အံ့မခန်းသော ဝတုတ်လေ

မှော်မန္တန်ကို အသုံးပြုပြီးနောက် နောက်လိုက်ကို ၂ နာရီကြာ အသုံးပြုနိုင်သည်။

အချိန်ကုန်သည်နှင့် ၎င်းသည် ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားမည်ဖြစ်ပြီး လော့ထျန်၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိတော့မည် မဟုတ်ချေ။

နောက်လိုက်ဖြစ်နေစဉ်အတွင်း ၎င်းသည် အခြားနတ်ဆိုးသားရဲများကို သတ်ခြင်းဖြင့် သူ့ကိုယ်သူ အဆင့်မြှင့်တင်နိုင်သည်။

အဆင့်မြှင့်တင်ခြင်းမှ ၎င်း၏ ခွန်အား တိုးလာပေမည်။

အဆင့် ၇ မိုးကြိုးနွားသိုးသည် အဆင့် ၅ နတ်ဆိုးသားရဲထက် ပို၍ သန်မာသည်။

၎င်းသည် မနေ့ကတည်းက လော့ထျန်၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် အခိုင်အမာ ရှိနေခဲ့သည်။

တစ်ရက်အတွင်းမှာပင် လော့ထျန်သည် ၂ ကြိမ် အဆင့်တက်ခဲ့သည်။

၎င်းသည် သူ့အတွက် အကောင်းဆုံးနောက်လိုက်တစ်ဦးပင် ဖြစ်သည်။

သူ ကျောက်စိမ်းတောင်မြို့သို့ ပြန်မသွားရလျှင် လော့ထျန်သည် ၎င်းကို တကယ်မသတ်ချင်ပေ။

သူတို့ သုံးဦးသည် မိုးကြိုးနွားသိုး၏ ခန္ဓာကိုယ်အနီးသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

လော့ထျန်သည် ထိုအခါ မိုးကြိုးနွားသိုး ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သည့်အချိန်ကို ကြည့်ရန် သူ၏ စနစ်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် “ဟေး ကောင်မလေး၊ ဝတုတ်လေ၊ ခဏနေရင် ငါတို့ မိုးကြိုးနွားသိုးကို တိုက်ခိုက်မယ်။

ငါ ရပ်ခိုင်းတဲ့အခါ ချက်ချင်း ရပ်ရမယ်” ဟု ဆိုသည်။

“အင်း”

“တိုက်ခိုက်မယ် ငါတို့ သူ့ကိုသတ်တော့မှာလား။

အဲဒါက ငါ့ရဲ့ အထူးကျွမ်းကျင်မှုပဲ သခင်လေး၊ ငါ့ရဲ့စွမ်းဆောင်ရည်ကို စောင့်ကြည့်လိုက်” ဖုန်းလေသည် အကြိမ်အနည်းငယ် မျိုချလိုက်သည်။

သူသည် မိုးကြိုးနွားသိုးကို ကြည့်သောအခါ အဝတ်မပါသော မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကို ကြည့်နေသကဲ့သို့ပင်။

သူသည် ဆာလောင်နေသည့် အမူအရာကို ပြသနေပြီး သူသည် အထူးဝါသနာများ ဖုံးကွယ်ထားသည်လားဟု တွေးမိစေသည်။

လူနှင့် သားရဲ၊ ဤသည်မှာ…

ဤသည်မှာ မည်သူမျှ မကိုင်တွယ်နိုင်သည့် အရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ဖုန်းလေသည် မိုးကြိုးနွားသိုးကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်လိုက်ချိန်တွင် ထိုအကြည့်မျိုးကို ကြည့်နေခဲ့သည်။

လော့ထျန်သည် ဖုန်းလေ ဘာလိုချင်သည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိနေပြီး ပြုံးလိုက်သည်။

“ဝတုတ်လေ၊ မင်းက ဒါကိုအကြာကြီး ငတ်နေတာ မလား”

“ဟမ်”

ဖုန်းလေသည် သူ့ခေါင်းကို ကုတ်လိုက်ပြီး ပြုံးလိုက်သည်။

“သခင်ဆီကနေ ဘာမှ မဖုံးကွယ်နိုင်ပါဘူး။

ဘာလို့လဲတော့ မသိဘူး၊ ငါ မိုးကြိုးနွားသိုးကို ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ ငါ့အတွင်းမှာ ကြီးမားတဲ့ တွန်းအားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာတယ်။

