စားဖိုမှူးသခင်၏ ဟင်းချက်နည်း

ပင်မကိုယ်ထည်ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ကိုယ်ပွားသည် ချန်မိသားစုကို ဖော်ရွေသောဝေဖန်မှုနှင့် ပညာပေးမှုအချို့ကို ပေးခဲ့၏။ ချန်မိသားစုတွင် ချန်ယင်းယင်းကို ဆက်လက်ကျိန်ဆဲရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိတော့ပေ။ အကြောင်းမှာ စောစောက ရဲရှင်းဟွေ့၏ မီးလျှံဝင်ပေါက်ဖွင့်လှစ်ခြင်းနှင့် ကိုယ်ပွားပညာတို့မှာ သူတို့ကို လုံးဝဖိနှိပ်ထားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

"ယင်းယင်း၊ မင်းဘာဖြစ်နေတာလဲ။"

စုချန်သည် ချန်ယင်းယင်း တံခါးပေါက်မှထွက်လာစဉ် မျက်လုံးများနီရဲပြီး အထီးကျန်သောအမူအရာရှိသည်ကိုမြင်၏။ သူမသည် အနည်းငယ်သံသယဖြင့် ရှေ့သို့တိုးကာ ရဲဖန်ကို စူးရှသောအကြည့်ဖြင့် တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ထိုအခြင်းအရာကိုမြင်သော် ရဲဖန်က လျင်မြန်စွာရှင်းပြလိုက်၏။

"မရီး၊ ကျွန်တော့်ကိုအဲ့လိုမကြည့်ပါနဲ့။ ဒါက ကျွန်တော်နဲ့ဘာမှမဆိုင်ဘူး။"

"ဟမ်။ မင်းအဲ့မှာရှိနေရဲ့သားနဲ့ မင်းမိန်းမကို ငိုတဲ့အထိ အနိုင်ကျင့်ခံနေရတာတောင် မင်းနဲ့ဘာမှမဆိုင်ဘူးလို့ပြောရဲသေးတယ်။"

ရဲဖန်: "..."

ရဲဖန်မှာ စကားမပြောနိုင်ဖြစ်သွားပြီး သူဆက်မပြောလိုတော့ပေ။ နှစ်ပေါင်းများစွာ သမက်ဖြစ်ခဲ့ပြီးနောက် သူသည် အမျိုးသမီးများနှင့် ဘယ်တော့မှ အကျိုးအကြောင်းဆင်ခြေတက်ရန်မကြိုးစားသည့် ကောင်းမွန်သောအကျင့်တစ်ခုကို တိုးတက်လာခဲ့၏။

"မရီး၊ ရဲဖန်ကိုစိတ်မပူပါနဲ့၊ ဒါတွေက ကျွန်မမိသားစုရဲ့ကိစ္စတွေကြောင့်ပါ…"

ချက်ချင်းပင် ချန်ယင်းယင်းသည် သူမ၏မိသားစုတွင်ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကို အတိအကျပြောပြလိုက်သည်။ ချန်ယင်းယင်း၏ဇာတ်လမ်းကိုနားထောင်ပြီးနောက် ရဲမိသားစုမှလူတိုင်း အနည်းငယ်ဒေါသထွက်သွားကြ၏။ လူတိုင်း၏မကျေမနပ်ဖြစ်သောအသွင်ကိုမြင်သော် ရဲရှင်းဟွေ့က ပြုံးလိုက်ပြီး

"အဆင်ပြေပါတယ်။ အခုအဲ့ဒီလူတွေက သူတို့ရဲ့အနာဂတ်အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းအတွက် စိုးရိမ်နေလောက်ပြီ။"

ဤသို့ပြောပြီးနောက် ရဲရှင်းဟွေ့က ရဲဖန်ကိုကြည့်ကာ

"စကားမစပ်။ ဦးလေး၊ နောက်ထပ်ကိစ္စတစ်ခုရှိသေးတယ်။ ဦးလေးက အကြွေးဆပ်ဖို့ကူညီပေးသရွေ့ ချန်မိသားစုရဲ့အမည်အောက်မှာရှိတဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုအားလုံးကို အဒေါ့်အမည်အောက်ကို လွှဲပြောင်းပေးလိမ့်မယ်။"

