ရည်းစားဟောင်း

စစ်ထူရှင်းသည် ချက်ချင်းပင် ၁၈ ထပ်သို့ ပြေးတက်သွားခဲ့သည်။ သူ ဓာတ်လှေကားထဲမှ ပြေးထွက်လာသည်နှင့် ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုတစ်ခုကို လက်ခံရရှိခဲ့သည်။

"ဘာ။ မင်း အခုထိ မရောက်သေးဘူးလား" ဟု စစ်ထူရှင်းသည် သူ၏ဖုန်းကို ကိုင်ကာ အံ့ဩစွာ ကြည့်လိုက်သည်။ "မင်းကို လေဆိပ်မှာ တားဆီးခံလိုက်ရပြီး မင်းရဲ့လေယာဉ်ခရီးစဉ် နှောင့်နှေးသွားတယ် ဟုတ်လား။"

အကယ်၍ ရှောင်လင်းယွီသည် ဤနေရာတွင် မရှိပါက ကုန်းထျန်းဟောက်၏ဆေးရုံခန်းသို့ သွားခဲ့သော အမျိုးသမီးသည် မည်သူနည်း။

စစ်ထူရှင်းသည် ရှောင်လင်းယွီနှင့် ခဏတာ စကားပြောပြီးနောက် ဖုန်းချလိုက်သည်။

သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် လေးနက်သောအမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာပြီးနောက် သူသည် လျင်မြန်စွာ ဆေးရုံခန်းထဲသို့ ပြေးဝင်သွားခဲ့သည်။

သူသည် ပေါ့ဆခဲ့သည်။ သူသည် ရောက်ရှိလာသောလူ၏ အထောက်အထားကို အတည်မပြုခဲ့ပေ။ သူသည် ရှောင်လင်းယွီဖြစ်သည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။ သူ ဝင်ခွင့်ပြုလိုက်သော အမျိုးသမီးသည် ကုန်းထျန်းဟောက်အား မည်သည့်အန္တရာယ်မျှ မပေးပါစေနဲ့ဟုသာ သူ မျှော်လင့်တော့သည်။

စစ်ထူရှင်းသည် ဆေးရုံခန်း၏တံခါးသို့ လျှောက်သွားသည်နှင့် ဆေးရုံခန်းထဲမှ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။ "မင်း ဒီမှာ ဘာလုပ်နေတာလဲ။ ထွက်သွားစမ်း။"

ကုန်းထျန်းဟောက်၏ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံကို ကြားသောအခါ စစ်ထူရှင်းသည် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် လှပ၊ နူးညံ့ပြီး အနည်းငယ် နစ်နာသလိုဖြစ်နေသော အသံတစ်ခုဖြင့် ရှင်းပြသည်ကို ကြားလိုက်ရသည်။ "ထျန်းဟောက်၊ ရှင် ကျွန်မကို အထင်လွဲနေပြီ။ အဲ့ဒီတုန်းက… ကျွန်မက နိုင်ငံခြားမှာ ဆက်လက်ပညာသင်ကြားချင်လို့ ရှင့်ကို ထားခဲ့တာ မဟုတ်ပါဘူး။ အဲ့ဒီတုန်းက ကျွန်မမှာ ကုသလို့မရတဲ့ရောဂါတစ်ခု ရခဲ့တယ်။ ကျွန်မ… ကျွန်မက ရှင် ဝမ်းနည်းမှာကို ကြောက်လို့ ရှင့်ကို ထားခဲ့ဖို့ အကြောင်းပြချက်တစ်ခု ရှာခဲ့တာပါ။"

စစ်ထူရှင်းသည် ဤစကားများကို ကြားသောအခါ ဤအမျိုးသမီးသည် မည်သူဖြစ်သည်ကို ချက်ချင်းသိရှိလိုက်သည်။

