ပူတုန်းနွေးတုန်း စားလိုက်ပါ
Vol. 3 Ch. 34
“နောက်တစ်ယောက်၊ လော့ထျန်”
ထိုအော်ဟစ်သံကြောင့် သိုင်းလေ့ကျင့်ရေးကွင်းသည် ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
တစ်စက္ကန့်အကြာတွင် ရယ်သံများ စတင်ထွက်ပေါ်လာသည်။ စင်မြင့်ပေါ်ရှိ အကြီးအကဲများပင် ပြက်လုံးပြပွဲတစ်ခုကို ကြည့်နေကြသကဲ့သို့ပင်။
“ခုနတုန်းက အမှိုက်ကျွန်၊ အခုတော့ အမှိုက်သခင်ရဲ့ အလှည့်ပဲ။ ရလဒ်တွေကတော့ အတူတူပဲ ဖြစ်မှာ သေချာတယ်။ နတ်ဆိုးသားရဲ တစ်ကောင်တောင် မသတ်နိုင်ဘဲ အမှတ် ၀ ပဲရလိမ့်မယ်”
“အပြင်ထွက်ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အရှက်ရစေတဲ့နေရာမှာတော့ အကောင်းဆုံးပဲ။ မင်း အရှက်ရတာ မလုံလောက်သေးဘူးလား”
“သူက အရှက်ရတာကို အကျင့်ဖြစ်နေပြီး အရှက်ဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာတောင် မသိတော့ဘူးလို့ ငါ လောင်းရဲတယ်”
ထိုသို့သော ဆွေးနွေးမှုများ စတင်လာပြီး သူတို့အားလုံး လော့ထျန်ကို လှောင်ပြောင်နေကြသည်။
သို့သော် အချို့သော တပည့်များသည် ဘာမျှ မပြောဘဲ လော့ထျန် လမ်းလျှောက်လာသည်ကို အစောင့်များကဲ့သို့ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။
စင်မြင့်ပေါ်တွင် လော့ရှောင်ရှန်းသည် အေးစက်သော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် သူ၏ မျက်လုံးများကို ကျဉ်းလိုက်ပြီး “ဒီခွေးကောင်၊ မင်း တကယ် မသေဘူး” ရေရွတ်သည်။
လော့ထျန်၏ မျက်လုံးများတွင် လော့ရှောင်ရှန်း၏ နာမည်သည် သူ့အတွက် အနီရောင် ပေါ်လာသည်။
“ဝိညာဉ်တောင်တန်းက အန္တရာယ်တွေ အများကြီးနဲ့ ပြည့်နေတယ်။ သူ မသေသေးဘူးဆိုတော့ ဒီကောင်လေးရဲ့ ဘဝက တကယ်ကို ကံကောင်းတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ အသက်ရှင်လျက် ထွက်လာရုံနဲ့ ဘာမှ အသုံးဝင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ သူ အဲလိုနဲ့ အခြေအနေတွေကို ပြောင်းပြန်လှန်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား” လော့ကျုံးရှန်းသည် ညင်သာစွာ ရယ်မောသည်။
လော့ကျန့်ရှန်သည် မထီမဲ့မြင်ပြုသည့် မျက်နှာဖြင့် ဆက်လက်ကြည့်နေသည်။
လော့ထျန် အသက်ရှင်နေခြင်းက သူ့ကို အနည်းငယ် တုန်လှုပ်စေခဲ့သည်။ သို့သော် လော့ထျန် နောက်ကွယ်မှ ခြိမ်းခြောက်မှုက လော့ချန်းရှန်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက နည်းပါးသည်။
သိုင်းလေ့ကျင့်ရေးကွင်းအတွင်း။
လော့ထျန်သည် မလောဘဲ လမ်းလျှောက်လာသည်။
