ယွမ်ထိုက်ရှိုနှင့် ပြန်လည် ဆုံတွေ့ခြင်း

တောင်တက်ခရီး ရှည်ကြာပြီးနောက် လူတိုင်းမှာ နောက်ဆုံး၌ ခွန်းလွန်တောင်တန်း၏ အတွင်းပိုင်းသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။

အတွင်းပိုင်းဟု ခေါ်ဆိုရခြင်းမှာ အပြင်လောကနှင့် အလွယ်တကူ ခွဲခြားနိုင်သော မြူထု အထူအပါးကြောင့် ဖြစ်၏။

အပြင်ဘက်၌ မြူများ ရှိနေသော်လည်း အလွန် ပါးလှသည်။ အတွင်းသို့ ပိုနက်လေလေ မြူထုက လူတို့၏ လက်ချောင်းများပင် မမြင်ရလောက်အောင် ထူထပ်လေလေ ဖြစ်သည်။

ရှေ့ဆုံးမှ လျှောက်နေသော ရဲချန်က သတိပေးလိုက်၏။ “လူတိုင်း အဖွဲ့နောက်ကို သေချာလိုက်ခဲ့ကြ… နောက်ကျ မကျန်ခဲ့စေနဲ့…”

“စိတ်မပူပါနဲ့… ကျွန်တော်ရှိနေသရွေ့ ဘယ်သူမှ နောက်ကျကျန်ခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူးလေ…”

နောက်၌ ရပ်နေသော ရဲရှင်းချန်က သူ၏ စိတ်စွမ်းအင်ဖြင့် လူတိုင်းကို ဖုံးလွှမ်းထားပြီး ဖြစ်သည်။ သူ ရှိနေသရွေ့ မည်သူမှ နောက်ကျကျန်ခဲ့နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ထို့အပြင် ရဲရှင်းချန်၏ စိတ်စွမ်းအင်နှင့်ဆိုလျှင် သားရဲမျိုးစုံမှာ သူတို့အနားသို့ မဝံ့မရဲ ရောက်လာကြမည် မဟုတ်ပေ။

အမှန်တကယ်တွင် ရဲရှင်းချန်က လူများ နောက်ကျကျန်ခဲ့ခြင်းကို ဂရုမစိုက်ပေ။ ဤနေရာရှိ လူတိုင်းတွင် ကိုယ်ပိုင် နည်းလမ်းများ ရှိကြသည်သာ ဖြစ်သည်။ သူ ဂရုစိုက်သော တစ်ခုတည်းသော အရာမှာ အကြောင်းပြချက်မရှိ ပေါ်ပေါက်လာနိုင်သော အာကာသ အက်ကွဲကြောင်း ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူတို့သာ အာကာသ အက်ကွဲကြောင်းထဲသို့ ရောက်သွားပါက နတ်ဘုရားနှင့်နတ်ဆိုးလောကသို့ ဝင်ရောက်သွားကြမည် ဖြစ်၏။

လက်ရှိတွင် ရဲမိသားစု တစ်ခုလုံး၌ နတ်ဘုရားနှင့်နတ်ဆိုးလောကသို့ ဘေးကင်းစွာ ဝင်ရောက်နိုင်သူများမှာ ရဲရှင်းချန်၊ ရဲရှင်းဟွေ့၊ ရဲဖန်နှင့် ရဲလန်ယွဲ့တို့သာ ဖြစ်ကြသည်။

ထို့ကြောင့် ရဲရှင်းချန်က သူ့ပတ်ဝန်းကျင်၌ ထူးဆန်းသော အာကာသ လှိုင်းများ ရှိမရှိ စစ်ဆေးနိုင်ရန် သူ၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းကို အထက်ဆုံးသို့ မြှင့်တင်ထားလိုက်၏။

...

ရဲရှင်းချန် ရှိနေသဖြင့် ရှေ့ဆုံးမှ လျှောက်နေသော ရဲချန်မှာ စိတ်အေးသွားသည်။

ဤသည်မှာ ရဲချန် ခွန်းလွန်တောင်တန်းသို့ ဝင်ရောက်သည့် ပထမဆုံးအကြိမ် မဟုတ်ပေ။ ခွန်းလွန်တောင်တန်း မည်မျှ အန္တရာယ်များကြောင်း သူ သိ၏။ ထူထပ်နေသောမြူအုပ်ထဲသို့ လျှောက်ဝင်သွားပြီးနောက် ရဲချန် တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်သည်။

သူ ယခင်က ခွန်းလွန်တောင်တန်း၏ အတွင်းပိုင်းသို့ ဝင်ရောက်စဉ်က မြူထုမှာ ယခုကဲ့သို့ မထူထပ်ခဲ့ပေ။

လက်ရှိ မြူထုမှာ လွန်ခဲ့သော တစ်နှစ်ကထက် နှစ်ဆကျော် ပို၍ ထူထပ်နေသည်။

ဖြစ်နိုင်တာက… တံဆိပ်ကွဲသွားပြီလား…

ဤသို့ တွေးမိသောအခါ ရဲချန်၏ ခြေလှမ်းများမှာ အနည်းငယ် မြန်ဆန်လာသည်။

ထိုတံဆိပ်သည် သူ၏ မိဘများ အသက်ရှင်ရေးနှင့် သေရေးနှင့်သာမက ကမ္ဘာ၏ ရှင်သန်ရေးနှင့်လည်း သက်ဆိုင်နေသည်။

........

