တိုက်ပွဲငယ်…. ပေါင်ပေါင်းနှင့် လိုလီမသေမျိုးဧကရာဇ်

မသေမျိုးကျင့်ကြံရေးကမ္ဘာ။

နတ်သမီးလေးကိုလန်။

မေ့ကျဲ့ရန်က အခန်းထဲတွင် တစ်ယောက်တည်း ထိုင်နေ၏။ သူက မသေမျိုးကျင့်ကြံရေးကမ္ဘာမှ အထူးတလည် စားဖွယ်ရာများကို စားသုံးရင်း ဒိုက်ထိုးခြင်းနှင့် ထိုင်ထလေ့ကျင့်ခန်း လုပ်နေသည့် မိန်းမချောလေး နှစ်ယောက်ကို ကြည့်နေသည်။

သူ၏ မဟာဗျူဟာမြောက်လက်နက်များဖြစ်သည့် သုံးဦးမှာမူ သူတို့၏ ယောက်ျားပီသမှုကို သွားရောက် ပေးဆပ်နေကြ၏။

ကိုလန် ဆိုသည်မှာ ရှေးခေတ်အခါက ပြည့်တန်ဆာအိမ်ဟု ခေါ်ဆိုကြပြီး မသေမျိုးကျင့်ကြံရေးကမ္ဘာ၌လည်း ကိုလန်များ ရှိနေ၏။ ထို့ပြင် အတွင်းမှ မိန်းကလေးများအားလုံးမှာလည်း ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြသည်။

ထိုအမျိုးသမီးများက ယန်စွမ်းအင်ကိုရိတ်သိမ်း၍ ယင်စွမ်းအင်ကိုဖြည့်တင်းသည့်နည်းလမ်းကို ကျင့်ကြံကြ၏။ ဧည့်သည် တစ်ယောက် လာတိုင်း သူတို့က ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အနည်းငယ်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ယန်စွမ်းအင် အချို့ကိုသာ ပေးရပြီး တစ်နှစ်ပတ်လံုး ပျော်ပါးနိုင်ကြသည်။ အကယ်၍ သင်က အလွန်အစွမ်းထက်ပြီး တောင့်တင်းသူဖြစ်ပါက တစ်နှစ်၊ နှစ်နှစ်ခန့် ဆက်တိုက် ကစားနေလျှင်ပင် ပြဿနာ မရှိပေ။

သို့သော် လူအများစုမှာ ရက်အနည်းငယ်အကြာတွင် အာဟာရချို့တဲ့လာကြ၏။ အကယ်၍ သူတို့သာ လအနည်းငယ် နေထိုင်မိပါက အရိုးပေါ် အရေတင် ဖြစ်သွားကြပေမည်။

အပေါင်းအပါ သုံးယောက်မှာ မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကို စနောက်၍ အရိုက်ခံရပြီးနောက်တွင်ပင် သင်ခန်းစာ မယူဘဲ မိန်းကလေးများကို ထပ်ရှာကြပြန်ပြီး ထပ်မံ အရိုက်ခံရပြန်သည်။

မုန်ကျစ်ယွီမှာမူ အဆင်ပြေ၏။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူ့တွင် ကျင့်စဉ်အခြေခံ ရှိသည့်အပြင် သူရိုက်ကူးထားသော ဗီဒီယိုဖိုင်များကိုလည်း သူ့ဗီဒီယိုအတွက် အသုံးပြုနိုင်သေးသည်။

သို့သော် ရှီထိုက်လုံနှင့် ဆာလာပိုင်ကျီတို့မှာမူ အနည်းငယ် သနားစရာ ကောင်းလှ၏။ သူတို့နှစ်ယောက်က ဒုတိယအကြိမ် မိန်းကလေးတစ်ယောက်နှင့် ပြဿနာရှာမိပြီး သေလုနီးပါး အရိုက်ခံခဲ့ရသည်။ အကယ်၍ မေ့ကျဲ့ရန်သာ အချိန်မီ ရောက်မလာခဲ့ပါက သူတို့၏ အလောင်းများကို ကောက်ယူ မြှုပ်နှံရတော့မည် ဖြစ်၏။

