ဝိညာဉ်ရှာဖွေခြင်း

ကျွန်မနာမည်က ယိုချန်း... မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ပေါ့...

အရင်ကတော့ ကျွန်မက သာမန်လူတစ်ယောက်ပါပဲ... နောက်ပိုင်းကျမှ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်က ကျွန်မကိုတွေ့သွားပြီး သူ့တပည့်အဖြစ် ခေါ်သွားခဲ့တာ...

ကျင့်ကြံသူတွေက အင်အားကြီးသူကိုမှ လေးစားကြတယ်... အထူးသဖြင့် အားနည်းတာက အပြစ်တစ်ခုလိုဖြစ်နေတဲ့ မိစ္ဆာဂိုဏ်းတွေမှာဆို ပိုဆိုးတယ်...

ကျွန်မ ဂိုဏ်းထဲကို ပထမဆုံးဝင်သွားတုန်းကဆို လူတိုင်းက ကျွန်မကို အနိုင်ကျင့်လို့ရတဲ့သူတစ်ယောက်လို သဘောထားကြတယ်... မဟုတ်သေးဘူး... ကျွန်မကို လူလို့တောင် ခေါ်လို့မရလောက်ဘူး... တိရစ္ဆာန်တော်တော်များများရဲ့ နေထိုင်မှုဘဝကတောင် ကျွန်မထက်သာပါသေးတယ်...

ဒီလိုပတ်ဝန်းကျင်မှာ ဆက်ရှင်သန်ဖို့အတွက် ယုံကြည်ကိုးကွယ်စရာတစ်ခုသာ မရှိခဲ့ရင် ကျွန်မ အသက်ရှင်ချင်တဲ့စိတ်ကို လွှတ်ချလိုက်တာ ကြာလောက်ပြီ...

ကျွန်မရဲ့ ယုံကြည်ကိုးကွယ်ရာကတော့ ဒဏ္ဍာရီထဲက နတ်ဆိုးကြီး "ကြယ်တာရာဧကရာဇ်" ပဲ...

ကြယ်တာရာဧကရာဇ် သေသွားတာ နှစ်တစ်ရာလောက်ပဲ ရှိသေးပေမဲ့ သူက ဒဏ္ဍာရီတစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့ပြီ... မသေမျိုးကျင့်ကြံရေးလောက တစ်ခုလုံးမှာ ဂိုဏ်းတော်တော်များများက ကြယ်တာရာဧကရာဇ်ရဲ့ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုတွေကို မှတ်တမ်းတင်ထားတဲ့ ကျောက်ပြားတွေ ရှိကြတယ်...

ကြယ်တာရာဧကရာဇ်ကို ယုံကြည်တဲ့သူတစ်ယောက်အနေနဲ့ ကျွန်မက ကြယ်တာရာဧကရာဇ်ဂိုဏ်းထဲကို ဝင်ခဲ့တယ်...

ဂိုဏ်းထဲကလူတွေအားလုံးက ကြယ်တာရာဧကရာဇ်ကို ယုံကြည်ကြပေမဲ့ သူတို့အချင်းချင်းမှာတော့ တန်ဖိုးအဆင့်အတန်းတွေ ခွဲခြားထားကြသေးတယ်... အဲဒီထဲမှာ... ကျွန်မက အနိမ့်ဆုံးပဲ... အကြောင်းပြချက်က ရိုးရှင်းပါတယ်... ကျွန်မမှာ အင်အားမရှိလို့တဲ့...

တစ်နေ့မှာတော့ ကျွန်မတို့က ဂိုဏ်းရဲ့နေ့စဉ်လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်ဖြစ်တဲ့ ယဇ်ပူဇော်ပွဲကို နောက်တစ်ခါ ထပ်လုပ်နေကြတယ်... ဒီတစ်ခါမှာတော့ ကျွန်မတို့က ကြယ်တာရာဧကရာဇ် ကျဆုံးခဲ့တဲ့နေရာကို ယဇ်ပူဇော်ဖို့နေရာအဖြစ် ရွေးလိုက်ကြတယ်...

