ဒေါသထွက်ခြင်း
Vol. 10 Ch. 142
“အိုကေ၊ မင်းရဲ့ နှုတ်ထွက်လွှာကို လက်ခံတယ်” တေလာ၏အကြည့်များသည် ထက်မြလာပြီး သရော်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။
“မင်းတို့က ဖက်ဒရယ်အစိုးရရဲ့ ဝန်ထမ်းတွေ မဟုတ်တော့ဘူးဆိုတော့၊ အခု မင်းတို့အားလုံးကို ဖက်ဒရယ်ပိုင်ဆိုင်မှုတွေကို လုယက်တဲ့ အကြမ်းဖက်သမားတွေအဖြစ် တရားဝင်သတ်မှတ်နိုင်ပြီ။ ဒါက မင်းတို့မျှော်လင့်ထားတဲ့ ရလဒ်မဟုတ်ဘူးလား”
“အကြမ်းဖက်သမားတွေလား၊ ငါတို့က အဲဒီလိုမဟုတ်ဘူးလို့ ထင်တယ်”
လင်းရှန်သည် သူ့ထံသို့ ချိန်ရွယ်ထားသော သေနတ်ပြောင်းများစွာကို ကြည့်ရင်း မျက်နှာပေါ်တွင် ကြောက်ရွံ့မှုအရိပ်အယောင်မရှိချေ။ သူသည် လက်နှစ်ဖက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ မြှောက်လိုက်ပြီး ကျယ်လောင်စွာ ပြောသည်။
“မင်းတို့မှာ သေနတ်တွေရှိတယ်လို့ တကယ်ထင်နေတာလား”
ကလစ် ကလစ် ကလစ်
လုံခြုံရေးခလုပ်ဖွင့်သံများ ချက်ချင်းထွက်ပေါ်လာပြီး ရီမင်တန် M96 သေနတ်၏ အေးစက်သော အနက်ရောင်ပြောင်းသည် ရုတ်တရက် တေလာ၏နဖူးထက်သို့ ဖိထားလိုက်သည်။
ရှုချင်း
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လို့ဟွာ၊ ရှကျင်း၊ လူအိုကြီးမိုနှင့် လက်နက်ကိုင်ထားသော ယဉ်တန်းအဖွဲ့ဝင်တစ်ရာကျော်တို့သည် ၎င်းတို့၏လက်နက်များကို မြှောက်လိုက်ကြပြီး လင်းရှန်နောက်တွင် ရပ်ကာ တေလာနှင့် သူမ၏လုံခြုံရေးတပ်ဖွဲ့ကို ချိန်ရွယ်လိုက်ကြသည်။ လို့ရှားရှားပင်လျှင် သူမ၏သေးငယ်သောခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် လင်းရှန်ဘေးတွင် ရပ်တည်ကာ လောင်ချာကို ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ရင်း သူမရှေ့ရှိ ရွှေရောင်ဆံပင်အမျိုးသမီးကို စိုက်ကြည့်နေသည်။
“ဟဟ...ဒီမိန်းမက သူ့ကိုယ်တိုင်သူ အစိုးရလို့ ထင်နေတုန်းလား၊ အခု အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေကို လုယက်ဖို့တောင် ကြိုးစားနေပြီ”
ဘေးမှ တာ့လိုတောင်အမှတ် ၁ မှ ရှီတိယွမ်က ရယ်မောလိုက်ပြီး လက်ချောင်းများကို ရှေ့သို့လှုပ်ခါလိုက်သည်�। ၎င်း၏လူများသည် ချက်ချင်း လက်နက်များကို ထုတ်ယူကာ တေလာ၏အဖွဲ့ကို ချိန်ရွယ်လိုက်ကြသည်။
“အတော်ပဲ၊ အစိုးရရဲ့လက်ထောက်ခွေးတွေကို ငါလည်း စိတ်ကုန်နေတာကြပြီ၊၊ ကဲ၊ သတ္တိရှိရင် တစ်ချက်လောက်ပစ်ကြည့်လိုက်စမ်းပါ”
အခြေအနေသည် အကြီးအကျယ် တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားရန် အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီ၊၊
“မင်းတို့အားလုံး ရူးနေကြပြီပဲ၊ ဖက်ဒရယ်အစိုးရကို စိန်ခေါ်ရဲတယ်ပေါ့”
တေလာ၏မျက်နှာသည် ဒေါသထွက်စွာ တွန့်လိမ်သွားပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။
“ဇမ်ဝေ့၊ ဒီရာဇဝတ်သားတွေကို နေရာမှာတင် သတ်ပစ်ဖို့ အမိန့်ပေးတယ်”
လုံခြုံရေးတပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ဇမ်ဝေ့သည် သုံးဆယ်ကျော်အရွယ် စစ်သားဆန်ဆန် ဆံပင်ညှပ်ထားသူဖြစ်သည်။ အခြေအနေမှာ ဤမျှတင်းမာလာသည်ကို မြင်ပြီး သူတွန့်ဆုတ်သွားသည်။
“ဗိုလ်ကြီး”
သူ၏လက်အောက်ငယ်သားတစ်ဦးက စိုးရိမ်တကြီး တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။
“ဘာလုပ်ရမလဲ”
“တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်နေစမ်း၊၊ အရပ်သားတွေကို ပစ်လို့ မဖြစ်ဘူး”
ဇမ်ဝေ့က တီးတိုးပြောသည်။
အကယ်၍ လုံခြုံရေးတပ်ဖွဲ့သည် ဤနေရာတွင် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများပေါင်းစည်းရေးအဖွဲ့နှင့် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ပါက၊ ၎င်းသည် လုံးဝပရမ်းပတာဖြစ်သွားလိမ့်မည်။ ဖုတ်ကောင်အုပ်စုများက မြို့ကို ဝိုင်းထားနေပြီဖြစ်သည့်အတွက် မည်သူမျှ သွေးထွက်သံယိုဖြစ်မှုကို အလိုမရှိကြချေ။
“ဖက်ဒရယ်အစိုးရလား၊ဟမ့်...ထွီး”
ရှကျင်းသည် မြေပေါ်သို့ တံတွေးထွေးလိုက်ပြီး သူ၏ရိုင်ဖယ်ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။
“ဘေးအန္တရာယ်ဖြစ်ပွားချိန်မှာ မင်းတို့လုပ်ခဲ့တဲ့ ပထမဆုံးအရာက လူထုကို စွန့်ပစ်ခဲ့တာပဲ မဟုတ်လား။ အခုမှ အစိုးရလို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို သုံးရဲတယ်ပေါ့”
ရှကျင်း၏စကားများသည် ခြောက်သွေ့သောလောင်စာပေါ်သို့ မီးပွားတစ်ခုပစ်ချလိုက်သည့်နှယ် ဖြစ်သည်။
သဘာဝဘေးအန္တရာယ်သည် အစိုးရ၏အမှားမဟုတ်သော်လည်း၊ ၎င်းတို့သည် သာမန်လူထုကို စွန့်ပစ်ခဲ့ပြီး ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင် အသက်ရှင်ရန် ကြိုးစားခဲ့ကြသည်။ ယခုတွင် အာကာသဆိပ်ကမ်းကို ကာကွယ်မည့်အစား ၎င်းတို့သည် ပထမတန်းစားနိုင်ငံသားများကိုသာ ကာကွယ်ရန် စိတ်ဝင်စားနေကြသည်။
ဒေါသမီးလျှံသည် တောမီးကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများသည် ၎င်းတို့၏မျက်နှာများတွင် ဒေါသများပြည့်နှက်နေကာ လုံခြုံရေးတပ်ဖွဲ့ဆီသို့ တဖြည်းဖြည်း ချဉ်းကပ်လာကြပြီး ၎င်းတို့၏အရေအတွက်သည် လျင်မြန်စွာ တိုးပွားလာသည်။
“ဟုတ်တယ်! ဖီးနစ်ကသာ အခုကယ်ဆယ်ရေးလုပ်ငန်းတွေကို ဦးဆောင်နေတာ—မင်းတို့ကတော့ ဘာလုပ်နေလဲ”
“ဝင်ရိုးစွန်းညမှာ မင်းတို့ ဘယ်ရောက်နေလဲ”
“သူတို့က သူရဲဘောကြောင်တဲ့သူတွေပဲ”
“ဖက်ဒရယ်အစိုးရကို အပိုင်းပိုင်းဖြတ်ပစ်လိုက်”
“မင်းတို့ရဲ့ မဟာမြေအောက်ဗျူဟာထဲ ပြန်သွားပြီး အညစ်အကြေးတွေကို စားနေလိုက်စမ်းပါ”
လူအုပ်၏ဒေါသသည် ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရဖြစ်လာသည်၊၊
