မျိုးဆက်လေးဆက် တစ်မိုးအောက်

“အာချန်… မင်းကို နောက်ဆုံးတစ်ကြိမ် တွေ့ခွင့်ရတာ တော်သေးတာပေါ့…”

ထျန်းယောင်ဟူ၏ စကားကို ကြားသောအခါ ရဲချန်မှာ တစ်ခဏမျှ မှင်တက်သွားပြီးနောက် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်သည်။ “အမေ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ…”

ထျန်းယောင်ဟူ မပြောမီမှာပင် အခြား ကျောက်ရုပ်တုထံမှ အမျိုးသားတစ်ဦး၏ နက်ရှိုင်းသော အသံက ထွက်ပေါ်လာ၏။

“ခွန်းလွန်တောင်တန်းထဲက ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ ပိုပြီး သိပ်သည်းလာတာကို မင်း သတိထားမိသင့်တယ်… ပြီးတော့ အတွင်းပိုင်းက မြူခိုးတွေကလည်း အပြင်ကို ပျံ့နှံ့လာနေတယ်… ဒါက နတ်ဘုရားနဲ့နတ်ဆိုးလောကဆီ သွားတဲ့ လမ်းကြောင်း ပွင့်တော့မယ်ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ… ဒါပေမဲ့… ဒီလိုလုပ်နိုင်တာနဲ့တင် ငါ ကျေနပ်နေပါပြီ… ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းတို့အားလုံး ကြီးပြင်းလာကြပြီပဲ…”

........

ချက်ချင်းပင် ရဲရှင်းဟွေ့မှာ သူ၏ အဘိုးဖြစ်သူ မရပ်မနား စကားပြောနေသည်ကို ကြားလိုက်ရသည်။

သူ ပြောသည့်အရာများမှာလည်း အလွန် ရှုပ်ထွေးနေ၏။ ဥပမာအားဖြင့် သူ၏ ကလေးများကို လွမ်းဆွတ်ခြင်း၊ ရဲဖန် ပျောက်ဆုံးသွားမှုအတွက် သူ့ကိုယ်သူ အပြစ်တင်ခြင်း၊ အဘယ်ကြောင့် သူက သူ့ကိုယ်သူ ရုပ်တုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ဤနေရာတွင် ရပ်တည်လိုခြင်း စသည်တို့ ဖြစ်သည်။

“ဦးလေး… အဘိုးက ဒီလောက်တောင် စကားများတတ်တဲ့သူလား…”

ဤသို့ ကြားသောအခါ ရဲဖန်က ခေါင်းခါ၍ ပြောလိုက်သည်။ “ငါ မသိဘူး… ငါ အရမ်းငယ်သေးတဲ့အချိန်မှာ သူတို့ ထွက်သွားကြတာ… ငါ့ကို အခြေခံအားဖြင့် မင်းအဖေကပဲ ပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့တာပေါ့…”

ရဲရှင်းဟွေ့က ထပ်မေးလိုက်၏။ “ဒါနဲ့… အဲဒီတုန်းက ပျောက်သွားတာ ဦးလေးရဲနျဉ် မဟုတ်ဘူးလား… ဘာလို့ အခု သူက ဦးလေးအကြောင်း ပြောနေတာလဲ…”

“ဒါက… ပျောက်သွားတာ ရဲဖန် ဖြစ်လောက်တယ်…”

“ဒါပေမဲ့ ဦးလေးမှ မပျောက်သွားတာ…”

“မိုက်လိုက်တာကွာ… ငါဆိုလိုတာက ငါ့နာမည်က ရဲနျဉ် ဖြစ်သင့်တယ်… မင်းအဖေက မှားသွားတာ… သဘောပေါက်ပြီလား…”

ရဲဖန်မှာ သူ့တူနှင့် စကားဆက်မပြောချင်တော့ပေ။ ထိုသို့လုပ်ခြင်းက သူ၏ စိတ်ကိုသာ ပို၍ ရှုပ်ထွေးစေလိမ့်မည်။

သူသည် တန်ခိုးကြီးသော နဂါးဘုရားကျောင်း၏ တန်ခိုးကြီးသော နဂါးဘုရင်ဖြစ်ပြီး သူ၏ စိတ်နေသဘောထားမှာ အမြဲတမ်း ကောင်းမွန်ခဲ့သော်လည်း ဤတူနှင့် တွေ့ပြီးနောက် သူ ခံစားလိုက်ရသည်မှာ… အနည်းငယ်… ဟူး…

.......

