ကျော်ကြားသော ကလေး

ထောင်ယွမ်ရွာ၏ ခရီးသွားခြံသည် တစ်ဖန် ကျော်ကြားလာခဲ့သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် အကြောင်းရင်းမှာ ထူးချွန်ကလေးတစ်ဦးကြောင့်ဖြစ်သည်။

ခရီးသွားများစွာက ဤကလေးသည် သာမန်ကလေးတစ်ယောက်မဟုတ်ကြောင်း အတည်ပြုခဲ့ကြသည်။ သူသည် တစ်နှစ်ကျော်သာရှိသေးသော်လည်း ကျွမ်းကျင်စွာစကားပြောဆိုနိုင်ပြီး အလွန်အမင်း ထက်မြက်သည်။ သူသည် လူသတ်ရန်ကြံစည်မှုတစ်ခုကိုပင် ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့သည်။

လူသတ်ရန်ကြံစည်မှုသည် လူများစွာကို ဒေါသထွက်စေခဲ့သည်။ ထိုလင်မယားသည် ရိုးရှင်းစွာပင် ရူးသွပ်နေကြသည်။ သူတို့သည် ပိုက်ဆံအတွက် ကလေးတစ်ယောက်ကို သတ်ချင်ခဲ့ကြသည်။

ဤအမှုကို သက်ဆိုင်ရာမီဒီယာများက လျင်မြန်စွာ သတင်းတင်ဆက်ခဲ့ကြသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ထူးချွန်ကလေး၏ ကျော်ကြားမှုသည် ကြီးထွားလာခဲ့သည်။

"CEO ရှောင်၊ အဲ့ဒီသတင်းထောက်တွေက ခင်ဗျားကို ထပ်ပြီး အင်တာဗျူးလုပ်ချင်နေကြတယ်။ သူတို့က ခင်ဗျားကို ထူးချွန်ကလေးတစ်ယောက်ကို ပြုစုပျိုးထောင်တဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို မျှဝေပေးစေချင်နေကြတယ်" ဟု အန်းရှောင်ဟွေက ရှောင်လင်းယွီအား ဆိုသည်။

ရှောင်လင်းယွီက တိုက်ရိုက်ငြင်းဆိုလိုက်သည်။ "မရဘူး။"

ရှောင်လင်းယွီသည် ကောင်လေးကို ဆေးရုံသို့ ပို့ဆောင်စဉ်အခါက သူမ၏သားသည် ကျော်ကြားသွားလိမ့်မည်ဟု ဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။ သူမသည် သူမ၏သားကို ကာကွယ်ရန်အတွက် ကျော်ကြားစေလိုခြင်းမရှိခဲ့ပေ။

သို့သော် ဤသည်မှာ နည်းပညာသစ်ခေတ်ဖြစ်သည်။ သင်သည် ကိစ္စများကို အချိန်မီကိုင်တွယ်လျှင်ပင် အချို့သောသတင်းများသည် အလွန်လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားမည်ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်က ထိုနေရာတွင် ခရီးသွားများစွာ ရှိနေခဲ့သည်။ သူတို့ထဲမှ အချို့မှာ Influencer များဖြစ်ကြသည်။ သူတို့သည် အဖြစ်အပျက်ကို အွန်လိုင်းပေါ်တွင် တင်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ထူးချွန်ကလေး၏ ဗီဒီယိုများကို ရိုက်ကူးခဲ့ကြသည်။

လူငယ်များစွာသည် ညဉ့်နက်သည်အထိ မအိပ်သူများဖြစ်ကြသည်။ သူတို့သည် သူတို့ Follow လုပ်ထားသော Influencer များကို မကြာခဏ အာရုံစိုက်တတ်ကြသည်။ သူတို့သည် သူတို့အကြိုက်ဆုံး Influencer များက ထူးချွန်ကလေးတစ်ဦးအကြောင်း တင်ထားသည်ကို တွေ့မြင်ခဲ့ကြသည်။ ထူးချွန်ကလေးသည် အလွန်ချစ်စရာကောင်းသည်။ သူသည် ပေါင်မုန့်လုံးလေးတစ်လုံးမျှသာဖြစ်သည်။ သူသည် ဖြူဖွေးပြီး ဝတုတ်ကာ မျက်နှာဝိုင်းဝိုင်းနှင့် မျက်လုံးကြီးကြီးများရှိသည်။ သူသည် အလွန်လှပပြီး သူ၏အမူအရာသည် အလွန်အသက်ဝင်ကာ ချစ်စရာကောင်းသည်။ သူသည် ချက်ချင်းပင် အင်တာနက်အသုံးပြုသူများစွာကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။

အင်တာနက်အသုံးပြုသူများစွာသည် ထိုသတင်းကို မျှဝေခဲ့ကြသည်။ ထို့ကြောင့် ထောင်ယွမ်ရွာမှ ထူးချွန်ကလေးသည် ချက်ချင်းပင် ရေပန်းစားခေါင်းစဉ်တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ထူးချွန်ကလေးသည် အင်တာနက်နာမည်ကြီးတစ်ဦးဖြစ်လာပြီး သူ၏ပရိသတ်များသည် လျင်မြန်သောနှုန်းဖြင့် တိုးပွားလာခဲ့သည်။

