ကုန်းမိသားစု၏ အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော ခြံဝင်း

သခင်ကြီးကုန်းသည် ကုန်းမိသားစု၏ခြံဝင်းရှေ့တွင် ရပ်နေပြီး စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

သူသည် ထောင်ယွမ်ရွာတွင် တစ်နှစ်မပြည့်မီ နေထိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော် တစ်နှစ်မပြည့်မီတွင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာခဲ့ပြီး သူ၏မြေးသည် လက်ထပ်ခဲ့ကာ သူသည် ဝတုတ်သော မြစ်တစ်ယောက်ကို ရရှိခဲ့သည်။

ဤနေရာတွင် သူသည် သူ့အထောက်အထား၏ဝန်ကို ထမ်းဆောင်ရန် မလိုအပ်ခဲ့ပေ။ သူသည် ရွာသားများနှင့် ပျော်ရွှင်စွာ စကားစမြည်ပြောဆိုနိုင်ခဲ့သည်။

အတိတ်တွင် သူသည် သူ၏အသက်ကြီးပိုင်းတွင် ဤမျှကျန်းမာပြီး ပျော်ရွှင်သောဘဝကို နေထိုင်နိုင်မည်ဟု ဘယ်တုန်းကမှ မထင်ခဲ့ပေ။

ကုန်းထျန်းဟောက်သည် ကားမတော်တဆမှုကြောင့် သတိလစ်မေ့မြောနေခဲ့သော နှစ်နှစ်တာကာလအတွင်းပင် သူသည် မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် ကြံ့ကြံ့ခံခဲ့သည်။

"အဘိုး၊ ယွီအာက ဒီနှစ်နှစ်အတွင်း ဒီမှာ မနေခဲ့ပေမယ့် သူက အခါအားလျော်စွာ သန့်ရှင်းရေးလုပ်ဖို့ လာခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် အိမ်က အရမ်းသန့်ရှင်းပြီး သပ်ရပ်နေပါတယ်" ဟု အမေရှောင်က ပြုံးပြီး ဆိုသည်။

ရှောင်နှင့် ကုန်းမိသားစုတို့သည် မီတာတစ်ရာအောက်သာ ကွာဝေးသည်။ ထိုစဉ်က ရှောင်လင်းယွီ လက်ထပ်ပြီးနောက် သူမသည် ကုန်းမိသားစုနှင့်အတူ နေထိုင်ခဲ့သော်လည်း သူမသည် နေ့စဉ် ရှောင်မိသားစုနှင့်အတူ စားသောက်ခဲ့သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ ရှောင်လင်းယွီမှလွဲ၍ ကုန်းမိသားစုသည်လည်း အမေရှောင်က ချက်ပြုတ်သောအစားအစာကို စားသုံးရန် အကျင့်ပါနေခဲ့သည်။

မိသားစုနှစ်စုကြားမှ ဆက်ဆံရေးသည် စစ်မှန်သောမိသားစုတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ တကယ်တော့ သူတို့သည် မိသားစုတစ်ခုဖြစ်သည်။

နောက်ပိုင်းတွင် ကုန်းထျန်းဟောက် ကားမတော်တဆမှုဖြစ်ပွားပြီးနောက် ရှောင်လင်းယွီသည် သူ မရှိသည့်အချိန်တွင် ကလေးကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ခဲ့ရသည်။ ရှောင်မိသားစုသည် သူမအတွက် စိတ်မကောင်းဖြစ်ခဲ့ကြသောကြောင့် ဟုတ်ပါတယ်၊ သူတို့သည် သူမကို ကုန်းမိသားစုတွင် တစ်ယောက်တည်း နေထိုင်ခွင့်မပြုခဲ့ပေ။

ထုန်ထုန်သည် လူများ ပြုစုစောင့်ရှောက်ရန် မလိုအပ်တော့ပြီးနောက်တွင်ပင် ရှောင်လင်းယွီသည် အလုပ်ထဲသို့ စိတ်နှစ်မြှုပ်ထားခဲ့သောကြောင့် သူမသည် ယခုအချိန်အထိ သူမ၏မိခင်၏မိသားစုတွင် နေထိုင်နေဆဲဖြစ်သည်။

