ခေါင်းမာသော ကလေး

"ယွီအာ၊ ဘာဖြစ်တာလဲ။ ဘာလို့ ချက်ချင်း ပြန်ရောက်လာတာလဲ" ဟု သူမ၏သမီးသည် သူမ၏ခရီးဆောင်အိတ်နှင့်အတူ ပြန်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ခြံဝင်းထဲတွင် ဟင်းသီးဟင်းရွက်ဆေးနေသော အမေရှောင်သည် ထိတ်လန့်သွားသည်။ "တစ်ခုခုဖြစ်လို့လား။"

ရှောင်လင်းယွီသည် သူမ၏မိသားစုကို စိတ်မပူစေလိုသောကြောင့် သူမက ခေါင်းခါပြီး "ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။ သမီးရဲ့နိုင်ငံကူးလက်မှတ် ပျောက်သွားလို့ပါ" ဟု ဆိုသည်။

"မင်း နိုင်ငံကူးလက်မှတ် ပျောက်သွားတယ် ဟုတ်လား" ဟု အမေရှောင်သည် ချက်ချင်းပင် အပြစ်တင်စကားအနည်းငယ်ဖြင့် ဆိုသည်၊ "နိုင်ငံကူးလက်မှတ်က ဒီလောက်အရေးကြီးတဲ့အရာကို။ မင်း ဘယ်လိုပျောက်သွားရတာလဲ။"

ရှောင်လင်းယွီသည် အကူအညီမဲ့မှုအနည်းငယ်ဖြင့် "စစ်ဆေးနေတုန်းမှာ လူတစ်ယောက်က ပြေးလာပြီး သမီးကို တိုက်မိသွားတယ်။ ပြီးတော့ သမီးတို့ရဲ့နိုင်ငံကူးလက်မှတ်တွေက မြေကြီးပေါ်ကို ကျသွားတယ်။ ဘယ်သူက သမီးရဲ့နိုင်ငံကူးလက်မှတ်တွေ လဲသွားမယ်လို့ ထင်မှာလဲ" ဟု ဆိုသည်။ အမှန်တကယ်တွင် ၎င်းသည် မတော်တဆမှုမဟုတ်ခဲ့ပေ။ တခြားတစ်ဖက်က သူမ၏နိုင်ငံကူးလက်မှတ်ကို တမင်တကာ ဆွဲယူပြီး အတုတစ်ခုကို ချန်ထားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ နိုင်ငံကူးလက်မှတ်အတုသည် ရှောင်လင်းယွီ၏နိုင်ငံကူးလက်မှတ်အစစ်နှင့် တစ်ပုံစံတည်း တူနေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူမ လေယာဉ်ပေါ်တက်ရန် ကြိုးစားသောအခါ သူမသည် ချက်ချင်းပင် စုံစမ်းစစ်ဆေးရန်အတွက် ခေါ်ဆောင်သွားခြင်းခံခဲ့ရသည်။

ရှောင်လင်းယွီသည် သူမကို ပစ်မှတ်ထားသောလူများသည် ပြင်ဆင်မှုအားလုံးကို ပြုလုပ်ထားကြောင်း သိရှိသည်။ ထို့ကြောင့် သူမသည် စစ်ကြောရေးအခန်းမှ ဤမျှလောက် မြန်မြန်ဆန်ဆန် ထွက်ခွာနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ ထို့အပြင် သူမသည် ရှန်ဟိုင်းတွင် မည်သည့်အဆက်အသွယ်မျှ မရှိခဲ့ပေ။

ရှောင်လင်းယွီသည် ကုန်းယင်ရှုန်းအား အကြောင်းကြားရန် ဖုန်းခေါ်ဆိုရုံမှလွဲ၍ အခြားရွေးချယ်စရာမရှိခဲ့ပေ။

မကြာမီပင် လေဆိပ်စစ်ဆေးရေးဗျူရိုသည် အမှန်တရားကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။ ရှောင်လင်းယွီသည် လိမ်လည်မှုတစ်ခု၏ သားကောင်ဖြစ်ခဲ့သည်။

အမေရှောင်က "နောက်ဆုံးတော့ မင်း ပေါ့ဆသွားတာပဲ။ မင်း သတိထားခဲ့ရင် ဒါ ဖြစ်လာမှာလား" ဟု ဆိုသည်။

