← Chapters

ခရမ်းချဉ်သီးမိဘမဲ့ဂေဟာ

Vol. 21 Ch. 285

ခရမ်းချဉ်သီးမိဘမဲ့ဂေဟာ

Vol. 21 Ch. 285

နောက်ဆုံးတွင် ကျောင်းအုပ်ကြီးက ရဲထျန်းမင်ပေးသော ဘဏ်ကတ်ကို လက်ခံလိုက်သည်။

သို့သော်လည်း သူက ထိုပိုက်ဆံကို ချက်ချင်းသုံးရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိဘဲ လှူဒါန်းခဲ့သည့် သူဌေးနှင့် ဦးစွာတွေ့ဆုံရန် စီစဉ်လိုက်၏။

အမှန်မှာ ကျောင်းအုပ်ကြီးက သူဌေးများကို အမှန်တကယ် မယုံကြည်ပေ။

သူက သူဌေးများကို မမြင်ဖူးသည် မဟုတ်ချေ။ သူတို့ လှူဒါန်းလျှင်ပင် ထောင်ဂဏန်း သို့မဟုတ် သောင်းဂဏန်းသာ လှူဒါန်းကြသည်။

မိဘမဲ့ဂေဟာတစ်ခုကို သန်းနှစ်သန်း လှူဒါန်းသည့် လူမျိုးကို သူ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးချေ။

သူ သိသည်မှာ… ချမ်းသာသောသူ အများအပြား၏ လှူဒါန်းရခြင်း ရည်ရွယ်ချက်မှာ သူတို့၏ နာမည်ကောင်းကို မြှင့်တင်ရန် ဖြစ်သည်။

မထင်မရှား မိဘမဲ့ဂေဟာတစ်ခုကို လှူဒါန်းခြင်းမှာ ထိုရည်ရွယ်ချက်အတွက် အမှန်ပင် အသုံးမဝင်ချေ။

အချို့သော ပရဟိတလုပ်ငန်းများကို လှူဒါန်းခြင်းက ပို၍ ကောင်းမည်ဖြစ်သည်။

ထိုသို့ဆိုလျှင် သူတို့က လက်မှတ် သို့မဟုတ် အခြားအရာတစ်ခုခု ရရှိနိုင်ပေသည်။

မီဒီယာများက သတင်းအဖြစ် ဖော်ပြပေးလိုက်လျှင် လှူဒါန်းခဲ့သော ငွေများကို ထိုစျေးကွက်ရှာဖွေရေးမှတစ်ဆင့် ပြန်လည်ရရှိနိုင်၏။

ထို့ကြောင့် ကျောင်းအုပ်ကြီးက ချမ်းသာသော သူတစ်ယောက်က ဤငွေကို လှူဒါန်းခဲ့သည်ဟု မယုံကြည်ပေ။

သို့ဖြစ်၍ သူက ထိုငွေကို မသုံးမီ ဤအချက်ကို အတည်ပြုရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

…

"ခင်ဗျားက အဲဒီသူဌေးကို တွေ့ချင်တယ်ဆိုရင်တော့… ကျွန်တော် မနက်ဖြန် ခင်ဗျားကို ခေါ်သွားတွေ့ပေးပါ့မယ်…"

ရဲထျန်းမင် ရည်ညွှန်းနေသော သူဌေးမှာ ယွင်ဝေ့ပင် ဖြစ်သည်။

ကျောင်းအုပ်ကြီးနှင့် ကလေးများနှင့် စကားပြောပြီးနောက် မနက်ဖြန်တွင် အလုပ်အတွက် နိုင်ငံခြားသို့ သွားရမည့်အကြောင်း ပြောပြပြီးနောက် ရဲထျန်းမင်မှာ ခရမ်းချဉ်သီးမိဘမဲ့ဂေဟာမှ ထွက်ခွာသွားသည်။