ဒီတွန်းအားက ငါ့ကို လွှမ်းမိုးနေပြီး ချက်ချင်းပဲ သူ့ရဲ့ သွေးအနှစ်သာရအားလုံးကို စားသုံးပစ်ချင်တယ်” ဟု ဆိုသည်။

၎င်းသည် ပင်ကိုစိတ်ဆန္ဒတစ်ခု ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် ဖုန်းလေ မထိန်းချုပ်နိုင်သည့် ပြင်းထန်သော ဆန္ဒပင်။

ဖုန်းလေ၏ ကျင့်ကြံသည့်ပုံစံသည် အနည်းငယ် ထူးခြားသည်။

ဤရက်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် လော့ထျန်သည် နည်းစနစ်ကို နားလည်လာခဲ့သည်။

နတ်ဆိုးသားရဲများ၏ သွေးအနှစ်သာရကို စုပ်ယူခြင်းဖြင့် ဖုန်းလေသည် ၎င်းကို သိုင်းစွမ်းအင်အဖြစ် သန့်စင်ပြီး သူ၏ အဆင့်တက်မှုအတွက် အသုံးပြုသည်။

ဤသည်မှာ သူသည် အစိမ်းလိုက်အသားကို စားသုံးရခြင်းနှင့် နတ်ဆိုးသားရဲများ၏ သွေးအနှစ်သာရကို စုပ်ယူရခြင်းကို နှစ်သက်ရသည့် အကြောင်းရင်းဖြစ်သည်။

ဤကျင့်ကြံသည့်ပုံစံသည် အခြားနတ်ဆိုးသားရဲများ ကျင့်ကြံပုံနှင့် တူညီနေသည်။

ဖုန်းလေသည် တကယ်တော့ နတ်ဆိုးသားရဲတစ်ကောင်လားဟု လော့ထျန် တွေးမိသည်။

လူ့ပုံစံနတ်ဆိုးသားရဲတစ်ကောင်လား

ဟာ၊ အဆင့် ၁၀ နတ်ဆိုးသားရဲများသာ လူပုံစံသို့ ပြောင်းလဲနိုင်သည်။

ဤနတ်ဆိုးသားရဲများသည် ကမ္ဘာပျက်စေနိုင်သည့် စွမ်းအားများ ရှိသော သိုင်းဧကရာဇ်များနှင့် တူညီသည်။

ဖုန်းလေသည် လူသားအသွင်သို့ ပြောင်းထားသည့် နတ်ဆိုးသားရဲတစ်ကောင်သာ ဖြစ်ပါက အလွန် ကျွမ်းကျင်သင့်သည်။

သို့သော် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုသည် အလွန်အားနည်းနေပြီး ၎င်းသည် အဓိပ္ပာယ်မရှိပေ။

လော့ထျန်သည် ၎င်းနှင့်ပတ်သက်၍ များများစားစား စဉ်းစားမနေတော့ပေ။

ဝတုတ်လေသည် သူ၏အစ်ကိုဖြစ်သည်။

သူ အဆင့်မြှင့်တင်နိုင်ရန် ကူညီပေးနိုင်သရွေ့ ဖုန်းလေသည် သူတို့၏ သွေးအနှစ်သာရအားလုံးကို စုပ်ယူနိုင်ရန် လော့ထျန်သည် နတ်ဆိုးသားရဲများကို ချိန်မရွေး သတ်လိမ့်မည်။

“စကြစို့”

လော့ထျန်သည် အတွေးတစ်ခု ဝင်ပြီး မိုးကြိုးနွားသိုးကို ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။

“သူ့မှာ အရမ်းအားကောင်းတဲ့ ခုခံကာကွယ်မှု ရှိတယ်၊ ဒါကြောင့် မင်းတို့ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုတွေမှာ အစွမ်းကုန် အသုံးပြုရလိမ့်မယ်” ဟု ပြောသည်။

“ကောင်းပါပြီ”

အဆင့် ၇ မိုးကြိုးနွားသိုးတွင် စွမ်းအား ၁၀၀၀၀ ရှိသည်။

၎င်း၏ ထူထဲသော အသားအရေကြောင့် ၎င်းကို သတ်ရန် အစွမ်းအထက်ဆုံး အရည်အချင်းများကို သေချာပေါက် အသုံးပြုရမည်ဖြစ်သည်။

