နှုတ်ထွက်ခြင်း
Vol. 10 Ch. 141
ဝှစ် ဝှစ် ဝှစ်
လက်နက်အပြည့်အစုံတပ်ဆင်ထားသော လုံခြုံရေးတပ်ဖွဲ့အရာရှိတစ်စုသည် ၎င်းတို့၏ယာဉ်များမှဆင်းသက်လာကြပြီး ရွှေရောင်ဆံပင်ရှိသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးနောက်မှ လျှောက်လာကြသည်။ သူမသည် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ တဖြည်းဖြည်းလျှောက်နေသည်။
သူတို့၏ရုတ်တရက်ရောက်ရှိလာမှုသည် အာကာသဆိပ်ကမ်းတစ်လျှောက်ရှိ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများ၏ အာရုံကို ဖမ်းစားလိုက်သည်။
ရွှေရောင်ဆံပင်ရှိသော အမျိုးသမီးသည် လင်းရှန်နှင့် ၎င်း၏အဖွဲ့ကို အေးစက်စွာ တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် သုတေသနဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားသော တင်းကျန်းရီဆီ ရောက်သွားသည်၊၊
တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ သူမသည် တင်းကျန်းရီထံသို့ တန်းတန်းမတ်မတ်လျှောက်လာကာ မိုဘိုင်းဆက်သွယ်ရေးကိရိယာတစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ဓာတ်ပုံတစ်ပုံကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ စိစစ်ပြီးနောက် ခပ်စိမ်းစိမ်းလေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“ငါက တေလာမိုရန်နို၊ ဖက်ဒရယ်ခရိုင်အကြီးအကဲဖြစ်ပြီး ဒီအထူးစုံစမ်းစစ်ဆေးရေးအဖွဲ့ရဲ့ ခေါင်းဆောင်ပါ။ ကျွန်မတို့နဲ့ ဆက်သွယ်မှုကို မင်းစတင်ခဲ့တာလား”
သူမ၏အသံသည် အာဏာရှင်ဆန်ပြီး မျက်နှာအမူအရာမှာ မောက်မာနေသည်၊၊
သူမသည် လင်းရှန်၊ ရှီတိယွမ် သို့မဟုတ် အခြားသူများကို တစ်ချက်မျှပင် အာရုံမထားဘဲ သူတို့သည် သူမ၏အာရုံစူးစိုက်မှုထိုက်တန်သူများမဟုတ်သည့်အလား ဆက်ဆံနေသည်။
“ဟုတ်ပါတယ်၊ အဲဒါ ကျွန်မပဲ”
တင်းကျန်းရီက တည်ငြိမ်စွာ ဖြေသည်။
တေလာသည် အဖွဲ့ကို ခပ်ဖြည်းဖြည်းကြည့်ရှုပြီးနောက် ပြောသည်။
“မင်းပြောခဲ့တယ်၊ ဇီဝသုတေသနဌာနက ဝန်ထမ်းသုံးဦးဟာ မြေအောက်မြို့အမှတ် ၉ ကနေ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်လာတယ်ဆိုတာ။ သူတို့က ဘယ်မှာလဲ”
အနန္တရထားအတွင်း၌ ကျိုးယန်နှင့် ရှုဝမ်တို့သည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။
ဖက်ဒရယ်စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးအဖွဲ့ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူတို့သည် ၎င်းတို့၏အိတ်များကို ကိုင်စွဲထားရင်း ရထားပေါ်မှ အလျင်အမြန်ထွက်ပြေးလာကြပြီး စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် လဲကျမတတ်ဖြစ်သွားကြသည်။
