ်ဖြင့် အဆက်မပြတ် ပစ်ခတ်နေသည်။ ဆီးနှင်းနှင့် ဖုန်မှုန့်များ လေထဲသို့ ဖောက်ထွက်သွားစဉ်၊ မီးခိုးရောင်အတောင်ပံရှိ ငှက်လူသားသည် ရုတ်တရက် ဘေးသို့ ရှောင်ထွက်သွားသည်။

ထိုအခါ၊ အနက်ရောင်အရာတစ်ခုသည် လင်းရှန်၏ ခြေထောက်အနီးသို့ လှိမ့်လာသည်။

လက်ပစ်ဗုံးတစ်လုံး...

လင်းရှန်သည် ချက်ချင်းပင် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ လက်ကောက်ဝတ်ကို လှုပ်လိုက်ရင်း၊ ယန္တရားလက်ညှိုးရှည်တစ်ခုကို ဖန်တီးဆန့်ထုတ်ကာ၊ လက်ပစ်ဗုံးကို လေထဲတွင် ဖမ်းယူလိုက်ပြီး၊ တစ်ခုတည်းသော လှုပ်ရှားမှုဖြင့် ကော်အာဆီသို့ ပြန်ပစ်လိုက်သည်။

ကော်အာ ဆုတ်ခွာနေရင်း၊ သူပစ်လိုက်သော လက်ပစ်ဗုံးက သူ့ဆီသို့ဘာကြောင့် ပြန်လှည့်လာနေသည်ကို သဘောပေါက်ရန် အချိန်မရှိခဲ့ပေ။

“ချီးပဲ...မင်းက ဘာလဲဟ...ဘယ်လိုမျိုး ယန္တရားလက်က အဲဒီလောက်ရှည်နိုင်ရတာလဲ”

ကော်အာ အားရပါးရ ဆဲလိုက်သည်၊၊

ဗီဇအလျောက်၊ သူသည် အတောင်ပံများဖြင့် ကာလိုက်ပြီး၊ ဒဏ်ရာရနေသော လက်မောင်းကို မြှောက်ကာ ပေါက်ကွဲမှုကို ကာကွယ်လိုက်သည်။

အုန်းးး

ပေါက်ကွဲမှုသည် ၎င်း၏ အတောင်ပံများကို ဆုတ်ဖြဲလိုက်ပြီး၊ ကျည်စများက အတောင်ပံများထဲသို့ သွေးထွက်နေသော အပေါက်များအဖြစ် ဖောက်ထွင်းလိုက်သည်။

မီးခိုးများဖြင့် ညစ်ပတ်နေပြီး ဒေါသတကြီးဖြစ်နေသော ကော်အာသည် ပြိုင်ဘက်ကို လုံးဝအထင်သေးမိခဲ့သည်ကို သဘောပေါက်လိုက်သည်။ ထိတ်လန့်မှုက သူ့ကို လွှမ်းခြုံသွားသည်—ဤတိုက်ပွဲသည် သူ့တိုက်ပွဲမဟုတ်ပေ။

“ရတယ်လေ၊ မဆုတ်ခွာခင် အားနည်းတဲ့သူတွေကို အရင်ဖယ်ရှားလိုက်မယ်”

ဗျူဟာပြောင်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး၊ သူသည် လေထဲတွင် လှည့်ပတ်ကာ၊ ယဉ်တန်းထဲရှိ အားနည်းသော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများကို ပစ်မှတ်ထားရန် လမ်းကြောင်းပြောင်းလိုက်သည်။

သို့သော် သူလှည့်လိုက်စဉ်မှာပင်—

ဂျစ် ဂျစ် ရွှီး

အမှောင်ထု...

ရုတ်တရက် အသက်ဝင်လာသယောင်၊ လျှပ်စစ်ဓာတ်အားတာဝါတိုင်တစ်ခုသည် နှစ်ပိုင်းကျိုးသွားပြီး၊ သူ့ဆီသို့ လွှဲရိုက်လာသည်..

