ဆက်သတ်ကြ

ဗီဒီယိုဂိမ်းတစ်ခုကို ကစားတဲ့နေရာမှာ ဘယ်အရာက စိတ်လှုပ်ရှားစရာအကောင်းဆုံးလဲ။

သေချာသည်မှာ ပစ္စည်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

လော့လင်သည် မီနီဘော့စ်တစ်ဦးဟု သတ်မှတ်နိုင်သောကြောင့် ကောင်းမွန်သည့် ပစ္စည်းအချို့ ပေါက်ကွဲထွက်လာသင့်သည်။ ဤသည်က လော့ထျန်ကို တိတ်တဆိတ် စိတ်လှုပ်ရှားစေပြီး သူသည် စနစ်၏ သတိပေးချက်ကို နားထောင်တော့သည်။

“ဒင်”

“ကစားသမား လော့ထျန်မှ လော့လင်ကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သောကြောင့် ဂုဏ်ယူပါသည်။ အတွေ့အကြုံ ၆၀၀၊ သိုင်းစွမ်းအင် ၆၀…”

“ကစားသမား လော့ထျန်မှ ကျောက်နက်တစ်တုံး ရရှိခဲ့သောကြောင့် ဂုဏ်ယူပါသည်။ ယခု သုံးစွဲမည်လား”

“ကစားသမား လော့ထျန်မှ စွမ်းအင်သန့်စင်ဆေးလုံး ၂ လုံး ရရှိခဲ့သောကြောင့် ဂုဏ်ယူပါသည်।”

“ကစားသမား လော့ထျန်မှ ကုသရေးဆေးလုံး ၃ လုံး ရရှိခဲ့သောကြောင့် ဂုဏ်ယူပါသည်।”

“အလဲမထိုးနိုင်သော တန်ဖိုး +၁”

ဤသို့သော သတိပေးချက်များက လော့ထျန်ကို စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် တုန်ယင်စေသည်။ သူသည် “ကျောက်နက်” ဟူသော စကားလုံးနှစ်လုံးကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် သူ့နှလုံးသားသည် ဝမ်းသာအားရ ပွင့်လန်းလာသည်။ သူသည် စနစ်ကို ချက်ချင်း ဖွင့်၍ ကြည့်လိုက်သည်။

ပစ္စည်း: ကျောက်နက်

အဆင့်: အဆင့် ၃ ကျောက်နက်

သိုင်းစွမ်းအင်: ၁၅၀၀၀/၂၀၀၀၀

ဖော်ပြချက်: သုံးစွဲပြီးနောက် တစ်စက္ကန့်လျှင် သိုင်းစွမ်းအင် အမှတ် ၁၀၀ ပြန်လည်ရရှိမည်။

“ကျွတ်ကျွတ်… ၁၅၀၀၀ သိုင်းစွမ်းအင်… ဒါက အရမ်းကို ရူးသွပ်စရာ မကောင်းဘူးလား” လော့ထျန်သည် အလွန်ပျော်ရွှင်နေသည်။

သိုင်းစွမ်းအင်သည် မည်သည့် သိုင်းပညာရှင်အတွက်မဆို အလွန်အရေးကြီးသည့် အရာတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

ကျင့်ကြံခြင်း၊ အဆင့်မြှင့်တင်ခြင်း၊ သိုင်းကျင့်စဉ်များ အသုံးပြုခြင်း၊ သံချပ်ကာနှင့် လက်နက်များ သန့်စင်ခြင်း၊ ဆေးလုံးများ သန့်စင်ခြင်း၊ ဖွဲ့စည်းမှုများ ထွင်းထုခြင်း… ဤအရာအားလုံးသည် သိုင်းစွမ်းအင်ကို အသုံးပြုရန် လိုအပ်သည်။ ခေတ်သစ်အသုံးအနှုန်းအရ သိုင်းစွမ်းအင်သည် လူတစ်ဦး၏ အပြာရောင် ကာကွယ်ရေးစွမ်းအင် ပင် ဖြစ်သည်။

၁၅၀၀၀ သိုင်းစွမ်းအင်ဆိုတာ ဘယ်လို ပုံစံမျိုးလဲ။

သူသည် သူ၏ နတ်ဘုရားကျင့်စဉ်ဖြစ်သော “ကြမ်းတမ်းခြင်း” ကို အကြိမ် ၅၀ ထုတ်လွှတ်နိုင်သည်။ အကြိမ် ၅၀ ထုတ်လွှတ်နိုင်သောကြောင့် သူသည် သိုင်းပညာရှင်နယ်ပယ်မှ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးကို ရိုက်နှက်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