ဤအဖြစ်အပျက် နှစ်ခုပြီးနောက် မေ့ကျဲ့ရန်လည်း အကြောင်းစုံကို သဘောပေါက်သွားသည်။

ရှီထိုက်လုံ ဖြစ်စေ၊ ဆာလာပိုင်ကျီ ဖြစ်စေ၊ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ သာမန်လူများသာ ဖြစ်ကြပြီး ကျင့်ကြံသူများက သူတို့ကို လောကီပြင်ပမှ ခံစားမှုကို ပေးစွမ်းနိုင်၏။ ထို့ကြောင့်... လှပသော ကျင့်ကြံသူ မိန်းကလေးတစ်ယောက်၏ ရှေ့မှောက်တွင် သူတို့ကိုယ်သူတို့ မထိန်းချုပ်နိုင်ကြတော့ပေ...။

မုန်ကျစ်ယွီ အတွက်မူ သူက ကျင့်ကြံခြင်းကို အစောကတည်းက စတင်ခဲ့သူ ဖြစ်သဖြင့် ထိုသို့သော ကိစ္စများအပေါ် အနည်းငယ် ခုခံနိုင်စွမ်း ရှိနေသေးသည်။

...

နှစ်ကြိမ်စလုံးတွင် ရှီထိုက်လုံနှင့် ဆာလာပိုင်ကျီတို့မှာ ကံကောင်းခဲ့ကြ၏။ အကြိမ်တိုင်းတွင် အမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူက သူတို့ကို သေလုနီးပါးအထိသာ ရိုက်နှက်ပြီး ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

မေ့ကျဲ့ရန်ကလည်း သူတို့နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့ခြင်းအတွက် ကောက်ချက်တစ်ခု ချလိုက်၏။

ဤသည်မှာ သူတို့ကိုယ်ပိုင် ဇာတ်လိုက်အရှိန်အဝါကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဇာတ်လမ်းဇာတ်ကွက်အရ ရှီထိုက်လုံက ဇာတ်လိုက်၏ရှေ့တွင် အဆက်မပြတ် သေကြောင်းကြံနိုင်ပြီး ဇာတ်လိုက်က သူ့ကို နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးဖြင့် အသက်ချမ်းသာပေးနေဦးမည် ဖြစ်၏။

မုန်ကျစ်ယွီလည်း ရှိသေးသည်။ သူက ယခုအခါ သူ့ကိုယ်သူ ဇာတ်လိုက်တစ်ဦးဟု ထင်မှတ်နေပြီး ထိုသို့သော အရိပ်အယောင် အနည်းငယ်ကို အမှန်တကယ် ပြသနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဆာလာပိုင်ကျီမှာမူ သူ့သခင်ကို သစ္စာဖောက်တတ်သည့် သူ့ပင်ကိုယ်သဘာဝနှင့် ယနေ့ထိ အသက်ရှင်နေနိုင်ခြင်းက သူ့ဘာသာသူ သက်သေပင် ဖြစ်သည်။ သူက မွေးရာပါ ကံကြမ္မာ ကြမ်းတမ်းသူ ဖြစ်၏။

သူတို့သုံးဦးကို ဇာတ်လိုက်အရှိန်အဝါများက ကာကွယ်ပေးထားသော်လည်း အခြေအနေများမှာ အနည်းငယ် စွန့်စားရပေသည်။

ထို့ကြောင့်... မေ့ကျဲ့ရန်က သူတို့သုံးဦးကို နတ်သမီးလေးကိုလန်သို့ ခေါ်ဆောင်၍ ဦးစွာ ပျော်ပါးစေလိုက်၏။

ထိုလှပသော နတ်သမီးငယ်လေးများမှာ လူစားသော သားရဲများ ဖြစ်ကြောင်း သူတို့ သိရှိသွားသောအခါ အနာဂတ်တွင် မိန်းကလေး တစ်ယောက်ကို မြင်ရုံနှင့် သွားရောက် စနောက်ကြတော့မည် မဟုတ်ပေ။

...