ရှောင်လင်းယွီ "…" သူမ၏အမေပြောသည်မှာ မှန်သည်။ သို့သော် ထိုအချိန်က သူမသည် မည်သူက သူမကို ပစ်မှတ်ထားခဲ့သည်ကို စဉ်းစားနေခဲ့သည်။ သူမသည် ထောင်ချောက်သည် မပြီးဆုံးသေးကြောင်း သဘောပေါက်ရန် အာရုံလွဲနေခဲ့သည်။

အမေရှောင်သည် စကားအနည်းငယ်ကို တီးတိုးရေရွတ်ပြီး "ဒါဆို မင်း ဘယ်တော့ ထပ်သွားမှာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

ရှောင်လင်းယွီသည် ခဏစဉ်းစားပြီး "နှစ်ရက်အတွင်းမှာပါ" ဟု ဆိုသည်။ သူမသည် သူမကို ချောင်းမြောင်းနေသောလူ၏ရည်ရွယ်ချက်ကို မသေချာသေးပေ။ အကယ်၍ ၎င်းသည် ကုန်းထျန်းဟောက်ကို ပစ်မှတ်ထားရန်ဖြစ်ပါက သူမသည် အန္တရာယ်ကို သူ့ထံသို့ ယူဆောင်သွား၍မဖြစ်ပေ။

ကုန်းထျန်းဟောက်သည် ယခု နိုးလာပြီဖြစ်သော်လည်း သူသည် ခုတင်ပေါ်တွင် နှစ်နှစ်ကြာ လဲလျောင်းခဲ့ရသည်။ စမ်းရေ၏အာနိသင်ဖြင့်ပင် သူ၏ကြွက်သားများသည် သိမ်ငယ်သွားခဲ့သည်။ သူသည် လေ့ကျင့်မှုအချို့ကို ပြုလုပ်ရမည်ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ ကုန်းထျန်းဟောက်အတွက် အားနည်းသောအချိန်ဖြစ်သည်။ စစ်ထူရှင်းသည် ကုန်းထျန်းဟောက်ကို ကာကွယ်ရန်အတွက် အရာအားလုံးကို ပြုလုပ်ခဲ့သော်လည်း သတိကပ်မထား၍မဖြစ်ပေ။

ထို့ကြောင့် ရှောင်လင်းယွီသည် ကုန်းယင်ရှုန်းအား ဤကိစ္စကို စုံစမ်းစစ်ဆေးရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။ ထို့အပြင် ကောင်မလေးသည် စွမ်းအင်ဖြင့် ထိုးသွင်းခြင်းခံခဲ့ရသည်။ ရှောင်လင်သည် ၎င်းကို အသုံးပြု၍ သူမကို ခြေရာခံနိုင်သည်။ ရှောင်လင်၏အဆိုအရ ကောင်မလေးသည် မြို့တော်တွင် ရှိနေသည်။ သူမသည် သူမကို ရှာဖွေရန်အတွက် ရှောင်လင်ကို မြို့တော်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားရမည်ဖြစ်သည်။

ရှောင်လင်းယွီသည် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း စဉ်းစားနေစဉ်တွင် ရှောင်လဲ့ထုန်၏ ရွှင်လန်းသောအသံသည် အပြင်ဘက်မှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ "မေမေ၊ မေမေ M နိုင်ငံကနေ ပြန်လာပြီလား" ဟု ရှောင်လဲ့ထုန်သည် အနည်းငယ် စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။ 'မှတ်ဉာဏ်ပျောက်နေတဲ့လူက အမေကို ပြန်ကန်ထုတ်လိုက်တာ ဖြစ်နိုင်လား။' ထိုသည်မှာ သူ၏ခန့်မှန်းချက်ဖြစ်သည်။ သူသည် ဒေါသထွက်နေပုံရသည်။

ရှောင်လဲ့ထုန်က ကျယ်လောင်စွာဖြင့် "မေမေ၊ အဲ့ဒီ… လူက မေမေ့ကို နှင်ထုတ်လိုက်တာလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

ရှောင်လင်းယွီသည် သူမ၏နဖူးကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး ခေါင်းကိုက်နေသည်ဟု ခံစားမိသည်။

ကလေးသည် ကုန်းထျန်းဟောက်အား အဖေဟု ခေါ်ဆိုရန် မလိုလားသေးပေ။ ဤသည်မှာ ရှည်လျားပြီး ဒုက္ခများသော ပြဿနာတစ်ခုဖြစ်သည်။

