မယ်ရီဆူးဇာတ်လိုက်မ

သူ့ရှေ့မှ စိတ်ကူးယဉ် မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ ရွေးချယ်စရာနှစ်ခုကို ကြည့်၍ ရဲထျန်းမင်မှာ အနည်းငယ် စိတ်ရှုပ်ထွေးသွား၏။

ရွေးချယ်မှု တစ်က စွန့်စားရမည့် အရာဖြစ်သည်။ မှတ်ချက်တွင် ရတနာများ တွေ့နိုင်သည်ဟု ဆိုထားသော်လည်း အာမမခံထားပေ။ ထို့ကြောင့် သူ အသုံးမဝင်သော အမှိုက်များမှလွဲ၍ ဘာမှမတွေ့ဘဲလည်း နေနိုင်၏။

ရွေးချယ်မှု နှစ်မှာမူကား မိန်းမလုပ်စာထိုင်စားခြင်း လမ်းစဉ်ကို လျှောက်လှမ်းရန် ဖြစ်သည်။

မိန်းမလုပ်စာထိုင်စားခြင်းက သူ့ဘဝကို အမှန်တကယ် ပြောင်းလဲစေနိုင်ပြီး သူ့ကို ဘဝ၏ အထွတ်အထိပ်သို့ပင် တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိသွားစေနိုင်သည်…။

သို့သော်လည်း သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေသော ယွင်မုန်ကျူ၏ ဖခင်မှာ ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရန် လွယ်ကူသောသူ မဟုတ်ကြောင်း ထင်ရှားနေပြီး ဤမိန်းမလုပ်စာထိုင်စားခြင်းမှာ သူ အလွယ်တကူ စားသုံးနိုင်သည့်အရာ မဟုတ်ချေ။

ရဲထျန်းမင်၏ ဘေးတွင် ရပ်နေသော ယွင်မုန်ကျူက သူ အကြာကြီး စဉ်းစားနေသည်ကို မြင်သောအခါ တိုးညင်းသောအသံဖြင့် သတိပေးလိုက်သည်။

“စိတ်မပူပါနဲ့… ရှင့်အနေနဲ့ အာဖရိကကို မသွားရင်တောင် ကျွန်မ ရှင့်ကို အလုပ်ကောင်းကောင်းတစ်ခု ပေးနိုင်ပါတယ်…”

ယွင်မုန်ကျူ၏ အသက်ရှုသံမှာ သစ်ခွပန်းကဲ့သို့ မွှေးပျံ့နေပြီး ထိုအရာက ရဲထျန်းမင်၏ စိတ်ထဲမှ ချိန်ခွင်လျှာကို ရွေးချယ်မှု နှစ်ဘက်သို့ ချက်ချင်း ယိမ်းယိုင်သွားစေ၏။

အကယ်၍ သူသာ မိန်းမလုပ်စာထိုင်စားနိုင်ခဲ့လျှင် စားဝတ်နေရေးအတွက် စိုးရိမ်စရာမလိုတော့သည့်အပြင် မိဘမဲ့ဂေဟာ၏ ငွေကြေးပြဿနာများကိုလည်း လျင်မြန်စွာ ဖြေရှင်းနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ရဲထျန်းမင် မိန်းမလုပ်စာထိုင်စားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်စဉ်မှာပင် သူ့ကို စားမတတ် ဝါးမတတ် ကြည့်နေသော ယွင်ဝေ့၏ မျက်လုံးများကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။

ယွင်ဝေ့၏ အမူအရာကို မြင်သောအခါ ရဲထျန်းမင်မှာ သူ ယခု ဘာစဉ်းစားနေမည်ကို မြင်ယောင်ကြည့်နိုင်လိုက်၏။

‘ငါ့သမီးကို မြူဆွယ်ချင်နေတာလား… မင်း‌ေတာ့ သေတော့မယ် ကောင်လေး…’

ရဲထျန်းမင်က မသိစိတ်ဖြင့် တံတွေးမျိုချလိုက်ပြီးနောက် သူ့ဘေးမှ ယွင်မုန်ကျူကို ကြည့်လိုက်သည်။

