ကိုယ့်အဖေကိုနာမည်ဖျက်တဲ့သားလေး

ရှောင်လဲ့ထုန် သူ့အမေအတွက် နောက်ထပ်ခင်ပွန်းတစ်ယောက်ရှာရန် စိတ်ပိုင်းဖြတ်ပြီးနောက် သူသည် သူ၏အစီအစဉ်ကို လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။

သူ့မှာအခွင့်အရေးရှိသည့်အခါတိုင်း သူသည် အပြင်ထွက်လိမ့်မည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းသည် သူက ကောင်းမွန်သောယောက်ျားတစ်ယောက်ကို ရှာဖွေနိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသောနည်းလမ်းဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

သူ့အမေသည် အလွန်လှပပြီး အလွန်အရည်အချင်းရှိသည်။ သူမသည် အကောင်းဆုံးယောက်ျားနှင့် သေချာပေါက်တွဲဖက်ရမည်။

"ဒီယောက်ျားက သိပ်ဝ၊ မဟုတ်သေးဘူး။ အဲ့ဒီယောက်ျားက သိပ်ရှည်ပြီး သိပ်ပိန်တယ်၊ မရသေးဘူး။ ဒီယောက်ျားက ကြည့်ကောင်းတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူက အရည်အချင်းမရှိဘူး၊ ဒီ..." ရှောင်လဲ့ထုန်သည် လမ်းဘေးတွင်ထိုင်ချပြီး တစ်ယောက်တည်း စကားပြောနေခဲ့သည်။

ယနေ့ ရှောင်ရို့ရို့နှင့် ရှောင်လုလုတို့သည် ရှောင်လဲ့ထုန်နှင့်အတူ ကစားနေခဲ့ကြသည်။

"မောင်လေး၊ မင်းဘာလုပ်နေတာလဲ?" ရှောင်ရို့ရို့က သိချင်စိတ်ဖြင့်မေးသည်၊ "ဘယ်လိုအရပ်ရှည်ပြီးပိန်တာလဲ?"

ရှောင်လုလုသည်လည်း ရှောင်လဲ့ထုန်ကို စိတ်ရှုပ်ထွေးသောအမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

ရှောင်လဲ့ထုန်သည် သူ၏အစ်မနှစ်ယောက်ကို အကြီးတစ်ယောက်လိုအကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ "အစ်မတို့နားလည်မှာမဟုတ်ဘူး!"

ရှောင်လုလုသည် သူမ၏နူးညံ့သောမျက်ခုံးငယ်များကို တွန့်လိမ်ပြီး အနည်းငယ်မကျေမနပ်ဖြင့်ပြောသည်၊ "ငါတို့နားလည်မှာမဟုတ်ဘူးဆိုတာ ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ? မောင်လေး၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ငါတို့က မင်းထက်နှစ်ပေါင်းများစွာအသက်ကြီးတယ်။ မင်းသာနားလည်နိုင်ရင် ငါတို့က သေချာပေါက်နားလည်လိမ့်မယ်!" သူမ၏မောင်လေးသည် အလွန်တော်သော်လည်း ပုံမှန်အားဖြင့် သူတို့သည် သူ့ကိုနားလည်နိုင်လိမ့်မည်။

ရှောင်လဲ့ထုန်သည် သူ၏မျက်နှာကိုလှည့်ပြီး သူမအစ်မများကိုလေးနက်စွာကြည့်လိုက်သည်။ သူက သူ၏မျက်နှာငယ်ကိုတွန့်လိမ်ပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာပြောသည်၊ "ကျွန်တော့်ရဲ့ကောင်းမွန်တဲ့အစ်မတို့၊ ကျွန်တော် အစ်မတို့ကိုပြောပြမယ်၊ ဒါပေမဲ့ အစ်မတို့ အဲ့ဒါကိုလျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုအဖြစ်ထားရမယ်၊ ဟုတ်ပြီလား?"

