အလစ်တိုက်ခိုက်မှု

ရထားလမ်းကြောင်းအပြင်ဘက်ရှိ လမ်းများမှ နားမခံသာသော ပေါက်ကွဲသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

လူတိုင်းသည် ထိတ်လန့်ကာ တုန်ခါမှုကြောင့် ကြက်သေသေသွားကြပြီး၊ အကြည့်များကို ပေါက်ကွဲမှုဖြစ်ပေါ်သည့် နေရာသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်—အနက်ရောင်ယဉ်တန်းမှ လမ်းကြမ်းယာဉ်များစွာသည် ပေါက်ကွဲဖျက်ဆီးခံရပြီး၊ မီးတောက်များ ကောင်းကင်သို့ တဟုန်းထိုး လောင်ကျွမ်းနေကာ၊ ထူထပ်သော အနက်ရောင်မီးခိုးများ လေထဲသို့ တလူလူ တက်လျက်ရှိသည်။

ဟွမ်မိုနှင့် သူ၏အဖွဲ့သည် လုံးဝတစစီပျက်စီးသွားကြပြီး၊ ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များသည် လေထဲတွင် လွင့်မျောနေသော အဝတ်စုတ်များအဖြစ်သာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

အကြီးစားထရပ်ကား၏ ခရီးသည်ထိုင်ခုံတွင် ထိုင်နေသော ခရမ်းရောင်ဆံပင်နှင့် လိုလိုသည်၊ ကော်အာ၊ ဟွမ်မိုနှင့် တာ့ရုံတို့သည် ယင်ကောင်များကဲ့သို့ ပျက်စီးသွားသည်ကို မြင်ပြီးနောက်၊ နောက်ဆုံးတွင် မလွှဲမရှောင်နိုင်သောအန္တရာယ်ကို ခံစားမိလာသည်။ သူမ၏ မျက်နှာသည် ဖြူရော်သွားကာ ထိတ်လန့်နေသော အကြည့်များဖြင့် ကျောက်လုံကို လိုက်ရှာနေသည်။

ယဉ်တန်းသည် အထိန်းအကွပ်မဲ့ ဖြစ်လျက်ရှိသည်။

ကျီးနက်လေးကောင်အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ကျောက်လုံသည် အင်အားအကြီးဆုံးဖြစ်သည်။ သူ၏ အံ့ဖွယ်ပြန်လည်ကောင်းမွန်နိုင်စွမ်းသည် လုရှင်းချန်ကို သေလုနီးပါး ဖြစ်စေခဲ့သည်။ သူရှိနေသရွေ့၊ ယဉ်တန်းသည် လုံးဝပြိုကွဲမသွားပေ။

ထိုစဉ်၊ လင်းရှန်သည် မြို့လမ်းများမှ ဖုတ်ကောင်များ ပိုမိုစီးဆင်းလာပြီး၊ ၎င်းတို့ပတ်လည်တွင် မြူခိုးများ ပို၍ထူထပ်လာသည်ကို သတိပြုမိသည်။ သူ၏မျက်နှာအမူယာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

“ရှားရှား၊ ငါ့ကို ကာကွယ်ပေး၊ အဲဒီစွမ်းအားရှင်က အနီးမှာပဲ ရှိရမယ်”

ဖုတ်ကောင်အုပ်ကို ထိန်းချုပ်နေသူသည် မည်သူပင်ဖြစ်စေ၊ ချက်ချင်းဖယ်ရှားပစ်ရမည်။ ပြီးခဲ့သောအကြိမ်က သူတို့ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့သော ဖုတ်ကောင်စစ်တပ်သည် ရထားကို လမ်းချော်လုနီးပါးဖြစ်စေခဲ့သည်။ လင်းရှန်သည် မစွန့်စားလိုပေ။

သူသည် သေနတ်နှင့် လျှပ်စစ်ဓားကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ရထားပေါ်မှ ပြေးဆင်းသွားသည်။

