ဝတ်စုံပြိုင်ပွဲ

သူမ ဝတ်ဆင်ထားသော မင်းသမီးဝတ်စုံနှင့် သူမ၏ ကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော အလင်းရောင်တို့ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လင်အာ၏ မျက်လုံးများမှာ အရောင်တောက်လာခဲ့သည်။

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အစ်ကို…”

လင်အာ၏ အပြုံးကို မြင်သောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့လည်း ပြုံးလိုက်၏။

‘ပြီးသွားပြီပဲ… ကောင်မလေးတွေကို အဖက်လုပ်ရတာ တကယ် လွယ်တာပဲ…’

ထိုအခိုက်၌ အခြေအနေကို ဘေးမှ စောင့်ကြည့်နေကြသော စုချင်း၊ ရဲလန်ယွဲ့၊ ယန်အန်နာနှင့် တခြား မိန်းကလေးများမှာ ရှေ့သို့ တိုးလာကြပြီး လင်အာ၏ အဝတ်အစားကို သေချာ ကြည့်ရှုပြီးနောက် ရဲရှင်းဟွေ့ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

မိန်းကလေးများ၏ မျက်လုံးများက တောက်ပနေပြီး ရဲရှင်းဟွေ့ကို အရှင်လတ်လတ် ဝါးစားတော့မည့်အလား ရှိနေ၏။

“ရှင်းဟွေ့… မင်း သူ့အဝတ်အစားတွေကို ဘယ်လို လဲပေးလိုက်တာလဲ…” စုချင်းက စူးစမ်းစွာ မေးလိုက်သည်။

“ဒီဝတ်စုံက…” ရဲရှင်းဟွေ့က တစ်ခဏမျှ ရပ်တန့်၍ ဆက်ပြောလိုက်၏။ “အဲဒါက လမိုက်ညတစ်ညပေါ့… အဲဒီလိုနဲ့ပဲ တာအိုရ‌ေသ့တစ်ပါးက မသေခင် သူတစ်ဘဝလုံး သင်ယူခဲ့တဲ့ ရုပ်ဖျက်စွမ်းရည်ကို ငါ့ကို ပေးခဲ့တယ်…”

ရဲရှင်းဟွေ့က အဓိပ္ပာယ်မရှိသော စကားများ ပြောနေမှန်း လူတိုင်း သိကြသော်လည်း မိန်းကလေးများက ဂရုမစိုက်ကြချေ။ သူတို့ အလေးအနက်ထားဆုံးအရာမှာ ရဲရှင်းဟွေ့၏ လေသံအရ ဤရုပ်ဖျက်စွမ်းရည်ကို အဆက်မပြတ် သုံးနိုင်ဟန်တူခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ရဲလန်ယွဲ့က သူမ၏ မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်၍ တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားကာ ပြောလိုက်၏။

“ဒါ တကယ် ထူးဆန်းတဲ့ ပညာပဲ… သူ့ရဲ့ အခြေခံသဘောတရားက ဘာလဲ… ဘယ်လို အလုပ်လုပ်တာလဲ…”

ရဲလန်ယွဲ့၏ တီးတိုးရေရွတ်သံကို ကြားသောအခါ ရဲရှင်းချန်က အနားသို့ လျှောက်လာပြီး တည်ငြိမ်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ဒါက ရှင်းဟွေ့ ဖန်တီးထားတဲ့အရာ ဆိုတော့ အခြေခံသဘောတရားတွေကို သွားမစဉ်းစားနဲ့တော့… အဘိုးကြီး တာအိုကိုပဲ အပြစ်တင်လိုက်…”

ရဲလန်ယွဲ့က ထိုအကြောင်းကို စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် စုချင်း၊ ယန်အန်နာ၊ ချန်ယင်းယင်းတို့နှင့်အတူ ရဲရှင်းဟွေ့ကို အဝတ်အစားသစ်များ လဲပေးရန် တောင်းဆိုလိုက်သည်။

