ချစ်သူ!

"ကောင်းပြီ၊ လေ့ကျင့်မှုက ပြီးလုနီးပါးပဲ။ ငါတို့ အခု မစ်ရှင်ကိုဆောင်ရွက်နိုင်ပြီ" ဟု M နိုင်ငံရှိ ခမ်းနားထည်ဝါသောအိမ်တော်ကြီးထဲတွင် အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ်ထားသော လူလတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသားတစ်ဦးက အမူအရာမပြောင်းဘဲ ဆိုသည်။

သူ၏ရှေ့ရှိ အမျိုးသမီးတစ်ဦးက အနည်းငယ်ကြောက်ရွံ့သောအမူအရာဖြင့် ဂရုတစိုက်မေးလိုက်သည်။ "ဘဏ္ဍာစိုးလီ၊ ဒါ တကယ်အဆင်ပြေရဲ့လား။" သူမသည် သူမ ဆောင်ရွက်ရမည့်မစ်ရှင်နှင့် မစ်ရှင်၏ပစ်မှတ်အပေါ်တွင် အလွန်မလုံမလဲဖြစ်နေခဲ့သည်။ သူမ၏အမူအရာသည်လည်း ရှုပ်ထွေးမှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုကို ဖော်ပြနေခဲ့သည်။

ဘဏ္ဍာစိုးလီသည် အမျိုးသမီး၏အသွင်အပြင်ကိုတွေ့သောအခါ မျက်မှောင်အနည်းငယ်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူ အနည်းငယ်စိတ်မကျေမနပ်ဖြစ်နေခဲ့သည်။ 'လေ့ကျင့်မှုတွေအားလုံးလုပ်ပြီးတာတောင် သူက မကောင်းသေးဘူး။ ဒီအမျိုးသမီးက တာဝန်ကို တကယ်ပြီးမြောက်အောင်လုပ်နိုင်ပါ့မလား။'

ဘဏ္ဍာစိုးလီသည် ခဏစဉ်းစားပြီး ဘေးသို့သွား၍ ဖုန်းခေါ်ဆိုလိုက်သည်။

"အကြီးဆုံးသခင်မလေး၊ ဒီအမျိုးသမီးက…" ဟု သူသည် လေ့ကျင့်မှု၏ရလဒ်များကို ထိုလူအား သတင်းပို့လိုက်သည်။ "ငါတို့မှာ လေ့ကျင့်မှုဆက်လုပ်ဖို့ ဒါမှမဟုတ် ကိုယ်စားလှယ်သစ်ရှာဖို့ အချိန်မရှိတော့ဘူး။ အကြီးဆုံးသခင်မလေး၊ ဒါက…"

တခြားတစ်ဖက်မှ အမျိုးသမီးသည် ခဏစဉ်းစားပြီး "သူ့ကိုသွားခွင့်ပေးလိုက်ပါ။ သူ ကျရှုံးသွားရင် ဘာလုပ်ရမလဲဆိုတာ မင်းသိပါတယ်။ သူ ဒီအကြောင်းကိုသိသွားတာကို ငါ မလိုချင်ဘူး" ဟု ဆိုသည်။

ဘဏ္ဍာစိုးလီ၏မျက်လုံးများသည် တောက်ပသွားပြီးနောက် သူက အလွန်လေးနက်စွာဖြင့် "စိတ်ချပါ၊ အကြီးဆုံးသခင်မလေး။ ကျွန်တော် ဘာလုပ်ရမလဲဆိုတာသိပါတယ်" ဟု ပြန်လည်ဖြေကြားသည်။ ထို့နောက် ဘဏ္ဍာစိုးလီက "အကြီးဆုံးသခင်မလေး အောင်မြင်ပါစေလို့ ဆုတောင်းပေးပါတယ်" ဟု ထပ်ပြောလိုက်သည်။

...

ကုန်းထျန်းဟောက်သည် နိုးထလာပြီဖြစ်ရာ သူမကိုမမှတ်မိလျှင်ပင် သူမသည် သူ့ကိုအမြန်ဆုံးသွားတွေ့ချင်နေခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူမသည် သူ၏နှလုံးသားကိုအနိုင်ယူရမည်ဖြစ်သည်။

ကုန်းထျန်းဟောက်သည် သူတို့ကိုမမှတ်မိသဖြင့် ရှောင်လင်းယွီသည် သူ့ကိုသွားတွေ့သောအခါ သူမ၏အထောက်အထားကို ဖုံးကွယ်ထားရဦးမည်ဖြစ်သည်။