လော့ထျန်သည် သူ၏လက်သီးများကို နှိမ့်လိုက်ပြီး “ကြမ်းတမ်းခြင်း” ဟု ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

“လျှပ်စီးတိုက်ခိုက်မှု…”

သူ၏ခွန်အား နှစ်ဆတိုးလာသည်နှင့် လော့ထျန်သည် သူ၏ လက်သီးများကို အမြောက်တစ်လုံး၏ စွမ်းအားဖြင့် ထိုးလိုက်သည်။

“လျှပ်စီးကျားလက်သီး”

လီရွှယ်အာသည် လေထဲသို့ ခုန်တက်လိုက်ပြီး သူမ၏ အဖြူရောင်အဝတ်အစားများ လေထဲတွင် လှုပ်ခတ်နေသည်။

သေနယ်သို့ ဆင်းသက်လာသည့် နတ်ဘုရားမတစ်ပါးကဲ့သို့ပင် သူမသည် သူမ၏ ဓားဖြင့် ထိုးလိုက်ပြီး ညင်သာစွာ “ဓားပျံ” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထိုးဖောက်နိုင်သည့် ဓားအလင်းရောင်တစ်စ သက်ဝင်လာသည်။

ဖုန်းလေသည် မည်သည့်သိုင်းကျင့်စဉ်ကိုမျှ မသိသောကြောင့် သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုသည် အလွန်ရိုးရှင်းသည်။

သူသည် မိုးကြိုးနွားသိုး၏ ရှေ့သို့ ပြုံးပြုံးရွှင်ရွှင်ဖြင့် ပြေးလာပြီး ၎င်း၏ ဦးချိုနှစ်ခုလုံးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

ထိုနောက် သူ၏ ကြွက်သားများအားလုံး ဖောင်းလာကြသည်။

ကြောက်စရာကောင်းသော သွေးကြောများက သူ၏ ခေါင်းပြောင်ပေါ်တွင် ပေါ်လာပြီး သူက “မြှောက်” ဟု ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

“ပတ် ပတ် ပတ် ပတ်…”

ဖုန်းလေ၏ အရိုးအဆစ်များမှ ထိုအသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူ၏ ခေါင်းနောက်တွင် ရှေးဟောင်းကြောက်စရာကောင်းသည့် နတ်ဆိုးသားရဲတစ်ကောင် ပေါ်လာပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ မှိန်ဖျော့သော အနီရောင်အလင်းတစ်ခု ထွက်လာသည်။

“မူး…”

မိုးကြိုးနွားသိုးက အော်လိုက်သည်။

ဤအချိန်တွင်…

တောင်ငယ်လေးတစ်တုံးကဲ့သို့သော မိုးကြိုးနွားသိုး၏ ခြေထောက်များသည် ရုတ်တရက် မြေပြင်မှ လွတ်ထွက်သွားပြီး ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး စောင်းသွားသည်။

ဖုန်းလေ၏ ခြေထောက်များသည် ရွှံ့ထဲသို့ နစ်ကာ မြုပ်ဝင်သွားပြီး သူ၏ မျက်နှာသည် လုံးဝ နီရဲနေသည်။

သူသည် “အားဟားဟား…” ဟု တစ်ဖန် ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

သူ၏ လက်မောင်းများသည် သူ့နောက်ကျောသို့ ရောက်သွားပြီး မိုးကြိုးနွားသိုးသည် သူ့နောက်တွင် ရိုက်ခံရသည်။

၎င်း၏ ခြေထောက်များသည် လေထဲတွင် ရုန်းကန်နေပြီး နာကျင်စွာ အော်ဟစ်နေသည်။

“အိုး ဟာ”

“ဘာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ ခွန်အားလဲ” လော့ထျန်သည် လုံးဝ မှင်တက်နေသည်။

ဒီလူက လူသားဟုတ်ရဲ့လား။

မိုးကြိုးနွားသိုးသည် ပေါင် ၁၀,၀၀၀-၂၀,၀၀၀ ခန့်ရှိပြီး ၎င်းကို မြေပြင်သို့ ရိုက်ပစ်လိုက်သည်လား။

ဤသည်မှာ အရမ်းကို ရူးသွပ်စရာကောင်းသည်။

လီရွှယ်အာသည်လည်း လုံးဝ တုန်လှုပ်နေသည်။

သူမ၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းသွားပြီး မှိန်ဖျော့သော ရယ်မောသံကိုသာ ထုတ်နိုင်တော့သည်။

