နံပါတ် ၁ အာကာသဆိပ်ကမ်း
Vol. 10 Ch. 138
ဘွန်းးးး
မီးလျှံများသည် ကောင်းကင်ယံ၌ ထွက်ပေါ်လာကာ အနီးအနားရှိ လမ်းများစွာကို လင်းထိန်စေသည်။
အောင်းးးးးး
ဧရာမမိုးပျံသန္ဓေပြောင်းဂျယ်လီဖစ်သည် ပြင်းထန်သော ဝမ်းနည်းဖွယ်အော်သံကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး မီးလုံးကြီးတစ်ခုက ၎င်း၏ ကိုယ်ထည်အများစုကို ဝါးမျိုလိုက်သည်။ ၎င်း၏ ဖောက်ထွင်းမြင်ရသော ခေါင်းကြီးသည် တလှုပ်လှုပ်ဖြစ်နေပြီး လောင်ကျွမ်းနေသော ဓာတ်ဆီများသည် ၎င်း၏ ဆူးတောင်များပေါ်တွင် ကပ်ငြိကာ မီးခိုးငွေ့များကို သိပ်သည်းစွာ ထွက်ပေါ်စေသည်။ မခံမရပ်နိုင်သော နာကျင်မှုကြောင့် ၎င်းသည် အနီးအနားရှိ မိုးမျှော်တိုက်တစ်ခုထံသို့ ပြင်းထန်စွာ ဝင်တိုက်မိသွားသည်၊၊
ဝုန်းး ခရက်
ထိုအချိန်တွင် မီးလျှံများဖြင့် ပြိုကျလာသော အပျက်အစီးများ၊ ဂျယ်လီဖစ်၏ ကွဲအက်သွားသော အသားများနှင့် မရေမတွက်နိုင်သော ဖန်သားအပိုင်းအစများသည် ကောင်းကင်မှ မိုးရွာသလို ကျဆင်းလာသည်။
“အထဲဝင်ကြ”
ကီကီက အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူမသည် လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်ကာ စိတ်စွမ်းအားဖြင့် လင်းရှန်ကို ဆွဲယူပြီး ရထားခန်းတံခါးမှတဆင့် ဆွဲခေါ်သွားသည်။ ၎င်းတို့နောက်မှ လင်းရှန်သည် သံမဏိတက်လှေကားကို လျင်မြန်စွာ ဖယ်ရှားပြီး တံခါးကို ချက်ချင်း ပိတ်လိုက်သည်။
“မီးတွေ ကျလာနေတယ်”
“ဖြတ်သွားလိုက်”
ဝုန်း ဝုန်း ဝုန်း
မရေမတွက်နိုင်သော မီးလုံးများနှင့် လောင်ကျွမ်းနေသော ဓာတ်ဆီများသည် မိုးရွာသလို ကျဆင်းလာပြီး ရထားလမ်းနှင့် မြို့လမ်းများကို ချက်ချင်း မီးပင်လယ်အဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်သည်။ မီးလျှံများသည် ယဉ်တန်းရှိ ယာဉ်များစွာပေါ်သို့ ပြိုကျလာပြီး ထိမှန်ရာ၌ မီးပွားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ အချို့သော ကားများသည် မီးလောင်ကျွမ်းကာ ၎င်းတို့၏ အမိုးများသည် မီးလျှံများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားသည်၊၊ မိုးမျှော်တိုက်မှ ကွဲအက်သွားသော မှန်ကွဲစများသည် မိုးရွာသလို ကျဆင်းလာသည်။
ပြင်းထန်သော မီးလျှံများသည် လမ်းများတစ်လျှောက် ပျံ့နှံ့လာပြီး ဖုတ်ကောင်များစွာကို မီးလောင်ကျွမ်းစေကာ ၎င်းတို့ကို မီးတောက်နေသောအလောင်းကောင်များအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်သည်။
“အား”
“သတိထားကြ”
“ဖွဲ့စည်းပုံ မပျက်စေနဲ့၊ မတိုက်မိစေနဲ့”
“မီးသတ်ဆေးဘူးတွေ၊ ဘယ်မှာလဲ”