ယွင်မုန်ကျူမှာ ဖြူစင်၍ နှစ်လိုဖွယ်ကောင်းသော ရုပ်ရည်၊ ပထမတန်းစား ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်နှင့် ပို၍ပင် ကောင်းမွန်သော စရိုက်လက္ခဏာကို ပိုင်ဆိုင်ထား၏။

ရဲထျန်းမင်မှာ မြို့တော်တက္ကသိုလ်တွင် လုံခြုံရေးအစောင့်အဖြစ် အချိန်တိုအတွင်းသာ လုပ်ကိုင်ခဲ့သော်လည်း ဇိမ်ခံကားများ မောင်းနှင်လာသော ချမ်းသာသည့် အမျိုးသားများစွာ ယွင်မုန်ကျူထံ ချစ်ရေးဆိုရန် ရောက်လာကြသည်ကို သူ မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသည်။

ရဲထျန်းမင်က ယွင်မုန်ကျူကို စိတ်ဝင်စားသလောဟု မေးပါက၊ မဟုတ်ဟု ဆိုလျှင် လိမ်ညာရာ ကျပေလိမ့်မည်။ နောက်ဆုံးတွင်တော့ သူက ယောက်ျားတစ်ယောက်ပင် မဟုတ်လား။

သို့သော် ရဲထျန်းမင်မှာ အသက် နှစ်ဆယ်ကျော်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သူက လှပသော မိန်းကလေးတစ်ဦးက သူ့ကို သဘောကျပုံရသည်ကို မြင်သောအခါ “ငါ သူ့ကို သဘောကျတယ်… ငါ သူ့ကို သဘောကျတယ်…” ဟု သူ့ခေါင်းထဲမှ အသံထွက်ပေါ်လာတတ်သော ဆယ်ကျော်သက်တစ်ယောက် မဟုတ်တော့ချေ။

ယခုမူ… ယွင်ဝေ့၏ ကာကွယ်လိုဟန်ရှိသော အမူအရာကို မြင်ရခြင်းက ရဲထျန်းမင်ကို ပြန်လည် တည်ငြိမ်သွားစေသည်။

ယွင်မုန်ကျူမှာ ယွင်မိသားစု၏ အကြီးဆုံး သခင်မလေးဖြစ်ပြီး သူမ၏ အဆင့်အတန်းမှာ သူ့အဆင့်အတန်းနှင့် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနား၏။ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပြောရလျှင် သူက သူမ၏ မိန်းမလုပ်စာကို စားရန်ပင် အရည်အချင်း မရှိပေ။

ဤသို့တွေးမိသောအခါ ရဲထျန်းမင်က ယွင်မုန်ကျူ၏ မျှော်လင့်နေဟန်ရှိသော မျက်လုံးများကို ဆက်မကြည့်တော့ဘဲ ယွင်ဝေ့ကို ကြည့်၍ ပြောလိုက်သည်။

“ဦးလေး… ကျွန်တော် အာဖရိကကို သွားပါ့မယ်…”

ရဲထျန်းမင်၏ အဖြေကို ကြားသောအခါ ယွင်ဝေ့မှာ နောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းချနိုင်သွား၏။

စောစောက ယွင်ဝေ့မှာ အကယ်၍သာ ရဲထျန်းမင် သဘောမတူခဲ့ပါက သူ့သမီး လက်လျှော့သွားစေရန် ဤကောင်လေး၏ ဂုဏ်သတင်းကို သူ မည်သို့ ဖျက်ဆီးရမည်ကို စဉ်းစားနေခဲ့သေးသည်။

အနည်းဆုံးတော့ ဤရဲထျန်းမင်ဆိုသော ကောင်လေးမှာ မိမိကိုယ်ကို သိတတ်သူဖြစ်ပြီး ဤကောင်လေးအပေါ် သူ၏ မူလဘက်လိုက်မှုမှာ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ လျော့ကျသွားခဲ့သည်။

