သံေချးခေါင်းဝါးဟော့ခ်
Vol. 17 Ch. 229
လေထုထဲ၌ ရဲရှင်းဟွေ့သည် ဖူရန် အာကာရှီထံမှ ဧကရာဇ်၏ နေထိုင်ရာကို သိရှိထားပြီး ဖြစ်၏။
မူလက ရဲရှင်းဟွေ့သည် ဝါးဟော့ခ်ကို အသုံးပြု၍ ဂြိုဟ်သား သို့မဟုတ် အခြားထူးဆန်းသော သတ္တဝါအဖြစ် ဟန်ဆောင်ရန် စီစဉ်ထားခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း... ရှောင်ဟာ့၏ ပေါ်ထွက်လာမှုက သူ့ကို အံ့အားသင့်စေခဲ့သဖြင့် သူ၏ အစီအစဉ်ကို ပြောင်းလဲလိုက်၏။
ဂျားဗစ်မှတစ်ဆင့် ရဲရှင်းဟွေ့သည် ဖူရန် အာကာရှီမှာ ကျွန်းစုနိုင်ငံ၏ အဆင့်မြင့်အရာရှိတစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း သိရှိခဲ့ပြီး ဧကရာဇ်၏ တည်နေရာကို ထုတ်ဖော်စေရန် သူ့ကို ဖမ်းဆီးကာ အတင်းအကြပ် မေးမြန်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
အစပိုင်းတွင် ရဲရှင်းဟွေ့သည် ဂျားဗစ်အား ကျွန်းစုနိုင်ငံဧကရာဇ်၏ တည်နေရာကို ရှာဖွေခိုင်းရန် ရည်ရွယ်ခဲ့၏။
သို့သော် ရဲရှင်းဟွေ့ကို ပြောစရာစကားမရှိအောင် ဖြစ်စေသည့်အချက်မှာ ကောင်းမွန်စွာ နေထိုင်နေသော ဧကရာဇ်သည် သဘာဝတရားနှင့် နီးကပ်စွာ နေထိုင်ခြင်းကို နှစ်သက်နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
ရေဒီယိုလှိုင်းများနှင့် ဓာတ်ရောင်ခြည်များက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို မထိခိုက်စေရန်အတွက် သူနေထိုင်ရာနေရာတွင် မည်သည့် ဆက်သွယ်ရေးလှိုင်းမှ မရှိချေ။
ဤအချက်က ရဲရှင်းဟွေ့အား ထိုသို့သောအရာကို ယုံကြည်နေသည့် ဧကရာဇ်၏ အိုင်ကျူမှာ အလွန်နိမ့်ကျနိုင်သည်ကို သိရှိစေခဲ့သည်။
ရှောင်ဟာ့နှင့် တစ်တန်းစားတည်းပင် ဖြစ်နိုင်၏။
အဆိုစကားအရ အိုင်ကျူ နိမ့်လေလေ၊ ဆက်သွယ်ရေးလှိုင်းများ၏ ခန္ဓာကိုယ်အပေါ် သက်ရောက်မှုက ကြီးမားလေလေ ဖြစ်သည်။
ဂြိုဟ်တုများဖြင့် ရှာဖွေမည်ဆိုလျှင် အချိန်ပိုမို ကြာမြင့်နိုင်သောကြောင့် ရဲရှင်းဟွေ့သည် ဖူရန် အာကာရှီဟု ခေါ်သော ထိုလူကို အလွယ်တကူ ဖမ်းဆီးလိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။
...
“အမ်... သခင်... ကျွန်တော်တို့ ဧကရာဇ်ရဲ့ တည်နေရာကို ပြောပြပြီးပြီဆိုတော့ ကျွန်တော့်ကို လွှတ်ပေးလို့ မရဘူးလား... အနည်းဆုံးတော့ ကျွန်တော့်ကို ဘောင်းဘီလေး လဲခွင့်ပေးပါဗျာ...”