မိန်းကလေးနှစ်ယောက်က လေးနက်စွာခေါင်းညိတ်ပြီးပြောသည်၊ "ဟုတ်ပြီ၊ ငါတို့က သေချာပေါက်လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုအဖြစ်ထားမယ်။ မောင်လေး၊ မြန်မြန်ပြောပြ၊ မင်းဘာလုပ်နေတာလဲ?"

ရှောင်လဲ့ထုန်က မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး သူ၏မျက်နှာငယ်ပေါ်တွင် အနည်းငယ်ဒေါသထွက်နေဟန်ဖြင့်ပြောသည်၊ "ရွာကအကောင်စုတ်တွေက ကျွန်တော့်ကိုအဖေမရှိတဲ့ကလေးဆိုပြီ လှောင်ရယ်နေခဲ့ကြတာမဟုတ်ဘူးလား? အခု ကျွန်တော်က ကျွန်တော့်အဖေဖြစ်ဖို့ယောက်ျားတစ်ယောက်ကို ရှာနေတာ!"

သူတို့ဘေးကဖြတ်သွားသောခရီးသွားများသည် လျင်မြန်စွာသူတို့၏ခြေလှမ်းများကိုရပ်တန့်ပြီး သိချင်စိတ်ဖြင့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ဤကလေးသည် သူ၏အမေအတွက်ခင်ပွန်းတစ်ယောက်၊ သူကိုယ်တိုင်အတွက်အဖေတစ်ယောက်ကို ရှာဖွေနေသလား?

ဒီကလေးက ဘယ်သူ့ကလေးများလဲ?

အိုး၊ ကြည့်စမ်း၊ ဒီကလေးရဲ့ပါးလေးတွေက ဖြူဖြူဖွေးဖွေးနူးနူးညံ့ညံ့လေးတွေ တကယ်ကိုလှပြီးချစ်စရာကောင်းလိုက်တာ။

'ငါသာသူ့ကိုအိမ်ပြန်ခေါ်ပြီး မွေးရရင် စိတ်ထဲမထားဘူး!'

အစ်မများသည် ရှောင်လဲ့ထုန်၏စကားကိုကြားသောအခါ သူတို့သည် ချက်ချင်းဒေါသူပုန်ထသွားပြီးပြောသည်၊ "ဘယ်သူက မင်းကိုအဖေမရှိတဲ့ကလေးလို့ခေါ်ခဲ့တာလဲ? ငါတို့က သူ့နဲ့စာရင်းသွားရှင်းမယ်! သူတို့ကများး ပြောရဲဆိုရဲနေလိုက်ကြတယ်? သေလမ်းရှာနေကြတာ!" ထို့နောက် သူတို့သည် သူတို့၏မောင်လေးကို တရားခံကို ရှာဖွေရန် ဆွဲခေါ်သွားခဲ့ကြသည်။

ဖြတ်သွားသောခရီးသွားများ၊ "..." မိန်းကလေးများသည် အလွန်တိတ်ဆိတ်ပြီးလှပပုံရသော်လည်း သူတို့က အတော်လေးကြမ်းတမ်းနိုင်သည်!

ရှောင်လဲ့ထုန်သည် သူ့အစ်မများကဆွဲခေါ်ခြင်းခံရပြီး ချက်ချင်းပြောသည်၊ "အစ်မ၊ အစ်မ၊ ဒေါသမထွက်ပါနဲ့။ ကျွန်တော်ပြောတာကို နားထောင်ပါဦး။"

အစ်မနှစ်ယောက်က သူ့ကိုလွှတ်လိုက်ပြီးနောက် အလွန်လေးနက်စွာခေါင်းညိတ်ကာပြောသည်၊ "ကောင်းပြီလေ၊ ပြော။ ငါတို့နားထောင်နေတယ်။"