ရှောင်လင်းယွီသည် ဆေးရုံတွင် ကောင်လေးကို ကယ်တင်ရန် စောင့်ဆိုင်းနေစဉ်အခါက သူမ၏သားသည် အင်တာနက်တွင် ရေပန်းစားသူတစ်ဦးဖြစ်လာကြောင်း အသိမိတ်ဆွေတစ်ဦးထံမှ ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုကို လက်ခံရရှိခဲ့သည်။

ရှောင်လင်းယွီသည် သူမ၏သား ရေပန်းစားခေါင်းစဉ်စာရင်းတွင် အဆင့် ၁၅ နေရာ၌ ရှိနေသည်ကို မြင်သောအခါ သူမသည် ချက်ချင်းပင် စကားမဲ့သွားခဲ့သည်။

သူသည် ရေပန်းစားရန်အတွက် သူမ၏မျိုးရိုးဗီဇကိုလည်း အမွေဆက်ခံခဲ့လေသလော။

လူများစွာသည် ရေပန်းစားရန်အတွက် ငွေပေးကာ ဝယ်ယူခဲ့ရသည်။ သို့သော် ဤမိခင်နှင့်သား သည် ရက်အနည်းငယ်ကြာတိုင်း ရေပန်းစားနေခဲ့သည်။

ရှောင်လင်းယွီသည် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမသည် ကုန်းယင်ရှုန်းကို ဖုန်းခေါ်ပြီး ဤသတင်းကို ဖယ်ရှားပေးရန် တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ခိုင်းစေခဲ့သည်။ သူမသည် ထူးချွန်ကလေးနှင့်ပတ်သက်သော သတင်းအားလုံးကို ရပ်တန့်ပေးရန် သူ၏အကူအညီကိုလည်း တောင်းဆိုခဲ့သည်။

သူမသည် သူမ၏သား၏ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာနှင့် ဘေးကင်းလုံခြုံမှုကို ကာကွယ်လိုခဲ့သည်။ သူမသည် သူမ၏သားနှင့်ပတ်သက်သော မည်သည့်အချက်အလက်ကိုမျှ ထုတ်ဖော်ရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိသောကြောင့် လူတိုင်း နားလည်ပေးလိမ့်မည်ဟု သူမ မျှော်လင့်ခဲ့သည်။

အင်တာနက်အသုံးပြုသူအများစုသည် ရှောင်လင်းယွီ၏ချဉ်းကပ်မှုကို သဘောတူခဲ့ကြသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ သူတို့တွင် ဤမျှလှပ၊ ချစ်စရာကောင်းပြီး ထက်မြက်သောသားတစ်ဦးရှိပါက သူတို့သည်လည်း သူ့ကို လူအများရှေ့တွင် ထုတ်ဖော်ပြသလိုမည်မဟုတ်ပေ။

သူတို့သည် လူဆိုးများ၏ ပစ်မှတ်ထားခံရလျှင်ကော။

လူအနည်းငယ်သာ ဤသည်မှာ မကောင်းသောအကြံဟု ထင်ခဲ့ကြသည်။ ဤသည်မှာ ထိပ်တန်းဟက်ကာများ၏ အကူအညီဖြင့်သာ လုပ်ဆောင်နိုင်သောကြောင့် သူတို့ကို အလွန်မလုံခြုံသလို ခံစားစေခဲ့သည်။ ရှောင်လင်းယွီက ရုတ်တရက် ထိပ်တန်းဟက်ကာများကို အသုံးပြု၍ သူတို့ကို တိုက်ခိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လျှင်ကော။ ထို့ကြောင့် ဤလူများသည် ရှောင်လင်းယွီကို မကျေမနပ်ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။

ထိုသည်မှာ ဒေါသကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး သူတို့သည် အတိတ်မှကိစ္စများကို ပြန်လည်ဖော်ထုတ်လိုခဲ့ကြသည်။ ဟုတ်ပါတယ်၊ သူတို့သည် ကိုယ်တိုင် ထိပ်တန်းဟက်ကာများဖြစ်ပြီး လက်ရှိကာကွယ်မှုများကို ဖောက်ထွင်းနိုင်ခြင်းမရှိလျှင် ထိုသို့ပြုလုပ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ဟုတ်ပါတယ်၊ ဟက်ကာများသည် နှုတ်ဖြင့်ပြောဆိုခြင်းကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။ သတင်းကို ဖယ်ရှားလိုက်သောအခါ လူများစွာသည် ထောင်ယွမ်ရွာမှ ထူးချွန်ကလေးအကြောင်းကို သိရှိပြီးဖြစ်နေကြသည်။

ထို့ကြောင့် သတင်းမီဒီယာများစွာသည် ထူးချွန်ကလေးကို အင်တာဗျူးရန် အလုအယက် ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ထူးချွန်ကလေးနှင့် သူ၏မိဘများအကြောင်း အရာအားလုံးကို သိလိုခဲ့ကြသည်။

မီဒီယာကို မြင်သည်နှင့် ရှောင်လင်းယွီသည် ချက်ချင်းပင် ရွာသူကြီးအား ရွာသားများကို သတင်းထောက်များနှင့် စကားမပြောရန် အသိပေးခိုင်းခဲ့သည်။ သူတို့သည် ထူးချွန်ကလေးနှင့်ပတ်သက်သော မည်သည့်အရာကိုမျှ သတင်းထောက်များကို ပြောပြခွင့်မရှိခဲ့ပေ။