လော့ချန်သည် အေးစက်စွာ ရယ်မောပြီး လော့ထျန်၏ လမ်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက မထီမဲ့မြင်ပြုသည့် အမူအရာဖြင့် “မင်းလို အမှိုက်ကောင်က ပျော်စရာအတွက် ပေါ်လာစရာ မလိုပါဘူး။ အမှတ် ၀ ပဲ ဖြစ်မှာဆိုတော့ လူတိုင်းရဲ့အချိန်ကို မဖြုန်းတီးနဲ့တော့” ဆိုသည်။
သူ၏မျက်နှာမှ မောက်မာသည့် ပုံစံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
သူ၏ မျက်လုံးနှစ်လုံးက လူတိုင်းသည် သူ့အောက်တွင် ရှိသည် ပြောနေသကဲ့သို့ပင်။ သူသည် လော့မိသားစု၏ သမိုင်းဝင် စံချိန်ကို ချိုးခဲ့သည်။ သူသည် ဒီနှစ် အမဲလိုက်ပြိုင်ပွဲ၏ ပထမနေရာကို သေချာပေါက် ရရှိမည်။
သူ၏ ဂုဏ်သတင်းနှင့် သူ့၏ ဂုဏ်သိက္ခာသည် လော့မိသားစု၏ သြဇာလွှမ်းမိုးမှုမှ ထွက်ပေါ်လာလိမ့်မည်။ သူသည် ထိုခွန်နက်ကို ရသည်နှင့် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုသည် နောက်တစ်ဆင့်သို့ တက်လာမည်။ နောက်နှစ်တွင် သူသည်အစိမ်းရောင်မိုးတိမ်ဂိုဏ်း၏ ရွေးချယ်မှုလုပ်ငန်းစဉ်တွင် ပါဝင်ရန် အရည်အချင်းပြည့်မီမည်ဖြစ်ပြီး သူတို့နှင့်အတူ ပြင်ပသိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်လာရန် အချိန်အကြာကြီး မလိုတော့ပေ။
ဤအကြောင်းကို တွေးလိုက်သည်နှင့် လော့ချန်သည် သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် ပို၍ပင် မထီမဲ့မြင်ပြုသည့် အကြည့်ကို ပြသလာသည်။ လူအများကြီးသာ မရှိခဲ့လျှင် သူသည် လော့ထျန်ကို သိုင်းလေ့ကျင့်ရေးကွင်းမှ နှင်ထုတ်ပြီးဖြစ်လိမ့်မည်။
လော့ထျန်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်သည် အပြုံးတစ်ခု ဖြစ်လာပြီး လော့ချန်ကို လုံးဝလျစ်လျူရှုကာ သူ့ပတ်ပတ်လည်တွင် လှည့်ပတ်သွားသည်။
ဤအရာက လော့ချန်၏ မျက်နှာတွင် ရုပ်ဆိုးသည့် အကြည့်တစ်ခု ပေါ်လာစေသည်။
သူ ပေါက်ကွဲတော့မည့်အချိန်တွင် လော့ထျန်သည် ပြုံးပြုံးရွှင်ရွှင်ဖြင့် နောက်သို့လှည့်ကာ “ငါ အမှတ်အချို့ စုဆောင်းနိုင်ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ” စိတ်ဝင်တစား မေးလိုက်သည်။
လော့ချန်သည် မထီမဲ့မြင်ပြုသည့် အမူအရာဖြင့် “မင်း ၁၀ မှတ်ထက် ပိုရခဲ့ရင်…” ပြန်ဖြေသည်။
လော့ချန် စကားမဆုံးခင်မှာပင် လော့ထျန်က “ငါ့ရဲ့ စုစုပေါင်းအမှတ်က မင်းထက် ပိုများခဲ့ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ” ဝင်ပြောလိုက်သည်။
“ဟားဟားဟား…”
“လော့ထျန်၊ မင်း ဦးနှောက်ထဲကို ချီးဝင်သွားတာလား”