ရှောင်လဲ့ထုန်က ပြုံးသည်၊ သူ၏အင်္ကျီလက်များကိုလှုပ်ခါပြီး ဂုဏ်ယူစွာပြောသည်၊ "ဟီးဟီး၊ အစ်မနှစ်ယောက်၊ အစ်မတို့ကျွန်တော့်ကိုသိပါတယ်။ ကျွန်တော်က ရန်ငြိုးမထားဘူး၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျွန်တော်က နေရာမှာတင်ကလဲ့စားချေခဲ့တာ။ ကျွန်တော် အဲ့ဒီအကောင်စုတ်နှစ်ကောင်ကို သူတို့မိဘတွေဆီကိုငိုပြီးပြန်သွားတဲ့အထိရိုက်နှက်ခဲ့ပြီးပြီ။"

ဖြတ်သွားသောခရီးသွားများ၊ "..." ကလေးသည် နှစ်နှစ်ထက်မပိုပုံရသည်။ သူက စကားပြောကောင်းသော်လည်း တိုက်ခိုက်ရာတွင်လည်းကောင်းသလား?

ထို့နောက် ခရီးသွားတစ်ယောက်က ပြုံးပြီးမေးသည်၊ "သူငယ်ချင်းလေး၊ မင်းအသက်က နှစ်နှစ်လောက်ရှိပြီလား?"

ရှောင်လဲ့ထုန်က လှပသောအစ်မကိုကြည့်ပြီး ပြုံးကာပြောသည်၊ "အစ်မ၊ ကျွန်တော်က နှစ်နှစ်တောင်မရှိသေးဘူး။ တိတိကျကျပြောရရင် ကျွန်တော်က တစ်နှစ်နဲ့ခုနစ်လပဲရှိသေးတယ်!"

"ဟမ်? တစ်နှစ်နဲ့ခုနစ်လ?"

ထိုအသက်သည် သူတို့ပတ်ပတ်လည်ကဧည့်သည်တစ်စုကို ကြောင်သွားစေခဲ့သည်။

"မင်းက တစ်နှစ်ခွဲပဲရှိသေးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းက ဘယ်လိုလုပ်ဒီလောက်စကားကောင်းကောင်းပြောနိုင်ရတာလဲ?"

အစ်မနှစ်ယောက်က ဂုဏ်ယူနေခဲ့ကြသည်။

ရှောင်ရို့ရို့က ပြောသည်၊ "အစ်မ၊ သမီးမောင်လေးက တကယ်ပဲတော်တယ်။ သူက ရှစ်လသားအရွယ်မှာစကားပြောနိုင်တယ်၊ ပြီးတော့ ကိုးလသားအရွယ်မှာ သူက လူကြီးတွေနဲ့ကျွမ်းကျင်စွာစကားပြောနိုင်ခဲ့တယ်။ ဆယ်လသားအရွယ်မှာ သူက စာဖတ်နိုင်ခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ တစ်နှစ်မပြည့်ခင်မှာ သူက အဘိဓာန်တစ်ခုလုံးကိုအလွတ်ကျက်မှတ်နိုင်ခဲ့တယ်။"

တုန်လှုပ်နေသောဧည့်သည်များ၊ "..." ဘယ်လောက်ပါရမီရှင်လဲ။ တစ်နှစ်အရွယ်ကလေးတစ်ယောက်က အဘိဓာန်တစ်ခုလုံးကိုအလွတ်ကျက်မှတ်တယ်။ ဤသည်မှာ မြင်ယောင်ကြည့်လို့တောင်မရပေ။

ရန်ယင်းယင်းနှင့်ရှီရှောင်ချီ၊ မေးခွန်းမေးနေသူသည်လည်း ကြောင်သွားခဲ့သည်။ ကလေးက ဘယ်လိုလုပ်ဒီလောက်တော်နိုင်မှာလဲ?

သူတို့နှစ်ဦးသည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်ကြည့်ပြီး ရုတ်တရက်တစ်ခုခုစဉ်းစားမိခဲ့ကြသည်။

"ကလေးငယ်တို့၊ မင်းတို့မိဘတွေဘယ်မှာလဲ?"