လော့ထျန်က ၎င်းသည် အဆုံးသတ်ပြီဟု တွေးလိုက်စဉ် ဝတုတ်လေက တစ်ဖန် ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

သူသည် မိုးကြိုးနွားသိုးကို သူ့ခေါင်းပေါ်သို့ တစ်ဖန် မြှောက်လိုက်ပြီး ထပ်မံ ရိုက်ချလိုက်သည်။

“ဗုံး”

၎င်းကို တစ်ဖန် မြှောက်လိုက်ပြီးနောက် ထပ်မံ ရိုက်ချလိုက်သည်။

“ဗုံး”

တစ်ဖန် မြှောက်လိုက်ပြီး ရိုက်ချလိုက်သည်။

မြေကြီးသည် ပြင်းပြင်းထန်ထန် တုန်ခါနေပြီး မြင်ကွင်းသည် အမှန်ပင် ရှုပ်ထွေးနေသည်။

လော့ထျန်သည် ဝတုတ်လေကို ခဏကြာအောင် စိုက်ကြည့်နေပြီးနောက် “ရူးနေတာပဲ…” ဟု ပြောနိုင်ခဲ့သည်။

“အမြန်လုပ်၊ ငါတို့မှာ အချိန်သိပ်မရှိဘူး”

တစ်နာရီခွဲကြာ တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် မိုးကြိုးနွားသိုး၏ စွမ်းအားသည် ၁၀၀၀ ခန့်သာ ကျန်တော့သည်။

၎င်း၏ ခုခံကာကွယ်မှုသည် အလွန်အားကောင်းသည်ကို ငြင်းမရပေ။

၎င်းသည် ထိုနေရာတွင် ရပ်နေပြီး လော့ထျန်နှင့် အခြားနှစ်ဦးက ဆက်လက် တိုက်ခိုက်ခွင့်ပြုခဲ့သော်လည်း ၎င်းသည် သေဆုံးခြင်း မရှိသေးပေ။

၎င်းသည် လော့ထျန်၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် မရှိခဲ့ပါက ပုံမှန်ရင်ဆိုင်ရသည့် အကျိုးဆက်များသည် စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်လောက်အောင် ဖြစ်လိမ့်မည်။

လော့ထျန်သည် အဆင့် ၄ နတ်ဆိုးသားရဲများသည် တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းလွန်းသည်ဟု သူ့ကိုယ်သူ တွေးမိသည်။

သူသည် နောက်ထပ် ဤသို့အကောင်နှင့် တွေ့သောအခါ သတိထားရမည်။

“လျှပ်စီး…”

“လျှပ်စီး…”

တိုက်ခိုက်မှုများ ဆက်တိုက် ကျရောက်လာသည်။

ယခု မိုးကြိုးနွားသိုးတွင် ကျန်းမာရေး ၁၀၀ ခန့်သာ ကျန်တော့ပြီး နောက်ထပ် ရိုက်ချက်တစ်ခုက ၎င်းကို သတ်လိမ့်မည်။

ဤအချိန်တွင် လော့ထျန်က “တိုက်ခိုက်မှုတွေ ရပ်လိုက်” ဟု အော်လိုက်သည်။

ရုတ်တရက်…

မိုးကြိုးနွားသိုး၏ မျက်လုံးများ ပြောင်းလဲသွားပြီး ၎င်း၏ မူလသွေးဆာမှုနှင့် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော စိတ်ဓာတ်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

၎င်း၏ နှာခေါင်းမှ မီးပွင့်များ ထွက်လာပြီး မြေပြင်ကို ခြေထောက်ဖြင့် ကုတ်လိုက်သည်။

ပြင်းထန်သော ဖိအားသည် သူတို့ သုံးဦးအားလုံးကို လှိမ့်လာပြီး အသက်ရှူရ ခက်ခဲစေသည်။

မိုးကြိုးနွားသိုးသည် ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားပြီ။

ပုံမှန်ပြန်ဖြစ်သည်နှင့် “မြောက်မြားစွာသော မိုးခြိမ်းသံများ ဟိန်းဟောက်ခြင်း” သည် စတင်အသက်ဝင်လာသည်။

မုန်တိုင်းတိမ်များ အပေါ်တွင် စတင် စုဝေးလာပြီး စက္ကန့်အနည်းငယ်အတွင်း လျှပ်စီးထောင်ပေါင်းများစွာ ကျရောက်လိမ့်မည်။