တစ်ဖက်၌…

ရဲချန်နှင့် အဖွဲ့ ထူထပ်နေသောမြူအုပ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး မကြာမီမှာပင် ပင်းပိုပါ့နှင့် ပိုပါ့ပင်းတို့ ဦးဆောင်သော နိုင်ငံခြားသား နှစ်ဆယ်ကျော်မှာလည်း ရောက်ရှိလာကြသည်။

ပင်းပိုပါ့နှင့် ပိုပါ့ပင်းတို့၏ နောက်တွင် မျက်နှာဖုံးတစ်ခြမ်း တပ်ထားသော အဘိုးကြီးတစ်ဦး ရှိနေ၏။

အကယ်၍ ရဲရှင်းဟွေ့နှင့် ရဲရှင်းချန်တို့သာ ဤနေရာတွင် ရှိနေပါက ဤမျက်နှာမှာ ရဲရှင်းဟွေ့၏ ၂၅၀ ယွမ်တန် သစ်သားဓားကို ခိုးယူသွားသော ယွမ်ထိုက်ရှို၏ မျက်နှာဖြစ်ကြောင်း သူတို့ ချက်ချင်း မှတ်မိကြမည် ဖြစ်သည်။

ယွမ်ထိုက်ရှို တရုတ်သို့ ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့သည့် အကြောင်းအရင်းမှာ ရဲနျဉ်ကို လိုက်လံတိုက်ခိုက်ရာတွင် သူ၏ လူများက ရဲနျဉ်ထံမှ သွေးအချို့ကို ရရှိခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်၏။

ဤသွေးကြောင့်ပင် သူက နဂါးသွေးကြော၏ အစီအရင်ကို အောင်မြင်စွာ ဖြတ်သန်းနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ခွန်းလွန်တောင်တန်း၏ အတွင်းပိုင်းရှိ အာကာသ လမ်းကြောင်းကို ဖြတ်သန်းလိုက်သည်နှင့် သူက နတ်ဘုရားနှင့်နတ်ဆိုးလောကသို့ ပြန်ရောက်နိုင်မည်ဖြစ်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လုံးဝ ပြန်လည် ရှင်သန်စေနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ယွမ်ထိုက်ရှို၏ အတွေးများမှာ လှပသော်လည်း သူ နတ်ဘုရားနှင့်နတ်ဆိုးလောကသို့ ပြန်ရောက်ရန် အခွင့်အလမ်းမှာ တစ်ဝက်အောက်ပင် မရှိကြောင်း သူ သိ၏။

အကြောင်းအရင်းမှာ အလွန် ရိုးရှင်းသည်။ ရဲခွန်းလွင်နှင့် ထျန်းယောင်ဟူတို့က သူ့ကို ဘယ်တော့မှ ပြန်သွားခွင့်ပြုမည် မဟုတ်ပေ။

နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာအောင် သူက သာမန်လူများစွာကို တရုတ်သို့ စေလွှတ်ခဲ့သော်လည်း သူ မည်သို့ပင် စုံစမ်းစေကာမူ ရဲခွန်းလွင်နှင့် ထျန်းယောင်ဟူတို့နှင့် ပတ်သက်သော သဲလွန်စ တစ်ခုမှ မတွေ့ရှိခဲ့ပေ။

ယွမ်ထိုက်ရှို၏ အမြင်၌ ထိုနှစ်ဦးမှာ နတ်ဘုရားနှင့်နတ်ဆိုးလောကသို့ ပြန်သွားခဲ့သည်မှာ ဖြစ်နိုင်ချေ အများဆုံး ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူတို့သာ နတ်ဘုရားနှင့်နတ်ဆိုးလောကသို့ ပြန်သွားခဲ့ပါက ကမ္ဘာပေါ်ရှိ သူတို့၏ ကလေးများအတွက် သူတို့က နတ်ဘုရားနှင့်နတ်ဆိုးလောကနှင့် ကမ္ဘာကြားရှိ လမ်းကြောင်းကို လုံးဝ ပိတ်ဆို့ထားမည်မှာ သေချာ၏။