"အကြွေးက ဘယ်လောက်လဲ။"

ရဲဖန်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်သည်။

"မများပါဘူး၊ ဘီလီယံ ၂၀ ထက် နည်းနည်းလောက် ပိုနိုင်တယ်။"

ဤငွေမှာ နဂါးဘုရားခန်းမ၏ငွေဟု ယူဆနိုင်သော်လည်း ရဲရှင်းဟွေ့သည် ကိစ္စကိုသူကိုယ်တိုင်ကိုင်တွယ်ခဲ့သောကြောင့် နောက်ပိုင်းတွင် ငွေကိုသူ့ဆီသို့ပေးအပ်ရာတွင် ဘာမှမှားစရာမရှိသင့်ပေ။ သူ၏ကုမ္ပဏီမှ ဂိမ်းအသစ်တစ်ခု ထွက်ရှိတော့မည်ဖြစ်သောကြောင့် အံကိုက်ပင်။

ရဲဖန်သည် ရဲရှင်းဟွေ့က သူ၏ငွေကိုအသုံးပြု၍ ချန်မိသားစုကို ဒေဝါလီခံစေခဲ့ကြောင်းကို မသိပေ။ အဆုံးတွင် သူသည် အပေါက်ကိုဖြည့်ရန် သူ၏ငွေကိုပင် အသုံးပြုရမည်ဖြစ်ပြီး အတွင်းအပြင် စုစုပေါင်း ဘီလီယံ ၄၀ ဆုံးရှုံးသွားမည်ဖြစ်သည်။

ဘီလီယံ ၂၀ ဟူသော အံ့ဩဖွယ်ပမာဏကိုကြားသော် ချန်ယင်းယင်းသည် သူမချန်မိသားစု၏ပိုင်ဆိုင်မှုများကို မလိုချင်ဟု ပြောလို၏။ သို့သော် သူမစကားမပြောမီမှာပင် ရဲရှင်းဟွေ့က လူတိုင်းထံသို့လှည့်ကာ စကားစလိုက်သည်။

"အဲ့ဒီမပျော်ရွှင်စရာအကြောင်းတွေ ဆက်မပြောကြနဲ့တော့။ လူတိုင်းပဲ၊ လာပြီး ကျွန်တော့်လက်ရာကို စမ်းမြည်းကြည့်ကြပါ။ ဒါ့အပြင် ကောင်းမွန်တဲ့အစားအစာက လူတစ်ယောက်ကို စိတ်ပိုကြည်စေနိုင်တယ်။"

လူတိုင်းထိုစကားကိုကြားပြီးနောက် သူတို့သည်လည်း စားပွဲတွင် တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ထိုင်လိုက်ကြ၏။ ရဲဖန်တစ်ဦးတည်းသာ စားပွဲပေါ်မှအဖုံးအုပ်ထားသောဟင်းလျာများကိုကြည့်ကာ ညည်းညူလိုက်သည်။

"ငါစားပြီးရင် စိတ်ပိုဆိုးသွားမှာကိုပဲ ကြောက်တယ်။"

ရဲရှင်းဟွေ့သည် ရဲဖန်၏ညည်းညူသံများကို လျစ်လျူရှုလိုက်၏။ သူသည် ဘေးတွင်ထိုင်ကာ အဖုံးများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ကောက်ယူဖွင့်လှစ်စပြုလိုက်သည်။

"ဒါက ပထမဆုံးဟင်းပွဲပဲ။ မှော်ဆန်သော မာဖော်တိုဖူး။"