“ကောင်းတဲ့ပစ္စည်းပဲ၊ တကယ် ကောင်းတဲ့ပစ္စည်းပဲ။ လော့လင်ဆီကနေ ဒီလို ပစ္စည်းမျိုး ပေါက်ကွဲထွက်လာလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားဘူး” လော့ထျန်သည် ကျယ်လောင်စွာ ပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် လော့ကျန့်ရှန်း၏ ပြိုင်ပွဲအနိုင်ရသူအတွက် ဆုလက်ဆောင်ကို ပြန်သတိရလိုက်သောအခါ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူ၏နှုတ်ခမ်းများ ကွေးသွားပြီးနောက် အေးစက်စွာ “မင်း ခွေးအိုကြီး၊ မင်းရဲ့သားကို ဆုလက်ဆောင် ပေးထားနှင့်ပြီးပြီလို့ ဘယ်သူက ထင်ထားမှာလဲ။ လော့လင်က သိုင်းပညာရှင်နယ်ပယ် အဆင့် ၉ ကို ဘာလို့ တိုးမြှင့်နိုင်လဲဆိုတာ အံ့သြစရာ မရှိတော့ဘူး… ဒါက မင်း နောက်ကွယ်ကနေ ပံ့ပိုးပေးနေတာကိုး။ မင်းရဲ့ ကစားကွက်က နည်းနည်းတော့ ပေါသွားပြီ။ ဒီအဖိုးကြီး ပြန်လာတာကို စောင့်ကြည့်လိုက်ဦး၊ မင်း ဘယ်လောက် ပေါနေမလဲဆိုတာ ကြည့်ရသေးတာပေါ့”  ဆိုသည်။

“သခင်လေး အသက်ရာကျော် ရှည်ပါစေ”

ဖုန်းလေသည် သူ၏သွေးနီရောင် မျက်လုံးများတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပြည့်နေရင်း ထူးဆန်းစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သူသည် ယခင်က ထိုလှုပ်ရှားမှုကို မည်သို့လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်ကို သူ မသိပေ။ ဖုန်းလေသည် သူ၏ ဒန်ထျန် မှ စွမ်းအားများ ထွက်ပေါ်လာသည်ကိုသာ ခံစားရသည်။ သူက လက်သီးဖြင့် ပစ်လိုက်သောအခါ စွမ်းအားများ ထွက်လာပြီး လော့လင်ကို မူးဝေသွားစေသည်။

၎င်းသည် အလွန်အားကောင်းပြီး ထူးဆန်းသည်။ ထို့ကြောင့် မည်သို့ဖြစ်လာသည်ကို မည်သူမျှ နားမလည်ကြချေ။

၎င်းတွင် မူးဝေစေသည့် သက်ရောက်မှုများ ပါဝင်နေသည်လား။

ဖုန်းလေသည် ထိုသို့သော လှုပ်ရှားမှုကို ရုတ်တရက် မည်သို့ ထုတ်လွှတ်နိုင်သည်ကို လော့ထျန် နားမလည်နိုင်သော်လည်း သူ ဆက်ပြီး စဉ်းစားမနေတော့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဖုန်းလေကို ပထမဆုံး မြင်ကတည်းက သူ မရိုးရှင်းကြောင်း သိပြီးဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

နတ်ဆိုးသားရဲများ နေရာတိုင်းတွင် ရှိနေသည့် တစ္ဆေတောင်တန်းတွင် သာမန်ကလေးတစ်ဦးသည် အဘယ့်ကြောင့်ရက်ပေါင်းများစွာ အသက်ရှင်နိုင်မည်နည်း။