သို့သော် အမေရှောင် ပြောခဲ့သလိုပင် ရှောင်လင်းယွီသည် အခါအားလျော်စွာ သန့်ရှင်းရေးလုပ်ရန် ကုန်းမိသားစုသို့ ပြန်သွားလေ့ရှိသည်။

ကုန်းမိသားစု၏ခြံဝင်းသည် ထောင်ယွမ်ရွာတွင် အလှပဆုံးဖြစ်သည်။

ခရီးသွားများစွာသည် အစပိုင်းတွင် ၎င်းသည် သမိုင်းဝင်နေရာတစ်ခုဖြစ်သည်ဟု ထင်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် တစ်ချက်ကြည့်လိုခဲ့ကြသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် သူတို့သည် ဤသည်မှာ လူအများအား ဖွင့်လှစ်ခြင်းမရှိသော ပုဂ္ဂလိကမိသားစု၏အိမ်ဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။

အကဲခတ်တတ်သောခရီးသွားများသည် ဤခြံဝင်းသည် မြင့်မားသောနံရံများဖြင့် ဝန်းရံထားသော်လည်း ၎င်းသည် မသိမသာ ဇိမ်ခံအငွေ့အသက်ကို ထုတ်လွှတ်နေသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။ တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် ၎င်းသည် ချမ်းသာကြွယ်ဝသောမိသားစု၏နေအိမ်ဖြစ်ကြောင်း သိရှိနိုင်ခဲ့သည်။

ထောင်ယွမ်ရွာသည် အမှန်တကယ် အထူးသဖြင့်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ရွာငယ်လေးတစ်ရွာဖြစ်သော်လည်း အမှန်တကယ် ချမ်းသာသောမိသားစုတစ်စု ဤနေရာတွင် နေထိုင်သည်။

ကုန်းမိသားစုသည် ချမ်းသာကြွယ်ဝသည်။ ကုန်းထျန်းဟောက် အိမ်ဆောက်သောအခါ သူသည် အကောင်းဆုံးပစ္စည်းများကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သာမန်ကုလားထိုင်နှင့် ထိုင်ခုံတစ်လုံးပင်လျှင် သိန်းပေါင်းများစွာ တန်ဖိုးရှိနိုင်သည်။

နေ့ဘက်တွင် ခရီးသွားများစွာရှိသော်လည်း ညဘက်တွင် ပို၍တိတ်ဆိတ်သည်။ ထို့ကြောင့် ရှောင်လင်းယွီသည် ညဘက်တွင် အိမ်သန့်ရှင်းရေးလုပ်ရန် အများဆုံးလာရောက်လေ့ရှိသည်။

ရှောင်လင်းယွီသည် ခြံဝင်းထဲရှိ ပန်းများနှင့် သစ်ပင်များကိုလည်း ပြုစုစောင့်ရှောက်ခဲ့သည်။

သူမသည် သူမ၏အဘိုးသည် ပန်းများကို ချစ်မြတ်နိုးကြောင်း သိရှိသောကြောင့် သူမသည် ဥယျာဉ်ကို ကောင်းစွာ ပြုစုစောင့်ရှောက်ခဲ့သည်။

သခင်ကြီးကုန်းသည် ရှောင်လင်းယွီကို ကြည့်ပြီး သူမအား "ယွီအာ၊ မင်းအတွက် အရမ်းခက်ခဲခဲ့တယ်" ဟု ဆိုသည်။

ရှောင်လင်းယွီက ပြုံးပြီး ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "အဘိုး၊ ဒါက အခု ကျွန်မရဲ့အိမ်ပဲလေ။ ကိုယ့်အိမ်ကိုယ် စောင့်ရှောက်ရတာ ကျွန်မရဲ့တာဝန် မဟုတ်ဘူးလား။"