ထိုအချိန်တွင် သူတို့တွင် အသက် ရာဂဏန်းရှိလျှင်ပင် မလုံလောက်ပေ။

လော့ထျန်၏ မျက်လုံးများ တင်းမာသွားပြီး “မင်းတို့ နှစ်ယောက် အမြန် ဆုတ်ခွာ” ဟု အော်လိုက်သည်။

“သခင်၊ ငါတို့ သေရမယ်ဆိုရင် အတူတူ သေမယ်။ ငါ ဆုတ်ခွာစရာ အကြောင်းမရှိဘူး”

“အစ်ကိုကြီး လော့ထျန်၊ ကျွန်မလည်း မထွက်သွားဘူး”

ထိုနှစ်ယောက်သည် ထိုစကားကို တစ်ချိန်တည်းလိုလို ပြောလိုက်ကြသည်။

လော့ထျန်သည် ရှင်းပြရန် အချိန်မရှိချေ။

မဟုတ်ပါက သူတို့ သုံးဦးစလုံးသည် ဤအချိန်တွင် အသက်ဆုံးရှုံးရမလိမ့်မည်။

သူသည် မုန်တိုင်းတိမ်များကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး အတွင်းစိတ်မှ “ကြမ်းတမ်းခြင်း” ဟု ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စွမ်းအားများ ဝင်လာပြီး သူ၏ သတ်မှတ်ချက်များသည် အမြင့်ဆုံးသို့ တိုးလာသည်။

မိုးကြိုးနွားသိုးသည် “မြောက်မြားစွာသော မိုးခြိမ်းသံများ ဟိန်းဟောက်ခြင်း” ကို ထုတ်လွှတ်နိုင်ခြင်း မပြုမီ လော့ထျန်၏ လက်သီးနှစ်ခုသည် မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ထွက်လာသည်။

“ဘောင်း”

ကျန်းမာရေး ၁၀၀ ခန့်သာ ကျန်တော့သော မိုးကြိုးနွားသိုးသည် တစ်ကြိမ်တည်းဖြင့် တုန်ယင်သွားပြီးနောက် လဲကျသွားသည်။

စနစ်၏ သတိပေးချက်အသံကို ကြားရသောအခါ လော့ထျန်၏ အသက်ရှူသံတည်ငြိမ်သွားစေသည်။

သူသည် တရားရုံး၏ စီရင်ချက်ကို စောင့်ဆိုင်းနေသည့်အလားပင်။

“ဒင်”

“ကစားသမား လော့ထျန်မှ မိုးကြိုးနွားသိုးကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သောကြောင့် ဂုဏ်ယူပါသည်။ အတွေ့အကြုံ ၁၅၀၀၀၊ သိုင်းစွမ်းအင် ၁၅၀…”

“ကစားသမား လော့ထျန်မှ မိုးကြိုးနွားသိုး၏ သွေးအနှစ်သာရကို ရရှိခဲ့သောကြောင့် ဂုဏ်ယူပါသည်။ ၎င်းနှင့် ပေါင်းစည်းလိုပါသလား”

“ကစားသမား လော့ထျန်မှ မြောက်မြားစွာသော မိုးခြိမ်းသံများ ဟိန်းဟောက်ခြင်းကို ရရှိခဲ့သောကြောင့် ဂုဏ်ယူပါသည်။ ၎င်းကို ကျင့်ကြံလိုပါသလား”

“ဟားဟားဟား…”

“ဟားဟားဟား…”

လော့ထျန်၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် ပျော်ရွှင်မှုများဖြင့် တောက်ပနေပြီး သူသည် ဝမ်းမြောက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

“လာပြီ၊ တကယ်ကို ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီ ဒါက အရမ်းကို ကောင်းတယ်၊ အရမ်းကို ကောင်းလွန်းတယ်” ဟု ဆိုသည်။

“မြောက်မြားစွာသော မိုးခြိမ်းသံများ ဟိန်းဟောက်ခြင်း” သည် အုပ်စုလိုက် တိုက်ခိုက်သည့် ကျင့်စဉ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

အဆင့်တက်ရန် နတ်ဆိုးများကို သတ်ရန် လိုအပ်သည့် လော့ထျန်အတွက် ဤသည်မှာ အမှန်ပင် နတ်ဘုရားကျင့်စဉ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

