← Chapters

တိုက်ခိုက်တော့မည့် မသေမျိုးဧကရာဇ် ငါးပါး

Vol. 23 Ch. 316

တိုက်ခိုက်တော့မည့် မသေမျိုးဧကရာဇ် ငါးပါး

Vol. 23 Ch. 316

ရဲရှင်းချန် ပြန်ရောက်လာပြီဟူသော သတင်းက ပထမတန်းစား မသေမျိုးဂိုဏ်းအားလုံးကို ထိတ်လန့်စေခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း… သူတို့ အလွန်ကြောက်ရွံ့ခဲ့ရသော စွမ်းအားမျိုး ရဲရှင်းချန်ထံတွင် မရှိသေးကြောင်း သိရှိသွားသောအခါမှ သူတို့ စိတ်သက်သာရာ ရသွားကြ၏။

သူတို့ လုပ်ရန် လိုအပ်သည်မှာ ရဲရှင်းချန် မကြီးထွားလာမီ သူ့ကို သတ်ပစ်ရန်သာ ဖြစ်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် ပွဲကြည့်နေကြသော မသေမျိုးဧကရာဇ်များမှာ ဆက်လက် မထိန်းနိုင်ကြတော့ဘဲ အားလုံးက ကြယ်တာရာဂိုဏ်းကို တိုက်ခိုက်ရန် ကြံစည်ကြတော့သည်။

သဘာဝအတိုင်းပင်… လှုပ်ရှားလာကြသော မသေမျိုးဧကရာဇ်များမှာ ယခင်က ရဲရှင်းချန်ကို ဝိုင်းဝန်း တိုက်ခိုက် သတ်ဖြတ်ခဲ့ကြသော မသေမျိုးဧကရာဇ်များသာ ဖြစ်ကြ၏။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ… ရဲရှင်းချန်သာ အပြည့်အဝ နာလန်ထူသွားပါက အခံရဆုံးမှာ သူတို့သာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ရဲရှင်းချန်၏ စာရိတ္တအရ မသေမျိုးဧကရာဇ်အဆင့်သို့ ပြန်ရောက်သည်နှင့် သူတို့ကို ချက်ချင်း သတ်ပစ်ပေလိမ့်မည်။

.......

မသေမျိုးဧကရာဇ်များ လှုပ်ရှားတော့မည်ကို ရဲလန်ယွဲ့ကလည်း သိရှိထား၏။

ဤအချိန်တွင် သူတို့ အလိုအပ်ဆုံးမှာ အချိန်ပင် ဖြစ်သည်။ ရဲလန်ယွဲ့ကိုသာ နောက်ထပ် လဝက်ခန့် အချိန်ပေးလိုက်ပါက သူမသည် မသေမျိုးဧကရာဇ်တစ်ပါးပင် မချိုးဖျက်နိုင်သော ကာကွယ်ရေးစည်းတစ်ခုကို သေချာပေါက် ဖန်တီးနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ယခင်က သူမ မလုပ်နိုင်ခဲ့၍ မဟုတ်ဘဲ… သူမသည် ဤနေရာနှင့် အသားကျအောင် တစ်နှစ်နီးပါး ကြိုးစားခဲ့ရပြီး မကြာသေးမီကမှ အောင်မြင်မှုများ ရရှိခဲ့သော်လည်း ချိန်ညှိရန် အချိန်အနည်းငယ် လိုအပ်နေသေးသည်။

ထိုအခိုက်၌ ရဲလန်ယွဲ့က နောက်သို့ လှည့်၍ အရပ်ရှည်ရှည် လူတစ်ယောက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုလူမှာ ရဲရှင်းချန်၏ ရိုက်နှက် ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံခဲ့ရသော နတ်စစ်သူကြီးယီမှလွဲ၍ အခြားသူ မဟုတ်ချေ။

ရဲလန်ယွဲ့က ယီကို ကြည့်၍ မေးလိုက်၏။ “နတ်ဘုရားနဲ့နတ်ဆိုးလောကရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားနဲ့ မသေမျိုးဧကရာဇ်တစ်ပါးကို ခုခံခိုင်းရင် ဘယ်လောက်ကြာကြာ ခုခံနိုင်မလဲ…”