“မင်းရဲ့ စုစုပေါင်းအမှတ်က ငါ့ထက် ပိုများမယ် ဟုတ်လား။ ငါက လော့မိသားစုရဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့ ရာစုနှစ်အတွင်း စံချိန်ကို ချိုးခဲ့တဲ့သူပဲ။ မင်း ၁၀ မှတ်တောင် ရခဲ့ရင်…” လော့ချန်သည် အလွန်အမင်း မထီမဲ့မြင်ပြုသည့် အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
သူ စကားမဆုံးခင်မှာပင် လော့ထျန်က တစ်ဖန် ဝင်ပြောလိုက်သည်။ “ဒီအသုံးမဝင်တဲ့ စကားတွေ လုံလောက်ပြီ။ ငါ့ရဲ့ စုစုပေါင်းအမှတ်က မင်းထက် ပိုများခဲ့ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ”
လော့ချန်၏ မျက်လုံးများ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ထို့နောက် သူက “မင်းရဲ့ စုစုပေါင်းအမှတ်က ငါ့ထက် ပိုများခဲ့ရင် မင်း ငါ့ကို ဘာလုပ်လုပ်ရတယ်။ ဒါပေမဲ့… မင်းရဲ့အမှတ်က ငါ့ထက် နည်းနေခဲ့ရင် မင်း ဒူးထောက်ပြီး ငါ့ကို အဖေလို့ ခေါ်ရမယ်” အော်လိုက်သည်။
“မင်း စကားတည်မလား” လော့ထျန်သည် အလေးအနက်ထားသည့် ပုံစံဖြင့် မေးလိုက်သည်။
လော့ချန်သည် ချက်ချင်း ပြန်ဖြေသည်။ “ဟုတ်ပါတယ်။ မင်းလို အမှိုက်ကောင်က ငါ့ကို ကြောက်အောင် လုပ်ချင်တာလား။ ငါ အလွယ်တကူ ဆုတ်ခွာမယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလား”
လော့ထျန်သည် ဖုန်းလေကို လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။
ဖုန်းလေသည် ပြေးလာပြီး မိုက်မဲစွာ ပြုံးလိုက်သည်။ “ဟေး သခင်လေး၊ ဘာလိုလဲ” မေးသည်။
လော့ထျန်သည် ကလေးဆန်စွာဖြင့် “ဝတုတ်လေ၊ မင်း ချီးပါချင်လား” မေးသည်။
ဖုန်းလေသည် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ “ကျွန်တော် ခုဏ ကပဲ ပါထားတာ၊ ဘာမှ ထွက်လာမှာ မဟုတ်ဘူး။ သခင်က ဘာလို့ ချီးလိုတာလဲ”
“တစ်ယောက်ယောက် စားဖို့” လော့ထျန်သည် ပြုံးလိုက်ပြီး “ဝတုတ်လေ၊ သွားပြီး ငါ့အတွက် ချီးအချို့ ယူလာပေး။ အခုလေးတင် ထွက်လာတဲ့ လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် ပူပူနွေးနွေး ဖြစ်ရမယ်။ လတ်ဆတ်တာ မဟုတ်ရင် ငါ မလိုချင်ဘူး၊ နားလည်လား” ဆိုသည်။
ဖုန်းလေပြုံးလိုက်သောအခါ သူ၏ သွားဖြူကြီးများ ပေါ်လာသည်။ “ကောင်းပြီ၊ ချက်ချင်း သွားယူမယ်”
လော့ချန်၏ မျက်နှာသည် မတူညီသော အမူအရာများစွာ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး သူ၏ လက်သီးများ ဆုပ်ထားသည်။ လော့ထျန်ကို ကြည့်လိုက်သည်နှင့် သူသည် လော့ထျန်ကို သူ့ခြေအောက်တွင် ကြိတ်ချေပစ်ချင်နေသည်။
လော့ထျန်သည် လော့ချန်ကို နောက်ထပ်ကြည့်မနေတော့ဘဲ လေ့ကျင့်ရေးကွင်း၏ အလယ်သို့ လမ်းလျှောက်သွားသည်။ သူ၏ နေရာပြား ၃ ခုကို ပေးတော့မည့်အချိန်တွင် စာရင်းတွက်ချက်ရန် တာဝန်ရှိသည့် တပည့်များအား “မင်းတို့ မြန်မြန် တွက်ရမယ်။ ချီးရောက်လာတာနဲ့ ပူပူနွေးနွေး စားရင် အကောင်းဆုံးပဲ” ပြောသည်။