ဘယ်သူမှ မထင်ထားတာက ဒီယဇ်ပူဇော်ပွဲမှာ အာကာသ လမ်းကြောင်းတစ်ခု တကယ်ကြီး ပေါ်လာတာပဲ...

ဘယ်သူမှာမှ မရင်းနှီးတဲ့ အာကာသ လမ်းကြောင်းထဲကို ဝင်ဖို့သတ္တိမရှိကြဘူး... ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီလမ်းကြောင်းက ဘယ်ကိုရောက်သွားမလဲဆိုတာ သူတို့မသိကြဘူးလေ...

ဒါနဲ့ပဲ... အားလုံးက တစ်ယောက်ယောက်ကို အရင်ဝင်ပြီး စူးစမ်းခိုင်းဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြတယ်... နောက်ဆုံးမှာတော့... သူတို့က ကျွန်မလို မထင်မရှားလူတစ်ယောက်နဲ့ တခြားကံမကောင်းတဲ့ လူငယ်တစ်ယောက်ကို ရွေးလိုက်ကြတယ်...

ကျွန်မတို့နှစ်ယောက် အာကာသ လမ်းကြောင်းထဲ ဝင်သွားပြီးတဲ့နောက်မှာ ထူးဆန်းတဲ့ကမ္ဘာတစ်ခုကို ရောက်သွားတယ်... ဒီကမ္ဘာမှာ ကျင့်ကြံသူတွေက အရမ်းနည်းပြီး ရှိပြန်ရင်လည်း အားနည်းတဲ့သူတွေချည်းပဲ...

ဒီမှာ ကျင့်ကြံသူတွေ သိပ်မရှိဘူး... ကျင့်ကြံဖို့ပစ္စည်းတွေလည်း မရှိသလောက်ပဲ... ဒါပေမဲ့ မသေမျိုးကျင့်ကြံရေးလောကမှာမရှိတဲ့ တခြားထူးခြားတဲ့စွမ်းအင်တစ်မျိုးတော့ ရှိတယ်...

ဒီစွမ်းအင်ကို လေ့လာဖို့အတွက် ကျွန်မက ဒီမှာပဲဆက်နေပြီး မသေမျိုးလောကကို ပြန်ဖို့နည်းလမ်းရှာတာကို ခဏရပ်ထားလိုက်တယ်... ကြိုးစားရင် ကြိုးစားသလောက်တော့ ရတာပဲ... ကျွန်မ မနားမနေ ကြိုးစားပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ ဒီထူးဆန်းတဲ့စွမ်းအင်နဲ့ ကျွန်မရဲ့မိစ္ဆာစွမ်းအင်ကို ပေါင်းစပ်ဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခုကို နောက်ဆုံးမှာ ရှာတွေ့သွားခဲ့တယ်... ပြီးတော့ မိစ္ဆာဖြစ်နေတဲ့ သတ္တဝါတွေကို အများကြီးထုတ်လုပ်နိုင်တဲ့ လက်နက်တစ်ခုကို ဖန်တီးနိုင်ခဲ့တယ်...

ဒါသာရှိရင် ကျွန်မ မသေမျိုးကျင့်ကြံရေးလောကကို ပြန်သွားရင်တောင် ဘယ်သူကမှ ကျွန်မကို အလွယ်တကူ အနိုင်ကျင့်ရဲတော့မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ယုံကြည်တယ်...

ပျော်နေတဲ့စိတ်နဲ့ ကျွန်မလုပ်ထားတဲ့ ရေဒီယိုသတ္တိကြွကျောက်တုံးကြီးကို ဝှက်ထားလိုက်ပြီး အသေးတစ်တုံးကိုယူကာ ဒီနေရာကနေထွက်ပြီး အနားကမြို့တစ်မြို့ဆီကို ထွက်လာခဲ့တယ်...