ရဲလန်ယွဲ့၏ စကားကို ကြားသောအခါ ယီက ခါးသီးစွာ ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။ “ရဲသခင်မလေး… ကျွန်တော် နတ်ဘုရားနဲ့နတ်ဆိုးလောကမှာ ရှိနေတုန်းက ကြယ်တာရာ မသေမျိုးဧကရာဇ်က နတ်ဘုရားနဲ့နတ်ဆိုးလောက တစ်ခုလုံးကို တစ်ယောက်တည်းနဲ့ အခြေခံအားဖြင့် ဖိနှိပ်ထားခဲ့တာပါ…”

နတ်စစ်သူကြီးယီ၏ ဆိုလိုရင်းမှာ ရှင်းလင်းလှ၏။

နတ်ဘုရားနှင့်နတ်ဆိုးလောကတွင် ရဲရှင်းချန်မှာ မသေမျိုးဧကရာဇ် မဖြစ်သေးသော်လည်း ဤနတ်များကို သေအောင် ရိုက်နိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

သူတို့ကိုသာ မသေမျိုးဧကရာဇ်တစ်ပါးနှင့် ရင်ဆိုင်ခိုင်းပါက ခုခံရန်မှာ အခြေခံအားဖြင့် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ရဲလန်ယွဲ့မှာ အားမလိုအားမရ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး နတ်ဘုရားနှင့်နတ်ဆိုးလောကမှ လူများကို ဤသို့လုပ်ဆောင်ခိုင်းရန်မှာ အမှန်ပင် ခက်ခဲလိမ့်မည်ဟု တွေးလိုက်မိသည်။

အမှန်စင်စစ် နတ်ဘုရားနှင့်နတ်ဆိုးလောကနှင့် မသေမျိုးကျင့်ကြံရေးကမ္ဘာရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် သိပ်သည်းမှုမှာ အတူတူနီးပါး ဖြစ်သော်လည်း နတ်ဘုရားနှင့်နတ်ဆိုးလောကတွင် မသေမျိုးဧကရာဇ်အဆင့်ရှိ တန်ခိုးရှင်များ မရှိချေ။

နတ်ဘုရားနှင့်နတ်ဆိုးလောကမှ နတ်များဟု ခေါ်ဆိုကြသည်မှာ အမှန်တကယ်တွင် မျိုးနွယ်တစ်ခု၏ အမည်သာဖြစ်ပြီး သူတို့တွင် နတ်တို့၏ တန်ခိုးအစွမ်း လုံးဝ မရှိကြပေ။

နတ်ဘုရားနှင့်နတ်ဆိုးလောကက ပို၍ အားနည်းရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ နတ်ဘုရားနှင့်နတ်ဆိုးလောကမှ တိုက်ပွဲများက မသေမျိုးကျင့်ကြံရေးကမ္ဘာကဲ့သို့ ရက်စက် ကြမ်းကြုတ်ခြင်း မရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

နတ်ဘုရားနှင့်နတ်ဆိုးလောကတွင် လူသား၊ နတ်များနှင့် မိစ္ဆာများဟူ၍ သုံးဖွဲ့သာ ရှိ၏။

လူသားများကို အခြေခံအားဖြင့် လျစ်လျူရှုနိုင်ပြီး အမှန်တကယ် အရေးပါသည်မှာ နတ်များနှင့် မိစ္ဆာများသာ ဖြစ်သည်။

နှစ်ဖက်ကြားမှ တိုက်ပွဲမှာ နှစ်ပေါင်း ထောင်နှင့်ချီ၍ ကြာမြင့်ခဲ့သည်။ ထိုနှစ်များအတွင်း နှစ်ဖက်၏ အင်အားမှာ အမြဲတစေ ဟန်ချက်ညီနေခဲ့ပြီး တဖြည်းဖြည်းနှင့် ထိုဟန်ချက်ညီမှုမှာ သက်တောင့်သက်သာရှိမှုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

စစ်ပွဲများ ဆက်လက် ဖြစ်ပွားနေမည် ဖြစ်သော်လည်း ထိုစစ်ပွဲများက တစ်ဖက်ကို အပြီးတိုင် ပျက်သုဉ်းသွားစေရန် မည်သည့်အခါမှ ဦးတည်လိမ့်မည် မဟုတ်သောကြောင့် နှစ်ဖက်စလုံးမှ ခေါင်းဆောင်များမှာ နောက်ဆုံးတွင် ဆက်သွားရန်သာ ရွေးချယ်ခဲ့ကြ၏။

