အခန်း (၂၀၉၅-၂၁၀၀)

အခန်း ၂၀၉၅ ကံကောင်းခြင်း၏ ရိုက်ချက်။

သို့သော်လည်း ချန်ဖန်းမြောင်၏အမှားဖြစ်သောကြောင့် ချန်ဟန်ရှန်းနှင့် တုမေ့လင်းတို့ကို ၎င်းတို့၏ဒေါသကို ထုတ်မပြဘဲ အလွန်အေးစက်စွာနေခဲ့သည်။

ချန်မိသားစုအထဲကို ဝင်လာပြီးတာနဲ့ ချန်ဖန်းမြောင်ဟာ တုလီဝမ်နဲ့ တခြားသူတွေရှေ့မှာ ဒူးထောက်ထိုင်လိုက်သည်။ သူတောင်းပန်သည်။ “ဦးလေး အဒေါ် ကျားလဲ့ တောင်းပန်ပါတယ်။ မနေ့ညက အရမ်းစိတ်တိုသွားလို့ပါ။ ဒီတစ်ခါတော့ ခွင့်လွှတ်‌ေပးပါ”

ချန်ဖန်းမြောင်သည် အလွန်ရိုးသားသောပုံပေါက်သော်လည်း သူ၏ရိုးသားမှုသည် ကြောက်ရွံ့ခြင်းကြောင့်ပင်။ ခွင့်မလွှတ်နိုင်ရင် ထောင်ကျမှာကို ကြောက်သည်။ ထောင်ကျသွားရင် သူ့ဘဝ ပျက်မှာပင်။ ထို့ကြောင့် ထောင်ကျဖို့ ဝန်လေးနေသည်။

ချန်ဖန်းမြောင်၏ရုတ်တရက်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် တုလီဝမ်၏မိသားစုသည် အနည်းငယ်အံ့သြသွားသော်လည်း မလိုအပ်ဟုမထင်ခဲ့ကြပေ။ တုကျားလဲ့ အသတ်ခံရနိုင်တာကြောင့် သူ့တောင်းပန်မှုက သူတို့အတွက် ဘယ်လိုမှ မနေပေ။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့ ချန်ဖန်းမြောင်ကို ထောင်ထဲထည့်မှာ မဟုတ်ပါ။ တုကျားလဲ့ အဆင်ပြေပေမယ့် သူတို့ ဒါကို လေးလေးနက်နက် ဖြေရှင်းရမည်။ မဟုတ်ရင် တုကျားလဲ့ကို ပိုဆိုးတာ တစ်ခုခု လုပ်သွားနိုင်သည်။

တုလီဝမ်က ဘာမှ မပြောတဲ့အတွက် သူ့မိန်းမနဲ့ တုကျားလဲ့ကပါးစပ်ပိတ်ထားသည်။

“လီဝမ်၊ အဲဒါ မြောင်မြောင်ရဲ့အမှားမှန်း ငါသိပါတယ်။ သူ့အမှားကို သူသင်ခန်းစာယူ‌ေနပါတယ်။ သူကိုယ်တိုင် ပြင်ဆင်ပါလိမ့်မယ်။ ကျေးဇူးပြု၍ ဒီတစ်ကြိမ်ပဲ ခွင့်လွှတ်‌ေပးပါ။ ငါတို့က မိသားစုတွေပဲ” တုမေ့လင်းက တောင်းပန်သည်။

“လီဝမ်၊ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာတွေအတွက် တောင်းပန်ပါတယ်။ ကောင်းကောင်း မသင်ကြားပေးတဲ့ ငါ့အပြစ်ပါပဲ။ ကျေးဇူးပြု၍ သူ့ကိုယ်သူပြင်ဆင်ဖို့ အခွင့်အရေးပေးပါ။ သူ့ကို အခုချိန်ကစပြီး ပိုကောင်းအောင် သင်ပေးမယ်လို့ ကတိပေးပါတယ်” ဟု ချန်ဟန်ရှန်းကပါ ပြောသည်။

ဒါကိုကြားတော့ တုလီဝမ်က ရယ်စရာကောင်းတယ်လို့ ခံစားရသည်။ ချန်ဟန်ရှန်းသည် အကျင့်စာရိတ္တကောင်းမွန်သူမဟုတ်သောကြောင့် သူ့သားသည်လည်း သူ့ထက်‌ေကာင်းမွန်မည်မဟုတ်ပေ။

တုလီဝမ် တိတ်တိတ်နေနေတာကိုမြင်တော့ ချန်ဟန်ရှန်းက ဒူးထောက်နေတဲ့ ချန်ဖန်းမြောင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ ချန်ဖန်းမြောင်သည် သူ့အဖေ၏အရိပ်အမြွက်ကို ချက်ချင်းနားလည်ပြီး ဆက်လက်တောင်းပန်ခဲ့သည်။ “ဦးလေး၊ အဒေါ်၊ ကျားလဲ့ တောင်းပန်ပါတယ် ဒါတွေအားလုံးက ကျွန်တော့်အမှားဆိုတာ သိပါတယ်…”

“ကောင်းပြီ ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ ဒီတစ်ခါ ကျားလဲ့ အဆင်ပြေသွားတော့ ငါမင်းကို ခွင့်လွှတ်‌ေပးလိုက်မယ်။ ဒါပေမယ့် ဒီတစ်ကြိမ်ပဲ။ ထပ်ဖြစ်ရင် ရဲကို ဖုန်းဆက်ရလိမ့်မယ်။ အခု မင်းသွားလို့ရပြီ။" တုလီဝမ်က အေးစက်စွာ သတိပေးသည်။

“ဟုတ်ပါပြီ၊ ဟုတ်ပါပြီ”

တုလီဝမ်က သဘောတူတာကို မြင်တော့ ချန်မိသားစု သုံးယောက်က သူ့ကို ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောပြီး ထွက်သွားကြသည်။

ချန်မိသားစု မရှိတော့သောအခါ တုမိသားစုသည် တစ်ဖန် ငြိမ်သက်သွားခဲ့သည်။

…

တုမိသားစု၏အိမ်မှထွက်ခွာပြီးနောက် ချန်ဟန်ရှန်းနှင့်သူ့မိသားစုသည် ပြဿနာကိုဖြေရှင်းပြီး‌ေသာ်လည်း ယခုအခါစိတ်အနှောက်အယှက်ဖြစ်‌ေနရသည်။ သို့သော်လည်း ချန်ဖန်းမြောင်၏အမှားကြောင့် ဒေါသကို မျိုသိပ်ထားခဲ့ရသည်။

တုလီဝမ်သည် ဤအကြိမ်တွင် ချန်ဖန်းမြောင်ကို ခွင့်လွှတ်ခဲ့သော်လည်း တုမိသားစုသည် နောက်ပိုင်းတွင် ချန်မိသားစုကို ပံ့ပိုးပေးမည်မဟုတ်ပေ။

…

နေ့လယ်တွင် တုကျားလဲ့သည် အတန်းတက်ရန်အတွက် ကျောင်းသို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ကုနင်းသည် ချူးဖေ့ဟန်၏ခေါ်ဆိုမှုကို လက်ခံရရှိခဲ့သည်။ ချူးဖေ့ဟန်သည် အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေပြီး ထိုနေ့မွန်းလွဲပိုင်းတွင် အတန်းပြီးသောအခါ ပရော်ဖက်ဆာကုက သူမကိုတွေ့ပြီး သူ့ကျောင်းသားဖြစ်ချင်လားဟု မေးသည်ဟုဆိုသည်။

ချူးဖေ့ဟန်သည် ယခုနှစ်တွင် ၎င်းတို့၏ ကြိုဆိုပွဲ၌ အလွန်ကောင်းမွန်သော စွမ်းဆောင်ရည်ကို ပြသခဲ့သည်။

ပရော်ဖက်ဆာကုသည် ကုကွမ်းမြောင် ဖြစ်ပြီး ချူးဖေ့ဟန်ကို နောက်ဆုံးအကြိမ် ကျောင်းသို့ လိုက်ပို့တုန်းက ကုနင်းက မြင်ဖူးသည့် အဘိုးဖြစ်သည်။ သူသည် မြို့တော်ရုပ်ရှင်အကယ်ဒမီတွင် အလေးစားဆုံးဆရာဖြစ်သည်။

ကျောင်းသားတော်တော်များများက ပရော်ဖက်ဆာကုနဲ့ သင်ချင်ပေမယ့် ပါမောက္ခကုက ကျောင်းသားတစ်ယောက်ကို လက်ခံဖို့ အရမ်းခက်ခဲပါသည်။

ပရော်ဖက်ဆာကု၏ အာရုံစိုက်မှုနှင့် ထောက်ခံမှုကို ရရှိရန် အလွန်ကံကောင်းရမည်။ ပရော်ဖက်ဆာကုရဲ့ ကျောင်းသား မဖြစ်လာရင်တောင် သူ့ရဲ့ လမ်းညွှန်မှုကို လက်ခံရတာ ဂုဏ်ယူစရာပါပဲ။

ထို့အပြင် ပရော်ဖက်ဆာကုသည် ဖျော်ဖြေရေးနယ်ပယ်တွင် အဆက်အသွယ်များစွာရှိသည်။ ကျောင်းသားတစ်ဦးသည် ၎င်း၏ထောက်ခံမှုကို ရရှိသရွေ့သူ သို့မဟုတ် သူမသည် ရုပ်ရှင်များ သို့မဟုတ် တီဗီရှိုးများတွင် ကောင်းမွန်သောအခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်သရုပ်ဆောင်ရန် အဆုံးမရှိ‌ေသာ အခွင့်အရေးများ ရရှိမည်ဖြစ်သည်။

အရေးအကြီးဆုံးကတော့ ပရော်ဖက်ဆာကုဟာ ယုံကြည်စိတ်ချရတဲ့ ဆရာတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး ထုတ်ဖော်မပြနိုင်တဲ့ စည်းကမ်းတွေကို မကြိုက်ပါ။

သတင်းကောင်းကြားတော့ ကုနင်းက ခပ်ကျယ်ကျယ် ပြုံးလိုက်သည်။ တကယ်တော့ အံ့သြစရာမဟုတ်ပါ၊ ထို့ကြောင့် ကုနင်းက မတုန်လှုပ်ဘဲ "မင်းသဘောတူလိုက်လား?"

ထိုမေးခွန်းကို သူမမေးသော်လည်း ကုနင်းသည် ချူးဖေ့ဟန် ကုကွမ်းမြောင်၏ကျောင်းသားဖြစ်နိုင်လျှင် အလွန်အထောက်အကူဖြစ်မည်ဟု ပြောပြဖူးသောကြောင့် ကုနင်းသည် သူ့အဖြေကို အလွန်သေချာစွာသိသည်။ ချူးဖေ့ဟန်ကလည်း ကုကွမ်းမြောင်က သူ့ကို ရွေးနိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ကြောင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောခဲ့သည်။ ယခုဆိုလျှင် ကုကွမ်းမြောင်သည် သူမအား သူ၏ကျောင်းသားအဖြစ် အမှန်တကယ်ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်းကြောင့် သူမ ငြင်းပယ်ရန် အကြောင်းမရှိပေ။

"လက်ခံလိုက်တာပေါ့" ချူးဖေ့ဟန်က ဂုဏ်ယူစွာနဲ့ပြောသည်။ “ငါဂုဏ်ပြုပွဲ ကျင်းပဖို့ အားလုံးကို သောကြာနေ့ နေ့လည် ထမင်းစားဖို့ ဖိတ်ခေါ်လိုက်မယ်။ ဘယ်လိုလဲ?"