ခရီးသွားတွေအများကြီးလာပြီးသွားနေကြတယ်၊ ပြီးတော့ ဒီကလေးသုံးယောက်က ငယ်သေးတယ်။ သူတို့သာလူဆိုးတွေကပစ်မှတ်ထားခြင်းခံခဲ့ရရင် ဘာဖြစ်မှာလဲ?

ရှောင်လဲ့ထုန်က ချစ်စရာကောင်းတဲ့ပြုံးတစ်ခုကိုပြပြီးပြောသည်၊ "အစ်မ၊ ကျွန်တော်တို့က ဒီကပါ။"

ရန်ယင်းယင်းက မျက်မှောင်ကြုတ်သည်၊ "ဟမ်?" ထို့နောက် သူမက သတိပြန်ဝင်လာပြီး ပြုံးကာမေးသည်၊ "မင်းတို့က ထောင်ယွမ်ရွာကလား?"

"ဟုတ်တယ်၊ သမီးတို့က ထောင်ယွမ်ရွာက!" ရှောင်ရို့ရို့နဲ့ရှောင်လုလုတို့က ခေါင်းညိတ်ကြသည်။

ရှီရှောင်ချီက သိပ်လေးနက်စွာပြောသည်၊ "ဒီလိုဖြစ်နေရင်တောင် လူတွေအများကြီးလာပြီးသွားနေတာနဲ့သိပ်အန္တရာယ်များနေတုန်းပဲ။ အစ်မကို မင်းတို့အိမ်ဘယ်မှာလဲဆိုတာကိုပြောပြ။ အစ်မတို့ မင်းတို့ကိုပြန်ခေါ်သွားပေးမယ်။"

ရှောင်ရို့ရို့က ခဏတုံ့ဆိုင်းပြီးတော့ သိပ်ယဉ်ကျေးစွာပြောသည်၊ "ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အစ်မ။ ဒါပေမဲ့ သမီးတို့က ကိုယ့်ဘာသာကိုယ်ပြန်သွားမယ်!"

ရန်ယင်းယင်းက ခဏတုံ့ဆိုင်းသည်၊ "ဒါပေမဲ့..."

ရှောင်လဲ့ထုန်ကလည်း ပြုံးပြီးပြောသည်၊ "အစ်မ၊ ငါတို့က ကိုယ့်ဘာသာကိုယ်ပြန်သွားနိုင်တယ်။ အစ်မတို့က သွားကစားကြပါ။"

ရန်ယင်းယင်းနဲ့ရှီရှောင်ချီက အားကိုးရာမဲ့စွာခေါင်းညိတ်ပြီးပြောသည်၊ "ကောင်းပြီ၊ ဒါဆိုရင်တော့ မင်းတို့ရဲ့ဘေးကင်းလုံခြုံမှုကိုဂရုစိုက်ရမယ်နော်!"

ဤသို့ပြောပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦးသည် ထွက်ခွာသွားခဲ့ကြသည်။

ဤသည်မှာ သူတို့ထောင်ယွမ်ရွာကိုရောက်ရှိခဲ့တဲ့ဒုတိယနေ့ပဲ။ ထောင်ယွမ်ရွာက အလွန်အမင်းကြီးမားသည့်ထဲမပါသော်လည်း သေးငယ်ခြင်းလည်းမရှိပေ။ ဒါကြောင့် သူတို့က နှစ်ရက်နေဖို့ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။

သစ်သီးခြံတွေ၊ ဟင်းသီးဟင်းရွက်ခင်းတွေ၊ ပန်းပင်လယ်၊ ရေလှောင်ကန်တွေ၊ နက်ရှိုင်းတဲ့တောတွေ စသည်ဖြင့် ရှုခင်းနေရာတွေအများကြီးရှိခဲ့ကြသည်။ သူတို့က တစ်ရက်နေနိုင်ခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့က များများစားစားမမြင်ခဲ့ပေ။

"သူငယ်ချင်းလေး၊ မင်းက မင်းအမေအတွက်ခင်ပွန်းတစ်ယောက်ရှာချင်တယ်လို့ပြောတာကိုကြားခဲ့တယ်ဟုတ်လား?" တော်တော်ချောမောတဲ့လူငယ်တစ်ယောက်က သိချင်စိတ်ဖြင့်မေးသည်။

ရှောင်လဲ့ထုန်က ခေါင်းညိတ်ပြီးပြောသည်၊ "ဟုတ်တယ်!"

