ရဲရှင်းဟွေ့ - ရှောင်ဟာ့၊ မင်းကတော့ ဘာမှမဟုတ်တာပဲ
Vol. 18 Ch. 252
ကူကယ်ရာမဲ့စွာဖြင့် ရဲရှင်းချန်သည် ရဲရှင်းဟွေ့ကို တစ်ဖန်ပြန်လည်ရိုက်နှက်ပြီးနောက် ရဲရှင်းဟွေ့နှင့် ရဲယင်နှင့်အတူ တောင်တန်းနှင့်မြစ်ချောင်းများမြေပုံထဲမှ ထွက်ခွာသွားသည်။
ရဲမိသားစုအိမ်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ
ထိုအချိန်တွင် ရဲချန်၊ ရဲဖန်၊ ရဲနျဉ်၊ ရဲလန်ယွဲ့နှင့် လင်အာတို့အားလုံး အဆင်သင့်ဖြစ်နေကြသည်။
ယခုတစ်ကြိမ် သူတို့သည် ခွန်းလွန်တောင်သို့ အတူတကွသွားရန် စီစဉ်ထား၏။
ရဲချန်သည် အရင်က သူရဲရှင်းဟွေ့နှင့် အခြားသူများကို သူတို့၏အဘိုးအဘွားများနှင့်တွေ့ဆုံရန် ခွန်းလွန်တောင်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားမည်ဟု ပြောခဲ့သည်။
အမှန်တကယ်တွင် ရဲရှင်းဟွေ့မှာ အလွန်ရှုပ်ထွေးနေသည်။ သူနှင့်သူ၏အစ်ကိုနှစ်ဦးစလုံး ခွန်းလွန်တောင်သို့ ရောက်ဖူးသော်လည်း သူတို့သည် သူ၏အဘိုးအဘွားများကို လုံးဝမတွေ့ခဲ့ပေ။ ထိုအစား သူတို့သည် သူတို့ယခင်ကနေထိုင်ခဲ့သောနေရာကို တွေ့ခဲ့ကြသည်။
၎င်းမှာ နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ သက်တမ်းရှိသော ရှေးဟောင်းဂူတစ်ဂူ ဖြစ်သည်။
ရဲရှင်းဟွေ့သည် ရဲချန်ကိုလည်း မေးခဲ့သော်လည်း ရဲချန်က သူထိုနေရာသို့ရောက်သည့်အခါ သိလိမ့်မည်ဟုသာ ပြောပြီး နောက်ထပ်များများစားစားမပြောခဲ့ပေ။
မိသားစုတစ်စုလုံးသည် ခွန်းလွန်တောင်သို့ အတူတကွထွက်ခွာသွားကြ၏။
ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ရဲချန်သည် ရဲရှင်းဟွေ့အား အဆင်ပြေစေရန် တံခါးပေါက်ဖွင့်ခိုင်းခြင်းမပြုဘဲ မိသားစုတစ်စုအဖြစ် ကားမောင်းပြီး ကစားရန် စီစဉ်ခဲ့သည်။
မိသားစုသည် ခရီးသွားရင်း ကစားရန်စီစဉ်နေသည်ကို သိရှိသောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့သည် ဒိုရေမွန်၏မီးအိမ်ငယ်ကိုထုတ်ယူကာ လူတိုင်းကို ကျုံ့သွားစေပြီးနောက် ဂျားဗစ်အား ကားမောင်းခိုင်းလိုက်ပြီး သူတို့သည်မူ ကားထဲတွင် တိုက်ရိုက်ပါတီစတင်လိုက်ကြသည်။
မိသားစုသည် အတူတကွခရီးသွားပြီး ကစားခဲ့ကြရာ မိသားစုထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသော ရဲနျဉ်၊ လင်အာ၊ ယန်အန်နာနှင့် ရဲယင်တို့အား ပိုမိုကြီးမားသော ပိုင်ဆိုင်မှုအသိကို ပေးစွမ်းခဲ့သည်။
ကားထဲသို့မဝင်မီ
ရဲဖန်က ရဲရှင်းဟွေ့ကို ဘေးသို့ဆွဲခေါ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
"ရဲရှင်းဟွေ့၊ ကျေးဇူးပြုပြီး မင်းရဲ့စုတ်ပြတ်နေတဲ့ခွေးကို ယူသွားစမ်းပါ။"
ရဲဖန်၏စကားကိုကြားသော် ရဲရှင်းဟွေ့သည် ခဏမျှမှင်သက်သွားပြီးနောက် ပတ်လည်ကိုကြည့်လိုက်ရာ အမှန်တကယ်ပင် ရှောင်ဟာ့၏အရိပ်အယောင်မရှိပေ။