စကားပြောနေစဉ်မှာပင် ရဲရှင်းဟွေ့က အဖုံးကို ဖြည်းညင်းစွာဖွင့်လိုက်ရာ အဖုံး၏ပတ်လည်မှ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများစွာ လင်းလက်လာသည်။ ၎င်းမှာ ထမင်းစားပွဲတွင်ထိုင်နေသောလူတိုင်းကို မသိစိတ်ဖြင့် သူတို့၏မျက်လုံးများကို ကျဉ်းမြောင်းသွားစေ၏။

"သေစမ်း။ တကယ်ပဲ အလင်းထွက်နိုင်တာလား။"

ဇီးကွက်သည် ဤမြင်ကွင်းကို မယုံနိုင်စွာကြည့်လိုက်သည်။ ရွှေရောင်အလင်းတန်းပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် လူတိုင်းသည် တောက်ပနေသော မာဖော်တိုဖူးတစ်ပွဲကို မြင်နိုင်ကြ၏။ မာဖော်တိုဖူး၏စပ်သောမွှေးရနံ့သည် ချက်ချင်းပျံ့နှံ့သွားပြီး လူတိုင်းကို မသိစိတ်ဖြင့် ဤမူးယစ်စေသောအနံ့ကို အသက်ပြင်းပြင်းရှူရှိုက်စေသည်။

"နောက်တစ်ခုက ဒုတိယဟင်းပွဲ၊ အထူးငရုတ်ပွနဲ့ ဝက်သားမျှင်ကြော်။"

"တတိယဟင်းပွဲ၊ သူတောင်းစားကြက်သား။"

"အထူးဂေါ်ဖီထုတ်ကြော်။"

"သလင်းကျောက်ဖီးနစ်။"

"သစ်ကြားသီးဆော့စ်ဘဲပေါင်း။"

"ဘဝတစ်ပတ်လည် ကော်ပြန့်လိပ်။"

"ကြက်သွန်ဖြူဆော့စ်ဝက်သားကြော်။"

"ငါးရှဉ့်ကြီးပေါင်း။"

"ဂေါ်ဖီထုတ်လိပ်ပြုတ်။"

ဟင်းပွဲတိုင်းပေါ်ပေါက်လာသည်နှင့်အတူ မျက်စိကျိန်းစေသောရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီးနောက် မူးယစ်စေသောအမွှေးရနံ့တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။ အံ့ဩစရာအကောင်းဆုံးအချက်မှာ ဤအမွှေးရနံ့များမှာ လုံးဝရောနှောပြီး တိုက်ခိုက်ခြင်းမရှိခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

ဟင်းပွဲတိုင်းတွင် ၎င်း၏ကိုယ်ပိုင်ထူးခြားသောအမွှေးရနံ့ရှိပြီး ၎င်းမှာ အတော်ပင်မှော်ဆန်၏။

စိတ်ဓာတ်ကျနေသော ချန်ယင်းယင်းသည် ဤဟင်းပွဲများကိုအနံ့ခံပြီးနောက် ရုတ်တရက် များစွာစိတ်ပိုကောင်းလာသည်။ ပို၍တိတိကျကျပြောရလျှင် ဤမှော်ဆန်သောဟင်းပွဲများ၏အထူးအာနိသင်များနှင့် အမွှေးရနံ့များက သူမ၏စိတ်ဓာတ်ကျနေသောစိတ်အခြေအနေကို ဖုံးလွှမ်းသွားခြင်းဖြစ်၏။

ရှိနေသူအားလုံး မှင်သက်သွားကြသည်။ အမြဲတမ်းအမူအရာကင်းမဲ့သောမျက်နှာရှိပြီး အရာအားလုံးကို အထင်သေးသလိုကြည့်တတ်သော ရဲရှင်းချန်ပင်လျှင် အနည်းငယ်ထိတ်လန့်သွား၏။ ဤထိတ်လန့်မှုမှာ ခဏတာမျှသာဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ မသေမျိုးဧကရာဇ်တစ်ပါးသည် သူ၏ဂုဏ်သိက္ခာကို မဆုံးရှုံးစေရပေ။