လမ်းမှာ ကျွန်မ ခွေးတစ်အုပ်နဲ့တွေ့တော့ ရေဒီယိုသတ္တိကြွကျောက်တုံးရဲ့စွမ်းအားကို ဒီခွေးတွေနဲ့ စမ်းဖို့ အခွင့်အရေးရသွားတာပေါ့...

စမ်းသပ်ပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ ကျွန်မ အရမ်းကျေနပ်သွားတယ်... ကျွန်မက ခွေးဒါဇင်နဲ့ချီပြီး ရာနဲ့ချီတဲ့အထိ ချက်ချင်း မိစ္ဆာအဖြစ်ပြောင်းပစ်နိုင်ခဲ့တယ်... သူတို့တွေက ကျွန်မရဲ့ အစေခံတွေ ဖြစ်လာကြတယ်...

အကြီးဆုံးနဲ့ အဆိုးဆုံးခွေးကို သတ်တော့မယ့်အချိန်မှာပဲ ကျွန်မ ယုံကြည်ကိုးကွယ်တဲ့သူက ကျွန်မရှေ့ကို ရောက်လာခဲ့တယ်... တစ်ယောက်တည်းလည်း မဟုတ်ဘူး... နှစ်ယောက်တောင်...

ကျွန်မ အရမ်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားတယ်... ကျွန်မရဲ့တသက်မှာ ဒဏ္ဍာရီထဲကလူကို တွေ့ရလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်တုန်းကမှ မထင်ခဲ့ဘူး...

ဒါပေမဲ့... ကျွန်မ ဘယ်လိုမှ မထင်ထားခဲ့တာက ကျွန်မရဲ့ ယုံကြည်ကိုးကွယ်ရာ... ကျွန်မရဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အားကိုးရာက ကျွန်မကို သတ်ချင်နေတာပဲ...

အခုတော့ ကျွန်မနားလည်သွားပြီ... ဘယ်လိုယုံကြည်မှု... ဘယ်လိုစိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အားကိုးရာမှ အားကိုးလို့မရဘူးဆိုတာကိုပေါ့... ကိုယ့်ကိုယ်ကိုပဲ အားကိုးရမယ်... အင်အားကြီးတဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုကသာ အစစ်အမှန်ဆုံးပဲ...

အခုဆိုရင် ကျွန်မက အရမ်းကို အစွမ်းထက်နေပြီ...

ရေဒီယိုသတ္တိကြွ မိစ္ဆာစွမ်းအင် နယ်နိမိတ်ထဲမှာ ကျွန်မက ရှုံးတယ်လို့မရှိဘူး... ကျွန်မက မသေနိုင်တဲ့သူပဲ..."

.......

ယိုချန်းက ရဲရှင်းဟွေ့နှင့် ရဲရှင်းချန်ကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ကြည့်လိုက်၏။

“ကျွန်မတစ်ဘဝလုံးရဲ့ တစ်ဝက်လောက် ခင်ဗျားတို့ကို ယုံကြည်ကိုးကွယ်ခဲ့တာ... အခု... ခင်ဗျားတို့က ကျွန်မရဲ့ အစေခံကျွန် ဖြစ်ပေးရတာ သိပ်များတယ်လို့တော့ မထင်ဘူးမလား...”

စကားပြောနေစဉ်တွင် ယိုချန်းက သူမ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်ကို လျှာဖြင့်သပ်လိုက်ရာ ရဲရှင်းဟွေ့၏ နှလုံးသားထဲတွင် အေးစက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ရဲရှင်းဟွေ့က စီးကရက်တစ်လိပ်ကို ဖြစ်သလို ထုတ်ယူ၍ သူ၏ စိတ်နှလုံးကို ငြိမ်သက်စေရန် အားရပါးရ တစ်ချက် ရှိုက်ဖွာလိုက်ပြီးနောက် သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်၏။ “ဇာတ်လိုက်ရှေ့မှာ ဒီလိုစကားမျိုး ပြောရဲတာ... မင်းက တကယ်ကို မသေချင်လို့ သေလမ်းရှာတဲ့ကောင်ပဲ...”

ဤမိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ၏ ကံကြမ္မာကို ရဲရှင်းဟွေ့ သိနေ၏။ သူ၏ အစ်ကိုကြီးရှေ့တွင် မည်သူမျှ ကြွားဝါခွင့် မရှိပါတကား။

ထိုအချိန်၌ပင်...

ရဲရှင်းချန်က လက်ဟန်တစ်ခု ပြုလုပ်လိုက်သောအခါ ခရမ်းရွှေရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု ကောင်းကင်ယံမှ ထိုးကျလာသည်။

“ရင်ပြင်ကြယ်ကွက်စိတ်...”

ဤအလင်းတန်းကို ရင်ပြင်ကြယ်ကွက်စိတ်ဟု ခေါ်ဆိုပြီး ၎င်းက ကြယ်များ၏ စွမ်းအင်ကို အသုံးပြုထားသော တံဆိပ်ခတ် သိုင်းကွက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ သိုင်းကွက်၏ စွမ်းအားမှာ အလွန် မပြင်းထန်သော်လည်း ၎င်း၏ အားသာချက်မှာ သိုင်းကွက်အတွင်းနှင့် အပြင်မှ စွမ်းအင်များကို သီးခြားခွဲထုတ်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

တိုက်ခိုက်ရေးအတွေ့အကြုံ အလွန်များပြားသော ရဲရှင်းချန်က ယိုချန်း၏ အလျင်အမြန် ပြန်လည်ရှင်သန်စွမ်းရည်၏ အရင်းအမြစ်မှာ ရေဒီယိုသတ္တိကြွ မိစ္ဆာစွမ်းအင် ဖြစ်ကြောင်းကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံနှင့် သိမြင်လိုက်သည်။ ၎င်းကိုသာ တားဆီးနိုင်ပါက ယိုချန်း၏ အလျင်အမြန် ပြန်လည်ရှင်သန်စွမ်းရည်မှာ အသုံးမဝင်တော့ချေ။

ယိုချန်းကလည်း ရဲရှင်းချန်၏ အတွေးကို သိမြင်လိုက်၏။

သူမ သိုင်းကွက်ကို ဖျက်ဆီးတော့မည်အပြုတွင် နောက်ထပ် အလင်းတန်းတစ်ခု ကောင်းကင်ယံမှ ထပ်မံကျရောက်လာသည်။ ဤတစ်ကြိမ်... ဤအလင်းတန်းက ယိုချန်း၏ ဦးခေါင်းကို တည့်တည့် ထွင်းဖောက်သွား၏။

ယိုချန်းမှာ မျက်နှာသေနှင့် ရဲရှင်းချန်ကို ကြောင်ငေးကြည့်နေပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်၌ စိတ်သက်သာရာရသွားသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

“ဒါ... ဒါ ကြယ်တာရာဧကရာဇ်လား... ခင်ဗျားလက်ထဲမှာ သေရတာ ကျွန်မအတွက် တကယ်ကို ကံကောင်းတာပဲ...”

ယိုချန်းက သူမ လုံလောက်စွာ အားကောင်းနေပြီဟု ထင်မှတ်ခဲ့သည်။ ထို့အပြင် သူမက ရဲရှင်းဟွေ့နှင့် ရဲရှင်းချန်ထံမှ သူမအား စိတ်ပျက်အားငယ်စေလောက်သည့် အားကောင်းသော စွမ်းအားကို မခံစားမိသဖြင့် အနည်းငယ် မောက်မာနေမိ၏။ သို့သော် ယခုမူကား၊ သူမ၏ မောက်မာမှုက အလွန် စောလွန်းသွားကြောင်း သိရှိလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။