ဖူရန် အာကာရှီ၏ စကားကို ကြားသောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့က ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ဖူရန် အာကာရှီ၏ ဘောင်းဘီမှာ ပေါင်ခြံမှစ၍ ရွှဲစိုနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ကောင်းကင်ယံမှ အေးစက်သောလေက သူ့အပေါ် တိုက်ခတ်လိုက်တိုင်း သူသည် အလိုအလျောက် တုန်ယင်သွား၏။
ရဲရှင်းဟွေ့က သူ့ကို ရွံရှာသည့်အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ဝါးဟော့ခ်အား ပြောလိုက်၏။ “ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက အသုံးမဝင်တော့ဘူး... လွှတ်လိုက်တော့...”
အမိန့်ရသည်နှင့် ဝါးဟော့ခ်က ခေါင်းညိတ်ကာ ချက်ချင်းပင် လွှတ်ချလိုက်၏။ တစ်ခုတည်းသော ပြဿနာမှာ သူတို့သည် မီတာ တစ်သောင်း မြင့်သော ကောင်းကင်ယံ၌ ရှိနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
ပြုတ်ကျသွားသော ဖူရန် အာကာရှီထံမှ စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်သံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာသည်။
အော်သံများက တဖြည်းဖြည်း တိုးလျှိုသွားပြီး မကြာမီပင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့၏။
ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့က ပြောစရာစကားမရှိဘဲ မေးလိုက်သည်။ “မင်း သူ့ကို ဘာလို့ ပစ်ချလိုက်တာလဲ...”
“ခင်ဗျားပဲ လွှတ်ချလိုက်လို့ ပြောတာ မဟုတ်ဘူးလား...”
ရဲရှင်းဟွေ့ - “...”
ဝါးဟော့ခ်၏ အဖြေကို ကြားသောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့မှာ ပြောစရာ စကားမရှိအောင် ဖြစ်သွား၏။
ထို့နောက် ဝါးဟော့ခ်က ထပ်ပြောသည်။ “သူ မသေလောက်ပါဘူး... ဟုတ်တယ်မလား...”
အော်တိုဘော့တစ်ယောက်အနေနှင့် သူသည် လူများကို အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်လေ့မရှိပေ။ သူသည် ငြိမ်းချမ်းရေးဝါဒီတစ်ဦး ဖြစ်၏။
သူ၏ အဖြေကို ကြားသောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့က “ဒီကောင် ပြုတ်ကျသွားရင် သေချာပေါက် သေမှာပေါ့...” ဟု ပြောချင်စိတ် ပေါက်သွားသည်။
သို့သော် ရဲရှင်းဟွေ့မှာ အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးသွား၏။ သူက မေးလိုက်သည်။ “ဝါးဟော့ခ်... မင်း ဘာလို့ ဒီလောက်တုံးတဲ့မေးခွန်း မေးရတာလဲ... မင်းရဲ့ အိုင်ကျူက မနိမ့်လောက်ပါဘူး... ဟုတ်တယ်မလား...”
ရဲရှင်းဟွေ့၏ စကားကြောင့် ဝါးဟော့ခ်မှာ တစ်ခဏမျှ ကြောင်ငေးသွားပြီးနောက် တစ်စုံတစ်ခုကို သဘောပေါက်သွားသကဲ့သို့ ရုတ်တရက် ဆိုလိုက်၏။ “မှားသွားပါတယ်... ကျွန်တော်မေးလိုက်တဲ့ မေးခွန်းက နည်းနည်း တုံးသွားတယ်... ဒီလောက်အမြင့်ကနေ သူ ဘယ်လိုလုပ် သေနိုင်မှာလဲ... ဘာပဲပြောပြော သူက ခင်ဗျားနဲ့ မျိုးနွယ်တူပဲ မဟုတ်လား...”
ရဲရှင်းဟွေ့ - “...”
“ဝါးဟော့ခ်... မင်း အဲဒီကောင်ရဲ့ အရည်အချင်းတွေကို ငါနဲ့ နှိုင်းယှဉ်နေတာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်...”