အာဖရိကသို့ သတ္တုတွင်းမန်နေဂျာအဖြစ် သွားခြင်း၏ လစာနှင့် အကျိုးခံစားခွင့်များမှာ အမှန်တကယ်ပင် အလွန်ကောင်းမွန်၏။ ဤသည်မှာ ယွင်ဝေ့က ရဲထျန်းမင်ကို လိမ်ညာနေခြင်း မဟုတ်ပေ။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူက သူ့သမီး၏ အသက်ကယ်သမားဖြစ်ပြီး၊ သူ့ယခင်အလုပ်ထက် သိသိသာသာ ပိုကောင်းသော ဤအလုပ်ကလည်း ကျေးဇူးဆပ်သည့် နည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

…

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်…

ရဲထျန်းမင် သူ့ရွေးချယ်မှုကို ပြုလုပ်ပြီးနောက် စနစ်ကလည်း တုံ့ပြန်မှုတစ်ခု ပေးခဲ့သည်။

[ ဤစနစ်မှာ လက်ရှိတွင် ပထမအဆင့်၌သာ ရှိနေသေးသည်… သင် တစ်ခုခု လိုချင်ပါက စနစ်ထံမှ တိုက်ရိုက်ဆုလာဘ် ရရှိမည့်အစား သင်ကိုယ်တိုင် ရယူရန် လိုအပ်သည်… ]

တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုသော် ဤတစ်ကြိမ်တွင် စနစ်မှ ဖော်ပြထားသော ဆုလာဘ်များကို ရရှိရန် သူ အမှန်တကယ်ပင် အာဖရိကသို့ သွား၍ သတ္တုတွင်းမန်နေဂျာတစ်ဦး ဖြစ်လာရန် လိုအပ်ပေသည်။

ရဲထျန်းမင်က ပထမရွေးချယ်မှုကို ရွေးခဲ့ခြင်းမှာ သူက သူရဲဘောကြောင်သောကြောင့် မဟုတ်ဘဲ၊ သူ့အမြင်တွင် ယခု သူ့အတွက် အရေးအကြီးဆုံးအရာမှာ မိန်းကလေးလိုက်ခြင်း မဟုတ်ဘဲ စနစ်ကို အသုံးပြု၍ မိမိကိုယ်ကို တိုးတက်အောင် လုပ်ဆောင်ရန် ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။

ထို့အပြင် စနစ်မှာ ယခု ပထမအဆင့်တွင်သာ ရှိနေသေးပြီး နောက်ပိုင်း အဆင့်မြှင့်တင်သောအခါ သူ့ကို မည်မျှအထိ အကူအညီပေးနိုင်မည်ကို မသိနိုင်သေးချေ။

အကယ်၍ သူသာ ယွင်မုန်ကျူနှင့် အတူရှိရန် ယခု ရွေးချယ်ခဲ့ပါက သူသည် ယွင်မိသားစု၏ အကြီးအကဲဖြစ်သူ ယွင်ဝေ့နှင့် မလွဲမသွေ တိုက်ခိုက်ရပေလိမ့်မည်။

ယွင်ဝေ့၏ သူ့အပေါ် ဘက်လိုက်မှုမှာ သူ၏ရုပ်ရည်ကြောင့် ဖြစ်သည်ကို ရဲထျန်းမင် မသိရှိခဲ့ပေ။

သို့သော် သူ အမှန်တရားတစ်ခုကိုတော့ သိ၏… သမီးတစ်ယောက်သည် ဖခင်တစ်ယောက်၏ ချည်ထည်အနွေးထည်လေး ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ချည်ထည်အနွေးထည်လေးကို လုယူသွားလိုပါက ထိုဖခင်သည် ထိုလူအတွက် လွယ်ကူအောင် ဘယ်သောအခါမှ ပြုလုပ်ပေးမည် မဟုတ်ချေ။

သို့ဖြစ်ရာ… ယခု အကောင်းဆုံးရွေးချယ်မှုမှာ အာဖရိကသို့ သွား၍ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်အောင် လုပ်ဆောင်ပြီးနောက် သူ အစွမ်းထက်လာသောအခါ ယွင်ဝေ့၏ ချည်ထည်အနွေးထည်လေးကို ပြန်လာခူးဆွတ်ရန်ပင် ဖြစ်သည်။