ရဲရှင်းဟွေ့မှာ ရဲဖန်နှင့် ပေါက်တတ်ကရ ပြောဆိုနေသော်လည်း သူက သူ့အဘိုး ရဲခွန်းလွင်၏ စကားများကိုလည်း နားထောင်နေခဲ့သည်။

စကားအနည်းငယ်မှ ရဲရှင်းဟွေ့မှာ အဘယ်ကြောင့် ရဲခွန်းလွင်နှင့် ထျန်းယောင်ဟူတို့က ကျောက်ရုပ်တုများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ဤနေရာ၌ ရပ်နေရသည်ကို သိရှိသွားသည်။

ဤချောက်ကမ်းပါးမှာ အမှန်တကယ်တော့ ရဲခွန်းလွင်နှင့် ထျန်းယောင်ဟူတို့ နတ်ဘုရားနှင့်နတ်ဆိုးလောကမှ လွတ်မြောက်လာသော လမ်းကြောင်း ဖြစ်၏။

အကယ်၍ မည်သူမှ ဤလမ်းကြောင်းကို မထိခဲ့ပါက မည်သည့် ပြဿနာမှ ရှိမည် မဟုတ်ပေ။ ၎င်းက အဆုံးတိုင်အောင် ငုပ်လျှိုးနေမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော်… ရဲခွန်းလွင်နှင့် ထျန်းယောင်ဟူတို့ နတ်ဘုရားနှင့်နတ်ဆိုးလောကမှ ရောက်ရှိလာသောအခါ ဤလမ်းကြောင်းမှာ ချဲ့ထွင်သည့် အခြေအနေသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

၎င်းက နှစ်ပေါင်းများစွာ မပြုပြင်ဘဲ ထားခဲ့သော ဆည်တစ်ခုနှင့် တူ၏။ ဆည်မှာ အလွန် ခိုင်မာပြီး ရေလွှမ်းမိုးမှုကို ခံနိုင်ရည် ရှိသော်လည်း အကယ်၍ ဆည်၏ အလယ်ဗဟို၌ အုတ်တစ်ချပ် ပျောက်ဆုံးနေပါက… ၎င်းမှာ မတူညီသော ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ် ဖြစ်သွားမည် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ အုတ်တစ်ချပ် ပျောက်ဆုံးပါက ဆည်မှာ ဤပျောက်ဆုံးနေသော အုတ်ကို ဗဟိုပြု၍ ပြိုကျလာမည်ဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံး၌ ဆည်တစ်ခုလုံး ပျက်စီးသွားမည် ဖြစ်၏။

ကမ္ဘာနှစ်ခု၏ လမ်းကြောင်းမှာလည်း ထိုနည်း၎င်းပင် ဖြစ်သည်။ ရဲခွန်းလွင်၊ ထျန်းယောင်ဟူ၊ ဟေးလုံနှင့် ယွမ်ထိုက်ရှိုတို့ ဤလမ်းကြောင်းကို အသုံးပြု၍ ကမ္ဘာသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ဤအာကာသ လမ်းကြောင်းမှာ တခြားလမ်းကြောင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

နောက်ဆုံး၌ ရဲခွန်းလွင်နှင့် ထျန်းယောင်ဟူတို့က သူတို့၏ ကလေးများကို ကာကွယ်ရန်အလို့ငှာ သူတို့ကိုယ်သူတို့ အာကာသ လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့ထားသော ရုပ်တုများအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ကြသည်။