ဖုန်းလေတွင် နက်နဲသည့် နောက်ခံအခြေအနေအချို့ ရှိသည်မှာ သေချာပေသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသည် အနီရောင်ဖြစ်ပြီး သူ၏ခေါင်းပြောင်ပေါ်ရှိ ထိုရှေးဟောင်းသားရဲသည် သူ သုံးစွဲနေသော သွေးအနှစ်သာရများနှင့် ဆက်စပ်နေဖွယ် ရှိသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လော့မိသားစု သိုင်းပညာရှင်များသည် ဖုန်းလေ၏ ထူးဆန်းသော အသွင်ပြောင်းလဲမှုကို အံ့သြနေကြသည်။ သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် ကြောက်ရွံ့မှု အရိပ်အယောင်များ ရှိနေသည်။ ဖုန်းလေကို မကောင်းဆိုးဝါး ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်ထားပြီးသကဲ့သို့ပင်။

လော့ထျန်သည် ထိုအသွင်ပြောင်းလဲမှုကို ဂရုမစိုက်ပေ။ ဖုန်းလေသည် သူ့အစ်ကိုဖြစ်သောကြောင့် ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့သည် ညီအစ်ကိုများပင်။

လော့ထျန်သည် လှည့်၍ ဖုန်းလေကို ရယ်မောလိုက်သည်။ “ဝတုတ်လေ ၊ မင်းက အခု အရမ်းမိုက်နေတယ်… ဟားဟား”  ဆိုသည်။

ထိုအချိန်တွင်…

လီရွှယ်အာ၏ တင်းမာနေသော အာရုံကြောများသည် နောက်ဆုံးတွင် ဖြေလျော့သွားပြီးနောက် လော့ထျန်ကို ကြည့်ကာ ညင်သာစွာ ပြုံးလိုက်သည်။ သူမ၏အပြုံးမှ ပါးချိုင့်လေးနှစ်ခု ပေါ်လာပြီး သူမသည် အလွန်လှပနေသည်။

သူမ၏ အပြုံးသည် လော့ထျန်၏ ဝိညာဉ်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်သကဲ့သို့ပင်။ သူသည် အတွင်းစိတ်မှ “ဒီမိန်းကလေးရဲ့ အပြုံးက လူတစ်ယောက်ရဲ့ အသက်ကို တကယ်ပဲ ယူနိုင်တာပဲ…”   ချီးကျူးလိုက်သည်။

လီရွှယ်အာ ပြုံးပြီးနောက် သူမ၏ မျက်လုံးများ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပိတ်သွားပြီး လော့ထျန်ဘက်သို့ လဲကျလာသည်။

လော့ထျန်၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူ မရှောင်လိုက်လျှင် လီရွှယ်အာ၏ နှုတ်ခမ်းက သူ့ပေါ်သို့ ထပ်ကျရောက်လိမ့်မည်။ နူးညံ့သော နှုတ်ခမ်းများသည် သင်းပျံ့သော ရနံ့လေးနှင့်အတူ ပါလာခဲ့သည်။

အိုး၊ ထိုခံစားချက်သည် သူ့မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် အလွန်ကောင်းမွန်သောကြောင့် ထိုအကြောင်းကို စဉ်းစားရုံဖြင့် သူ၏စိတ်ကို မနည်း ပြန်တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းထားရသည်။

လော့ထျန်သည် ထိုအတွေ့အကြုံကို ပြန်လည် ခံစားလိုသော်လည်း နောက်ဆုံးအချိန်တွင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး သူမ၏ နူးညံ့ပြီး ပျော့အိနေသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် “ဟေး ကောင်မလေး၊ ဟေး…”  ပြောလိုက်သည်။

ဤအချိန်တွင် ဆုန်းယန်ချွင်းသည် လျင်မြန်စွာ ပေါ်လာသည်။ လီရွှယ်အာကို မြင်သောအခါ သူက “မပူပါနဲ့၊ သူ သတိလစ်သွားတာပါ။ ခဏနားလိုက်ရင် ပြန်ကောင်းသွားပါလိမ့်မယ်”  ပြောသည်။

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် ကြွေပုလင်းငယ်လေးတစ်ခုကို ထုတ်ပြီး စိတ်ငြိမ်ဆေးလုံးတစ်ခုကို လီရွှယ်အာ၏ ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်သည်။ “ခဏနေရင် သူ ကောင်းသွားပါလိမ့်မယ်”  ဆိုသည်။

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အကြီးအကဲ ဆုန်း” လော့ထျန်က ကျေးဇူးတင်သည့် အမူအရာဖြင့် ပြောသည်။