သူမသည် ကုန်းထျန်းဟောက်၏ ပထမဆုံးရည်းစားဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်က ကုန်းထျန်းဟောက်သည် အထောက်အထားအတုဖြင့် ကျောင်းတက်ခဲ့သည်။ သူ တက္ကသိုလ်တွင် ရှိနေစဉ်အခါက သူသည် ကျောင်း၏အလှဘုရင်မနှင့် ချစ်ကြိုက်ခဲ့သည်။ အဆုံးတွင် ထိုအမျိုးသမီးသည် နိုင်ငံခြားတွင် ပညာသင်ကြားရန် အခွင့်အရေးတစ်ခုအတွက်သာ ကုန်းထျန်းဟောက်ကို စွန့်ပစ်ခဲ့သည်။

ယခုမူကား၊ သူမသည် သူ့ရှေ့တွင် ထပ်မံပေါ်ထွက်လာရန် မျက်နှာရှိသေးသည်။

ဤအမျိုးသမီး၏မျက်နှာသည် အမှန်တကယ် ထူလွန်းသည်။

သို့သော် ဤအမျိုးသမီးသည် ကုန်းထျန်းဟောက် သူ့ဇနီးကို မှတ်ဉာဏ်ပျောက်ဆုံးနေချိန်တွင်မှ ထွက်ပေါ်လာရတာလဲ။ စစ်ထူရှင်းသည် စိုးရိမ်နေခဲ့သည်။ သူသည် ကုန်းထျန်းဟောက် ဤအမျိုးသမီးအပေါ် စိတ်ပျော့သွားမည်ကို ကြောက်ရွံ့နေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ စစ်ထူရှင်းသည် သူ၏မရီးကို ကာကွယ်ရမည်ဖြစ်ပြီး အခြားအမျိုးသမီးများ ကုန်းထျန်းဟောက်ကို လုယူခြင်းမှ တားဆီးရမည်ဖြစ်သည်။

စစ်ထူရှင်းသည် ဆေးရုံခန်းထဲသို့ ခြေလှမ်းမည်အပြုတွင် ကုန်းထျန်းဟောက်၏ စိတ်မရှည်သောအသံကို ကြားလိုက်ရသည်။ "ဝမ်ကျင်းကျင်း၊ မင်း အတိတ်မှာ ဘယ်လောက်နစ်နာခဲ့ပြီး အပြစ်ကင်းစင်ခဲ့တယ်ဆိုတာကို ငါ စိတ်မဝင်စားဘူး။ အဲ့ဒါက အခု ငါနဲ့ ဘာမှမဆိုင်တော့ဘူး။ အခု ချက်ချင်း ထွက်သွားပေးပါ။ မဟုတ်ရင် ငါ တစ်ယောက်ယောက်ကို မင်းကို ကန်ထုတ်ခိုင်းရလိမ့်မယ်" ဟု ကုန်းထျန်းဟောက်သည် အေးစက်စွာနှင့် စက်ဆုပ်ရွံရှာစွာဖြင့် ဆိုသည်။

ကုန်းထျန်းဟောက်သည် သူ့ကို သစ္စာဖောက်ခဲ့သော အမျိုးသမီးအပေါ် မည်သည့်သက်ညှာမှုမှ မပြခဲ့ပေ။

ဝမ်ကျင်းကျင်း၏အမူအရာသည် ပြောင်းလဲခြင်းမရှိခဲ့ပေ၊ သူမသည် နှင်ထုတ်ခံရသူမဟုတ်သကဲ့သို့ပင်။

သို့သော် သူမ၏တင်းကျပ်စွာဆုပ်ထားသော လက်သီးများသည် သူမ၏စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုကို ဖော်ပြနေခဲ့သည်။ သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် တုန်ယင်နေဆဲဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ လူသားတစ်ဦး၏ ပင်ကိုယ်တုံ့ပြန်မှုကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

သူမသည် ပါးစပ်ဟပြီး တစ်ခုခုပြောမည်အပြုတွင် သူမသည် တည်ငြိမ်ဟန်ဆောင်ကာ သည်းခံလိုက်သည်။

သူမသည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်သည်။ စစ်ထူရှင်းသည် တံခါးကို တွန်းဖွင့်၍ ဝင်လာသောအခါ သူသည် အဖြူရောင်ဝတ်စုံဝတ်ထားသော ဤအမျိုးသမီးကို တွေ့မြင်ခဲ့သည်။ သူမ၏ရှည်လျားသောဆံပင်များသည် လေထဲတွင် လွင့်ပျံနေပြီး သူမ၏မျက်နှာသွင်ပြင်များသည် လှပနေခဲ့သည်။