“ကျွန်မတို့ပဲ၊ အဲဒါ ကျွန်မတို့ပဲ”
တင်းကျန်းရီ မဖြေရသေးခင် ကျိုးယန်နှင့် ရှုဝမ်တို့သည် ရှေ့သို့အလျင်အမြန်ပြေးထွက်လာကာ စိတ်အားထက်သန်စွာ မိတ်ဆက်လိုက်ကြသည်။
“ကျွန်မက ကျိုးယန်ပါ၊ မော်လီကျူးလဇီဝဗေဒပါရဂူ၊ ဇီဝသုတေသနဌာန၊ မြေအောက်မြို့အမှတ် ၉ကပါ”
“ရှုဝမ်ပါ၊ ဇီဝဓာတုဗေဒပါရဂူ၊ ဇီဝသုတေသနဌာန၊ ဖက်ဒရယ်အစိုးရ၏ တရားဝင်ဝန်ထမ်းတစ်ဦးပါ”
ဖက်ဒရယ်အစိုးရသည် ထွက်ခွာမှုအတွင်း သူတို့ကို စွန့်ပစ်ခဲ့သော်လည်း၊ ယခုစုံစမ်းစစ်ဆေးရေးအဖွဲ့ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူတို့စိတ်ထဲတွင် များစွာသောအံ့သြဖွယ်သက်သာမှုနှင့် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပြည့်လျှံလာသည်။
သူတို့အတွက် အထူးလာရောက်ခဲ့ခြင်းသည် သိပ္ပံသုတေသီများအနေဖြင့် ဖက်ဒရယ်အစိုးရအမြင်တွင် ၎င်းတို့သည် တန်ဖိုးရှိသည့်အရာများအဖြစ် ရှိနေသေးကြောင်း ဆိုလိုသည်။
တေလာသည် သူတို့ကို စိစစ်ကြည့်ရှုပြီးနောက် ခပ်ပြတ်ပြတ်လေသံဖြင့် ပြောသည်။
“မနေ့က ငါတို့ မြေအောက်မြို့အမှတ် ၉ ကို လေကြောင်းစုံစမ်းစစ်ဆေးရေးအဖွဲ့ စေလွှတ်ခဲ့တယ်။ သူတို့ဆီက အဆက်သွယ်မရပဲ ဆယ်တစ်နာရီကြာ ပျောက်ဆုံးနေတယ်၊၊ အဲ့ဒီမှာ ဘာဖြစ်ခဲ့လဲဆိုတာ မင်းတို့သိလား”
“မြို့က မြေအောက်သတ္တဝါတွေရဲ့ လုံးဝသိမ်းပိုက်ခံရတာပါ”
တင်းကျန်းရီက ပြောပြီး သူမ၏ကုတ်အင်္ကျီအိတ်ကပ်ထဲမှ အိတ်ဆောင်ဟာ့ဒ်ဒရိုက်တစ်ခုကို ထုတ်ယူသည်။
“ဒီထဲမှာ မြေအောက်မြို့ရဲ့ ကွန်ရက်စနစ်မှတ်တမ်းတွေနဲ့ ကျွန်မတို့ဌာနရဲ့ သုတေသနဒေတာတွေ ပါဝင်ပါတယ်။ သိထားသင့်တဲ့အရာအားလုံး ဒီထဲမှာ ရှိတယ်”
တေလာသည် ထိုကိရိယာကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး လက်အောက်ငယ်သားတစ်ဦးက ချက်ချင်းရှေ့ထွက်လာကာ ထိုကိရိယာကို ကိရိယာတစ်ခုနှင့်ချိတ်ဆက်ပြီး ဒေတာများကို စကင်ဖတ်လိုက်သည်။
ခဏကြာပြီးနောက် သူက တိုးတိုးလေး ပြောသည်။
“အခြေအနေက ဌာနချုပ်ရဲ့ ခန့်မှန်းချက်နဲ့ ကိုက်ညီတယ်... အလားအလာအရ အက်စ်အဆင့် အမှောင်သတ္တဝါတစ်ကောင်ဖြစ်နိုင်တယ်”
တေလာက ခေါင်းဆတ်လိုက်သည်၊၊
“ဒါဆိုရင် ဒါက စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ မတန်ဘူး၊၊ ဆုတ်ခွာဖို့ ပြင်ဆင်ပါ”
ထို့နောက် သူမသည် တင်းကျန်းရီ၊ ကျိုးယန်နှင့် ရှုဝမ်တို့ထံ လှည့်ပြန်သည်။