ရဲရှင်းဟွေ့က ယောက်ျားလေး ဖြစ်စေ၊ မိန်းကလေး ဖြစ်စေ တောင်းဆိုမှုအားလုံးကို လက်ခံခဲ့၏။

သူတို့ လိုချင်သော အဝတ်အစားကိုသာ ပြောလိုက်ပါက ရဲရှင်းဟွေ့က ဖန်တီးပေးနိုင်သည်… သို့သော် အားလုံးမှာ မိန်းကလေး ဝတ်စုံများသာ ဖြစ်သည်။

ရဲရှင်းဟွေ့က သူတို့၏ အဝတ်အစားများကို တာဝန်ယူလိုက်ရသဖြင့် အသားကင်သည့်အလုပ်ကို တခြားသူများထံ လွှဲပေးလိုက်ရ၏။

ထိုအချိန်မှစ၍ “မြေကမ္ဘာပေါ်မှ ကျူးပစ်” နှင့် “မိသားစု ကော်ကပ်စေး” ဟူသော ဘွဲ့များအပြင် ရဲရှင်းဟွေ့မှာ “မဒီလေးများရဲ့ချစ်သူငယ်ချင်း” ဟူသော ဘွဲ့ထူးတစ်ခုကို ထပ်မံ ရရှိသွားခဲ့သည်။

ရဲရှင်းဟွေ့ကို ဝိုင်းရံမနေသည့် တစ်ဦးတည်းသော မိန်းကလေးမှာ ပေါင်ပေါင်း ဖြစ်၏။

ပေါင်ပေါင်းက ရဲရှင်းဟွေ့ အစောက ကင်ထားခဲ့သော အသားကင် ဒါဇင်နှင့်ချီကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ကိုင်၍ အဆက်မပြတ် စားသုံးနေသည်။

ရဲရှင်းဟွေ့က မိန်းကလေးတစ်ယောက်ချင်းစီ၏ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်နှင့် ရုပ်ရည်ပေါ် မူတည်၍ ဝတ်စုံများကို ပြောင်းလဲပေးလိုက်၏။

ပင်လယ်ဘုရင် ဖြစ်ရန် ရည်မှန်းထားသော ဇီးကွက်မှာ ရဲရှင်းဟွေ့၏ စွမ်းရည်အသစ်ကို မြင်၍ အလွန် အားကျသွားသည်။

“ငါ့မှာသာ ဒီစွမ်းရည်ရှိရင် ရွေးချယ်စရာ မိန်းကလေးတွေ အများကြီး ရှိနေမှာ… ဒီလောက် ကောင်းတဲ့ စွမ်းရည်ကို ရဲရှင်းဟွေ့ကို ပေးလိုက်ရတာ တကယ် နှမြောဖို့ ကောင်းတယ်…”

…

အမျိုးသမီးများကို အဝတ်အစား လဲပေးနေသော ရဲရှင်းဟွေ့က တစ်ဖက်တွင် စားသောက်နေကြသော လူများကို မြင်သောအခါ အကြံတစ်ခု ရလာသည်။

“မေမေ… အခု အခြေအနေက တော်တော် ပျင်းဖို့ ကောင်းနေပြီ… ဒါကြောင့် ဖက်ရှင်ရှိုးတစ်ခု လုပ်ကြရအောင်… မေမေနဲ့ အန်တီအန်နာ၊ အန်တီယင်းယင်း၊ ပြီးတော့ သမီးတော်က ဒိုင်လူကြီး လုပ်ကြ… ပြိုင်ပွဲဝင်တွေကတော့…”

ဤသို့ ပြောပြီးနောက် ရဲရှင်းဟွေ့က မကောင်းဆိုးဝါးဆန်သော အပြုံးတစ်ခု ပြုံး၍ ပြောလိုက်၏။

“ဖေဖေ၊ ဦးလေးနျဉ်၊ ဦးလေးဖန်၊ ဇီးကွက်၊ ဝက်ဝံကန်း၊ အစ်ကိုကြီးနဲ့… ရဲယင်တို့ လုပ်ကြပေါ့…”