ခရမ်းချဉ်သီးမိဘမဲ့ဂေဟာမှ ထွက်ခွာပြီးနောက် ရဲထျန်းမင်မှာ သူ၏ ငှားရမ်းထားသော အိမ်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

ငွေကြေးအခြေအနေကြောင့် ရဲထျန်းမင်မှာ မြေအောက်ခန်းငယ်တစ်ခုကိုသာ ငှားရမ်းခဲ့၏။

သို့သော်လည်း ငှားရမ်းခမှာ မသက်သာလှပေ။

သူ အခန်းသို့ ပြန်ရောက်သည်နှင့် တံခါးခေါက်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ရဲထျန်းမင်… မင်း အကြွေးတင်နေတဲ့ အိမ်လခကို ပေးဖို့ အချိန်တန်ပြီ မဟုတ်ဘူးလား…"

အခန်းထဲသို့ ဝင်လာသူမှာ အနည်းငယ် ဝဖြိုးသော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ရှိသည့် အန်တီကြီးတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ ရဲထျန်းမင်ကို မြင်ပြီးနောက် သူမက ချက်ချင်းပင် အိမ်လခ တောင်းတော့သည်။

ရဲထျန်းမင် ပြန်ဖြေတော့မည်အပြုတွင် သူ၏စနစ်က နောက်တစ်ကြိမ် ပေါ်ထွက်လာသည်။

[ တင်!… ဘဝရွေးချယ်မှုများစတင်ပါပြီ…။

ရွေးချယ်မှု ၁: အိမ်လခပေးရန် ငြင်းဆိုပြီး ဆုလာဘ် “ခုခံမှု +၁၀” ကို ရယူပါ…။

မှတ်ချက်: သင်သည် ဆုလာဘ်ခုခံမှုကို တိုက်ရိုက်ရရှိမည်မဟုတ်သောကြောင့် သေချာစွာရွေးချယ်ပါ…။

ရွေးချယ်မှု ၂: အိမ်လခကို ချက်ချင်းပေးချေပြီး ဆုလာဘ် “အန်တီဝတုတ်၏ နှစ်သက်မှု +၂၂” ကို ရယူပါ…။

မှတ်ချက်: အန်တီဝတုတ်မှာ ချမ်းသာသော အမျိုးသမီးတစ်ယောက် မဟုတ်သော်လည်း သူမက အိမ်ရှင်မ ဖြစ်သည်။ ထမင်းမှာ အနည်းငယ် ပုပ်သိုးနေသော်လည်း စားရန် လုံလောက်အောင် ပျော့ပျောင်းပါသည်… ]

ဒုတိယရွေးချယ်မှုကို မြင်သောအခါ ရဲထျန်းမင်မှာ တစ်ကိုယ်လုံး ကြက်သီးမွေးညင်း ထသွားသည်။

သူက မိန်းမလုပ်စာထိုင်စားခြင်းကို မငြင်းပယ်သော်လည်း… ဤကဲ့သို့ ပုပ်သိုးနေသော အစာကို စားသုံးခြင်းကိုတော့ မေ့လိုက်တော့မည်။

‘ငါ ရွေးချယ်မှု ၁ ကို ရွေးမယ်…’

ရဲထျန်းမင်က စနစ်စခရင်ကို ကြည့်၍ စိတ်ထဲမှ အော်ဟစ်လိုက်၏။

သူက တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ အိမ်လခပေးရန် ငြင်းဆိုခြင်းကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။

ရဲထျန်းမင်မှာ အိမ်လခမပေးနိုင်သောသူ မဟုတ်သည်မှာ သဘာဝကျသည်။

သူ ပထမရွေးချယ်မှုကို ရွေးချယ်ရခြင်းအကြောင်းမှာ ဒုတိယရွေးချယ်မှုက အလွန်အမင်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသောကြောင့် ဖြစ်၏။

ခုခံမှု +၁၀ ရရှိပြီးနောက် အိမ်လခကို ပေးချေလိုက်ရုံသာဟု သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