“အဲဒီအချိန် အားပါ့မလားတော့ မသိဘူး။ ငါကြည့်လိုက်အုံးမယ်”

“ဟုတ်ပြီ” ကုနင်းကအရမ်းအလုပ်များမှန်း သူမသိသောကြောင့် ချူးဖေ့ဟန်သည် စိတ်ပျက်ခြင်းမရှိပေ။ သူမ နားလည်သည်။

ဖုန်းမဆက်ခင် ခဏလောက် စကားစမြည်ပြောကြတယ်။

ချူးဖေ့ဟန် သည် ပရော်ဖက်ဆာကု၏ကျောင်းသားဖြစ်လာသည့်သတင်းသည် မကြာမီတွင် မြို့တော်ရုပ်ရှင်အကယ်ဒမီအတွင်းသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ ခံစားချက်ကြီးပြီး မနာလိုမှုများ ဖြစ်ပေါ်စေလာသည်။

"ဘုရားရေ ချူးဖေ့ဟန်ကို ပရော်ဖက်ဆာကုရဲ့ကျောင်းသားအနေနဲ့ လက်ခံခဲ့တယ်တဲ့"

ကြိုဆိုပွဲကြောင့် ချူးဖေ့ဟန်သည် မြို့တော်ရုပ်ရှင်အကယ်ဒမီတွင် ကျော်ကြားမှုအချို့ ရရှိခဲ့သည်။ သူမရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်က တကယ်ကို ဆွဲဆောင်မှုရှိပါသည်။

"ဟုတ်တယ် သူ့ကို မနာလိုမဖြစ်ဖို့ ခက်တယ်"

"ဘာလို့ ဒီလောက်ကံကောင်းရတာလဲ"

“အင်း သူမက လှပရုံသာမက သရုပ်ဆောင်ပိုင်းမှာပါ ကျွမ်းကျင်တယ်။ တက္ကသိုလ်၀င်စာမေးပွဲမှာ စုစုပေါင်းရမှတ် ၆၅၃ မှတ်လည်း ရခဲ့တယ်လို့ ကြားတယ်။ အဆင့် A တဲ့"

"ဘာ? အဲဒါ မယုံနိုင်စရာပဲ။ ဆန္ဒရှိရင်င် အဆင့်မြင့်တဲ့ ကျောင်းမှာ သင်ယူနိုင်တယ်။ မြို့တော်ရုပ်ရှင်အကယ်ဒမီမှာ စုစုပေါင်းရမှတ် 600 အထက်ရှိတဲ့ ကျောင်းသားကို တွေ့ရခဲတယ်”

"ဟုတ်တယ်၊ အရည်အချင်းရှိတဲ့သူတွေပဲ သူတို့ရဲ့အခွင့်အရေးတွေကို အပြည့်အဝအသုံးချနိုင်တာ"

“…”

"ဘာကြောင့် ချူးဖေ့ဟန်ကို ရွေးချယ်ခဲ့တာလဲ"

"ဘာလို့ ငါ့ကိုမရွေးတာလဲ? ငါက ချူးဖေ့ဟန် ထက်မဆိုးပါဘူး"

"ချူးဖေ့ဟန်က ဘယ်လောက်ကံကောင်းလိုက်လဲ။ သူက ပရော်ဖက်ဆာကုရဲ့ ကျောင်းသားဖြစ်လာပြီ"

“…”

ဖုရှောင်ရှောင်သည် ကျောင်းသို့ မလာဘဲ အိမ်တွင် ဇာတ်ညွှန်းများ ဖတ်သည်။ သူမသည် ရှိုးအသစ်တွင် ပါဝင်သရုပ်ဆောင်ရန် သဘောတူထားသော်လည်း ၎င်းသည် အရေးမပါသော အမျိုးသမီးဇာတ်ဆောင်တစ်ခုဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူမ၏ လက်ရှိလွှမ်းမိုးမှုကြောင့် သူမသည် ဇာတ်လိုက် အခန်းကဏ္ဍများ သို့မဟုတ် အဓိက ဇာတ်ပို့အခန်းကဏ္ဍများကို မရနိုင်ပေ။ ကံကောင်းရင် သူမဟာ အရေးပါတဲ့ ဇာတ်ပို့ အခန်းကဏ္ဍကို ရရှိနိုင်ပါတယ်။ ထို့ကြောင့် သူမသည် သူမ၏ ကျော်ကြားမှုကို မြှင့်တင်ရန် အာရုံစိုက်နေရသည်။

ဖုရှောင်ရှောင်သည် ဖျော်ဖြေရေးနယ်ပယ်တွင် ကျော်ကြားသော မင်းသမီးတစ်ဦးဖြစ်နေပြီဖြစ်သော်လည်း ချူးဖေ့ဟန်ကို ၎င်း၏ကျောင်းသားအဖြစ် ပရော်ဖက်ဆာကုမှ လက်ခံကြောင်း ကြားသိရသောအခါ သူမ မနာလိုဖြစ်မိသေးသည်။ သူမကိုလက်ခံရန် ပရော်ဖက်ဆာကုကို တောင်းဆိုရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း ပါမောက္ခကုက ငြင်းဆိုခဲ့သည်။ မကြာသေးမီက ထပ်မံကြိုးစားခဲ့သော်လည်း ပါမောက္ခကုက သူမကို တစ်ကြိမ် ထပ်မံငြင်းဆိုခဲ့သည်။

ပရော်ဖက်ဆာကုက သူမသရုပ်ဆောင်တာကို မကြိုက်တာကြောင့် ငြင်းဆိုခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

သူမသည် ယခုအချိန်တွင် မင်းသမီးတစ်ဦးဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ထောက်ခံမှု အခိုင်အမာမရှိသောကြောင့် သူမလိုချင်သည်ထက် ပိုဆိုးသည့် အရေးမပါသော ဇာတ်ရုပ်များကိုသာ သရုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူမသည် ပရော်ဖက်ဆာကု၏ ကျောင်းသားဖြစ်ခဲ့လျှင် ပို၍လွယ်ကူမည်ဖြစ်သည်။

အခုအချိန်မှာတော့ သူဌေးကြီးတစ်ယောက်က သူနဲ့အိပ်လျှင် သူမကို အဓိက ပံ့ပိုးပေးမည်ဟုသာ ကမ်းလှမ်းချက်ကို ကမ်းလှမ်းထားပြီးအဲဒါကို စဉ်းစားနေပေမယ့် ဆုံးဖြတ်ချက် မချနိုင်သေးပေ။

***

ဖီးနစ်သွေးစက်

အခန်း ၂၀၉၆ အစားအသောက် အတူတူ စား‌သောက်ခြင်း

ထုတ်ဖော်၍ မရသော စည်းကမ်းများကို သူမ မကြိုက်သော်လည်း သြဇာကြီးမားသော ပံ့ပိုးကူညီမှု မရှိသည့်အခါ ဤနယ်ပယ်တွင် ရေပန်းစားလာရန် အကောင်းဆုံးအခွင့်အရေးဖြစ်ကြောင်း သူမသိသည်။

သူမဟာ ရုပ်ရည်ချောမောပြီး သရုပ်ဆောင်ကောင်းတယ်လို့ ထင်ရပေမယ့် ဖျော်ဖြေရေးနယ်ပယ်မှာ လှပပြီး ကျွမ်းကျင်တဲ့ သရုပ်ဆောင်တွေ အများကြီးရှိတာကြောင့် ပြောင်မြောက်တဲ့ ရုပ်ရည်နဲ့ အရည်အချင်းတွေက သူမကို ပေါ်လွင်ဖို့ မလုံလောက်ပါ။

တကယ်တော့ ဖျော်ဖြေရေးနယ်ပယ်မှာ ပြိုင်ဆိုင်မှုပြင်းထန်ပါသည်။ အကယ်၍ သူမသည် ထုတ်ဖော်၍မရသော စည်းကမ်းများကို မလိုက်နာရင်တောင် အခြားမင်းသမီးများက ကျင့်သုံးမည်ဖြစ်ပြီး သူတို့အခွင့်အရေးများ ရရှိမည်ဖြစ်သည်။

ချူးဖေ့ဟန်သည် ရုပ်ရည်ချောမောပြီး သရုပ်ဆောင်ကောင်းသော်လည်း သူမသည် လူသစ်တစ်ယောက်သာဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ဖုရှောင်ရှောင်သည် ငယ်စဉ်ကပင် ပရော်ဖက်ဆာကု၏ ငြင်းပယ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရပါက၊ ထိုအချိန်က သူမသည် မထူးချွန်သောကြောင့်ဟု လက်ခံနိုင်သည်။ သို့သော်လည်း သူမသည် ယခု ဒုတိယနှစ်ကျောင်းသူဖြစ်ခဲ့ပြီး ယမန်နှစ်အတွင်း သူမ၏ သရုပ်ဆောင်မှုမှာ အလွန်တိုးတက်ခဲ့သည်။ သူမသည် အခြားသော ကျွမ်းကျင်ဆရာများထံမှ ထောက်ခံချက်များစွာ ရရှိခဲ့သည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူမသည် မကြာသေးမီက ပရော်ဖက်ဆာကုထံ ပြန်သွားခဲ့ပြီး ပရော်ဖက်ဆာကုက သူမအား ၎င်း၏ကျောင်းသားအဖြစ် ခံယူရန် ထပ်မံ ငြင်းဆိုခဲ့သည်။ ၎င်းသည် သူမ၏ထင်မြင်ယူဆချက်တွင် အလွန်တရာမတရားပေ။

သို့သော် သူမ၏ ဟန်ချက်ပျက်သွားသော်လည်း ချူးဖေ့ဟန်အတွက် ခက်ခဲအောင်လုပ်ကာ မပြောင်းလဲနိုင်ပေ။

ဟိုးအရင်တုန်းက သူမဟာ စိတ်မြန်လွန်းပေမယ့် အခုချိန်မှာတော့ နာမည်ကြီး မင်းသမီးတစ်ယောက်ဖြစ်နေပါပြီ။ သူမသည် သူမ၏ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိခိုက်စေနိုင်ခဲ့သောကြောင့် ချူးဖေ့ဟန်ကို ဒုက္ခမပေးနိုင်တော့ပေ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူမဒီလိုမလုပ်ခဲ့ရင်တောင် ဒုက္ခပေးဖို့ အဆင်သင့်ဖြစ်‌နေတဲ့သူတွေရှိမယ်ဆိုတာ သူမသိသည်။

ပရော်ဖက်ဆာကု၏ကျောင်းသားဖြစ်လိုသော ကျောင်းသားများစွာရှိသောကြောင့် သတင်းကြားပြီးနောက် ချူးဖေ့ဟန်ကို မနာလိုဖြစ်မိကြနိုင်သည်။ မနာလိုစိတ်ကြောင့် ချူးဖေ့ဟန်ကို ဒုက္ခ‌ေပးနိုင်သည်။

ဖုရှောင်ရှောင် ပြောတာ မှန်သည်။ အကြောင်းကတော့ ချူးဖေ့ဟန်ကို ပရော်ဖက်ဆာကုရဲ့ ကျောင်းသားဖြစ်မှန်း သိလိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် ချူးဖေ့ဟန်ကို ဆန့်ကျင်မယ့် အကြံအစည်ရှိတဲ့ သူတွေ ရှိလို့ပါပဲ။

…

ထိုနေ့နံနက်တွင် ပိုင်လီကျုံးရွှယ် သည် ၎င်းတို့၏ WeChat အဖွဲ့တွင် မက်ဆေ့ခ်ျတစ်စောင် ပေးပို့ခဲ့သည်။ နေ့လည် ကျောင်းပြန်တက်မယ်လို့ သူ့သူငယ်ချင်းတွေကို ပြောပြသည်။

ပိုင်လီကျုံးရွှယ်၏စာကိုဖတ်ပြီးနောက် စုန့်မြောင်ကောနှင့် ကျန်းကျီခိုင်သည် နောက်ဆုံးတွင် စိတ်သက်သာရာရသွားခဲ့သည်။ သူတို့က ပိုင်လီကျုံးရွှယ်ကို ဘာကြောင့် ဒီရက်ပိုင်း သူမဆီ ဘာလို့ ဆက်သွယ်လို့ မရတာလဲလို့ မေးသည်။

ပိုင်လီကျုံးရွှယ်က သူမသည် တောင်တန်းတစ်ခုသို့ စွန့်စားရန်သွားခဲ့ပြီး ဖုန်းလိုင်းမရှိခြင်းကြောင့် ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းပြခဲ့သည်။

စုန့်မြောင်ကောနှင့် ကျန်းကျီခိုင်တို့ကလည်း ပိုင်လီကျုံးရွှယ်သည် ပျော့ညံ့သောမိန်းကလေးမဟုတ်ကြောင်း သိသောကြောင့် သူမ၏စကားများကို သံသယမရှိခဲ့ကြပေ။ ဒါကြောင့် သူမဟာ စွန့်စားခန်းခရီး သွားတာ မထူးဆန်းပါ။

နေ့ခင်းဘက် စာသင်ချိန်ပြီးသွားတော့ သူတို့လေးယောက် အတူတူစုကြသည်။

တုကျားလဲ့သည် အတန်းပြီးသည်နှင့် ကန်တင်းဆီသို့ ပြေးသွားခဲ့သည်။ သူရောက်သည်နှင့် တံခါးဝတွင် မတ်တပ်ရပ်ကာ ရှေ့ကိုမျှော်ကြည့်သည်။ သေချာသည်မှာ သူသည် တစ်ယောက်ယောက်ကို စောင့်နေသည်။

တုကျားလဲ့က ကုနင်းကို တကယ်ပဲ စောင့်နေခဲ့တာဖြစ်ပြီး ဖြစ်ခဲ့တာတွေကို ကျေးဇူးတင်ဖို့ သူမကို အတူတူ ထမင်းစားဖို့ ဖိတ်ခေါ်ချင်တာပါ။ ကုနင်းက သူ့အသက်ကို ကယ်ခဲ့သည်။

နဂိုက သူ့အဖေက ကုနင်းကို ဟိုတယ်တစ်ခုမှာ ထမင်းစားဖို့ ဖိတ်ချင်ပေမယ့် တုကျားလဲ့က ကုနင်းက သဘောတူမယ်လို့ မထင်ထားပေမယ့် သူကတော့ မေးနေတုန်းပါပဲ။