သူမသည် သူ့ကို သင်ကြားပို့ချပြီး ဆူပူကြိမ်းမောင်းပြီးဖြစ်သည်။ သူမသည် ကလေးကို တကယ်ရိုက်နှက်တော့မှာလား။ သေချာပေါက် ဘယ်ဟုတ်ပါ့မလဲ။

ရှောင်လဲ့ထုန်သည် အသိတရားရှိပြီး ယဉ်ကျေးသောကလေးတစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူသည် လှပပြီး ချစ်စရာကောင်းသည်။ သူသည် လူတိုင်းက ချစ်ခင်ကြသည်။ သူသည် အလွန်ကောင်းမွန်စွာ ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်းခံခဲ့ရသည်။

သို့သော် ကလေးသည် သူ့ဖခင်နှင့်ပတ်သက်၍ အလွန်ခေါင်းမာသည်။ ရှောင်လင်းယွီသည် 'သူတို့က သူတို့ရဲ့အရင်ဘဝတွေမှာ ရန်သူတွေ ဖြစ်နိုင်လား' ဟု မတွေးဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။

ရှောင်လင်းယွီသည် သူမ၏သား၏ ဒေါသထွက်နေသော မျက်နှာလေးကို ကြည့်ကာ သူ့ခေါင်းလေးကို နှစ်ကြိမ်ပုတ်လိုက်သည်။ သူမ ပြုံးပြီး "သားက ဘာတွေစဉ်းစားနေတာလဲ။ သားအဖေက ဘာလို့မေမေ့ကို နှင်ထုတ်ရမှာလဲ" ဟု ဆိုသည်။

ရှောင်လဲ့ထုန်သည် ချက်ချင်းပင် သံသယဖြစ်သောအကြည့်ကို ပြသခဲ့သည်။ "ဒါဆို မေမေက ဘာလို့ဒီလောက်မြန်မြန် ပြန်လာရတာလဲ။"

ရှောင်လင်းယွီက "မေမေက လေဆိပ်မှာ မတော်တဆမှုတစ်ခုနဲ့ ကြုံပြီး နိုင်ငံကူးလက်မှတ် ပျောက်သွားလို့ပါ။ နိုင်ငံကူးလက်မှတ်မရှိဘဲ မေမေ လေယာဉ်ပေါ်တက်လို့မရခဲ့ဘူး။ ဒါကြောင့် မေမေက အစားထိုးနိုင်ငံကူးလက်မှတ်တစ်ခု ရယူပြီး နှစ်ရက်အတွင်းမှာ ထပ်ကြိုးစားဖို့ စီစဉ်ထားတယ်" ဟု ရှင်းပြသည်။

ရှောင်လဲ့ထုန်၏ခေါင်းလေးသည် ခေါင်းညိတ်ပြီး "အော်" ဟု ဆိုသည်။

ရှောင်လင်းယွီက ထို့နောက် လေးနက်စွာဖြင့် "သား၊ သားက အမှန်တရားကိုမသိဘဲ လူတွေကို စွပ်စွဲလို့မရဘူး၊ နားလည်လား။ သားက သားအဖေရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို မှားယွင်းစွာစွပ်စွဲခဲ့တယ်။ သူ သိရင် အရမ်းဝမ်းနည်းသွားမှာ။ သား မေမေ့ဗိုက်ထဲမှာ ရှိနေတုန်းက သားအဖေက သားကို နေ့တိုင်း စကားပြောပြီး သားကို ကာကွယ်မယ်လို့ ကျိန်ဆိုခဲ့တယ်" ဟု ဆိုသည်။

ရှောင်လဲ့ထုန်၏မျက်လုံးများသည် လင်းလက်သွားပြီး သူသည် ချက်ချင်းပင် သူ၏အမှားကို ဝန်ခံလိုက်သည်။ "မေမေ၊ သား မှားသွားတာကို သား သိပါတယ်။ တောင်းပန်ပါတယ်"

ရှောင်လင်းယွီသည် သူ၏ခေါင်းပေါ်ရှိ ဆံပင်အနည်းငယ်ကို ညင်သာစွာ သပ်ပေးပြီး ပြုံးလိုက်သည်။ "မင်း အမှားကို သိတာ အရမ်းကောင်းတာပဲ။ မင်းက လိမ္မာတဲ့ကလေးတစ်ယောက်ပဲ၊ ဒါပေမဲ့…" ဟု ရှောင်လင်းယွီသည် အကြောင်းအရာကို ပြောင်းလဲပြီး အလွန်လေးနက်စွာဖြင့် "သား၊ သား တောင်းပန်ရမယ့်လူက သားရဲ့အဖေရင်းပဲ၊ မေမေ မဟုတ်ဘူး။ နားလည်လား" ဟု ဆိုသည်။