"မေမေ၊ သားက ဘာလို့အဲ့ဒီလူကိုတွေ့ဖို့ မေမေနဲ့အတူလိုက်လို့မရတာလဲ" ဟု ရှောင်လဲ့ထုန်က မကျေမနပ်ဖြင့် သူ၏မျက်နှာသေးသေးလေးကို မုန့်လုံးလေးလိုတွန့်ပြီး မေးလိုက်သည်။

ရှောင်လင်းယွီသည် ချက်ချင်းလေးနက်စွာဖြင့် "ရှောင်လဲ့ထုန်၊ အဲ့ဒါ သားရဲ့အဖေရင်းပဲ။ သားက သူ့ကို ပါပါး ဒါမှမဟုတ် အဖေလို့ခေါ်သင့်တယ်၊ အဲ့ဒီလူလို့ လုံးဝမခေါ်သင့်ဘူး။ ပြီးတော့ သားက ဘာလို့သားအဖေကို ဒီလောက်မကျေမနပ်ဖြစ်နေရတာလဲ" ဟု ဆိုသည်။ ရှောင်လင်းယွီသည် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူမ၏သားသည် အလွန်လိမ္မာသည်။ သို့သော် ကုန်းထျန်းဟောက်နှင့်ပတ်သက်လာလျှင် သူသည် အလွန်ခေါင်းမာသည်။ သူသည် သူ့ကို သူ၏အဖေအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုရန် ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။

ရှောင်လင်းယွီသည် သူ့အား အကြိမ်ပေါင်းများစွာရှင်းပြခဲ့သည်။ သူ၏ဖခင်သည် သူတို့ကိုမလိုချင်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ သူသည် အလွန်နေမကောင်းဖြစ်နေခြင်းသာဖြစ်သည်။

ကလေးသည် ထိုစကားကိုကြားပြီးနောက် တိတ်ဆိတ်စွာခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ရှောင်လင်းယွီသည် ညင်သာစွာသက်ပြင်းချပြီး ရှောင်လဲ့ထုန်အား "သား၊ သားက သားအဖေအပေါ်မှာ နည်းနည်းမကျေနပ်ချက်တွေရှိနေသေးတယ်ဆိုတာ မေမေသိတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူက သားဆီလာပြီး အရာအားလုံးကိုရှင်းပြလိမ့်မယ်ဆိုတာ မေမေယုံကြည်တယ်" ဟု ဆိုသည်။

ရှောင်လဲ့ထုန်က အနည်းငယ်စိတ်မကောင်းဖြစ်သောလေသံဖြင့် "ဒါပေမဲ့ ဘာလို့သားက အခု သူနဲ့အတူသွားတွေ့လို့မရတာလဲ။ အဲ့ဒီလိုဆိုရင် မေမေ့ကိုလည်းမသွားစေချင်ဘူး" ဟု ဆိုသည်။

ရှောင်လင်းယွီသည် သူမ၏သားကို သူမ၏လက်ထဲတွင်ပွေ့ဖက်ပြီး အလွန်စိတ်မကောင်းဖြစ်စွာဖြင့် "သား၊ လိမ္မာပါကွယ်။ သားက အရမ်းငယ်သေးတယ်။ သား မေမေနဲ့အတူလိုက်လို့မရဘူး။ အိမ်မှာနေပြီး မေမေပြန်လာတာကိုစောင့်နေနော်၊ ဟုတ်ပြီလား။ မေမေက မကြာခင်ပြန်လာမယ်လို့ ကတိပေးပါတယ်"

...

M နိုင်ငံ၏တရုတ်တန်းတွင် ထင်ရှားသောအသွင်အပြင်ရှိသောအမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် တစ်စုံတစ်ဦးနှင့်ဖုန်းပြောနေခဲ့သည်။ သူမ၏ရှေ့တွင် ယောက်ျားများသည် သူမအား စကားလာပြောရန် အဆက်မပြတ်လာနေသော်လည်း အားလုံးငြင်းပယ်ခံခဲ့ရသည်။

ဤအမျိုးသမီးသည် စိတ်ကြိုက်ပြင်ဆင်ထားသောအသီးခြင်းတောင်းနှင့် ပန်းစည်းကိုကိုင်ဆောင်ကာ M နိုင်ငံ၏တော်ဝင်ဆေးရုံသို့ လျှောက်သွားနေခဲ့သည်။

သူမ ဆေးရုံဝင်ပေါက်သို့ရောက်သောအခါ တားဆီးခံခဲ့ရသည်။

"ဟယ်လို၊ မိန်းကလေး၊ ဘယ်သူ့ကိုရှာနေတာလဲ။"

"ကျွန်မ ကုန်းထျန်းဟောက်ကိုရှာနေတာပါ။"

"မိန်းကလေးက ဘယ်သူလဲဆိုတာ သိခွင့်ရှိမလား။"

"ကျွန်မက သူ့ရဲ့ချစ်သူပဲ။"

***