ငါ့ဘေးမှာလာထိုင်

အာဖရိက။

အမိုးမပါသော လမ်းကြမ်းမောင်းကားတစ်စီးသည် လမ်းမပေါ်တွင် အရှိန်ပြင်းစွာ မောင်းနှင်နေ၏။

လမ်း၏ တစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင်မူ အာဖရိကဒေသရင်း တိရစ္ဆာန်များစွာ ရှိနေကြပြီး လမ်းမပေါ်၌ အရှိန်ပြင်းစွာ မောင်းနှင်နေသော ကားများကို ပျင်းရိစွာ ကြည့်ရှုနေကြသည်။

.......

"ဆရာ… ယွင်မိသားစုရဲ့ သတ္တုတွင်းကိုရောက်ဖို့ ဘယ်လောက်ကြာဦးမှာလဲ…"

လမ်းကြမ်းမောင်းကား၏ ရှေ့ခန်းတွင် ရဲထျန်းမင်က ယာဉ်မောင်းခန်းမှ ယာဉ်မောင်းကို မေးလိုက်၏။

ယာဉ်မောင်း၏အမည်မှာ ယွင်ပိုင်ချီဖြစ်ပြီး သူ့ကို ယွင်ဝေ့က ရဲထျန်းမင်အား ကူညီရန် စေလွှတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ရဲထျန်းမင်မှာ အာဖရိကသို့ ယခုမှ ရောက်ဖူးသူဖြစ်ရာ အရာများစွာကို နားလည်ခြင်းမရှိပေ။

ရဲထျန်းမင်၏ မေးခွန်းကိုကြားသောအခါ ယွင်ပိုင်ချီက ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ “သခင်လေးရဲ… နောက်ထပ် နှစ်နာရီလောက်ဆို ရောက်ပြီလို့ ခန့်မှန်းရတယ်…”

“ဪ…” ဟု ရဲထျန်းမင်က တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး သူ၏နဖူးမှ ချွေးများကို သုတ်၍ အားမရှိစွာ ပြောလိုက်သည်။ “အာဖရိကက အရမ်းပူတာပဲ… ခင်ဗျားတို့ကားမှာ အမိုးတပ်ပြီး အဲယားကွန်းတို့ ဘာတို့ မတပ်ထားဘူးလား…”

“ဟားဟား…” ယွင်ပိုင်ချီက ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။

“ကျွန်တော်ကတော့ ကျင့်သားရနေပြီ… ဒီမှာ အဲယားကွန်းမရှိဘူး… သခင်လေးရဲက ဒီမှာအလုပ်လုပ်ချင်မှတော့ အမြန်ဆုံး ကျင့်သားရအောင် ကြိုးစားသင့်တယ်…”

ဤစကားကိုကြားသောအခါ ရဲထျန်းမင်မှာ ရုတ်တရက် အနည်းငယ် မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့သွားပြီး သူ၏နောက်တွင် ထိုင်နေသော ရဲရှင်းဟွေ့ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

သူ တစ်စုံတစ်ခုကို သတိပြုမိသွားပြီး မေးလိုက်၏။

“ဟေ့… မင်းက ဘာလို့မပူတာလဲ…”

ရဲရှင်းဟွေ့က ပခုံးတွန့်၍ ပြောလိုက်သည်။

“မင်း ငါ့ဘေးမှာ လာထိုင်ရင် မပူတော့ဘူး…”

လေယာဉ်ပေါ်မှ ဆင်းပြီးနောက် ယွင်ပိုင်ချီက သူတို့နှစ်ဦးကို လာကြိုခဲ့သည်။ ရဲရှင်းဟွေ့က သူ၏အစ်ကိုကြီးအား သူ့ဘေးတွင် ထိုင်ရန် ပြောခဲ့၏။ သူတို့၏ ဆက်ဆံရေးကို တိုးမြှင့်ရန်အတွက် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ရဲရှင်းဟွေ့က သူတို့ အတူတူထိုင်ရန် ပြောသည်ကိုကြားသောအခါ ရဲထျန်းမင်မှာ တစ်စုံတစ်ခု မကင်းမကင်းဖြစ်နေသည်ဟု ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရသဖြင့် သူ ရှေ့ခန်းသို့ ပြတ်သားစွာ သွားထိုင်လိုက်သည်။