ရှောင်လဲ့ထုန်၏မျက်နှာလေးသည် ရှုပ်ထွေးသွားပြီး သူ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ အဆုံးတွင် သူသည် လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြီး "ဟုတ်ကဲ့၊ သား နားလည်ပါတယ်။ သား အနာဂတ်မှာ သူ့ကို သေချာပေါက် တောင်းပန်ပါ့မယ်" ဟု ဆိုသည်။ သူ ဘယ်တော့ တောင်းပန်မလဲဆိုသည်မှာ ကုန်းထျန်းဟောက်၏လုပ်ဆောင်မှုအပေါ် မူတည်ပေမည်။

အကယ်၍ သူသည် သူတို့ကို ဆက်လက်လျစ်လျူရှုပြီး စွန့်ပစ်ခဲ့ပါက ရှောင်လဲ့ထုန်သည် ဘယ်တော့မှ ခွင့်လွှတ်မည်မဟုတ်သလို သူ့ကို တောင်းပန်မည်လည်း မဟုတ်ပေ။

ရှောင်လင်းယွီသည် သူမ၏သား၏အမူအရာပြောင်းလဲမှုကို မြင်တွေ့ရပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ 'ထုန်ထုန်က သူ့အဖေရဲ့ ပိုကောင်းတဲ့ဘက်ကို မြင်နိုင်ရင်ကောင်းမယ်။ မဟုတ်ရင် ငါ တကယ်ပဲ ဘာလုပ်ရမှန်းမသိတော့ဘူး။'

သို့သော် ရှောင်လင်းယွီသည် အလွန်စောစီးစွာ စိတ်အေးလက်အေးဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ရှောင်လဲ့ထုန်သည် သူ၏အပြစ်ကင်းစင်သောမျက်နှာကို မော့ကာ ရှောင်လင်းယွီအား ကြည့်လိုက်သည်၊ သူ၏မျက်လုံးများသည် တောက်ပစွာ လင်းလက်နေခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူက "မေမေ၊ သားက အင်တာနက်ပေါ်မှာ မေမေ့ရဲ့သတ်မှတ်ချက်တွေနဲ့ ကိုက်ညီတဲ့ ဖူးစာရှာဖက်အနည်းငယ်ကို ရှာတွေ့ထားတယ်" ဟု ဆိုသည်။

လူတိုင်းသည် သားအမိနှစ်ယောက်ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။ "..."

ရှောင်လင်းယွီ "..."

ကလေးသည် ဖူးစာရှာပေးသူဖြစ်ရခြင်းကို စွဲလမ်းနေခဲ့လေသလား။ နေ့စဉ်နေ့တိုင်း သူသည် သူ၏ဖခင်ကို ယောက်ျားအသစ်တစ်ဦးဖြင့် အစားထိုးလိုခဲ့သည်။ ကလေးသည် သူ၏ဖခင်အပေါ် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှနက်ရှိုင်းသော နာကြည်းမှုများရှိသည်ကို သူတို့ အမှန်တကယ် နားမလည်ခဲ့ကြပေ။ သူသည် သူ့အမေ၏ခင်ပွန်းဖြစ်ရန် ကိုယ်စားလှယ်သစ်တစ်ဦးကို ရှာဖွေစတင်ခဲ့သည်မှာ တစ်နှစ်နီးပါး ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

ရှောင်လင်းယွီ၏အမူအရာသည် ပြောင်းလဲသွားပြီးနောက် သူမသည် သွားကြိတ်ကာ ပြုံးပြီး "ဒီယောက်ျားတွေအားလုံးက သားနဲ့ တူကြရဲ့လား" ဟု မေးလိုက်သည်။

ရှောင်လဲ့ထုန်သည် ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဟုတ်တယ်၊ ဟုတ်တယ်" ဟု ဆိုသည်။ အများစုမှာ နှစ်ရာခိုင်နှုန်း သို့မဟုတ် သုံးရာခိုင်နှုန်းသာ တူညီကြသည်။ သို့သော် ထိုသည်မှာ တူညီသည်ဟု ဆိုနိုင်သည် မဟုတ်လော။