“ဟုတ်တာပေါ့... ကျွန်တော်က ခင်ဗျားကို ကြည့်ပြီး လူသားတွေရဲ့ အချက်အလက်တွေကို မှတ်တမ်းတင်ထားတာ... ပြောရမယ်ဆိုရင် လူသားတွေက တော်တော် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ မျိုးနွယ်ပဲ... သူတို့က ဆိုက်ဘာထရွန်ဂြိုဟ်သားတွေလောက် မကြီးပေမဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုရော ကိုယ်ထဲက စွမ်းအင်ရော တော်တော် အစွမ်းထက်တယ်...”
ဝါးဟော့ခ်၏ စကားများက ရဲရှင်းဟွေ့ကို နောက်တစ်ကြိမ် ဆွံ့အသွားစေပြန်သည်။
အခြား ထရန်စဖော်မာများ မည်သို့ရှိသည်ကို သူ မသိသော်လည်း ဝါးဟော့ခ်မှာမူ တကယ့် ငတုံးငအတစ်ယောက် ဖြစ်သည်မှာ သေချာ၏။
“ဝါးဟော့ခ်... ငါထင်တယ် မင်း အရင်ဆုံး တခြားလူတွေကို လေ့လာပြီး မှတ်တမ်းတင်သင့်တယ်... ငါ့ဆီက မှတ်တမ်းတင်ထားတဲ့ အရာတွေကို သာမန်လူတစ်ယောက်ရဲ့ စံနှုန်းအနေနဲ့ သုံးလို့မရဘူး...”
“...အဲဒါဆို ခင်ဗျားက လူသားတစ်ယောက် မဟုတ်ဘူးလို့ ဆိုလိုတာလား...”
ရဲရှင်းဟွေ့ - “...”
ဤသံခေါင်းဆောင် ဝါးဟော့ခ်နှင့် စကားပြောရင်း သူ ဘယ်နှစ်ကြိမ် ဆွံ့အသွားသည်ကို ရဲရှင်းဟွေ့ မသိတော့ချေ။ သို့သော် သူ သိသည်မှာ ဤအတိုင်းသာ ဆက်သွားနေပါက သူသည် ဤစက်ရုပ်ကို ဆွဲဖြဲပစ်မိတော့မည် ဖြစ်သည်။
ဆွဲဖြဲပစ်မည့်အကြောင်း စဉ်းစားမိသောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့သည် သူ ရှောင်ဟာ့ကို မေ့နေခဲ့ကြောင်း ရုတ်တရက် သတိရသွား၏။
“တော်ပြီ... တော်ပြီ... မင်း အားတဲ့အခါ တခြားလူတွေကို သွားလေ့လာပြီး စမ်းသပ်လိုက်...”
ရဲရှင်းဟွေ့က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီးနောက် ဝါးဟော့ခ်ကို တောင်တန်းနှင့် မြစ်ချောင်းများမြေပုံထဲသို့ ပို့လိုက်သည်။
ပြုတ်ကျသေဆုံးသွားသော ဖူရန် အာကာရှီအတွက်မူ ရဲရှင်းဟွေ့က လုံးဝ ဂရုစိုက်ရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိခဲ့ပေ။
ဂျားဗစ် ရှာဖွေထားသော အချက်အလက်များအရ ရဲရှင်းဟွေ့သည် ဤလူမှာ လူကောင်းတစ်ယောက် မဟုတ်ကြောင်း သိထားပြီး သူ၏ သေဆုံးခြင်းကို လူထုအတွက် အန္တရာယ်ကင်းစင်စေခြင်းဟု မှတ်ယူနိုင်၏။
.......
