← Chapters

ရှုပ်ထွေးသောခံစားချက်များ

Vol. 40 Ch. 651

ရှုပ်ထွေးသောခံစားချက်များ

Vol. 40 Ch. 651

ရှောင်လင်းယွီသည် သခင်ကြီးထံမှ ဖုန်းလက်ခံရရှိပြီးနောက်၊ သူမသည် ဖုန်းကိုကိုင်ကာ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။

ဖုန်း၏တခြားတစ်ဖက်မှ သခင်ကြီးက လေးနက်သောအသံဖြင့် "ယွီအာ၊ စိတ်မပူပါနဲ့။ ဒီအဘိုးကြီးက မင်းကိုပဲ ငါ့ရဲ့မြေးမအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုမှာပါ။ ရှောင်ထုန်က ငါ့ရဲ့မြစ်၊ ကုန်းမိသားစုရဲ့တစ်ခုတည်းသော အမွေဆက်ခံသူပဲ" ဟု ဆိုသည်။

ကုန်းထျန်းဟောက်၏မှတ်ဉာဏ်ပျောက်ဆုံးမှုသည် လူတိုင်း၏မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းရော၊ မျှော်လင့်မထားသည့်အတိုင်းရော ဖြစ်ခဲ့သည်။

သခင်ကြီးကုန်းသည် စစ်ထူရှင်းထံမှ ကုန်းထျန်းဟောက်သည် တကယ်ပဲမှတ်ဉာဏ်ပျောက်သွားကြောင်း သိရှိလိုက်ရသောအခါ သူ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာပြင်ဆင်ထားသော်လည်း မမျှော်လင့်ဘဲ စိတ်မကောင်းဖြစ်ခဲ့သည်။

သခင်ကြီးကုန်းသည် ကျယ်လောင်စွာကျိန်ဆဲလိုက်သည်။ "အဲ့ဒီကောင်က ဘာလို့ဒီလောက်အသုံးမကျရတာလဲ။ ကားမတော်တဆမှုတစ်ခုပဲလေ။ သူက ခုတင်ပေါ်မှာ နှစ်နှစ်ကြာလဲလျောင်းခဲ့ပြီး အခု သူက မှတ်ဉာဏ်ပျောက်သွားပြီ။ ပြီးတော့ သူက သူ့မိန်းမနဲ့သားရဲ့မှတ်ဉာဏ်ပဲ ပျောက်သွားတာလား။ သူ မှတ်ဉာဏ်ပြန်ရလာတဲ့အခါမှာတော့ ငရဲပြည်ရောက်တော့မှာပဲ။"

ဟုတ်ပါတယ်၊ သခင်ကြီးကုန်းသည် သူ၏မြေးမ ရှောင်လင်းယွီကို အမြန်ဆုံးနှစ်သိမ့်ပေးရဦးမည်ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ထိုကောင်သည် ဤမျှကောင်းသောဇနီးကို ဆုံးရှုံးသွားပါက သူ နောင်တရနေလိမ့်မည်။

သခင်ကြီးကုန်းက ပြုံးပြီး "ယွီအာ၊ အဲ့ဒီကောင်က နိုးလာပြီဆိုတော့ ငါ ထောင်ယွမ်ရွာကို ချက်ချင်းပြန်လာမယ်။ ငါ့ရဲ့တန်ဖိုးရှိတဲ့မြစ်လေးကို အရမ်းလွမ်းနေပြီ" ဟု ဆိုသည်။

သခင်ကြီးကုန်းသည် သူ၏မြစ်လေးကို ကလေးမွေးစဉ်အခါကသာ မြင်ဖူးခဲ့သော်လည်း ထိုနောက်ပိုင်းတွင်မူ ဗီဒီယိုထဲတွင်သာ မြင်ရတော့သည်။ သူသည် ချစ်စရာကောင်းပြီး လှပကာ ကုန်းထျန်းဟောက်ငယ်စဉ်အခါကနှင့် တော်တော်လေးတူသည်။ ဤမျက်နှာလေးကို ကြည့်လိုက်တိုင်း သခင်ကြီးကုန်း၏အေးစက်သောနှလုံးသားသည် မနေနိုင်ဘဲ နူးညံ့သွားသည်။

သူသည် သူ့မြစ်လေးကို နေ့တိုင်း ကိုယ်တိုင်ပွေ့ချီထားချင်ခဲ့သည်။

ယခု သူ့မြေးလေးလည်း နိုးထလာပြီဖြစ်ရာ သခင်ကြီးတွင် ဒီဆန္ဒတစ်ခုသာရှိတော့သည်။ အကယ်၍ ထိုကောင်သည် မှတ်ဉာဏ်မပျောက်ဆုံးခဲ့ပါက ကုန်းမိသားစုသည် ရှောင်လင်းယွီနှင့် ရှောင်လဲ့ထုန်၏အထောက်အထားကို ဖော်ပြနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုမူကား…

