အခြားကမ္ဘာက ဧည့်သည်လား
Vol. 17 Ch. 228
ကျွန်းစုနိုင်ငံရှိ ဝေးလံခေါင်ဖျားသော ချောက်ကမ်းပါးတစ်ခုပေါ်တွင် ဖြစ်၏။
ရဲရှင်းဟွေ့က ဝင်ပေါက်ကို ဖွင့်လိုက်သည်နှင့် သူ့ကို ဂြိုဟ်သားတစ်ဦးကဲ့သို့ စိုက်ကြည့်နေကြသော ဓာတ်ခွဲခန်းဝတ်စုံနှင့် လူတစ်စုကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ဝင်ပေါက်၏ တစ်ဖက်ခြမ်းမှာ ကျွန်းစုနိုင်ငံမြို့တော်၏ ဆင်ခြေဖုံးနားရှိ ချောက်ကမ်းပါးတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်းကို ရဲရှင်းဟွေ့က သိ၏။
သို့သော်လည်း ဤနေရာ၌ လူများ အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ များပြားနေသည်ကိုမူ သူ နားမလည်ခဲ့ပေ။ ဤနေရာသည် ဝေးလံခေါင်ဖျားသော နေရာတစ်ခု မဟုတ်လား။
ရဲရှင်းဟွေ့ ရှုပ်ထွေးနေစဉ်မှာပင် သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေသော လူများ၏ တီးတိုးပြောသံများကို ကြားလိုက်ရသည်။
ရဲရှင်းဟွေ့မှာ နားမလည်သည်မှာ သဘာဝကျသဖြင့် သူ့ဖုန်းထဲတွင် ရှိနေသော ဂျားဗစ်အား သူ့ပခုံးပေါ်သို့ ခုန်တက်၍ ဘာသာပြန်ပေးရန် တောင်းဆိုလိုက်၏။
…
“ဒါ… ဒါက တကယ်ပဲ အာကာသ လမ်းကြောင်းလို့ ခေါ်တဲ့ဟာလား…”
“ဟင်… တစ်ဖက်ကလူက လူသားလား… အခြားကမ္ဘာက လူသားလား… ဒါမှမဟုတ် ဂြိုဟ်သားလား…”
“အိုး… ခဏလေး… အဲဒီလူရဲ့ နောက်က ပတ်ဝန်းကျင်က ဘာလို့ ရင်းနှီးနေသလို ဖြစ်နေရတာလဲ…”
“ရင်းနှီးတယ် ဟုတ်လား… မင်း မျက်စိမှားတာ ဖြစ်မှာပါ…”
“ပြောရရင်… ငါတို့ ဒီအာကာသ လမ်းကြောင်းကို ဖြတ်ပြီး သွားကြည့်သင့်လား…”
“မလိုအပ်တာတွေ မလုပ်နဲ့လေ… တစ်ဖက်ကမ္ဘာက လူသားတွေမှာ တားမြစ်ထားတဲ့ ကိစ္စတွေ ဘာတွေ ရှိကောင်းရှိနိုင်တယ်… စောင့်ကြည့်လိုက်ဦး…”
.......