လုံခြုံရေးတပ်ဖွဲ့ဝင်များသည် ထိတ်လန့်စွာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်ပတ်ကြည့်က ၎င်းတို့၏လက်နက်များကို မသိမသာ လှည့်လိုက်သည်၊၊ သို့သော် ၎င်းတို့ကို ဝိုင်းထားသော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများသည် များလွန်းလှသည်။
လင်းရှန်သည် ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲမှ ပြုံးလိုက်သည်။
အခုအစိုးရကို စိတ်ကုန်နေတာ ငါတစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ဘူးလို့ ထင်ရတယ်။
ဤနေရာရှိ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတိုင်းသည် ဆုံးရှုံးမှုများကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်—မိသားစုများ ပြိုကွဲခဲ့ရပြီး ချစ်ခင်ရသူများ သေဆုံးခဲ့ရသည်။ ယခုတွင် ထိုဒေါသအားလုံးသည် ဖက်ဒရယ်အစိုးရဆီသို့ ဦးတည်နေပြီး၊ တေလာဆိုသည့် အဆင့်မြင့်အရာရှိတစ်ဦးသည် လူများစွာ၏ဒေါသမီးလျှံကို ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်းမရှိချေ။
တေလာသည် ဒေါသတကြီးဖြစ်ကာ သူမ၏ရင်ဘတ်သည် ပြင်းထန်စွာ တက်ကျလှုပ်ရှားနေပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။
“မင်းတို့....မင်းတို့အားလုံး....ပုန်ကန်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလား”
“ပုန်ကန်တာတဲ့လား...အဲဒါက မင်းပြောလို့ရတဲ့ စကားလုံးမဟုတ်ဘူး၊ တေလာ”
ရုတ်တရက် အားကောင်းသောအသံတစ်ခုသည် တင်းမာမှုကို ဖြတ်ကျော်ကာ ထွက်လာသည်။
လူအုပ်အပြင်ဘက်မှ သံချပ်ကာတပ်ဖွဲ့စစ်သားတစ်စုသည် လျင်မြန်စွာ လှမ်းလှမ်းလာကြသည်။ ၎င်းတို့သည် စွမ်းအားမြှင့်ချပ်ကာအောက်ခံဝတ်စုံများဖြင့် လက်နက်အပြည့်အစုံတပ်ဆင်ထားသော တပ်ဖွဲ့ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့သည် လွှမ်းမိုးနိုင်သော အရှိန်အဝါတစ်ခုဖြင့် ချက်ချင်း ရောက်ရှိလာသည်၊၊
သံချပ်ကာတပ်ဖွဲ့ရောက်ရှိလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများစွာသည် အလိုလိုနောက်ဆုတ်သွားကြသည်။
လင်းရှန်၏အကြည့်များသည် စစ်သားများကို ဦးဆောင်နေသော သက်လတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသမီးထံသို့ ရောက်ရှိသွားသည်—သူမသည် အနီရောင် ဖီးနစ်အမှတ်အသားပါဝင်သည့် စစ်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။
ဖီးနစ်..
ထို့ပြင် လင်းရှန်ကို အံ့အားသင့်စေသည်မှာ၊ တပ်ဖွဲ့အတွင်း၌ ရင်းနှီးနေသော မျက်နှာတစ်ခုရှိနေသည်—ကျန်းယွမ်။
တေလာ၏မျက်နှာအမူအရာသည် ရောက်ရှိလာသူများကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသော်လည်း၊ သူမသည် မောက်မာစွာ မျက်နှာကို မော့ထားဆဲပင်ဖြစ်သည်၊၊
“ကပ္ပတိန်ဖေး၊ ငါက ဒီခရိုင်ကို စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ အမိန့်နဲ့ ရောက်နေတာ။ မင်းက ဖက်ဒရယ်ရဲ့ စစ်ဆင်ရေးကို ဝင်နှောင့်ယှက်နေတာလား”