ပျင်းရိနေသော မေ့ကျဲ့ရန်က တီဗီလေးကို ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။

ကိုယ်ပွားက သူလည်း ပင်မကိုယ်စား တီဗီလေးကို ကြည့်ရှုနိုင်ကြောင်း မကြာသေးမီကမှ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့၏။ အာဖရိကတွင် ရှိနေစဉ်က သူ၏ အစ်ကိုကြီးထံမှ အမြတ်ထုတ်နိုင်ခဲ့သည်ကို သူ သတိရလိုက်သည်။

တီဗီလေးကို ဖွင့်၍ မေ့ကျဲ့ရန် စတင် ကြည့်ရှုလိုက်၏။

........

ရဲရှင်းဟွေ့ ဘက်ခြမ်း၌။

“ဟူး… ဟူး… ဝါးးး…”

ရဲရှင်းဟွေ့က သူ အမှန်တကယ်ပင် မသေမျိုးဧကရာဇ်အဆင့်မှ အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးကို ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီဟု တွေးနေစဉ်မှာပင် သူ့ရှေ့မှ ကလေးမလေးက စတင် ငိုကြွေးလာသည်ကို ကြားလိုက်ရသည်။

“ဘာ… ဘာ… ဘယ်လိုဖြစ်ရတာလဲ… မသေမျိုးဧကရာဇ်တစ်ပါးက ဒီလို ငိုရတယ်လို့…”

ပေါင်ပေါင်းက ထိုစကားကို ကြားသောအခါ သူ့ကို ကြည့်၍ ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာ ပြောလိုက်သည်။ “ဒီမသေမျိုးဧကရာဇ်က သကြားလုံး စားရတာလည်း ကြိုက်တယ်…”

ထိုအချိန်၌ ကလေးမလေး တစ်ယောက်က မြေကြီးပေါ်တွင် ဒူးထောက်၍ ငိုကြွေးနေပြီး ရဲရှင်းဟွေ့က သူ့ရှေ့တွင် သစ်သားဓားကို ကိုင်လျက် ရပ်နေ၏။ အကယ်၍ အခြေအနေကို မသိသူ တစ်ယောက်ယောက်သာ မြင်ပါက ရဲရှင်းဟွေ့က ကလေးမလေးကို အနိုင်ကျင့်နေသည်ဟု အထင်မှားပေလိမ့်မည်။

နောက်ဆုံးတွင် ရဲရှင်းဟွေ့မှာ သူ့သစ်သားဓားကိုသာ ချထားလိုက်ရပြီးနောက် တောင်တန်းနှင့် မြစ်ချောင်းများမြေပုံထဲမှ ဝမ်ကျိုက် နျိုဘိ သကြားလုံး နှစ်ထုပ်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ချုပ်နှောင်မှုများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ခံစားမိသောအခါ မူလက ငိုကြွေးနေသည့် လိုလီမသေမျိုးဧကရာဇ်က ချက်ချင်းပင် ငိုရပ်သွား၏။ ထို့နောက် သူ၏ မျက်လုံးများက စူးရှသွားပြီး ရဲရှင်းဟွေ့ထံသို့ ပြေးဝင်လာသည်။

“ခွေးမသား…” ရဲရှင်းဟွေ့က ကျိန်ဆဲလိုက်ပြီးနောက် သကြားလုံး နှစ်ထုပ်ကို အဝေးသို့ ပစ်လိုက်၏။

လိုလီမသေမျိုးဧကရာဇ်မှာ သကြားလုံးနှင့် ရဲရှင်းဟွေ့ကို သတ်ဖြတ်ခြင်းကြား ရွေးချယ်မှုတစ်ခု ပြုလုပ်ရတော့သည်။

သူမကို ရွေးချယ်မှုတစ်ခု ပြုလုပ်ရန် တွန်းအားပေးခဲ့သည့် အကြောင်းအရင်းမှာ... ပေါင်ပေါင်းက သကြားလုံးများဆီသို့ ခုန်ထွက်သွားပြီ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

“ဒါ ငါ့ဟာ…”

နောက်ဆုံးတွင် လိုလီမသေမျိုးဧကရာဇ်က သကြားလုံးကို ရွေးချယ်လိုက်၏။

သို့သော် လိုလီမသေမျိုးဧကရာဇ် ပြေးထွက်သွားသောအခါ သကြားလုံးများမှာ ပေါင်ပေါင်း၏ လက်ထဲသို့ ရောက်နှင့်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုအဖြစ်ကို မြင်သောအခါ လိုလီမသေမျိုးဧကရာဇ်က မည်သို့ လက်လျှော့နိုင်မည်နည်း။ သူမက ပေါင်ပေါင်း၏ နောက်ကျောဘက်သို့ လက်ဖဝါးဖြင့် ရိုက်ချလိုက်၏။