ဤအဓိက အာကာသ လမ်းကြောင်းမှာ ပိတ်ဆို့ခံထားရသော်လည်း… အာကာသ အက်ကွဲကြောင်းမှာ အခါအားလျော်စွာ ဆက်လက် ဖြစ်ပွားနေဆဲ ဖြစ်၏။ အကယ်၍ ဤသို့ ဆက်ဖြစ်နေပါက ကမ္ဘာနှစ်ခုမှာ မကြာမီ သို့မဟုတ် နောက်ပိုင်း၌ လုံးဝ ဆက်သွယ်မိသွားမည် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ကမ္ဘာက နတ်ဘုရားနှင့်နတ်ဆိုးလောကနှင့် ရင်ဆိုင်ရပါက ၎င်းမှာ အလွန် အင်အားကြီးမားသော စွမ်းအားဖြင့် ကျိန်းသေ အောင်နိုင်ခံရမည် ဖြစ်သည်။

နတ်ဘုရားနှင့်နတ်ဆိုးလောကက ကမ္ဘာပေါ်ရှိ အရင်းအမြစ် ရှားပါးမှုကို မြင်နိုင်မည်မှာ သဘာဝကျသော်လည်း… ကမ္ဘာ၌လည်း အကြီးမားဆုံး အရင်းအမြစ်ဖြစ်သော လူဦးရေ ရှိနေသေးသည်။

ထို့ကြောင့် ရဲခွန်းလွင်က အာကာသ လမ်းကြောင်းကို လုံးဝ ပိတ်ဆို့ရန် ကြိုးပမ်းမှုဖြင့် သူ၏ အသက်ကို စတေးရန် စီစဉ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ အောင်မြင်ပါက မည်သည့် ပြဿနာမှ ရှိမည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် အကယ်၍ မအောင်မြင်ပါက အရာအားလုံးမှာ ကမ္ဘာ၏ ကံကြမ္မာအပေါ် မူတည်နေမည် ဖြစ်သည်။

........

ရဲခွန်းလွင်၏ ဇာတ်လမ်းကို နားထောင်ပြီးနောက် ရဲချန်က ပြတ်ပြတ်သားသား ကန့်ကွက်ကြောင်း ဖော်ပြခဲ့သည်။

“အဖေ… အမေ… ကျွန်တော်ပဲဖြစ်ဖြစ်… ကျွန်တော့်အစ်ကိုပဲဖြစ်ဖြစ်… ကျွန်တော့်ကလေးတွေတောင်မှ သူတို့အားလုံး ကြီးပြင်းလာကြပြီ… အဖေတို့ရဲ့ အကာအကွယ်ကို မလိုအပ်တော့ဘူး…”

ရဲချန်မှာ အသက်မငယ်တော့သော်လည်း သူက ရဲခွန်းလွင်နှင့် ထျန်းယောင်ဟူတို့၏ ရှေ့မှောက်၌ သားတစ်ယောက် ဖြစ်နေဆဲ ဖြစ်၏။

ဤသို့ ပြောပြီးနောက် ရဲချန်က ရဲနျဉ်ကို ဆွဲခေါ်လာသည်။

“အဖေ… ဒါက အဲဒီနှစ်က ပျောက်သွားတဲ့ ရဲနျဉ်ပါ… ကျွန်တော် သူ့ကို ရှာတွေ့ပြီး ပြန်ခေါ်လာခဲ့ပြီ…”

“အဖေ… အဖေ… ကျွန်တော်က ရဲနျဉ်ပါ…”

“အဖေ… ဒါက ကျွန်တော့်ဇနီး ယန်အန်နာပါ…”

“ငါတို့ ပျောက်သွားတာ ရဲဖန် မဟုတ်ဘူးလား…”

“ဒါ အရေးမကြီးပါဘူး…”

“ဒါက ရဲဖန်ပါ… ပြီးတော့ သူ ကျောပိုးထားတာက ကျွန်တော့်သား ရဲရှင်းဟွေ့…”

“သူတို့ ဆက်ဆံရေးက ကောင်းလိုက်တာ…”