ဝီးးး

စိတ်စွမ်းအင်လှိုင်းတစ်ခုသည် အပြင်သို့ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး၊ ဖုတ်ကောင်များစွာကို လွင့်ထွက်စေကာ လင်းရှန်အတွက် လမ်းကြောင်းတစ်ခု ရှင်းလင်းပေးသည်။

ကီကီအနောက်မှ အနီးကပ်လိုက်လာသော ရှားရှားသည် ရထားပေါ်မှ ခုန်ဆင်းကာ သူမ၏ ဗုံးပစ်လောင်ချာကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

ဝုန်းး အုန်းး

ဝုန်းး ဘန်း

ဗုံးသီးကျည်များသည် ဖုတ်ကောင်အုပ်အတွင်း ပေါက်ကွဲသွားပြီး၊ ခြေလက်များနှင့် ပုပ်သိုးနေသော အသားများကို လွင့်ထွက်စေသည်။ ထိုစဉ်၊ ရှကျင်းတို့အဖွဲ့သည် ကျည်ဆန်မိုးရွာကာ ဖုတ်ကောင်များကို ပစ်ခတ်နေသည်၊၊

လင်းရှန်သည် တစ်ဖက်တွင် စက်သေနတ်ဖြင့် ပစ်ခတ်ရင်း၊ တစ်ဖက်တွင် လျှပ်စစ်ဓားဖြင့် ခုတ်ထစ်ကာ၊ ကျီးကန်းနက်ယဉ်တန်း၏ လှုပ်ရှားမှုများကို စကင်ဖတ်ကာ ရန်သူအုပ်ထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသည်။

ဒက် ဒက် ဒက်

မြူခိုးထဲမှ သေနတ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း၊ လင်းရှန်သည် ရှောင်တိမ်းလိုက်ပြီး၊ ရထားလမ်းဘေးရှိ နံရံတစ်ခုကို လျင်မြန်စွာ ဖြတ်ကျော်သွားသည်။ တမဟုတ်ချင်း၊ သူသည် ရန်သူ၏ ယာဉ်ဖွဲ့စည်းမှုထဲသို့ ခုန်ဝင်ကာ၊ ရထားကို ပစ်ခတ်နေသော လူဆိုးနှစ်ဦးကို ဓားဖြင့် ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

ဒရုန်းတစ်စင်းသည် ခေါင်းပေါ်တွင် တဝီဝီမြည်လျက်၊ ကီကီထံသို့ တိုက်ရိုက် ပို့လွှတ်နေသည်။

သူမ၏အသံသည် လင်းရှန်၏ ရေဒီယိုမှ တစ်ဆင့် ထွက်ပေါ်လာသည်၊၊

“လင်းရှန်၊ နာရီလက်တံ ၂နာရီက အနက်ရောင်ထရပ်ကား၊ ခရီးသည်ထိုင်ခုံမှာ—မိန်းမတစ်ယောက်ရှိတယ်”

ရထားပေါ်မှ ကီကီသည် ဒရုန်းကို ထိန်းချုပ်ကာ၊ ရုပ်ပုံများကို အနီးကပ်ချဲ့ထားသည်။ ထရပ်ကား၏ ခရီးသည်ထိုင်ခုံတွင်၊ မျက်လုံးများ အစိမ်းရောင်တောက်နေသော ထူးဆန်းသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် ထိတ်လန့်နေသည့်အမူယာဖြင့် ထိုင်နေသည်။

ထိုသူသည်ပင် စွမ်းအားရှင်ဖြစ်ရမည်။

“ပစ်မှတ်တွေ့ပြီ”

လင်းရှန်သည် မတွန့်ဆုတ်ဘဲ၊ ထရပ်ကား၏ နောက်ခန်းသို့ သေနတ်ဖြင့် ပစ်ခတ်လိုက်သည်။

ဒက် ဒက် ကလန် ကလန်

သူ၏ ကျည်ဆန်များသည် သံချပ်ကာနှင့် ကျည်ကာမှန်ပေါ်တွင် အချည်းနှီးပင် ပြန်ကန်ထွက်သွားသည်။