သို့သော်လည်း ရဲရှင်းဟွေ့မှာ ရဲထျန်းမင်အား သူ့ဘေးတွင် လာထိုင်ရန် ပြောခြင်းမှာ ရည်ရွယ်ချက်ကောင်းဖြင့်သာ ဖြစ်၏။

လေယာဉ်ပေါ်မှ ဆင်းပြီးနောက် ရဲရှင်းဟွေ့က ဤနေရာမှ ရာသီဥတုမှာ အလွန်ပူပြင်းမည်ကို သိရှိလိုက်သဖြင့် သူ၏ သက်သွင်းခြင်းစွမ်းအင်ကို တိုက်ရိုက်အသုံးပြုကာ သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ပြောင်းလဲပစ်လိုက်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ရဲရှင်းဟွေ့မှာ လူပုံစံဖြင့် မိမိဘာသာ ရွေ့လျားနိုင်သော အဲယားကွန်းတစ်လုံးနှင့် ညီမျှနေ၏။

ရဲရှင်းဟွေ့ကိုယ်တိုင်ကဲ့သို့ အေးမြခြင်းကို ခံစားရမည် မဟုတ်သော်လည်း သူ့ဘေးတွင် ထိုင်သော မည်သူမဆို အလွန်ပင် အေးမြသည်ကို တွေ့ရှိရပေလိမ့်မည်။

.......

“အစ်ကိုကြီး… စိတ်မပူနဲ့… ကျွန်တော် အစ်ကို့ကို အပူလောင်ပြီး မသေစေရပါဘူး…” ရဲရှင်းဟွေ့က လေသံပြောင်းကာ ဆွဲဆောင်သောလေသံဖြင့် ဆက်ပြောလိုက်သည်။ “လာပါ… ညီလေးရဲ့ဘေးမှာ လာထိုင်… ကျွန်တော် အစ်ကို့ကို သက်သောင့်သက်သာဖြစ်အောင် သေချာပေါက် လုပ်ပေးမှာပါ…”

ရဲထျန်းမင်မှာ စကားမပြောနိုင်တော့ပေ။

‘သေစမ်း… မင်းက ငတုံးတစ်ယောက်လို့ ငါ အမြဲထင်ခဲ့တာ… ဒါပေမဲ့ မင်းက မိန်းမလျာဖြစ်လိမ့်မယ်လို့တော့ မထင်ခဲ့မိဘူး…’

ရဲထျန်းမင်မှာ သူ ရဲရှင်းဟွေ့နှင့် ဘယ်တော့မှ အနီးကပ် မဆက်ဆံတော့ဟု သူ့ကိုယ်သူ ကျိန်ဆိုလိုက်သည်။

ရဲထျန်းမင် တိတ်တဆိတ် ကျိန်ဆိုပြီးသည်နှင့် စနစ် ၏ အချက်ပေးသံ ထပ်မံထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။

[ တင်… ဘဝရွေးချယ်မှုများစတင်ပါပြီ…

ရွေးချယ်မှု ၁ - ကျိန်ဆိုချက်ကို ဖောက်ဖျက် (တကယ်ကောင်းတယ်) ပြီး ဆုလာဘ် “ယခုမှစ၍ အာဖရိကတွင် သက်သောင့်သက်သာရှိသော နေထိုင်မှုပတ်ဝန်းကျင်” ကို ရယူပါ။

မှတ်ချက် - သင်သည် သင်၏ကျိန်ဆိုချက်ကို ဖောက်ဖျက်ပြီး သင်၏ယုံကြည်ချက်များကို စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီဖြစ်သောကြောင့် ဆက်လက်လုပ်ဆောင်သွားပါ။ သင်ကိုယ်တိုင်ကို ပြန်လည်တွေ့ရှိလျှင်ပင် ၎င်းသည် သင်၏စစ်မှန်သောကိုယ်ခန္ဓာမဟုတ်တော့ပေ။