ဤလက်ဝါးချက်က ပေါင်ပေါင်းနှင့် ငါးမီတာ၊ ခြောက်မီတာခန့် အကွာတွင် ရှိနေစဉ်မှာပင် ပေါင်ပေါင်း၏ ပတ်လည်မှ ကျောက်တုံးများမှာ လွင့်စင်ထွက်သွားကြသည်။ သို့သော်လည်း ပေါင်ပေါင်းမှာ မလှုပ်မယှက်ပင် ရှိနေ၏။

သူမက ဦးစွာ သကြားလုံး နှစ်ထုပ်ကို သူ့အိတ်ကပ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်ပြီးနောက် အခြားအိတ်ကပ်ထဲမှ ကြေးဝါလက်သီးစွပ်ကို ထုတ်၍ သူ့လက်တွင် လွယ်လင့်တကူ တပ်ဆင်လိုက်သည်။

လိုလီမသေမျိုးဧကရာဇ်၏ လက်ဖဝါးက သူ့နောက်ကျောနှင့် မီတာဝက်ပင် မကွာတော့သည့် အချိန်တွင် ပေါင်ပေါင်းက လှည့်၍ လက်သီးဖြင့် ထိုးလိုက်သည်။

လက်သီးလေဟုန်က လိုလီမသေမျိုးဧကရာဇ်ကို တိုက်ရိုက် လွင့်စင်သွားစေ၏။

အခြေအနေများမှာ ထိုမျှနှင့် မပြီးသေးပေ။

လိုလီမသေမျိုးဧကရာဇ်ကို အဝေးသို့ ရိုက်ထုတ်ပြီးနောက် ပေါင်ပေါင်းက ဟစ်ကြွေးသံတစ်ခု ပြု၍ သူ့ရှေ့မှ လေထုကို အဆက်မပြတ် ထပ်မံ ထိုးနှက်လိုက်ပြန်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ပေါင်ပေါင်းထံမှ လက်သီးအားများက လေအမြောက်များကဲ့သို့ လိုလီမသေမျိုးဧကရာဇ်ထံသို့ ပျံသန်းသွား၏။

အန္တရာယ် အငွေ့အသက်ကို ခံစားမိသောအခါ လိုလီမသေမျိုးဧကရာဇ်က လေထဲတွင် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ချက်ချင်း ချိန်ညှိလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ စွမ်းအင်အားလုံးကို ထုတ်ဖော်ကာ ဤလေအမြောက် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို တားဆီးရန် ရည်ရွယ်လိုက်သည်။

လိုလီမသေမျိုးဧကရာဇ်က သူမ၏ ပါးစပ်ကို ဖွင့်လိုက်ရာ စူးရှသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။ ပုံရိပ်ထင်နိုင်သော အသံလှိုင်းများက သူမ ထုတ်လွှတ်လိုက်သော စွမ်းအင်နှင့်အတူ အပြင်ဘက်သို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

အသံလှိုင်းများနှင့် လေအမြောက်များ ထိခတ်မိသွားပြီး ပေါက်ကွဲသံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာ၏။

တိုက်ခတ်မှု အားအရှိန်ကြောင့် မနီးမဝေးမှ မှင်တက်နေသော ကျင့်ကြံသူတစ်စုမှာ လွင့်စင်သွားကြသည်။ ရှေ့ဆုံးတွင် ရပ်နေသူ အချို့မှာမူ သွေးများအန်၍ လွင့်ထွက်သွားကြ၏။

ရဲရှင်းဟွေ့က တိုက်ပွဲဧရိယာနှင့် နီးကပ်စွာ ရှိနေသော်လည်း ထိုကျင့်ကြံသူများကဲ့သို့ ရှက်ဖွယ်အခြေအနေမျိုး မဖြစ်ခဲ့ပေ။

ရဲရှင်းဟွေ့က သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်း၍ သစ်သားဓားကို ရိုက်ခတ်လိုက်သည်နှင့် ဖုန်မှုန့်များနှင့် ပေါက်ကွဲမှုလှိုင်းများမှာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု နိမ့်ကျသွားသည်။