ထိုအချိန်၌ ထျန်းယောင်ဟူက စကားပြောလိုက်သည်။

သူ၏ မိခင်၏ စကားကို ကြားသောအခါ ရဲဖန်၏ ပါးစပ်မှာ နှစ်ကြိမ် တွန့်သွားသော်လည်း သူက မငြင်းဆိုခဲ့ပေ။

“အဘိုး… အဘွား… မင်္ဂလာပါ… ကျွန်တော်က ရဲရှင်းဟွေ့ပါ…”

“ဒါက အဘိုးအဘွားတို့ရဲ့ ချွေးမ ပေါင်ပေါင်းပါ…”

“ဒါတွေကလည်း အဘိုးအဘွားတို့ရဲ့ ချွေးမတွေ… စုချင်းနဲ့ ချန်ယင်းယင်း…”

“ပြီးတော့ ဒါက အဘိုးအဘွားတို့ရဲ့ မြေးလေး ရဲရှင်းချန်နဲ့ မြေးမလေး ရဲလန်ယွဲ့…”

“ဒါ… ဒါက အဘိုးအဘွားတို့ရဲ့ မြစ် ရဲယင်ပါ…”

ရဲခွန်းလွင်နှင့် ထျန်းယောင်ဟူတို့ နှစ်ဦးစလုံးမှာ သူတို့တွင် မြစ်များ ရှိနေပြီဟု ကြားသောအခါ မှင်တက်သွားကြသည်။

ဤမြစ်မှာ အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ ကြီးမားနေသည်ကို သူတို့ အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးသွားကြသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ရှင်သန်မှု စွမ်းအင်မှာ အနှစ်တစ်ရာနီးပါး ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤသည်မှာ အရေးမကြီးပေ။ အရေးကြီးသည်မှာ သူတို့တွင် မြစ်တစ်ယောက် ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး သူက အာကာသ လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့ရန် သူ့ကိုယ်သူ စတေးရန် ပို၍ပင် စိတ်ပိုင်းဖြတ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံး၌ ရဲချန်မှာဇီးကွက်နှင့် ဝက်ဝံကန်း တို့ကို မိတ်ဆက်ပေးရန် မမေ့ခဲ့ပေ။

လူတိုင်းကို မိတ်ဆက်ပေးပြီးနောက် ရဲချန်က လေးနက်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “ဘာလို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် စတေးရမှာလဲ… မျိုးဆက်လေးဆက် တစ်မိုးအောက်မှာ နေရတဲ့ ခံစားချက်ကို တကယ် မခံစားချင်ကြဘူးလား… ပြီးတော့… ငါတို့က အဖေတို့ ထင်သလောက် အားမနည်းပါဘူး…”

ထို့နောက် ရဲချန်က ကြွားလုံးထုတ်တော့သည်။

“ကျွန်တော့်သား ရဲရှင်းချန်က တန်ခိုးကြီးတဲ့ မဟာဧကရာဇ်… သူက နတ်ဘုရားနဲ့နတ်ဆိုးလောကကို ဖျက်ဆီးဖို့ဆိုတာ လွယ်လွယ်လေး…”

ရဲရှင်းချန်အကြောင်း ကြွားလုံးထုတ်ခြင်းမှာ ဖခင်ဖြစ်သူ ရဲချန်ကိုလည်း မျက်နှာရစေသည်မှာ သဘာဝကျ၏။

သူ၏ မြေးชายမှာ ဤမျှ တော်ကြောင်း သိသောအခါ ရဲခွန်းလွင်မှာလည်း သူ၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ရဲချန် ပြောသည်မှာ အမှန်ဟုတ်မဟုတ် သူ သိလိုခဲ့သည်။

သူက နှစ်ပေါင်းများစွာ ကျောက်ရုပ်တု ဖြစ်နေခဲ့သောကြောင့် ရဲခွန်းလွင်၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းမှာ အားနည်းလာခဲ့သည်။ သူ့အာရုံခံနိုင်စွမ်း အားနည်းလာသည်ထက် သူက သူ၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းကို လုံးဝ မသုံးတော့ခြင်းက ပိုမှန်ပေမည်။