ဖူရန် အာကာရှီ ပြောပြခဲ့သော အချက်အလက်နှင့် ဂျားဗစ်၏ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုများကြောင့် ရဲရှင်းဟွေ့သည် ကျွန်းစုနိုင်ငံ ဧကရာဇ်၏ တည်နေရာကို လျင်မြန်စွာ ရှာတွေ့ခဲ့သည်။
ဧကရာဇ်သည် ကျွန်းစုနိုင်ငံတစ်ဝှမ်းတွင် စံအိမ်များစွာ ပိုင်ဆိုင်ပြီး တစ်ခုချင်းစီတွင် လှပသောရှုခင်းများရှိကာ ဆက်သွယ်ရေးလှိုင်းများ မရှိချေ။
ရဲရှင်းဟွေ့က အောက်ဘက်မှ စံအိမ်ကြီးနှင့် ထိုထဲတွင် လုံလုံခြုံခြုံမရှိသော အဝတ်အစားများ ဝတ်ဆင်ထားသည့် အစေခံမလေး ဒါဇင်ကျော်၏ ပြုစုမှုကို ခံနေသော အဘိုးကြီးတစ်ဦးကို ကြည့်လိုက်၏။
အဘိုးကြီးသည် ကီမိုနိုကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အလွန်အိုမင်းနေပုံရသည်။ သူ အသက်ကြီးနေသော်လည်း တဏှာစိတ်နှယ်ကြီးမားလေသည်။
သူ့ကို ပြုစုနေသော အစေခံမလေးက ငယ်ရွယ်ရုံသာမက ထိုကာမရာဂကြီးသော အဘိုးကြီး၏ နှောင့်ယှက်မှုကိုပါ ခံနေရသည်။
ရဲရှင်းဟွေ့သည် ဧကရာဇ်၏ အချက်အလက်များကို ဖတ်ရှုခဲ့ပြီးဖြစ်ကာ ဤအဘိုးကြီးမှာ ဧကရာဇ်ရှိုဂို ဖြစ်ကြောင်း သူ သိ၏။
ဧကရာဇ်ရှိုဂို၏ ဇိမ်ခံဘဝကို မြင်သောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့သည် သူ့ကို ခြိမ်းခြောက်ချင်စိတ်မရှိတော့ဘဲ သတ်ပစ်ချင်စိတ်သာ ပေါက်လာတော့သည်။
ရဲရှင်းဟွေ့က အောက်သို့ ပျံသန်းဆင်းပြီး ကောင်းကင်ဘုံကိုယ်စား တရားစီရင်တော့မည် ပြုစဉ်မှာပင် စံအိမ်၏ တံခါးမကြီး ပွင့်လာပြီး ကုန်တင်ကားငယ်တစ်စီး မောင်းဝင်လာသည်။
ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့သည် ချက်ချင်း အရေးမကြီးဘဲ စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်သည်။
ရဲရှင်းဟွေ့သည် ရုပ်ထင်ရှားသော ကင်မရာတစ်လုံးကိုလည်း ထုတ်ယူလိုက်၏။ အကယ်၍ ကျွန်းစုနိုင်ငံ ဧကရာဇ်၏ စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် မြင်ကွင်းများ ရရှိပါက သူသည် ဈေးကွက်အမှောင်တွင် ငွေအများအပြားဖြင့် ရောင်းချနိုင်ပေမည်။
...