ရဲရှင်းဟွေ့သည် ရဲဖန်အား အဖြေတစ်ခုမပေးခဲ့ပေ။ ထိုအစား သူက စပ်စုလိုက်သေးသည်။
"ရှောင်ဟာ့ ဘယ်ရောက်သွားလဲ။ ပြီးတော့… ဘာလို့ကျွန်တော့်ကို သူ့ကိုယူသွားခိုင်းရတာလဲ။ ခင်ဗျားရှောင်ဟာ့နဲ့ ပျော်မနေဘူးလား။"
ရဲရှင်းဟွေ့သည် ရှောင်ဟာ့နှင့် ရဲဖန်တို့ သေချာပေါက် အလွန်ပျော်ရွှင်စွာ အတူနေထိုင်ကြမည်ဟု ယုံကြည်သည်။
အနည်းဆုံးတော့ ရဲရှင်းဟွေ့က ထိုသို့တွေးထင်ခဲ့၏။
ရဲရှင်းဟွေ့၏စကားကိုကြားပြီးနောက် ရဲဖန်၏နဖူးပေါ်တွင် အမည်းရောင်မျဉ်းကြောင်းတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။
"ပျော်တယ်…။ ပျော်စရာလား ငါ့လခွမ်းပဲ။ လွန်ခဲ့တဲ့လဝက်အတွင်း ငါနှစ်ခါပြောင်းရွှေ့ပြီးပြီ။"
"ပထမတစ်ခါ၊ ငါ့ကိုအိမ်နီးချင်းတွေက တိုင်တယ်၊ ဒုတိယတစ်ခါ၊ အဲ့ဒီကျိန်စာသင့် ဟက်စကီးခွေးက ငါ့အိမ်ကိုဖြိုပစ်တယ်။"
ရဲဖန်ပြောသည့်အတိုင်းပင်
ရဲဖန် အတင်းအကျပ်ပြောင်းရွှေ့ခဲ့ရသည့် ပထမတစ်ကြိမ်မှာ ရှောင်ဟာ့က အိမ်နီးချင်းတစ်ဝိုက်မှခွေးများကို အမြဲကျီစယ်ပြီး နှောင့်ယှက်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။
အမှန်တကယ်တွင် ၎င်းမှာ ကျီစယ်ခြင်းနှင့် နှောင့်ယှက်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ…
သူ၏ခွေးစစ်တပ်တစ်ခုဖွဲ့စည်းရန် ရည်မှန်းချက်ကို ပြန်လည်မီးထွန်းညှိရန် ညီငယ်များကို လက်ခံခြင်းဖြစ်သည်။
ခွေးပိုင်ရှင်များသည် သူတို့၏ခွေးများ အခြားသူများ၏ခွေးများနောက်သို့ နေ့စဉ်အိမ်မပြန်သည့်အဆင့်အထိ လိုက်ပါနေခြင်းကို သဘာဝကျကျပင် မကျေမနပ်ဖြစ်ခဲ့ကြ၏။
ချက်ချင်းပင် ခွေးရှိသောနေထိုင်သူအားလုံးသည် ရဲဖန်ထံသို့ ချဉ်းကပ်လာခဲ့ကြသည်။
အဆုံးတွင် ရဲဖန်မှာ ကူကယ်ရာမဲ့ဖြစ်ပြီး ချန်ယင်းယင်းနှင့်အတူ ပြောင်းရွှေ့သွားခဲ့သည်။
သူကူကယ်ရာမဲ့ဖြစ်နေသော်လည်း ရဲဖန်မှာမူ သူနောက်ဆုံးတွင် ချန်ယင်းယင်း၏မိဘများအိမ်မှ ထွက်ခွာနိုင်သည့်အတွက် အနည်းငယ်ပျော်ရွှင်နေဆဲဖြစ်သည်။
ဤသို့ဖြင့် သူနှင့်ချန်ယင်းယင်းတို့သည် ကောင်းမွန်သောဘဝတစ်ခုကို အတူတကွနေထိုင်နိုင်ပေလိမ့်မည်။
ပြောင်းရွှေ့ပြီးနောက် ရဲဖန်သည် ရှောင်ဟာ့အား အစားအသောက်ကြီးကြီးမားမားတစ်ခုဖြင့် ဧည့်ခံခဲ့သည်။
ဤအစားအသောက်ကြီးကြီးမားမားကပင် ရှောင်ဟာ့အား ဤအိမ်သစ်တွင် သူ၏အဆင့်အတန်းကို နားလည်သွားစေခဲ့သည်။
သူသည် ယခုအခါ "သူဌေး" အံ့ဩစရာအကောင်းဆုံးနေရာ ဖြစ်သည်။
တောင်တန်းနှင့်မြစ်ချောင်းများမြေပုံထဲတွင် သူသည် မည်သူမဆိုအနိုင်ကျင့်နိုင်သော ညီငယ်တစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း ယခုမူ သူသည် ရဲရှင်းဟွေ့၏ဦးလေးဖြစ်သူ ရဲဖန်ပင်လျှင် သူ့ကိုမျက်နှာသာပေးရသည်။
ဖောင်းပွနေသောရှောင်ဟာ့မှာ ဂုဏ်ယူပြီး အနည်းငယ်မာနကြီးလာ၏။