ယောက်ျားက မေးသည်၊ "မင်းအမေက ဘယ်သူလဲ?"

ရှောင်လဲ့ထုန်က ခေါင်းခါပြီးပြောသည်၊ "ဦးလေး၊ ကျွန်တော်က ခင်ဗျားကိုကျွန်တော့်အမေက ဘယ်သူလဲဆိုတာကိုမပြောနိုင်သေးဘူး။ ကျွန်တော်က ကျွန်တော့်အဖေဖြစ်ဖို့သင့်တော်တဲ့ယောက်ျားတစ်ယောက်ကိုရှာတွေ့တဲ့အခါမှပဲ ကျွန်တော့်အမေက ဘယ်သူလဲဆိုတာကိုပြောနိုင်မှာ။"

ဖြတ်သွားသောခရီးသွားများ၊ "..." မင်းရွေးချယ်တဲ့ယောက်ျားတွေက မင်းအမေက ဘယ်သူလဲဆိုတာကိုတောင်မပြောနိုင်ရင် ဘယ်လိုဆုံးဖြတ်နိုင်မှာလဲ?

"ဒါဆိုရင်တော့ သူငယ်ချင်းလေး၊ ဘာလို့မင်းက မင်းအမေအတွက်ခင်ပွန်းတစ်ယောက်ရှာဖွေနေရတာလဲ? မင်းအဖေဘယ်မှာလဲ?" တစ်စုံတစ်ယောက်က တော်တော်သိချင်နေခဲ့သည်။

ရှောင်ရို့ရို့နဲ့ရှောင်လုလုတို့က တစ်ခုခုပြောတော့မည်ရှိသေး၊ ရှောင်လဲ့ထုန်ရဲ့တောက်ပတဲ့ပြုံးက ချက်ချင်းပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ သူက သူ့မျက်ရည်တွေကိုထိန်းချုပ်ထားပုံရသည်။

သူက ပြောသည်၊ "အန်တီ၊ ခင်ဗျားမသိဘူး။ ကျွန်တော့်အဖေက ကျွန်တော့်အမေကိုမကောင်းဘူး။ ကျွန်တော့်အဖေက အရက်စသောက်ပြီဆိုတာနဲ့ သူက ကျွန်တော့်အမေကိုရိုက်လိမ့်မယ်။ ကျွန်တော့်အမေက အကြိမ်များစွာကွာရှင်းချင်ခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ချစ်စရာကောင်းပြီးတော်တဲ့ကလေးတစ်ယောက်အတွက် သူက သည်းခံခဲ့တယ်။ သူက ကျွန်တော့်ကိုမပြည့်စုံတဲ့မိသားစုတစ်ခုမှာကြီးပြင်းစေချင်စိတ်မရှိခဲ့ဘူး။" ထို့နောက် မျက်ရည်စအနည်းငယ်က သူ၏မျက်လုံးများမှကျဆင်းသွားခဲ့သည်။

သူ၏ဖခင်အရင်း၊ ဆေးရုံကုတင်ပေါ်မှာလဲလျောင်းနေတဲ့ကုန်းထျန်းဟောက်၊ "..." သူက သူ့သားအရင်းက သူ့နာမည်ကိုအသရေဖျက်ခဲ့တယ်ဆိုတာကိုတောင်မသိရှိခဲ့ဘူး။

သူ့ဘေးမှာ ရှောင်ရို့ရို့နဲ့ရှောင်လုလုတို့က သူတို့ပါးစပ်တွေက အကျယ်ကြီးဖွင့်ထားပြီးသိပ်တုန်လှုပ်နေခဲ့ကြသည်။