ယွမ်ထိုက်ရှိုက သူ့ရှေ့မှ ထူထပ်နေသောမြူအုပ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူက အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူ၍ လက်ဝှေ့ယမ်းကာ လူများကို ထူထပ်နေသောမြူအုပ်ထဲသို့ ဦးဆောင် ခေါ်သွားလိုက်၏။

ထူထပ်နေသောမြူအုပ်ထဲသို့ လျှောက်ဝင်သွားသောအခါ ယွမ်ထိုက်ရှို၏ မူလ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်နေသော နှလုံးသားမှာ ရုတ်တရက် ပေါ့ပါးသွားသည်။

နတ်ဘုရားလောကမှ နတ်စစ်သူကြီးတစ်ဦးအနေနှင့် ယွမ်ထိုက်ရှိုမှာ နတ်ဘုရားနှင့်နတ်ဆိုးလောက၏ အငွေ့အသက်နှင့် အလွန် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သည်မှာ သဘာဝကျ၏။

ဤထူထပ်နေသောမြူအုပ်ထဲ၌ နတ်ဘုရားနှင့်နတ်ဆိုးလောကမှ အလွန် အားကောင်းသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပါဝင်နေကြောင်း သူ ခံစားနိုင်ခဲ့သည်။

“ဒါဆို… အာကာသ လမ်းကြောင်းက ပိတ်မထားဘူးပေါ့… ဟုတ်လား…”

ထိုအခိုက်၌ ဖျောက်ဆွယ်ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော ကြေးစားစစ်သားတစ်ဦးက ယွမ်ထိုက်ရှိုအနားသို့ ချဉ်းကပ်လာပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်၏။ “သခင်… ငါတို့ရှေ့က လျှောက်သွားတဲ့ အဖွဲ့ကလည်း ခွန်းလွန်တောင်တန်းရဲ့ အတွင်းပိုင်းထဲ ဝင်သွားတယ်… ငါတို့ သူတို့ကို လိုက်သတ်သင့်လား…”

“အရေးမကြီးပါဘူး… သူတို့ကို တွေ့ရင် သတ်လိုက်ပေါ့…”

ယခင် နတ်စစ်သူကြီးတစ်ဦးအနေနှင့် ယွမ်ထိုက်ရှိုက သူ အပြင်သွားတိုင်း ညီငယ်အချို့ကို ခေါ်ဆောင်သွားမည်မှာ သေချာ၏။

သို့သော်လည်း ရဲမိသားစု၏ သွေးမှာ များများစားစား မရှိဘဲ သူ့တစ်ယောက်တည်းအတွက်သာ လုံလောက်ခဲ့သည်။ နောက်ဆုံး နည်းလမ်းအနေနှင့် သူက သာမန် ကြေးစားစစ်သားအချို့ကို သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများအဖြစ် ငှားရမ်းနိုင်ခဲ့သည်။

ဤကြေးစားစစ်သားများမှာ ကျင့်ကြံခြင်း မရှိသော သာမန်လူများ ဖြစ်ကြသော်လည်း သူတို့မှာ လုံလောက်အောင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ကြသည်။ ယွမ်ထိုက်ရှို နတ်ဘုရားနှင့်နတ်ဆိုးလောကသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ သူက အရင်းအမြစ်များကို အသုံးပြု၍ သူတို့ကို ကျင့်ကြံသူများအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

........

ခွန်းလွန်တောင်တန်း၏ အတွင်းပိုင်းသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် လူတိုင်း၏ ခရီးသွားနှုန်းမှာ နှေးကွေးသွားသည်။

သူ၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းကို မြှင့်တင်ထားသော ရဲရှင်းချန်နှင့်အတူ သူက သူ့နောက်မှ လူအုပ်စုငယ်ကို မကြာမီမှာပင် အာရုံခံလိုက်မိ၏။

‘ဒီအငွေ့အသက်က နည်းနည်း ရင်းနှီးနေသလိုပဲ… ဟမ်… ယွမ်ထိုက်ရှိုပဲ… ဒီကောင် တရုတ်ထဲကို ဘယ်လို ရောက်လာတာလဲ…’

ရဲရှင်းချန် အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးသွားသော်လည်း ယွမ်ထိုက်ရှို၏ ရောက်ရှိလာခြင်းကို သူ သိပ်အာရုံမစိုက်ခဲ့ပေ။

သူ အားနည်းနေသေးစဉ်က ယွမ်ထိုက်ရှိုကို ချေမှုန်းနိုင်ခဲ့သော်လည်း ယခု သူက တစ်ဝက်တစ်ပျက် မဟာဧကရာဇ် ဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ သူ့ကို ချေမှုန်းရန်မှာ အများကြီး ပိုလွယ်ကူသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ယွမ်ထိုက်ရှိုနောက်မှ လိုက်လာသော လူအုပ်စုမှာမူ သာမန်လူအုပ်စုမျှသာ ဖြစ်၏။ ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်းမှာ သုညနီးပါး ရှိသည်။