ကုနင်း သဘောတူရင် သူတို့သွားမည်။ မဟုတ်ရင် ဒီနေ့ ကန်တင်းမှာ ထမင်းဝယ်ကျွေးမည်။

ကုနင်းနှင့် သူမ၏ သူငယ်ချင်းများ ကန်တင်းသို့ ရောက်သောအခါ တုကျားလဲ့ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

တုကျားလဲ့သည် ကုနင်းကိုမြင်လိုက်သည့်အခိုက်တွင် သူ့မျက်နှာသည် တောက်ပလာကာ အမြန်ပြေးလာခဲ့သည်။

"အိုး ဒီက စာနယ်ဇင်းဌာနက တုကျားလဲ့ မဟုတ်ဘူးလား" တုကျားလဲ့ကိုမြင်တော့ စုန့်မြောင်ကောက မေးလိုက်သည်။

တစ်ကြိမ်သာတွေ့ဖူးသော်လည်း စုန့်မြောင်ကောသည် သူ့ကို မှတ်မိနေခဲ့သည်။

စုန့်မြောင်ကောက သူ့ကို မှတ်မိနေသေးတာကို တုကျားလဲ့ အံ့သြသွားပြီး ရှက်ပြုံးလေး ပြုံးပြလိုက်ပြီး သူတို့ကို နှုတ်ဆက်လိုက်သည် "ဟိုင်း ကုနင်း၊ စုန့်မြောင်ကော၊ ပိုင်လီကျုံးရွှယ်နဲ့ မင်းတို့အားလုံး တွေ့ရတာဝမ်းသာပါတယ်"

တုကျားလဲ့က ကျန်းကျီခိုင်ကို မသိတဲ့အတွက် သူ့နာမည်ကို မခေါ်ပါ။

အဲဒီနောက် တုကျားလဲ့က ကုနင်းဘက်ကို လှည့်လိုက်သည်။ "အမ် ကုနင်း ငါတို့ ခဏလောက် သီးသန့်စကားပြောလို့ရမလား"

"ရပါတယ်" ဟု ကုနင်းကပြောပြီး သူမ တုကျားလဲ့နဲ့ လျှောက်သွားသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ တုကျားလဲ့က သူမကို ဘာကြောင့်တွေ့ချင်လဲဆိုတာ အကြမ်းဖျင်း ခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့သည်။

တုကျားလဲ့က ကုနင်းကို ခေါ်သွားတဲ့အခါ တခြားမိန်းကလေးတွေက ရှုပ်‌ေထွး‌ေနတဲ့ အကြည့်‌ေတွအချင်းချင်းဖလှယ်ကြသည်။

"အမ် ကုနင်းမနေ့ညက ငါ့အသက်ကို ကယ်ခဲ့တဲ့အတွက် ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ်။ ဖေဖေက ကျေးဇူးတင်လို့ ထမင်းဖိတ်ကျွေးချင်လို့ ဖိတ်တာ။ မင်းရမလား…” တုကျားလဲ့က ကုနင်းကိုပြောသည်။

"မင်းရဲ့ကျေးဇူးကို ငါနားလည်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ထမင်းစားဖို့အထိ မလိုအပ်ပါဘူး" ကုနင်းက ငြင်းဆိုသည်။

ဒါဟာ အံ့သြစရာအဖြေမဟုတ်တာကြောင့် တုကျားလဲ့ မအံ့သြပါ။

“ကောင်းပြီ ငါ မင်းသူငယ်ချင်းတွေနဲ့ မင်းကို ကျောင်းမှာပဲ ထမင်း၀ယ်ကျွေးလို့ရမလား။ ကျေးဇူးပြုပြီး ငါ့ကို ထပ်ပြီး မငြင်းပါနဲ့။ မဟုတ်ရင် ငါ့ကိုယ်ငါ အပြစ်တင်ရလိမ့်မယ်” ဟုတုကျားလဲ့က ဆိုသည်။ ကုနင်းနဲ့ ထမင်းစားဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားသည်။

“ကောင်းပြီလေ!” ကုနင်းက သူအတင်းပြောတဲ့အတွက် နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မငြင်းဆန်တော့ပါ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့ ထမင်းစားဖို့ လိုသည်။

တုကျားလဲ့က သူတို့ကို ကျွေးမယ်လို့ ကြားတော့ ပိုင်လီကျုံးရွှယ်နဲ့ တခြားကောင်မလေးတွေ အရမ်းပျော်သွားသည်။ အကြောင်းပြချက်ကို မသိပေမယ့် ကုနင်းကို အခုမေးဖို့ မနှောက်ယှက်တော့ပါ။

ကန်တင်းမှာ ကုနင်းက ရုန်ကျဲ့ချန်နဲ့ တွေ့သည်။

ရုန်ကျဲ့ချန်သည် ကုနင်းကိုမြင်သောအခါ ခံစားချက်များ ရောထွေးသွားသည်။ အခု ရုန်ကျဲ့ချန်က ကုနင်းအပေါ် သဘောကျမှုတွေ သိပ်မရှိ‌ေတာ့‌ေပ။ ကုနင်းက သူ့ကို ငြင်းပယ်ခဲ့တဲ့အချက်ကို သူ လက်မခံချင်သလို သူမကို ကောင်းမွန်တဲ့ဘဝနဲ့ ဖြတ်သန်းနေတာ မမြင်ချင်ပါ။

မလိုအပ်သောကြောင့် သူမကို ဒုက္ခပေးမည်လည်းမဟုတ်ပေ။ သို့သော် သူမကို လျစ်လျူမရှုနိုင်သောကြောင့် သူမကို စိုက်ကြည့်ပြီးနောက် ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

ဆန့်ကျင်ဘက်အနေနှင့် ဝေ့ချွမ်းရွှမ်သည် ရှန်းနဉ်အုပ်စုကို တည်ထောင်ပြီးနောက် ကုနင်းနှင့် ပတ်သက်၍ သူ၏အမြင်ကို ပြောင်းလဲခဲ့သည်။ ခုတော့ ကုနင်းကို နည်းနည်းလေးမှ မော့တောင် မကြည့်ရဲတော့ပေ။

သူသည် သူမအား မကြည့်ရဲသော်လည်း သူမအပေါ် မကြိုက်သောခံစားချက်များရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ သူက သူမကို ဂုဏ်မပြုနိုင်သေးသလို ရုန်ကျဲ့ချန်ကလည်း ကုနင်းအပေါ် အပျက်သဘောဆောင်တဲ့ ခံစားချက်တွေ ရှိခဲ့သည်။

ကုနင်းသည် ရုန်ကျဲ့ချန်ကို ဂရုမစိုက်ပေ။ သူက သူစိမ်းတစ်ယောက်မို့လို့ သူ့ကို ဂရုမစိုက်ပါ။

သူတို့ထိုင်ပြီးတာနဲ့ စတင်မှာပါတော့သည်။ သူတို့အကြိုက်တွေကို မှာကြားဖို့ ဘယ်သူကမှ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ အစားအသောက်ကို ဖြုန်းတီးပစ်မှာ မဟုတ်ပါ။

အစားအသောက်စားပြီး တုကျားလဲ့နှင့် လမ်းခွဲပြီးနောက် စုန့်မြောင်ကောနှင့် အခြားမိန်းကလေးများက ကုနင်းကို အဘယ်ကြောင့် တုကျားလဲ့ က သူ့ကို အစားအသောက်ဝယ်ပေးချင်သနည်းဟု စူးစမ်းမေးမြန်းခဲ့သည်။

ကုနင်းက အဲဒါကို လျှို့ဝှက်မထားပေမယ့် အသေးစိတ် အချက်အလက်တွေ အများကြီး မပြောခဲ့ပါ။ သူတို့လည်း အဲဒီအကြောင်းကို ထပ်မမေးကြတော့ပေ။

…

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မြို့တော်ရုပ်ရှင်အကယ်ဒမီတွင်-

ဟန်ချန်းလင်သည် ကန်တင်းတွင် ပေါ်လာသည်နှင့် အာရုံစိုက်မှုကို ခံရသည်။ မိန်းကလေးတော်တော်များများက သူနဲ့ စကားစမြည်ပြောဖို့ ကြိုးစားကြပြီး သူတို့ကို ယဉ်ကျေးစွာ ပြန်ဖြေသည်။

သူ့မှာ ကျော်ကြားမှုရှိတာကြောင့် သူ့ဂုဏ်သတင်းကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ အလေးထားပါသည်။ သို့သော် သူသည် ကျော်ကြားမှုနှင့် ချမ်းသာမှုကြောင့် ဤလုပ်ငန်းတွင် လုပ်ကိုင်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်းမဟုတ်‌ေသာကြောင့် ၎င်းသည် အရေးမကြီးပေ။ ဒီအလုပ်ကို ဒီတိုင်း နှစ်သက်တဲ့အတွက် သူ့နာမည်ဂုဏ်သတင်းကို သိပ်ဂရုမစိုက်ပါ။

ထိုအချိန်တွင် ချူးဖေ့ဟန်နှင့် သူမ၏ ရင်းနှီးသော အမျိုးသမီး သူငယ်ချင်း တစ်ယောက်က ကန်တင်းသို့ ရောက်လာသည်။ သူတို့ စကားပြောပြီး ရယ်မောနေကြသော်လည်း ချူးဖေ့ဟန်သည် ဟန်ချန်းလင်ကိုတွေ့လိုက်သောအခါ စိတ်ညစ်ညူးသွားခဲ့သည်။

ဟန်ချန်းလင်သည် ဤနေရာကို ရောက်လာခြင်းမှာ သူမကြောင့်ဆိုတာ သံသယမရှိနိုင်‌ေပ။ သူသည် ဖျော်ဖြေရေးနယ်ပယ်သို့ ဝင်ရောက်နေပြီဖြစ်သောကြောင့် ကျောင်းသားတွေလောက် မအားလပ်တဲ့အတွက် အချိန်တိုင်း သူမကြောင့်သာ ရောက်လာခြင်းဖြစ်သည်။

***

ဖီးနစ်သွေးစက်

အခန်း ၂၀၉၇ မြေခွေးတွေက တပေါင်းတည်း

ချူးဖေ့ဟန်သည် ဟန်ချန်းလင်ကိုတွေ့သောအခါ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်မိသော်လည်း ဟန်ချန်းလင်သည် သူမကို ပြုံးပြရင်း လမ်းလျှောက်လာသည်။

ဟန်ချန်းလင်သည် ချူးဖေ့ဟန်ဆီသို့ လျှောက်သွားသည်ကို လူတိုင်းမြင်သောအခါ ချူးဖေ့ဟန်အား ငြူစူခြင်းတို့ဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

"ချူးဖေ့ဟန် ပရော်ဖက်ဆာကုရဲ့ ကျောင်းသားဖြစ်လာတဲ့အတွက် ဂုဏ်ယူပါတယ်" ဟန်ချန်းလင်က သူမကို ချစ်စရာကောင်းတယ်လို့ ထင်ရတဲ့ အပြုံးတစ်ခုပေးလိုက်သည်။

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”

ချူးဖေ့ဟန်သည် သူမအား ကြင်နာမှုပြသူများကို အရှက်ရ‌ေစမည်မဟုတ်သောကြောင့် သူမအား ဂုဏ်ပြုပေးသည့်အတွက် ကျေးဇူးတင်လိုက်သည်။

ချူးဖေ့ဟန်သည် ဟန်ချန်းလင်ကို မတွေ့ချင်သေးသော်လည်း သူမ၏ခံစားချက်များကို ထိန်းချုပ်ထားသည်။ သူမသည် ဟန်ချန်းလင်နှင့် ခပ်ဝေးဝေးတွင်သာ နေခဲ့သည်။

မကြာသေးမီက သူတို့ကျောင်းတွင် ကောလာဟလများ ထွက်ခဲ့သည်။

ဟန်ချန်းလင်ဟာ အခုအချိန်မှာ နာမည်ကြီးအိုင်ဒေါတစ်ယောက်ဖြစ်တာကြောင့် လူအများက သူ့ကို အာရုံစိုက်ခဲ့ကြသည်။

သူ့ကို ကျေးဇူးတင်ကြောင်းပြောပြီးနောက် ချူးဖေ့ဟန်သည် သူမ၏ သူငယ်ချင်းကို ဆွဲကာ ဟန်ချန်းလင် နောက်တွင် ထားခဲ့သည်။ သို့သော် ဟန်ချန်းလင်သည် သူမအား ထိုကဲ့သို့ အလွှတ်‌ေပးမည်မဟုတ်သောကြောင့် သူမလမ်းကို ပိတ်ရန် ရွှေ့လိုက်သည်။

