စနစ်ပြန်လည်စတင်ခြင်း
Vol. 11 Ch. 151
“ဘာ…”
ဤစကားကိုကြားလိုက်ရသောအခါ ယန်ယွီယန်၏မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပြောင်းလဲသွားပြီး ကျန်းယွမ်လည်း မျက်ခုံးများတွန့်ချိုးသွားသည်။ သူတို့အုပ်စုလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ တာလို့ထံတွင် ထူးဆန်းသည့်အရာတစ်ခုဖြစ်ပေါ်နေကြောင်း အမှန်ပင်တွေ့မြင်လိုက်ရသည်။
လို့ရှားရှားမှာ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြိုလဲလုမတတ်အခြေအနေသို့ ရောက်နှင့်ပြီဖြစ်သည်။ သို့သော် သူမနောက်မှထွက်ပေါ်လာသော စကားသံကြောင့် သူမ၏မျက်ရည်များမှာ ချက်ချင်းရပ်တန့်သွားသည်။ သူမရှိုက်ကြီးတငင်ငိုရင်း မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူမအစ်ကို၏ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် သွေးကြောများအတွင်း စီးဆင်းနေသော နီရဲသောအလင်းတန်းများဖြင့် တောက်ပနေပြီး ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ထူးဆန်းသည့်ပုံစံဖြစ်ပေါ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
“ကျွန်မအစ်ကို... သူ ဘာဖြစ်နေတာလဲ”
သူမနောက်တွင် ယန်ယွီယန်က သူမကို အလျင်အမြန်ဆွဲဖယ်လိုက်သည်။
“သတိထား၊ မင်းအစ်ကိုရဲ့ အသက်စွမ်းအားက ထိုးတက်နေတယ်”
“ဒါဆို သူသေမှာ မဟုတ်တော့ဘူးမလား”
“ဒါက သူ့စွမ်းရည်ဆင့်ကဲပြောင်းလဲနေတာဖြစ်မယ်” ကျန်းယွမ်၏အမူအရာမှာ တည်ကြည်လေးနက်နေသည်။
“အားလုံး နောက်ဆုတ်ကြ�”
“ဘာလို့လဲ ဘာမှမလုပ်သင့်ဘူးလား”
ရှားရှားသည် သိသာစွာ စိုးရိမ်ထိတ်လန့်နေသည်။
“ဘာမှလုပ်လို့မရဘူး”
ကျန်းယွမ်က ပြောသည်။
“အခုချိန်မှာ သူသေမယ်လို့ မထင်ဘူး။ ဒါပေမယ့် သူဆင့်ကဲပြောင်းလဲတာလား... ဒါမှမဟုတ် ယိုယွင်းသွားတာလားဆိုတာ သေချာမပြောနိုင်သေးဘူး”
“ဟုတ်တယ်” လုရှင်းချန်၏အမူအရာမှာလည်း လေးနက်နေသည်—သူသည် ဤသို့သောအရာကို ယခင်က မြင်တွေ့ဖူးခဲ့သည်။
ဤနေရာတွင် ကျန်းယွမ်နှင့် လုရှင်းချန်တို့သည် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်း စွမ်းအားရှင်များဖြစ်ကြပြီး ၎င်းတို့၏ စွမ်းရည်များကို ပထမဆုံးအကြိမ် စစ်မှန်စွာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်အောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြသူများဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့တွင် စွမ်းအင်ကို ပို၍ ခံစားနိုင်စွမ်းရှိသည်။
ထိုအချိန်တွင် သူတို့သည် တာလို့၏ ကိုယ်အတွင်း၌ တစ်ခုခုပြောင်းလဲနေသည်ကို ထင်ရှားစွာ ခံစားမိကြသည်။ သွေးစွမ်းအင်များသည် သူ့ပတ်လည်တွင် စုဝေးလာပြီး အဆုံးမဲ့အသက်စွမ်းအားတစ်ခုသည် သူ၏အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာနေသည့်အလား။
ဒုတ်—ဒုတ်—ဒုတ်
တာလို့သည် သူ၏နှလုံးခုန်သံများ ပြင်းထန်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်ကို ခံစားမိသည်။ သွေးဆာနေသော ရူးသွပ်မှုတစ်ခုက ၎င်း၏စိတ်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ ၎င်း၏ရင်ဘတ်ရှိ ဒဏ်ရာမှာ မျက်စိဖြင့်မြင်နိုင်သောအမြန်နှုန်းဖြင့် ပျောက်ကင်းလာပြီး ၎င်း၏အရိုးများနှင့် ကြွက်သားများမှာလည်း တစ်ပြိုင်နက် သန္ဓေပြောင်းလဲလာသည်။