"မင်းရဲ့ချက်ပြုတ်ပညာက ဘယ်ကရတာလဲ။ ဒါက အရမ်းအံ့ဩဖို့ကောင်းတာပဲ။"

ရဲဖန်သည် ပထမဆုံးစကားပြောသူဖြစ်သည်။ ရဲဖန်၏မေးခွန်းကိုကြားသော် ရဲလန်ယွဲ့က ခနဲ့တဲ့တဲ့ပြုံးလိုက်ပြီး

"သူက ထရပ်ကားတိုက်ခံရပြီးသေသွားတဲ့ တာအိုရသေ့အိုတစ်ပါးဆီက သင်ယူခဲ့တာပဲဖြစ်ရမယ်။ ငါတို့ရှင်းဟွေ့က ကျွမ်းကျင်မှုတစ်ခုရတိုင်း တာအိုရသေ့အိုတစ်ပါး သေဆုံးသွားလိမ့်မယ်။"

ရဲလန်ယွဲ့၏ညည်းညူသံများကိုကြားသော် လူအများအပြား ရယ်မောလိုက်ကြသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဝါးစားသံသည် ဤသဟဇာတဖြစ်မှုကို ဖြတ်တောက်လိုက်၏။ လူတိုင်းသည် ဝါးစားသံလာရာဆီသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ပေါင်ပေါင်းသည် အများအပြားစားသုံးစပြုနေပြီဖြစ်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ပေါင်ပေါင်းအပြင် သူမ၏ဘေးတွင်ထိုင်နေသော ညီမလေးလင်အာသည်လည်း စားသုံးနေပြီဖြစ်သည်။

ပေါင်ပေါင်းစားသုံးနေပုံကိုမြင်သော် လူတိုင်းသည် အကယ်၍ သူတို့သာ ရဲရှင်းဟွေ့ကို ဆက်လက်ညည်းညူနေမည်ဆိုလျှင် သူတို့စားသုံးနိုင်တော့မည်မဟုတ်ကြောင်းကို သိလိုက်ကြ၏။ ချက်ချင်းပင် လူတိုင်းသည် စားသုံးစပြုလိုက်ကြသည်။

ဤအစားအစာမှာ လူတိုင်းအတွက် အလွန်ပျော်ရွှင်ဖွယ်ဖြစ်သည်။

၎င်းကိုမပျော်ရွှင်ဖွယ်ဟုမထင်သော တစ်ဦးတည်းသောသူမှာ ပေါင်ပေါင်းဖြစ်၏။ အစားအစာမှာ အလွန်အရသာရှိသော်လည်း ပမာဏမှာ သူမအတွက် အမှန်တကယ်မလုံလောက်ပေ။

ဝက်ဝံကန်းအတွက်မူ သူ၏ကိုယ်ထဲမှကူနှင့်ပတ်သက်သောပြဿနာကို ဖြေရှင်းပြီးကတည်းက သူ၏စားချင်စိတ်မှာ ပုံမှန်မဟုတ်တော့ခြင်းနည်းပါးသွား၏။ အများဆုံးမှာ သူသည် အရွယ်ရောက်ပြီးသူတစ်ဦး၏ သုံးဆ သို့မဟုတ် လေးဆပမာဏကို စားသုံးပေလိမ့်မည်။

သူချက်ပြုတ်နေကတည်းက သူသည် လူတိုင်းဗိုက်ပြည့်ဝအောင် သေချာပြုလုပ်ရပေမည်။ ရဲရှင်းဟွေ့က တောင်တန်းနှင့်မြစ်ချောင်းများမြေပုံထဲမှ ကြီးမားသောဂျင်ဆင်းတစ်လုံးကို ဆွဲထုတ်လိုက်၏။ ထို့နောက် သူသည် ပေါင်ပေါင်းအတွက် သီးသန့်အစားအစာတစ်ခုကို ထပ်မံပြုလုပ်ပေးခဲ့သည်။

