အကုန်သေ
Vol. 192 Ch. 2879
အန္တိမပကတိစိတ်ဝိညာဉ် ဆယ်ဦးကျော်က ဧရာမဂူသချိုင်းထဲကနေ ရုန်းထွက်ချင်သော်လည်း သူတို့မှာ ရွေးချယ်စရာမရှိဘူးဆိုတာကို နားလည်သဘောပေါက်လိုက်သည်။
ဂူသချိုင်းထဲမှာ ဓားချီက ထက်ရှနေပြီး လူတိုင်း၏ ထွက်လမ်းကို ပိတ်ဆို့ထားရုံသာမက အဲဒီမှာ လေထဲတွင် ပျံ့နှံ့၍ လူတိုင်း၏ အသက်ဓာတ်အားကို ချိပ်ပိတ်ထားသော မရဏအော်ရာတစ်ခုပါ ရှိနေ၏။
အန္တိမပကတိစိတ်ဝိညာဉ်များသည် သူတို့၏ မွန်မြတ်ကောင်းကင်ဘုံကမ္ဘာတံဆိပ်ပြားများကို ဆင့်ခေါ်လိုသော်လည်း သူတို့က ဤဂူသချိုင်းထဲမှာ မွန်မြတ်ကောင်းကင်ဘုံကမ္ဘာတံဆိပ်ပြားများကို အသက်မသွင်းနိုင်ဘူးဆိုတာကို နားလည်သဘောပေါက်လိုက်သည်။
အထွတ်အထိပ်ကောင်းကင်ဘုံဓားကျင့်စဉ်နှင့် ကောင်းကင်သင်္ချိုင်းသုတ္တန်က တဗူးဂမ္ဘီရကျင့်စဉ်များ ဖြစ်ကြသည်။
တဗူးဂမ္ဘီရကျင့်စဉ်များကနေ နားလည်ဆင်ခြင်ထားသော လျှို့ဝှက်အတတ်တစ်ခုချင်းစီတိုင်းသည် သူတို့ကို ထုတ်ဖော်သည့်အခါ မနှိုင်းယှဉ်သာအောင် ကြောက်စရာကောင်းတတ်လေသည်။
ယခု တဗူးဂမ္ဘီရကျင့်စဉ်နှစ်ခု၏ ပေါင်းစည်းမှုမှ ပေါ်ထွက်လာသော ဓမ္မအစီအရင်သည် ပို၍ပင် စဉ်းစားကြည့်၍မရနိုင်အောင် ကြောက်စရာကောင်းလေသည်။ ဓားချက်တစ်ချက်က အန္တိမပကတိစိတ်ဝိညာဉ် ၁၇ ဦးကို မြုပ်နှံပစ်ဖို့ လုံလောက်လေသည်။
ပုံမှန်အခြေအနေအောက်မှာ အန္တိမပကတိစိတ်ဝိညာဉ် ၁၇ ဦး၏ အစွမ်းအစများအရ သူတို့သည် ဤမျှအထိ ရုန်းကန်ချင်မှ ရုန်းကန်ရပေလိမ့်မည်။
သို့သော်လည်း သူတို့သည် ဆူဇီမို၏ ခေါင်းလေးလုံး လက်ရှစ်ဖက် အခြေအနေမှာ နဂါးဟိန်းသံလျှို့ဝှက်အတတ်ကြောင့် အရင်ဆုံးတုန်လှုပ်သွားခဲ့ပြီး စဦးအရေးနိမ့်သွားရသည်။
ဤအနည်းငယ် မှင်တက်မှုနှင့်အတူ ဓားသင်္ချိုင်းဓမ္မအစီအရင်က ဆင်းသက်လာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
ထိုအခိုက်အတန့်မှာ လူတိုင်းအနေဖြင့် ရုန်းထွက်ဖို့က ပို၍ပင် ခက်ခဲလာခဲ့သည်။
တကယ်တော့…
အန္တိမပကတိစိတ်ဝိညာဉ် ၁၇ ဦးကြားမှာ သူတို့ထဲမှတချို့မှာ စွမ်းအားကြီးမားသော လျှို့ဝှက်အတတ်များရှိနေပြီး လျှို့ဝှက်အတတ်များစွာနှင့် ပင်ကိုယ်နတ်ဘုရားစွမ်းအားများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ကြသည်။
ဓားချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့် ပုံရိပ်သုံးခုက ထိတ်လန့်တကြား အမူအရာများနဲ့အတူ ဂူသချိုင်းထဲကနေ တိုးထွက်လာကြသည်။