၎င်း၏ခိုင်မာသောအသားအရေအောက်တွင် ၎င်း၏ကြွက်သားများသည် သက်ရှိသတ္တဝါများကဲ့သို့ လိမ်ကျစ်ကာ တွန့်လိမ်နေပြီး—ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ရုပ်ဆိုးနေသည်။
“အ..အား”
သူသည် မြေပေါ်တွင် ဒူးထောက်လျက် ၎င်း၏ကျောရိုးမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါနေသည်။ ၎င်း၏ကျောဘက်ရှိ ကြွက်သားများသည် ၎င်း၏အဆစ်များတစ်လျှောက် လှိုင်းလုံးများသဖွယ် လှုပ်ရှားနေပြီး ၎င်း၏အဆစ်များမှာ ကျယ်လောင်စွာ တဂျွတ်ဂျွတ်မြည်လာသည်။
ပြင်းထန်သောနာကျင်မှုသည် ၎င်း၏သန်မာသောစိတ်ဓာတ်ကို ဝါးမျိုနေသည့်အလား ခံစားရသည်။
အခြားသူများမှာ ထိတ်လန့်စွာကြည့်ရှုနေရင်း ဗီဇအလျောက် နောက်ဆုတ်လိုက်ကြသည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် တာလို့၏တည်ရှိမှုမှာ ကြီးမားသောထိတ်လန့်ဖွယ်ဖြစ်နေပြီး—သန္ဓေပြောင်းလဲမှုသို့ ရောက်ရှိနေသော သားရဲတစ်ကောင်နှင့်တူလေသည်။
အမှောင်ကျူးကျော်မှုကို တွေ့ကြုံခံစားခဲ့ရသည့် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများစွာသည် ထူးဆန်းသည့်သတ္တဝါများကြောင့် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိသူများ သို့မဟုတ် သေဆုံးသွားသူများသည် ဖုတ်ကောင်များ သို့မဟုတ် သူတို့၏ရဲဘော်များကို တိုက်ခိုက်မည့် မွန်းစတားသတ္တဝါများအဖြစ် သန္ဓေပြောင်းသွားသည်ကို သိရှိထားကြသည်။ မည်သူမျှ မပေါ့ဆဝံ့ပေ။
လူအများအပြားသည် ၎င်းတို့၏သေနတ်များကို မြှောက်ကာ တာလို့ကို ချိန်ရွယ်ထားပြီးဖြစ်သည်။
ဤမြင်ကွင်းကိုတွေ့မြင်လိုက်ရသောအခါ ရှားရှားမှာ ထိတ်လန့်သွားကာ သူမ၏အစ်ကိုရှေ့သို့ အလျင်စလို ပြေးထွက်သွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိလူများကို ငိုရင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။
“မလုပ်ပါနဲ့၊ သူက ကျွန်မအစ်ကိုပါ၊ သူ့ကိုမပစ်ကြပါနဲ့”
“မိန်းကလေး ဘေးဖယ်စမ်း၊ သူကအန္တရာယ်ရှိတယ်” လူအုပ်ထဲမှတစ်ဦးက အော်ဟစ်လိုက်သည်။
“ဟုတ်တယ်၊ အခုချက်ချင်းနောက်ဆုတ်စမ်း”
ရှားရှား၏အသံမှာ ရှိုက်သံနှင့်အတူ “မလုပ်ပါနဲ့! သူကလူကောင်းပါ၊ ဘယ်သူ့ကိုမှ ထိခိုက်အောင်မလုပ်ခဲ့ပါဘူး—သူက ကျွန်မအစ်ကိုပါ”
တာလို့သည် ဒူးထောက်လျက်ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး ၎င်း၏လက်သီးများကို နာကျင်မှုကြောင့် တင်းတင်းကျပ်ကျပ်ဆုပ်ထားသည်။ ၎င်း၏ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သွေးစွမ်းအင်များသည် မုန်တိုင်းတစ်ခုသဖွယ် ဟိန်းဟောက်နေသည်။ သို့သော် ၎င်း၏အသိစိတ်အတွင်း၌ ရှားရှား၏အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။
သူ၏စိတ်ထဲသို့ ရှင်းလင်းသောအသိစိတ်က တစ်စွန်းတစ်စပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်။
“ရှားရှား...”