ရှောင်လင်းယွီက ထပ်မံ၍ "သူတို့က ဘီလီယံရာပေါင်းများစွာ ကြွယ်ဝပြီး အိမ်ထောင်မရှိ၊ အသက် ၃၀ ဝန်းကျင်တွေလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

ရှောင်လဲ့ထုန်၏အမူအရာသည် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူသည် ပို၍ပင် တုံ့ဆိုင်းနေခဲ့သည်။

သူသည် ခဏစဉ်းစားပြီး "သူတို့ရဲ့ရုပ်ရည်သွင်ပြင်အရဆိုရင် သူတို့က အနာဂတ်မှာ ဘီလီယံ ၁၀၀ ထက်ပိုတန်ဖိုးရှိလာမယ်လို့ ကျွန်တော် သေချာပေါက် ပြောနိုင်တယ်" ဟု ဆိုသည်။ ယောက်ျားတိုင်းသည် ကုန်းထျန်းဟောက်လောက် ချမ်းသာကြွယ်ဝခြင်းမရှိပေ။

သူတို့ထဲမှ အချို့သည် ရှောင်လဲ့ထုန်၏ လူတို့၏ကံကြမ္မာကို ဖတ်ရှုနိုင်စွမ်းအရ မီလျံနာများ ဖြစ်လာကြမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤသည်မှာ ယခုလောလောဆယ်တွင် သူတို့သည်… ဆင်းရဲနွမ်းပါးနေကြသည်ဟု ဆိုလိုသည်။

ရှောင်လင်းယွီသည် မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး သူမ၏မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးသည် စဉ်းလဲနေခဲ့သည်။ သူမက "တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရရင် သူတို့မှာ အခုလောလောဆယ်မှာ ပိုက်ဆံတစ်ပြားမှ မရှိဘူး၊ ဟုတ်တယ်မလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

ရှောင်လဲ့ထုန်သည် နှုတ်ခမ်းကိုစေ့ထားပြီး ဘာမှမပြောဆိုခဲ့ပေ။

ရှောင်လင်းယွီသည် သူမ၏သား၏အမူအရာကို ကြည့်ကာ ဒေါသထွက်ပြီး ရယ်မောမိသည်။

ထို့နောက် သူမက "သား၊ ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ သားအဖေလို ယောက်ျား ဘယ်နှစ်ယောက်များ ရှိမှာလဲ။ သူက ငယ်ရွယ်တယ်၊ ခန့်ညားတယ်၊ ချမ်းသာတယ်၊ ကြင်နာတယ်၊ ပြီးတော့ သူ့မိသားစုအပေါ် ထောက်ထားစာနာတတ်တယ်။ သားအမေက သားအဖေကို စွန့်လွှတ်ပြီး ဆင်းရဲတဲ့ယောက်ျားတစ်ယောက်နဲ့ နေဖို့ လက်မခံနိုင်ဘူး" ဟု ဆိုသည်။

သူမသည် ပိုက်ဆံကို တန်ဖိုးထားခြင်းမဟုတ်သော်လည်း သူမ၏သားသည် အလွန်ခေါင်းမာသည်။ သူမသည် သူ့အား ဤဖူးစာရှာခရီးကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ခွင့်ပြုခဲ့သော်လည်း ၎င်းသည် သူမက ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မည်ဟု မဆိုလိုပေ။ သူမတွင် ကမ္ဘာပေါ်တွင် အကောင်းဆုံးခင်ပွန်း ရှိနှင့်ပြီးဖြစ်သည်။ သူမသည် သူ့ကို အဘယ်ကြောင့် စွန့်ပစ်မည်နည်း။

ရှောင်လဲ့ထုန်သည် ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းနေပြီး ခေါင်းမာစွာဖြင့် "ဒါပေမဲ့… ဒါပေမဲ့ သူက သားတို့ကို မေ့သွားပြီ မဟုတ်လား" ဟု ဆိုသည်။ သူ၏မျက်နှာလေးသည် ဒေါသနှင့် နာကြည်းမှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

ရှောင်လင်းယွီသည် ခဏတာ မှင်တက်သွားပြီးနောက် သူမသည် သတိပြန်ဝင်လာပြီး သံသယအနည်းငယ်ဖြင့် "ဒါဆို ထုန်ထုန်၊ ဒါက သူ့ကို လက်စားချေတဲ့ မင်းရဲ့နည်းလမ်းလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