ရဲရှင်းဟွေ့၏ အဆိုပြုချက်ကို ကြားသောအခါ ရှိသမျှ အမျိုးသမီးအားလုံးက စိတ်ဝင်တစား ဖြစ်သွားကြပြီး အမျိုးသားများကမူ ရဲရှင်းဟွေ့ကို လူသတ်တော့မည့်အလား မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ထိုအဖြစ်ကို မြင်သောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့က ပခုံးတွန့်၍ ပြုံးကာ ပြောလိုက်၏။

“ကျွန်တော်တို့လည်း ဘာမှ လုပ်စရာမှ မရှိတာပဲ… မိသားစု လှုပ်ရှားမှုတွေမှာ ပါဝင်ကြရင် ဘယ်လိုလဲ… ပိုက်ဆံလည်း မကုန်ဘူး… အဝတ်အစားနဲ့ တခြားဟာတွေကို ကျွန်တော် စီစဉ်ပေးမယ်… စိတ်မပူနဲ့… ကျွန်တော် ခင်ဗျားတို့အတွက် အကောင်းဆုံး ဝတ်စုံကို သေချာ ရွေးပေးမှာပါ…”

ရဲရှင်းဟွေ့ စကားဆုံးသည်နှင့် ရဲယင်က လက်မြှောက်၍ မေးလိုက်၏။ “ငါ မပါဝင်လို့ မရဘူးလား…”

ရဲယင်မှာ တကယ် မပါဝင်ချင်ပေ။ တိတိကျကျ ပြောရလျှင် သူက မိန်းကလေးလို မဝတ်ချင်သကဲ့သို့ လူအများကြီး၏ အကြည့်ကိုလည်း မခံချင်ပေ။

တောင်တန်းနှင့် မြစ်ချောင်းများမြေပုံထဲတွင် သူက တိရစ္ဆာန်တစ်အုပ်၏ လှောင်ပြောင်ခြင်းကို သေမလောက် ခံခဲ့ရပြီး ဖြစ်သည်။

သူက သူ့မိသားစု၏ လှောင်ပြောင်ခြင်းကို ထပ်မခံချင်တော့ချေ။

မူလက ရဲနျဉ်မှာ ငြင်းဆန်ရန် ကြံရွယ်ထားသော်လည်း ယန်အန်နာ၏ မျှော်လင့်ချက်အပြည့်နှင့် မျက်ဝန်းများနှင့် သူ့သမီး၏ မျက်လုံးထဲမှ တလက်လက်တောက်နေသော ကြယ်ပွင့်လေးများကို မြင်သောအခါ သူမှာ အသံတိတ် ခေါင်းငုံ့ထားလိုက်ရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။

ရဲချန်နှင့် ရဲရှင်းချန်တို့မှာမူ စုချင်း၏ မျက်လုံးများက မည်သည့် ကန့်ကွက်မှုကိုမဆို အဖြေပေးနေသဖြင့် ဆိတ်ဆိတ်နေခြင်းမှတပါး အခြားမရှိတော့ပေ။

“မဖြစ်ဘူး… ငါလို အရပ်ခုနစ်ပေရှိတဲ့ ယောက်ျားတစ်ယောက်က ဘယ်လိုလုပ် မိန်းမလို ဝတ်နိုင်မှာလဲ…”

ထိုအခိုက်၌ သူ့ကိုယ်သူ အသိပညာ အကြွယ်ဝဆုံးဟု ထင်နေသော ဇီးကွက်က ထရပ်လိုက်သည်။

“ငါ… ဘယ်တော့မှ မိန်းမလို ဝတ်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ကျိန်တယ်…”