ရှောင်မိသားစုနှင့် ရန်ငြိုးရှိသောသူများအပါအဝင် ရွာသားများသည် ရှောင်လင်းယွီကို မပြစ်မှားသင့်ကြောင်း သိရှိကြသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ သူတို့သည် သူမကြောင့် ချမ်းသာကြွယ်ဝလာခဲ့ကြသည် မဟုတ်လော။

ထို့ကြောင့် မီဒီယာသတင်းထောက်များ အင်တာဗျူးရန် ရောက်ရှိလာသောအခါ သူတို့သည် သူတို့နှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မည့် မည်သူ့ကိုမျှ မတွေ့ရှိခဲ့ကြပေ။ သူတို့သည် ထူးချွန်ကလေး၏မိဘများကို ရှာဖွေရန် သွားသောအခါ သူမသည် အင်တာဗျူးဖြေဆိုရန် ငြင်းဆိုခဲ့သည်။

အန်းရှောင်ဟွေသည် ရှောင်လင်းယွီအား တုံ့ဆိုင်းမှုအနည်းငယ်ဖြင့် "CEO ရှောင်၊ သတင်းမီဒီယာတွေကို ဒီလိုဆက်ငြင်းနေတာ တကယ်အဆင်ပြေရဲ့လား။ သူတို့ ပြန်သွားပြီး လက်စားချေတဲ့အနေနဲ့ ကျွန်မတို့အကြောင်း မကောင်းတဲ့ဆောင်းပါးတစ်ပုဒ် ရေးလိုက်ရင်ကော။"

ရှောင်လင်းယွီ၏နှုတ်ခမ်းထောင့်သည် အနည်းငယ်ကွေးတက်သွားပြီး သူမက "သူတို့သာ အဲ့လိုလုပ်ရင်တော့ ဥပဒေနဲ့ ရင်ဆိုင်ရမှာပေါ့" ဟု ဆိုသည်။

ဤသို့ပြောဆိုရာတွင် အန်းရှောင်ဟွေသည် ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို စဉ်းစားမိပြီး "CEO ရှောင်၊ ပိုင်ရှန်းရှန်းကို အခုထိ ရှာမတွေ့သေးဘူးလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

တရားရုံးသည် လူများစွာကို ဆင့်ခေါ်ခဲ့သော်လည်း အဓိကတရားခံဖြစ်သူ ပိုင်ရှန်းရှန်းကို ရှာမတွေ့နိုင်ခဲ့ပေ။

ရှောင်လင်းယွီက ခေါင်းခါပြီး "မတွေ့သေးဘူး။ ဒါပေမဲ့ တရားရုံးဆင့်ခေါ်စာက သူတို့အိမ်ကို ပို့ပြီးသွားပြီ။ သူ့မိသားစုက သူ ဘယ်မှာရှိလဲဆိုတာကို သိသင့်တယ် မဟုတ်လား" ဟု ဆိုသည်။

အန်းရှောင်ဟွေသည် အနည်းငယ် စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားသည်။ "ထူးဆန်းလိုက်တာ၊ ပိုင်ရှန်းရှန်းက ဘယ်မှာ ပုန်းနေတာလဲ။"

ရှောင်လင်းယွီက ပြုံးပြီး "ကောင်းပြီ၊ အဲ့ဒီအကြောင်း စိတ်မပူပါနဲ့။ ငါ တရားစွဲဆိုမှုကို ပြန်မရုပ်သိမ်းသရွေ့ သူက လွတ်မြောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒီမှာ၊ ဒီကိုယ်စားလှယ်လောင်းနှစ်ယောက်ကို ကြည့်လိုက်ပါ။ သူတို့နဲ့ အလုပ်အင်တာဗျူးတစ်ခု စီစဉ်လိုက်ပါ" ဟု ဆိုသည်။ ရှောင်လင်းယွီသည် ကိုယ်ရေးရာဇဝင်နှစ်ခုကို အန်းရှောင်ဟွေထံသို့ ပေးအပ်လိုက်သည်။

အန်းရှောင်ဟွေ ထွက်သွားပြီးနောက် ရှောင်လင်းယွီ၏အမူအရာသည် မှောင်မိုက်သွားသည်။

ကုန်းယင်ရှုန်းသည် ပိုင်ရှန်းရှန်း၏အထောက်အထားကို စုံစမ်းစစ်ဆေးပြီးဖြစ်သည်။

ဂုန်ရှုန်၏အဆိုအရ ပိုင်ရှန်းရှန်းကို လုယက်သွားသူမှာ… အစ်ကိုကျန်းထောင် ဖြစ်နိုင်ခြေများသည်။

ရှောင်လင်းယွီသည် ခဏစဉ်းစားလိုက်သည်။ အဘယ်ကြောင့်မှန်းမသိသော်လည်း သူမသည် အနည်းငယ် မလုံမလဲ ခံစားနေရသည်။

ထို့ကြောင့် သူမသည် သူမ၏ဖုန်းကို ထုတ်ကာ ဖုန်းခေါ်ဆိုလိုက်သည်။

...