ဆုန်းယန်ချွင်း ရယ်မောလိုက်သည်။ “ညီလေး လော့က အရမ်းယဉ်ကျေးတာပဲ”  ဆို၏။

ချက်ချင်းပင် သူက ကြွေပုလင်းငယ်လေးကို တွန်းပေးလိုက်ပြီး “အတွင်းမှာ စိတ်ငြိမ်ဆေးလုံးလေးတွေ ရှိနေသေးတယ်။ ညီလေး လော့အတွက် ငါ့ဆီက လက်ဆောင်ပါ”  ဆိုသည်။

သူသည် လော့ထျန်ကို ငြင်းပယ်ရန် အခွင့်အရေး မပေးဘဲ သူ့လက်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်သည်။

သူသည် လော့ထျန်၏ အရည်အချင်းများကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်ခဲ့ရသောကြောင့် သူသည် အတွင်းစိတ်မှ ထိတ်လန့်သွားသည်။ လော့ထျန်သည် ဆုန်းမိသားစုက သွားရှုပ်လို့မရသည့် ပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်သည်။

လော့မိသားစုသည် သူ့ကြောင့် တိုးတက်လာလိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး ထိုအရာကို မည်သူမျှ တားဆီးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သူသည် ဆုန်းယန်နန်၏ အနာဂတ်ကို မြင်နိုင်သည့် ဉာဏ်ပညာကို ယခုမှပင် အပြည့်အဝ ချီးကျူးမိတော့သည်။ မဟုတ်ပါက ဆုန်းမိသားစုသည် လော့ထျန်နှင့် ဆက်သွယ်ရန် ဤအခွင့်အရေးကို လွဲချော်သွားလိမ့်မည်။ အနာဂတ်တွင် ထိုလွဲချော်မှုကြောင့် ဘာတွေ ဖြစ်လာနိုင်လဲဆိုတာ ဘယ်သူသိနိုင်မည်နည်း။

“ညီလေး လော့၊ ငါ အခု သွားလိုက်ပါဦးမယ်”

“မင်း ကျောက်စိမ်းတောင်မြို့ကို ပြန်ရောက်ရင် ငါ့ရဲ့ ဆုန်းမိသားစုဆီကို လာလည်ဖို့ မမေ့နဲ့။ မင်း ဘယ်လို အခက်အခဲနဲ့ပဲ တွေ့တွေ့ ငါတို့ ဆုန်းမိသားစုက ငါတို့ အစွမ်းကုန်နဲ့ ကူညီပေးပါ့မယ်… အခက်အခဲက ဘာပဲဖြစ်နေပါစေ”  ဆုန်းယန်ချွင်းက အလေးအနက် ပြောသည်။ ထို့အပြင် သူသည် “အခက်အခဲက ဘာပဲဖြစ်နေပါစေ” ဟူသော စကားလုံးလေးလုံးကို တမင်တကာ အလေးပေး ပြောလိုက်သည်။

လော့ထျန်က ထိုအခါ “ဟုတ်ကဲ့၊ သေချာပေါက် လာပါ့မယ်။ ဆုန်းမိသားစု ခေါင်းဆောင်ကို ကျွန်တော့်အစား ကျေးဇူးတင်စကား ပြောပေးပါ။ ဆုန်းမိသားစုက ပေးခဲ့တဲ့ အကူအညီကို ကျွန်တော့်ရဲ့ နှလုံးသားထဲမှာ စွဲမြဲစွာ မှတ်ထားပါတယ်”  ဆိုသည်။

ဆုန်းယန်ချွင်း၏ မပေါ်လာခဲ့ပါက သူသည် စောစီးစွာ သေဆုံးသွားနိုင်ဖွယ် ရှိသည်။ ဤကျေးဇူးတရားကို လော့ထျန်သည် သေချာပေါက် မှတ်မိနေလိမ့်မည်။

သူ့အပေါ် ကောင်းမွန်စွာ ဆက်ဆံသူများအတွက် သူသည် ဆယ်ဆမှ အဆတစ်ရာအထိ ပြန်ပေးဆပ်လိမ့်မည်။ သူ့ကို ဆိုးဆိုးရွားရွား ဆက်ဆံသူများအတွက် သူသည် အဆတစ်ရာမှ အဆတစ်ထောင်အထိ ပြန်ပေးဆပ်လိမ့်မည်။ ဤသည်မှာ လော့ထျန်၏ ပင်ကို စိတ်ဓာတ်ပင် ဖြစ်သည်။