ဤသို့သော စိတ်နေသဘောထားမျိုးဖြင့် နတ်နှင့်မိစ္ဆာမျိုးနွယ် နှစ်ခုစလုံးတွင် အကန့်အသတ်များကို ချိုးဖျက်နိုင်မည့် တန်ခိုးရှင်မျိုး သဘာဝအတိုင်း ပေါ်ပေါက်လာမည် မဟုတ်ချေ။

သို့သော်လည်း မသေမျိုးကျင့်ကြံရေးကမ္ဘာတွင်မူ အခြေအနေများမှာ လုံးဝ ကွဲပြားခြားနား၏။

သုံးရက်တစ်ခါ ဂိုဏ်းတစ်ခု ပျက်သုဉ်းသွားခြင်းမှာ အလွန်ပင် သာမန်ဖြစ်ရပ်ဖြစ်ပြီး အထူးသဖြင့် ပထမတန်းစား ဂိုဏ်းများအတွက်မူ လူတို့၏ ခေါင်းကို ခွေးခေါင်းဖြစ်အောင် ရိုက်ခြင်းကို နှစ်သက်ကြသည်။

ရှေးဟောင်းအပျက်အစီးများနှင့် အလားတူ အခွင့်အရေးများ ပေါ်ပေါက်လာသောအခါ ဂိုဏ်းတိုင်းက အခြားဂိုဏ်းများမှ ပါရမီရှင်များကို မျက်စိကျနေကြပြီး သူတို့ကို ဖြေရှင်းရန်နှင့် မည်သည့်အခါမှ မကြီးထွားလာစေရန် တွေးတောကြသည်။

ဂိုဏ်းတစ်ခု၏ ဘိုးဘေးမှာ ကျင့်ကြံရာတွင် အမှားအယွင်း ဖြစ်ပွားခဲ့သည် သို့မဟုတ် သေဆုံးသွားပြီဟု ကြားသိရပါက လူများက ထိုဂိုဏ်းကို ဝိုင်းဝန်း တိုက်ခိုက်ကြလိမ့်မည်။

ဤနေရာသည် တောရိုင်းဥပဒေကို အမှန်တကယ် လိုက်နာပြီး ဤသို့သော ပတ်ဝန်းကျင်မျိုးတွင်မှသာလျှင် စစ်မှန်သော တန်ခိုးရှင်များ ပေါ်ပေါက်လာနိုင်၏။

...

နောက်ထပ် တစ်ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် ရဲလန်ယွဲ့က ထပ်မေးလိုက်သည်။ “မင်း လွှတ်ပေးလိုက်တဲ့လူတွေက ဂိုဏ်းကို လာတိုက်မယ့်သူတွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး သတင်းတစ်ခုခု ရသေးလား…”

“ရတယ်…” ယီက မနှစ်မြို့ဖွယ် မျက်နှာဖြင့် ပြောလိုက်၏။ “ခုနစ်ရက်အတွင်းမှာ လှုပ်ရှားချင်တဲ့ ဂိုဏ်းတွေရဲ့ ဘိုးဘေးတွေအားလုံး တရားစခန်းကနေ ထွက်လာကြလိမ့်မယ်… ပြီးရင် ဘိုးဘေးငါးယောက်က တစ်ပြိုင်တည်း လှုပ်ရှားကြမှာပဲ… ဒါကြောင့်… အကြီးဆုံး သခင်မလေး… ကျွန်တော်တို့… ကမ္ဘာကို အရင် ဆုတ်ခွာကြတာ ပိုကောင်းမယ်… အခု ဆုတ်ခွာရင် နောက်ကျဦးမှာ မဟုတ်ဘူး…”