ရဲရှင်းဟွေ့မှာ ထိုလူများ ပြောဆိုနေသည်ကို နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွား၏။
ကျွန်းစုနိုင်ငံ၏ ပြည်တွင်းကွန်ရက်မှတစ်ဆင့် ဂျားဗစ် ရှာဖွေပေးလိုက်သော အချက်အလက်များနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ ဤနေရာတွင် မည်သည့်အရာများ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကို ရဲရှင်းဟွေ့တစ်ယောက် မကြာမီပင် သိရှိသွားသည်။
“ရှင်းပြလို့မရတဲ့ စွမ်းအင်မြင့် တုံ့ပြန်မှုလား… ပြီးတော့ နှစ်ခါတောင် ဖြစ်ခဲ့တယ်ဆိုပါလား…”
ဤသို့ တွေးမိသောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့မှာ သူ့အစ်ကိုကြီး တွေ့ကြုံခဲ့ရသော ကျင့်ကြံခြင်းကမ္ဘာကို ချက်ချင်း သတိရသွားသည်။
ကျင့်ကြံခြင်းကမ္ဘာ ဖြစ်စေ၊ နတ်ဘုရားနှင့် နတ်ဆိုးဘုံ ဖြစ်စေ၊ အာကာသ လမ်းကြောင်း ပွင့်သွားသမျှ ကာလပတ်လုံး စွမ်းအင်မြင့် တုံ့ပြန်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်ခြေ ရှိ၏။
ထိုကမ္ဘာနှစ်ခုနှင့် ကမ္ဘာမြေ၏ လောကဓာတ်စွမ်းအင် ကွာခြားချက်မှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှပေသည်။
…
အချက်အလက် အလုံအလောက် ရရှိသွားသောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့မှာ မီးတောက်ဝင်ပေါက်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ခြေချရန် အစီအစဉ် မရှိတော့ပေ။
ထိုအစား သူက ခုလေးတင်မှ တောင်တန်းနှင့် မြစ်ချောင်းများမြေပုံထဲသို့ ပို့ထားခဲ့သော ဝါးဟော့ခ်ကို ထုတ်လိုက်သည်။
ဝါးဟော့ခ်၏ ပေါ်ထွက်လာမှုက ကျွန်းစုနိုင်ငံမှ သုတေသီများကို ပို၍ပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားစေ၏။
“အဲဒါ စက်ရုပ်လား… အဆင့်မြင့် နည်းပညာပဲ… ကြည့်ရတာ တစ်ဖက်ကမ္ဘာရဲ့ နည်းပညာအဆင့်က အတော်မြင့်မားပုံပဲ…”
“ဒီလောက်ကြီးတဲ့ စက်ရုပ်က စွမ်းအင်ပြဿနာကို ဘယ်လို ဖြေရှင်းတာလဲ…”
“သူ့ရဲ့ ပစ္စည်းတွေရော၊ ကိုယ်ထဲက စနစ်တွေရော… ပြီးတော့ ဉာဏ်ရည်တု ဟုတ်မဟုတ်ရော… နောက်ဆုံး စက်ရုပ်ကို ကိုက်နေတဲ့ ခွေး…”
“ဟင်… ခဏလေး… ခွေးက ဘယ်လိုလုပ် ရောက်နေတာလဲ…”
“အဲဒါ ဟက်စကီးခွေး ဟုတ်တယ်မလား…”
သုတေသီများစွာမှာ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မိမိတို့ မျက်လုံးများကို ပွတ်သပ်လိုက်ကြပြီး မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်နေကြသည်။
စက်ရုပ်ကို ခွေးတစ်ကောင်က အဘယ်ကြောင့် ကိုက်နေရသနည်း။
…
အံ့အားသင့်သွားသည်မှာ ကျွန်းစုနိုင်ငံမှ သုတေသီများသာ မဟုတ်ချေ။ ရဲရှင်းဟွေ့မှာလည်း ကြက်သေသေသွားပြီး သူ့နဖူးပေါ်တွင် ဒေါင်းစင်းများ ထလာသည်။
လက်ရှိ ဝါးဟော့ခ်ကို ကိုက်နေသူမှာ ရှောင်ဟာ့မှလွဲ၍ အခြားသူ မဟုတ်ပေ။
.....