“မင်းတို့ကို ငါနဲ့အတူ ခေါ်သွားမယ်။ နောက်ထပ်အကဲဖြတ်မှုတွေအတွက် ရှိတယ်”
“တကယ်လား....အရမ်းကောင်းတာပဲ၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ညွှန်ကြားရေးမှူး တေလာ”
ကျိုးယန်နှင့် ရှုဝမ်တို့သည် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြစ်ကာ ၎င်းတို့၏မျက်နှာများတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။
ပျက်စီးနေသောမြို့၏ မြေအောက်တွင် အသက်ရှင်လျက် ပိတ်လှောင်နေပြီးမှ အံ့ဖွယ်ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်လာပြီး ယခုတွင် ဖက်ဒရယ်အစိုးရ၏ လက်အောက်သို့ ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်ခံရခြင်း—
သူတို့သည် ငရဲထဲသို့ လျှောက်လှမ်းပြီး ပြန်လည်ထွက်ပေါက်ရှာတွေ့ခဲ့သည့်အလား ခံစားရသည်။
သို့သော်—
“ထပ်ပြီးတော့—“
တေလာသည် သူမ၏မိုဘိုင်းဆက်သွယ်ရေးကိရိယာကို တို့ထိလိုက်ပြီး စာရွက်စာတမ်းတစ်ခုကို ဆွဲထုတ်ကာ ဆက်ပြောသည်။
“မြေအောက်မြို့အမှတ် ၉ ကို စုံစမ်းစစ်ဆေးရုံတင်မကဘဲ၊ ငါတို့ရဲ့ တာဝန်မှာ လျှို့ဝှက်ဇီဝသုတေသနပိုင်ဆိုင်မှုတစ်ခုကို ပြန်လည်ရယူဖို့လည်း ပါဝင်တယ်။
မင်းတို့ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်လာတုန်းက အဲဒါကို ပြန်ယူလာခဲ့လား”
ကျိုးယန်နှင့် ရှုဝမ်တို့၏မျက်နှာများသည် ချက်ချင်းတောင့်တင်းသွားသည်။
တေလာ၏ ကိရိယာပေါ်တွင် ပြသထားသည်မှာ ဝှက်ထားသော စီမံကိန်းကုဒ်တစ်ခုဖြစ်သည်။
အခြားသူများက ၎င်းကို နားမလည်နိုင်သော်လည်း တင်းကျန်းရီ၊ ကျိုးယန်နှင့် ရှုဝမ်တို့သည် ၎င်းက ဘာကိုရည်ညွှန်းသည်ကို အတိအကျသိသည်။
ထိုလျှို့ဝှက်ပိုင်ဆိုင်မှုသည် အခြားမဟုတ်ဘဲ—
“နံပါတ် ၁ နမူနာ: သွေးကပ်ဘေးပန်း”
“ဂန္ဓာမာနက်ငရဲပန်း”
အဆင့်မြင့်အရာရှိတစ်ဦးအနေဖြင့် တေလာသည် တုံးအသူတစ်ယောက်မဟုတ်ပေ၊၊
တေလာသည် သူတို့၏သဘာဝမကျသော မျက်နှာအမူအရာများကို ချက်ချင်းသတိပြုမိသည်။
စကားမပြောဘဲ သူမ၏ကိရိယာပေါ်တွင် စနစ်မှတ်တမ်းများကို ရှာဖွေမှုစတင်လိုက်သည်။
ခဏကြာပြီးနောက် သူမသည် လုံခြုံရေးရုပ်သံဖိုင်တစ်ခုကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ၎င်းတွင် လင်းရှန်နှင့် ၎င်း၏အဖွဲ့သည် သိပ္ပံပညာရှင်များကို ကယ်ဆယ်နေသည့်မြင်ကွင်းနှင့်—
ထို့ထက်အရေးကြီးသည်မှာ သွေးကပ်ဘေးပန်းကို သိမ်းဆည်းထားသည့် ဖန်အိမ်ကို သယ်ဆောင်သွားသည်ကို တွေ့မြင်ရသည်။
“အခုနားလည်ပြီ”