ကျန်းထောင်သည် စေ့စပ်ထားသူတစ်ဦးအဖြစ် သူ၏တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ပြီး သူ၏စေ့စပ်ထားသူ လျန်ဖျောင့်ရွှယ်နှင့်အတူ စုဝေးပွဲတစ်ခုသို့ လိုက်ပါသွားခဲ့သည်။

ဤစုဝေးပွဲသည် လျန်ဖျောင့်ရွှယ်၏ ယခင်အတန်းဖော်အချို့၏ စုဝေးပွဲဖြစ်သည်။ သူတို့ထဲမှ အများစုသည် သူတို့၏မိသားစုများကို အတူတကွ ခေါ်ဆောင်လာကြမည်ဖြစ်သည်။

ကျန်းထောင်သည် ခန့်ညားသော အနက်ရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ သူသည် အရပ်ရှည်ပြီး တောင့်တင်းသော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ရှိသည်။ သူ၏ခန့်ညားပြီး အေးစက်သောမျက်နှာသည် ဖြတ်သွားသော အမျိုးသမီးအားလုံးကို အော်ဟစ်စေခဲ့သည်။

လျန်ဖျောင့်ရွှယ်သည် အနီရောင် ပခုံးသားပေါ်သော ညနေခင်းဝတ်စုံနှင့် အနက်ရောင် အဆင့်မြင့် စိတ်ကြိုက်ပြုလုပ်ထားသော ဒေါက်ဖိနပ်များကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ သူမသည် အလွန်အရပ်ရှည်ပြီး လူများကို အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။ သူမတွင် မာရ်နတ်၏ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်နှင့် နတ်သမီး၏မျက်နှာရှိသည်။

သူမတွင် ဖြူဖွေးပြီး ချောမွေ့သောအသားအရေ၊ ဖြောင့်စင်းသောမျက်ခုံး၊ ဖြောင့်စင်းသောနှာတံနှင့် ချယ်ရီနီရောင်နှုတ်ခမ်းများရှိသည်။ သူမ၏မျက်နှာသည် အလွန်သေးငယ်သည်။ သူမသည် အလွန်လှပပုံရသည်။

သူမသည် ယခင်က နာမည်အကြီးဆုံးအမျိုးသမီး ချင်ယန်လောက် မလှပသော်လည်း သူမသည် အေးစက်သော အလှတရားကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

သူတို့နှစ်ဦး အတူတကွရပ်နေသောအခါ လိုက်ဖက်ညီကြသည်။ သူတို့ထံ ချဉ်းကပ်ရန် ခက်ခဲသည်။

"အစ်ကိုကျန်း၊ ကျွန်မက ရှင့်ကို ဒီပါတီကို အဖော်လိုက်ခိုင်းရတဲ့အတွက် အရမ်းတောင်းပန်ပါတယ်" ဟု လျန်ဖျောင့်ရွှယ်က အပြစ်ရှိသလိုဖြင့် ဆိုသည်၊ "ကျွန်မကို မိသားစုဝင်တစ်ယောက် ခေါ်လာရမယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်။ အဲ့ဒီတုန်းက ကျွန်မတို့က စေ့စပ်ပြီးသားဖြစ်နေပြီဆိုတော့ မိသားစုဝင်တွေလို့ သတ်မှတ်သင့်တယ်လို့ ကျွန်မထင်ခဲ့တယ်။ စိတ်လိုက်မာန်ပါနဲ့ ကျွန်မက ခရှင့်ကို အဖော်လိုက်ပေးဖို့ ဖိတ်ခေါ်ခဲ့တာပါ။"

ကျန်းထောင်၏မျက်နှာသည် အေးစက်နေပြီး သူသည် နှုတ်ခမ်းကိုစေ့ထားသည်။ ထို့နောက် သူက အေးစက်သောအသံဖြင့် "ဒါက စေ့စပ်ထားသူတစ်ယောက်အနေနဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ တာဝန်ပဲ" ဟု ဆိုသည်။

လျန်ဖျောင့်ရွှယ်၏မျက်နှာသည် အနည်းငယ်တောင့်တင်းသွားပြီးနောက် သူမ ပြုံးလိုက်သည်။

သူမ၏အေးစက်သောအပြုံးသည် အရည်ပျော်ကာ တောက်ပသောအပြုံးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ အနီးအနားမှ အမျိုးသားများသည် မှင်တက်သွားကြသည်။ သို့သော် ကျန်းထောင်သည် မထိခိုက်ခဲ့ပေ။

လျန်ဖျောင့်ရွှယ်က ပြုံးပြီး "အစ်ကိုကျန်း၊ ရှင် အလုပ်များနေရင် အရင်ပြန်သွားလို့ရပါတယ်။ ကျွန်မ တစ်ယောက်တည်း အဆင်ပြေပါတယ်။ တကယ်ပါ" ဟု ဆိုသည်။

ကျန်းထောင်က အဖြေပြန်ပေးမည်အပြုတွင် သူ၏ဖုန်း မြည်လာသည်။

သူသည် သူ၏ဖုန်းကို ထုတ်ကာ ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် လျန်ဖျောင့်ရွှယ်အား "တောင်းပန်ပါတယ်၊ ကျွန်တော် ဒီဖုန်းကို ကိုင်ရမယ်" ဟု ဆိုသည်။ ထို့နောက် လျန်ဖျောင့်ရွှယ်၏အဖြေကို မစောင့်ဘဲ သူသည် ဖုန်းကိုင်ရန် ဘေးသို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။