ပြောင်းရွှေ့ပြီး ရက်အနည်းငယ်အကြာတွင် အိမ်သစ်မှာ ဖြိုဖျက်ခံလိုက်ရသည်။ အကြောင်းရင်းမှာ အမှန်တကယ်တွင် ကြွက်များကိုဖမ်းဆီးရန်ဖြစ်သည်။
ဤနေ့တွင် ရဲဖန်သည် "သူတစ်ပါးကိစ္စတွင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်း" မှာ ဘာကိုဆိုလိုသည်ကို နောက်ဆုံးတွင် သိရှိခဲ့သည်။
ရဲဖန် ရဲရှင်းဟွေ့ထံသို့လာကာ ခွေးကိုပြန်ယူသွားရန် ပြောဆိုရန်ပြင်ဆင်နေစဉ်မှာပင် ရဲချန်ကဖုန်းခေါ်ဆိုပြီး သူခွန်းလွန်တောင်သို့ အတူတကွသွားလိုသည်ဟု ပြောကြားခဲ့၏။
သို့ဖြစ်၍ ရဲဖန်သည် ရှောင်ဟာ့ကို ချိတ်ဆွဲကာ ကောင်းကောင်းတစ်ပွဲရိုက်နှက်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူသည် ချန်ယင်းယင်းကို သူနှင့်အတူ ဤနေရာသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။
ရှောင်ဟာ့အတွက်မူ သူသည် အိမ်တွင်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
အသစ်ဝယ်ယူထားသောအိမ်မှာ ဆင်ခြေဖုံးမှ စံအိမ်တစ်လုံးဖြစ်သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်မှခွေးများမှာလည်း ကြီးမားသောအစောင့်ခွေးအချို့ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ ရှောင်ဟာ့သာ ညီငယ်များကို လက်ခံလိုပါက သူရှေ့ဆက်လုပ်ဆောင်နိုင်သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ရဲဖန်ပြန်လာသည့်အခါ သူထွက်ခွာသွားရပေလိမ့်မည်။
ရဲဖန်၏ဇာတ်လမ်းကိုနားထောင်ပြီးနောက် ရဲရှင်းဟွေ့က ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ခေါင်းခါလိုက်၏။
"ဦးလေး… ခင်ဗျားက ခွေးမွေးတာ သိပ်မတော်ဘူး။ ပထမဦးဆုံးအနေနဲ့ ခင်ဗျားရဲ့အချုပ်အခြာအာဏာကို ကြေညာရမယ်။ ခွေးကမနာခံရင် ဘာဖြစ်လဲ။ ရိုက်လိုက်ပေါ့။"
"တစ်ခါရိုက်လို့မရရင် သူ့ကိုလမ်းလျှောက်ခေါ်သွား၊ ပြီးရင် နောက်ထပ်အကြိမ်အနည်းငယ် ထပ်လုပ်လိုက်။ ရိုက်နှက်တာက သူ့ကိုလိမ်မာသွားစေလိမ့်မယ်။"
"ပြီးတော့… အိမ်ကိုဖျက်ဆီးတဲ့ပြဿနာက ပိုတောင်လွယ်သေးတယ်။ ခွေးက ဘာလို့အိမ်ကိုဖျက်ဆီးမှာလဲ။ သဘာဝကျကျပဲ သူက အရမ်းအားနေပြီး သုံးစွဲပစ်ဖို့လိုအပ်တဲ့စွမ်းအင်တွေ အရမ်းများနေလို့ပဲ။"
"ကျွန်တော်ပေးခဲ့တဲ့ လျှပ်စစ်စက်ဘီးက အလှဆင်ပစ္စည်းလား။ ကြိုးကိုအဲ့ပေါ်မှာချည်၊ ပျော်ရွှင်ခြင်းမုဒ်ကိုဖွင့်၊ ပြီးရင် အပတ်အနည်းငယ်မောင်းခိုင်းလိုက်။ ဒါဆို ခွေးက အိမ်ကိုဖြဲဖို့စွမ်းအင်ရှိတော့မှာမဟုတ်ဘူး။"
ရဲဖန် ထိုစကားကိုကြားသော် ရဲရှင်းဟွေ့ပြောသည်မှာ ယုတ္တိရှိသည်ဟု ခံစားမိကာ တိတ်တဆိတ်ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
သောက်ကျိုးနည်းပဲ။
"ငါက မင်းနဲ့ခွေးမွေးတာဆွေးနွေးဖို့ ဒီမှာရောက်နေတာလား။ ငါခွေးကိုပြန်ပေးချင်တာ။"
ထိုစကားကိုကြားသော် ရဲရှင်းဟွေ့က ပခုံးတွန့်ကာ ပြောလိုက်သည်။
"ပြန်ပေးလို့မရပါဘူး။"
ရဲဖန် - "..."