သူတို့ထဲမှတစ်ယောက်သည် ဆူဇီမိုကို တိုက်ခိုက်ရန် အန္တိမပကတိစိတ်ဝိညာဉ်များကို သွေးထိုးလှုံ့ဆော်ခဲ့သော ဝူရှင်းဖြစ်သည်။ နောက်တစ်ယောက်က ရွှေကျီးကန်းကမ္ဘာမှ လုထန်ဖြစ်သည်။
နောက်ဆုံးတစ်ယောက်ကတော့ ဂူသချိုင်းကမ္ဘာမှ ဖြစ်သည်။
ဂူသချိုင်းကမ္ဘာမှ အန္တိမပကတိစိတ်ဝိညာဉ်သည် သူ နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် ဒုက္ခသုက္ခခံ၍ သန့်စင်မွမ်းမံထားသော တိုက်ပွဲဝင်အလောင်းကို စွန့်လွှတ်စတေးခြင်းဖြင့်သာ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် လွတ်မြောက်လာနိုင်ခဲ့သည်။
ဂူသချိုင်းကမ္ဘာမှ ကျင့်ကြံသူများအနေဖြင့် သူတို့ သန့်စင်မွမ်းမံထားသော တိုက်ပွဲဝင်အလောင်းများသည် သူတို့၏ လက်နက်များဖြစ်သည်။
ဂူသချိုင်းထဲမှာ ယခုတင် သေဆုံးသွားသော တိုက်ပွဲဝင်အလောင်းသည် ကပ်ဘေးကိုးခု သန့်စင်ယန်စိတ်ဝိညာဉ်ရတနာနှင့် တူညီသော အထွတ်အထိပ် ပကတိဧကနယ်ပယ် ရတနာတစ်ခုဖြစ်သည်။
ထိုသို့ဆိုလျှင်တောင် တိုက်ပွဲဝင်အလောင်းသည် ဓားသင်္ချိုင်းတာအို၏ စွမ်းပကားကို မခုခံနိုင်ပေ။
ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် တိုက်ပွဲဝင်အလောင်းသည် ဂူသချိုင်းထဲသို့ ကျဆင်းလာပြီး ၎င်းသည် လွတ်မြောက်မှုကို ရရှိသွားသည့်အလား ရုန်းကန်ခြင်း သို့မဟုတ် ခုခံဆန့်ကျင်ခြင်း ဆက်လက်၍ မရှိတော့ပေ။ ထိုအစား ၎င်းသည် အထဲမှာ နာခံစွာရပ်နေ၏။ အန္တိမပကတိစိတ်ဝိညာဉ်က ဘာမှမတတ်နိုင်တော့ဘဲ လျှို့ဝှက်အတတ်တစ်ခုကို လှည့်ပတ်ကာ တိုက်ပွဲဝင်အလောင်းကို ဖောက်ခွဲဖျက်ဆီးလိုက်ရသည်။
တိုက်ပွဲဝင်အလောင်း ပေါက်ကွဲပျက်စီးခြင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော သိပ်သည်းပြင်းထန်သည့် စွမ်းအားကို အသုံးချကာ သူသည် ဂူသချိုင်းထဲကနေ ရုန်းထွက်လာနိုင်ခဲ့သည်။
သူတို့သုံးယောက်ကလွဲလျှင် ကျန်ရှိနေသော အန္တိမပကတိစိတ်ဝိညာဉ် ၁၄ဦးက ဂူသချိုင်းထဲမှာ မြုပ်နှံခံရကာ သေဆုံးသွားသည်။
"မင်းက ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်နိုင်မယ် ထင်နေတာလား"
ဆူဇီမိုက လှောင်ရယ်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်ကို သာမန်ကာလျှံကာ မြှောက်တင်လိုက်၏။ သုံးပါးရတနာ ကျောက်စိမ်းတောင်ဝှေးက လေထုကို ဆုတ်ဖြဲလာခဲ့သည်။