ရွေးချယ်မှု ၂ - ခိုင်မာစွာရပ်တည်ပြီး ဆုလာဘ် “သင်၏အသားအရေကို အမြဲတမ်း နူးညံ့၊ ဖြူဖွေး၊ ချောမွေ့အောင် ထိန်းသိမ်းပါ” ကို ရယူပါ။

မှတ်ချက် - ကလေးငယ်တစ်ဦးကဲ့သို့ ချောမွေ့ဖြူဖွေးသောအသားအရေရှိခြင်းက အမျိုးသမီးများကို စိတ်ပျက်စေပြီး မိန်းမလျာအမျိုးသားများကို တွေ့မြင်လျှင် ငိုယိုစေမည်ဖြစ်သည်။ ]

ဤရွေးချယ်မှုနှစ်ခုကို မြင်သောအခါ ရဲထျန်းမင်မှာ ဤစနစ် က သူ၏ စိတ်ဓာတ်ကို သေချာပေါက် ပစ်မှတ်ထားနေကြောင်း သိလိုက်၏။

သူ ကျိန်ဆိုပြီးသည်နှင့် ဤရွေးချယ်မှုကို ပေးလိုက်ခြင်းက ရဲထျန်းမင်ကို အမှန်တကယ်ပင် ရှက်ရွံ့သွားစေသည်။

အရေးကြီးဆုံးအချက်မှာ ရွေးချယ်မှု ၂ မှာ အမှန်တကယ်ပင် အသုံးမဝင်ခြင်းဖြစ်သည်။

သူ၏အသားအရေကို အမြဲတမ်း နူးညံ့၊ ဖြူဖွေး၊ ချောမွေ့အောင် ထိန်းသိမ်းထားရန်လား။

သူ၏ လက်ရှိအခြေအနေတွင် ဤကဲ့သို့ကောင်းမွန်သောအသားအရေရှိခြင်းက မည်သို့ အသုံးဝင်မည်ကို သူ အမှန်တကယ်ပင် မသိချေ။ သူ ချမ်းသာပြီး အာဏာရှိသူတစ်ဦး ဖြစ်လာသောအခါ သူ့ကိုယ်သူ ဂရုမစိုက်နိုင်တော့မည်လား။

ရဲထျန်းမင်မှာ သူ၏ မယုံကြည်ရသော စနစ် အကြောင်းကို စိတ်ထဲ၌ အရူးအမူး ညည်းညူနေမိ၏။

.......

ဆယ်မိနစ်အကြာတွင်။

ရဲရှင်းဟွေ့၏ ဘေးတွင် ထိုင်နေသော ရဲထျန်းမင်က ပျော်ရွှင်စွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ “ဟူး… မင်းဘေးမှာ တကယ်ကို အေးတာပဲ…”

နောက်ဆုံးတွင် ရဲထျန်းမင်မှာ ရွေးချယ်မှု ၁ ကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။

ရဲထျန်းမင်မှာ ခွန်အားတိုးဆေး ထိုးသွင်းခံထားရပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အားကောင်းစေရန် ကူညီပေးသည့် စနစ် တစ်ခုလည်း ရှိနေသည်။ သူ အရိုက်ခံရလျှင် သို့မဟုတ် အခြားသူများကို ရိုက်နှက်ရလျှင် လက်ခံနိုင်သော်လည်း ဤအပူဒဏ်မှာမူ... မြောက်ပိုင်းတွင် ကြီးပြင်းလာသူတစ်ဦးအနေဖြင့် သူ အမှန်တကယ်ပင် မခံနိုင်ပေ။

အရေးကြီးဆုံးအချက်မှာ သူ အလုပ်လုပ်ရန် သွားနေသောနေရာတွင် အဲယားကွန်းမရှိကြောင်း ယွင်ပိုင်ချီထံမှ သိရှိထားခြင်းဖြစ်သည်။