စစ်ထူရှင်းသည် မျက်ခုံးပင့်ကာ ဤအမျိုးသမီးကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် ပြုံးတစ်ဝက်မပြုံးတစ်ဝက်ဖြင့် သူမအား နှင်ထုတ်လိုက်သည်။ "မိန်းကလေး၊ ကျွန်တော့်ဘော့စ်ပြောတာ မကြားဘူးလား။ ဒီမှာ ဆက်နေနေသေးတာ ခင်ဗျားမျက်နှာ ဘယ်လောက်တောင်ထူနေလို့လဲ။ ထွက်သွားစမ်းပါ။"

ဝမ်ကျင်းကျင်း၏မျက်ဆံများသည် ရုတ်တရက် ကျုံ့သွားပြီး ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်သော အမူအရာကို ပြသခဲ့သည်။ သူမသည် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်ပြီး အရှက်ရသွားပုံရသည်။

သို့သော် သူမသည် အမူအရာမပြောင်းဘဲ ခေါင်းညိတ်ကာ "ကောင်းပြီ၊ ကျွန်မ သွားပါ့မယ်။ ထျန်းဟောက်၊ နောက်တစ်ခါမှ ရှင့်ကို လာတွေ့ပါ့မယ်" ဟု ဆိုသည်။

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူမသည် ထွက်ခွာရန် လှည့်ထွက်သွားသည်။ သူမသည် စိတ်မရှည်ပုံရသည်။ သို့သော် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် စစ်ထူရှင်းသည် သူမအား ရုတ်တရက် တားဆီးလိုက်သည်။ "ခဏနေဦး။"

ဝမ်ကျင်းကျင်းသည် ခေါင်းလှည့်ကာ စစ်ထူရှင်းအား စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒီအသီးခြင်းတောင်းတွေနဲ့ ပန်းတွေကို ယူသွားလိုက်ပါ။ ကျွန်တော့်မရီးက လာတွေ့တဲ့အခါ ဒါတွေကိုမြင်ရင် ဝမ်းနည်းသွားလိမ့်မယ်။ သူက ကျွန်တော့်ဘော့စ်က သူ့ကို သစ္စာဖောက်တယ်လို့ ထင်သွားလိမ့်မယ်" ဟု စစ်ထူရှင်းသည် နှုတ်ခမ်းကွေးကာ ဆိုသည်။

ဝမ်ကျင်းကျင်း၏မျက်လုံးများထဲတွင် ထိတ်လန့်ပြီး မယုံကြည်နိုင်သောအမူအရာတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

သူမသည် ကုန်းထျန်းဟောက်အား မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ ကုန်းထျန်းဟောက်သည် အမူအရာမပြောင်းဘဲ ဘာမှမပြောဆိုခဲ့ပေ။ 'ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ကုန်းထျန်းဟောက်က လက်ထပ်ပြီးပြီ ဟုတ်လား။ ဘယ်လိုလုပ် ဘယ်သူမှ မသိရတာလဲ။'

သူမ ထပ်မံမစဉ်းစားမီတွင် စစ်ထူရှင်းသည် စိတ်မရှည်စွာဖြင့် "ခင်ဗျား ဘာလုပ်နေတာလဲ။ မြန်မြန် ခင်ဗျားပစ္စည်းတွေယူပြီး ထွက်သွားစမ်းပါ။ မဟုတ်ရင် ကျွန်တော့်ကို ရိုင်းတယ်လို့ အပြစ်မတင်နဲ့" ဟု ဆိုသည်။

ကုန်းထျန်းဟောက်ဖြစ်စေ၊ စစ်ထူရှင်းဖြစ်စေ၊ သူတို့နှစ်ဦးလုံးသည် ဤမျှလှပသော အမျိုးသမီးအား ကရုဏာမဲ့စွာ ဆက်ဆံခဲ့ကြသည်။

ဝမ်ကျင်းကျင်းသည် အရှက်ရမှုကို သည်းခံကာ သူမ၏ပစ္စည်းများနှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