သူ့ကိုကြည့်ရင်း ချူးဖေ့ဟန်သည် မျက်စောင်းထိုးလိုက်ကာ သူမအကြည့်တွေက အန္တရာယ်များပုံရသည်။ လူမြင်ကွင်းမှာ သူ့ကို အရှက်ရစေမှာမဟုတ်ဘူးလို့ သူတကယ်ထင်နေတာလား။

“ရှင်…” ချူးဖေ့ဟန် ပါးစပ်ကို ဖွင့်လိုက်သော်လည်း ဟန်ချန်းလင်က သူမ‌ေပြာမပြီးမီ အနှောင့်အယှက်ပေးသည်။ "ဂုဏ်ပြုဖို့ အစားအသောက် အတူတူ မစားသင့်ဘူးလား"

"တောင်းပန်ပါတယ် ကျွန်မ ထမင်း၀ယ်မကျွေးနိုင်လောက်အောင်ဆင်းရဲတယ်" ချူးဖေ့ဟန်ကပြောပြီး သူ့ကိုငြင်းလိုက်သည်။

"ဒါဆို ငါ မင်းကို ထမင်းတစ်နပ် ဝယ်ကျွေးမယ်" ဟန်ချန်းလင်က ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။ ချူးဖေ့ဟန်နဲ့အတူ ထမင်းစားနိုင်သရွေ့တော့ ဘယ်သူက ငွေပေးချေရမလဲဆိုတာကို ဂရုမစိုက်ပါ။

"မလိုပါဘူး။ ကျွန်မရှင်နဲ့မရင်းနှီးဘူး" ချူးဖေ့ဟန်က သူ့ကို မဆိုင်းမတွ ငြင်းလိုက်သည်။ အဲဒီနောက်မှာတော့ သူမဟာ သူ့သူငယ်ချင်းနဲ့ ထွက်သွားခဲ့သည်။

ချူးဖေ့ဟန် ၏ အရင်းနှီးဆုံး အမျိုးသမီး သူငယ်ချင်းမှာ ရှီရှောင်ယွဲ့ ဟုခေါ်သည်။ ချူးဖေ့ဟန်နှင့် ဟန်ချန်းလင် အချင်းချင်း အပြန်အလှန် ဆက်ဆံပုံကို သူမ ကျင့်သားရနေပြီ ဖြစ်သောကြောင့် ထူးဆန်းသည်ဟု သူမ မထင်ခဲ့ပေ။ ယင်းအစား သူမသည် ဇာတ်ကားတစ်ကားကို ခံစားနေသကဲ့သို့ ၎င်းတို့အား အဓိပ္ပါယ်ရှိစွာ ကြည့်ရှုခဲ့သည်။

ချူးဖေ့ဟန်က သူ့ကို ထပ်ခါထပ်ခါ အရှက်ရစေတဲ့အခါ ဟန်ချန်းလင်ကို ကြည့်ရှုသူတွေက သနားသွားသည်။ တခဏချင်းမှာပဲ ချူးဖေ့ဟန်ဟာ ကန်တင်းထဲက မိန်းကလေးအများစုရဲ့ ရန်သူဖြစ်လာခဲ့သည်။ မိန်းကလေးအများစုသည် ချူးဖေ့ဟန်ကို စူးစူးစိုက်စိုက်ကြည့်လာပြီး သူမကိုပင် ဝေဖန်စပြုလာကြသည်။

"ချူးဖေ့ဟန်က အရမ်းမာနကြီးတာပဲ။ သူက စီနီယာဟန်ကို အရှက်ခွဲတယ်”

"ဟုတ်တယ် ပရော်ဖက်ဆာကုရဲ့ကျောင်းသားဖြစ်ရလို့ ဂုဏ်မြောက်နေပုံပဲ"

“စီနီယာဟန်က သူ့ကို ဂုဏ်ပြုဖို့ ထမင်း၀ယ်‌ေကျွးခိုင်းပေမယ့် စီနီယာဟန်ကို သူ ငြင်းပယ်လိုက်တယ်။ စီနီယာဟန်က စိတ်မဆိုးဘဲ သူမကို ထမင်းဖိတ်ေကျွးတယ်။ ပြီးတော့ သူ့ကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ငြင်းပြန်တယ်”

စီနီယာဟန်ကသာ သူတို့ကို ထမင်းကျွေးဖို့ ဖိတ်ရင် သူတို့ အရမ်းစိတ်လှုပ်ရှားနေမှာသေချာသည်။

“ဟုတ်တယ်!”

“…”

သူတို့ရဲ့ဝေဖန်သံတွေကိုကြားတော့ ချူးဖေ့ဟန် စိတ်တိုသွားသည်။ ဟန်ချန်းလင်ကို အရှက်ရစေသည့်အရာမှာ သူတို့၏ကိစ္စမဟုတ်ပေ။ သူမကို ဝေဖန်ဖို့ သူတို့်မှာ ဘာအခွင့်အရေးရှိလို့လဲ။

ချူးဖေ့ဟန် ပြန်လည်တိုက်ခိုက်တော့မည့်အချိန်တွင် ဟန်ချန်းလင်က အေးစက်စွာပြောခဲ့သည်။ "ချူးဖေ့ဟန် ငါနဲ့ထမင်းစားချင်တာပဲဖြစ်ဖြစ် မစားချင်တာဖြစ်ဖြစ် မင်းတို့နဲ့ဘာမှမဆိုင်ဘူး။ ငါ့နာမည်အောက်မှာ သူ့ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ မင်းမှာ ဘာအခွင့်အရေးမှမရှိဘူး။ မင်းမှာ ကိုယ့်ကျင့်တရားမရှိဘူးလား"

သူပြောလိုက်‌ေတာ့ အခြားမိန်းကလေးများမှာ ရှက်ရွံ့စွာ တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ တစ်ချို့က သူတို့ရဲ့ အပြုအမူမှားမှန်း သိပေမယ့် ဟန်ချန်းလင်က သူ့ကို ခုခံကာကွယ်ပြီးတဲ့ နောက်မှာ တစ်ချို့က ငြိမ်သက်သွားကြသည်။ သို့သော် ဟန်ချန်းလင်ကို မဝေဖန်ရဲကြသဖြင့် ဒေါသကို မျိုသိပ်ထားကြသည်။

ချူးဖေ့ဟန်သည် ဟန်ချန်းလင်၏စကားကြောင့် မအံ့သြ‌ပေ။ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူမကို ဝေဖန်သောအခါတွင် သူမအား ခုခံကာကွယ်ခဲ့ဖူးသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

သူ့ကြောင့် ဒုက္ခရောက်ရတာကြောင့် သူမကို ခုခံကာကွယ်သင့်ပေမယ့် ချူးဖေ့ဟန်သည် ဟန်ချန်းလင်က သူမကို ဘာအကြောင်းကြောင့်ပဲဖြစ်ဖြစ် ကာကွယ်‌ေပးမယ်လို့ ခံစားရသည်။

ဘယ်သူမှ ဆက်မ‌ပြောရဲကြတော့ ဟန်ချန်းလင်က ချူးဖေ့ဟန်ဘက်ကို တောင်းပန်ဖို့ လှည့်လိုက်သည်။ “မင်းကို ခက်ခဲအောင်လုပ်မိလို့ တောင်းပန်ပါတယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး ငါ့ရဲ့ရိုးသားမှုကိုပြသဖို့ မင်းကို ထမင်း၀ယ်ကျွေးဖို့ အခွင့်အရေးပေးပါ"

ကောင်မလေးတော်တော်များများက ချူးဖေ့ဟန်ကို သူ ချဉ်းကပ်ပြီးတာနဲ့ မုန်းသွားမှာကို ဟန်ချန်းလင် နားလည်ထားပေမယ့် သူမကို ထားသွားဖို့ ရည်ရွယ်ချက်မရှိပါ။ ချူးဖေ့ဟန်ကို စိတ်ဝင်စားပြီးနောက် သူ တကယ်ချစ်မိသွားတာလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။

ဟန်ချန်းလင်၏ ရိုးသားသော အမူအရာကို မြင်လိုက်ရတော့ ချူးဖေ့ဟန် စိတ်ပြောင်းသွားသည်။ “ကောင်းပြီ‌ေလ” ထို့နောက် သူမ လှည့်ကြည့်ကာ ကန်တင်းသို့ လျှောက်သွားသည်။

ချူးဖေ့ဟန် လှည့်လိုက်သောအခါ ဟန်ချန်းလင်သည် ရှီရှောင်ယွဲ့နှင့် အကြည့်ချင်းဖလှယ်နေသည်ကို သတိမထားမိလိုက်ပေ။ နှစ်ယောက်စလုံး ကျေနပ်အားရမှုကို ပြခဲ့ကြသော်လည်း မကြာမီ ဖုံးကွယ်လိုက်သောကြောင့် မည်သူမျှ မမြင်လိုက်ကြပေ။

ချူးဖေ့ဟန် မသိသောအရာမှာ ရှီရှောင်ယွဲ့သည် သူမနှင့် ရင်းနှီးသော ဆက်ဆံရေးကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ဖွဲ့ခဲ့ခြင်းဖြစ်သော်လည်း မကောင်းတဲ့ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ မဟုတ်ပါ။

တကယ်တော့ ဟန်ချန်းလင်နဲ့ ရှီရှောင်ယွဲ့တို့ဟာ ဝမ်းကွဲတွေပင်။ ရှီရှောင်ယွဲ့သည် ချူးဖေ့ဟန်နှင့် အတန်းတူဖြစ်ကြောင်းသိပြီးနောက် ဟန်ချန်းလင်သည် ချူးဖေ့ဟန်နှင့် ကောင်းမွန်သောဆက်ဆံရေးတည်ဆောက်ရန် သူမအား ချူးဖေ့ဟန် ရှိရာသို့ သိနိုင်စေရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။ ဒီလိုမှမဟုတ်ရင် ချူးဖေ့ဟန်ဟာ ဟန်ချန်းလင် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ တိုက်ဆိုင်မှုမျိုးနဲ့ တွေ့မှာမဟုတ်ပါ။

မြို့တော်ရုပ်ရှင်အကယ်ဒမီတွင် ကန်တင်းအများအပြားရှိသောကြောင့် ဟန်ချန်းလင်သည် ရှီရှောင်ယွဲ့၏အကူအညီမပါဘဲ ချူးဖေ့ဟန်ကို မတွေ့နိုင်ပေ။

ရှီရှောင်ယွဲ့သည် ဟန်ချန်းလင်အား ချူးဖေ့ဟန် ဘယ်သွားသည်ကို ပြောပြခြင်းဖြင့် လျှို့ဝှက်စွာ ကူညီခဲ့သော်လည်း ချူးဖေ့ဟန်ကို သူမ၏ သူငယ်ချင်းအဖြစ် စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် သဘောထားခဲ့သည်။

သို့သော် သူ့အကိုဝမ်းကွဲက သူနှစ်သက်သော မိန်းကလေးကို လိုက်ရန် ကူညီရန်အတွက် သူမမှာ ရွေးချယ်စရာမရှိတော့ပေ။ အမှန်တော့ သူ့အကိုဝမ်းကွဲက တစ်ယောက်ယောက်ကို သဘောကျတာ ရှားပါသည်။

ဟန်ချန်းလင်သည် ချူးဖေ့ဟန်ကို နှစ်သက်ကြောင်း ဝန်ခံရန် ငြင်းဆိုသော်လည်း အပြင်လူများက ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နိုင်သည်။

ဟန်ချန်းလင်သည် အလွန်ရက်ရောပြီး သူတို့စားချင်သမျှကို မှာခိုင်းပြီး သူ့ပုံစံက အလွန်‌ေပျာ်ရွှင်‌နေပုံရသည်။

ချူးဖေ့ဟန်သည် သူမသည် ဟန်ချန်းလင်ကို အမှန်တကယ်မုန်းတီးခဲ့ခြင်းမဟုတ်သောကြောင့် ဟန်ချန်းလင် ရှိနေသောအခါတွင် သူမ၏စားချင်စိတ်ကို မထိခိုက်စေပါ။ အဲဒီအစား သူမဟာ ဟန်ချန်းလင်ကို အစားအစာအတွက် အများကြီး ပေးချေချင်တာကြောင့် ဈေးအကြီးဆုံး ဟင်းလျာတွေကို တမင်တကာ မှာယူခဲ့တာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူမသည် အများအပြားကို မမှာဘဲ စားနိုင်သလောက်သာ မှာခဲ့သည်။

ဟန်ချန်းလင်က အဲဒါကို ဂရုမစိုက်ဘူး။ ချူးဖေ့ဟန်သည် သူနှင့်အတူ ထမင်းစားရန် ဆန္ဒရှိသောကြောင့် သူတိုးတက်လာသည်။

ညစာစားပြီးနောက် ချူးဖေ့ဟန်သည် ဟန်ချန်းလင်နှင့် အချိန်ပိုပေးရန်ငြင်းဆန်ခဲ့ပြီး ရှီရှောင်ယွဲ့နှင့် ချက်ချင်းထွက်ခွာခဲ့သည်။