သခင်ကြီးကုန်းသည် ညင်သာစွာသက်ပြင်းချလိုက်သည်။ 'ဒါကို ထပ်ပြီးရွှေ့ဆိုင်းရဦးမှာပဲ။'

ရှောင်လင်းယွီက ပြုံးပြီး "အဘိုး၊ ထျန်းဟောက် မှတ်ဉာဏ်ပျောက်သွားမယ်ဆိုတာကို ကျွန်မတို့မျှော်လင့်ထားပြီးသားပါ။ အဘိုးက ကျွန်မကိုတောင်းပန်စရာမလိုပါဘူး။ ကျွန်မတို့က မိသားစုတွေပဲလေ။ ပြီးတော့ ကျွန်မက ထျန်းဟောက်က တကယ်ပဲမှတ်ဉာဏ်ပျောက်သွားရင် ဒီတစ်ခါတော့ ကျွန်မက သူ့ကိုလိုက်မှာပါ။ ထပ်ပြီးအချစ်ရေးစတင်ရတာ ပျော်စရာကောင်းမှာပါ" ဟု ဆိုသည်။

"ဟားဟား။ ကောင်းပြီလေ။ အဲ့ဒီကောင်က မင်းကိုအနိုင်ကျင့်ရဲရင် အဘိုးကိုသာပြော၊ အဘိုးက သူ့ကိုမင်းအတွက် သင်ခန်းစာပေးလိုက်မယ်" ဟု သခင်ကြီးကုန်းက ပျော်ရွှင်စွာ ဆိုသည်။

ရှောင်လင်းယွီက ပြုံးပြီး "ကောင်းပြီလေ၊ အဘိုး။ ကျွန်မ အဘိုးရဲ့ကမ်းလှမ်းချက်ကို လက်ခံလိုက်ပါ့မယ်" ဟု ဆိုသည်။

…

စစ်ထူရှင်းသည် ဓာတ်ပုံအချို့ကိုထုတ်ပြီး စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် "ဘော့စ်၊ ထပ်ကြည့်ပါဦး။ ခင်ဗျား တကယ်မမှတ်မိတော့ဘူးလား။ သူတို့က ခင်ဗျားရဲ့မိန်းမနဲ့သားလေ" ဟု မေးလိုက်သည်။

ကုန်းထျန်းဟောက်သည် ဓာတ်ပုံများကိုကြည့်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် မသိမသာဒေါသထွက်သောအရိပ်အယောင်ပေါ်လာပြီး တင်းမာစွာဖြင့် "စစ်ထူရှင်း၊ မင်း ငါ့ကိုနောက်နေတာလား။ ငါက ဘယ်လိုလုပ်လက်ထပ်ပြီး ကလေးရနိုင်မှာလဲ။ ငါ သတိမေ့နေတုန်းက မင်းက ကြုံရာအမျိုးသမီးတစ်ယောက်ကိုရှာပြီး ပြွန်သန္ဓေသားနဲ့ကိုယ်ဝန်ဆောင်ခိုင်းခဲ့တာလား" ဟု ဆိုသည်။

သူသည် အတိတ်တွင် လက်မထပ်ဟု ကျိန်ဆိုခဲ့သည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် သူသည် မည်သည့်နေရာမှ သားရနိုင်မည်နည်း။

စစ်ထူရှင်းသည် ခေါင်းကုတ်ပြီး ထူးဆန်းသောအမူအရာဖြင့် စိုးရိမ်တကြီးရှင်းပြလိုက်သည်။ "ဘော့စ်၊ သူတို့က တကယ်ပဲ ခင်ဗျားရဲ့မိန်းမနဲ့ကလေးပါ။ ဒီကလေးက ခင်ဗျားနဲ့ဘယ်လောက်တူလဲဆိုတာ ခင်ဗျားမမြင်ဘူးလား။ ပြီးတော့ မရီးအကြောင်း၊ ခင်ဗျား အရင်တုန်းက…"

စစ်ထူရှင်းသည် ဆက်ပြောချင်ခဲ့သော်လည်း ကုန်းထျန်းဟောက်သည် စိတ်မဝင်စားသောအမူအရာဖြင့် "တော်ပြီ၊ တော်လောက်ပြီ။ မင်းက တောင်လိုပုံနေတဲ့သက်သေတွေယူလာရင်တောင် ငါ မယုံဘူး။ ထွက်သွားတော့။ ငါ ပင်ပန်းနေပြီ၊ အနားယူချင်တယ်" ဟု ဆိုသည်။