ဝမ်ကျင်းကျင်း ထွက်ခွာသွားသည်နှင့် စစ်ထူရှင်းသည် ချက်ချင်းပင် ဆေးရုံခန်းကို လေးနက်သောအမူအရာဖြင့် စစ်ဆေးခဲ့သည်။

ကုန်းထျန်းဟောက်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာဖြင့် "မင်း ဘာရှာနေတာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

စစ်ထူရှင်းက "ကျွန်တော် ဗီဒီယိုစောင့်ကြည့်ရေးကိရိယာကို ရှာနေတာ" ဟု ဆိုသည်။

"ဘာ" ဟု ကုန်းထျန်းဟောက်သည် စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားသည်။

ဆေးရုံခန်းကို ရှာဖွေပြီးနောက် စစ်ထူရှင်းသည် ချက်ချင်းပင် "ထျန်းဟောက်၊ ခင်ဗျား သတိမထားမိဘူးလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

ကုန်းထျန်းဟောက်က စပ်စုစွာဖြင့် "မင်း ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

စစ်ထူရှင်းက ခေါင်းခါပြီး "ခင်ဗျားရဲ့ရည်းစားဟောင်းက ဓားအောက်ကို ရောက်သွားပြီ။ ပြီးတော့ ဒါက ခွဲစိတ်မှုသေးသေးလေးလည်း မဟုတ်ဘူး။ အခြေခံအားဖြင့် သူ့မျက်နှာတစ်ခုလုံးကို အစားထိုးလိုက်တာပဲ" ဟု ဆိုသည်။ သူ ခဏရပ်ပြီး စပ်စုစွာဖြင့် "ဘော့စ်၊ ဒါ တကယ်ပဲ ခင်ဗျားရဲ့ရည်းစားဟောင်းလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

သူတို့သည် ဘော့စ်၏ရည်းစားဟောင်းအကြောင်းသာ ကြားဖူးခဲ့ကြသော်လည်း သူမကို ဘယ်တုန်းကမှ မမြင်ဖူးခဲ့ကြပေ။ သဘာဝအတိုင်းပင် သူတို့သည် ဝမ်ကျင်းကျင်း မည်သို့ပုံပေါက်သည်ကို မသိခဲ့ကြပေ။

ကုန်းထျန်းဟောက်သည် မျက်ခုံးကြုတ်ကာ "မင်း ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

စစ်ထူရှင်းက ပြုံးပြီး လေးနက်စွာဖြင့် "ဘာကိုဆိုလိုရမှာလဲ။ တစ်စုံတစ်ယောက်က ခင်ဗျားရဲ့ရည်းစားဟောင်းရဲ့အထောက်အထားကို သုံးပြီး မင်းဆီ ချဉ်းကပ်နေတာ။ ပြီးတော့ ဒီလူက အရမ်းအစွမ်းထက်တယ်" ဟု ဆိုသည်။ ဤအထိပြောပြီးနောက် စစ်ထူရှင်းသည် ခဏရပ်ပြီး ဆက်လက်၍ "အခုနကပဲ ကျွန်တော်မရီးဆီက ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုတစ်ခု ရခဲ့တယ်။ သူက သူ ပစ်မှတ်ထားခံနေရတယ်လို့ ပြောတယ်။ သူမကို လေဆိပ်မှာ တားဆီးခံလိုက်ရတယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲ့ဒီကလူတွေက သူမရဲ့နိုင်ငံကူးလက်မှတ်မှာ ပြဿနာရှိတယ်လို့ ပြောလို့ပဲ။ ပြီးတော့ ဒီအမျိုးသမီးက ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာတယ်။ သိသိသာသာကြီး တစ်ခုခုမှားနေပြီလေ။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ ဘာကိုလိုချင်နေတယ်ဆိုတာကိုတော့ ကျွန်တော်တို့ အခုထိ မသိသေးဘူး" ဟု ဆိုသည်။

ကုန်းထျန်းဟောက်သည် ခဏတာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် "လောင်ချီး၊ တစ်ယောက်ယောက်ကို စုံစမ်းခိုင်းလိုက်" ဟု ဆိုသည်။