အကယ်၍ သူသာ သူ၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းကို မထုတ်လွှတ်ပါက သူ သတိပြုမိမည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် သူ ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်နှင့် သူမှာ လုံးဝ တုန်လှုပ်သွားသည်။

ထိုအချိန်၌ ရဲရှင်းချန်၏ အစွမ်းမှာ နတ်ဘုရားဘုရင်ထက် များစွာ မနိမ့်ကျသည်မှာ သေချာပြီး ဤသည်မှာ သူ မဟာဧကရာဇ် အဆင့်သို့ မရောက်မီ သူ၏ အစွမ်း ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူသာ မဟာဧကရာဇ် အဆင့်သို့ ဝင်ရောက်သွားပါက နတ်ဘုရားဘုရင်မှာ သူ့ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ဟု ဆိုလိုခြင်း မဟုတ်ပါလား။

ဤသို့ တွေးမိသောအခါ ရဲခွန်းလွင်မှာ သူ၏ လမ်းကြောင်း ချဲ့ထွင်မှုကို ပိတ်ဆို့ရန် သူ့ကိုယ်သူ စတေးသည့် လုပ်ရပ်မှာ အနည်းငယ် အပိုဖြစ်သွားသည်ဟု ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။

ရဲခွန်းလွင် စကားမပြောသည်ကို မြင်သောအခါ ရဲချန်က ဤသည်မှာ မလုံလောက်ဟု တွေးကာ ရဲလန်ယွဲ့ကို ချက်ချင်း ဆွဲခေါ်လာသည်။

“ရဲလန်ယွဲ့… သူ ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ နည်းပညာက ငါတို့ ခြေဖဝါးအောက်က ကမ္ဘာကြီး တစ်ခုလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်ဖို့ လုံလောက်တယ်…”

ဤသို့ ကြားသောအခါ ရဲလန်ယွဲ့က ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။ “အဘိုးနဲ့ အဘွား… အဘိုးအဘွားတို့က အဲဒီ နတ်ဘုရားနဲ့နတ်ဆိုးလောကဆိုတာ မျက်စိနောက်စရာလို့ ထင်နေရင် ကျွန်မ သွားပြီး ဖျက်ဆီးပေးလို့ရတယ်နော်…”

ရဲလန်ယွဲ့၏ လေသံမှာ အလွန် တည်ငြိမ်သော်လည်း သူမ၏ စကားများမှာ အလွန် စိုးမိုးခြယ်လှယ်နိုင်စွမ်း ရှိလှသည်။

သူ့ဖခင်က သူ၏ အစ်ကိုကြီးနှင့် အစ်မကြီး နှစ်ဦးစလုံးကို မိတ်ဆက်ပေးသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရပြီး တစ်ဦးစီမှာ အခြားတစ်ဦးထက် ပို၍ အထင်ကြီးစရာ ကောင်းနေသည်။

ရဲရှင်းဟွေ့က ရဲချန်ကို စိုက်ကြည့်ကာ သူ၏ လက်ညှိုးဖြင့် သူ့ကိုယ်သူ ညွှန်ပြ၍ "ကျွန်တော့်ကို မိတ်ဆက်ပေး… ကျွန်တော်လည်း တော်တော်လေး တော်တာပဲ" ဟု ဆိုလိုသည့် သဘောဖြင့် ပြလိုက်၏။

သို့သော်လည်း ရဲချန်က ရဲရှင်းဟွေ့ကို မိတ်ဆက်မပေးဘဲ ရဲခွန်းလွင်နှင့် ထျန်းယောင်ဟူတို့ကို ဆက်ပြောလိုက်သည်။ “ဘာမှ စိတ်မပူကြပါနဲ့… ငါတို့ ရဲမိသားစုမှာ အခု အားကိုးစရာတွေ အများကြီး ရှိတယ်… တိတိကျကျ ပြောရရင် ငါတို့ အားကိုးစရာတောင် မလိုတော့ဘူး…”

ရဲရှင်းဟွေ့: “...”