"ဟယ်လို၊ လင်းယွီ။"

လျန်ဖျောင့်ရွှယ်သည် သူ၏ဖုန်းပေါ်ရှိ ခေါ်ဆိုသူ ID ကို သတိမပြုမိခဲ့သော်လည်း သူသည် အဝေးမှ အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏အမည်ကို ခေါ်ဆိုသည်ကို ကြားလိုက်ရသည်။ သူမ၏ အိတ်ကိုင်ထားသောလက်သည် မထိန်းနိုင်ဘဲ တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်မိသွားသည်။

ထို့နောက်တွင် လျန်ဖျောင့်ရွှယ်သည် ကျန်းထောင် ပြောဆိုသည်ကို မကြားနိုင်တော့ချေ။

ခဏအကြာတွင် ကျန်းထောင်သည် လျှောက်လာခဲ့သည်။

သူက "တောင်းပန်ပါတယ်၊ ကျွန်တော့်မှာ အရေးကြီးတဲ့ကိစ္စတစ်ခု လုပ်စရာရှိတယ်။ ကျွန်တော် အရင်သွားရမယ်။ ပါတီရဲ့ကျန်တဲ့အချိန်တွေမှာ ခင်ဗျားကို အဖော်မပြုပေးနိုင်တော့မှာကို စိုးရိမ်မိတယ်" ဟု ဆိုသည်။

လျန်ဖျောင့်ရွှယ်သည် ချက်ချင်းပင် အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သောအမူအရာကို ပြသခဲ့သော်လည်း သူမသည် အလွန်အသိတရားရှိစွာ ပြုမူခဲ့သည်။ သူမက အလွန်ကျိုးကြောင်းဆီလျော်စွာ ပြုံးပြီး "ကိစ္စမရှိပါဘူး။ ရှင့်မှာ လုပ်စရာရှိရင် အရင်သွားလို့ရပါတယ်" ဟု ဆိုသည်။

ကျန်းထောင်သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူ လှည့်ထွက်မည်အပြုတွင် လျန်ဖျောင့်ရွှယ်သည် မနေနိုင်ဘဲ "အစ်ကိုကျန်း၊ ဒီလင်းယွီဆိုတာ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်လားလို့ ကျွန်မ သိခွင့်ရှိမလား" ဟု မေးလိုက်သည်။ သူမ ဤသို့မေးသောအခါ သူမ၏မျက်နှာသည် သိသိသာသာ အနည်းငယ် စိုးရိမ်ပြီး အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့သည်။ သူမ၏မျက်လုံးများထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်အရိပ်အယောင်တစ်ခု ထင်ဟပ်နေပြီး သူမသည် ကျန်းထောင်ကို ကြည့်နေခဲ့သည်။

ကျန်းထောင်သည် ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်ကာ "မှန်တယ်။ သူက အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ပဲ" ဟု ဆိုသည်။

လျန်ဖျောင့်ရွှယ်၏အမူအရာသည် ချက်ချင်းပင် ခဲသွားသည်။ ထို့နောက် သူမသည် အပြုံးအတင်းလုပ်ကာ "ဒါဆို အစ်ကိုကျန်း၊ ကျွန်မ စွန့်စားပြီး မေးပါရစေ၊ ဒီအမျိုးသမီးက ရှင် ကြိုက်တဲ့အမျိုးသမီးလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

ကျန်းထောင်သည် မျက်လုံးများကို ကျဉ်းမြောင်းလိုက်ပြီး လျန်ဖျောင့်ရွှယ်ကို စူးရှသောအကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သော်လည်း သူမ၏မေးခွန်းကို အဖြေမပေးခဲ့ပေ။

လျန်ဖျောင့်ရွှယ်က ဆက်လက်၍ "ရှင့်ရဲ့အမူအရာကနေ ကျွန်မ အဖြေကို သိပါတယ်။

"မြို့တော်မှာရှိတဲ့လူတိုင်းက ကျန်းမိသားစုရဲ့ သခင်လေးက ဘယ်အမျိုးသမီးနဲ့မှ မနီးစပ်ဘူးဆိုတာကို သိကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်မှာ ရှင့်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်နံပါတ် ရှိနေတယ်။

"အစ်ကိုကျန်း၊ ခင်ဗျားက အခုနက ဖုန်းဖြေတုန်းက ခင်ဗျားရဲ့အမူအရာက ဘယ်လောက်နူးညံ့ခဲ့တယ်ဆိုတာကို ခင်ဗျား မသိလောက်ဘူးထင်တယ်။ ကျွန်မ အဲ့ဒီအမျိုးသမီးကို တကယ် မနာလိုဖြစ်မိတယ်" ဟု ဆိုသည်။

လျန်ဖျောင့်ရွှယ်သည် ငိုခြင်း သို့မဟုတ် ရန်ဖြစ်ခြင်းမရှိသော်လည်း သူမ၏အမူအရာသည် အနည်းငယ် ဝမ်းနည်းပြီး နာကျင်နေပုံရသည်။ သို့သော် သူမသည် အလွန်နားလည်မှုရှိပြီး အသိတရားရှိသော မိန်းကလေးတစ်ဦးအဖြစ် ပေါ်ထွက်နေသည်။