ယခု အကယ်၍သာ အဏုကြည့်မှန်ပြောင်းတစ်ခု ရှိပါက ရဲရှင်းဟွေ့၏ ရှေ့မှ ဖုန်မှုန့်များအားလုံးမှာ ဓားကို ဖမ်းဆုပ်နေသည့်အလား အလယ်မှ ကွဲထွက်သွားသည်ကို မြင်တွေ့ရမည် ဖြစ်သည်။

“၁၀၀% လက်ဗလာဖြင့် ဓားဖမ်းဆုပ်ခြင်းစွမ်းရည်က ဖုန်မှုန့်အမှုန်တွေပေါ်မှာတောင် အစွမ်းထက်တာပဲ… နောက်တစ်ခါ ဘက်တီးရီးယားနဲ့ အဏုဇီဝပိုးမွှားတွေပေါ်မှာ စမ်းကြည့်ရမလား…”

ရဲရှင်းဟွေ့ တီးတိုးရေရွတ်နေစဉ်မှာပင် မီးခိုးများကြားမှ သေးငယ်သော ပုံရိပ်တစ်ခု ပျံထွက်လာ၏။

ထိုသူမှာ လိုလီမသေမျိုးဧကရာဇ်မှတစ်ပါး အခြားသူ မဟုတ်ချေ။

......

ထိုအချိန်၌ လေအားကြောင့် လွင့်စင်သွားသော ရဲယင်က ပြန်ထရန် ပြင်လိုက်စဉ်တွင် သေးသွယ်သော ပုံရိပ်တစ်ခုက သူ့ကို ဝင်တိုက်၏။

ထို့နောက် သူက "ဖြောက်" ဟူသော အသံသုံးချက်ကို ကြားလိုက်ရသည်။

ရဲယင်၏ ခါးတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော ဝိညာဉ်ပုံစံ သုံးခု ထွင်းထုထားသည့် ကျောက်စိမ်းဆွဲသီးမှာ လုံးဝ ကွဲကြေသွား၏။ ဤကျောက်စိမ်းဆွဲသီးကို ရဲယင် ကမ္ဘာမြေမှ မထွက်ခွာမီ ရဲရှင်းချန်က ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းပေါ်မှ ဝိညာဉ်ပုံစံ သုံးခုက သေစေနိုင်သော တိုက်ခိုက်မှု သုံးကြိမ်ကို ခုခံနိုင်၏။

သို့သော်လည်း လိုလီမသေမျိုးဧကရာဇ်က သူ့ကို မမျှော်လင့်ဘဲ ဝင်တိုက်ရုံမျှဖြင့် ဝိညာဉ်ပုံစံ သုံးခုလုံး အမှန်တကယ်ပင် ကွဲကြေသွားခဲ့သည်။

ကျောက်စိမ်းဆွဲသီး၏ ကာကွယ်မှု ရှိနေသည့်တိုင် လိုလီမသေမျိုးဧကရာဇ် လွင့်ထွက်လာသည့် အားအရှိန်က ရဲယင်ကို လွင့်စင်ထွက်လုနီးပါး ဖြစ်သွားစေခဲ့၏။

ရဲယင်သာမက လိုလီမသေမျိုးဧကရာဇ်ကိုယ်တိုင်လည်း နေရခက်နေသည်။ သိပ်မသိသာလှသော်လည်း သူမ၏ ပါးစပ်ထောင့်မှ သွေးစီးကြောင်းတစ်ခု စီးကျလာပြီး အတွင်းဒဏ်ရာ ရရှိသွားကြောင်း ထင်ရှားနေ၏။

“ချောင်း… ချောင်း…”

ချောင်းအနည်းငယ် ဆိုးပြီးနောက် လိုလီမသေမျိုးဧကရာဇ်က ထရပ်လိုက်၏။ သူမက မြေပြင်ပေါ် လဲကျနေသော ရဲယင်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ပေါင်ပေါင်းထံသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ပြေးဝင်သွားသည်။

သူမက လက်စားချေပြီး သကြားလုံးများကို ပြန်လည် ရယူရမည်သာ ဖြစ်သည်။