ဒါပေမယ့် ဟန်ချန်းလင်ကတော့ လုံးဝစိတ်မဆိုးပါ။

…

ဒီနေ့ဟာ ဗုဒ္ဓဟူးနေ့ဖြစ်ပြီး မကြာခင်သောကြာနေ့တွင် စုန့်မြောင်ကောက လူတိုင်းကို စုရုံးဖို့ ခေါ်ဖို့စီစဉ်ထားပေမယ့် ကုနင်းသည် ချူးဖေ့ဟန်နဲ့ချိန်းထားပြီးသားဖြစ်လို့ စုန့်မြောင်ကောကို ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။ နောက်တစ်ခါမှဆုံကြမည်။

ချူးဖေ့ဟန်သည် ယနေ့ ၀ယ်ကျွေးမှာဖြစ်သောကြောင့် စုန့်မြောင်ကောနှင့် အခြားသူများကို ကုနင်း ဖိတ်ကြားရန် မသင့်လျော်ပါ။

နေ့လည် စာသင်ချိန်ပြီးသည်နှင့် ချူးဖေ့ဟန်သည် ကျောင်းမှထွက်ကာ ကုနင်းနှင့် အခြားသူများနှင့်တွေ့ဆုံရန် တက္ကစီစီးခဲ့သည်။

***

ဖီးနစ်သွေးစက်

အခန်း ၂၀၉၈ သူမကိုနာကျင်အောင်လုပ်နိုင်ဖို့ အရမ်းအားနည်းတယ်

ချူးဖေ့ဟန်သည် ရှေ့ခရီးသည်ထိုင်ခုံတွင် ထိုင်‌နေသည်။ လမ်းတွင် ချူးဖေ့ဟန်သည် ကားနောက်ကြည့်မှန်မှ အဖြူရောင်ကားတစ်စီးက သူမ၏ တက္ကစီနောက်တွင် အကြာကြီးရှိနေကြောင်း သတိထားမိလိုက်သည်။ မနီးမဝေး တူညီသောအကွာအဝေးကို ရှိ‌နေသည်။

ချူးဖေ့ဟန်ရဲ့ တက္ကစီကို ကျော်တက်နိုင်ပေမယ့် မတက်ခဲ့ပါ။ တစ်စုံတစ်ယောက်သည် သူမနောက်သို့ လိုက်နေနိုင်သည်ဟု သူမထင်ခဲ့သည်။

သူမသည် ထိုသံသယမျိုးရှိသော်လည်း ၎င်းတို့သည် တူညီသော ဦးတည်ရာသို့ သွားနေနိုင်သောကြောင့် မသေချာပါ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သံသယရှိလို့ သတိထားရမည်။

အဆုံးမှာတော့ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့နောက်ကို လိုက်နေတယ်ဆိုတာ သေချာသွားပြီ။

သို့သော် ဘယ်သူလဲ။ သူမနှင့် အကျွမ်းတဝင်ရှိသူဟု မထင်ခဲ့ပေ။ အကြောင်းမှာ သူမ၏ သူငယ်ချင်းများက ထိုကဲ့သို့ မလုပ်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထိုအခြေအနေတွင် ၎င်းသည် သူမ၏ရန်သူဖြစ်ရမည်။

ချူးဖေ့ဟန်သည် သူမ ပစ်မှတ်ထားခံရသည်နှင့် အနှေးနှင့်အမြန်ဆိုသလို ရင်ဆိုင်ရမည်ဖြစ်သောကြောင့် ပြဿနာများကို ရှောင်တိမ်းရန် ဆန္ဒမရှိပေ။ ထို့ကြောင့် ချူးဖေ့ဟန်သည် သူမ၏ သူငယ်ချင်းများနှင့် တွေ့ဆုံမည့်နေရာသို့ ရောက်ခါနီးတွင် တက္ကစီဒရိုင်ဘာကို ရပ်ခိုင်းပြီး ကားထဲမှ ဆင်းရမည်ဟု ပြောခဲ့သည်။

ချူးဖေ့ဟန် ဆင်းသည့်နေရာသည် ပန်းခြံဘေးတွင်ရှိသည်။ အဲဒီအချိန်မှာ ပန်းခြံထဲမှာ လူသိပ်မရှိတော့ပေ။

ချူးဖေ့ဟန် ကားပေါ်မှ ဆင်းပြီးနောက် ပန်းခြံထဲသို့ တမင်တကာ လမ်းလျှောက်လာခဲ့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူမသည် အေးဆေးတည်ငြိမ်သော အမူအရာဖြင့် အဖြူရောင်ကားကို အာရုံစိုက်ခဲ့သည်။ သေချာတာက ကားရပ်သွားတာကို သူမမြင်လိုက်ရပြီး မထီမဲ့မြင်ပြုတဲ့ လူလေးယောက် ထွက်လာသည်။ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူတို့သည် ချူးဖေ့ဟန် ဆီသို့ တိုက်ရိုက်လျှောက်သွားကြသည်။

ချူးဖေ့ဟန်က ဒါကိုမြင်တော့ လှောင်ရယ်လိုက်သည်။ လူနည်းနည်းပဲရှိ၍ သစ်ပင်တွေပိုရှိတဲ့နေရာကို လျှောက်သွားသည်။

ချူးဖေ့ဟန် နောက်လိုက်သောလူများသည် သူမ‌ေတွ့သွားပြီဆိုတာကို မသိကြပေ။ ထို့ကြောင့် ချူးဖေ့ဟန်သည် ပိုမှောင်သောနေရာသို့ လျှောက်သွားသည်ကိုမြင်တော့ ကျေနပ်စွာ ပြုံးလိုက်ကြသည်။ သူတို့ ဒီနေ့ တော်တော် ကံကောင်းတယ်လို့ ခံစားရသည်။

အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီဆိုတာနဲ့ လူလေးယောက်က ချူးဖေ့ဟန်ဆီကို သွားကြသည်။ "ဟေ့ အလှလေး မင်းတစ်ယောက်တည်းလား။ ပျင်းနေလား။ ငါတို့ဘာလို့အတူတူမပျော်ကြတာလဲ"

သူတို့ဝိုင်းတာကိုခံရတော့ ချူးဖေ့ဟန်က လုံးဝမကြောက်ပေ။

ထို့ကြောင့် လမ်းသွားလမ်းလာ အများအပြားက ၎င်းတို့ကို မြင်လျှင်ပင် တွေးတောမနေဘဲ သူငယ်ချင်းဖြစ်နိုင်သည်ဟု ထင်ခဲ့ကြသည်။

"မင်းတို့ငါ့နောက်လိုက်နေတာ ငါသိတယ်။ ငါ့ကိုပြော မင်းတို့ကိုဘယ်သူပို့တာလဲ။ မင်းတို့ရည်ရွယ်ချက်ကဘာလဲ" ချူးဖေ့ဟန်က သူတို့ကို တည်ငြိမ်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။

အဲဒါကိုကြားတော့ လူလေးယောက် အံ့သြသွားသည်။ မထင်မှတ်ပဲ ချူးဖေ့ဟန်က သူတို့ကို တွေ့သွားပြီး သူမနောက်မှာ တခြားလူလိုက်နေတာကိုသိနေမှန်း သိလိုက်သည်။

ထို့အပြင် သူမသည် လုံးဝကြောက်ပုံမပေါ်။ သူမသည် ဟန်ဆောင်နေသလားဟု တွေးတောနေကြသော်လည်း စိတ်တည်ငြိမ်အောင် ဟန်ဆောင်နေတာဖြစ်ပါက သူမသည် သရုပ်ဆောင်‌ေကာင်းသူဖြစ်ရမည်။

“မင်းက ဉာဏ်ကောင်းသားပဲ။ ဟုတ်တယ်၊ ငါတို့ မင်းနောက်ကို လိုက်နေတာကြာပြီ၊ ဒါပေမယ့် ငါတို့ကို ဘယ်သူ ပို့လိုက်တယ်ဆိုတာ မင်းသိဖို့ မလိုဘူး။ ရည်ရွယ်ချက်လား? သေချာတာကတော့ ဒီညတော့ ငါတို့ပျော်ဖို့ လိုတယ်”

ချူးဖေ့ဟန် သိပြီးကတည်းက ဖုံးကွယ်ထားစရာ ဘာတစ်ခုမှ မရှိပါ။ ချူးဖေ့ဟန် ဘေးတွင်ရပ်နေသောလူသည် ရိုးသားရန်ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

ချူးဖေ့ဟန်က သူပြောနေတာကို နားလည်လိုက်သည်။

သူတို့ကို ဘယ်သူ ပို့လိုက်လဲ ဆိုတာကို မပြောတဲ့အတွက် ချူးဖေ့ဟန်က မေးတာကို ရပ်လိုက်သည်။ သူတို့အားလုံး အရိုက်မခံရမချင်း ပြောမည်မဟုတ်ပေ။

"ပျော်ချင်လို့လား?" ချူးဖေ့ဟန်သည် နှုတ်ခမ်းပေါ်မှ မကောင်းသော အပြုံးတစ်ခုဖြင့် သူတို့ကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။ ထို့နောက် သူမက အေးစက်စွာပြောသည် "ကောင်းပြီလေ! ပြီးရင်‌ေပျာ်ကြတာပေါ့"

ထို့နောက် ချူးဖေ့ဟန်က သူတို့ကို တိုက်ရိုက်တိုက်ခိုက်သည်။

သူတို့လေးယောက်က ချူးဖေ့ဟန်ကို သူတို့ဘာမှ မလုပ်ခင် သူတို့ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ မမျှော်လင့်ထားတာကြောင့် အံ့သြသွားကြသည်။ ချူးဖေ့ဟန်သည် ကွန်ဖူးပညာ ကျွမ်းကျင်ကြောင်း သူတို့သိခဲ့ကြသော်လည်း ချူးဖေ့ဟန်ကို မလှောင်ပြောင်မီတွင် ၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ဦး၏ ဗိုက်ကို ကန်ခဲ့သည်။

ချူးဖေ့ဟန်သည် သန်မာသောကြောင့် ထိုလူကို မြေပြင်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက်ကန်ချလိုက်နိုင်သည်။ နောက်တခဏမှာတော့ အဲဒီလူက နာကျင်စွာအော်လိုက်သည်။

ဒါကိုမြင်တော့ တခြားလူတွေကလည်း ကြောက်သွားသည်။ ဒီမိန်းကလေးက အရမ်းသန်မာသည်။ သေချာသည်မှာ သူမသည် ကိုယ်ခံပညာကို နှစ်အတော်ကြာအောင် သင်ယူခဲ့‌ေလာက်မည်။

တခြားလူသုံးယောက်က ရုတ်တရက် နောက်ဆုတ်ချင်ပေမယ့် ရှက်စရာကောင်းလွန်းတယ်လို့ ခံစားရသည်။ ထို့အပြင် ချူးဖေ့ဟန် သည် ၎င်းတို့အားလုံးကို အနိုင်ယူနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ချူးဖေ့ဟန်က သူတို့ဘာတွေတွေးနေလဲ ဂရုမစိုက်ပါ။ ပထမလူကို ကန်ထုတ်ပြီးနောက် ဒုတိယလူကို တိုက်ခိုက်သည်။

ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ရန် အဆင်သင့်မဖြစ်သေးသည့် ဒုတိယလူကိုလည်း ချူးဖေ့ဟန်က ကိုင်ပေါက်ခဲ့သည်။

"မင်းတို့က ငါ့ကိုနာကျင်အောင်လုပ်ဖို့ အားနည်းလွန်းတယ်!" ချူးဖေ့ဟန်က သူတို့ကို အထင်အမြင်သေးခဲ့သည်။ သူမသည် မာနကြီးသူမဟုတ်သော်လည်း ထိုအမျိုးသားများသည် သူမနှင့် ယှဉ်လျှင် အလွန်အားနည်းသည်။

ထိုမြင်ကွင်းကိုတွေ့လိုက်ရသောအခါ ဖြတ်သွားဖြတ်လာအများအပြားသည် ချူးဖေ့ဟန်၏ တိုက်ခိုက်စွမ်းရည်ကို ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

မိန်းကလေးတစ်ဦးအနေဖြင့် စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း သန်မာသော အမျိုးသားနှစ်ဦးကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ရိုက်နှက်ခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူတို့အားလုံးသည် ဒရာမာကို ကြည့်ရှုရန် လျှောက်လာခဲ့ကြသည်။

လူနှစ်ဦးသည် မနီးမဝေးတွင် ရပ်နေခဲ့ပြီး ချူးဖေ့ဟန်သည် တတိယလူကို ဆက်လက်တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။