တေလာသည် ကိရိယာကို သူမ၏ နောက်လိုက်တစ်ယောက်ထံ လွှဲပြောင်းပေးပြီး တင်းကျန်းရီကို ဖြတ်ကျော်ကာ လင်းရှန်ရှေ့တွင် ရပ်လိုက်သည်။
“လူကြီးမင်း”
သူမ၏ လေသံက တင်းမာနေသည်၊၊
“ဖက်ဒရယ်အစိုးရအတွက် ငါတို့ရဲ့ သုတေသနဝန်ထမ်းတွေကို ကယ်ဆယ်ပေးခဲ့တဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။
အခု ဖက်ဒရယ်အစိုးရပိုင်ဆိုင်တဲ့ ပစ္စည်းကို ပြန်ပေးပါ။
အပြန်အလှန်အနေနဲ့ ငါက မင်းတို့ကို အသက်ရှင်သန်ရေးထောက်ပံ့ပစ္စည်းတွေနဲ့ လျော်ကြေးပေးမယ်”
လေထုသည် ချက်ချင်းပြောင်းလဲသွားသည်။
ချန်ဆီရွှမ်၊ ရှုချင်းနှင့် ရှီတိယွမ်၏အဖွဲ့ပင်လျှင် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ကြသည်။
တေလာပြောနေသည်မှာ ဘာကိုဆိုလိုသည်ကို သူတို့မသိကြချေ။
သို့သော် လင်းရှန်ကတော့ သိသည်။
သူမသည် ထိုအနက်ရောင်ပန်းကို လိုချင်နေသည်။
သူ့ကို အံ့အားသင့်စေသည်မှာ တေလာ၏စကားလုံးများပင်ဖြစ်သည်—
၎င်းသည် သာမန်သုတေသန နမူနာတစ်ခုမဟုတ်ခဲ့ပေ။
သွေးကပ်ဘေးပန်းသည် ဖက်ဒရယ်စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးအဖွဲ့၏ တရားဝင်ပစ်မှတ်ဖြစ်သည်။
၎င်းသည် သူထင်ထားသည်ထက် များစွာတန်ဖိုးရှိသည်။
“အကယ်၍ ငါက ငြင်းမယ်ဆိုရင်ရော”
လင်းရှန်၏ပါးစပ်မှ ထွက်ပေါ်လာသောစကားများသည် တည်ငြိမ်သော်လည်း အဖွဲ့တစ်ခုလုံးကို ထိတ်လန့်စေသည်။
တေလာ၏မျက်ခုံးများ တွန့်ကွေးသွားသည်။
“မင်းက ငြင်းမယ်ပေါ့”
လင်းရှန်သည် ဖြည်းညှင်းစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်သည်�।၊
“ဟုတ်တယ်၊ ငါငြင်းတယ်”
သူ၏အသံသည် တည်ငြိမ်နေသော်လည်း သူ၏စကားများသည် လူတိုင်းကို အံ့အားသင့်စေသည်။
“ငါက မင်းရဲ့ဝန်ထမ်းမဟုတ်ဘူး၊ ဖက်ဒရယ်စာချုပ်တွေလည်း လက်မခံခဲ့ဘူး။
ဒီလူတွေကို ငါတို့က ကိုယ့်ဆန္ဒအလျောက် ကယ်ဆယ်ခဲ့တာ၊ တာဝန်အရ မဟုတ်ဘူး။
မြေအောက်မြို့အမှတ် ၉ ကနေ ငါတို့ပြန်ယူလာတဲ့အရာအားလုံးဟာ ငါတို့အဖွဲ့က ပိုင်ဆိုင်တာပဲ။
ငါ့မှ ငြင်းပိုင်ခွင့်မရှိဘူးလား”
တေလာသည် အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။
“မြေအောက်မြို့အမှတ် ၉ ဟာ ဖက်ဒရယ်ပိုင်ဆိုင်မှုပဲ။ အထဲမှာရှိတဲ့အရာအားလုံးဟာ ကျွန်မတို့ပိုင်တာပဲ။
မင်းနောက်က Gemini 11R နျူကလီးယားလျှပ်စစ်ရထားကိုလည်း အပါအဝင်ပေါ့”
လင်းရှန်၏မျက်နှာအမူအရာသည် ချက်ချင်းမှောင်မိုက်သွားသည်။
သူသည် အသက်ကိုစွန့်စားပြီး ထိုပိုင်ဆိုင်မှုများကို ရယူခဲ့ပြီး—ယခုတွင် ထိုသူတို့က သူတို့၏ပိုင်ဆိုင်မှုအဖြစ် တောင်းဆိုနေကြသည်တဲ့လား....