စစ်ထူရှင်းက ခေါင်းညိတ်ပြီး "သေချာပေါက်ပေါ့" ဟု ဆိုသည်။

ဤအချိန်တွင် ကုန်းထျန်းဟောက်သည် အနည်းငယ် အနေရခက်သောအမူအရာဖြင့် "မင်း ဆိုလိုတာက... အဲ့ဒီလူ မလာခဲ့ဘူးပေါ့" ဟု မေးလိုက်သည်။

စစ်ထူရှင်းသည် မျက်ခုံးပင့်ကာ စိတ်ရှုပ်ထွေးသောအမူအရာဖြင့် "ဘော့စ်၊ ခင်ဗျား ဘယ်လူကို ဆိုလိုတာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

ကုန်းထျန်းဟောက်၏မျက်နှာသည် ချက်ချင်းပင် မှောင်မိုက်သွားပြီး သူက တင်းမာစွာဖြင့် "ထွက်သွားစမ်း" ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။

စစ်ထူရှင်း "…" မရီးကို ဂရုစိုက်တယ်လို့ပဲ ပြောလိုက်ပါလား။ ဘာလို့ ကလေးဆန်တဲ့အပြုအမူတွေ လုပ်နေရတာလဲ။ ထူးဆန်းတဲ့လူပဲ။

သို့သော် စစ်ထူရှင်းသည် ရုတ်တရက် လေးနက်စွာဖြင့် "ဘော့စ်၊ ကျွန်တော့်အထင် မမှားဘူးဆိုရင် မရီးကို တစ်စုံတစ်ယောက်က ပစ်မှတ်ထားနေလောက်ပြီ။ ဘယ်သူက သူမကို ပစ်မှတ်ထားနေတယ်ဆိုတာကို မသိပေမယ့် မရီးနဲ့ သခင်လေးက အန္တရာယ်ရှိနိုင်တယ်။ ကျွန်တော်တို့ သူတို့ကို ကာကွယ်ဖို့ လူတွေ လွှတ်ရမယ်" ဟု ဆိုသည်။

ကုန်းထျန်းဟောက်၏မျက်နှာသည် ချက်ချင်းပင် မှောင်မိုက်သွားပြီး သူက တင်းမာစွာဖြင့် "စစ်ထူရှင်း၊ ငါ မင်းကို အရင်ကတည်းက ပြောပြီးပြီ၊ ငါ့မှာ မိန်းမနဲ့ ကလေးတွေ မရှိဘူး။ ငါ မင်းကို ဘယ်နှစ်ခါ ပြောရမလဲ။ မင်း သူတို့အကြောင်းကို ငါ့ရှေ့မှာ ထပ်ပြောရင် မင်း မနက်ဖြန်ကစပြီး အာဖရိကကို သွားရမယ်" ဟု ဆိုသည်။

"…" စစ်ထူရှင်း၏နဖူးသည် အမည်းရောင်မျဉ်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ သူ ရှောင်လဲ့ထုန်နှင့် ရှောင်လင်းယွီအကြောင်းကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုသည်နှင့် သူ၏ဘော့စ်သည် ပေါက်ကွဲသွားပေမည်။

စစ်ထူရှင်းက အလွန်လေးနက်စွာဖြင့် "ဘော့စ်၊ ခင်ဗျားက အခု ကျွန်တော့်လူနာပဲ။ ခင်ဗျား ဘယ်မှာရှိရှိ ကျွန်တော် ရှိနေမှာပဲ" ဟု ဆိုသည်။

ကုန်းထျန်းဟောက် "…" ဤစစ်ထူရှင်းသည် သူ့အား ဤသို့ပြန်ပြောရဲလောက်အောင် ရဲတင်းလာခဲ့သည်။

"ထွက်သွားစမ်း" ဟု ကုန်းထျန်းဟောက်သည် စူးရှစွာ ထပ်မံအော်ဟစ်လိုက်သည်။

စစ်ထူရှင်းသည် နှုတ်ခမ်းကိုစေ့ထားပြီး ဘာမှမပြောဆိုခဲ့ပေ။

စစ်ထူရှင်းသည် ဆေးရုံခန်းထဲမှ ထွက်သွားပြီးနောက် သူသည် ချက်ချင်းပင် ကုန်းယင်ရှုန်းအား ဖုန်းခေါ်ဆိုလိုက်သည်။

"မရီးက ပစ်မှတ်ထားခံနေရတယ်။ သူတို့ရဲ့ဘေးကင်းလုံခြုံမှုကို ဂရုစိုက်ပြီး ကာကွယ်ပေးပါ"

...