ပထမလူနှစ်ယောက် အရိုက်ခံရပြီးနောက် ကျန်လူနှစ်ယောက်က သတိပြန်၀င်လာတဲ့အတွက် ချူးဖေ့ဟန်က သူတို့ကို တိုက်ခိုက်တဲ့အခါ ချက်ချင်း ပြန်ခုခံခဲ့သည်။ သို့သော် အထောက်အကူမဖြစ်ဘဲ ချူးဖေ့ဟန် သည် မကြာမီတွင် တတိယလူကို မြေပြင်ပေါ်သို့ လှဲချပစ်လိုက်သည်။ စတုတ္ထလူတွင်လည်း တူညီသောရလဒ်ရှိသည်။

အစမှ အဆုံးအထိ တိုက်ပွဲသည် တစ်မိနစ်သာကြာသည်။

“ဘုရား‌ေရ ကောင်မလေးက အရမ်းအံ့သြစရာကောင်းတာပဲ”

"ဟုတ်တယ် သူက မယုံနိုင်လောက်အောင် သန်မာတယ်"

“မိန်းကလေး ဒီယောက်ျားတွေက မင်းကို ထိခိုက်အောင်လုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလား။ ရဲခေါ်‌ေပးဖို့ လိုလား" ကြင်နာတဲ့ ကြည့်ရှုသူက မေးသည်။ ထိုလူများက အရိုက်ခံရသော်လည်း ကြည့်ရှုသူသည် ၎င်းတို့သည် လူကောင်းမဟုတ်ဟု ခံစားခဲ့ရသည်။

"မလိုပါဘူး ကျေးဇူးပါ။ ကျွန်မဘာသာ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းလို့ရပါတယ်” ချူးဖေ့ဟန်က ပြုံးပြီး ကြင်နာတဲ့ ကြည့်ရှုသူကို ကျေးဇူးတင်သည်။

သို့ဆိုလျှင် ချူးဖေ့ဟန် မထိခိုက်သောကြောင့် ကြင်နာသောကြည့်ရှုသူသည် ဘာမှမပြောတော့ပါ။

မြေပြင်ပေါ်ရှိ ထိုလူများကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်ရင်း ချူးဖေ့ဟန်က “ပြောစမ်း မင်းတို့ကို ဘယ်သူ လွှတ်လိုက်တာလဲ” ဟု မေးသည်။

ချူးဖေ့ဟန်သည် ကုနင်းလောက် အခြားသူများကို ဖိအားမပေးနိုင်သော်လည်း သူမသည် ပျော့ညံ့ခြင်းမရှိသောကြောင့် သာမန်ယောက်ျားများကို စိတ်ဖိစီးစေနိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် လူလေးဦးသည် ယခုအချိန်တွင် ဖိအားကြီးစွာ ခံနေရသည်။ သို့သော် ချူးဖေ့ဟန်ကို ဒုက္ခပေးရန် စေလွှတ်ခံရသူမှာ သြဇာလွှမ်းမိုးမှု အနည်းငယ်ရှိသောကြောင့် ၎င်းတို့သည် စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ အကြည့်ချင်းဖလှယ်ခဲ့ကြသည်။ ထိုလူကို မစော်ကားဝံ့ကြ‌ပေ။

စကားမပြောရန် ငြင်းဆိုကြသည်ကို မြင်သောအခါ ချူးဖေ့ဟန်သည် မဆိုင်းမတွပင် လူ၏ခြေ‌ေထာက်ကို နင်းလိုက်သည်။ ထိုလူသည် နောက်စက္ကန့်တွင် နာကျင်စွာ ညည်းညူလိုက်သည်။

"ပြော" ချူးဖေ့ဟန်က အေးစက်သောလေသံဖြင့် နောက်တစ်ကြိမ်ထပ်ပြောသည်။

သို့သော်လည်း ထိုလူက ဘာမှ မပြောသေးတဲ့အခါ ထိုသူ၏အမည်ကို မပြောရဲကြသောကြောင့် ၎င်းတို့ကို ငှားရမ်းသူသည် သြဇာညောင်းသူဖြစ်ရမည်ကို ချူးဖေ့ဟန် သဘောပေါက်လိုက်သည်။

***

ဖီးနစ်သွေးစက်

အခန်း ၂၀၉၉ အနိုင်ကျင့်ဖို့ လွယ်ကူတယ်

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ချူးဖေ့ဟန်က မကြောက်‌ေပ။ ချင်ဂိုဏ်းက သူမကို မကာကွယ်နိုင်ရင်တောင် သူမမှာ ကုနင်းရဲ့ ပံ့ပိုးမှု ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် ချူးဖေ့ဟန်သည် ပြင်းထန်သော အင်အားကို အသုံးပြုလိုက်ပြီး ထိုလူ၏ မျက်နှာသည် နာကျင်ခြင်းမှ ဖြူဖျော့သွားခဲ့သည်။

"ငါ့ကို ထိခိုက်အောင်လုပ်ဖို့ ငှားထားတဲ့လူကို မင်းတို့ကြောက်နေတာ မဟုတ်လား။ ငါ့နောက်ကွယ်မှာ အားကောင်းတဲ့ ပံ့ပိုးကူညီမှုတွေ မရှိဘူးဆိုတာကို မင်းတို့ ဘယ်လိုလုပ်သေချာနိုင်မလဲ။ မြို့တော်မှာ အာဏာရှိသူတွေအများကြီးရှိတယ်ဆိုတာ မင်းသိသင့်တယ်” ဟု ချူးဖေ့ဟန်က ဖြည်းညှင်းစွာပြောသည်။ သူမသည် သာမန်မိန်းကလေးမဟုတ်ကြောင်း ထင်ရှားစွာ ထုတ်ဖော်ပြောဆိုခဲ့သည်။ သူမသည် နောက်ကွယ်မှလူ၏အမည်ကို အတင်းပြောခိုင်းရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။

ချူးဖေ့ဟန်သည် အမှန်တရားကို ရှာဖွေဖော်ထုတ်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ သူမပြုံးကာ သည်းမခံနိုင်ပေ။ ကုနင်းကိုလည်း အနှောက်အယှက်မပေးလို‌ပေ။ သူမသည် အရှက်တရားကို သည်းမခံနိုင်ပါ။

ထိုစကားကြားတော့ လူလေးယောက် တင်းမာသွားသည်။ ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပင် ချူးဖေ့ဟန်သည် သူမ၏အ‌ေငွ့အသက်နှင့် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်များကြောင့် သာမန်မိသားစုမှ မိန်းကလေးမဖြစ်နိုင်ကြောင်း သူတို့သိလိုက်ရသည်။

သူမသည်လည်း အာဏာကြီးသော မိသားစုမှ ဖြစ်နိုင်သည်။ အဲဒါကို တွေးရင်းနဲ့ အဲဒီလူက တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။

“မင်းတို့ဆီမှာ ဖြုန်းတီးဖို့ ငါ့မှာ အချိန်မရှိဘူး။ ဒါက မင်းရဲ့ နောက်ဆုံးအခွင့်အရေးပဲ။ ငါ့ကိုပြော မင်းတို့ကိုဘယ်သူပို့တာလဲ။ မင်း နှုတ်ဆိတ်နေရင် ငါ…” ချူးဖေ့ဟန်သည် နောက်ဆုံးစာကြောင်းကို အဆုံးမသတ်ခဲ့သော်လည်း သူမသည် သူတို့ကို ခြိမ်းခြောက်ပြီး ခြောက်လန့်ခဲ့သည်။

ဒီလူတွေက ဒီနေ့ ကိုယ့်ဒုက္ခကိုယ်ပေးသလိုပင်။ အကြည့်ချင်းဖလှယ်ကြပြန်သည်။ ဒီတစ်ခါတော့ သဘောတူညီချက်တစ်ခုရလိုက်သည်။

ချူးဖေ့ဟန်က သူတို့အပေါ် ဖိအားတွေကို မခံနိုင်ဘဲ ချူးဖေ့ဟန်ရဲ့ မိသားစုက သူတို့ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် အပြစ်ပေးမှာကို ကြောက်သည်။

“သူက ကျင်းယွေ့အဖွဲ့အစည်းရဲ့သမီး ကျင်းကျင့်ရှန် ပါ။ သူက ငါတို့ကို ငှားတာ"

ချူးဖေ့ဟန်သည် ကျင်းယွေ့အုပ်စုကို မသိသော်လည်း ကျင်းကျင့်ရှန်နှင့် ရင်းနှီးသည်။

ကျင်းကျင့်ရှန်သည် ယခုနှစ်တွင် လူသစ်တစ်ဦးဖြစ်ခဲ့သော်လည်း အတန်းတစ်ခုတည်းတွင် မသင်ကြားခဲ့ကြပေ။ သူတို့နှစ်ယောက် နှစ်ကြိမ်သာတွေ့ဖူးပြီး တစ်ယောက်နဲ့တစ်‌ေယာက်ကြား ရန်ငြိုးမရှိပေ။

ကြိုဆိုပွဲရဲ့ ဖျော်ဖြေပွဲအတွက် ရွေးချယ်မှုတွင် ပထမဆုံး တွေ့ဆုံခဲ့ကြပြီး ကြိုဆိုသည့်နေ့တွင် ပြန်လည်တွေ့ဆုံခဲ့ကြသည်။ နှစ်ယောက်စလုံး စင်မြင့်ထက်မှာ ဖျော်ဖြေသွားကြသည်။

သို့သော် ကျင်းကျင့်ရှန်က သူမအပေါ် ရန်ငြိုးရှိသည်ဟု မထင်ပေ။ ဒါဆို ကျင်းကျင့်ရှန်က သူ့ကို နာကျင်အောင်လုပ်ဖို့ လူတွေကို ဘာလို့ ငှားရတာလဲ။ မနာလိုစိတ်ကြောင့်လား။

ချူးဖေ့ဟန်သည် သူမကိုယ်သူမ အထင်ကြီးလွန်းသောကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ပိုမိုဖြစ်နိုင်သော အကြောင်းပြချက်ကို မတွေးနိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ သူတို့ကြားတွင် အာဃာတမရှိပေ။

တကယ်တော့ တခြားမိန်းကလေးတွေက သူမကို မနာလိုဖြစ်နေကြတာကို နားလည်နိုင်သည်။

ဟန်ချန်းလင်သည် သူမအား ကွဲပြားစွာ ဆက်ဆံခဲ့ပြီး ယခု သူမသည် ပရော်ဖက်ဆာကု၏ ကျောင်းသားဖြစ်သည်။ ဤအရာများကြောင့် ကျောင်းသားများစွာက သူမကို မနာလိုဖြစ်ခဲ့ကြသည်။

"မင်း ငါ့ကို လိမ်နေတာလား။ ကျင်းကျင့်ရှန်ဆိုတာ သေချာလား" ချူးဖေ့ဟန်က သူတို့ကို စိုက်ကြည့်ရင်း မေးခွန်းထုတ်သည်။ သူတို့မျက်နှာတွေကို ကြည့်ကာ အမှန်အတိုင်းပြောနေသလားဆိုတာ သိချင်သည်။

လူအစစ်အမှန်ကို ဖုံးကွယ်ရန် အခြားအမည်တစ်ခု‌‌ေပြာခဲ့ခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။

“ငါတို့ မလိမ်ပါဘူး။ ကျင်းကျင့်ရှန် ပါ။ ငါ့မှာ အသံဖိုင်ရှိတယ်။ မယုံရင် နားထောင်လို့ရတယ်”

အမျိုးသားတစ်ဦးသည် ၎င်းတို့၏ စကားပြောဆိုသံကိုဖမ်းယူထားသည့် ဖိုင်ကိုဖွင့်ရန် သူ၏ဖုန်းကို အမြန်ထုတ်လိုက်သည်။ အဲဒီအထဲမှာ အမျိုးသားနဲ့ အမျိုးသမီး အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ဓာတ်ပုံထဲက ဒီမိန်းကလေးက မြို့တော်ရုပ်ရှင်အကယ်ဒမီရဲ့ ကျောင်းသား။ သူ့နာမည်က ချူးဖေ့ဟန်။ မင်း သူ့ကို အတင်းအဓမ္မပြုကျင့်စေချင်တယ်။ သူက လူမဆန်တဲ့ဘဝနဲ့ နေထိုင်တယ်လို့ လူအများက ယုံကြည်စေဖို့အတွက် သူနဲ့ ရင်းနှီးတဲ့ ဟန်ပန်မျိုးလုပ်။ ဓာတ်ပုံရိုက်ပြီး ငါ့ဆီပို့ပေးပါ။ ဒီမှာ စပေါ်ငွေ ယွမ် တစ်သောင်း။ ပြီးရင် နောက်ထပ် ယွမ်တစ်သောင်း ပေးမယ်” ဒါက အမျိုးသမီးအသံပင်။

"ပြဿနာမရှိပါဘူး" ဒါက ယောက်ျားအသံဖြစ်သည်။

ချူးဖေ့ဟန်သည် ကျင်းကျင့်ရှန်၏ ဖျော်ဖြေမှုကို ကြည့်ရှုခဲ့ဖူးတဲ့အတွက်ကြောင့် အမျိုးသမီးသည် ကျင်းကျင့်ရှန် ဖြစ်သည်မှာ သေချာပါသည်။