"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဦးလေးကသူ့ကိုမွေးဖို့ ရွေးချယ်ပြီးပြီလေ ခင်ဗျားသူ့ကို ဘယ်တော့မှမစွန့်ပစ်ရဘူး။ ခင်ဗျားသာ ရှောင်ဟာ့ကိုစွန့်ပစ်ရင် ခွေးချစ်သူများအသင်းကိုယ်စား ခင်ဗျားရဲ့အပြုအမူကို ကျွန်တော်ရှုတ်ချပါ့မယ်။"
ရဲဖန် - "..."
"ဟေး။ ခဏလေး။ ဒီခွေးကို ငါ့ကိုပေးခဲ့တာ မင်းပဲလေ။ ဘာလို့မင်းသူ့ကို ငါ့ဆီထားခဲ့တဲ့အတွက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်မရှုတ်ချတာလဲ။"
ရဲဖန်၏ညည်းညူသံများကိုကြားသော် ရဲရှင်းဟွေ့က
"ကျွန်တော်ခင်ဗျားကိုခွေးပေးခဲ့တုန်းက ကျွန်တော်ခွေးချစ်သူများအသင်းထဲ မဝင်ရသေးဘူး"
ရဲဖန်မှာ ဤတူအပေါ် လုံးဝစကားမပြောနိုင်ဖြစ်သွားပြီး အဆုံးတွင် သူသည် ရှောင်ဟာ့ကို ပြန်မပို့နိုင်ခဲ့ပေ။
သို့သော် သူသည် အိမ်သို့ပြန်ရောက်ပြီးနောက် ရဲရှင်းဟွေ့ပြောပြခဲ့သောနည်းလမ်းကိုအသုံးပြု၍ ရှောင်ဟာ့ကို ပညာပေးရန် စဉ်းစားနေပြီဖြစ်သည်။
အရင်ရိုက်၊ ပြီးရင် လမ်းလျှောက်ခေါ်သွားပြီး ပျော်ရွှင်ခြင်းမုဒ်ဖြင့် ပြေးခိုင်း။
စုကျိုးမြို့၏ဆင်ခြေဖုံးတွင် ညီငယ်တစ်စုကို သင်ကြားပေးနေသော ရှောင်ဟာ့သည် ရုတ်တရက်နှာချေလိုက်ပြီး တစ်ကိုယ်လုံးတုန်လှုပ်သွားသည်။
"သူဌေး။ ခင်ဗျားဘာဖြစ်နေတာလဲ။"
ရှောင်ဟာ့၏ရှေ့တွင်ရပ်နေသော သိုးထိန်းခွေးတစ်ကောင်က သံသယဖြင့်မေးလိုက်၏။
အခြားခွေးများမှာလည်း ရှောင်ဟာ့ကို အနည်းငယ်ရှုပ်ထွေးစွာဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။
ဤနေရာမှခွေးများမှာ ခွေးပေါက်များနင့် တက်ဒီဘဲခွေးငယ်များ၊တိဘက်မက်စတစ် နှင့် သိုးထိန်းခွေးကဲ့သို့သောခွေးကြီးများအထိ ရှိကြသည်။
ဤခွေးအားလုံးမှာ ဤစံအိမ်အသိုက်အဝန်းမှနေထိုင်သူများပိုင်ဆိုင်သည်။
အရင်ကကဲ့သို့ပင် ရှောင်ဟာ့သည် ဤအသိုက်အဝန်းမှခွေးများကိုလည်း သူ၏ညီငယ်များအဖြစ် လက်ခံခဲ့သည်။