"ဖြန်း" ဟု လိပ်ပြာမျက်နှာဖုံးတပ်ထားသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် ရွမ်ရှန်ယာ၏မျက်နှာကို ရိုက်လိုက်သည်။ "အသုံးမကျတဲ့ဟာတွေ။ ငါ မင်းတို့ကို မွေးထားရတာ ဘာအကျိုးရှိလို့လဲ။ မင်းတို့က အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ကိုတောင် ထိန်းသိမ်းမထားနိုင်ဘဲ သတိလစ်အောင် ထိုးခံလိုက်ရတယ်" ဟု မျက်နှာဖုံးတပ်ထားသော အမျိုးသမီးသည် အေးစက်စွာ ဆိုသည်။

ရွမ်ရှန်ယာသည် မြေကြီးပေါ်တွင် ဒူးထောက်နေခဲ့သည်။ သူမ၏ဆံပင်များသည် ရှုပ်ပွနေပြီး သူမမျက်နှာ၏ညာဘက်ခြမ်းသည် ပါးရိုက်ခံရခြင်းကြောင့် ရောင်ရမ်းနေသော်လည်း သူမသည် မည်သည့်မကျေနပ်မှုကိုမျှ မပြရဲခဲ့ပေ။

သူမ၏မျက်နှာပေါ်တွင် ကြောက်ရွံ့မှုအနည်းငယ်ရှိနေပြီး သူမသည် တောင်းပန်ပြီး တောင်းပန်နေခဲ့သည်။ "သခင်မ၊ ကျွန်မ ပေါ့ဆသွားပါတယ်။ ကျွန်မ မှားသွားပါတယ်။ ရှောင်လင်းယွီက ကျွန်မကို လက်သီးတစ်ချက်နဲ့ သတိလစ်အောင် ထိုးနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ကျွန်မ မသိခဲ့ပါဘူး"

သူတို့၏ရှောင်လင်းယွီအပေါ် စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုအရ သူမသည် သာမန်အမျိုးသမီးတစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူမသည် ရွမ်ရှန်ယာအား လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် သတိလစ်အောင် ထိုးနိုင်လောက်အောင် စွမ်းရည်ရှိသင့်သည်မဟုတ်ပေ။

မျက်နှာဖုံးတပ်ထားသော အမျိုးသမီးသည် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ "ငါတို့ ဒီလောက်လျှို့ဝှက်နေတာတောင် ရှောင်လင်းယွီက ငါတို့ကို ရှာတွေ့သွားခဲ့တယ်။ မင်းက သူမအနားမှာ ဘယ်လိုပေါ့ဆနိုင်ရတာလဲ။ ငါ မင်းကို ဘာလို့ဆက်ပြီး ထားရတော့မှာလဲ။"

ရွမ်ရှန်ယာ၏အမူအရာသည် သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူမသည် ဦးခိုက်ကာ "သခင်မ၊ ကျွန်မအသက်ကို ချမ်းသာပေးပါ။ ကျွန်မကို နောက်တစ်ခွင့်အရေး ထပ်ပေးပါ။ သခင်မ၊ ကျွန်မအသက်ကို ချမ်းသာပေးပါ" ဟု ဆိုသည်။

မျက်နှာဖုံးတပ်ထားသော အမျိုးသမီးသည် ခဏစဉ်းစားပြီး "ကောင်းပြီ၊ ငါ မင်းကို နောက်တစ်ခွင့်အရေး ထပ်ပေးမယ်။ မင်း ဒီအခွင့်အရေးကို မဆုပ်ကိုင်ဘူးဆိုရင်တော့ ငါ့အဆိုးမဆိုနဲ့" ဟု ဆိုသည်။

"ဟုတ်ကဲ့၊ သခင်မ။"

***