ကပ္ပတိန်ဖေးဟု လူသိများသော သက်လတ်ပိုင်းအမျိုးသမီးသည် တေလာ၏ မောက်မာသောစကားများကို အသိအမှတ်ပြုရန်ပင် မစဉ်းစားပေ၊၊ သူမ၏ထက်ရှသော အကြည့်များဖြင့် တေလာကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။
“ဒီနေရာမှာ ဖက်ဒရယ်ရဲ့ စစ်ဆင်ရေးဆိုတာ မရှိဘူး။ အာကာသဆိပ်ကမ်းပလက်ဖောင်းက အခုဆိုရင် ဖီးနစ်နဲ့ သံချပ်ကာတပ်ရင်း ၅၂ ရဲ့ ပူးတွဲညွှန်ကြားမှုအောက်မှာ ရှိတယ်။ စည်းကမ်းကို မနှောင့်ယှက်ပါနဲ့”
တေလာ၏မျက်လုံးများသည် ဒေါသတကြီးဖြစ်လာသည်။
“ရယ်စရာပဲ၊ ယူပေအာကာသဆိပ်ကမ်းက ဖက်ဒရယ်ရဲ့ပိုင်ဆိုင်မှုပဲ၊ မင်းတို့က သိမ်းပိုက်ထားနိုင်တယ်လို့ ထင်နေတာလား”
သူမသည် ဖေးရွှမ်၏ နောက်မှ သံချပ်ကာစစ်သားများကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး သရော်လိုက်သည်။
“မင်းတို့ သံချပ်ကာတပ်ဖွဲ့ဟာ မေပယ်မြို့ကစလို့ ချုံးအန်းကနေ ရှင်းလုံအထိ တိုက်ပွဲတွေမှာ ရှုံးနိမ့်ခဲ့တာ။ တကယ့်စွမ်းရည်မရှိဘဲ ဖက်ဒရယ်အစိုးရကို သေနတ်နဲ့ ချိန်ရဲတယ်ပေါ့”
သူမ၏စကားများသည် သံချပ်ကာစစ်သားများကို ချက်ချင်းဒေါသထွက်စေသည်။
“မင်းနားမလည်သေးရင်၊ မင်းကို အာကာသဆိပ်ကမ်းကနေ ကိုယ်တိုင်ဖယ်ရှားပေးဖို့ ငါ့မှာ ပြဿနာမရှိဘူး”
ဖေးရွှမ်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်ပြီး သူမ၏အသံသည် ပြတ်သားမှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
သူမပြောလိုက်သည်နှင့် လက်နက်အပြည့်အစုံတပ်ဆင်ထားသော သံချပ်ကာစစ်သားများသည် ၎င်းတို့၏လက်နက်များကို ပိုမိုတင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ကြပြီး ၎င်းတို့၏ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်းကို ထင်ရှားစေသည်။
ဖေးရွှမ်၏လေသံသည် တည်ငြိမ်နေသော်လည်း၊ သူမ၏လွှမ်းမိုးနိုင်သော အော်ရာသည် တေလာကို သိသိသာသာ ထိတ်လန့်စေသည်။
တေလာ၏လုံခြုံရေးတပ်ဖွဲ့သည် တစ်ရာအောက်သာ ရှိပြီး၊ ဖေးရွှမ်၏နောက်ကွယ်တွင်မူ သံချပ်ကာတပ်ဖွဲ့ ၅၂ ၏ တပ်ရင်းတစ်ခုလုံးရှိနေသည်။ ဖက်ဒရယ်အစိုးရပြိုလဲပြီးနောက်၊ စတားဖလိ့နှင့် သံချပ်ကာတပ်ဖွဲ့သည် ဖီးနစ်ဘက်သို့ ပူးပေါင်းလာခဲ့ပြီး၊ တေလာ၏ အာရုဏ်ဦးစီမံကိန်းကို တကယ့်အာဏာမရှိသည့်အခြေအနေတွင် ထားခဲ့သည်။
တေလာ၏မျက်နှာသည် သူမထံသို့ ချိန်ရွယ်ထားသော လက်နက်များကို ကြည့်ရင်း ဖြူဖျော့သွားသည်။ သူမသည် ဖီးနစ်နှင့် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများနှင့် တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်ရန် မတတ်နိုင်ချေ။ သူမ၏သွားများကို ကြိတ်ရင်း လင်းရှန်နှင့် ဖေးရွှမ်ကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
“ဒါ ဒီမှာတင် ပြီးသွားတယ်လို့ မထင်နဲ့၊ ဒီဖြစ်ရပ်ကို ငါတိုင်ကြားမယ်—ဖက်ဒရယ်ပိုင်ဆိုင်မှုတွေကို ပြန်လည်ရယူမယ်”