ဂူသချိုင်းကမ္ဘာမှ အန္တိမပကတိစိတ်ဝိညာဉ်က ဂူသချိုင်းထဲကနေ တိုးထွက်လာသည့်ခဏမှာပင် အစိမ်းရောင်အလင်းတစ်ခုက လေထဲကနေ ဆင်းသက်လာပြီး သူ၏ ဦးခေါင်းပေါ်ကို ပစ်တိုက်ချလိုက်၏။
ဘန်း…
ထိုတိုက်ခိုက်မှုက သူ၏ ဦးခေါင်းမှာ ကြီးမားသော အပေါက်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာစေသည်။
ဂူသချိုင်းကမ္ဘာမှ အန္တိမပကတိစိတ်ဝိညာဉ်၏ အကြည့်က ထုံထိုင်းသွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က ယိမ်းထိုးသွားလေသည်။ သူသည် လေထဲကနေ ပြုတ်ကျလာပြီး သေဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
တိုက်ပွဲဝင်အလောင်းမရှိဘဲ ဂူသချိုင်းကမ္ဘာမှ အန္တိမပကတိစိတ်ဝိညာဉ်၏ တိုက်ခိုက်ရည်ခွန်အားသည် သာမန် ပကတိစိတ်ဝိညာဉ်ပညာရှင်များနှင့် မတိမ်းမယိမ်းမှာသာ ရှိသည်။
သုံးပါးရတနာကျောက်စိမ်းတောင်ဝှေးသည် အလွန်တရာ မာကျောပြီး ကပ်ဘေးကိုးခု သန့်စင်ယန်စိတ်ဝိညာဉ်ရတနာတစ်ခုနှင့် ရင်ဆိုင်ရလျှင်ပင် အရေးနိမ့်မှုမရှိပေ။ ၎င်းက ရိုက်ချက်တစ်ချက်တည်းဖြင့် သူ့ကို သတ်ဖြတ်ပစ်လိုက်သည်။
အစကနေ ယခုအချိန်ထိ ဆူဇီမိုသည် ထိုသူကို လှည့်ပင်မကြည့်ခဲ့ပေ။
သူ၏ စိတ်အာရုံက ဝူရှင်းနှင့် လုထန်တို့အပေါ်မှာ ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။
ဝူရှင်းသည် စုန်းမျိုးနွယ်၏ ကျိန်စာများကို အသုံးချပြီး ဂူသချိုင်းထဲကနေ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်လာ၏။ သူက အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိလာသည့်ခဏမှာပင် သူက သူ၏ ခါးမှ မွန်မြတ်ကောင်းကင်ဘုံကမ္ဘာတံဆိပ်ပြားကို လက်လှမ်းပြီး ဆိုးယုတ်မိစ္ဆာတိုက်ပွဲမြေကနေ ထွက်ခွာဖို့ ပြင်လိုက်သည်။
သို့သော်လည်း ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင် ငွေရောင်ချည်မျှင်သုံးထောင်က လေထုကို ဆုတ်ဖြဲပြီး သူ့ကို ချည်နှောင်လာခဲ့သည်။
အာဒိကပ္ပသမဂ္ဂ မြင်းမြီးကျာပွတ်၏ ချုပ်နှောင်မှုအောက်မှာ ဝူရှင်းသည် လုံးဝမလှုပ်ရှားနိုင်တော့ပေ။ တစ်ဖက်မှာတော့ ခေါင်းလေးလုံး လက်ရှစ်ဖက်နှင့် ဆူဇီမိုက ချဉ်းကပ်လာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
ကြမ်းကြုတ်ခက်ထန်သော ဆူဇီမိုကိုကြည့်ပြီး ဝူရှင်းက လိပ်ပြာလွင့်မတတ် ကြောက်လန့်သွားသည်။ သူက သေရေးရှင်ရေးအခြေအနေမှာပင် လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်ပြီး သူ၏ အမြုတေစိတ်ဝိညာဉ်ကို အစွမ်းကုန်ဖြင့် လှည့်ပတ်ကာ သူ၏ အမြုတေစိတ်ဝိညာဉ် လျှို့ဝှက်အတတ်ကို ထုတ်ဖော်လိုလေသည်။