ယိုချန်းကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် ရဲရှင်းချန်က သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သိုင်းကွက်မှာ ပျောက်ကွယ်သွား၏။ ထို့နောက် သူက သူ၏လက်ကို ယိုချန်း၏ ဦးခေါင်းပေါ်သို့ တင်၍ သူမ၏ ဝိညာဉ်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

ထိုဝိညာဉ်မှာ ယိုချန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ခွာသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ပြိုကွဲသွား၏။

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ရဲရှင်းချန် သိလိုက်သည်... ဤသည်မှာ မိစ္ဆာဂိုဏ်းများ၏ မွေးရာပါ လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်ပင် ဖြစ်သည်။ ဂိုဏ်း၏ လျှို့ဝှက်ချက်များ ပေါက်ကြားခြင်းမှ ကာကွယ်ရန် သူတို့က မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ၏ ဝိညာဉ်ကို တစ်စုံတစ်ခု ပြုလုပ်ထားတတ်ကြသည်။

သို့သော် ဤသို့သော လှည့်ကွက်ငယ်လေးဖြင့် ရဲရှင်းချန်ကို မည်သို့ အနိုင်ယူနိုင်မည်နည်း။ ယိုချန်း၏ ဝိညာဉ် ပြိုကွဲသွားသော အခိုက်အတန့်၌ သူက သူ၏ ဝိညာဉ်ကို ကြားခံအဖြစ် အသုံးပြု၍ ယိုချန်း၏ ဝိညာဉ်တစ်ပိုင်းကို စုပ်ယူလိုက်၏။

ဤနည်းလမ်းမှာ ဝိညာဉ်ရှာဖွေခြင်း မဟုတ်တော့ဘဲ ဝိညာဉ်ပေါင်းစပ်ခြင်း အမျိုးအစားတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်ရှာဖွေခြင်းက မှတ်ဉာဏ်များကို လှန်လှောကြည့်ရသည်နှင့် တူ၏။ သို့သော် ဝိညာဉ်ပေါင်းစပ်ခြင်းမှာမူ သူတစ်ပါး၏ ဘဝကို ကိုယ်တိုင် တွေ့ကြုံခံစားရခြင်းနှင့် ညီမျှသည်။ အကယ်၍ ဝိညာဉ်ပေါင်းစပ်ခံရသူ၏ ဝိညာဉ်က အသုံးပြုသူထက် ပိုမိုအားကောင်းပါက ခန္ဓာကိုယ်ကို သိမ်းပိုက်လွှမ်းမိုးသွားနိုင်ခြေ များစွာ ရှိသည်။

သဘာဝအတိုင်းပင်... ကြယ်တာရာဧကရာဇ်ထက် ဝိညာဉ်စွမ်းအား ပိုမိုအားကောင်းသော သတ္တဝါများမှာ အနည်းငယ်မျှသာ ရှိသဖြင့် ရဲရှင်းချန်တွင် ဤသို့သော စိုးရိမ်ပူပန်မှုမျိုး မရှိချေ။

.......

အနီးအနားတွင် ရပ်နေသော ရဲယင်မှာ ရဲရှင်းချန်၏ အပြုအမူကို မြင်သောအခါ အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားလာသည်။

သူက ရဲရှင်းချန်က ယိုချန်း၏ မှတ်ဉာဏ်မှတစ်ဆင့် သူ၏ တည်ရှိမှုကို သိရှိသွားမည်ကို စိုးရိမ်နေ၏။ ယိုချန်းက သူ့အကြောင်း အမှန်တရားကို မသိနိုင်သည်မှာ မှန်သော်လည်း... သူ့ကို ကမ္ဘာဂြိုဟ်သို့ ခေါ်ဆောင်လာသူမှာ ယိုချန်း ဖြစ်သည်။

သူတို့က သူ၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို မသိရှိနိုင်သည့်တိုင် သူ မသေမျိုးကျင့်ကြံခြင်း လောကမှ လာကြောင်းကို သိရှိသွားကြလိမ့်မည်။

.......