သို့သော်၊ အတွင်းထဲရှိ ခရမ်းရောင်ဆံပင်နှင့် အမျိုးသမီးသည် ထိတ်လန့်စွာ ကြက်သေသေသွားသည်။

“မင်းကိုတွေ့ပြီ”

လင်းရှန်သည် ပြုံးလိုက်သည်။ သူမသည်ပင် ပစ်မှတ်ဖြစ်သည်။

သူထပ်မံတိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်၊ ရုတ်တရက် သူ၏နောက်ဘက်မှ မီးတောက်များ ပေါ်လာသည်၊၊

ဝုန်းးး

မီးတောက်ပေါက်ကွဲမှုတစ်ခု လေထဲသို့ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ လောင်ကျွမ်းနေသော မီးတောက်ထဲမှ ပုံရိပ်တစ်ခု အလျင်အမြန် ထွက်ပေါ်လာသည်—

ကျောက်လုံ...

လင်းရှန်၏ မျက်ကွယ်ထောင့်မှ၊ ကျောက်လုံသည် တိုက်ခိုက်လာပြီး၊ သူ၏ လက်သီးသည် လေထုကို ခွင်း၍ လင်းရှန်၏ ဦးခေါင်းခွံကို ပစ်မှတ်ထားလိုက်သည်။

“သေစမ်း...”

လုရှင်းချန်သည် သတိပေးရန် အချိန်မရှိခဲ့ပေ—ကျောက်လုံသည် အလွန်နီးကပ်နေလေပြီ။

သို့သော် ကျောက်လုံ၏ လက်သီးသည် ပစ်မှတ်ကို ထိတော့မည့်အချိန်တွင်၊ လင်းရှန်သည် ရုတ်တရက် သူ၏ဘယ်လက်ကို လှန်လိုက်သည်—

ဧရာမသံမဏိဒိုင်းကာတစ်ခု ချက်ချင်းပေါ်ထွက်လာသည်၊၊

ဘန်းးး

ကျောက်လုံ၏ အားပြင်းသော လက်သီးသည် သံမဏိပေါ်သို့ ရိုက်ခတ်သွားပြီး၊ ဒိုင်းကာကို ခေါက်ရိုးကျိုးစေသော်လည်း၊ လင်းရှန်သည် လုံးဝထိခိုက်မှုမရှိခဲ့ပေ။

ကျောက်လုံ၏ မျက်လုံးများ အံ့အားသင့်စွာ ပြူးကျယ်သွားသည်။

ဒီသံမဏိက ဘယ်ကရောက်လာတာလဲ၊၊

ဒီကောင်က လျှပ်စစ်စွမ်းအားရှင်မဟုတ်ဘူးလား၊၊

သူတုန့်ပြန်ရန် အချိန်မရှိခင်—

ဂျစ် ဂျစ် ဝှစ်

မျက်စိကျိန်းစေသည့် လျှပ်စစ်စီးကြောင်းတစ်ခု သူ၏မျက်နှာဆီသို့ ပစ်လွှတ်လာသည်။

၎င်းသည် သူ၏ ပါးပြင်ကို ဖြတ်လောင်ကျွမ်းကာ၊ လျှပ်စစ်စီးကြောင်းသည် သူ၏ ဦးခေါင်းနောက်ဘက်မှ ထွက်ပေါက်ဖြစ်သွားသည်။

သွေးများ ပန်းထွက်ခြင်းမရှိသော်လည်း၊ လင်းရှန်သည် ချက်ချင်း ဒိုင်းကာဖြင့် ကျောက်လုံ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားစေသည်။

ဝုန်းးး

ကျောက်လုံ လေထဲသို့ လွင့်ထွက်သွားပြီး—မြေပေါ်သို့ မကျရောက်မီ၊ မီးတောက်တိုင်လုံးတစ်ခု ဟုန်းကနဲ ထွက်ပေါ်လာကာ၊ သူ့ကို လုံးလုံးလျားလျား ဝါးမျိုလိုက်သည်။