"အန်တီ… ကျွန်တော် ချက်ချင်း ပြောင်းတော့မှာပါ… အိမ်လခနဲ့ တခြားကိစ္စတွေ မေ့လိုက်ပါတော့… ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို အကြွေးတစ်ခု တင်သွားတယ်လို့ သဘောထားလိုက်ပါ… ကျွန်တော် အောင်မြင်လာတဲ့အခါကျရင်…"

ရဲထျန်းမင် စကားမဆုံးမီမှာပင် အန်တီဝတုတ်မှာ ချက်ချင်း ဒေါသထွက်သွားသည်။

"မင်း တစ်ခုခု ယုတ်မာတဲ့အကြံ ကြံတော့မယ်ဆိုတာ ငါ သိပြီးသား…"

စကားပြောနေစဉ်မှာပင် ထိုအမျိုးသမီးဝတုတ်က လက်ခုပ်တီးလိုက်ရာ တက်တူးထိုးထားသော လူအချို့က မြေအောက်ခန်းထဲသို့ ဝင်လာကြသည်။

ထိုလူကြီးများမှာ တုတ်ကဲ့သို့သော လက်နက်များကို ကိုင်ဆောင်ထားကြပြီး အတွင်းသို့ ဝင်လာပြီးနောက် ရဲထျန်းမင်ကို ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြ၏။

"ရဲထျန်းမင်… မင်း အိမ်လခမပေးရင်လည်း ရတယ်… ငါ့တူတွေကို မင်းကို ဝိုင်းရိုက်ခိုင်းလိုက်ရုံပဲ…"

အန်တီဝတုတ်၏ စကားများကို ကြားသောအခါ ရဲထျန်းမင်မှာ ရွေးချယ်မှု ၁ အောက်မှ မှတ်ချက်၏ အဓိပ္ပာယ်ကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားသည်။

သူက အရည်အချင်းဆုကြေးကို တိုက်ရိုက်ရရှိမည် မဟုတ်သည့် အဓိပ္ပာယ်မှာ သူ တစ်ခုကို ရွေးချယ်လိုက်လျှင် အရိုက်ခံရမည် ဖြစ်သည်။ အရိုက်ခံရပြီးနောက် သူ၏ခုခံမှု အရည်အသွေးမှာ +၁၀ တိုးလာမည် ဖြစ်သည်။

အန်တီဝတုတ်က သူမ၏ အကောင်းဆုံးကတ်ကို ထုတ်သုံးလိုက်သည်။ သူမက မူလက ရဲထျန်းမင်မှာ ငွေကို လိမ်လိမ်မာမာ ပေးလိမ့်မည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း ရဲထျန်းမင်၏ နောက်ဆက်တွဲစကားများက သူမကို မှင်တက်သွားစေလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

"လာကြလေ… ငါ့ညီလေးနဲ့ ငါ့မျက်နှာကို မရိုက်သရွေ့ မင်းတို့ တခြားဘယ်နေရာကိုမဆို ကြိုက်သလို လုပ်လို့ရတယ်…"

စကားဆုံးသည်နှင့် ရဲထျန်းမင်က လက်တစ်ဖက်ဖြင့် သူ၏မျက်နှာကို အုပ်၍ နောက်တစ်ဖက်ဖြင့် သူ၏ ပေါင်ကြားကို အုပ်ကာ လူတိုင်းကို မည်သည့်နေရာကို ရိုက်ရမည်ကို ရွေးချယ်စေဘိသကဲ့သို့ ပြုမူလိုက်၏။

အန်တီဝတုတ်မှာ "…"

စကားမပြောနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်သွားပြီးနောက် အန်တီဝတုတ်က သူမ၏လက်ကို ဝှေ့ယမ်း၍ "ရိုက်ကြစမ်း…" ဟု အော်လိုက်သည်။

ထို့နောက် မြေအောက်ခန်းထဲ၌ တုတ်များနှင့် အသားများ ထိခတ်သံများ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