ရဲယင် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ရုန်းကန်နေစဉ်မှာပင် ရဲရှင်းချန်ကလည်း ယိုချန်း၏ မှတ်ဉာဏ်အချို့ကို တွေ့ကြုံခံစားလိုက်ရ၏။

၎င်းမှာ အပိုင်းလိုက် မှတ်ဉာဏ်တစ်ခုသာ ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းက ရဲရှင်းချန်ကို မသေမျိုးကျင့်ကြံခြင်း လောကနှင့် ပတ်သက်သည့် သတင်းအချက်အလက်များစွာကို ရရှိစေခဲ့သည်။

ပထမတစ်ခု...

မသေမျိုးကျင့်ကြံခြင်း လောက၏ အချိန်သည် ကမ္ဘာဂြိုဟ်ကဲ့သို့ နောက်ပြန်ဆုတ်သွားခြင်းမရှိဘဲ ရဲရှင်းချန် သေဆုံးပြီးနောက် နှစ်တစ်ရာ ကြာမြင့်သွားခဲ့သည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်တစ်ရာအတွင်း မသေမျိုးကျင့်ကြံခြင်း လောကမှာ များစွာ ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိချေ။ တစ်ခုတည်းသော အပြောင်းအလဲမှာ နတ်ဆိုးကြီး ကြယ်တာရာဧကရာဇ် ကျဆုံးသွားခြင်းပင် ဖြစ်နိုင်သည်။

ထို့အပြင် ရဲရှင်းချန်ကို ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်ခဲ့သော မသေမျိုးဧကရာဇ်များ၏ ဂိုဏ်းများပင်လျှင် စစ်နိုင်ပစ္စည်းများ ခွဲဝေယူခြင်းဖြင့် ပိုမို အားကောင်းလာကြသည်။ သဘာဝအတိုင်းပင်... စစ်နိုင်ပစ္စည်းများအဖြစ် ခွဲဝေခံရသည်မှာ ရဲရှင်းချန်၏ နယ်မြေများသာမက သူ မသေဆုံးမီ တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှုဖြင့် အသတ်ခံခဲ့ရသော မသေမျိုးဧကရာဇ်များ၏ နယ်မြေများလည်း ပါဝင်၏။

ထို့အပြင် ရဲရှင်းချန်က သူ့အား ယုံကြည်ကိုးကွယ်ကြသော မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများနှင့် အဖွဲ့အစည်းများအကြောင်းကိုလည်း သိရှိသွားခဲ့သည်။ သူတို့က ကြယ်တာရာဧကရာဇ်ကို ယုံကြည်ကိုးကွယ်သည့် ကြယ်တာရာဧကရာဇ်ဂိုဏ်းကိုပင် တည်ထောင်ခဲ့ကြရာ သူ့အား စကားမှ မပြောနိုင်အောင် ဖြစ်သွားစေ၏။

ရဲယင်က ရဲရှင်းချန်၏ အပြုအမူကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူက ရဲရှင်းချန်က သူ့ကို ဦးစွာ ကြည့်မလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသောအခါ စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

အမှန်ပင်... ရဲရှင်းချန် မြင်တွေ့ခဲ့သော မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် ရဲယင်အကြောင်း မည်သည့်အရာမျှ မပါဝင်ခဲ့ပေ။

ယိုချန်း၏ ဝိညာဉ်ကိုယ်တိုင်က မပြည့်စုံတော့သဖြင့် သူမ ကျန်ရစ်ခဲ့သော ဝိညာဉ်ထဲမှ မှတ်ဉာဏ်များမှာ သူမ၏ ဝိညာဉ်အတွင်း၌ နက်ရှိုင်းစွာ စွဲထင်နေသော မှတ်ဉာဏ်များသာ ဖြစ်သည်။ ဤမှတ်ဉာဏ်အများစုမှာ မည်သူက သူမကို ထပ်မံ အနိုင်ကျင့်ကြောင်း၊ မည်သူက သူမကို စော်ကားကြောင်း၊ အားအင်ရရှိလာသည့်အခါ မည်သို့ လက်စားချေမည်ဖြစ်ကြောင်း၊ ထိုလူများကို မည်သို့ အရေခွံခွာမည်ဖြစ်ကြောင်း စသည်တို့ကဲ့သို့ အပျက်သဘောဆောင်သော အကြောင်းအရာများသာ ဖြစ်ကြ၏။