“သတိထား၊ ဒီလူက အံ့ဖွယ်ပြန်လည်ကောင်းမွန်နိုင်စွမ်းရှိတယ်”

လုရှင်းချန်က နောက်မှ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ထင်ထားသည့်အတိုင်း—လျှပ်စစ်ဖြင့် ထိမှန်ခံရပြီး မီးလောင်သေဆုံးသွားသင့်သော်လည်း၊ ကျောက်လုံသည် ပြန်ထလာသည်၊၊

သူသည် မီးတောက်များထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ သူ၏ လောင်ကျွမ်းနေသော ခန္ဓာကိုယ်မှ အငွေ့များ ထွက်ပေါ်နေသော်လည်း၊ လင်းရှန် သို့မဟုတ် လုရှင်းချန်ကို တိုက်ခိုက်မည့်အစား၊ သူသည် ရုတ်တရက် ဦးတည်ချက်ပြောင်းလိုက်သည်—

—ရှားရှားနှင့် ကီကီထံသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ပြေးဝင်သွားသည်။

“ဖာ့ခ်...သူက ဓားစာခံယူပြီး မင်းရဲ့ရထားကို လုယူဖို့ ကြိုးစားနေတာ”

လုရှင်းချန်၏ မျက်နှာသည် ဒေါသဖြင့် တင်းမာသွားသည်။

သူသည် ရိုးသားစွာ ယှဉ်ပြိုင်လျှင် အနိုင်မရသဖြင့် ညစ်ပတ်သောနည်းလမ်းများကို အသုံးပြုသည့် သူရဲဘောကြောင်သူများကို မုန်းတီးသည်။ ဒေါသထွက်လျက်၊ သူသည် မြေပြင်ကို အားယူကာ သူ၏ခြေထောက်အောက်တွင် မီးတောက်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ၊ ရှေ့သို့ တဟုန်ထိုး ပြေးသွာသည်၊၊

“ငါ မီးနတ်ဘုရား၊ ဒီမှာရှိတယ်၊ မင်းလုပ်ရဲလား”

လင်းရှန်သည် ကြည့်နေရင်း၊ မျက်နှာကို ရှက်ရွံ့စွာ လက်ဖြင့်အုပ်ထားလိုက်မိသည်။

“လခွမ်း… ဒီကောင်က အရမ်းကို ပြဇာတ်ဆန်လွန်းတယ်”

သို့သော် ကျောက်လုံသည် လုံးဝငတုံးတစ်ယောက်ဖြစ်သည်—

ပြေးစရာလမ်းကြောင်းအားလုံးထဲမှ၊ သူသည် ရှားရှားနှင့် ကီကီထံသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ပြေးသွားရသည်…

ကျောက်လုံသည် သူ၏ယဉ်တန်းသည် ပျက်စီးလုနီးနေပြီဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်ပြီး၊ စိတ်ပျက်အားလျော့နေသည်။ သူသည် လင်းရှန်ကို သတ်ရန် မအောင်မြင်ခဲ့သလို၊ လုရှင်းချန်ကိုလည်း အနိုင်မယူနိုင်ခဲ့ပေ။

သို့သော်—

ရှားရှားနှင့် ကီကီသည် လင်းရှန်အတွက် အရေးပါပုံရသည်။

သူတို့ကို ဖမ်းနိုင်လျှင်၊ သူသည် အခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်နိုင်ပေမည်။

သူသည် ရှေ့သို့ ခုန်ဝင်လိုက်သည်—

သို့သော် ရုတ်တရက် လေထဲတွင် တောင့်တင်းသွားသည်။

ကျောက်လုံ၏ မျက်လုံးများ ထိတ်လန့်စွာ ပြူးကျယ်သွားသည်။

မမြင်နိုင်သော စွမ်းအားတစ်ခုက သူ့ကို နေရာတွင် ပိတ်လှောင်ထားသည်။

ကီကီ၏ မျက်လုံးများ အေးစက်စွာ ထွန်းလင်းလာပြီး၊ သူမ၏ ဆံပင်များ အလေးချိန်မရှိသည့်အလား လွင့်မျောနေသည်။