သို့သော်လည်း ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင် သူ၏ အမြုတေစိတ်ဝိညာဉ်က အားနည်းလာသည်ကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။
သူ၏ အမြုတေစိတ်ဝိညာဉ်လျှို့ဝှက်အတတ်ကိုပင် မစုဖွဲ့နိုင်တော့ပေ။
အဲဒါက ဘယ်လိုဖြစ်ရတာလဲ…
ဝူရှင်းက တုန်လှုပ်သွားသည်။
နောက်ခဏ၌ သူသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ စူးရှသော နာကျင်မှုတစ်ခုကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။ အာဒိကပ္ပသမဂ္ဂ မြင်းမြီးကျာပွတ်မှ ငွေရောင်ချည်မျှင်အချို့သည် သူ၏ အဝတ်များကို ဆုတ်ဖြဲပြီး သူ၏ အရေပြားပေါ်သို့ ဆင်းသက်ရောက်ရှိလာသည်။
ချက်ချင်းပင် ၎င်းက တိုက်စားနေသည့်အလား သူ၏ အရေပြားမှ မီးခိုးစိမ်းများ အူထွက်လာ၏။ သူ၏ မျိုးဆက်သွေးကလည်း လျင်မြန်စွာ လျော့ကျလာ၏။
"အား…"
ဝူရှင်းက စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး အော်ပြောလိုက်လေသည်။
"မင်း... မင်းက အဆိပ်ကို သုံးတာပဲ"
သူ၏ အခြေအနေသည် အဆိပ်နှင့် တိုက်စားခံနေရပုံနှင့် တကယ်ပင် တူနေသည်။
သို့သော်လည်း တကယ်တမ်းမှာတော့ ဆူဇီမို၏ အာဒိကပ္ပသမဂ္ဂ မြင်းမြီးကျာပွတ်မှာ အဆိပ်လုံးဝမရှိပေ။
သူက အာဒိကပ္ပသမဂ္ဂ မြင်းမြီးကျာပွတ်ကို မထုတ်ဖော်ခင် ငွေရောင်ချည်မျှင်တချို့ကို ငရဲကန့်သတ်မဲ့စိမ့်စမ်းမှ ရေအနည်းငယ်နှင့် ဆွတ်ဖျန်းထားရုံမျှသာဖြစ်သည်။
အရင်တုန်းက သူ့အား သိုင်းတာအိုပင်မခန္ဓာ ပေးထားခဲ့သည့် ငရဲကန့်သတ်မဲ့စိမ့်စမ်းရေသည် ကျိန်စာနှစ်ခုကို တိုက်ထုတ်ပြီးနောက် အနည်းငယ်ကျန်ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။
ငရဲကန့်သတ်မဲ့စိမ့်စမ်းသည် ကျိန်စာစွမ်းအားများကို ဖယ်ရှားရှင်းလင်းပစ်နိုင်သည်ဆိုမှတော့ ၎င်းကိုထုတ်ဖော်သည့်အခါ စုန်းမျိုးနွယ်အပေါ်မှာ ပြောင်းလဲမှုတချို့ ရှိကောင်းရှိနိုင်လေသည်။
ဆူဇီမို၏ လှုပ်ရှားမှုက ဉာဏ်ကွန့်မြူးမှုတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။
ယခု စုန်းမျိုးနွယ်အပေါ် ငရဲကန့်သတ်မဲ့စိမ့်စမ်း၏ ပျက်စီးထိခိုက်မှုက သူတွေးထင်ထားသည်ထက်ပင် များစွာကျော်လွန်နေ၏။