သူသည် အချက်အလက်များကို ကြည့်ရှုရန် စနစ်ကို ချက်ချင်း ဖွင့်လိုက်သည်။

သိုင်းကျင့်စဉ် : မြောက်မြားစွာသော မိုးခြိမ်းသံများ ဟိန်းဟောက်ခြင်း

အဆင့် : အဆင့် ၄

ကျွမ်းကျင်မှု : ၀/၁၀၀၀

သုံးစွဲမှု : သိုင်းစွမ်းအင် ၁၀၀၀

ကျင့်စဉ်ဖော်ပြချက် : အစအဆုံး အကွာအဝေးမှာ မီတာ ၅၀ ဖြစ်ပြီး လျှပ်စီး ၁၀၀၀ ဖြစ်သည်။

အဆင့်တစ်ခု တက်လာသည်နှင့် အထွက်နှုန်း နှစ်ဆ တိုးလာမည်။

နောက်ဆုံးအဆင့်တွင် အကွာအဝေးသည် ၁၀ ကီလိုမီတာ ဖြစ်လာမည်ဖြစ်ပြီး လျှပ်စီး ၁၀,၀၀၀ ဖြစ်လာမည်။

ကျင့်စဉ် တိုးလာသည်နှင့်အမျှ သိုင်းစွမ်းအင်ပမာဏလည်း တိုးလာမည်။

နောက်ဆုံးအဆင့်တွင် တစ်ကြိမ်အသုံးပြုလျှင် သိုင်းစွမ်းအင် ၁ သန်း ကုန်ကျမည်။

“ဟာ၊ အသုံးပြုမှုက အရမ်းများတယ်။ သိုင်းစွမ်းအင် ၁၀၀၀ ဒီအဖိုးကြီး ဒီလောက်ကြာအောင် သတ်လာတာတောင် သိုင်းစွမ်းအင် ၄၀၀၀ မပြည့်သေးဘူး” လော့ထျန်သည် ဤအကြောင်းကြောင့် မကျေနပ်ပေ။

သို့သော် နောက်ဆုံးအဆင့်၏ အကွာအဝေးကို မြင်သောအခါ သူသည် တံတွေးမကျဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

ထို့နောက် သူက “ပထမဆုံး ငါ ကြမ်းတမ်းခြင်းရဲ့ နောက်ဆုံးအဆင့်ကို အသက်သွင်းပြီး အဆ ၁၀၀၀ ခွန်အားကို ရယူမယ်။

ပြီးတော့ မြောက်မြားစွာသော မိုးခြိမ်းသံများ ဟိန်းဟောက်ခြင်းကို ထုတ်လွှတ်မယ်။

ငါ့ပတ်လည်မှာ ၁၀ ကီလိုမီတာ အကွာအဝေးအတွင်းရှိ နတ်ဆိုးသားရဲတွေအားလုံး သေဆုံးသွားလိမ့်မယ်။

ငါ့ အတွေ့အကြုံမှတ်တွေက မထိန်းနိုင် တက်လာလိမ့်မယ်။

အရမ်းမိုက်တယ်၊ ဒီအကြောင်းကို တွေးရုံနဲ့တင် ငါ အရမ်းစိတ်လှုပ်ရှားနေပြီ” ရိုင်းပျစွာ ပြောလိုက်သည်။

ဤအချိန်တွင်…

“ဘောင်း ဘောင်း ဘောင်း ဘောင်း ဘောင်း ဘောင်း”

လျှပ်စီးများ နတ်ဘုရား ကိုးပါးမှ ကျရောက်လာသကဲ့သို့ ၆ ကြိမ် ဆက်တိုက် အသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဤအသံများသည် ဖုန်းလေ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

လော့ထျန်သည် မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ ဖုန်းလေ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သွေးနီရောင်အလင်းသည် ပိုမို တောက်ပလာပြီး သူသည် သွေးမှုန်ထဲတွင် ရှိနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ကြည့်ရုံနှင့်ပင် လူတစ်ယောက်ကို တုန်ယင်စေလောက်အောင် ရက်စက်သည့်သဏ္ဍာန်ကို ပြသနေသည်။

ဖုန်းလေသည်လည်း ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ခွန်အားကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

မိုးကြိုးနွားသိုး သေဆုံးသည့်အချိန်တွင် ဖုန်းလေသည် အလျင်အမြန် ပြေးလာပြီး ၎င်း၏ သွေးအနှစ်သာရကို စုပ်ယူတော့သည်။