ချွမ် ဂျစ် ဂျစ်

လျှပ်စစ်ကြိုးများစွာ ပြတ်ထွက်သွားပြီး၊ မမြင်ရသော အင်အားတစ်ခုဖြင့် ထိန်းချုပ်ထားသည့် သံမဏိတာဝါသည် လေထဲတွင် သူ့ကို ရိုက်ချလိုက်သည်။

ဘုန်းး

ကော်အာသည် ယင်ကောင်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ မြေပြင်သို့ ပြိုကျသွားပြီး၊ ရထားလမ်းကြောင်းဘေးတွင် လိမ့်ကျကာ ရပ်တန့်သွားသည်။

အနန္တရထား၏ ဖွင့်ထားသော ကားတံခါးအနီးတွင်၊ ကီကီသည် ၎င်း၏ ညာလက်ကို ဖြည်းဖြည်းချလိုက်ပြီး၊ မျက်ဝန်းများထဲတွင် မှိန်ဖျော့သော အလင်းရောင်တစ်ခု တောက်ပနေသည်။

“ဟမ်း။ အတောင်တွေ ဘယ်လောက်ပဲ ခတ်ခတ်၊ နင်က ကျီးကန်းတစ်ကောင်ပဲ”

သူမက နှာခေါင်းတစ်ချက်ရှုံ့ကာ ပြောလိုက်သည်၊၊

ခရက်

ကော်အာ အော်ဟစ်ရင်း ခြေထောက်များကို အားယူကာ ရုန်းကန်ထလာသည်—၎င်း၏ အတောင်ပံများ ကျိုးပဲ့နေပြီး၊ အရိုးများလည်း ကျိုးသွားသည်။

သူသည် ရထားဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ၊ လင်းရှန်နှင့် ကီကီဟူသော ပုဂ္ဂိုလ်နှစ်ဦးသည် သူ့ဆီသို့ ချဉ်းကပ်လာနေသည်။

ကြောက်ရွံ့မှုက သူ့တစ်ကိုယ်လုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်၊၊

မြင့်မားစွာ ပျံသန်းကာ သူ၏ သားကောင်များကို အပေါ်စီးမှ စိုက်ကြည့်နေရင်း၊ သူသည် အမြဲတမ်း မထိခိုက်နိုင်သူဟု ခံစားခဲ့ရသည်။ ယခုအခါတွင်မူ၊ သူကိုယ်တိုင်က သားကောင်ဖြစ်သွားသည်။

လျှပ်စီးကြောင်းစွမ်းရည်။ စိတ်စွမ်းအား...

ဤရထားပေါ်တွင် ဘယ်လိုမျိုး မွန်းစတားများရှိနေသနည်း၊၊

ကော်အာ၏ စိတ်ထဲတွင် ဆုတ်ခွာရန် အော်ဟစ်နေသည်။

“ဒီလောက်အဆင့်မြင့်တဲ့ စွမ်းရည်မျိုး… ဒါကို ဘော့စ်အတွက် ထားရမယ်”

ကလစ်

သူသည် ၎င်း၏ ယန္တရားလက်တုပေါ်ရှိ ဆလင်ဒါပုံစံ ကိရိယာငယ်တစ်ခုကို ဖွင့်လိုက်သည်—သေးငယ်သော ပေါက်ကွဲပစ္စည်းတစ်ခု—၎င်း၏ နောက်ဆုံး ဝှက်ဖဲကတ်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ၎င်း၏ လက်များက ထိုကိရိယာဆီသို့ ရောက်လုမည့်အချိန်တွင်—

ရွှစ်

အနက်ရောင်အရိပ်တစ်ခုက သူ့ဆီသို့ ခုန်ဝင်လာသည်၊၊

“ဘယ်သူ—”

ဒိုင်း ဒိုင်း ဒိုင်း

သေနတ်သံများ ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ ဆံပင်ရွှေရောင်လူဆိုးသည် ကော်အာကို ကာဗာပေးရန် ပစ်ခတ်လိုက်သည်။

သို့သော် နောက်ကျသွားပြီ။ အရိပ်သည် ကျည်ဆံများကို ရှောင်ရှားလိုက်ပြီး၊ စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း ကော်အာဆီသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ဘန်းး

ခြေထောက်တစ်ဖက်သည် ၎င်း၏ ယန္တရားလက်မောင်းပေါ်သို့ ဖိချလိုက်ပြီး၊ သူ့ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားစေသည်။

ကော်အာ တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရှိခဲ့ပေ—

ချွမ်းး

ထိုအရိပ်သည် ၎င်း၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို လှည့်လိုက်ပြီး၊ ယန္တရားလက်တစ်ခုလုံးကို ကော်အာ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ဆုတ်ဖြဲလိုက်သည်။

တစ်ချိန်ထဲတွင် ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည် ကြီးမားသော အနက်ရောင်သေနတ်တစ်လက်ကို မြှောက်ကာ၊ ကော်အာ၏ ဦးခေါင်းကို တိုက်ရိုက်ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။