ရဲရှင်းချန်က ဤအပျက်သဘောဆောင်သော မှတ်ဉာဏ်များကို ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းသည် မသေမျိုးကျင့်ကြံခြင်း လောက၏ ပုံမှန်အခြေအနေသာ ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။

မသေမျိုးကျင့်ကြံခြင်း လောကတွင် တစ်စုံတစ်ယောက်၌ အားကောင်းသော ခွန်အား သို့မဟုတ် ခိုင်မာသော နောက်ခံ ရှိရန် လိုအပ်သည်။ ၎င်းတို့ မရှိပါက သည်းခံ အောင့်အီးခြင်းသာ ပြုလုပ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။ လူများက အဆုံးတိုင်အောင် သည်းခံနိုင်ပြီး အောင်မြင်မှု ရရှိခဲ့သည့်တိုင် သူတို့ကိုယ်တိုင်က သူတို့ အမုန်းဆုံး လူစားမျိုး ဖြစ်လာကြလိမ့်မည်။

ရဲရှင်းချန်ကလည်း ဤအရာကို တွေ့ကြုံခံစားခဲ့ဖူး၏။ သူက သခင်ကောင်းတစ်ဦးနှင့် တွေ့ဆုံရန် ကံကောင်းခဲ့သော်လည်း သူ၏ ဂိုဏ်းမှာ ဖျက်ဆီးခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ ဂိုဏ်းချုပ်က သူ မသေဆုံးမီတွင် ဂိုဏ်း၏ အမွေအနှစ်များနှင့် ရတနာအများစုကို သူ့အား ပေးအပ်ခဲ့လေသည်။

စာရေးသူ၏ မှတ်ချက်။

ဒီနေရာမှာ Timelineကို ရှင်းပြပါရစေ။ ကျွန်တော်လည်း ဒီဝတ္ထုကို ပြန်လည်မွေးဖွားလာတဲ့ မသေမျိုးဧကရာဇ် ဝတ္ထုတစ်ပုဒ်ကို ဖတ်ပြီးမှ ရေးခဲ့တာပါ။

မသေမျိုးဧကရာဇ်က ပြန်လည်မွေးဖွားပြီး ကမ္ဘာဂြိုဟ်ဆီ ပြန်ရောက်လာပေမယ့် မသေမျိုးလောကရဲ့ အချိန်က မသေမျိုးဧကရာဇ်ရဲ့ ပြန်လည်မွေးဖွားမှုကြောင့် ရပ်တန့်သွားတာ ဒါမှမဟုတ် အစကနေ ပြန်စတာမျိုး မဟုတ်ဘူး။ အဲဒီအစား အချိန်က အရှိန်မြှင့်သွားခဲ့ပါတယ်။ ကမ္ဘာ့အချိန်က နောက်ပြန်ဆုတ်သွားပြီး မသေမျိုးလောကကတော့ နှစ်တစ်ရာ နောက်ပိုင်းကို ရောက်သွားတယ်ပေါ့။

ဒီဇာတ်လမ်းတည်‌ေဆာက်ပံုကို အဲဒီဝတ္ထုထဲမှာ ရှင်းပြထားပေမဲ့ မြန်မြန်ဖတ်တဲ့ ဒါမှမဟုတ် "မသေမျိုးဧကရာဇ်၏ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း" ဝတ္ထုကို မဖတ်ဖူးသေးတဲ့ သူငယ်ချင်းတွေအတွက် ထပ်ရှင်းပြတာပါ။

ဒါကြောင့် Timeline မှာဘာပြဿနာမှ မရှိပါဘူး။