"…" စစ်ထူရှင်းသည် ညင်သာစွာသက်ပြင်းချပြီး "ကောင်းပြီလေ။ ဘော့စ်၊ ခင်ဗျား အနားယူသင့်တယ်" ဟု ဆိုသည်။

ဆေးရုံခန်းထဲမှ ထွက်သွားပြီးနောက်တွင် စစ်ထူရှင်းသည် သံသယများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ "အရင်တုန်းက ဘော့စ်က မရီးကိုအရမ်းချစ်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ မှတ်ဉာဏ်ပျောက်သွားတာနဲ့ သူက လူတစ်ယောက်လိုဖြစ်သွားတယ်။ သူ့မိန်းမနဲ့သားရဲ့ပုံတွေကိုမြင်တာတောင် သူ့အမူအရာက တည်ငြိမ်နေတယ်။ မဟုတ်ဘူး၊ စက်ဆုပ်ရွံရှာမှုတောင်ရှိနေတယ်။

"အရင်တုန်းက ဒီလိုမဖြစ်ခဲ့ဖူးဘူး။ ထူးဆန်းလိုက်တာ။ ဘာလို့ဒီလိုဖြစ်ရတာလဲ။ ဆေးပညာအရဆိုရင် လူတစ်ယောက်က သူတို့အရမ်းရင်းနှီးခဲ့တဲ့လူတွေ၊ အရာဝတ္ထုတွေကို မသိစိတ်ကနေမှတ်မိပြီး အလိုအလျောက်အသိအမှတ်ပြုသင့်တယ်။ ပြီးတော့ ဘော့စ်ရဲ့ရှောင်လင်းယွီအပေါ်ထားတဲ့အချစ်က သူ့အရိုးထဲမှာထွင်းထားသလိုပဲ။ သူ သူမကိုမေ့သွားရင်တောင် အချစ်က ရှိနေသင့်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဘော့စ်က အခု ရှောင်လင်းယွီကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းမုန်းတီးနေတယ်။ ဘာကြောင့်လဲ။"

စစ်ထူရှင်းသည် ခဏစဉ်းစားပြီး သူငယ်ချင်းတစ်ဦးကိုခေါ်ဆိုလိုက်သည်။ ထိုသူငယ်ချင်းသည် စိတ်ရောဂါအထူးကုဆရာဝန်တစ်ဦးဖြစ်သည်။

ကုန်းထျန်းဟောက်၏ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာတွင် ဘာမှမမှားပါက ပြဿနာသည် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာဖြစ်နိုင်သည်။

စစ်ထူရှင်းသည် စိတ်ရောဂါအထူးကုသူငယ်ချင်းနှင့်ဖုန်းချပြီးနောက် သူ့မျက်နှာသည် တိတ်ဆိတ်ပြီး လေးနက်နေခဲ့သည်။

သူ ခဏစဉ်းစားပြီး ရှောင်လင်းယွီကိုဖုန်းခေါ်ဆိုလိုက်သည်။

ရှောင်လင်းယွီသည် စစ်ထူရှင်း၏မေးခွန်းကိုကြားပြီးနောက် အလွန်အံ့ဩသောအမူအရာကို ပြသခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူမသည် မျက်လုံးကိုချပြီး ခဏစဉ်းစားပြီး "အဲ့ဒီနေ့က ဘာမှမဖြစ်ခဲ့ဘူး။ လူတိုင်းကိုအံ့ဩသွားစေခဲ့တဲ့ ကားမတော်တဆဖြစ်မှုကလွဲရင် တခြားဘာမှမဖြစ်ခဲ့ဘူး" ဟု ဆိုသည်။

စစ်ထူရှင်းက အလွန်လေးနက်စွာဖြင့် "မရီး၊ စဉ်းစားကြည့်ပါဦး။ မရီး လျစ်လျူရှုမိခဲ့တဲ့အရာတစ်ခုခုရှိလား" ဟု ဆိုသည်။

ရှောင်လင်းယွီသည် ခဏစဉ်းစားပြီး "မတော်တဆမှုကလွဲရင် တခြားဘာဖြစ်ခဲ့လဲဆိုတာ ကျွန်မ တကယ်မမှတ်မိတော့ဘူး" ဟု ဆိုသည်။

စစ်ထူရှင်းသည် ခဏတိတ်ဆိတ်နေပြီး "မရီး၊ မရီး စဉ်းစားရမယ်။ ဒါက ဘော့စ်ရဲ့မှတ်ဉာဏ်ကိုပြန်ရစေမယ့် သော့ချက်ဖြစ်နိုင်တယ်" ဟု ဆိုသည်။

"ကောင်းပြီ။"

***

All Chapters