နှစ်လုံးပြူးသေနတ်။

ရီမင်တန် M96။

ကော်အာသည် ထိုနှလုံးပြူးသေနတ်၏ ပြောင်းကို ကြောင်အစွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။

ဟမ်…

ဘန်းးး

၎င်း၏ ဦးခေါင်းသည် ဖရဲသီးတစ်လုံးကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲသွားပြီး၊ ဦးခေါင်းခွံနှင့် ဦးနှောက်အစိတ်အပိုင်းများသည် ဆီးနှင်းပေါ်သို့ ပျံ့ကျဲသွားလေသည်၊၊

သုံးစက္ကန့်။

ပြီးပြည့်စုံသော လှုပ်ရှားမှုတစ်ခု—လျင်မြန်ခြင်း၊ လက်နက်ဖယ်ရှားခြင်း၊ ကွပ်မျက်ခြင်း။

ထိုအရိပ်သည် မီးခိုးထွက်နေဆဲသော သေနတ်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း မြင့်မားစွာ ရပ်နေသည်။

ရှုချင်း။

လင်းရှန်နှင့် ကီကီတို့သည် ခဏတာ အံ့အားသင့်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။

“ဟ၊ မြန်လိုက်တာ၊ သူမက စွမ်းအားရှင်လား”

ကီကီက အံ့အားသင့်စွာ ပြောလိုက်သည်။

လင်းရှန်၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး၊ ခေါင်းခါလိုက်သည်။

“သူမက မဟုတ်ဘူး”

သူသည် ရှုချင်းနှင့် ရှကျင်း၏ အဖွဲ့သည် ခက်ခဲသော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများသာ ဖြစ်သည်ဟု ယူဆထားခဲ့သည်—အင်အားကောင်းသည်မှန်သော်လည်း၊ သာမန်လူသားများသာ ဖြစ်သည်။

ယခုအခါတွင်မူ...

သူသည် ၎င်းတို့ကို လုံးဝအထင်သေးမိခဲ့သည်ကို သဘောပေါက်လိုက်သည်။

တင်းကျန်းရီက တစ်ခါက သူ့ကို ပြောခဲ့ဖူးသည်။

“ဝင်ရိုးစွန်းညအမှောင်ကာလကို အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့သူများသည်၊ စွမ်းရည်များမရှိသည့်တိုင်၊ လူသားဆန်မှု၏ ကန့်သတ်ချက်များကို ကျော်လွန်အောင် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲလာခဲ့ကြသည်”

ရှုချင်းသည် ထိုသက်သေဖြစ်သည်။ သူမသည် သာမန်လူသားမဟုတ်ပေ။

သူမသည် ဤနေရာတွင် ကံကောင်းမှုကြောင့် ရှိနေခြင်းမဟုတ်—သူမသည် ၎င်း၏ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်မှုကို ကိုယ်တိုင်ရယူထားခြင်းဖြစ်သည်။

“မင်းကို ငါသတ်ပစ်မယ်”

ဆံပင်ရွှေရောင်လူဆိုးသည် ကော်အာ၏ ဦးခေါင်းမဲ့ရုပ်ကလာပ်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် စိတ်လွတ်သွားသည်၊၊

ဒေါသတကြီးဖြစ်နေရင်း၊ သူသည် ၎င်း၏ AK-47 ဖြင့် ရှုချင်းဆီသို့ တရကြမ်းပစ်ခတ်လိုက်သည်၊၊

ရှုချင်းက ချက်ချင်း ဘေးသို့ ရှောင်ထွက်လိုက်ပြီး၊ ဖြတ်တောက်ထားသော ယန္တရားလက်မောင်းကို လင်းရှန်ဆီသို့ ပစ်ပေးရင်း၊ လူသားအဆင့်ထက် ကျော်လွန်သော အမြန်နှုန်းဖြင့် ရှေ့သို့ ပြေးထွက်သွားသည်။

ထိုအချိန်တွင်ပင်၊ အနန္တရထားယဉ်တန်းသည် ဆံပင်ရွှေရောင်လူဆိုးဆီသို့ သေနတ်ပစ်ခတ်မှုများ စတင်လိုက်သည်။