ခရီးသွားများစွာသည် ဤလူတစ်စုအပေါ် အလွန်သိချင်နေကြပြီး ပျော်ပွဲရွှင်ပွဲတွင် ပါဝင်ရန် သူတို့နောက်သို့ လိုက်ပါသွားကြသည်။

သူတို့သည် မြင့်မားသောနံရံရှိသော ခြံဝင်းတစ်ခုသို့ လိုက်ပါသွားသောအခါ သူတို့သည် အနည်းငယ် မှင်တက်နေဆဲဖြစ်သည်။

ဤခြံဝင်းသည် သာမန်မဟုတ်ပေ။

အစိမ်းရောင်အုတ်များ၊ မြင့်မားသောနံရံများနှင့် ကြွေပြားများသည် လှပသည်။ ထွင်းထုပြီး ဆေးခြယ်ထားသော ခေါင်မိုးများသည် ရှေးဟောင်းပြီး တန်ဖိုးကြီးသည်။ ဗိသုကာပုံစံသည် ရှေးဟောင်းဖြစ်သော်လည်း အဆောက်အအုံသည် အသစ်စက်စက်ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ အဆောက်အအုံအဟောင်းမဟုတ်ပေ။

လူများစွာသည် ထောင်ယွမ်ရွာ၏ကြော်ငြာများကို တွေ့မြင်ခဲ့ကြသည်။ ထောင်ယွမ်ရွာ၏အမျိုးမျိုးသော ဆွဲဆောင်မှုများနှင့် ပွဲတော်များအကြောင်း မိတ်ဆက်မှုများ ရှိနေခဲ့သည်။ သို့သော် သူတို့သည် ဤအိမ်အကြောင်း မည်သည့်မိတ်ဆက်မှုကိုမျှ မတွေ့မြင်ခဲ့ကြပေ။

ဤအိမ်သည် ရွာ၏အလယ်ဗဟိုတွင် တည်ဆောက်ထားပြီး အထင်ကြီးလောက်အောင် လှပသည်။ ၎င်းသည် ခရီးသွားဆွဲဆောင်မှုတစ်ခု မဖြစ်သင့်သည့် အကြောင်းပြချက်မရှိပေ။ သို့သော် သူတို့သည် အကြောင်းရင်းကို ယခု နားလည်သွားကြပြီ။ ဤအိမ်သည် တစ်စုံတစ်ဦး၏ပုဂ္ဂလိကအိမ်ဖြစ်သည်။

ခရီးသွားအချို့က "ဘယ်လောက်ချမ်းသာတဲ့မိသားစုလဲ။ သူတို့က ရိုးရိုးကုတ်ကုတ် နေကြတာပဲ" ဟု ကြွေးကြော်လိုက်ကြသည်။ သူတို့သည် ဤအနီရောင်သံတံခါးနောက်ကွယ်တွင် ဘာရှိသည်ကို သိချင်နေကြသည်။

သခင်ကြီးကုန်းသည် တံခါးရှေ့တွင် ရပ်နေပြီး ခဏတာ သက်ပြင်းချပြီးနောက် ရှောင်လင်းယွီသည် သူမ၏သော့ကို ထုတ်ယူပြီး တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်သည်။

တံခါးအလွန်တွင် အစိမ်းရောင်အုတ်များဖြင့် ခင်းထားသောလမ်း၊ တောင်တုနှင့် မြစ်တုများ၊ တောက်ပသောပန်းများနှင့် သစ်ပင်များ ရှိနေခဲ့သည်။

နောက်သို့ လိုက်ပါလာသော ခရီးသွားများသည် မထိန်းနိုင်ဘဲ အံ့အားသင့်စွာဖြင့် "ဝိုး၊ အထဲမှာ အရမ်းလှတာပဲ" ဟု ကြွေးကြော်လိုက်ကြသည်။

"ဝိုး၊ တကယ်ပဲ လှလိုက်တာ။ ဒီခြံဝင်းက ဥယျာဉ်တစ်ခုလိုပဲ။ သပ်ရပ်တဲ့ပုံစံနဲ့ စီစဉ်ထားတယ်"