စကားအနည်းငယ် ထပ်ပြောပြီးနောက် ဆုန်းယန်ချွင်းသည် တောအုပ်ထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူသည် ကျောက်စိမ်းတောင်မြို့သို့ ချက်ချင်း ပြန်သွားပြီး ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးကို ဆုန်းမိသားစုအား ပြောပြချင်သည်။

ဆုန်းယန်ချွင်း ထွက်သွားသည်နှင့် ကျန်ရှိသော လော့မိသားစု တပည့်များသည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်နေကြပြီးနောက် လော့ထျန်ပေါ်သို့ သူတို့၏အကြည့်များကို နောက်ဆုံးတွင် ရပ်လိုက်သည်။

သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နေသည်။

လော့ထျန်က လော့လင်ကို သတ်ခဲ့သည်ကို သူတို့သည် မျက်မြင်သက်သေများ ဖြစ်နေသောကြောင့် အသံပိတ်ရန် အားလုံးကို သတ်ပစ်လိမ့်မည်ကို ကြောက်နေကြသည်။

လော့ထျန်၏ မျက်နှာအမူအရာသည် လေးနက်သော ပုံစံသို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး “မင်းတို့ ငါ့ရဲ့ ခွန်အားနဲ့ လုပ်ဆောင်ပုံတွေကို မြင်ခဲ့ပြီးပြီ။ မင်းတို့ နားလည်သင့်တဲ့ ကိစ္စတွေ ရှိတယ်၊ အသံထွက်ပြီး ပြောစရာ မလိုဘူး”  ဆိုသည်။

“ဝတုတ်လ၊ နတ်ဆိုးသားရဲခေါင်းတွေနဲ့ ပြည့်နေတဲ့ ထိုနေရာပြားကို ဒီကို ယူလာခဲ့”

ဖုန်းလေသည် မတွန့်ဆုတ်ဘဲ နေရာပြားကို ပေးလိုက်သည်။

လော့ထျန်သည် နတ်ဆိုးသားရဲခေါင်းအားလုံးကို အပြင်သို့ ထုတ်လိုက်သောအခါ တောင်ငယ်လေးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားသည်။ ထို့နောက် သူက ပြုံးပြီး “မင်းတို့က ငါ၊ လော့ထျန်ရဲ့ ညီအစ်ကိုတွေဆိုရင် ဒီနတ်ဆိုးသားရဲခေါင်းတွေကို မင်းတို့အချင်းချင်း ခွဲယူကြ။ အခုကစပြီး မင်းတို့အားလုံးက ငါ၊ လော့ထျန်ရဲ့ လူတွေပဲ။ ငါ ရှိနေသရွေ့ မင်းတို့အားလုံးလည်း ငါနဲ့အတူ ရှိနေလိမ့်မယ်”  ပြောသည်။

အားလုံး၏ မျက်လုံးများတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် လော့ထျန်၏ လေသံ ပြောင်းလဲသွားပြီး အေးစက်စွာ “မင်းတို့ ငါ၊ လော့ထျန်ရဲ့ ညီအစ်ကို မလုပ်ချင်ဘူးဆိုရင်လည်း ကိစ္စမရှိဘူး။ မင်းတို့ ထွက်သွားလို့ရတယ်၊ ငါ မတားဆီးဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီမှာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့အရာကို မင်းတို့ ဖြန့်ကြမယ်ဆိုရင် ငါက မင်းတို့ကို မိသားစုဝင်အဖြစ် မဆက်ဆံတော့တာ အပြစ်မတင်နဲ့”  ဆိုသည်။

သူ၏အသံ တိတ်သွားသည်နှင့် သူသည် ခုန်လိုက်ပြီး လော့လင်၏ ခေါင်းပေါ်သို့ တက်နင်းလိုက်သည်။ နင်းလိုက်သည်နှင့် ခေါင်းသည် ချက်ချင်း အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ကွဲသွားပြီး သွေးများ ပတ်ချာလည် ပန်းထွက်လာသည်။

လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများ တုန်ယင်သွားသည်။

မကြာမီ…

လော့မိသားစု တပည့်တစ်ဦးက သွားပြီး နတ်ဆိုးသားရဲခေါင်းကို ဆွဲယူလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် ဒူးတစ်ဖက် ထောက်လိုက်ပြီး လော့ထျန်ကို လက်အုပ်ချီကာ “ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်လေး”  ဆိုသည်။