ရေဒီယိုလှိုင်းများထဲတွင် ထိတ်လန့်တကြားအော်သံများ ပြည့်နှက်နေသော်လည်း အနန္တရထားနှင့် ယဉ်တန်းသည် နောက်ဆုံးတွင် မီးမုန်တိုင်းကို ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့သည်။
မီးလောင်နေသော ယာဉ်များထဲရှိ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများသည် ၎င်းတို့၏ ပြတင်းများကို အလျင်အမြန်ဖွင့်ကာ မီးသတ်ဆေးဘူးများကို ဆွဲယူပြီး မီးလျှံများကို ငြှိမ်းသတ်ရန် အသည်းအသန် ကြိုးစားကြသည်။
“ငါတို့ အခုပဲ တစ်ကောင်ကို ဖျက်ဆီးလိုက်တာလား”
ရှုချင်းသည် ၎င်း၏ နောက်ကြည့်မှန်မှတဆင့် မီးလျှံများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော မိုးပျံဂျယ်လီဖစ်ကြီး မြေပြင်သို့ ပြိုကျသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရပြီး သူမ၏ မျက်နှာသည် မယုံနိုင်စွာ ပြည့်နှက်နေသည်။
“မသေရင်တောင် အနည်းဆုံး တစ်ဝက်လောက်တော့ ကင်ပြီးသားပဲ”
ရှကျင်းသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
“မယုံနိုင်စရာပဲ… ဒီလိုအရာတွေ အပြင်မှာ နောက်ထပ်ရှိသေးတယ်လား”
ယဉ်တန်း၏ နောက်ဆုံးတွင် လူအိုကြီးမိုသည် စတီယာရင်ဘီးကို တည်ငြိမ်စွာ ကိုင်ထားရင်း နောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ယဉ်တန်း၏ ဆက်သွယ်ရေးလှိုင်းမှတဆင့် သူက မေးလိုက်သည်။
“ဘယ်သူတွေ ဒဏ်ရာရထားလဲ”
“မရှိဘူး အဘိုးမို၊ အားလုံး အဆင်ပြေတယ်”
“ရှောင်လီလေးကတော့ ငိုနေတယ်”
“ဟဲဟဲ…ကြောက်တတ်တဲ့ ကလေးပဲ”
“အခု ဘေးကင်းသွားပြီလား၊ အာကာသဆိပ်ကမ်းကို ရောက်ဖို့ ဘယ်လောက်ကြာဦးမလဲ”
“ရောက်တော့မယ်”
လူအိုကြီးမိုသည် ရှေ့တွင် မည်းမှိုင်းနေသော မြူခိုးများထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသော ဧရာမအဆောက်အအုံ၏ မျှော်စင်ကြီးကို မျက်မှေးကာ ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုအဆောက်အအုံ၏ တောက်ပသော မီးအလင်းများသည် ပို၍ ထင်ရှားလာသည်။ ထို့နောက် အနန္တရထားကို ဦးဆောင်နေသည်ကို ကြည့်ရင်း သူသည် လျှာကို ကိုက်ထားလိုက်မိသည်၊၊
“ဒီရထားနောက်လိုက်လာတာ ကောင်းတယ်။ မဟုတ်ရင်… ဒီလောက်လူတွေနဲ့ အားလုံး သေကုန်မှာပဲ”
ကျီးကန်းနက်လေးကောင်နှင့် မိုးပျံဂျယ်လီဖစ်တို့သည် ယဉ်တန်းတစ်ခုတည်းဖြင့် ရင်ဆိုင်နိုင်သည့် အန္တရာယ်များ မဟုတ်ပေ။ လုရှင်းချန်ပါရှိလျှင်တောင် လင်းရှန်၏ အနန္တရထားဖြင့် အတားအဆီးများကို ဖြတ်ကျော်မသွားပါက အသက်ရှင်ရန် မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။