နောက်ဆုံးတွင် သူ့ဘက်မှ လူတစ်ယောက် ပါလာသည်ကို မြင်သောအခါ ရဲယင်က ပျော်ရွှင်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ငြင်းဆန်သူ လုံလုံလောက်လောက် ရှိသရွေ့ ဤဝတ်စုံပြိုင်ပွဲမှာ ကျင်းပဖြစ်တော့မည် မဟုတ်ဟု သူ ယုံကြည်၏။

တစ်ဆက်တည်းပင် ရဲယင်က ဝက်ဝံကန်းကို ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုအခိုက်၌ ဝက်ဝံကန်း၏ မျက်လုံးများမှာ ပိတ်ထားလျက် ရှိ၏။

ဝက်ဝံကန်း ဘာလုပ်နေသည်ကို ရဲယင် နားမလည် ဖြစ်သွားသော်လည်း သူ မသိလိုက်သည့်အရာမှာ ဝက်ဝံကန်းက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ရို့စ်နှင့် မည်သည့် မိန်းကလေးဝတ်စုံက တခြားသူများကို လွှမ်းမိုးနိုင်မည်ကို ဆွေးနွေးနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအခိုက်၌ ဇီးကွက်က ဆက်လက် ကန့်ကွက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ဇီးကွက်၏ စကားများကို နားထောင်ရင်း စုချင်းနှင့် တခြားသူများကလည်း အရွယ်ရောက်ပြီး ယောက်ျားများကို မိန်းကလေးလို ဝတ်ခိုင်းခြင်းမှာ အမှန်တကယ် မကောင်းဟု ခံစားလာကြသည်။

သို့သော် သူတို့ စကားမပြောမီမှာပင် ရဲရှင်းဟွေ့က ထရပ်၍ ပြောလိုက်၏။ “ကျွန်တော် ပိုက်ဆံ ထပ်ပေးမယ်…”

ထိုစကားလုံး သုံးလုံးကို ကြားသောအခါ ဇီးကွက်မှာ တစ်ခဏမျှ ကြက်သေသေသွား၏။

သတိပြန်ဝင်လာသောအခါ သူ့သဘောထားမှာ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားသည်။

“သခင်လေးရဲ… ဓာတ်ပုံရိုက်ချင်လို့လား… ရိုက်ချင်ရင်တော့ ပိုက်ဆံ ထပ်ပေါင်းပေးရမှာနော်…”

ရဲယင် - “…”

ရဲယင်မှာ ဆွံ့အသွား၏။ ကမ္ဘာပေါ်မှ လူများက ပိုက်ဆံအနည်းငယ်အတွက် အရှက်မရှိ အလျှော့ပေးလိမ့်မည်ဟု သူ ထင်မထားခဲ့ပေ။

‘သောက်ကျိုးနည်း… ဇီးကွက်ရဲ့ အရှက်မဲ့မှုက တကယ်ကို အတုမရှိပါပဲလား…’

ရဲရှင်းဟွေ့က သူ့စိတ်ထဲတွင် မှတ်ချက်ချလိုက်ပြီး ရပ်နေဆဲ ဖြစ်သော ရဲယင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

“ဘယ်လိုလဲ ရဲယင်… မင်းသာ ပါဝင်ရင် ငါ့ရဲ့ အထူးသိုင်းကွက်ကို သင်ပေးမယ်…”

“အထူးသိုင်းကွက်” ဟူသော စကားလုံးများက ရဲယင်ကို ချက်ချင်း လှုပ်ရှားသွားစေ၏။

ရဲရှင်းဟွေ့၏ မကြာသေးမီက လေ့ကျင့်မှုများကို သူလည်း မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ သက်ရှိအားလုံးကို ဒူးထောက်စေ၍ ဓားကို ဖမ်းယူနိုင်သည့် သူ၏ အထူးသိုင်းကွက်မှာ ရဲရှင်းချန်ပင် ချီးကျူးခဲ့ရသော အရာ ဖြစ်သည်။