…

ရဲထျန်းမင်၏ အဖြေကြောင့် ယွင်မုန်ကျူမှာ အနည်းငယ် မှင်တက်သွား၏။

သူမက ရဲထျန်းမင် ဘာတွေးနေသည်ကို သဘာဝအတိုင်း မသိရှိခဲ့ပေ။ သူမက ရဲထျန်းမင်ကို အနည်းငယ် စိတ်ပျက်ပြီး နားမလည်နိုင်သော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေခဲ့သည်။

ယွင်မုန်ကျူက ရဲထျန်းမင်မှာ သူမ၏ အတွေးများကို ဖတ်နိုင်သည်ဟု ယုံကြည်ထား၏။ သို့ဖြစ်လျှင် အဘယ်ကြောင့်နည်း… အဘယ်ကြောင့် သူက သူမအဖေ၏ တောင်းဆိုချက်ကို သဘောတူလိုက်ရသနည်း…

…

“ကောင်းပြီ… မင်း လက်ခံပြီးပြီဆိုတော့ ဒီနေ့ မင်းပြန်ပြီး ကောင်းကောင်း အနားယူနိုင်ပြီ… မနက်ဖြန် မင်းကို အာဖရိကကို ခေါ်သွားဖို့ ငါ လူလွှတ်လိုက်မယ်…”

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ယွင်ဝေ့က သူ့အိတ်ကပ်ထဲမှ ဘဏ်ကတ်တစ်ကတ်ကို ထုတ်၍ ရဲထျန်းမင်ထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်ပြီး ဆက်ပြောလိုက်၏။

“ဒီကတ်ထဲမှာ နှစ်သန်းပါတယ်… မင်းအခြေအနေကို ငါသိတယ်… ပြီးတော့ မင်း ပိုက်ဆံအများကြီး လိုအပ်နေတာကိုလည်း ငါသိတယ်… မင်း ဒါကို ကိုယ့်အတွက် အခြေချစရိတ်လို့ သဘောထားလိုက်နိုင်တယ်…”

ရဲထျန်းမင်ကို စုံစမ်းစစ်ဆေးခဲ့သော ယွင်ဝေ့မှာ ရဲထျန်းမင်က သူ့ပိုက်ဆံများကို သူ့အား မွေးမြူခဲ့သော မိဘမဲ့ဂေဟာသို့ လှူဒါန်းနေခဲ့ကြောင်းနှင့် မိဘမဲ့ဂေဟာ၏ လက်ရှိ ငွေကြေးအကျပ်အတည်းကို ဖြေရှင်းရန် နည်းလမ်းများ စဉ်းစားနေကြောင်းကို သဘာဝအတိုင်း သိရှိထား၏။

ရဲထျန်းမင်က ဘဏ်ကတ်ကို မဆိုင်းမတွပင် ယူလိုက်သည်။

သူ ဤငွေကို အမှန်တကယ် လိုအပ်နေသောကြောင့် မျက်နှာပူ၍ သို့မဟုတ် အခြားအကြောင်းများကြောင့် မငြင်းဆန်ခဲ့ပေ။

အခက်အခဲကို တွေ့ကြုံဖူးသူများသာ မျက်နှာဆိုသည်မှာ တစ်ခါတစ်ရံ ကမ္ဘာပေါ်တွင် အသုံးမဝင်ဆုံးအရာ ဖြစ်သည်ကို သိကြ၏။ စားဝတ်နေရေးအတွက် စိုးရိမ်စရာမရှိသည့်အခါမှသာ မျက်နှာဆိုသည့် သဘောတရားမှာ စဉ်းစားစရာတစ်ခု ဖြစ်လာသည်။

ရဲထျန်းမင် ဘဏ်ကတ်ကို သိမ်းဆည်းလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ ယွင်ဝေ့က တစ်စုံတစ်ယောက်ကို သူ့အား ယွင်မိသားစု၏ အိမ်တော်မှ ပို့ဆောင်ပေးရန် ခိုင်းလိုက်၏။