၄၀ ဒီဂရီ စင်တီဂရိတ်ဝန်းကျင်ရှိသော အပူချိန်နှင့် အဲယားကွန်းမရှိခြင်းမှာ အပူဒဏ်ကြောင့် လူကို သေစေနိုင်လောက်အောင် ပူပြင်းလှသည်။

ထို့ကြောင့် နောက်ဆုံးတွင် ရဲထျန်းမင်မှာ ရွေးချယ်မှု ၁ ကို ရွေးချယ်လိုက်တော့၏။

…

ထို့ပြင် ရှေ့ခရီးသည်ထိုင်ခုံတွင် လေကာမှန်ဖြင့် ထိုင်နေခြင်းက နောက်ခရီးသည်ထိုင်ခုံထက် အမှန်တကယ်ပင် ပို၍ ပူပြင်းသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ရွေးချယ်မှု ပြုလုပ်ပြီးဖြစ်ရာ ရဲထျန်းမင်မှာ ရဲရှင်းဟွေ့၏ ဘေးတွင် တိုက်ရိုက် သွားထိုင်လိုက်သည်။

သူ မလာလျှင် ကိစ္စမရှိပေ။ သူ ရဲရှင်းဟွေ့ဘေးတွင် ထိုင်လိုက်သည်နှင့် သူ ရုတ်တရက် အလွန်ပင် သက်သောင့်သက်သာရှိသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး ပျော်ရွှင်စွာ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

ပူပြင်းသော နွေရာသီနေ့တစ်နေ့တွင် အဲယားကွန်းခန်းထဲသို့ ရုတ်တရက် လျှောက်ဝင်သွားရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။

ရဲရှင်းဟွေ့က တစ်နေရာမှ ရေခဲချောင်းတစ်ချောင်းကို ထုတ်ယူ၍ ရဲထျန်းမင်ထံသို့ ကမ်းပေးကာ အပြုံးဖြင့် မေးလိုက်သည်။ “ဘယ်လိုလဲ… တော်တော် သက်သောင့်သက်သာရှိတယ် မဟုတ်လား…”

ရဲထျန်းမင်မှာ ရေခဲချောင်းများ မည်သည့်နေရာမှ ရောက်လာသည်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ကောက်ယူ၍ စားသုံးလိုက်သည်။

ရေခဲချောင်းများ မည်သည့်နေရာမှ ရောက်လာသည်ကို မေးခြင်းမရှိသည့်အပြင် အဲယားကွန်းအာနိသင် မည်သို့ အလုပ်လုပ်သည်ကိုပင် မမေးမြန်းခဲ့ချေ။

ရဲထျန်းမင်မှာ သူ၏ အံ့ဩဖွယ်နည်းလမ်းများအကြောင်းကို ရဲရှင်းဟွေ့အား မေးရန် စိတ်မဝင်စားတော့ပေ။

နောက်ဆုံးတွင် သူ ခွန်အားတိုးဆေး၏ အတွေ့အကြုံမှ သင်ခန်းစာရရှိခဲ့သည်။

သူ ဤကဲ့သို့ အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော ခွန်အားတိုးဆေးကို နောက်ပြောင်၍ သန္ဓေတားဆေးဟုပင် ခေါ်ဆိုနိုင်သေးသည်။

အကယ်၍ ရဲထျန်းမင်က အဲယားကွန်း မည်သည့်နေရာမှ ရောက်လာသည်ကို မေးပါက ရဲရှင်းဟွေ့မှာ နောက်ပြောင်ကာ သူ၏ လေလည်ခြင်းကြောင့်ဖြစ်သည်ဟု ပြောဆိုပေလိမ့်မည်။

.......