အနန္တရထားပေါ်တွင် အန္တရာယ်များသည် တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ရထားခန်း နံပါတ် ၃ အတွင်း၌ တင်းကျန်းရီသည် မီးလျှံများကို တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထားဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။ ထို့နောက် သူမ၏ မျက်လုံးများကိာ ရထားရှေ့တွင်ရှိသော တစ်စုံတစ်ရာကို ဆွဲဆောင်လိုက်သည်—
ကောင်းကင်ယံထက်သို့ ဆန်တက်နေသော ဧရာမအဆောက်အအုံတစ်ခု။
ယူပေ နံပါတ် ၁ အာကာသဆိပ်ကမ်း။
ဂြိုဟ်ပတ်ရထားလမ်း—တက်လှမ်းလမ်းကြောင်း
ဂျုန်း ဂျုန်း ဂျုန်း
အာကာသဆိပ်ကမ်းသို့ ဦးတည်သွားသော မြင့်မားသော ရထားလမ်းပေါ်တွင် အကြီးစားရထားသည် တဂျုန်းဂျုန်းမြည်ကာ ပြေးလွှားနေပြီး အနီးအနားရှိ မှောင်မိုက်နေသော မြို့လမ်းများသည် ၎င်းကို ဝိုင်းရံထားသည်။ သို့သော် ရှေ့တွင် အာကာသဆိပ်ကမ်း၏ ပလက်ဖောင်းသည် မရေမတွက်နိုင်သော မီးအလင်းများဖြင့် တောက်ပလျက်ရှိသည်။
မြင့်မားသော မီးမောင်းများအောက်တွင် တက်လှမ်းလမ်းကြောင်းသည် ကောင်းကင်ကို ထိုးဖောက်ထားသော တိုင်ကြီးတစ်ခုလို ရပ်တည်နေပြီး ဧရာမလမ်းကြောင်းတစ်ခုထံသို့ ဦးတည်သွားသည်—လေထဲတွင် ဆိုင်းငံ့ထားသော ဧရာမသယ်ယူပို့ဆောင်ရေးပြွန်။
ထိုလမ်းကြောင်းအတွင်း၌ အနုတ်ဖိအားရှိ လျှပ်စစ်သံလိုက်အရှိန်မြှင့်ရထားလမ်းများသည် ယာဉ်သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးလမ်းကြောင်းတစ်ခုနှင့် တွဲလျက်ရှိပြီး တိုက်ကြီးဖြတ်ရထားများနှင့် ယာဉ်ပေါင်းတစ်သောင်းကျော်ကို သယ်ဆောင်နိုင်ကာ အားကောင်းသော ဆွဲငင်စနစ်များဖြင့် ရှေ့သို့ ဆွဲယူသွားနိုင်သည်။
အနန္တရထားသည် ပိုမိုနီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ ဓာတ်လှေကားများသည် မီးမောင်းအလင်းများအောက်တွင် တောက်ပလျက် အံ့အားသင့်ဖွယ် အမြန်နှုန်းဖြင့် တက်သွားသည်—
လူသားတို့၏ အင်ဂျင်နီယာပညာရပ်မှ အထင်ကရ အောင်မြင်မှုတစ်ခု၊ သမိုင်းတွင် ဂုဏ်ယူဖွယ် အောင်မြင်မှုတစ်ခု၊၊
“ဝိုးး.. ဒါက အံ့သြစရာပဲ”
ရထားခန်းအတွင်း၌ လို့ရှားရှားနှင့် လို့ဟွာတို့သည် ဧရာမတက်လှမ်းဓာတ်လှေကားများကို တအံ့တသြဖြင့် ကြည့်ရှုနေကြပြီး ၎င်းတို့၏ မျက်နှာထားများသည် အံ့ဩမှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
“ဒီမှာ တစ်ခါလောက် စီးဖူးပေမယ့်… ထပ်မြင်ရတော့လည်း စိတ်လှုပ်ရှားနေတုန်းပဲ” ချန်ဆီရွှမ်၏ မျက်လုံးများသည် တောက်ပနေသည်။ ဤမျှ ရှည်လျားပြီး ပြင်းထန်သော ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်မှုအပြီးတွင် ၎င်းတို့သည် နောက်ဆုံးတွင် ဂြိုဟ်ပတ်ရထားလမ်း၏ ပင်မလမ်းကြောင်းသို့ ရောက်ရှိခဲ့ပြီး ၎င်းသည် ၎င်းတို့၏ ခရီး၏ နောက်တစ်ဆင့်၏ အစပိုင်းဖြစ်သည်။