“အကို”

ကျောက်လုံ ရှုပ်ထွေးသွားသည်။

သူသည် ကီကီ စွမ်းအားသုံးနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသော်လည်း၊ သူမဘေးမှ ကလေးမလေးက သူမ၏ အစ်ကိုကို ဘာကြောင့် ခေါ်နေရသနည်း၊၊

ထို့နောက်—

ဧရာမအနက်ရောင် အရိပ်တစ်ခု ရုတ်တရက် ရှေ့သို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာသည်။

တောက်ပနေသော သံမဏိဓားကြီးတစ်လက်သည် ကရုဏာမဲ့စွာ အပေါ်မှ ခုတ်ပိုင်းချလာသည်၊၊

ကျောက်လုံ၏ မျက်ဆံများ ကျုံ့သွားသည်။

လခွီး… သူမက အစ်ကိုက ဒီမှာ ရှိနေတာကိုး။

ရွှပ်

ကျောက်လုံ နှစ်ပိုင်းဖြတ်ခံလိုက်ရပြီး၊ သူ၏ အပေါ်ပိုင်းသည် ခြေထောက်များနှင့် ခွဲခွာသွားသည်၊၊

ကီကီက ဟန်အမူယာကင်းမဲ့စွာ သူမ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို လှုပ်ယမ်းလိုက်ကာ၊ ကျောက်လုံ၏ အလောင်းကို ဖုတ်ကောင်အုပ်ထဲသို့ ပစ်ထည့်လိုက်သည်။

ဖုတ်ကောင်များသည် သွေးနံ့ကို ရရှိလိုက်ပြီး၊ အလုအယက်ပင် ကျောက်လုံ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆုတ်ဖြဲကာ စားသောက်နေကြသည်�၊၊

လင်းရှန် မျက်နှာရှုံ့မဲ့လိုက်သည်။

“လခွမ်း...ရက်စက်လိုက်တာ”

လုရှင်းချန် အနားရောက်လာပြီး ကျန်ရှိနေသော ဖုတ်ကောင်များကို မီးတောက်တစ်ခုဖြင့် လောင်ကျွမ်းစေသည်။

သို့သော် အနီးကပ်ကြည့်ရှုလိုက်သောအခါ—

ကျောက်လုံသည် အစိတ်အပိုင်းများအဖြစ် ပြိုကွဲသွားပြီဖြစ်သည်�၊၊

“အာ… ဒီလိုဆို သူ ပြန်ကောင်းနိုင်သေးလား” ကီကီသည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်သည်။

ရှားရှားက ရွံရှာစွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

“သူက ဖုတ်ကောင်ရဲ့ မစင်ဖြစ်သွားပြီ။ အဲဒီကနေ ပြန်လာနိုင်စရာ မရှိတော့ဘူး”

လုရှင်းချန်သည် သူ၏ ဂုဏ်ယူရမည့်အချိန်ကို လုံးဝဆုံးရှုံးသွားသည်ကို သဘောပေါက်ပြီး၊ ရုတ်တရက် အဆင်မပြေဖြစ်သွားသည်။

ထိုအချိန်—

“ဟေ့၊ အကိုကြီး”

ရှားရှားသည် လမ်းတစ်ဖက်သို့ ညွှန်ပြလိုက်သည်။

“အဲဒါ… ရှင့်ရဲ့ RV မဟုတ်လား”

လုရှင်းချန် ချက်ချင်းလှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

သူ၏ အဖိုးတန်မီးနတ်ဘုရား RV သည် အဝေးသို့ ထွက်ပြေးနေသည်။

“ဖာ့ခ်...မဟုတ်သေးဘူး၊ ဘယ်သူတောင်းစားက ငါ့ကားကို ခိုးသွားတာလဲ”