"အာ၊ ကြည့်စမ်း၊ ဟို ဂန္ဓမာပန်းလေး။ အဲ့ဒါ စီဇန်ကျူးလျန်လား။"

"စီဇန်ကျူးလျန်ဆိုတာ ဘာလဲ" ဟု တစ်စုံတစ်ယောက်က စပ်စုစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"စီဇန်ကျူးလျန်က ဂန္ဓမာပန်းမျိုးစိတ်တစ်ခုပါ။ ပွင့်ဖတ်တွေက သွယ်လျတယ်။ ပန်းတွေက အဖြူရောင် ဒါမှမဟုတ် ပန်းရောင်သန်းတဲ့အဖြူရောင်… ပင်စည်တွေက စိမ်းညိုရောင်။ သူတို့က နောက်ကျပွင့်ပြီး တန်ဖိုးရှိ၊ နာမည်ကြီးတဲ့ဂန္ဓမာပန်းတွေပဲ။ သူတို့က ရတနာတွေပဲ။ သူတို့ကို ပြုစုပျိုးထောင်ဖို့အတွက် နည်းပညာစီမံခန့်ခွဲမှုလိုအပ်ချက်တွေက အသေးစိတ်ကျတယ်။ ဒီလိုဂန္ဓမာပန်းမျိုးရဲ့စျေးကွက်ပေါက်စျေးက ယွမ် ၁၅၀,၀၀၀ ဒါမှမဟုတ် အဲ့ဒီထက်ပိုပြီး မြင့်တယ်။"

"ဘာလဲ။ ဂန္ဓမာပန်းတစ်ပွင့်က အဲ့လောက်တန်ဖိုးရှိနိုင်တယ် ဟုတ်လား။ ဒါက အရမ်းစျေးကြီးတာပဲ။"

"ခဏနေဦး။ အဲ့ဒါ စီပါရွှယ်စီပဲ" ဟု ထိုလူသည် ချက်ချင်းပင် အခြားပန်းအိုးတစ်အိုးကို တွေ့မြင်ခဲ့သည်။

"ကျွန်တော် ဒီအကြောင်းကို အရင်က ကြားဖူးတယ်။ ဒါက ကံ့ကော်ပန်းမျိုးစိတ်တစ်ခု ဟုတ်တယ်မလား။ ကျွန်တော် TV မှာ အရင်က တွေ့ဖူးတယ်" ဟု တစ်စုံတစ်ယောက်က ဆိုသည်။

"ဟုတ်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့က သာမန်ကံ့ကော်ပန်းတွေ မဟုတ်ဘူး။ သူတို့မှာ လှပတဲ့ပုံသဏ္ဌာန်တွေနဲ့ ထူးခြားတဲ့ပန်းတွေ ရှိတယ်။ သူ့မှာ ပွင့်ဖတ် ၇၀ ကနေ ၁၃၀ ကျော်အထိ ရှိပြီး ဆဋ္ဌဂံပုံ ပန်းခက်ရှိတယ်။ မျှော်စင်ပုံက ထင်ရှားတယ်။ အရမ်းလှတယ်။ ကပ်လျက်ရှိတဲ့ပွင့်ဖတ်နှစ်ခုက စက်ဝိုင်း ၁၈ ခုလောက်မှာ စီစဉ်ထားတယ်။ ဒါကြောင့် သူ့ကို စီပါရွှယ်စီလို့ ခေါ်တာ။

"ပန်းတွေက ပိုပြီးရောင်စုံလေ၊ စျေးပိုကြီးလေပဲ။ ကျွန်တော်က ပန်းပြပွဲတစ်ခုမှာ ပန်းရောင်နဲ့ အဖြူရောင် စီပါရွှယ်စီကို တစ်ခါ မြင်ဖူးခွင့်ရခဲ့တယ်။ အဲ့ဒီပန်းရဲ့စတင်လေလံစျေးက ယွမ် ၁၈၀,၀၀၀ ရှိခဲ့တယ်။"