ထိုသိုင်းကွက် မည်မျှ အားကောင်းသည်ကို မှန်းဆကြည့်နိုင်၏။

တစ်ခဏမျှ ချီတုံချတုံ ဖြစ်နေပြီးနောက် ရဲယင်မှာ နောက်ဆုံးတွင် သဘောတူလိုက်သည်။

ဤသို့ဖြင့် ရှိသမျှ လူများအားလုံးက ဤဝတ်စုံပြိုင်ပွဲကို သဘောတူညီခဲ့ကြသည်။

ရဲရှင်းဟွေ့က ပြိုင်ပွဲကို စတင်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ဆိတ်ငြိမ်နေခဲ့သော ရဲဖန်က ထရပ်လိုက်သည်။

“ရှင်းဟွေ့… မင်း တစ်ခုခု မေ့နေတာ မဟုတ်ဘူးလား…”

“ဟမ်… ကျွန်တော် ဘာမေ့နေလို့လဲ…” ရဲရှင်းဟွေ့မှာ သူ့ဦးလေး ဘာကြံစည်နေသည်ကို မသိသဖြင့် အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးသွားသည်။

“ဒါပေါ့… မင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မေ့နေတာလေ… မိသားစုထဲက ယောက်ျားတွေအားလုံး ပါဝင်နေပေမဲ့ မင်းက ဘာလို့ မပါတာလဲ… မင်းက ယောက်ျား မဟုတ်ဘူးလား…”

ရဲဖန်က ရဲရှင်းဟွေ့ကို သရော်ပြုံးဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

သူက သူ့တူ၏ စရိုက်ကို ကောင်းစွာ သိ၏။ ပြဿနာရှာခြင်းမှာ သူ၏ ပင်ကိုယ်ဗီဇ ဖြစ်သည်။ ရဲရှင်းဟွေ့ ပြဿနာ မရှာပါကမှ သူ ထူးဆန်းသည်ဟု မှတ်ယူရမည် ဖြစ်သည်။

ရဲဖန်၏ ပါဝင်မှုက သေချာနေပြီ ဖြစ်သောကြောင့်… သူက အတူတူ ဆင်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ရဲဖန်မှာ ကြိုတင် စဉ်းစားထားပြီး ဖြစ်၏။ မကြာမီ သို့မဟုတ် နောက်ပိုင်းတွင် နဂါးဘုရားကျောင်းမှ နာခံမှုမရှိသော လူအချို့ကို ရှာ၍ ရဲရှင်းဟွေ့ကို ကာကွယ်ရန် စေလွှတ်လိုက်သည်ဟု ပြောကာ ပစ်ချထားလိုက်မည် ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် ရဲရှင်းဟွေ့မှာ သူ့ဒဏ်သူ ခံရလိမ့်မည်။

ရဲဖန်၏ စကားများကြောင့် ရှိသမျှ ယောက်ျားအားလုံးမှာ သဘောတူညီစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

ရဲရှင်းဟွေ့က ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ပခုံးတွန့်၍ ပြောလိုက်၏။ “ကျွန်တော်က ယောက်ျား မဟုတ်ဘူးလို့ ဝန်ခံလိုက်ရုံပါပဲ…”

စကားဆုံးသည်နှင့် ရဲရှင်းဟွေ့က ထျန်းကန်းပြောင်းလဲခြင်း ၃၆ မျိုးကို အသက်သွင်း၍ သက်သွင်းခြင်းစွမ်းရည်ကို အသုံးပြုကာ သူ့ကိုယ်သူ ယောက်ျားတစ်ယောက်မှ မိန်းကလေးတစ်ယောက်အဖြစ်သို့ တိုက်ရိုက် ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

ရဲရှင်းဟွေ့၏ အံ့အားသင့်ဖွယ် လုပ်ဆောင်ချက်ကြောင့် လူတိုင်းမှာ မှင်တက်သွားကြ၏။

ရဲဖန်မှာလည်း နေရာမှန်၌ အကွေးအကောက်ကျနေသော ရဲရှင်းဟွေ့ကိုကြည့်ကာ အလွန်အမင်း ဆွံ့အသွားသည်။

“မင်း…”