"အန်တီ၊ ကျွန်တော့်အမေက သိပ်သနားစရာကောင်းတယ်လို့မထင်ဘူးလား?" ရှောင်လဲ့ထုန်က သူ့ရှေ့ကအန်တီကိုသူ့မျက်လုံးထောင့်မှာမျက်ရည်တွေနဲ့ကြည့်လိုက်သည်၊ "ဒါကြောင့် ကျွန်တော်က ကျွန်တော့်အမေကိုနောက်ထပ်မရိုက်မယ့်အဖေတစ်ယောက်ကိုရှာဖွေချင်ခဲ့တာ၊ ကျွန်တော့်အမေကိုကာကွယ်နိုင်ပြီး ကျွန်တော့်အဖေဖြစ်နိုင်မယ့်ယောက်ျားတစ်ယောက်ကိုလေ။"

အန်တီ့မျက်လုံးတွေ ဤသည်ကိုကြားသောအခါ နီရဲသွားခဲ့သည်။ သူမက ရှောင်လဲ့ထုန်ရဲ့ပခုံးငယ်ကိုပုတ်ပြီးစာနာစွာပြောသည်၊ "မင်းအဖေက တကယ်လူဆိုးတစ်ယောက်ပဲ။ မင်းက ကလေးကောင်းတစ်ယောက်ပဲ! ကောင်းကောင်းလုပ်ခဲ့တယ်။"

ရှောင်လဲ့ထုန်ရဲ့မျက်လုံးတွေ တောက်ပသွားပြီး သူက ချက်ချင်းမေးသည်၊ "အန်တီ၊ ကျွန်တော်က ကျွန်တော့်အမေအတွက်နောက်ထပ်ခင်ပွန်းတစ်ယောက်ရှာသင့်တယ်ဆိုတာကိုသဘောတူတယ်လား?"

အသက်လေးဆယ်ကျော်ရှိနေတဲ့အမျိုးသမီးက ပြောသည်၊ "ကလေး၊ ငါက မင်းရဲ့အဘွားဖြစ်ဖို့လုံလောက်အောင်အသက်ကြီးနေပြီ။ မင်းက ငါ့ကိုအန်တီလို့မခေါ်သင့်ဘူး။"

"ခင်ဗျားက သိပ်ငယ်ရွယ်ပြီးလှပတယ်။ ကျွန်တော်က ခင်ဗျားကို အန်တီလို့သေချာပေါက်ခေါ်ရမယ်!" ရှောင်လဲ့ထုန်က ပြုံးပြီးချီးကျူးသည်။ ထို့နောက် သူက မေးသည်၊ "အန်တီ၊ ကျွန်တော်က ကျွန်တော့်အမေအတွက် သူ့ခင်ပွန်းကိုလဲရာမှာကူညီပေးတာက ကောင်းမွန်တဲ့စိတ်ကူးတစ်ခုလို့ထင်လား?"

အန်တီက ပြုံးပြီးပြောသည်၊ "မင်းအဖေက ဒီလောက်ကြောက်စရာကောင်းတဲ့လူတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး မင်းအမေက ဒီလောက်စိတ်ရှည်ပြီး သည်းခံတတ်တဲ့လူတစ်ယောက်ပဲ။ သူမက သူမကိုချစ်ပြီး ကာကွယ်ပေးမယ့်ပိုကောင်းတဲ့ယောက်ျားတစ်ယောက်ကို သေချာပေါက်လိုအပ်တယ်။"

"ဟုတ်တယ်၊ ဟုတ်တယ်၊ ကျွန်တော်လည်း အဲ့လိုပဲထင်တာ!" ရှောင်လဲ့ထုန်က ပျော်ရွှင်စွာခေါင်းညိတ်သည်။ "အန်တီ၊ အန်တီ့စိတ်ထဲမှာပေါ်လာတဲ့ လူကောင်းတစ်ယောက်ယောက်ရှိခဲ့ရင် သူ့ကိုကျွန်တော့်အမေနဲ့မိတ်ဆက်ပေးဖို့သတိရရမယ်!"