"ပေါင်ပေါင်းအတွက် အထူးပြုလုပ်ထားတဲ့ အလွန်ကြီးမားတဲ့ ဂျင်ဆင်းနဲ့ ဆီးသီးထမင်းကြော် အခုအဆင်သင့်ဖြစ်ပါပြီ။"

ရဲရှင်းဟွေ့ ပေါင်ပေါင်းကို အစာကျွေးနေစဉ်မှာပင် ရဲချန်သည် လီလီယာ နိုင်ငံထူထောင်ရာတွင်ကူညီရေးပြဿနာကို ဆွေးနွေးနေပြီဖြစ်သည်။

"အစီအစဉ်က အရမ်းရိုးရှင်းတယ်။ ငါ၊ ရှင်းချန်၊ ရှင်းဟွေ့နဲ့ ငါ့ညီနှစ်ယောက် မဲနှိုက်ကြမယ်။ ငါတို့တစ်ယောက်ချင်းစီက နိုင်ငံကြီးတစ်နိုင်ငံရဲ့သမ္မတ ဒါမှမဟုတ် ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်အတွက် တာဝန်ယူရမယ်။ ငါတို့သူတို့ကိုသတ်ဖို့မလိုဘူး၊ သူ့ကိုခြိမ်းခြောက်ရုံပဲလိုတယ်။"

ရဲချန်၏စကားကိုကြားသော် သာမန်လူတစ်ယောက်ဖြစ်သော ချန်ယင်းယင်းနှင့် သူမသာမန်လူတစ်ယောက်မဟုတ်တော့ကြောင်းကို မသိသော ယန်အန်နာတို့နှစ်ဦးစလုံး နားမလည်နိုင်ဖြစ်သွားကြသည်။

"ဘာလို့သမ္မတကို ခြိမ်းခြောက်ရမှာလဲ။"

"သူတို့ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ၊ နိုင်ငံထူထောင်တယ်ဆိုတာ။"

"ခင်ဗျားတို့ ဘာတွေပြောနေကြတာလဲ။"

ရဲဖန်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ

"အစ်ကို၊ ခင်ဗျားခွန်းလွန်တောင်ကို သွားမယ်လို့မပြောခဲ့ဘူးလား။ ဘာလို့ငါတို့ရုတ်တရက် သမ္မတကို ခြိမ်းခြောက်ရမှာလဲ။"

"ခွန်းလွန်တောင်ကိုသွားဖို့ အချိန်မသင့်တော်သေးဘူး။ ဒီတစ်ခါ ငါက သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်အတွက် အကူအညီတစ်ခုလုပ်ပေးနေတာပဲ။"

ရဲချန်နှင့် ရဲလန်ယွဲ့နှစ်ဦးစလုံး အစီအစဉ်ကိုသိသောကြောင့် သူတို့သည် ရဲနျဉ်နှင့် ရဲဖန်ကို လီလီယာအကြောင်း ပြောပြလိုက်ကြ၏။

ရဲဖန်မှာ အဆင်ပြေသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူသည် သူ၏အစ်ကိုမှာ မည်သို့သောလူစားမျိုးဖြစ်သည်ကို ကောင်းစွာသိ၏။ သူနှင့်အတွက် မဖြစ်နိုင်စရာမရှိဘဲ သူသည် သူ၏သူငယ်ချင်းများကို နိုင်ငံအသီးသီးမှသမ္မတများကို ပြန်ပေးဆွဲရာတွင်ပင် ကူညီနိုင်သည်။

ရဲနျဉ်မှာမူ အနည်းငယ်မှင်သက်သွား၏။

သူသည် ကမ္ဘာ့နံပါတ်တစ်လူသတ်သမားဖြစ်သော်လည်း ၎င်းမှာ သူကမ္ဘာတစ်ခုလုံး၏ရန်သူဖြစ်နိုင်သည်ဟု မဆိုလိုပေ။

"ငါ့မှာ ဘယ်လိုမိသားစုမျိုးရှိနေတာလဲ။"

×××××