ယီ၏ အကြံပြုချက်ကို ကြားသောအခါ ရဲလန်ယွဲ့က သူ့ကို တစ်ချက် ကြည့်၍ ပြောလိုက်သည်။ “ဒါက ငါ့မောင်လေးရဲ့ နယ်မြေပဲ… သူက ငါ့ကို ခဏလောက် စောင့်ရှောက်ပေးဖို့ တောင်းဆိုခဲ့မှတော့ ငါထွက်သွားမှာ မဟုတ်ဘူး… ခုနစ်ရက်ပဲဟာ… ခုနစ်ရက်အတွင်း အားလုံးကို ငါဖြေရှင်းပစ်မယ်…”

ရဲလန်ယွဲ့ စကားဆုံးသည်နှင့် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်ဝင်တစ်ဦးက အလျင်အမြန် ဝင်လာ၏။

“အစ်မကြီး… အဲ… အစ်မကြီးရဲ့ နေရာရွှေ့ပြောင်းလွန်းပျံယာဉ်မှာ တစ်ခုခု ဖြစ်နေတယ်…”

ရဲလန်ယွဲ့ ထိုစကားကို ကြားသည်နှင့် ယာဉ်ရှိရာသို့ ချက်ချင်း လျှောက်သွားလိုက်သည်။

သူမ ရောက်သွားသောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့၊ ရဲယင်နှင့် ပေါင်ပေါင်းတို့က ထိုနေရာကို စူးစမ်းစွာ လှည့်ပတ်ကြည့်နေကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

“ရှင်းဟွေ့လား… ပေါင်ပေါင်းနဲ့ ယင်လေးတောင်ပါသေးတယ်… မင်းတို့ ဘာလို့ ဒီကို ရောက်နေကြတာလဲ…”

“ကူညီဖို့ ရောက်လာတာပေါ့…”

ရဲရှင်းဟွေ့၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် ရဲလန်ယွဲ့မှာ မူလက သူတို့ကို ကမ္ဘာသို့ ချက်ချင်း ပြန်ရန် ဖျောင်းဖျချင်ခဲ့သည်။

သို့သော် သူမ ရုတ်တရက် ရဲရှင်းဟွေ့၏ တောင်တန်းနှင့် မြစ်ချောင်းများမြေပုံကို သတိရသွား၏။

ဤအရေးကြီးသော အခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ တောင်တန်းနှင့် မြစ်ချောင်းများမြေပုံကို အကောင်းဆုံး အာမခံချက်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။

သူမသာ မသေမျိုးဧကရာဇ်ငါးပါးကို ခုခံရန် ပျက်ကွက်ခဲ့ပါက သူတို့၏ တိုက်ခိုက်ရေးအင်အားစု အားလုံးကို တောင်တန်းနှင့် မြစ်ချောင်းများမြေပုံထဲသို့ ဆုတ်ခွာရန် ပို့ဆောင်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

ထို့အပြင် ရဲရှင်းဟွေ့ထံတွင် အလွန် အသုံးဝင်သော ဝင်ပေါက်တစ်ခုလည်း ရှိသေးသည်။ သူမ သူ့ကို အာကာသစခန်းထဲသို့ တစ်ကြိမ် ခေါ်သွားလိုက်သည်နှင့် အာကာသစခန်းသို့ ဝင်ရန် ယာဉ်ကို အသုံးမပြုတော့ဘဲ အချိန်များစွာ သက်သာစေနိုင်ပေမည်။

ယာဉ်က နေရာရွှေ့ပြောင်းနိုင်သော်လည်း ရဲရှင်းဟွေ့၏ ဝင်ပေါက်လောက်တော့ မကောင်းသေးပေ။ အသုံးပြုတိုင်း အအေးခံရန် နာရီဝက်ခန့် လိုအပ်သည်။

ရဲရှင်းဟွေ့နှင့် အခြားသူများကို ကြည့်ရင်း ရဲလန်ယွဲ့က သူမနောက်မှ ယီကို ပြောလိုက်၏။ “ပေါင်ပေါင်းနဲ့ ရဲယင်ကို သွားနားခိုင်းလိုက်…”

သူမ စကားဆုံးသောအခါ ရဲရှင်းဟွေ့ကို ကြည့်၍ ဆက်ပြောလိုက်သည်။ “ရှင်းဟွေ့… ငါ့နောက် လိုက်ခဲ့…”

...