လွန်ခဲ့သော ခဏလေး၌ ဖြစ်သည်။
ရဲရှင်းဟွေ့က ဝါးဟော့ခ်ကို တောင်တန်းနှင့် မြစ်ချောင်းများမြေပုံထဲသို့ ပို့လိုက်၏။
ဝါးဟော့ခ်မှာ ကိုယ်ပိုင် အတွေးအမြင်များ ရှိသော သက်ရှိဖြစ်သောကြောင့် ရဲရှင်းဟွေ့က သူ့ကို အပိုပစ္စည်းများ ထားလေ့ရှိသော နေရာ၌ မထားခဲ့ပေ။
ရဲရှင်းဟွေ့ ပစ္စည်းများ ထားသောနေရာမှာ တောင်တန်းနှင့် မြစ်ချောင်းများမြေပုံထဲမှ တောင်တစ်လုံးပေါ်တွင် ဖြစ်သည်။
ထိုသို့ ဝေးလံသော နေရာတွင် ထားရသည့် အကြောင်းမှာ ရှောင်ဟာ့ သို့မဟုတ် အခြား စွတ်ဖားဆွဲခွေးနှစ်ကောင်က သူ့ပစ္စည်းများကို ဖျက်ဆီးပစ်မည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ဖြစ်၏။
တောင်ပေါ်သို့ ဆိုလျှင် သူတို့ တက်ရန် ပျင်းရိကြမည်ဖြစ်ရာ ရဲရှင်းဟွေ့၏ ပစ္စည်းများမှာ အလွန် လုံခြုံပေသည်။
ဝါးဟော့ခ် တောင်တန်းနှင့် မြစ်ချောင်းများမြေပုံထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသောအခါ သူက ရှောင်ဟာ့၏ လှုပ်ရှားရာ နယ်မြေသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
ဝါးဟော့ခ်မှာ အတော်လေး ရိုးသား၏။ ရောက်လာပြီးနောက် သူက ပတ်ဝန်းကျင်ကိုသာ လှည့်ပတ် ကြည့်ရှုနေသည်။
ရဲရှင်းဟွေ့၏ ညီများထဲမှ တစ်ယောက်ကမျှ ဤမျှကြီးမားသော သံတုံးကြီးကို မမြင်ဖူးကြပေ။ ကြောင်ဝကြီးနှစ်ကောင်နှင့် ရှောင်ဟာ့တို့က ဝါးဟော့ခ်ကို စစ်ဆေးမေးမြန်းကြ၏။
အော်တိုဘော့မျိုးနွယ် ဝါးဟော့ခ်ကလည်း ကြောင်ဝကြီးနှစ်ကောင်နှင့် ဟက်စကီးခွေးကို အလွန် စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းသည်ဟု ယူဆသည်။ သူတို့ သုံးကောင် မေးသမျှကို ဝါးဟော့ခ်က ဖြေကြားပေး၏။
မာကျောပုံရသော ဤသံတုံးကြီးမှာလည်း ရဲရှင်းဟွေ့၏ ညီတစ်ယောက် ဖြစ်ကြောင်း သိရှိသွားပြီးနောက် ရှောင်ဟာ့က ပြဿနာ ရှာတော့သည်။
ရှောင်ဟာ့ ကျင့်ကြံခြင်းကို စတင်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူက တောင်တန်းနှင့် မြစ်ချောင်းများမြေပုံတစ်ခုလုံး၏ အောက်ခြေတွင်သာ ရှိနေသေးသည်။
ထိုသို့ ဖြစ်ရသည်မှာ ရှောင်ဟာ့ အားနည်းသောကြောင့် မဟုတ်ဘဲ သူက အမြဲ ပြဿနာရှာတတ်ပြီး အကျိုးဆက်ကို ဘယ်တော့မှ မတွေး၊ မိမိအတွက် ထွက်ပေါက်လည်း မရှာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ရှောင်ဟာ့၏ အတွေးမှာ အလွန်ပင် ရိုးရှင်း၏။ ယခု လူသစ်တစ်ယောက် ရောက်လာပြီ ဖြစ်ရာ ရိုးသားပုံရသော ဝါးဟော့ခ်မှာ အဆင့်အားဖြင့် သူ့အောက်တွင် ရှိသင့်သည်။
သဘာဝကျစွာပင်… သူ၏ ခွန်အားကို ပြသရန်အတွက် ရှောင်ဟာ့က ဝါးဟော့ခ်ကို စိန်ခေါ်လိုက်၏။
သူ့ရှေ့မှ သတ္တဝါလေးက သူ့ကို စိန်ခေါ်ချင်နေသည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဝါးဟော့ခ်မှာ စကားပင် မပြောနိုင်တော့ပေ။
ရင့်ကျက်သော ထရန်စဖော်မာတစ်ယောက်က ခွေးတစ်ကောင်နှင့် တန်းတူ ရှိနိုင်မည်လော။
ချက်ချင်းပင် ရှောင်ဟာ့က ဝါးဟော့ခ်ကို အရူးအမူး ကိုက်တော့သည်။
ဝါးဟော့ခ်ကား အဘယ်သို့နည်း။ သူက တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်နေပြီး မလှုပ်ရှားခဲ့ပေ။ သူ့ကိုယ်ပေါ်တွင် သွားရာများ ထင်ကျန်နေသည့်တိုင် သူက ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိခဲ့ချေ။
.......