ရဲတင်းလွန်းသည်။
လုံးဝအရှက်မဲ့သည်။
သူ၏အကြည့်များသည် အေးစက်သွားပြီး တေလာကို ပြန်စိုက်ကြည့်လိုက်သည်၊၊
“ဒါဆို၊ ညွှန်ကြားရေးမှူး တေလာ—
ဒါကို ငါဆီကနေ ဘယ်လိုယူသွားဖို့ စီစဉ်ထားလဲ”
တေလာ၏မျက်နှာအမူအရာသည် တင်းမာသွားသည်။
သူမသည် နောက်သို့တစ်လှမ်းဆုတ်ပြီး ပြတ်သားစွာ အော်လိုက်သည်။
“လုံခြုံရေးတပ်ဖွဲ့”
ကလစ် ကလစ် ကလစ်
သူမနောက်မှ လုံခြုံရေးတပ်ဖွဲ့များသည် ချက်ချင်းလက်နက်များကို မြှောက်ကိုင်လိုက်ကာ လင်းရှန်နှင့် ၎င်း၏အဖွဲ့သားများကို ချိန်ရွယ်လိုက်ကြသည်။
ရှီတိယွမ်နှင့် အခြားသူများသည် တင်းမာသွားကြသည်—
အခြေအနေသည် ဤမျှလောက်လျင်မြန်စွာ ပို၍ဆိုးရွားလာမည်ဟု မမျှော်လင့်ထားကြချေ။
ကျိုးယန်နှင့် ရှုဝမ်တို့၏ မျက်နှာများဖြူဖျော့သွားကာ ကြောက်လန့်စွာ တောင့်တင်းနေကြသည်။
ထို့နောက်—
ဖျတ်..
တင်းကျန်းရီက ရုတ်တရက်ရှေ့သို့ လှမ်းလှမ်းလိုက်ပြီး သူမ၏လက်များကို ကုတ်အင်္ကျီအိတ်ကပ်ထဲထည့်ထားရင်း လင်းရှန်ဘေးတွင် ရပ်လိုက်သည်။
သူမသည် ဘာမှမပြောချေ။
တေလာ၏မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။
“ဒေါက်တာ တင်း၊ ဒါက ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ”
တင်းကျန်းရီက ဖြည်းဖြည်းချင်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
“အခုနက ကျွန်မပေးခဲ့တဲ့ သုတေသနဒေတာထဲမှာ ဖက်ဒရယ်သိပ္ပံပညာရှင်တစ်ဦးအနေနဲ့ ကျွန်မရဲ့ တရားဝင်ပံ့ပိုးမှုအားလုံး ပါဝင်ပါတယ်။
အဲဒီဒေတာကို တင်သွင်းခြင်းအားဖြင့် ဖက်ဒရယ်ဝန်ထမ်းအနေနဲ့ ကျွန်မရဲ့စာချုပ်ကို ပြည့်စုံစွာ ဖြည့်ဆည်းပြီးပါပြီ။
ဒါကြောင့်—
ကျွန်မက တရားဝင် နှုတ်ထွက်ပါတယ်။
အခုချိန်ကစပြီး ကျွန်မက ဖက်ဒရယ်ဝန်ထမ်းမဟုတ်တော့ဘူး”
“ဘယ်လို...”
ကျိုးယန်သည် ထိတ်လန့်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး တေလာ၏မျက်နှာသည် ဒေါသထွက်ကာ တင်းမာလာသည်၊၊
လင်းရှန်တစ်ဦးတည်းသာ သူမ၏ဘေးတွင်ရပ်နေရင်း သူမဘာလုပ်နေသည်ကို အတိအကျနားလည်ခဲ့သည်—
သူအမှန်တိုင်း ဝန်ခံရမည်ဆိုလျှင်—
ဤအမျိုးသမီးသည် သူမျှော်လင့်ထားသည်ထက် သတ္တိရှိသည်။