လျန်ဖျောင့်ရွှယ်သည် အမှန်တကယ် နူးညံ့ပြီး လှုပ်ရှားဖွယ်ကောင်းသည်။

ကျန်းထောင်သည် အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး သူ၏အေးစက်သောမျက်နှာပေါ်တွင် အရှက်ရသည့်အရိပ်အယောင်အချို့ ပေါ်လာသည်။ သူက "တောင်းပန်ပါတယ်" ဟု ဆိုသည်။

လျန်ဖျောင့်ရွှယ်ကဲ့သို့ ကောင်းမွန်သောမိန်းကလေးတစ်ဦးကို စိတ်ပျက်စေပြီး အသုံးချခြင်းမပြုသင့်ပေ။ သူသည် သူမကို တန်ဖိုးထားသင့်သည်။

သို့သော် ကျန်းထောင်၏နှလုံးသားထဲတွင် လူတစ်ဦး ရှိနှင့်ပြီးဖြစ်သည်။ အခြားအမျိုးသမီးတစ်ဦးအတွက် နေရာလွတ်မရှိတော့ပေ။ သို့သော် သူသည် သူ၏နှလုံးသားထဲရှိ ဤအမျိုးသမီးအတွက် အခြားအမျိုးသမီးတစ်ဦးကို အသုံးပြုခဲ့ရသည်။ သူသည် အပြစ်ရှိသလို အနည်းငယ် ခံစားရခြင်းကို မကူညီနိုင်ခဲ့ပေ။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ သူသည် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ရှောင်လင်းယွီကို ကာကွယ်မည်ဟု ကတိပေးခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ရှောင်လင်းယွီ၏ပျော်ရွှင်မှုအတွက် ကျန်းထောင်သည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်ဆန္ဒများကို ဆန့်ကျင်၍ လျန်ဖျောင့်ရွှယ်နှင့် စေ့စပ်ခဲ့ပြီး အတူတကွ ကစားခဲ့သည်။

လျန်ဖျောင့်ရွှယ်သည် သူမ၏မျက်ရည်များကို ထိန်းချုပ်ကာ ကျန်းထောင်အား "အစ်ကိုကျန်း၊ ရှင် ကျွန်မကို တောင်းပန်စရာမလိုပါဘူး။ နှလုံးသားရေးရာကိစ္စတွေက ထိန်းချုပ်ရခက်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ တစ်နေ့နေ့မှာ ကျွန်မ လျန်ဖျောင့်ရွှယ်က ရှင်ကို ကျွန်မကို ချစ်လာအောင် သေချာပေါက် လုပ်ပြမယ်" ဟု ခိုင်မာစွာ ဆိုသည်။

ထိုသို့ပြောဆိုပြီးနောက် သူမသည် သူမ၏ပါးစပ်ကို ပိတ်ကာ သူမ၏မျက်ရည်များကို သုတ်ရင်း ပြေးထွက်သွားခဲ့သည်။

ကျန်းထောင်သည် သူမ၏ဦးတည်ရာကို ကြည့်ပြီးနောက် ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

လျန်ဖျောင့်ရွှယ်သည် အဝေးသို့ မပြေးသွားခဲ့ပေ။ သူမသည် အနီးအနားရှိ အမှောင်ထောင့်တစ်ခုသို့သာ ပြေးသွားခဲ့သည်။

ကျန်းထောင် ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် သူမ၏မျက်ရည်များသည် မရပ်မနား စီးကျနေဆဲဖြစ်သည်။

ဤအချိန်တွင် သူမဘေး၌ လူတစ်ဦး ပေါ်ထွက်လာသည်။ သူက လေးလံစွာ သက်ပြင်းချပြီး "မင်း ဘာလို့ဒီလိုလုပ်ရတာလဲ။ ဘာလို့ သူ့ကိုပဲ တွယ်ကပ်နေရတာလဲ" ဟု ဆိုသည်။

လျန်ဖျောင့်ရွှယ်သည် ညင်သာစွာ ရှိုက်ငိုပြီး "ဒါပေမဲ့ ကျွန်မ သူ့ကို ချစ်တယ်။ ကျွန်မ ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ" ဟု ဆိုသည်။

သူ့ဘေးရှိ လူသည် အခြားဘာမျှမပြောဆိုခဲ့ပေ။ သူသည် သူမဘေးတွင် ရပ်နေပြီး သူမကို တိတ်ဆိတ်စွာ အဖော်ပြုပေးနေခဲ့သည်။

..

ရှောင်လင်းယွီ ဖုန်းချပြီးနောက် သူမ၏မျက်ခုံးများသည် တင်းကျပ်စွာ တွန့်ချိုးနေခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူမသည် နောက်ထပ်ဖုန်းတစ်လုံး ခေါ်ဆိုလိုက်သည်။ "ယင်ရှုန်း၊ ကျွန်မ ရှင်နဲ့ စကားပြောစရာရှိတယ်။"

နှစ်မိနစ်အကြာတွင် ကုန်းယင်ရှုန်းသည် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

သူ ရုံးခန်းထဲသို့ ဝင်သည်နှင့် ရှောင်လင်းယွီ၏လေးနက်သောမျက်နှာကို မြင်တွေ့ရပြီး စပ်စုစွာဖြင့် "မရီး၊ ဘာဖြစ်လို့လဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