စာရင်းတွက်ချက်ရန် တာဝန်ရှိသူများ၏ မျက်နှာများတွင် မထီမဲ့မြင်ပြုသည့် အကြည့်များ ရှိနေပြီး သူတို့သည် စုစုပေါင်းကို စတင်တွက်ချက်ရန် နေရာပြားများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ယူလိုက်ကြသည်။
“အဆင့် ၂ ရိုင်းစိုင်းသော ဝက်ဝံ…”
“အဆင့် ၂ နတ်ဆိုးသားရဲလား”
စာရင်းတွက်ချက်ရန် တာဝန်ရှိသည့် ဝန်ထမ်းများသည် တုန်လှုပ်သွားပြီး ဂရုတစိုက် စစ်ဆေးရန် စုပြုံလာကြသည်။ သူတို့ နောက်ဆုံးတွင် ဆက်လက်ပြောကြသည်။ “အဆင့် ၂ ရိုင်းစိုင်းသော ဝက်ဝံ၊ ၅ မှတ်”
“လက်ရှည် နတ်ဆိုးမျောက်လည်း… အဆင့် ၂ ပဲ”
“မျက်လုံးစိမ်းမြွေဟောက်၊ အဆင့် ၂ နတ်ဆိုးသားရဲ…”
သိုင်းလေ့ကျင့်ရေးကွင်းတွင် ဆွေးနွေးမှုအသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ဤသို့ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နေသည်နှင့် စာရင်းတွက်ချက်ရန် တာဝန်ရှိသည့် ဝန်ထမ်းများသည် ပို၍ပင် တုန်လှုပ်သွားသည်။ သူတို့၏သွေးများ ဆူပွက်နေသည်။ သူတို့သည် သူတို့၏ဘဝတစ်လျှောက်လုံးတွင် အဆင့် ၃ နတ်ဆိုးသားရဲခေါင်းများစွာကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ချေ။
ကြီးမားသော သိုင်းလေ့ကျင့်ရေးကွင်းတစ်ခုလုံး လုံးဝ တိတ်ဆိတ်နေသည်။ အချို့က အသက်ရှူဖို့ပင် မေ့နေကြပြီး ထိုဝန်ထမ်းက နတ်ဆိုးသားရဲခေါင်းများကို ဆွဲထုတ်နေသည်ကို ပါးစပ်အဟောင်းသားနှင့် စိုက်ကြည့်နေကြသည်။
မိနစ်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက်…
ဒုတိယ နေရာပြားကို စာရင်းပေါင်းပြီးစီးသွားသည်။ စုစုပေါင်း အဆင့် ၃ နတ်ဆိုးသားရဲ ၅၀ ရှိသည်။ စုစုပေါင်းအမှတ် ၅၀၀ ပင်။
လုံးဝ အံ့အားသင့်သွားခြင်း
အံ့အားသင့်ခြင်းမှလွဲ၍ ပစ္စုပ္ပန်တွင် ရှိနေသည့် လူများအတွက် ဖော်ပြချက်မရှိတော့ပေ။
လူတိုင်းက ပြီးဆုံးသွားပြီ တွေးလိုက်ချိန်တွင် စာရင်းတွက်ချက်ရန် တာဝန်ရှိသည့် ဝန်ထမ်းက အော်လိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး တုန်ယင်နေပြီး သူ၏ မျက်နှာများ ပြူးထွက်လာသည်။ “အဆင့် ၄… အဆင့် ၄… အဆင့် ၄ နတ်ဆိုးသားရဲ…”
တတိယနေရာပြားကို ဖွင့်လိုက်သည်။
မိုးကြိုးနွားသိုး၏ ရှည်လျားသော ဦးချိုများကို ဖော်ပြလိုက်သည်။ ၎င်း၏ ခေါင်းအစသည် ရှေးခေတ်စားပွဲတစ်လုံး၏ အရွယ်အစားခန့်ရှိသည်။ ၎င်းသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျလာသည်။
လော့မိသားစုတစ်ခုလုံး အူကြောင်ကြောင် ဖြစ်သွားသည်။