“ဟူးး၊ ငါ့ရဲ့ RV က ဒီမှာသာ ရှိသေးရင်… အာကာသထဲကို အတူသွားနိုင်မှာပဲ”
လုရှင်းချန်သည် ခါးသီးစွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။
“အဆင်ပြေပါတယ်။ အခုဆို သူလည်း အာကာသထဲ ရောက်နေလောက်ပြီ”
ကီကီသည် မျက်နှာရှုံ့မဲ့ကာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။
“…ဟမ်၊ ဘယ်လို”
ဖျတ် ဖျတ်…
ခြေသံများ နီးကပ်လာသည်။ လင်းရှန်သည် တင်းကျန်းရီကို ဦးဆောင်လာပြီး အနောက်တွင် ထိတ်လန့်နေသော ကျိုးယန်နှင့် ရှုဝမ်တို့ လိုက်ပါလာသည်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
“မင်း ကံကောင်းတယ်”
လင်းရှန်က မှတ်ချက်ပြုလိုက်သည်။
“အာကာသဆိပ်ကမ်းက မပြိုကျသေးဘူး”
ဤသည်မှာ သတင်းကောင်းပင်။ သူတို့၏ ရှုထောင့်မှ အာကာသဆိပ်ကမ်းအခြေစိုက်စခန်းတွင် ထျန်းဟိုင်ပြည်နယ်တစ်ဝှမ်းမှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများ ယူဆောင်လာသော ယာဉ်ထောင်ပေါင်းများစွာကို မြင်တွေ့နိုင်သည်။
“ဘုရားသခင်ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”
ကျိုးယန် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
“လင်း၊ မင်းမရှိရင် ငါတို့အားလုံး သေကုန်မှာ”
“ဟုတ်တယ်၊ ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ်”
ရှုဝမ်ကလည်း ထပ်ပြောသည်။
တင်းကျန်းရီသည် လင်းရှန်ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး သူမ၏ အကြည့်ကို အာကာသဆိပ်ကမ်းသို့ ပြောင်းလိုက်သည်။
“CIWS သေနတ်ပစ်စင်တွေနဲ့ လေကြောင်းရန်ကာကွယ်ရေးစနစ်တွေက လည်ပတ်နေတုန်းပဲ။ ဖီးနစ်ရဲ့ အရေးပေါ်အဖွဲ့တွေနှင့် အင်ဂျင်နီယာတွေက ကာကွယ်ရေးကို ထိန်းသိမ်းဖို့ အချိန်မီ ရောက်ရှိခဲ့ပုံရတယ်။ ဆိုလိုတာက လက်နက်ကိုင်တပ်ဖွဲ့တစ်ခုက အကာကွာစည်းကို ဆက်ထိန်းထားနိုင်တာပဲ”
“အာကာသဆိပ်ကမ်းလုံခြုံရေးတပ်ရင်း ဒါမှမဟုတ် သံချပ်ကာတပ်ခွဲ ၅၂ ဖြစ်နိုင်တယ်”
ချန်ဆီရွှမ်က ခန့်မှန်းပြောသည်။
“ရေဒီယိုကနေ အစောပိုင်းမှာ တပ်ခွဲ ၅၂ က နံပါတ် ၁ အာကာသဆိပ်ကမ်းမှာ ပြန်လည်စုစည်းဖို့ ဆုတ်ခွာသွားတယ်လို့ ကြားခဲ့တယ်။ သူတို့လည်း ဒီကနေ ထွက်ပြေးဖို့ ပြင်ဆင်နေတာဖြစ်နိုင်တယ်”
“ဒါက သတင်းကောင်းပဲ”
လင်းရှန် ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။
“ဒီလောက်အကြာကြီး ပြေးလွှားပြီး နောက်ဆုံးမှာ ပင်မတပ်ဖွဲ့တွေကို တွေ့ခဲ့ပြီ”