ထိုနောက်တွင် သူတို့အားလုံး ရှေ့သို့ လှမ်းလာပြီး နတ်ဆိုးသားရဲခေါင်းကို ယူကာ “ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်လေး”  အလေးအနက် အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်လေး၊ ကျွန်တော်တို့ အခုကစပြီး သခင်လေးကို ထာဝရ သစ္စာခံပါမယ်။ ကျွန်တော်တို့ သစ္စာဖောက်ရင် မိုးကြိုးထောင်ချီနဲ့အပစ်ခံရပြီး သေပါစေ”

သူတို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း အော်ဟစ်လိုက်သောအခါ ထိုမြင်ကွင်းက အနည်းငယ် ထိတ်လန့်စရာကောင်းနေသည်။

သူတို့အားလုံးသည် အလွန်လေးနက်နေပြီး သူတို့အားလုံးသည် လော့ထျန်၏လက်အောက်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း မြင်နိုင်သည်။

သူတို့အားလုံးကို လော့မိသားစုကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ရန်အတွက် သူ အသုံးပြုလိမ့်မည်။

“ကောင်းပြီ”

“ငါ၊ လော့ထျန်က မင်းတို့နဲ့ လော့မိသားစုရဲ့ အရင်တုန်းက ဘုန်းတန်ခိုးကို ပြန်ရောက်အောင် လုပ်ပေးမယ်လို့ ဒီနေရာကနေ ကတိပေးတယ်” လော့ထျန်က စိတ်အားထက်သန်စွာ အော်လိုက်သည်။

နတ်ဆိုးသားရဲခေါင်းများကို ခွဲဝေပြီးနောက် လူတိုင်းသည် အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားကြသည်။

လော့ထျန်သည် ကျောက်စိမ်းတောင်မြို့၏ ဦးတည်ရာကို ကြည့်လိုက်ပြီး ထိုနေရာတွင် တိမ်များ စုဝေးနေသည်ကို ခံစားမိသည်။ သူသည် မြို့တွင် နောက်ထပ် ခါးသီးသော တိုက်ပွဲတစ်ခု သူ့ကို စောင့်ကြိုနေသည် ခံစားမိသည်။

ဤအချိန်တွင် သူ လုပ်နိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်- အဆင့်မြှင့်တင်ရန်ပင်။

သူသည် အမြန်ဆုံး သန်မာလာရမည်။

အမဲလိုက်ပြိုင်ပွဲ မပြီးဆုံးခင် တစ်ရက်သာ ကျန်ရှိတော့သည့်အတွက် ဤတစ်ရက်အတွင်းတွင် သူသည် နောက်ထပ် အဆင့်မြှင့်တင်မှုတစ်ခုကို အမြန် လုပ်ရမည်။

ဤကမ္ဘာသည် အားကောင်းသူက အရာအားလုံးကို လွှမ်းမိုးနိုင်သည့် နေရာဖြစ်သည်။

တစ်စုံတစ်ယောက်က ကူရာမဲ့ မဖြစါချင်လျှင်တော့ သူတို့ ပိုသန်မာအောင် လုပ်ရမည်တည်း။

လူတစ်ယောက်သည် သန်မာလာသောအခါမှသာ သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်ကံကြမ္မာကို ကိုယ်တိုင် ကိုင်တွယ်နိုင်ပေမည်။ အရေးအကြီးဆုံးအချက်မှာ ဘော့စ်ကို သတ်နိုင်ရန် ပိုမို သန်မာလာရမည်။ လော့ကျန့်ရှန်း၏ ရွှေရောင် တောက်ပသော ခန္ဓာကိုယ်ကို တွေးလိုက်သောအခါ လော့ထျန်သည် စိတ်လှုပ်ရှားလာသည်။ “လော့ကျန့်ရှန်း၊ မင်း ဒီအဖိုးကြီးကို စောင့်နေလိုက်”  ပြောသည်။

ချက်ချင်းပင်…

လော့ထျန်သည် လီရွှယ်အာကို ကိုင်ထားပြီး မိုးကြိုးနွားသိုး၏ နောက်ကျောပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် “ဆက်သတ်ကြ”  အော်လိုက်တော့သည်။