အန်တီကလည်း ရယ်မောမိသွားသည်။ သူမက ပြုံးပြီးပြောသည်၊ "ဟုတ်ပါပြီ၊ ကောင်းပြီ။ ဒါပေမဲ့ အရင်မေးပါရစေ။ မင်းရဲ့အဖေအသစ်ဆီကနေ ဘယ်လိုအခြေအနေတွေလိုချင်တာလဲ?"

ရှောင်လဲ့ထုန်က ခဏစဉ်းစားပြီးပြောသည်၊ "ကောင်းပြီ၊ သူက ၃၂ နှစ်ထက်မပိုရဘူး၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျွန်တော့်အမေက ၂၈ နှစ်ပဲရှိသေးလို့။ သူက အရပ်ရှည်၊ ချောမောပြီး ချမ်းသာရမယ်။ သူမှာ ဘီလီယံ ၁၀၀ ကျော်ပိုင်ဆိုင်မှုတွေရှိရမယ်။"

သူ့ရဲ့ဖခင်အရင်းက ဘီလီယံ ၁၀၀ ပိုင်ဆိုင်မှုရှိခဲ့တယ်၊ ဒါကြောင့် သူသာနောက်ထပ်အဖေတစ်ယောက်ရှာဖွေခဲ့ရင် သူ့ရဲ့ချမ်းသာမှုက အနည်းဆုံးဘီလီယံ ၁၀၀ ရှိရမယ်။

"ဒါ့အပြင် အရေးအကြီးဆုံးအရာက ဒီယောက်ျားက သူ့ဇနီးကိုချစ်ရမယ်။ ပြီးတော့သူက စည်းမျဉ်းသုံးခုနဲ့သီလသုံးခုကိုနားလည်ရမယ်။ ပထမစည်းမျဉ်းက သူ့ဇနီးရဲ့အမိန့်တွေကိုလိုက်နာဖို့၊ ဒုတိယစည်းမျဉ်းက သူမအပြင်ထွက်တဲ့အခါ သူမနဲ့ကပ်နေဖို့၊ ပြီးတော့ နောက်ဆုံးစည်းမျဉ်းက ဇနီးက အမြဲတမ်းမှန်တယ်ဆိုတာကိုသဘောတူဖို့ပဲ။"

"ဟုတ်တယ်၊ အခုလောလောဆယ်ဒါပဲ။ နောက်ပိုင်းကျွန်တော်ပိုပြီးစဉ်းစားမိတဲ့အခါမှ ကျန်တာတွေထပ်ဖြည့်တော့မယ်!" ရှောင်လဲ့ထုန်က သူ့တောင်းဆိုချက်တွေက သိပ်သာမန်ဖြစ်သလိုပြောသည်။

တကယ်တော့ ဒီတောင်းဆိုချက်တွေက ရှောင်လဲ့ထုန်အတွက်တကယ်ပဲသိပ်သာမန်ဖြစ်ခဲ့သည်။

အဲ့ဒါက သူက လူတိုင်းဆီကနေသူ့အဖေက သူ့အမေကိုဒီနည်းလမ်းနဲ့ဆက်ဆံခဲ့တယ်လို့ကြားခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ဒါကြောင့် သူက အဖေအသစ်တစ်ယောက်ရှာဖွေချင်တဲ့အခါ သူက သူ့အဖေအဟောင်းထက်မဆိုးနိုင်ဘူး။

အန်တီနဲ့ခရီးသွားတွေ၊ "..." သူတို့က သူတို့အိပ်မက်မက်နေသလား၊ ဒါမှမဟုတ် ဒီကလေးက အိပ်မက်မက်နေသလားဆိုတာကိုမသိခဲ့ကြဘူး။

ဘယ်သူက ဒီလိုအခြေအနေတွေရှိတဲ့ယောက်ျားတစ်ယောက်နဲ့အိမ်ထောင်မပြုချင်ဘဲနေမှာလဲ? ဘာလို့သူတို့က ဒီလိုယောက်ျားတစ်ယောက်ကို ကလေးတစ်ယောက်ရှိနှင့်ပြီးသားအဒေါ်ကြီးတစ်ယောက်ကိုမိတ်ဆက်ပေးမှာလဲ?