အရိုက်ခံရခြင်းက သူ့ကို ရက်ပေါင်းများစွာ လိမ်မာသွားစေခဲ့သော်လည်း ရဲဖန်ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် သူသည် တစ်ဖန်အဆင်ပြေသွားပြီဟု ခံစားမိသောကြောင့် သူသည် တစ်ဖန်ပြန်လည်လှည့်လည်သွားလာစပြုခဲ့သည်။
"ငါဘာမှမဖြစ်ပါဘူး။ ငါမကောင်းတဲ့ခံစားချက်တစ်ခုပဲ ရနေတာ။"
ရှောင်ဟာ့က ခေါင်းခါကာ ဘာမှမဖြစ်ဟု ပြောလိုက်၏။
ချက်ချင်းပင် ရှောင်ဟာ့က မတ်တပ်ထရပ်ကာ သူ၏ခါးကို သူ၏ရှေ့ခြေများဖြင့်ထောက်လိုက်ပြီး ခွေးများအား
"အစ်ကိုဟာ့ကိုယုံကြည်ပါ၊ ခင်ဗျားတို့ ခွေးနတ်ဘုရားရဲ့ ကောင်းချီးမင်္ဂလာကို ရရှိလိမ့်မယ်။"
နောက်ဆုံးစကားလုံးကျဆင်းသွားသောအခါ ရှောင်ဟာ့၏ပုံရိပ်မှာ ရုတ်တရက်ပိုမိုမြင့်မားလာပြီး ရှိနေသောခွေးအားလုံးကို ကွေးညွတ်ကာ သူတို့၏လက်အောက်ခံမှုကို ဖော်ပြစေသည်။
ရှောင်ဟာ့သည် ဤအခြင်းအရာကိုမြင်သော် အလွန်ပျော်ရွှင်သွားသည်။
ရဲရှင်းဟွေ့၏အုပ်စုထံသို့ ပြန်သွားကြစို့။
ခရီးသွားခြင်းမှာ အရသာရှိသောအစားအစာနှင့် ခွဲခြား၍မရဘဲ အကောင်းဆုံးစားဖိုမှူးတစ်ဦးအနေဖြင့် ရဲရှင်းဟွေ့သည် သဘာဝကျကျပင် တာဝန်ယူရသည်။
ခရီးစဉ်အတွင်းချက်ပြုတ်ခြင်းမှာ အလွန်ဒုက္ခများသောကြောင့် ရဲရှင်းဟွေ့သည် အသားများစွာဝယ်ယူကာ အသားကင်ပြုလုပ်စပြုလိုက်သည်။
ပါဝင်ပစ္စည်းများကိုပြင်ဆင်နေစဉ်မှာပင် ရဲရှင်းဟွေ့က သူ၏စိတ်ထဲတွင် ရှောင်ဟာ့ကို ညည်းညူလိုက်သည်။
‘ရှောင်ဟာ့၊ ရှောင်ဟာ့၊ မင်းတောင်တန်းနှင့်မြစ်ချောင်းများမြေပုံထဲမှာရှိနေတုန်းက တော်တော်ရိုင်းခဲ့တာမဟုတ်ဘူးလား။ ဘာလို့အခုဒီလောက်အားနည်းနေရတာလဲ။ မင်းငါ့ဦးလေးရဲ့အကျိုးအမြတ်တွေကို ထပ်ပြီးရိတ်သိမ်းပေးနိုင်မယ်လို့ ငါထင်ထားခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ အဆုံးမှာ မင်းကတော့ ဘာမှမဟုတ်တာပဲ။’
အကယ်၍ ရှောင်ဟာ့သာ ရဲရှင်းဟွေ့၏အတွင်းစိတ်အသံကို ဤအချိန်တွင်ကြားခဲ့ပါက သူသည် သေချာပေါက် သူ၏မကျေနပ်မှုကိုဖော်ပြပြီး
"ကျွန်တော်အကောင်းဆုံးကြိုးစားခဲ့ပါတယ်။ ရဲဖန်ကျွန်တော့်ကိုရိုက်နှက်နေတဲ့ပြင်းထန်မှုအရဆိုရင် သူအရမ်းဒေါသထွက်နေတာပဲ။"