…

အခြားတစ်ဖက်တွင်…

သူမ၏ ခြေရာခံစနစ်မှတစ်ဆင့် ရဲလန်ယွဲ့က ရဲထျန်းမင်မှာ ခရမ်းချဉ်သီးမိဘမဲ့ဂေဟာမှ ထွက်ခွာသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သိရှိပြီး ရဲထျန်းမင်၏ နေအိမ်သို့ ကားမောင်းလာခဲ့သည်။

ရဲလန်ယွဲ့နှင့် ရဲရှင်းဟွေ့တို့ မြေအောက်ခန်းတံခါးသို့ ရောက်သောအခါ ရဲထျန်းမင်မှာ ထိုနေရာတွင် မတ်တပ်ရပ်နေပြီး သူ၏ပတ်လည်တွင် တုတ်များ ကိုင်ဆောင်ထားသော လူသန်မာ တစ်ဒါဇင်ခန့်က အမောဖောက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့က ဂန္တဝင်ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်ကို ချက်ချင်း တွေးမြင်ယောင်လိုက်သည်။

ဥပမာအားဖြင့် ရဲထျန်းမင်က သူဌေးတစ်ဦးကို ရန်စခဲ့ခြင်း သို့မဟုတ် ယွင်မုန်ကျူနှင့် သူ၏ဆက်ဆံရေးမှာ ပေါ်သွားသဖြင့် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို ဒုက္ခပေးရန် ကြိုးစားခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ အခြားလှပသော အမျိုးသမီးငယ်တစ်ဦးက ရဲထျန်းမင်ကို နှစ်ခါမျှ ကြည့်လိုက်သဖြင့် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို ဒုက္ခပေးရန် ကြိုးစားခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

ဇာတ်လိုက်တစ်ယောက်၌ ထိုသို့သော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်မျိုး ရှိသည်ကို သူ သံသယမဝင်ချေ။

အမျိုးသမီးတစ်ဦးက သူ့ကို နှစ်ခါကြည့်လိုက်ရုံနှင့် အနီးအနား၌ တစ်စုံတစ်ယောက် မနာလိုဖြစ်ကာ ထိုအပြစ်ကို ဇာတ်လိုက်အပေါ် ပုံချလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

မည်သည့်ဇာတ်လမ်းပင် ဖြစ်စေ၊ သူ၏ဆွေမျိုးများ အနိုင်ကျင့်ခံရလျှင် ရဲရှင်းဟွေ့မှာ သေချာပေါက် ဝင်ပါမည် ဖြစ်သည်။

"ဟား ဟား… ကောင်လေး… မင်း တော်တော် သန်မာတာပဲ… ဒါပေမဲ့ ငါ မင်းကို အိမ်လခတော့ ပေးခိုင်းရမှာပဲ…"

ထိုလူ စကားမဆုံးမီမှာပင် ရဲရှင်းဟွေ့က ရှေ့သို့တက်၍ သူ့ကို ကန်ထုတ်လိုက်၏။

ပထမတစ်ယောက်ကို ကန်ထုတ်လိုက်ပြီးနောက် အခြားသူများလည်း မလွတ်မြောက်ဘဲ ရဲရှင်းဟွေ့၏ တိုက်ခိုက်မှုများကြောင့် အားလုံး လဲကျသွားကြသည်။

သဘာဝကျစွာပင်… ရဲရှင်းဟွေ့က အားအများကြီး မသုံးခဲ့ပေ။ သူ အားအလွန်အကျွံသုံးလိုက်လျှင် ဤလူများ သေဆုံးသွားနိုင်သည်။

"ရဲ… ရဲထျန်းမင်… မင်း… မင်း တော်တော် တော်တာပဲ… အကြွေးတင်နေတဲ့ အိမ်လခကို မပေးတဲ့အပြင် မင်းရဲ့အဖော်တွေကိုခေါ်ပြီး ငါ့တူတွေကိုတောင် ရိုက်ခိုင်းသေးတယ်…"