အဆင့် ၄ နတ်ဆိုးသားရဲလား
အမဲလိုက်ပြိုင်ပွဲ၏ သမိုင်းတစ်လျှောက်တွင် ဤကဲ့သို့သောအရာမျိုး တစ်ခါမျှ ပေါ်လာခြင်း မရှိခဲ့ချေ။ လော့ထျန် ဘယ်လိုလုပ် သတ်လိုက်တာလဲ။
ဤသည်မှာ မင်းရဲ့ခွေးကံနှင့် ရသလို ယူနိုင်သည့်အရာ မဟုတ်ပေ။
တုန်လှုပ်ခြင်း၊ ဤသည်မှာ လုံးဝ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော တုန်လှုပ်ခြင်းပင်။
လော့ထျန်ကို ယခင်က လှောင်ပြောင်ခဲ့ကြသူများသည် ယခုအခါ ယင်ကောင်တစ်ကောင်ကို မျိုချခဲ့သည့်အလား သူတို့၏မျက်နှာများ ဖြူဖျော့သွားသည်။
စင်မြင့်ပေါ်တွင် လော့ကျန့်ရှန်သည် အံ့အားသင့်နေသော်လည်း မိုးကြိုးနွားသိုးကို လောဘကြီးစွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။ ထို့နောက် “နတ်ဆိုးအနှစ်သာရ… ဒီကောင်လေးမှာ နတ်ဆိုးအနှစ်သာရ ရှိနေတယ်” သူ့ကိုယ်သူ ပြောလိုက်သည်။
ခဏအတွင်းမှာပင်…
လျှပ်စီးဖြင့် ထိမှန်ခံရသကဲ့သို့ပင် သိုင်းလေ့ကျင့်ရေးကွင်းမှ လူတိုင်းသည် ကြီးမားသော ခေါင်းကို စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ သို့မဟုတ် အသက်ရှူသံမကြားရဘဲ စိုက်ကြည့်နေသည်။
မူလက တက်ကြွနေသော သိုင်းလေ့ကျင့်ရေးကွင်းသည် လုံးဝ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး အပ်တစ်စက်ကျသံကိုပင် ကြားနိုင်ပေသည်။
လော့ကျန့်ရှန်၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းသွားပြီး သူ့ပတ်ပတ်လည်တွင် သတ်ဖြတ်လိုသည့် ရည်ရွယ်ချက်များ ပိုမို ထူထဲလာသည်။
လော့ရှောင်ရှန်း၏ မျက်လုံးနှစ်လုံးသည် လော့ထျန်ကို စိုက်ကြည့်နေပြီး သူ၏ အမည်သည် အနီရောင် တောက်ပလာကာ သူသည် တိုက်ခိုက်တော့မည့်အလားပင်။
ဘော့စ်နှစ်ဦးကို မြင်သောအခါ လော့ထျန်သည် စိတ်မရှည်တော့ပေ။
“သူတို့ ညီအစ်ကိုတွေ…”
“ဒီအဖိုးကြီး နက်နဲဆရာနယ်ပယ်ကို အဆင့်တက်တာနဲ့ သူတို့ကို အနည်းဆုံး တစ်ကြိမ်တော့ စိန်ခေါ်မယ်”
“ဒီအဖိုးကြီး မထိန်းချုပ်နိုင်တော့လောက်အောင်ကို အရမ်းဆွဲဆောင်မှု ရှိလွန်းတယ်” လော့ထျန်၏ မျက်နှာများ တောက်ပလာပြီး သူ၏အတွင်းစိတ်မှ ငဆာလောင်ခြင်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ဤအချိန်တွင်…
ဖုန်းလေသည် အလျင်အမြန် ပြေးလာပြီး “နေရာပေးပါဦး၊ မီးဖိုထဲကနေ လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် ချီးရောက်လာပြီ” ဆိုသည်။
နံစော်သော အနံ့များ လေထဲတွင် ပြန့်လွင့်သွားသည်။
လော့ထျန်သည် ကလေးဆန်စွာ ရယ်မောပြီး ရုပ်ဆိုးသည့် အကြည့်ဖြင့် လော့ချန်ဆီသို့ လမ်းလျှောက်သွားသည်။ ထို့နောက် သူသည် စာရင်းတွက်ချက်ရန် တာဝန်ရှိသည့် ဝန်ထမ်းကို အကျယ်ကြီး မေးလိုက်သည်။ “ကျွန်တော်မှာ စုစုပေါင်း ဘယ်နှစ်မှတ်ရှိတယ်ဆိုတာ ပြောပြပါဦး”