ထို့နောက် သူသည် သူ့ဒန်ထျန်၏ အစိတ်အပိုင်းငယ်တစ်ခုသည် လှုံ့ဆော်ခံရပြီး ၎င်း၏ စစ်မှန်သော အလားအလာကို ပေါက်ကွဲထွက်လာစေသည့် အမြန်ပြောင်းလဲမှုတစ်ခုကို ခံယူခဲ့သည်။

ဤအလားအလာ အစိတ်အပိုင်းငယ်လေးက ဖုန်းလေကို ၆ ကြိမ် ဆက်တိုက် အဆင့်မြှင့်တင်နိုင်စေခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ မကြုံစဖူးသော အဆင့်မြှင့်တင်မှုအမြန်နှုန်းပင်။

အရေးကြီးသောအချက်မှာ ဖုန်းလေသည် မိုးကြိုးပါရှိသော နတ်ဆိုးအနှစ်သာရကိုလည်း စားသုံးနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဖုန်းလေ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သည်နှင့် မိုးကြိုးနတ်ဆိုးအနှစ်သာရသည် ရေကန်၏အလယ်သို့ ပစ်ချလိုက်သော ကျောက်စရစ်ခဲကဲ့သို့ပင်။

၎င်းသည် သေးငယ်သော လှိုင်းများဖြင့် စတင်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ရှုပ်ထွေးသော ဖရိုဖရဲမှုကို ဖြစ်စေသည့် ကြီးမားသော လှိုင်းလုံးတစ်ခု ဖြစ်လာသည်။

နတ်ဆိုးအနှစ်သာရသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့် သူ၏ခေါင်းပေါ်ရှိ သွေးရောင်သွေးကြောများသည် ပို၍ပင် ကြောက်စရာကောင်းလာပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စိတ်ဓာတ်ကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

ဖုန်းလေသည် လက်သီးများကို ဆုပ်လိုက်ပြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်ရှိ သွေးမှုန်များ ပေါက်ကွဲသွားသည်။

ထို့နောက် သူက “ဟေး သခင်လေး၊ ကျွန်တော် ၆ ကြိမ်တောင် အဆင့်တက်သွားတယ်” ဟု ပြုံးလိုက်သည်။

“ခြောက်ကြိမ်”

“အလင်းအမြန်နှုန်းနဲ့ အဆင့်တက်တာလား။

၆ ကြိမ်၊ ဒါက…”

လော့ထျန်သည် သူ့၏ကိုယ်ပိုင် အဆင့်တက်မှုအမြန်နှုန်းများက လျင်မြန်သည်ဟု အမြဲတွေးထားခဲ့သည်။

သို့သော် ယခု ဖုန်းလေနှင့် နှိုင်းယှဉ်သောအခါ သူသည် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေလိုသည့် စိတ်ဆန္ဒတစ်ခု ရှိလာသည်။

သို့သော်…

ဖုန်းလေ ပိုမို သန်မာလာသောကြောင့် လော့ထျန်သည် အားလုံးထဲတွင် အပျော်ဆုံးဖြစ်နေသည်မှာ သေချာသည်။

သူတို့သည် “အမှိုက်နှစ်ကောင်အဖွဲ့” ဟူသော နာမည်ပြောင်ကို နောက်ဆုံးတွင် ဖယ်ရှားနိုင်တော့မည်။

ငယ်ဘဝတုန်းက နှစ်ပေါင်းများစွာ သူတို့သည် လော့မိသားစု၏ အနိုင်ကျင့်ခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီး အခြားမိသားစု သိုင်းပညာရှင်များ၏ လှောင်ပြောင်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။

ယခု အချိန်ရောက်ပြီဖြစ်သောကြောင့် ပြန်လည်ပေးဆပ်ရမည့် အချိန်ပင်။

“မိုးကြိုးနွားသိုးရဲ့ ခေါင်းကို ဖြတ်ပစ်”

လော့ထျန်၏ မျက်လုံးများတွင် အလင်းရောင်တစ်စ သက်ဝင်နေသည်။

သူသည် ကျောက်စိမ်းတောင်မြို့၏ ဦးတည်ရာကို ကြည့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် “သွားကြစို့၊ ငါတို့ နောက်ဆုံးဘော့စ်ကို ရိုက်ဖို့ ကျောက်စိမ်းတောင်မြို့ကို ပြန်သွားမယ်” ဟု ကြွေးကြော်လိုက်သည်။