ကျင်းကျင့်ရှန်ရဲ့ တကယ့်ရည်ရွယ်ချက်က အရမ်းရှင်းပါသည်။ သူမသည် ချူးဖေ့ဟန်၏ဂုဏ်သိက္ခာကို ဖျက်ဆီးရန် ရည်ရွယ်သည်။

အသံဖမ်းသံကိုကြားပြီးနောက် ကြည့်ရှုသူများလည်း စိတ်တိုသွားကြသည်။ ကျင်းယွေ့အုပ်စု၏ အမွေဆက်ခံသူသည် အလွန်ဆိုးရွားလှသည်။ တခြားမိန်းကလေးကို နာကျင်အောင် ဘယ်လိုလုပ်လုပ်ရက်ရတာလဲ။ စည်းစိမ်ဥစ္စာနှင့် အာဏာရှိသူများသည် သူတို့အလိုရှိသမျှကို အမှန်တကယ် လုပ်နိုင်တာလား။

ချမ်းသာပြီး အာဏာရှိတဲ့လူတချို့က သူတို့လုပ်ချင်တာမှန်သမျှ လုပ်နိုင်တယ်လို့ ခံစားရသည်။

အာဏာနှင့် ချမ်းသာမှုသည် ပြဿနာများစွာကို ဖြေရှင်းပေးနိုင်သည်မှာလည်း မှန်ပါသည်။

ချူးဖေ့ဟန် သာသာမန်မိသားစုမှမိန်းကလေးတစ်ဦးသာဖြစ်မည်ဆိုလျှင် သူမသည် ယနေ့ညတွင် လွတ်မြောက်နိုင်သော်လည်း မည်သူမျှ သူ့ကိုယုံကြည်မည်မဟုတ်သောကြောင့် ဒဏ်ရာပြင်းထန်စွာရနိုင်သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာပင် ချူးဖေ့ဟန်သည် လုံးဝ မပျော့ညံ့ပါ။

နောက်ဆုံးတွင် ချူးဖေ့ဟန်သည် ထိုလူများအပေါ်တွင် သူမ၏ဒေါသကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး အသံဖမ်းဖိုငါကို သူမထံ ပေးပို့ရန် ပြောခဲ့သည်။

ချူးဖေ့ဟန် ထွက်သွားသည်နှင့် လူလေးယောက် လျင်မြန်စွာ ထွက်ပြေးသွားကြသည်။ သူတို့ မ‌ေပြာရဲသောကြောင့် အစီအစဉ်ကျရှုံးကြောင်း ကျင်းကျင့်ရှန်ကို မပြောခဲ့ပေ။

…

ချူးဖေ့ဟန်သည် ထိုလူများအတွက် အချိန်အနည်းငယ်ဖြုန်းမိသွားသောကြောင့် ကုနင်း၊ မုခယ်နှင့် ယွီမီရှီတို့သည်ချိန်းထားသောနေရာကိုရောက်သောအခါတွင် သူတို့ရောက်ရှိနေပြီးသားဖြစ်သည်။

သူမဟာ သာမာန်ထက် မိနစ်အနည်းငယ် နောက်ကျပြီးမှ ရောက်လာပြီး ချူးဖေ့ဟန်ရဲ့မျက်နှာမှာ ဒေါသကို မြင်လိုက်ကြရသည်။

"ဘာဖြစ်တာလဲ? မင်း စိတ်တိုနေပုံပဲ” ကုနင်းက စိုးရိမ်တကြီး မေးသည်။

"ဘော့စ် ငါ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ပြန်လက်စား‌ချေရမယ်။ ငါဒုက္ခရောက်ရင် ငါ့ကိုလာကူညီ‌ေပးပါ” ဟု ချူးဖေ့ဟန်က ကုနင်းကိုပြောသည်။ ကျင်းကျင့်ရှန် ကို သူမ ဒီတိုင်းလွှတ်မ‌ေပးနိုင်ဘဲ မတော်တဆမှု တစ်ခုခု ဖြစ်လာနိုင်ခဲ့ရင် ကုနင်းကို အရင်ဆုံး အသိပေးရပါမည်။

"ဘာဖြစ်တာလဲ?" ကုနင်းက မေးသည်။

ထို့နောက် ချူးဖေ့ဟန်က သူမအား အရာအားလုံးကို ပြောပြသည်။ ထိုအကြောင်းကိုကြားပြီးနောက် ချူးဖေ့ဟန် ကအဆင်ပြေသော်လည်း ကုနင်းနှင့် အခြားသူများက စိတ်ဆိုးသွားကြသည်။

သူမ အဆင်ပြေပေမယ့် ဆိုးရွားတဲ့ အဖြစ်အပျက်ကို မေ့ပစ်နိုင်မယ်လို့ မဆိုလိုပါ။

“ငါတို့ ကျင်းကျင့်ရှန်ကို သင်ခန်းစာတစ်ခု ပေးရလိမ့်မယ်။ ဒါမှ မင်းကို အနိုင်ကျင့်ဖို့ လွယ်တယ်လို့ သူထင်မှာမဟုတ်ဘူး” ဟု မုခယ်က ဆိုသည်။ သူသည် မိန်းကလေးများကို အနိုင်မကျင့်သော်လည်း ကျင်းကျင့်ရှန် ကို ပြန်‌ေပးဆပ်ရန်အတွက် ချူးဖေ့ဟန်ကို ထောက်ခံခဲ့သည်။

ယွီမီရှီက ဘာမှပြန်မပြောပေမယ့် တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ်ပဲ သဘောတူလိုက်သည်။

"ပြဿနာမရှိပါဘူး၊ မင်းအခက်အခဲရှိတိုင်း ငါ့ကိုပြောပါ" ဟုကုနင်းကပြောသည်။ သူမလည်း ကျင်းကျင့်ရှန် ကို အပြစ်ပေးရာတွင် ချူးဖေ့ဟန် ကို ထောက်ခံခဲ့သည်။ “သြော် မင်းလည်း သတိထားရမယ်နော်။ ပြီးရင် ဖျော်ဖြေရေးလောကထဲကို ဝင်ရတော့မယ်။ မင်းရဲ့ဂုဏ်သတင်းက အရမ်းအရေးကြီးတယ်"

"သိပါတယ်" လို့ ချူးဖေ့ဟန်က ပြောသည်။ ကျင်းကျင့်ရှန်ကို လူသိရှင်ကြား ပြန်‌ေပးဆပ်ခိုင်းဖို့ သူမမှာ အစီအစဉ်မရှိပါ။ ယင်းအစား သူမသည် ၎င်းကို သီးသန့်ပြုလုပ်မည်။

သို့သော် ကျင်းကျင့်ရှန်ကို သီးသန့်ပြန်ပေးဆပ်ခိုင်းရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့လျှင် ကျင်းကျင့်ရှန်သည် နောက်ပိုင်းတွင် သူမကို ဆက်လက်ဒုက္ခပေးနိုင်သည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ချူးဖေ့ဟန်မှာ သက်သေအဖြစ် အသံသွင်းထားတာမို့ ကျင်းကျင့်ရှန်က ချူးဖေ့ဟန်ကို ဒုက္ခထပ်ပေးရဲရင် သူမရဲ့ နာမည်ဂုဏ်သတင်းကို စဉ်းစားသင့်ပေသည်။

ကျင်းကျင့်ရှန်သည် သူမ၏ကိုယ်ပိုင်ဂုဏ်သိက္ခာကို ဂရုမစိုက်ပါက သူမသည် ၎င်းတို့၏ဆရာများထံ သတင်းပို့နိုင်ပြီး ၎င်းတို့၏မိဘများ သိရှိသွားနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ချူးဖေ့ဟန်ကို စိုးရိမ်ရသည့် တစ်ခုတည်းသော အရာမှာ ၎င်းတို့၏ ဆရာများသည် မိုက်မဲသူများ ဖြစ်ကြပြီး ကျင်းကျင့်ရှန်၏ မိဘများသည်လည်း သူမကို အပြစ်တင်နိုင်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

ချူးဖေ့ဟန် သည် ယနေ့တွင် ဒုက္ခရောက်ခဲ့သော်လည်း မကြာမီ သူမသည် ရွှင်လန်းလာပြီး သူမ၏ သူငယ်ချင်းများနှင့်အတူ ထမင်းကို နှစ်သက်စွာ စားသုံးခဲ့သည်။

"ဘော့စ် ငါတို့ ဒီည ပျော်ကြမလား" ချူးဖေ့ဟန်က မေးသည်။ ပိတ်ရက်ဖြစ်ပြီး သူမသည် ကုနင်းကို တွေ့ရခဲသောကြောင့် သူတို့၏ စုဝေးမှုကို အမြန်မပြီးစေချင်ပေ။

"ဘယ်သွားချင်လဲ?" ကုနင်းက မေးသည်။ ဒီနေ့ ချူးဖေ့ဟန်မှာ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ တစ်ခုခု ဖြစ်သွားတဲ့အတွက် ကုနင်းက သူ့သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ အချိန်ပိုနေဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

***

ဖီးနစ်သွေးစက်

အခန်း ၂၁၀၀ မုခယ်ကို ကြိုက်သောမိန်းကလေး

"မပြောတတ်ဘူး။ စုဝေးပွဲကိုတော့ မကြာခင် မပြီးစေချင်ဘူး” ဟု ချူးဖေ့ဟန်က ပြောသည်။

ကုနင်းက “ညဘက်မှာ လုပ်စရာတွေ အများကြီး မရှိဘူး။ ဘား၊ ကလပ် သို့မဟုတ် အပန်းဖြေကစားကွင်းသို့ သွားလို့ရတယ်။ ဘယ်ဟာကို ပိုကြိုက်လဲ။ ဘားမှာ ထိုင်မလား ကာရာအိုကေမှာ သီချင်းဆိုမလား ဒါမှမဟုတ် ကစားကွင်းမှာ ဂိမ်းကစားမလား"

အဲဒါကိုကြားတော့ ချူးဖေ့ဟန်က "ဘားသွားရအောင်!"

“ငါတို့သဘောတူတယ်” ဟု မုခယ်နှင့် ယွီမီရှီက ပြောသည်။

"ကောင်းပြီ ဒါဆို စုန့်နန် ဘားကို သွားကြရအောင်" ကုနင်းက ပြောသည်။ သူမနှင့် မရင်းနှီးသောဘားများကိုမကြိုက်သောကြောင့် စုန့်နန်၏ဘားသည် အကောင်းဆုံးရွေးချယ်မှုဖြစ်သည်။

တခြားသူတွေက သဘောတူသည်။

အချိန်စောသေးသောကြောင့် အနီးနားရှိ ဈေးဝယ်စင်တာတစ်ခုတွင် လျှောက်ကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။

သူတို့ ဈေးဝယ်ထွက်ရင်း ကုနင်းက ဒီည ကျီပိုင်ယင်း ရာစုနှစ်မြို့တော်ကို ပြန်မယ်လို့ သတိရတာကြောင့် သူမကို ဖုန်းခေါ်ပြီး အတူတူ လိုက်ချင်လားဟု မေးသည်။

ကျီပိုင်ယင်းက အားလပ်နေ၍ သူမသဘောတူလိုက်သည်။

"ယွီမီရှီလား?"

လမ်းလျှောက်လာရင်း ယွီမီရှီ နာမည်ခေါ်လိုက်တဲ့ အမျိုးသမီးအသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

အဲဒါကိုကြားတော့ အားလုံးက သူမကို လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ သူတို့နဲ့ အသက်တူတဲ့ မိန်းကလေးနှစ်ယောက်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူတို့သည် ယွီမီရှီ၏ ကျောင်းနေဖက်များ ဖြစ်နိုင်သည်။

သူတို့ထဲက တစ်ယောက်က တကယ်ပဲ ယွီမီရှီရဲ့ ကျောင်းနေဖက်ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ယောက်ကတော့ သူမရဲ့ ကျောင်းနေဖက် သူငယ်ချင်းပါ။

သို့သော် ယွီမီရှီသည် သူမ၏ ကျောင်းနေဖက်ကို တွေ့ရတော့ အနည်းငယ် စိတ်မသက်မသာဖြစ်ပုံရသော်လည်း သူမကို အပြုံးဖြင့် နှုတ်ဆက်နေဆဲဖြစ်သည်။ "ဟိုင်း ကျောက်ယန်!"