ကုန်တင်ကားငယ်သည် စံအိမ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် အကာအကွယ်ဝတ်စုံများ ဝတ်ဆင်ထားသော လူနှစ်ဦးက ကားပေါ်မှ ခုန်ဆင်းလာပြီး လှောင်အိမ်တစ်ခုကို ကားပေါ်မှ တွန်းချလာသည်။
လှောင်အိမ်သည် လုံးဝပိတ်ထားသော်လည်း ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်သဖြင့် အပြင်မှလူများသည် လှောင်အိမ်အတွင်းကို အလွယ်တကူ မြင်နိုင်၏။
လှောင်အိမ်အတွင်း၌ ထူးဆန်းသော သတ္တဝါတစ်ကောင် ရှိနေသည်။
၎င်းတွင် ခြေထောက်များ ရှိသဖြင့် ငါးဟု ခေါ်မရသလို၊ ပါးဟက်များနှင့် ဆူးတောင်များ ရှိနေသဖြင့် ကုန်းနေသတ္တဝါဟုလည်း မခေါ်နိုင်ချေ။
ရဲရှင်းဟွေ့၏ အမြင်တွင် ဤသည်မှာ ပေါင်းစပ်ထားသော သတ္တဝါတစ်ကောင် ဖြစ်ပြီး အလွန်အရုပ်ဆိုးကာ လူသားတို့၏ အလှအပဆိုင်ရာ အမြင်နှင့် လုံးဝ မကိုက်ညီချေ။
“ဒါ ဘာသတ္တဝါကြီးလဲ... ကျွန်းစုနိုင်ငံက မျိုးစိတ်အသစ် မွေးမြူနေတာလား...”
ရဲရှင်းဟွေ့သည် ရုပ်ထင်ရှားသော ကင်မရာကို ကိုင်ထားရင်းနှင့် အောက်သို့ မဆင်းသေးဘဲ ရေရွတ်လိုက်သည်။
“ဧကရာဇ်မင်းမြတ်... ဒါကို ကျွန်တော်တို့ ဖူကူရှီးမားကနေ သေသေချာချာ ရွေးချယ်လာတာပါ... ကြည့်ရှုတော်မူပါဦး...”
ဧကရာဇ်ရှိုဂိုက ခေါင်းမော့၍ ဖောက်ထွင်းမြင်ရသော လှောင်အိမ်ထဲမှ သတ္တဝါကို ကြည့်ကာ ကျေနပ်စွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ “မကြာသေးခင်က... ငါ့ကျန်းမာရေး... ပိုပြီးတော့ ကောင်းသထက် ကောင်းလာသလိုပဲ...”
ဧကရာဇ်ရှိုဂို၏ စကားသံက အားအင်ချိနဲ့နေပြီး “ကောင်းသထက် ကောင်းလာသည်” ဆိုသော စကားနှင့် လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေ၏။
“ဒါကြောင့်... ငါတို့ ပြည်သူတွေအတွက် နျူကလီးယားစွန့်ပစ်ရေတွေကို ပင်လယ်ထဲ စွန့်ပစ်လိုက်ကြစို့... ဒါမှ ငါတို့ ပြည်သူတွေလည်း... ငါ့လိုပဲ ကျန်းမာတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်မှာ...”
ဧကရာဇ်ရှိုဂို ပြောနေသည့် စကားကို ကြားသောအခါ ရှိနေသူအားလုံး တုန်လှုပ်သွားကြသည်။
နျူကလီးယားစွန့်ပစ်ရေ ဆိုသည်မှာ ဘာလဲဆိုတာ လူတိုင်း သိကြ၏။
ဤလှောင်အိမ်ထဲမှ သတ္တဝါသည် နျူကလီးယားညစ်ညမ်းမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။
ဧကရာဇ်ရှိုဂိုသည် အမှန်တကယ် စိတ်မနှံ့သူ ဖြစ်နိုင်၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤမျိုးဗီဇပြောင်းလဲသွားသော သတ္တဝါသည် သူ စားသုံးရန်အတွက် မှာယူထားသောအရာ ဖြစ်သည်။
သူသည် ကြိုးမဲ့ဆက်သွယ်ရေးလှိုင်းများကြောင့် မသက်မသာ ခံစားရသော်လည်း... နျူကလီးယားညစ်ညမ်းသော သတ္တဝါများကို စားရသည်ကိုမူ အလွန် သက်သောင့်သက်သာရှိသည်ဟု ခံစားရပြီး တဖြည်းဖြည်း ပို၍ပင် စွဲလန်းလာခဲ့သည်။
ယခုမူ သူသည် ကျွန်းစုနိုင်ငံမှ ပြည်သူအားလုံးကိုပါ စားစေချင်နေပြီ ဖြစ်၏။