ရှောင်လဲ့ထုန် စကားဆုံးပြီးနောက် သူက ခရီးသွားတွေရဲ့အမူအရာတွေကိုကြည့်ပြီးစိတ်ရှုပ်ထွေးစွာမေးသည်၊ "ဘာဖြစ်လို့လဲ? ကျွန်တော်က ကျွန်တော့်လိုအပ်ချက်တွေကို သိပ်နိမ့်နေလို့လား?"

လူတိုင်း၊ "..." သိပ်နိမ့်တယ်တဲ့လား?

အန်တီက ရှက်ရွံ့စွာပြုံးပြီးပြောသည်၊ "ကောင်းပြီ၊ သူငယ်ချင်းလေး၊ မင်းရဲ့လိုအပ်ချက်တွေက သိပ်... မဟုတ်ဘူးလား?" သိပ်မြင့်မားတယ်။

အန်တီ စကားမဆုံးမီမှာ သူမက ခပ်ပေါ့ပေါ့အသံတစ်ခုခေါ်တာကိုကြားလိုက်ရတယ်၊ "ရှောင်လဲ့ထုန်၊ မင်းဘာလုပ်နေတာလဲ?"

ရှောင်လဲ့ထုန်ရဲ့ခန္ဓာကိုယ် တုန်လှုပ်သွားပြီး သူရဲ့အမူအရာ ခဲသွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူက လှည့်ပြီးတော့ ပြေးသွားတယ်၊ သူ့အမေရဲ့ခြေထောက်ကိုဖက်ပြီးသူက ပြုံးကာပြောသည်၊ "မေမေ၊ ဒီအဘွားက လမ်းညွှန်တောင်းနေတာ၊ ဒါကြောင့် သား ကူညီပေးနေတာ။ အဘွား၊ ကျွန်တော့်အမေလာကြိုနေပြီ။ သွားတော့မယ်နော်။ အမေ၊ သွားကြစို့!" ဒါပေမဲ့ သူ့မျက်နှာပေါ်မှာ အပြစ်ရှိစိတ်တစ်ခုရှိခဲ့သည်။

ရှောင်လင်းယွီက အနည်းငယ်စိတ်ရှုပ်ထွေးနေခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူမက အဲ့ဒီအကြောင်းသိပ်များများစားစားမစဉ်းစားခဲ့ဘူး။ သူမက ထိုင်ချပြီး ရှောင်လဲ့ထုန်ကိုကောက်ယူပြီးအန်တီကိုပြောသည်၊ "အန်တီ၊ ကျေးဇူးပြုပြီးပျော်ရွှင်ပါစေ!" ထိုသို့ပြောပြီး သူမက ရှောင်လဲ့ထုန်ကိုသယ်ဆောင်ပြီးအစ်မနှစ်ယောက်နဲ့အတူထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

လူတိုင်းက ရှောင်လင်းယွီထွက်ခွာသွားတာကိုကြည့်နေခဲ့ကြတယ်၊ အထူးသဖြင့်ယောက်ျားတွေ၊ တံတွေးမျိုချနေခဲ့ကြသည်။

သောက်ကျိုးနည်း။ ဒီအမျိုးသမီးက သိပ်လှတာပဲ။

သူမရဲ့သားမှာဒီလောက်မြင့်မားတဲ့မျှော်လင့်ချက်တွေရှိတာအံ့ဩစရာမရှိပါဘူး။

ဒီအမျိုးသမီးက မှားယွင်းတဲ့လူတစ်ယောက်နဲ့အိမ်ထောင်ကျခဲ့တာဝမ်းနည်းစရာပဲ။

***