စာရင်းတွက်ချက်ရန် တာဝန်ရှိသည့် ဝန်ထမ်းက လေတစ်ချက် ရှူထုတ်လိုက်ပြီး “၁၂၀၀ မှတ်” ပြန်ဖြေသည်။
“ဝါးးးးး…”
ထိုဝန်ထမ်း၏ စကားကြောင့် ပရိသတ်သည် ပေါက်ကွဲသွားသည်။ အရာအားလုံးသည် မဖြစ်နိုင် ဘယ်တော့မှ မထင်ခဲ့သည့် အိပ်မက်တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။
အဆင့် ၂ နတ်ဆိုးသားရဲ တစ်ရာကျော်၊ အဆင့် ၃ နတ်ဆိုးသားရဲ ၅၀ နှင့် အဆင့် ၄ အစွမ်းထက်နတ်ဆိုးသားရဲ တစ်ကောင်။ ထိုအမျိုးအစားများထဲမှ တစ်ခုခုက လော့မိသားစု၏ စံချိန်ကို ချိုးလိမ့်မည်။
လော့ထျန်သည် အလွန်ထူးခြားလွန်းသည်။
လော့ထျန်၏ ပုံရိပ်သည် လော့မိသားစု သိုင်းပညာရှင်များစွာ၏ နှလုံးသားများတွင် လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားသည်။
လော့မိသားစု၏ အထက်ပိုင်းတွင် စင်မြင့်ပေါ်ရှိခေါင်းဆောင် ၅ ဦးသည် အတွေးတစ်ခုတည်း ရှိနေကြသည်။ “ဒီကောင်လေးကို အသက်ချမ်းသာပေးလို့ မရဘူး”
လော့ထျန်သည် ပြုံးလိုက်သည်။ “သခင်လေး လော့ချန်၊ ချီးစားရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီ။ ဒါက ပူပူနွေးနွေး စားရရင် အကောင်းဆုံးပဲ။ ပူပူနွေးနွေးက ပိုအရသာရှိတယ်လို့ ငါကြားဖူးတယ်”
ဖုန်းလေ ကိုင်ထားသည့် ချီးပုံးထဲမှ ရေနွေးငွေ့များ ထွက်လာသည်။ နံစော်သော အနံ့က တစ်ယောက်၏ အသက်ကို တကယ်ပဲ ယူသွားနိုင်ပေသည်။ ပုံးက လော့ချန်၏ ရှေ့သို့ ရောက်လာသောအခါ လော့ထျန်သည် ဖုန်းလေကို လက်မထောင်ပြသည်။ “ဝတုတ်လေ၊ မင်း တကယ်ကို ကြမ်းလွန်းတယ်။ မင်း လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် ပူပူနွေးနွေး ချီးကို ရှာနိုင်ခဲ့တယ်”
လော့ထျန်သည် လတ်ဆတ်သော ချီးကို ရယူရန်အတွက် ဖုန်းလေသည် မိန်းကလေးများ၏ အိမ်သာထဲသို့ ပြေးဝင်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သည်ကို မသိချေ။
လော့ချန်သည် ဒေါသထွက်နေပြီး လော့ထျန်ကို စိုက်ကြည့်ကာ အေးစက်စွာ “လော့ထျန်၊ ငါက နောက်တာပါ။ မင်း တကယ်လို့ မထင်ခဲ့ပါနဲ့” ပြောသည်။
“ဟာ”
“မင်း စကား မတည်တော့ဘူးလို့ ဆိုလိုတာလား” လော့ထျန်သည် ဒေါသထွက်လာပြီး ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။
လော့ချန်သည် ပြုံးလိုက်ပြီး အေးစက်စွာ “ဒီအဖိုးကြီး ကစကားကို မတည်နိုင်တော့ဘူး။ မင်း ဘာလုပ်ချင်လဲ” ဆိုသည်။
“မင်း အမှိုက်ကောင်”
လော့ထျန်သည် ချီးပုံးကို လော့ချန်၏ မျက်နှာသို့ တည့်တည့် တွန်းလိုက်သည်…