"အိုး တကယ်မင်းပဲ! ငါလူမှားတာထင်နေတာ!" ကျောက်ယန်သည် ယွီမီရှီ ဖြစ်ကြောင်း သေချာသောအခါတွင် ဝမ်းသာအားရ ပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမ မျက်လုံးထဲတွင် ချစ်ခြင်းမေတ္တာတွေ တဖျပ်ဖျပ်တောက်လျက် ယွီမီရှီဘေးက မုခယ်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ "ဟိုင်း မုခယ်!" ထို့နောက် သူ့ကို နှုတ်ဆက်သည်။

သူမ မုခယ်ကို စိုက်ကြည့်သောအခါ ကျောက်ယန်၏ မျက်လုံးများတွင် တောက်ပနေသော ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို အခြားသူများက သတိမထားမိကြသော်လည်း ကုနင်းက သိလိုက်သည်။ သူမက အနည်းငယ် မျက်လုံးဝေ့လိုက်ပြီး မုခယ်နှင့် ယွီမီရှီကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ဟိုင်း ကျောက်ယန်။" မုခယ်က ပြန်ဖြေသည်။ သူသည် ယဉ်ကျေးသော်လည်း ကျောက်ယန်နှင့် ခပ်ခွာခွာနေခဲ့သည်။ သူမမျက်လုံးထဲရှိ မြတ်နိုးမှုကိုလည်း သူ သတိမထားမိခဲ့။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ယွီမီရှီက ဒါကိုမြင်တော့ သူမ ဒေါသဖြစ်သွားသည်။

ကျောက်ယန်က မုခယ်ကို အရင်ထဲက သဘောကျကြောင်း ယွီမီရှီက သိသောကြောင့် သူမကို မမြင်ချင်တော့ပေ။

သူတို့ရဲ့တုံ့ပြန်မှုတွေကိုမြင်တော့ ယွီမီရှီဟာ မုခယ်နဲ့ပတ်သက်တဲ့ ကျောက်ယန်ရဲ့ အထူးခံစားချက်တွေကို သတိပြုမိကြောင်း ကုနင်းသဘောပေါက်သွားသည်။

သို့သော် ယွီမီရှီ သိလျှင်ပင် ကုနင်းသည် ယွီမီရှီနှင့် နောက်မှ စကားပြောသင့်သေးသည် မဟုတ်ပါက မလိုလားအပ်သော ပြဿနာများ ဖြစ်စေနိုင်သည်ဟု ကုနင်းက ထင်မြင်ခဲ့သည်။

"ကျောက်ယန် ငါ အခု ငါ့သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ သွားရ‌ေတာ့မှာ။ နှုတ်ဆက်ပါတယ်” ယွီမီရှီသည် ကျောက်ယန် နှင့် ကြာကြာစကားပြောရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိပေ။

ကျောက်ယန်သည် သူမ၏ချစ်သူအား သဘောကျကြောင်း သူမသိသောကြောင့် သူမအား သူမ၏ချစ်သူနှင့် ရင်းနှီးခွင့်မပြုနုိင်ပေ။

ယွီမီရှီသည် မုခယ်အပေါ် သူမ၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို သိထားပြီးဖြစ်ကြောင်း ကျောက်ယန်မှ မသိခဲ့ပေ။ သူမသိလျှင် သူမသည် ယွီမီရှီအပေါ် ကွဲပြားသော သဘောထားရှိလိမ့်မည်။

"ဟင်? မင်း အခုချက်ချင်းထွက်သွား‌ေတာ့မှာလား။ ဒါမှမဟုတ် ဆက်ပြီး ဈေးဝယ်မှာလား။ ဈေးဝယ်ထွက်အုံးမှာဆိုရင် ဘာလို့ အတူတူ ဈေးမဝယ်ကြတာလဲ။ အတူတူ ဈေးဝယ်ထွက်ရင် ပိုပျော်စရာ‌ေကာင်းတာ‌ေပါ့” ဟု ကျောက်ယန်က အလျင်စလိုပြောသည်။ သူမသည် သူတို့နှင့် အမှန်တကယ် လည်ပတ်ချင်သည်။ အတိအကျပြောရလျှင် သူမသည် မုခယ်နှင့် ဈေးဝယ်ချင်သည်။

"တောင်းပန်ပါတယ်ဟာ ငါတို့ ဈေးဝယ်လာတာကြာပြီမို့ အခုပြန်ဖို့အချိန်ရောက်ပြီ" ဟု ယွီမီရှီက ခပ်တင်းတင်းပြောသည်။

"ကျောင်းပြန်သွားမှာမလား။ ငါလည်း ဈေးမ၀ယ်တွက်ချင်တော့ဘူး။ ငါတို့အတူတူပြန်ကြမလား" ကျောက်ယန်က ပြောသည်။ သူတို့နဲ့အတူနေဖို့ ဒီအခွင့်အရေးကို သူမလက်လွတ်မခံချင်ပေ။

ချူးဖေ့ဟန်သည် မုခယ်ကို ကျောက်ယန်၏ချစ်ခင်မှုကို မမြင်နိုင်သောကြောင့် သူမရည်ရွယ်ချက်ကို သတိမထားမိသော်လည်း အလွန်တဇွတ်ထိုးဖြစ်နေသည့်အတွက် သူမမကြိုက်ပါ။ သို့သော် ယွီမီရှီ၏ ကျောင်းနေဖက် ဖြစ်သောကြောင့် သူမ ဘာမှ မပြောပါ။

ကုနင်းက ကျောက်ယန်ရဲ့ တကယ့်ရည်ရွယ်ချက်ကို သိပေမယ့် သူမဝင်ပါဖို့ အစီအစဉ်မရှိပေ။

“ကျောင်းမပြန်ဘူး သူငယ်ချင်းရဲ့ အိမ်ကို သွားမလို့” ဟု ယွီမီရှီက ပြောသည်။

"သူငယ်ချင်း? မြို့တော်မှာ သူငယ်ချင်းရှိလို့လား" ဒါကို သိလိုက်ရတော့ ကျောက်ယန် အနည်းငယ် စိတ်ဆိုးပြီး မနာလိုဖြစ်ပုံရသည်။

ယွီမီရှီသည် မြို့ငယ်လေးမှဖြစ်သည်။ မြို့တော်မှာ သူငယ်ချင်း ဘယ်လိုလုပ်ရှိနိုင်မလဲ။

ကျောက်ယန်၏အမြင်တွင် သူမက ပထမတန်းမြို့ဖြစ်သောကြောင့် Fမြို့ကဲ့သို့သော တတိယအဆင့်မြို့သည် မြို့ငယ်လေးဖြစ်သည်။

ယွီမီရှီကို သူမ သိကတည်းက ယွီမီရှီ၏ မိသားစု နောက်ခံအကြောင်း အနည်းငယ် သိလာခဲ့သည်။ ယွီမီရှီ၏မိဘများသည် စားသောက်ဆိုင်ငယ်တစ်ခုသာပိုင်ဆိုင်ကြပြီး သူမ၏မိဘနှစ်ပါးစလုံးသည် ပြည်နယ်အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုတွင်အလုပ်လုပ်ကြသောကြောင့် ယွီမီရှီသည် သူမနှင့်မယှဉ်နိုင်ဟုယုံကြည်ခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ယွီမီရှီသည် ခိုကျီကို အသုံးပြုခဲ့ပြီး ထိုကဲ့သို့ ချောမောသော ချစ်သူ ရှိလာသည်။ မြို့တော်မှာတောင် သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ရှိသည်။

အဲဒါကိုတွေးပြီး ကျောက်ယန်က ယွီမီရှီကို ပိုမနာလိုဖြစ်လာသည်။

ဤအခိုက်တွင် ချူးဖေ့ဟန်သည် ကျောက်ယန်၏မျက်လုံးများတွင် မနာလိုမှုကို နောက်ဆုံးမြင်လိုက်ရသည်။ သူမ ပါးစပ်ကို ဖွင့်ပြီး မကူညီပဲ မနေနိုင်‌တော့ပေ။ “ဘာလို့ မီရှီက မြို့တော်မှာ သူငယ်ချင်း မရှိနိုင်ရတာလဲ။ အရမ်းထူးဆန်းနေလို့လား?"

ကျောက်ယန်သည် ချူးဖေ့ဟန်နှင့် ကုနင်းတို့၏အသံကို သူမကြားမချင်း သူတို့ကို သတိမထားမိခဲ့ပေ။

သူမသည် မုခယ်ကို အာရုံစိုက်နေသောကြောင့် သူ့ဘေးနားရှိ အခြားလူများကို လျစ်လျူရှုခဲ့သည်။

သူတို့က အရမ်းလှသည်။ ကျောက်ယန်က သူတို့ကိုမြင်မြင်ချင်း‌ေတာ့ အထင်ကြီးသွားရပေမယ့် နောက်ပိုင်းမှာတော့ သူမ ပိုလို့တောင် မနာလိုဖြစ်သွားသည်။

ကျောက်ယန်၏သူငယ်ချင်းသည် ကုနင်းနှင့် ချူးဖေ့ဟန်တို့ကို အစောပိုင်းကတည်းက သတိပြုမိခဲ့သော်လည်း သူမ မနာလိုဖြစ်ခဲ့သည်။

ကျောက်ယန်သည် ရုပ်ဆိုးသူမဟုတ်သလို သူမသည်လည်း လှပသော်လည်း ကုနင်းနှင့် ချူးဖေ့ဟန်တို့နှင့် ယှဉ်ရုံမျှသာဖြစ်သည်။

"မဟုတ်ဘူး ငါဆိုလိုတာအဲ့လိုမဟုတ်ပါဘူး" ကျောက်ယန်က ကြောက်သွားသလို အပြစ်ကင်းတဲ့ပုံစံနဲ့ ချက်ချင်းရှင်းပြလိုက်သည်။

သူ့ပုံစံက သူမအနိုင်ကျင့်ခံနေရသလိုပင်။

သူမပြောလိုက်ရင် သူမဘက်မှာ ၀င်ပါပေးမည်ဟု မျှော်လင့်ရင်း မုခယ်ကိုပင် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

မုခယ်သည် သူ့ကောင်မလေး ယွီမီရှီအပြင် သူငယ်ချင်းကောင်းများဖြစ်သည့် ကုနင်းနှင့် ချူးဖေ့ဟန်တို့နှင့်သာ နီးစပ်သောကြောင့် သူမအား တစ်ချက်မျှကြည့်ရန် စိတ်မ၀င်စားပေ။ သူသည် အခြားမိန်းကလေးများနှင့် ခပ်ဝေးဝေးတွင် အမြဲယဉ်ကျေးစွာ နေတတ်ပြီး အခြားမိန်းကလေးများကို ပိုအာရုံစိုက်ခြင်းမရှိပေ။

ကျောက်ယန်သည် စိတ်မကောင်းဖြစ်နေသည်ကို သူကြားလိုက်ရသော်လည်း ချူးဖေ့ဟန်၏စကားများ မှားသည်ဟု သူမထင်ခဲ့ပေ။ တကယ်တော့ ကျောက်ယန်ရဲ့ စကားတွေကို သူ မကျေနပ်ပါ။ ချူးဖေ့ဟန်က သူမနှင့် ငြင်းခုံခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ သူမကို အနိုင်ကျင့်တာ မဟုတ်ပါ။

ကျောက်ယန်၏တုံ့ပြန်မှုကိုမြင်တော့ ယွီမီရှီ ဒေါသထွက်သွားသည်။ ကျောက်ယန်က သူ့ချစ်သူရဲ့ရှေ့မှာ ကိုယ်ချင်းစာတရားရအောင် ဘယ်လိုလုပ်ကြိုးစား‌ေနရတာလဲ?

ချူးဖေ့ဟန်သည် ကျောက်ယန်၏ အပြုအမူကို မျက်စောင်းထိုးလိုက်သည်။ သူမကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ထွက်သွားတော့မယ့် ပုံစံဖြင့် ကုနင်းကို ဆွဲလာလိုက်သည်။

ယွီမီရှီ နဲ့ မုခယ်က ဘာမှပြန်မပြောဘဲ သူတို့နောက်ကို ချက်ချင်းလိုက်သွားသည်။

ကျောက်ယန်သည် ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူမ၏ပါးစပ်ကိုပိတ်ပြီး သူတို့ထွက်သွားသည်ကို လှမ်းကြည့်နိုင်သော်လည်း သူမ၏မျက်နှာပေါ်တွင် သိသာထင်ရှားသော မုန်းတီးမှုနှင့် မနာလိုမှုများ ရှိနေသည်။

ယွီမီရှီ၏သူငယ်ချင်းက သူမကို လူရှေ့သူရှေ့တွင် အရှက်ရစေခဲ့ပြီး ယွီမီရှီက သူမကို အကာအကွယ်မပေးသည့်အတွက် သူမမျက်လုံးထဲတွင် လက်ခံနိုင်စရာမရှိပေ။

"ယန်ယန် မင်းအဆင်ပြေရဲ့လား" ကျောက်ယန် စိတ်အနှောက်အယှက်ဖြစ်‌နေတာကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူမ၏ သူငယ်ချင်းက စိုးရိမ်တကြီး မေးလာခဲ့သည်။

***