ဤကမ္ဘာပျက်ကပ်ထဲတွင် မည်သူမျှ တစ်ယောက်တည်း တိုက်ခိုက်လိုသူ မရှိပေ။ တရားဝင်စစ်တပ်တစ်ခု၏ အကာအကွယ်ကို ရရှိရန် အခွင့်အရေးရှိပါက မည်သူက အရိပ်ထဲတွင် ဆက်လက်ပုန်းအောင်းနေလိုမည်နည်း။
အာကာသဆိပ်ကမ်းတွင် ထွက်ပြေးလာသော ယာဉ်ထောင်ပေါင်းများစွာသည် စည်းကမ်းနှင့် ထိန်းချုပ်မှု၏ ဖွဲ့စည်းပုံဖြင့် နေရတကျ ပြည့်နှက်နေသည်။
သူတို့သည် ဓားပြယဉ်တန်းနှင့် တိုက်ပွဲအပြီးတွင် ဤမျှလောက်များသော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများသည် ငြိမ်းချမ်းစွာ အတူယှဉ်တွဲနေထိုင်နေသည်ကို မြင်ရသည်မှာ မယုံနိုင်စရာပင်။
“ဒီလောက် လူထူထပ်နေတဲ့နေရာမှာ… ဘယ်သူမှ ပြဿနာဖြစ်ရဲမယ့် သတ္တိတော့ မရှိလောက်ပါဘူးနော်”
ချန်ဆီရွှမ်က အသံထွက်မေးလိုက်သည်။
“မသေချာဘူး”
ကီကီက ပြန်ဖြေသည်။
“ဒါပေမယ့် ဒီလောက်လူတွေနဲ့၊ လုံခြုံရေးတပ်ရင်းနဲ့ သံချပ်ကာတပ်ဖွဲ့တွေ ရှိနေရင်၊ မကောင်းတဲ့ရည်ရွယ်ချက်ရှိတဲ့သူတွေက ဘာမှမလုပ်ခင် နှစ်ခါလောက်တော့ စဉ်းစားရလိမ့်မယ်”
“ဒီနေရာမှာ ပြဿနာဖြစ်ချင်တဲ့က ကိုယ့်ကိုယ်ကို သတ်သေချင်လို့ပဲ ဖြစ်ရမယ်”
လုရှင်းချန်က ဟက်ဟက်ပက်ပက်ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။
“လူတိုင်း ဒီကို အသက်ရှင်ဖို့ ရောက်လာကြတာ။ ဘယ်သူက ဒီမှာ ရန်ဖြစ်ဖို့ မိုက်မဲလောက်မှာလဲ”
၎င်းတို့နောက်တွင် ရှုချင်း၊ ရှကျင်းနှင့် လူအိုကြီးမို၏ ယဉ်တန်းသည် အာကာသဆိပ်ကမ်းသို့ နီးကပ်လာသည်ကို ကြည့်ရှုနေပြီး ၎င်းတို့၏ မျက်နှာထားများသည် ရှုပ်ထွေးနေသည်—
မျှော်လင့်ချက်။
ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှု။
စိတ်သက်သာရာရမှု။
ထိတ်လန့်စိတ်လှုပ်ရှားမှု။
လူတိုင်းသိထားကြသည်—
ကောင်းကင်လမ်းကြောင်းမှတဆင့် နှင်းဖုံးမြေပြန့်လွင်ပြင်ကို ဖြတ်ကျော်သွားသည်နှင့် ၎င်းတို့သည် နောက်ဆုံးတွင် ခဏတာ အနားယူနိုင်မည်ဖြစ်သည်၊၊
“လင်းရှန်၊ ကြည့်စမ်း”
ချန်ဆီရွှမ် ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ အုပ်စုလိုက် ၎င်းတို့၏ အကြည့်များကို ရှေ့သို့ လှည့်လိုက်သည်—
ရှေ့တွင် သီးသန့်ရထားပလက်ဖောင်းပေါ်တွင်—
ဧရာမရထားသုံးစင်း ရပ်ထားသည်။
တစ်စင်းမှာ သံချပ်ကာတပ်ခွဲ၏ တိုက်ကြီးဖြတ်စစ်ဘက်သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးရထားဖြစ်သည်။
ကျန်နှစ်စင်းသည်…
ပို၍ကြီးကျယ်ခမ်းနားသည်။
အနန္တရထားကဲ့သို့ပင် ၎င်းတို့သည် ဂြိုဟ်ပတ်ရထားလမ်းပေါ်သို့ အပြေးအလွှားထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်နေသော ကမ္ဘာပျက်ကပ်ရထားများဖြစ်သည်၊၊