ရှောင်လင်းယွီက လေးနက်စွာဖြင့် "ယင်ရှုန်း၊ ပိုင်ရှန်းရှန်းကို အစ်ကိုကျန်းရဲ့လူတွေက ခေါ်သွားတာကို မင်း သေချာလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

ကုန်းယင်ရှုန်းသည် ထိုစကားကိုကြားသောအခါ သူက မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး "ဘာ... ဘာဖြစ်လို့လဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

ရှောင်လင်းယွီက လေးနက်စွာဖြင့် "ကျွန်မ အခုနက အစ်ကိုကျန်းကို မေးကြည့်တော့ သူက ကုန်းမိသားစုက သူမကို ခေါ်သွားတယ်လို့ ထင်နေတာတဲ့။"

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ ပိုင်ရှန်းရှန်းသည် သူမကို ပြစ်မှားခဲ့သောကြောင့် ကုန်းမိသားစုက သူမကို ခေါ်သွားခြင်းမှာ နားလည်နိုင်ပါသည်။

"ဘာ" ဟု ကုန်းယင်ရှုန်းသည် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ဒါဆို သူတို့က ပိုင်ရှန်းရှန်းကို ကျန်းမိသားစုက ခေါ်သွားသည်ဟု ယူဆခဲ့ခြင်းမှာ မှားယွင်းနေသလော။

ကုန်းယင်ရှုန်းသည် ခဏစဉ်းစားပြီး "ကျွန်တော် သခင်ကြီးကို ဖုန်းခေါ်လိုက်မယ်" ဟု ဆိုသည်။

ပိုင်ရှန်းရှန်း၏ကိစ္စသည် ဤမျှလောက် ကြီးလေးသင့်သည်မဟုတ်သော်လည်း သူမ၏ပျောက်ဆုံးမှုသည် ကိစ္စများကို ရှုပ်ထွေးသွားစေခဲ့သည်။

ကုန်းယင်ရှုန်းသည် သခင်ကြီးကုန်းကို ဖုန်းခေါ်၍ အတည်ပြုပြီးနောက် သူက ရှောင်လင်းယွီအား "သခင်ကြီးကုန်းက ပိုင်ရှန်းရှန်းကို လုံးဝမထိန်းသိမ်းထားဘူး" ဟု ဆိုသည်။

ရှောင်လင်းယွီသည် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်ပုံရပြီး "ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

ပိုင်မိသားစုတွင် ပိုင်ရှန်းရှန်းမရှိသလို ပိုင်ရှန်းရှန်းကို အခြားမည်သည့်နေရာတွင်မှ ရှာမတွေ့နိုင်ခဲ့ပေ။ ကုန်းမိသားစုသည် ကျန်းမိသားစုက သူမကို ခေါ်သွားသည်ဟု ထင်ခဲ့ပြီး အပြန်အလှန်ပင်။

ရှောင်လင်းယွီသည် တစ်ခုခုမှားယွင်းနေသည်ဟု မသဲမကွဲ ခံစားနေရသည်။

ကုန်းယင်ရှုန်းသည်လည်း ထိုနည်းတူ စဉ်းစားခဲ့သည်။

ကုန်းယင်ရှုန်းက "မရီး၊ ကျွန်တော် ချက်ချင်း တစ်ယောက်ယောက်ကို စုံစမ်းခိုင်းလိုက်မယ်" ဟု ဆိုသည်။

ပိုင်ရှန်းရှန်းကို နောက်ဆုံးတွေ့ရှိခဲ့သည်မှာ ဟိုတယ်ကြီးတစ်ခုတွင်ဖြစ်သော်လည်း သူမသည် အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ ၎င်းသည် အလွန်ရှင်းပြရခက်ခဲသည်။

ဤကိစ္စတွင် တစ်ခုခု မသင်္ကာဖွယ်ရာ ရှိရမည်ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ကုန်းယင်ရှုန်းသည် အချိန်မဖြုန်းလိုခဲ့ပေ။

ရှောင်လင်းယွီက ခေါင်းညိတ်ပြီး "ကောင်းပြီ" ဟု ဆိုသည်။ ဤသည်မှာ ကုန်းယင်ရှုန်း၏ကျွမ်းကျင်မှုဖြစ်သောကြောင့် သူမသည် သူ့ကို လွှဲအပ်လိုက်သည်။

သူမသည် ခဏစဉ်းစားပြီး "အစ်ကိုကျန်းက သူလည်း စုံစမ်းစစ်ဆေးမယ်လို့ ပြောတယ်" ဟု ဆိုသည်။

"ကောင်းပြီ၊ ကျွန်တော် သိပြီ" ဟု ကုန်းယင်ရှုန်းက ခေါင်းညိတ်ပြီး ဆိုသည်။

ကုန်းယင်ရှုန်း ထွက်သွားပြီးနောက် ရှောင်လင်းယွီသည် သူမ၏နဖူးကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

ကုမ္ပဏီ၏ ယခင်ဝန်ထမ်းငယ်တစ်ဦးက သူမအား ဤမျှကြီးမားသော ဒုက္ခကို ဆောင်ကြဉ်းလာလိမ့်မည်ဟု သူမ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

ယခုမူကား၊ သူမတွင် ဒုက္ခများ ပိုမိုရောက်ရှိလာနိုင်သည်ဟု မသဲမကွဲ နိမိတ်တစ်ခု ရနေသည်။

...