"အိုး ဘုရားသခင်၊ အရမ်းစျေးကြီးတာပဲ။"

"ဒါက စျေးမကြီးပါဘူး။ ဒီ စီပါရွှယ်စီအိုးမှာ အနီရောင်၊ ပန်းရောင်၊ အဖြူရောင်၊ ခရမ်းရောင်၊ အစိမ်းရောင်၊ အပြာရောင်နဲ့ အစိမ်းရောင်ပန်းတွေ ရှိတယ်။ ဒါကို လေလံတင်လိုက်ရင် အနည်းဆုံး တစ်သန်းလောက် တန်ဖိုးရှိလိမ့်မယ်။"

"ဘာလဲ။"

"ပြီးတော့ ရှားပါးတဲ့သစ်ခွတွေဖြစ်တဲ့ ကျန်လန်၊ အပြာရောင်စုန်းမလိုမျိုး အများကြီးလည်း ရှိသေးတယ်…" ဟု ပန်းများအကြောင်း သိရှိသောခရီးသွားသည် အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့သည်။ အခြားခရီးသွားများသည် ထိုလူ၏မိတ်ဆက်မှုအပြီးတွင် ဤသည်မှာ သာမန်ပန်းများမဟုတ်ကြောင်း နားလည်သွားကြသည်။

"အိုး ဘုရားသခင်၊ ငါ အိပ်မက်မက်နေတာလား။ မိသားစုခြံဝင်းတစ်ခုထဲမှာ ဒီလောက်များပြားတဲ့ပန်းမျိုးစုံကို မြင်တွေ့ရလိမ့်မယ်လို့ ငါ ဘယ်တုန်းကမှ မထင်ခဲ့ဘူး။"

ဤပန်းများ၏တန်ဖိုးကို ပေါင်းလိုက်လျှင် သန်းဆယ်ဂဏန်းကျော် ရှိသည်။

ဤသည်မှာ မည်သို့သော ချမ်းသာသောမိသားစုနည်း။

ဤသည်မှာ သာမန်ခြံဝင်းတစ်ခုကဲ့သို့ ပေါက်နေသော်လည်း ၎င်းတွင် ထူးခြားသောပန်းများကို စိုက်ပျိုးထားသည်။

ဤခြံဝင်းကို လူအများအား ဖွင့်လှစ်ခြင်းမရှိခြင်းမှာ အံ့ဩစရာမဟုတ်ပေ။ ပန်းအိုးတိုင်းသည် တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်ပေ။ တစ်စုံတစ်ယောက်က ခိုးယူသွားပါက ဆုံးရှုံးမှုသည် ကြီးမားပေမည်။

ဟုတ်ပါတယ်၊ ဤခြံဝင်းကို လူအများအား ဖွင့်လှစ်ခြင်းမရှိခြင်း၏အကြီးမားဆုံးအကြောင်းရင်းမှာ ၎င်းသည် ပုဂ္ဂလိကနေအိမ်ဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ရှောင်လင်းယွီ တံခါးဖွင့်ပြီးနောက် သခင်ကြီးကုန်းသည် ရပ်တန့်ကာ ခဏတာ ရပ်နေခဲ့သည်။ သူ၏အကြည့်သည် ခြံဝင်းတစ်ခုလုံးကို ဝေ့ကြည့်ပြီး နေရာအမျိုးမျိုးမှ သူ စုဆောင်းခဲ့သောပန်းများသည် နှစ်နှစ်ကြာပြီးနောက် မညှိုးနွမ်းသွားသည်ကို တွေ့မြင်ခဲ့သည်။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ၎င်းတို့သည် ပို၍ပင် တက်ကြွနေခဲ့သည်။