သူသည် ၎င်း၏မျက်လုံးများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖွင့်လိုက်ပြီး သူ့ရှေ့ရှိ ပုံရိပ်လေးကို ကြည့်လိုက်သည်။
“ဒီနောက်ပိုင်း မင်းတို့မောင်နှမနှစ်ယောက် ငါ့ရထားပေါ်မှာနေရမယ်။ ငါတို့အတူတူအသက်ရှင်မယ်” လင်းရှန်၏စကားများသည် ၎င်း၏စိတ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထွက်ပေါ်လာသည်။
“အတူတူအသက်ရှင်မယ်...”
“ငါသေလို့မရဘူး”
“ငါသေလို့မရဘူး”
ပြင်းထန်သောစိတ်စွမ်းအားတစ်ခုသည် ၎င်း၏အတွင်းမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ၎င်း၏အသိစိတ်ကို ဖုံးလွှမ်းထားသော နာကျင်မှုနှင့် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများကို ချက်ချင်းဆေးကြောပစ်လိုက်သည်။
တာလို့သည် နက်ရှိုင်းစွာ အသက်ရှူသွင်းလိုက်ပြီး ၎င်း၏မျက်လုံးများကို တင်းကျပ်စွာ မှိတ်လိုက်သည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ၎င်း၏ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးသည် ရှင်းလင်းပြတ်သားလာသည်—လူများ၏အကြည့်များ၊ စိုးရိမ်နေသော ရှားရှား၊ ထိတ်လန့်နေသော အဖွဲ့သားများ၊ နှင့်...
—မြင့်မားသောတံတိုင်းကို ကျော်လာတော့မည့် သတ္တဝါများ
“အားးး”
တာလို့သည် အသံခပ်အုပ်အုပ်ဖြင် အော်လိုက်သည်၊၊ လူအားလုံး၏ အံ့အားသင့်စွာကြည့်ရှုနေသော အကြည့်များအောက်တွင် သူသည် ပေါက်ကွဲအားဖြင့် ရှေ့သို့တက်သွားသည်။ ၎င်း၏ခြေထောက်အောက်ရှိ မြေပြင်မှာ အက်ကွဲသွားသည်။ သူသည် ၎င်း၏သံမဏိဓားကြီးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး ၎င်း၏တစ်ကိုယ်လုံးသည် နီရဲသောအရိပ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ လူသားဒုံးကျည်တစ်ခုသဖွယ် မြင့်မားသောတံတိုင်းဆီသို့ အရှိန်ဖြင့် ပြေးထွက်သွားသည်။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင်—
တံတိုင်းထိပ်မှ အနီရောင် အရိုးစုထူးခြားသတ္တဝါတစ်ကောင်ထွက်ပေါ်လာပြီး ၎င်း၏သားကောင်ကိုဖမ်းဆီးရန် မီးတောက်တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်ရန် ပြင်ဆင်နေသည်။
သို့သော် ၎င်းသည် သေနတ်ကျည်ဆန်များထဲမှ တက်လာချိန်တွင်—
အနီရောင်အရိပ်တစ်ခုသည် ၎င်းဆီသို့ အရှိန်ဖြင့် ပြေးလာနေပြီဖြစ်သည်။
ချွမ်…
သံမဏိဓားကြီးသည် စူးရှသောအသံတစ်ခုထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ တာလို့သည် ရှေ့သို့ ဆက်ပြေးလာပြီး ၎င်း၏ဓားသည် နီရဲစွာ တောက်ပလာသည်။ ခုတ်ပိုင်းချက်တစ်ခုနှင့်အတူ ထိုသတ္တဝါ၏ဦးခေါင်းခွံကို ပြတ်သားစွာ ဖြတ်ထုတ်လိုက်ပြီး တံတိုင်းထိပ်ရှိ သတ္တုခြံစည်းရိုးကိုပါ ထောပတ်တစ်ခုအလား လှီးဖြတ်သွားသည်၊၊
ဘန်းး