အခြားသူများ၏အမူအရာများသည်လည်း ပြောင်းလဲသွားသည်။

ရှောင်လဲ့ထုန်သည် နှုတ်ခမ်းကို တင်းကျပ်စွာ စေ့ထားပြီး ရှောင်လင်းယွီအား တိတ်ဆိတ်စွာ သဘောတူလိုက်သည်။

ရှောင်လင်းယွီ၏နှလုံးသည် နာကျင်သွားသည်။ သူမသည် သူမ၏ကလေးကို သူမလက်မောင်းများထဲသို့ ပွေ့ဖက်ကာ "မိုက်မဲတဲ့ကလေး၊ မင်း နစ်နာခဲ့ရပြီ။ သားအဖေက ဒဏ်ရာရသွားတာပဲ ရှိပြီး သူ့ဦးနှောက်က ထိခိုက်သွားတာ။ သူ့ရဲ့မှတ်ဉာဏ်ပျောက်ဆုံးမှုက ယာယီပဲ။

"မေမေ့ကို ယုံပါ။ သူက ငါတို့ကို မကြာခင် ပြန်မှတ်မိလာမှာပါ။ ဒါပေမဲ့ အဲ့လိုဖြစ်ဖို့အတွက် ငါတို့လည်း ကြိုးစားရမယ်။ သား၊ အမေ့ကို ယုံ။ သားအဖေက ငါတို့ကို ပြန်မှတ်မိလာတဲ့အခါ သားက ကမ္ဘာပေါ်မှာ အပျော်ရွှင်ဆုံးကလေး ဖြစ်လာလိမ့်မယ်" ဟု ဆိုသည်။

ရှောင်လဲ့ထုန်သည် ဤစကားကိုကြားသောအခါ သူ၏မျက်ရည်များသည် ချက်ချင်းပင် ကျဆင်းလာသည်။

သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် အမြဲတမ်း အထုံးအဖွဲ့တစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။ သူသည် သူ့မိဘများ၏အချစ်ကို လိုချင်ခဲ့သည်။

သူ၏ယခင်ဘဝသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိပြီးနောက် သူသည် သူ့အမေ၏အချစ်ကို ခံစားခဲ့ရသည်။

ဤနှစ်နှစ် သုံးနှစ်အတွင်း သူသည် သူ့အမေ၏အချစ်ရှိခြင်း၏ ချိုမြိန်သောပျော်ရွှင်မှုကို အပြည့်အဝ ခံစားခဲ့ရသည်။

သူသည် သူ့အမေ၏အချစ်ကို တစ်ဦးတည်း ပိုင်ဆိုင်လိုခဲ့သော်လည်း သူ၏ဖခင်သည် သူ့အမေ၏နှလုံးသားထဲတွင် အလွန်အရေးကြီးသောနေရာတစ်ခုကို သိမ်းပိုက်ထားသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။

သူသည် ဤဖခင်၏အချစ်ကို လုံးဝမလိုချင်တော့ဟု ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းသည် သူ့အား ဤယောက်ျားထံသို့ သူ့အမေ၏အချစ်ကို ဆုံးရှုံးရမည်ဟု ခံစားစေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ကုန်းထျန်းဟောက်၏မှတ်ဉာဏ်ပျောက်ဆုံးမှုသည် သူ့အား စိတ်ရှုပ်ထွေးပြီး အနည်းငယ် ထိတ်လန့်စေခဲ့သည်။

သူသည် ပျော်ရွှင်သင့်သလား သို့မဟုတ် ဒေါသထွက်သင့်သလားကို မသိခဲ့ပေ။

ရှောင်လဲ့ထုန်က ခေါင်းညိတ်ပြီး "ကောင်းပြီ၊ သူ သားတို့ကို ပြန်မှတ်မိလာတာကို စောင့်ကြမယ်။ သူ မမှတ်မိနိုင်ဘူးဆိုရင်တော့ သား ကိုယ့်အတွက်ကိုယ် ပထွေးတစ်ယောက် ရှာမယ်" ဟု ဆိုသည်။

ရှောင်လင်းယွီသည် ရယ်ရမလား ငိုရမလား မသိဘဲ "ကောင်းပြီ" ဟု ပြန်လည်ဖြေကြားသည်။

***