ဤသို့ပြောပြီးနောက် အိမ်ရှင်မဝတုတ်မှာ မြေကြီးပေါ်တွင် ထိုင်ချကာ ငိုကြွေးတော့သည်။

ရဲထျန်းမင်မှာလည်း အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးသွားသည်။ သူကလည်း ရဲရှင်းဟွေ့မှာ မည်သူဖြစ်သည်ကို သိချင်နေသည်။ ထို့ပြင် ဤလူများက ဤလူငယ်ကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေခဲ့သလားဟုလည်း မေးချင်နေသည်။

အိမ်ရှင်မဝတုတ်၏ စကားများကို ကြားသောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့မှာ မှင်တက်သွားပြီးနောက် ရဲထျန်းမင်ကို ကြည့်၍ "မင်းက သူများအိမ်လခ အကြွေးတင်နေတာလား…" ဟု ဆို၏။

ရဲထျန်းမင်က ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "ဟုတ်တယ်… ဒါပေမဲ့ သူတို့က ကျွန်တော့်ကို ရိုက်ပြီးရင် အိမ်လခ လျှော်ပေးမယ်လို့ ပြောတယ်…" ဟု ရှင်းပြလိုက်သည်။

ရဲရှင်းဟွေ့မှာ "…"

"စကားမစပ်… မင်း သူတို့နဲ့ ရန်ငြိုးရန်စ ရှိလို့လား…" ဟု ရဲထျန်းမင်က မြေကြီးပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသော လူသန်မာအချို့ကို ညွှန်ပြ၍ မေးလိုက်သည်။

"အဟမ်း…" ရဲရှင်းဟွေ့က ရှက်ရွံ့စွာ နှစ်ကြိမ် ချောင်းဆိုးလိုက်ပြီး "မင်း အရိုက်ခံနေရတာကို ငါ မြင်လိုက်လို့ မတရားတာမြင်ရင် မနေနိုင်လို့ ဝင်ပါလိုက်တာ မဟုတ်ဘူးလား…" ဟု ဆို၏။

ထိုအချိန်တွင် ရဲလန်ယွဲ့က ရှေ့သို့တက်လာပြီး "ရဲထျန်းမင်… ငါတို့ မင်းကို လာရှာတာ…" ဟု ဆိုသည်။

ချက်ချင်းပင် ရဲလန်ယွဲ့က အန်တီဝတုတ်ကို ထပ်ကြည့်၍ "တစ်သိန်းနဲ့ အားလုံးကို မေ့လိုက်ကြရအောင်…" ဟု ခပ်ပေါ့ပေါ့ ပြောလိုက်၏။

"ဘာတစ်သိန်းလဲ…"

အန်တီဝတုတ်မှာ အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးသွားသည်။

သူမ တစ်ခုခု မှားနေသည်ဟု တွေးနေစဉ်မှာပင် သူမ၏ဖုန်းမှ စာတိုရောက်ကြောင်း အချက်ပေးသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူမက အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးစွာဖြင့် သူမ၏ဖုန်းကို ထုတ်ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ဘဏ်အကောင့်သို့ တစ်သိန်း ဝင်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူမ၏ အကောင့်သို့ ငွေဝင်လာသည်နှင့် အန်တီဝတုတ်၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် ညှိုးငယ်နေရာမှ လင်းလက်လာပြီး ပြုံး၍ "ကောင်းပြီ… ဒါဆို မေ့လိုက်ကြရအောင်… မင်းတို့ သွားလို့ရပြီ…" ဟု ဆို၏။

…

ကိစ္စကို ဖြေရှင်းပြီးနောက် ရဲလန်ယွဲ့နှင့် ရဲရှင်းဟွေ့တို့က ရဲထျန်းမင်နှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားကြသည်။

All Chapters