သခင်ကြီးကုန်းက အံ့ဩစွာဖြင့် "ဒီပန်းတွေ" ဟု မေးလိုက်သည်။

ရှောင်လင်းယွီသည် သူ့ကို အခြားတစ်ဖက်မှ ထောက်မပေးပြီး ပြုံးပြီး "ကျွန်မက ဒီပန်းတွေကို အဘိုး သင်ပေးခဲ့တဲ့နည်းလမ်းအတိုင်း ပြုစုစောင့်ရှောက်ခဲ့တာပါ။ ကျွန်မ သူတို့ကို မကြာခဏ ရေလောင်းပေးတယ်" ဟု ရှင်းပြသည်။ သူမ ပြောခဲ့သော နောက်ဆုံးဝါကျတွင် အခြားအဓိပ္ပာယ်တစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။

သခင်ကြီးကုန်းသည် ချက်ချင်း နားလည်သွားပြီး သူ၏နက်ရှိုင်းသောမျက်လုံးများသည် တောက်ပသွားသည်။ ထို့နောက် သူက ပြုံးပြီး "ဟားဟား၊ ဒါဆို မင်းက ပန်းစိုက်ပျိုးတာမှာလည်း ပါရမီရှိတာပဲ" ဟု ချီးကျူးလိုက်သည်။

ရှောင်လဲ့ထုန်သည် အခြားတစ်ဖက်မှ သခင်ကြီးကုန်း၏လက်ကို ကိုင်ထားပြီး ချက်ချင်းပင် "ဘိုးဘိုးကြီး၊ သားကလည်း အမေ့နောက်လိုက်ပြီး ဒီပန်းတွေကို မကြာခဏ ရေလောင်းပေးတယ်" ဟု ဆိုသည်။

သခင်ကြီးကုန်းသည် သူ၏ခေါင်းလေးကို ပုတ်ကာ ရက်ရောစွာ ချီးကျူးလိုက်သည်။ "ငါ့မြစ်က အရမ်းတော်တာပဲ"

ရှောင်လဲ့ထုန်သည် သူ၏ကျောကို မတ်မတ်ထားပြီး ဂုဏ်ယူစွာဖြင့် "ဟုတ်တယ်၊ ထုန်ထုန်က အမြဲတမ်း အရမ်းတော်ပါတယ်" ဟု ဆိုသည်။

လူတိုင်း "…" ဤကလေးသည် နှိမ့်ချမှုကို မသိဘူးလော။

သို့သော် ဤကလေးသည် နှိမ့်ချရန် လုံးဝမလိုအပ်ပေ။ သူသည် အမှန်တကယ် အရမ်းတော်သည်။

ရှောင်လင်းယွီက "အဘိုး၊ အိမ်ပြန်ကြရအောင်။ တစ်နေ့လုံး ခရီးသွားရတာနဲ့ ပင်ပန်းနေလောက်ပြီ။ အိမ်ပြန်ပြီး ခဏအနားယူကြရအောင်။ နောက်ပိုင်း ညနေကျရင် အဘိုးအတွက် ကြိုဆိုပွဲညစာကျင်းပပေးပါ့မယ်" ဟု ဆိုသည်။

သခင်ကြီးကုန်းသည် "အိမ်ပြန်ကြရအောင်" ဟူသော စကားလုံးများကို ကြားသောအခါ သူသည် အလွန်ထိတ်လန့်သွားသည်။

ကုန်းမိသားစု၏အစစ်အမှန်အိမ်မှာ မြို့တော်ရှိ ကုန်းမိသားစုဖြစ်သည်။ သို့သော် ကုန်းကျန်းအတွက်မူ ထိုနေရာသည် အိမ်တစ်လုံးကဲ့သို့ လုံးဝမခံစားရပေ။

သူ ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါမှသာ သူသည် မိသားစု၏နွေးထွေးမှုကို အမှန်တကယ် ခံစားခဲ့ရသည်။

သခင်ကြီးကုန်း၏အသံသည် အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားနေပြီး သူက "ဟုတ်တယ်၊ အိမ်ပြန်ကြရအောင်။ အခု အိမ်ပြန်ကြရအောင်" ဟု ဆိုသည်။

***