H နိုင်ငံတွင် အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် ပလပ်စတစ်ဆာဂျရီဆေးရုံမှ ထွက်လာစဉ်အခါက သူမ၏ တံဆိပ်တပ်ထားသောအိတ်ထဲမှ ဖုန်း မြည်လာသည်။

သူမသည် ဖုန်းကိုကိုင်ကြည့်ရာ အမည်မသိ ခေါ်ဆိုသူ ID ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ သူမသည် ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုကို ပယ်ဖျက်လိုခဲ့သော်လည်း အနည်းငယ်စဉ်းစားပြီးနောက် သူမ ကိုင်လိုက်သည်။

"ဟယ်လို" ဟု ဤအသံသည် ပိုင်ရှန်းဟန်၏အသံဖြစ်သည်။

ဖုန်းထဲမှ အေးစက်သောအသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ "ကုန်းမိသားစုနဲ့ ကျန်းထောင်က တစ်ခုခုမှားနေတာကို တွေ့ရှိသွားပြီး မင်းကို ရှာနေကြတယ်"

ပိုင်ရှန်းရှန်း၏မျက်နှာသည် ဖြူဖျော့သွားပြီး သူမသည် ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် "ဒါ... ဒါဆို ငါတို့ ဘာလုပ်ရမလဲ" ဟု ထစ်ငေါ့စွာဖြင့် ဆိုသည်။

"ဟဟ..." အခြားတစ်ဖက်မှ အေးစက်သောရယ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ "မင်းက ဘာလို့ ထိတ်လန့်နေရတာလဲ။ မင်းက မင်းရဲ့လက်ရှိတာဝန်ကို မှတ်မိဖို့ပဲ လိုတယ်။ ငါက မင်းရဲ့ဘေးကင်းလုံခြုံမှုကို အာမခံပေးမယ်။

"ဒါပေမဲ့ မင်းက ငါ့ကို သစ္စာဖောက်တာမျိုးကို ငါ သိခဲ့ရင် ငါက သူတို့ကို ချက်ချင်း အသိပေးမယ်။ အဲ့ဒီနောက်မှာ မင်းကို ဘာဖြစ်စေမလဲဆိုတာကို မင်း သိပြီးသားဖြစ်မယ်လို့ ငါ ယုံကြည်တယ်။ ငါ ရှင်းပြဖို့ လိုသေးလား။"

ပိုင်ရှန်းရှန်း၏မျက်နှာသည် ပို၍ဖြူဖျော့သွားသည်။ သူမသည် ပို၍စိုးရိမ်ပြီး ထိတ်လန့်လာကာ ကျယ်လောင်စွာဖြင့် "ကျွန်မ... ကျွန်မ မလုပ်ပါဘူး" ဟု ဆိုသည်။

"ကောင်းပြီလေ" ဟု အခြားတစ်ဖက်က ရုတ်တရက် အလွန်ကြင်နာစွာ ဆိုသည်။

သို့သော် ပိုင်ရှန်းရှန်းသည် အခြားလူသည် အလွန်ကြောက်စရာကောင်းသည်ဟုသာ ထင်ခဲ့သည်။

ပိုင်ရှန်းရှန်းသည် သူမကိုယ်သူမ တည်ငြိမ်အောင် အတင်းအကျပ်ပြုလုပ်ပြီး "ဒါဆို ကျွန်မ အခု ဘာလုပ်ရမလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

"အန္တရာယ်အရှိဆုံးနေရာက အလုံခြုံဆုံးနေရာပဲ။ မင်း အဲ့ဒီမှာစောင့်နေရင် တစ်ယောက်ယောက်က မင်းကို ရှာဖို့ ရောက်လာလိမ့်မယ်" ဟု ဆိုပြီးနောက် အခြားတစ်ဖက်က ဖုန်းချလိုက်သည်။

"ဟယ်လို၊ ဟယ်လို..." ဟု ပိုင်ရှန်းရှန်းသည် အကြိမ်အနည်းငယ် အော်ဟစ်ခဲ့သော်လည်း အခြားတစ်ဖက်က သိသိသာသာ ဖုန်းချသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ပိုင်ရှန်းရှန်းသည် ဒေါသထွက်ပြီး စိတ်ရှုပ်ထွေးနေသော်လည်း သူမ ဘာမှလုပ်နိုင်စွမ်းမရှိခဲ့ပေ။

သို့သော် ပိုင်ရှန်းရှန်း တည်ငြိမ်မှုမရမီတွင် နေကာမျက်မှန်တပ်ထားသော အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ်ထားသည့် အမျိုးသားနှစ်ဦး လျှောက်လာခဲ့ကြသည်။

သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးက အေးစက်စွာဖြင့် "မစ္စပိုင်၊ ငါတို့က ငါတို့သခင်မရဲ့အမိန့်အရ မင်းကို နေရာတစ်ခုကို ပို့ဆောင်ပေးရမှာပါ" ဟု ဆိုသည်။

ပိုင်ရှန်းရှန်းက "ရှင်တို့က ကျွန်မကို ဘယ်နေရာကို ပို့ပေးမှာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

"ငါတို့ ရောက်တဲ့အခါ မင်း သိလိမ့်မယ်" ဟု အဖြေသည် အေးစက်ပြီး ကရုဏာမဲ့နေသည်။

***