“ငါစောင့်နေတယ်”
လင်းရှန်က သရော်စွာ ပြောလိုက်သည်။
သူသည် ယခုအစိုးရအား ဦးညွှတ်ရန် ရည်ရွက်ချက်မရှိချေ၊၊ သူ၏အဖွဲ့သည် ပစ္စည်းများအတွက် အသက်ကိုစွန့်စားပြီး တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ရသည်—၎င်းတို့ကို အလကားပေးလိုက်ရန် မဖြစ်နိုင်ချေ�।
ထို့ပြင် တေလာ၏ အမူယာကြောင့် သွေးကပ်ဘေးပန်းသည် များစွာတန်ဖိုးရှိကြောင်း ပိုထင်ရှားလာသည်။
ထို့နောက် တေလာသည် သူမ၏အဖွဲ့နှင့်အတူ ဒေါသတကြီး ထွက်ခွာသွားပြီး၊ သူမ၏လက်အောက်ငယ်သားများဖြစ်သော ကျိုးယန်နှင့် ရှုဝမ်တို့သည် လင်းရှန်နှင့် တင်းကျန်းရီကို ရှုပ်ထွေးသောအကြည့်များဖြင့် တစ်ချက်ကြည့်ပြီး အလျင်အမြန် လိုက်ပါသွားကြသည်။
“ဟုတ်ပြီ၊ ထွက်သွားစမ်းပါ”
“မင်းတို့ရဲ့ အစိုးရကို -ီးပဲထင်တယ်”
“ငရဲမှာ ပုပ်သိုးသွားစမ်းပါ၊ အညစ်အကြေးကောင်တွေ”
တေလာ၏အဖွဲ့သည် အရှက်ရစွာ ဆုတ်ခွာသွားသည်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများသည် အောင်ပွဲခံအော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။
ထိုအခိုက်တွင် ဖေးရွှမ်သည် လင်းရှန်ထံသို့ ချဉ်းကပ်လာသည်။ သူမစကားမပြောရသေးခင် ကျန်းယွမ်က ရှေ့သို့ထွက်လာကာ ၎င်းတို့ကို မိတ်ဆက်ပေးသည်။
“ကပ္ပတိန်ဖေး ဒီလူက လင်းရှန်ပါ၊ အနန္တရထား၏ ယဉ်တန်းခေါင်းဆောင်”
“လင်းရှန်၊ ဒါက ဖေးရွှမ်၊ ဖီးနစ်အာကာသဆိပ်ကမ်း အရေးပေါ်တုံ့ပြန်ရေးအဖွဲ့ရဲ့ အကြီးအကဲ။ မင်းကို ပလက်ဖောင်းကနေ အမြန်ဖြတ်သန်းခွင့်ပေးဖို့ စီစဉ်ပေးခဲ့တဲ့လူက သူမပဲ”
“ဒါဆို အဲဒီလိုဖြစ်ခဲ့တာပဲ”
လင်းရှန်သည် နားလည်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဖေးရွှမ်ကို ကျေးဇူးတင်စိတ်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
“အများကြီး ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”
“ကျေးဇူးတင်စရာမလိုပါဘူး။ ကျန်းယွမ်က မင်းရဲ့ယဉ်တန်းအကြောင်း ငါ့ကို အကျဉ်းချုပ်ပြောပြခဲ့တယ်၊ ဒါကြောင့် အရေးပေါ်စစ်ဆေးမှုကို ကင်းလွတ်ခွင့်ပေးခဲ့တာပဲ”
ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ လင်းရှန်သည် မျက်ခုံးတစ်ဖက် ပင့်လိုက်မိသည်။
ကျန်းယွမ်က ဘယ်အချိန်ကစပြီး ဖီးနစ်ရဲ့ခေါင်းဆောင်ပိုင်းတွေနဲ့ ရင်းနှီးလာတာလဲ၊၊
ဖေးရွှမ်၏ အကြည့်များသည် ယဉ်တန်းခေါင်းဆောင်များကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။
“မင်းတို့အားလုံး ဒီမှာရှိနေကြတာမို့၊ ငါ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပဲ ပြောလိုက်မယ်။ အာကာသဆိပ်ကမ်းမှာ အရေးပေါ်အခြေအနေတစ်ခုနဲ့ ရင်ဆိုင်နေရတယ်၊ ငါတို့အနေနဲ့ ထောက်ပံ့မှုလိုအပ်တယ်”
“အရေးပေါ်လား”
ရှီတိယွမ်က မေးသည်။
ဖေးရွှမ်က ဧရာမတက်လှမ်းလှေကားထံသို့ ညွှန်ပြလိုက်သည်။
“ရန်သူအတားအဆီးတစ်ခု ရှိနေတယ်”