ရဲထျန်းမင် ထွက်ခွာသွားသောအခါ ယွင်မုန်ကျူမှာ သူ့နောက်သို့ မလိုက်သွားဘဲ သူမအဖေကို မကျေမနပ်ဖြစ်သော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေခဲ့သည်။

“အဟမ်း…”

သူ့သမီး၏ မျက်လုံးထဲမှ အကြည့်ကို မြင်သောအခါ ယွင်ဝေ့မှာ မလုံမလဲဖြင့် အနည်းငယ် ချောင်းဆိုးလိုက်မိသည်။

“မုန်ကျူ… မင်းရဲ့ အသက်ကယ်သမားကို ငါဆက်ဆံတာ ဘယ်လိုထင်လဲ… စကားပုံတစ်ခုရှိတယ်လေ… လူတစ်ယောက်ကို ငါးတစ်ကောင်ပေးတာထက် ငါးမျှားနည်း သင်ပေးတာက ပိုကောင်းတယ်…”

ယွင်ဝေ့ စကားမဆုံးခင်မှာပင် ယွင်မုန်ကျူက တိုက်ရိုက် ဖြတ်ပြောလိုက်ပြီး ဆိုလိုက်၏။

“ဖေဖေ… သမီး ဘာဆိုလိုလဲဆိုတာ ဖေဖေ သိသင့်တယ်… ဖေဖေက သမီးရဲ့ ခံစားချက်တွေကို ဝင်မစွက်ဖက်ဘူးလို့ အစကတည်းက ပြောခဲ့တယ်… ဒါပေမဲ့ အခုတော့… ဖေဖေက…”

ဤသို့ပြောပြီးနောက် ယွင်မုန်ကျူ၏ မျက်လုံးများမှာ နီရဲလာသည်။

ယွင်မုန်ကျူမှာ ယခုနှစ်တွင် အသက် နှစ်ဆယ့်ငါးနှစ်ရှိပြီဖြစ်ပြီး သူမ တစ်ခါမှ အချစ်ရေး မရှိခဲ့ဖူးချေ။ သူမ တစ်ခါမှ အချစ်ရေးမရှိခဲ့ခြင်း၏ အဓိကအကြောင်းရင်းမှာ မယ်ရီဆူးပုံစံအချစ်ကို တောင့်တနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

စစ်မှန်သောအချစ်ကို ရှာဖွေခြင်းဆိုသည့် စိတ်ကူးမှာ ရိုးစင်းလှသည်ကို သူမ သိသော်လည်း… ဤရိုးစင်းသော စိတ်ကူးကို ဆက်လက်လိုက်စားရန် သူမကို စိတ်ပိုင်းဖြတ်စေခဲ့သော တစ်စုံတစ်ယောက်ကို သူမ ရှာတွေ့ခဲ့သည်။

ထိုသူမှာ သူမကို ကယ်တင်ရန် တိုက်ခိုက်ရင်း ဓားဒဏ်ရာငါးချက်ဖြင့် သေလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သော ရဲထျန်းမင်ပင် ဖြစ်သည်။

ထို့နောက်တွင်… သူက အချစ်၏စွမ်းအားကြောင့် အံ့ဩဖွယ်ရာ အသက်ရှင်လွတ်မြောက်ခဲ့၏။

ဤသည်မှာ မယ်ရီဆူးဝတ္ထုများထဲတွင်သာ တွေ့နိုင်သည့် ဇာတ်လမ်းဇာတ်ကွက်တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

ယွင်မုန်ကျူ၏ ဇာတ်ကွက်မှာ သူမ၏စိတ်ထဲမှ မင်းသားလေး ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး ထိုသူမှာ ရဲထျန်းမင်ဖြစ်ကြောင်း ပြောပြနေခဲ့သည်။

သူမ မမျှော်လင့်ထားခဲ့သည်မှာ… သူမ၏မင်းသားလေး ပေါ်လာခါစမှာပင် သူမအဖေက သူ့ကို အာဖရိကသို့ လွှတ်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဤအရာက သူမ၏ စိတ်ကူးယဉ်အိပ်မက်ကို လုံးလုံးလျားလျား ကြေမွသွားစေခဲ့သည်။