အရိပ်ကိုယ်ပွားတစ်ခုကို ဖြစ်ကတတ်ဆန်း ဖျောက်ဖျက်၍ ၎င်း၏ မှတ်ဉာဏ်ကို လက်ခံရရှိပြီးနောက် ရဲရှင်းဟွေ့က အဖြစ်အပျက် အတိအကျကို သိရှိသွား၏။
ရဲရှင်းဟွေ့က ရှောင်ဟာ့ကို ကန်ထုတ်လိုက်ရာ ရှောင်ဟာ့ ပျံထွက်သွားသော လားရာမှာ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပင် ဝင်ပေါက်ရှိရာဆီသို့ ဖြစ်နေ၏။
သုတေသီတစ်စုက ခွေးတစ်ကောင် ပျံထွက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ အားလုံးက ဝိုင်းရံလိုက်ကြပြီး သူ့ကို အရင်ဖမ်းရန် ကြံစည်ကြသည်။
၎င်းမှာ အခြားကမ္ဘာမှ ခွေးတစ်ကောင် ဖြစ်သည်။ သက်ရှိတစ်ဦး၏ တည်ဆောက်ပုံကို လေ့လာရန်မှာ မဆိုးလှသော အတွေးပင်။
သဘာဝကျစွာပင် ရှောင်ဟာ့မှာ အားနည်းပြီး အားကစားမလိုက်စားသော သုတေသီများ၏ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံရမည် မဟုတ်ပေ။
လူတစ်စုက သူ့ကို ဖမ်းရန် ကြိုးစားနေသည်ကို မြင်သောအခါ ရှောင်ဟာ့က သူ့ခြေထောက်များဖြင့် ထွက်ပြေးလေသည်။ ဤသည်မှာ ဖမ်းဆီးခြင်းမှ ရှောင်ရှားရန်သာမက ရဲရှင်းဟွေ့၏ ကြိုးဖြင့်ချည်၍ ရိုက်နှက်ခြင်းကိုပါ ရှောင်ရှားရန် ဖြစ်သည်။
နောက်ထပ် တိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခုမှာ ရှောင်ဟာ့ ပြေးဝင်သွားသော လားရာက ဤသုတေသီများ၏ တိကျသော ကိရိယာမျိုးစုံ သိုလှောင်ထားရာ ယာယီဂိုဒေါင်ထဲသို့ ဖြစ်နေသည်။
“သူ့ကို ဂိုဒေါင် ဒါမှမဟုတ် စတူဒီယိုထဲ ဝင်ခွင့်မပေးနဲ့…”
ဟက်စကီးခွေးကြီးတစ်ကောင်က သူတို့အဖွဲ့၏ ပစ္စည်းကိရိယာများအားလုံး သိုလှောင်ထားသော ဂိုဒေါင်ထဲသို့ ပြေးဝင်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ စီမံကိန်းခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ ဆာဘု နာကာမူရာက အလောတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။
နောက်ဆုံးတွင် သူ့သတိပေးစကားမှာ နောက်ကျသွားခဲ့ပြီး ရှောင်ဟာ့က ဂိုဒေါင်ထဲသို့ အောင်မြင်စွာ ပြေးဝင်သွား၏။
ထို့နောက်တွင်တော့ တဂျိန်းဂျိန်း တဘုန်းဘုန်း အသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး နောက်ဆုံး၌ ဂိုဒေါင်တစ်ခုလုံး မီးပင် လောင်ကျွမ်းသွားတော့သည်။
ဤအရာအားလုံးမှာ… သုံးစက္ကန့်အတွင်း ဖြစ်ပျက်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။