ငရဲကန့်သတ်မဲ့စိမ့်စမ်းရေ အနည်းငယ်ကပင် အန္တိမပကတိစိတ်ဝိညာဉ်ကို ဒုက္ခိတဖြစ်စေလုနီးပါးပင်။
ထိုအခိုက်အတန့်မှာ တိုက်ပွဲက ပြီးဆုံးမသွားသေးဘဲ သူ့ကို ဝန်းရံထားသည့် စွမ်းအားကြီးမားသော ရန်သူများစွာ ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ ဆူဇီမိုသည် အဲဒါနှင့်ပတ်သက်ပြီး များစွာစဉ်းစားမနေဘဲ ချင်းဖျင်ဓားနှင့်အတူ ရှေ့သို့ခုတ်ပိုင်းချလိုက်၏။
"ဖောက်…"
ဓားအလင်းက လေထဲကနေ ဆင်းသက်လာပြီး ဝူရှင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွား၏။ နောက်ခဏ၌ ဝူရှင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်က နှစ်ပိုင်းပြတ်ကျသွားပြီး လေထဲကနေ ပြုတ်ကျလာခဲ့သည်။ သူ၏ အမြုတေစိတ်ဝိညာဉ်က ဖျက်ဆီးခံရပြီး သူက သေဆုံးသွားပြီဖြစ်သည်။
နောက်ထပ် အန္တိမပကတိစိတ်ဝိညာဉ်တစ်ဦး သတ်ဖြတ်ခံလိုက်ရသည်။
အခြားတစ်ဖက်မှာ…
လုထန်၏ သွေးချီက တလိပ်လိပ်ထိုးတက်လာပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က ရွှေရောင်မီးတောက်များဖြင့် လောင်ကျွမ်းနေ၏။ သူသည် ရွှေရောင်အလင်းတစ်ခုအသွင်ပြောင်းလဲပြီး တိုက်ပွဲနယ်မြေကနေ အဝေးသို့ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်လာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
သူသည် နတ်ဘုရားစွမ်းအားများ၊ လျှို့ဝှက်အတတ်များနှင့် ပင်ကိုယ်နတ်ဘုရားစွမ်းအားတို့ကို ယခုတင် ဆက်တိုက်ထုတ်ဖော်ခဲ့ရပြီး သူ၏ မျိုးဆက်သွေးနယ်မြေကို လှည့်ပတ်ပြီးမှ ဧရာမဂူသချိုင်းထဲကနေ လွတ်မြောက်လာနိုင်ခဲ့သည်။
သူ၏ မျိုးဆက်သွေးနယ်မြေသည် မရေမတွက်နိုင်သော အစိမ်းရောင်ဓားချီများဖြင့် ဆုတ်ဖြဲခံလိုက်ရပြီးဖြစ်၍ ဂူသချိုင်းထဲမှာ မြုပ်နှံခံလိုက်ရသည်။
လုထန်သည် ဂူသချိုင်းထဲကနေ ထွက်ပြေးလာပြီးနောက် သူ၏ မွန်မြတ်ကောင်းကင်ဘုံကမ္ဘာတံဆိပ်ပြားကို ချက်ချင်းမဆင့်ခေါ်ပေ။
သူသည် တိုက်ပွဲနယ်မြေကနေ မထွက်ခွာရသေးဘဲ ဓားကမ္ဘာမှ ဆူကျူးက အချိန်မီရောက်ရှိလာနိုင်သည်ကို သူက သိရှိထားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမှာ သူသည် သူ၏ မွန်မြတ်ကောင်းကင်ဘုံကမ္ဘာတံဆိပ်ပြားကိုပင် ဆင့်ခေါ်ဖို့ အခွင့်အရေးရချင်မှ ရပေလိမ့်မည်။