ခဏကြာ လျှောက်ပြီးနောက် ရဲရှင်းချန်နှင့် ရဲရှင်းဟွေ့တို့က တံခါးဝတွင် ရဲရှင်းချန် ချထားခဲ့သော အတားအဆီးနှင့်အတူ ရင်းနှီးသော ဂူကို မြင်လိုက်ရသည်။

ရဲချန်ကလည်း ထိုဂူကို မြင်လိုက်ရသော်လည်း သူက ထိုဂူဆီသို့ မသွားဘဲ ရှေ့သို့ ဆက်လျှောက်သွားခဲ့သည်။

နာရီဝက်ခန့် ထပ်လျှောက်ပြီးနောက် ဤတစ်ကြိမ်တွင် လူတိုင်းမှာ ချောက်ကမ်းပါးတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

တောင်နက်ကြီး၏ အတွင်းပိုင်း၌ ချောက်ကမ်းပါးတစ်ခု ရှိနေမည်ဟု လူတိုင်းမှာ မျှော်လင့်မထားခဲ့ကြပေ။

အရေးကြီးဆုံးမှာ ချောက်ကမ်းပါးဝမှ အတွင်းသို့ ကြည့်လိုက်လျှင် ထိုချောက်ကမ်းပါးမှာ အလွန် နက်ရှိုင်းပြီး အလင်းရောင် တစ်စုံတစ်ရာ မရှိခြင်း ဖြစ်၏။

ချောက်ကမ်းပါး၏ ဝတွင် ရေညှိများ ဖုံးလွှမ်းနေသော ကျောက်ရုပ်တု နှစ်ခု ရပ်တည်နေသည်။

ကျောက်ရုပ်တုများမှာ ရေညှိများ ဖုံးလွှမ်းနေသော်လည်း ထိုကျောက်ရုပ်တု နှစ်ခုအနက် တစ်ခုမှာ အလွန် ချောမောသော အမျိုးသားတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ဦးမှာ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော မျက်နှာနှင့် ခါးထိ ရှည်လျားသော ဆံပင် ရှိသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း မြင်နိုင်သေးသည်။

ရဲရှင်းဟွေ့ အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးသွားစဉ်မှာပင် သူ၏ ဖခင် ရဲချန်က ကျောက်ရုပ်တု နှစ်ခုရှေ့တွင် ဒူးထောက်လိုက်သည်ကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။

“အဖေ… အမေ… ကျွန်တော် ညီအစ်ကိုတွေနဲ့ ကလေးတွေကို အဖေတို့နဲ့ တွေ့ဖို့ ခေါ်လာခဲ့တယ်…”

ရဲချန် ဒူးထောက်၍ ဦးချပြီးနောက် သူက ထရပ်ကာ သူ့လက်များကို ဖြတ်၍ ကျောက်ရုပ်တု နှစ်ခုပေါ်သို့ သွေးအနည်းငယ် ချလိုက်သည်။

သွေးများ ကျောက်ရုပ်တုပေါ်သို့ ကျသွားပြီးနောက် လျင်မြန်စွာ ပျော်ဝင်သွား၏။

စက္ကန့်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် ကျောက်ရုပ်တုပေါ်မှ ရေညှိများမှာ အဝါရောင် ပြောင်းသွားပြီး တဖြည်းဖြည်း ကွာကျကာ ကျောက်ရုပ်တု ကိုယ်ထည်ကို ပေါ်လွင်စေသည်။

ထိုအခိုက်၌ နားဝင်ချိုသော အမျိုးသမီးအသံတစ်ခုက ကျောက်ရုပ်တုထံမှ ထွက်ပေါ်လာ၏။

“အာချန် ရောက်နေတာလား…”

ဤအသံကို ကြားသောအခါ လူတိုင်းမှာ တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

ရဲချန် ကျောက်ရုပ်တုများရှေ့တွင် ဒူးထောက်၍ ထိုစကားများကို ပြောသည်ကို မြင်ပြီးနောက် လူတိုင်းမှာ ထိုသူများမှာ ရဲချန်၏ ဖခင် ရဲခွန်းလွင်နှင့် မိခင် ထျန်းယောင်ဟူတို့ ဖြစ်ကြောင်း သိရှိလိုက်ကြသည်။

သူတို့မှာ ဤကျောက်ရုပ်တု နှစ်ခုက အသက်ရှင်နေမည်ဟု မျှော်လင့်မထားခဲ့ကြခြင်းသာ ဖြစ်သည်။