ဆယ်မိနစ်အကြာတွင် ဖြစ်သည်။

ရဲရှင်းဟွေ့မှာ ရဲလန်ယွဲ့နောက်သို့ လိုက်၍ သူမ၏ ရုံးခန်းသို့ ရောက်လာ၏။

ရုံးခန်းထဲသို့ ဝင်ပြီးနောက် ရဲလန်ယွဲ့က သူ့ကို လက်ရှိအခြေအနေကို ရှင်းပြလိုက်သည်။

“အစ်မ… အစ်မက ကျွန်တော့်ကို စစ်တပ်ကြီးတစ်ခုလုံးကို တောင်တန်းနှင့် မြစ်ချောင်းများမြေပုံထဲ အချိန်မရွေး ပို့ဖို့ အဆင်သင့် ဖြစ်နေစေချင်တာလား…”

ရဲလန်ယွဲ့က ခေါင်းညိတ်၍ ပြောလိုက်သည်။ “အင်း… ဒါက အဆိုးဆုံး အခြေအနေအတွက် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားတာပဲ…”

“အဲဒီမတိုင်ခင်မှာ မင်းက မင်းရဲ့ ဝင်ပေါက်စွမ်းရည်ကို သုံးပြီး ကောင်းကင်ပေါ်က ဂြိုလ်တုပတ်လမ်းအမြောက်တွေနဲ့ ကာကွယ်ရေးစနစ်တွေကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ပေးရမယ်… နာရီဝက်ကြာရင် မင်း ယာဉ်နဲ့ အဲဒီက အာကာသစခန်းကို သွားပြီးတော့… မင်းရဲ့ ဝင်ပေါက်နဲ့ ပြန်လာခဲ့… ဒီလိုဆိုရင် မင်း တိကျတဲ့ တည်နေရာကို ရနိုင်လိမ့်မယ်… ဒီနည်းနဲ့ဆိုရင် အားလုံးပြီးဖို့ တစ်ပတ်မပြည့်တောင် လိုမှာ မဟုတ်ဘူး…”

ရဲရှင်းဟွေ့မှာ သူ့အစ်မ၏ အစီအစဉ်ကို သဘာဝအတိုင်းပင် ကန့်ကွက်စရာ မရှိဘဲ များစွာ မစဉ်းစားဘဲ သဘောတူလိုက်၏။

သို့သော် ရဲရှင်းဟွေ့မှာ အရာတစ်ခုကိုလည်း တွေးတောနေသည်။

အဲဒါက၊ သူသာ သူ၏ ၁၀၀% လက်ဗလာဖြင့် ဓားဖမ်းဆုပ်ခြင်းစွမ်းရည်ကို အသုံးပြုပါက မသေမျိုးဧကရာဇ်တစ်ပါးအပေါ် သက်ရောက်မှု တစ်စုံတစ်ရာ ရှိနိုင်မည်လော။

ဤပြဿနာကို တွေးပြီးနောက် ရဲရှင်းဟွေ့မှာ စမ်းသပ်ကြည့်ရန် မစောင့်နိုင်တော့ပေ။

“အမ်… အစ်မ… ကျွန်တော်တို့ ယာဉ်ကို မသုံးခင် နာရီဝက်လောက် အချိန်လိုသေးမှတော့ ကျွန်တော်… အပြင်ထွက်ပြီး လမ်းလျှောက်ရင်း မသေမျိုးကျင့်ကြံရေးကမ္ဘာက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ရှုလို့ ရမလား…”

ရဲလန်ယွဲ့မှာ တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားပြီး ခေါင်းညိတ် သဘောတူလိုက်၏။

သူမက သူ့မောင်လေး ဒုက္ခရှာချင်လျှင်ပင် မသေမျိုးဧကရာဇ်တစ်ပါး၏ နယ်မြေတွင် ရောယောင် လျှောက်သွားရလောက်အောင် မိုက်မဲလိမ့်မည် မဟုတ်ဟု ယုံကြည်သည်။

သူ့အစ်မ၏ သဘောတူညီချက်ကို ကြားပြီးနောက် ရဲရှင်းဟွေ့က ရုံးခန်းမှ ထွက်ခွာ၍ ပေါင်ပေါင်းနှင့် ရဲယင်ကို ရှာဖွေရန် ထွက်လာခဲ့သည်။

All Chapters