ဒိန်း-ဒိန်း-ဒိန်း

လင်းရှန်၏ မျက်ဝန်းများ လက်ခနဖြစ်သွားပြီး� လေထဲတွင် ယန္တရားလက်မောင်းကို ဖမ်းယူလိုက်သည်။ လက်ကောက်ဝတ်ကို လှုပ်လိုက်ရင်း၊ ရှုချင်းကို အကာအကွယ်ပေးရန်၊ လေအမြောက်များကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

ဆံပင်ရွှေရောင်လူဆိုးသည် မမျှော်လင့်ဘဲ အငိုက်မိသွားသည်။ လေပြင်းတစ်ချက်သည် ၎င်း၏ ဝမ်းဗိုက်ကို ဆုတ်ဖြဲလိုက်ပြီး၊ ပေါက်ပြဲသွားသော ဒဏ်ရာတစ်ခုကို ချန်ထားခဲ့သည်။

“ဖာ့ခ်”

သူသည် ဖုတ်ကောင်အုပ်ထဲသို့ အလျင်အမြန်ဝင်ရောက်သွားပြီး၊ ရှုပ်ထွေးမှုကို အကာအကွယ်အဖြစ် အသုံးပြုလိုက်သည်။

လင်းရှန်သည် မျက်ခုံးတွန့်လိုက်သည်။ ဤသူတွင် အားဖြည့်ထားသော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စွမ်းရည်များရှိသည်လား..၊၊

“လိုလို၊ ဖုတ်ကောင်တွေကို လွှတ်လိုက်”

ဆံပင်ရွှေရောင်လူဆိုးသည် ၎င်း၏ လက်ကိုင်စကားပြောစက်ထဲသို့ အော်ဟစ်လိုက်သည်၊ ၎င်းတို့သည် မမျှော်လင့်ထားသည့် အမှားတစ်ခုကို လုပ်မိခဲ့သည်ကို နောက်ဆုံးတွင် သဘောပေါက်လိုက်သည်။

ဤယဉ်တန်းသည် လွယ်ကူသော ပစ်မှတ်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ၎င်းတို့တွင် နောက်ဆုံး အကွက်ဖြစ်သည့် ဝှက်ဖဲတစ်ခုရှိသေးသည်—ဖုတ်ကောင်အုပ်ကြီး။

ကျီးကန်းနက်ယဉ်တန်းပေါ်တွင်၊ ဆံပင်ခရမ်းရောင်နှင့် လိုလိုသည် ၎င်း၏ နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်ထားလိုက်သည်။ တိုက်ပွဲသည် အရေးနိမ့်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့်၊ သူမသည် ၎င်း၏ စွမ်းရည်ကို ဖွင့်လှစ်လိုက်သည်။

သူမ၏ မျက်ဝန်းများသည် အစိမ်းရောင်ဖြင့် တလက်လက်တောက်ပနေပြီး� မမြင်ရသော အင်အားတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ဝေါင်းးးဂယား

ဖုတ်ကောင်များသည် အဆိပ်သင့်သွားသယောင် ဖြစ်လာပြီး—၎င်းတို့၏ မျက်ဝန်းများသည် ရူးသွပ်သော သွေးဆာလောင်မှုဖြင့် တောက်ပနေပြီး၊ ၎င်းတို့၏ ပစ်မှတ်သည် အနန္တရထားယဉ်တန်းဆီသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

“အိုး မဟုတ်ဘူး၊ သူတို့ ဖုတ်ကောင်အုပ်ကို လွှတ်လိုက်ပြီ”

ရှကျင်းက အော်ပြောလိုက်သည်။

ကျွီးး

အကြီးစားထရပ်ကား၏ ဘေးတံခါးတစ်ခုသည် ရုတ်တရက် ပွင့်လာသည်၊၊

ထိုအထဲတွင် ပြုပြင်ထားသော လျှပ်စစ်ဂတ်တလင်သေနတ်တစ်လက်ကို ရှိနေသည်၊၊

“အကာကွယ်လိုင်းကို ထိန်းထားကြ”

ရွှီးးးးးး

ဒက် ဒက် ဒက် ဒက် ဒက်

ပြောင်းခြောက်ခုပါသော ဤသားရဲသည် ဆူညံသံဖြင့် ရှေ့သို့တက်လာသော ဖုတ်ကောင်များကို ဆုတ်ဖြဲလိုက်သည်။

သို့သော် နောက်ကျသွားလေပြီ—

သူတို့သည် ယခုအချိန်တွင် ဘေးနှစ်ဖက်လုံးမှ တိုက်ခိုက်ခံနေရသည်။