ဤနေရာကနေ ထွက်ခွာဖို့ တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းမှာ တိုက်ပွဲနယ်မြေကနေ ထွက်ခွာပြီး ခေါင်းလေးလုံး လက်ရှစ်ဖက်နှင့် ကြောက်စရာကောင်းသော တည်ရှိမှုထံကနေ ခွာထွက်ပြီးမှ သူ၏ မွန်မြတ်ကောင်းကင်ဘုံကမ္ဘာတံဆိပ်ပြားကို ဆင့်ခေါ်ရမည်ဖြစ်သည်။
ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ခြေသုံးချောင်း ရွှေကျီးကန်းမျိုးနွယ်မှာ မနှိုင်းယှဉ်သာအောင် စွမ်းအားကြီးမားသော နေအမြုတေမီးအပြင် သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုနည်းစနစ်နှင့် အလျင်အဟုန်ကလည်း မျိုးနွယ်စုတစ်သောင်း သက်ရှိများကြားမှာ ထိပ်တန်းတွင် ရပ်တည်နိုင်လေသည်။
လှုပ်ရှားမှုနည်းစနစ်မှာ ခြေသုံးချောင်း ရွှေကျီးကန်းမျိုးနွယ်ထက် သာလွန်နိုင်သောမျိုးနွယ် များစွာမရှိပေ။
ရွှေတောင်ပံ ဖန်းမျိုးနွယ်ကသာ သူတို့ကို မသိမသာ ဖိနှိမ်နိုင်လေသည်။
တိုက်ပွဲနယ်မြေကနေ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် လုထန်၏ မျက်နှာက ဖြူဖျော့နေပြီး သူက အကြောက်မပြေသေးဘဲ လှည့်ကြည့်လိုက်၏။
ထိုအခိုက်အတန့်မှာ ခေါင်းလေးလုံး လက်ရှစ်ဖက် ဆူဇီမိုက ဝူရှင်းကို သတ်ဖြတ်လိုက်ခါစဖြစ်ပြီး သူနှင့် အတော်ဝေးဝေးမှာ ရှိနေ၏။
ဆူကျူးသည် သူ့နောက်သို့ လိုက်မီလာနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။
ထိုအခါမှသာ လုထန်က တံတွေးကို အလျင်စလိုမျိုချပြီး စိတ်သက်သာစွာ သက်ပြင်းချလိုက်၏။
သူက ဆူဇီမိုထံ လှောင်ပြောင်ရန်စလိုက်သော လက်ဟန်အမူအရာတစ်ခု ပြုလုပ်ပြပြီး သူ၏ မွန်မြတ်ကောင်းကင်ဘုံကမ္ဘာတံဆိပ်ပြားကို ဖြုတ်ယူကာ ထွက်ခွာဖို့ ပြင်လိုက်၏။
ထိုစဉ်မှာပင် ဆူကျူးက သူ့ရှိရာဘက်သို့ လက်ညှိုးထိုးလိုက်သည်ကို ရုတ်တရက် တွေ့မြင်လိုက်ရသည်။
"ဟမ်"
လုထျင်၏ ရင်ထဲမှာ သံသယတစ်စွန်းတစ်စ ပေါ်ထွက်လာ၏။
ထိုသို့ဖြစ်ပျက်သွားသည့်ခဏမှာပင် ကြီးမားသော အရိပ်တစ်ခုက သူ့ကို ရုတ်တရက်လွှမ်းခြုံလာခဲ့သည်။ လူတိုင်း၏ ရှေ့မှောက်မှာပင် ကြမ်းကြုတ်ခက်ထန်သော ကျားဖြူအထွတ်အမြတ်တောကောင်က လုထန်၏ အနောက်ဘက်ကနေ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာခဲ့၏။ ၎င်းက သွေးသံရဲရဲ ပါးစပ်ကို ဖွင့်ဟပြီး လုထန်ကို ဝါးမြိုလိုက်၏။ လုထန်၏ အသက်ဓာတ်အားက ကျားဖြူအလောင်းသိမ်းယူခြင်းဖြင့် ဖြတ်တောက်ခံလိုက်ရသည်။
တိုက်ပွဲ၏ ဤအဆင့်အရောက်မှာ အန္တိမပကတိစိတ်ဝိညာဉ် ၁၈ ဦးစလုံးက သေဆုံးသွားပြီး မည်သူကမှ ချမ်းသာရာမရခဲ့ပေ။