ဤအဖြစ်က ဆာဘု နာကာမူရာနှင့် သူ့ဘေးမှ ဖူရန် အာကာရှီကို ကြက်သေသေသွားစေသည်။
ထိုဂိုဒေါင်ထဲမှ ပစ္စည်းကိရိယာများအားလုံး မည်မျှ တန်ဖိုးရှိသနည်း။ ၎င်းတို့မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာသော သုတေသန ရန်ပုံငွေနှင့် ညီမျှပြီး ယခုအခါတွင်တော့ အားလုံး ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ဆာဘု နာကာမူရာ နာကျင်စွာ မျက်ရည်ကျနေစဉ်မှာပင် သူ့နောက်မှ အနည်းငယ် ခံစားချက်ကင်းမဲ့သော အသံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရ၏။
“ဒီအတွက် ကျွန်တော် လျော်ကြေးပေးစရာ မလိုလောက်ဘူးမလား…”
ဤစကားကို ကြားသောအခါ ဆာဘု နာကာမူရာမှာ တစ်ခဏမျှ ကြောင်သွားပြီးနောက် နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ မူလက ဝင်ပေါက်၏ တစ်ဖက်ခြမ်းတွင် ရှိနေသော ရဲရှင်းဟွေ့မှာ သူ့နောက်သို့ ရောက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ဆာဘု နာကာမူရာက ဂြိုဟ်သားဟု ထင်မှတ်ထားသော ရဲရှင်းဟွေ့၏ ပခုံးပေါ်တွင် လက်ဖဝါးအရွယ် စက်ရုပ်တစ်ရုပ် ရှိနေပြီး သူ့နောက်တွင်မူ လက်နက်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော စက်ရုပ်ကြီးတစ်ရုပ် ရှိနေ၏။
ဝါးဟော့ခ်၏ အရွယ်အစားကို ကြည့်ရုံမျှဖြင့် ဆာဘု နာကာမူရာမှာ ထိုသူ ခုလေးတင် ပြောသွားသော လျော်ကြေးဆိုသည့် ကိစ္စကို ထည့်ပြောရန်ပင် မဝံ့တော့ပေ။
“မ… မလိုပါဘူး… ကောင်းပါပြီ… ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်၊ အခြားကမ္ဘာက ဧည့်သည်…”
ဤသို့ ပြောပြီးနောက် နာကာမူရာ ဆာဘီက ရဲရှင်းဟွေ့ကို ဦးညွှတ်လိုက်သည်။
သူ့စကားကို ကြားသောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့က ပြုံးလိုက်ပြီး ပြော၏။ “ခင်ဗျားက စောစောစီးစီး ပျော်နေတာပဲ…”
ဆာဘု နာကာမူရာ: “...”
“နောက်ပြီး ကျွန်တော်က အခြားကမ္ဘာက ဧည့်သည် မဟုတ်ဘူး…”
စကားပြောနေစဉ်မှာပင် ရဲရှင်းဟွေ့က ဖူရန် အာကာရှီကို လက်ညှိုးထိုးပြ၍ သူ့နောက်မှ ဝါးဟော့ခ်ကို ပြောလိုက်သည်။ “သူ့ကို ဖမ်းလိုက်၊ သွားကြမယ်…”
အမိန့်ရသည်နှင့် ဝါးဟော့ခ်က ဖူရန် အာကာရှီကို ဖမ်းဆွဲ၍ ရဲရှင်းဟွေ့နှင့်အတူ ပျံတက်သွားလေသည်။