အဲယားကွန်း၏ အေးမြသော ခံစားမှုက ရဲထျန်းမင်ကို ချက်ချင်းပင် ပြန်လည်လန်းဆန်းသွားစေသည်။

“အင်း… တကယ်ကို သက်သောင့်သက်သာရှိတယ်… ဒါပေမဲ့… ငါ ရှေ့မှာထိုင်တုန်းက ဘာလို့ အဲယားကွန်းကို မခံစားရတာလဲ…”

ရဲထျန်းမင်မှာ သူ၏ စိတ်ထဲ၌ ရှိနေသောအရာကို မေးလိုက်ဆဲဖြစ်သည်။

“ဪ… မင်းက ရှေ့မှာထိုင်နေပြီး ငါက တကယ်စိတ်တိုနေလို့ ငါ့ပတ်လည်က စင်တီမီတာအနည်းငယ်အထိပဲ အအေးဓာတ်ကို ကန့်သတ်ထားလိုက်တာ…”

စကားဆုံးသောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့က အဲယားကွန်းကို နောက်ထပ် တစ်မီတာခန့် ဖြန့်ကျက်လိုက်ရာ ရှေ့တွင် မောင်းနှင်နေသော ယွင်ပိုင်ချီကိုပါ ထည့်သွင်းသွားသည်။

ယွင်ပိုင်ချီမှာ အေးမြသော ခံစားမှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး အံ့ဩသွားသော်လည်း သူ နောက်ထပ် မေးခွန်းများ မမေးမြန်းခဲ့ပေ။

ဤသခင်လေးနှစ်ဦးကို မကြိုမီကပင် ယွင်ဝေ့က ရဲရှင်းဟွေ့နှင့် ရဲထျန်းမင်တို့ ဘာပဲလုပ်လုပ်၊ မေးခွန်းများ မေးခြင်း သို့မဟုတ် စကားများများပြောခြင်း မပြုဘဲ သူ၏အလုပ်ကို ကောင်းစွာလုပ်ဆောင်ရန် ပြောကြားထားပြီးဖြစ်သည်။

ယွင်ပိုင်ချီ၏ အလုပ်မှာ သတ္တုတွင်း၏ တိကျသောအခြေအနေများကို ရဲမိသားစု၏ သခင်လေးနှစ်ဦးအား မိတ်ဆက်ပေးရန် ဖြစ်သည်။

.......

ကားထဲတွင် ရဲရှင်းဟွေ့က လူပုံစံဖြင့် မိမိဘာသာ ရွေ့လျားနိုင်သော အဲယားကွန်းအဖြစ် ဆောင်ရွက်ပေးနေသဖြင့် ရဲထျန်းမင်မှာ ယခင်ကဲ့သို့ စိတ်တိုခြင်း မရှိတော့ပေ။

သူ ဘယ်တော့ရောက်မည်ကို အဆက်မပြတ် မေးမြန်းခြင်း မရှိတော့သည့်အပြင် ပတ်ဝန်းကျင်မှ သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ရှုရန်ပင် စိတ်ပါနေသေးသည်။

အာဖရိကတွင် ဆင်များ၊ မြင်းကျားများ၊ ခြင်္သေ့များ၊ ဘာဘွန်းမျောက်များ၊ သစ်ကုလားအုတ်များကဲ့သို့သော တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များ အမှန်တကယ်ပင် နေရာအနှံ့ ရှိနေ၏။

တိရစ္ဆာန်ဥယျာဉ်များတွင်သာ မြင်နိုင်သော ဤတိရစ္ဆာန်များကို နေရာတိုင်းတွင် မြင်တွေ့နိုင်လေသည်။

သို့သော်လည်း ဤတိရစ္ဆာန်များမှာ အသားစားဖြစ်စေ၊ အသီးအရွက်စားဖြစ်စေ ကားများနှင့် ဝေးဝေးတွင် နေကြပြီး တက်ကြွစွာ တိုက်ခိုက်ခြင်းမရှိကြပေ။

ရဲရှင်းဟွေ့က ဤတိရစ္ဆာန်များကို ကြည့်၍ တွေးလိုက်မိသည်။ ‘ဒီတစ်ခါ အာဖရိကမှာရှိတုန်း လက်အောက်ငယ်သားအသစ်တွေ စုဆောင်းလို့ရတယ်။ ငါသာ မျိုးစိတ်အစုံအလင် စုဆောင်းနိုင်ရင် တိရစ္ဆာန်ဥယျာဉ်တစ်ခုတောင် ဖွင့်လို့ရနိုင်လောက်တယ်…’