ထိုအခါမှသာ ၎င်း၏လျင်မြန်သောတိုက်ခိုက်မှုမှ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ လှိုင်းလုံးများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး သံချပ်ကာတပ်ရင်းမှ စစ်သားများစွာကို နောက်သို့ ယိုင်ထိုးသွားစေသည်။
“အစ်ကို”
ရှားရှားက ထိတ်လန့်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
“ဒီလောက်အမြန်နှုန်းက…”
ကျန်းယွမ်၏မျက်လုံးများသည် တဖျပ်ဖျပ်လက်လာသည်။ တာလို့၏ခွန်အားနှင့်ဆိုလျှင်—ဤသို့သောအမြန်နှုန်းရှိပါက—သူ၏တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းမှာ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာဖြစ်သည်။
“ဟားဟား… သံသယဖြစ်စရာမလိုဘူး—သူဆင့်ကဲပြောင်းလဲသွားပြီ” လုရှင်းချန်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
ပတ်ဝန်းကျင်ရှိလူများမှာ လုံးဝ စကားမပြောနိုင်ဖြစ်သွားကြသည်။
သူတို့အတွက်၊ ဤသည်မှာ စွမ်းအားရှင်တစ်ဦး၏ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုကို ပထမဆုံးအကြိမ်မြင်တွေ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ၎င်း၏စွမ်းအားနှင့် ထူးခြားမှုသည် အချိန်အတော်ကြာ အထင်ကြီးမှုကို ချန်ထားခဲ့သည်။
ယခုအခါ တာလို့သည် ထူးဆန်းသည့်သတ္တဝါကို ချက်ချင်းသတ်ဖြတ်လိုက်ပြီးဖြစ်သဖြင့် လူအားလုံး သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်—သို့သော် အချို့မှာ ကျန်ရှိနေသော ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
ဤသို့သော အင်အားကြီးမားသော စွမ်းအားရှင်တစ်ဦးသည် အကယ်၍ မွန်းစတားအဖြစ်သို့ ယိုယွင်းသွားခဲ့ပါက... A-ဇုန်သည် ပျက်စီးသွားမည်ဖြစ်သည်။
ဟူးးးးး—
တာလို့၏ ပြင်းထန်စွာ အသက်ရှူသံထွက်လာပြီး ၎င်း၏သံမဏိဓားကြီးသည် လက်ထဲတွင် ဆက်လက်တုန်ခါနေသည်။ သူသည် အောက်ရှိ အဖွဲ့သားများကို ကြည့်ပြီး တိတ်ဆိတ်စွာ အချက်ပြလိုက်သည်။ ထို့နောက် ရှားရှားထံသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
“ရှားရှား... မင်းသေနတ်ယူလိုက်။ မွန်းစတားတွေ ထပ်လာနေပြီ”
“ကောင်းပြီ”
ရှားရှားသည် သူမ၏မျက်ရည်များကို သုတ်လိုက်ပြီး အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ တွန့်ဆုတ်မှုမရှိဘဲ သူမသည် မြေပြင်သို့ ပြေးဆင်းသွားပြီး ကျည်ဆန်များကို ကောက်ကာ သူမ၏အိတ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။
“ကောင်းပြီ၊ ငါလည်းပါမယ်”
လုရှင်းချန်သည် တိုက်ပွဲကိုဆာလောင်နေဟန်ဖြင့် ချက်ချင်းပါဝင်လာသည်။
ကျန်းယွမ်နှင့် ယန်ယွီယန်တို့သည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အကြည့်ချင်းဖလှယ်လိုက်ပြီး သက်ပြင်းချကာ တိုက်ပွဲထဲသို့ ပြန်လည်ခုန်ဆင်းသွားကြသည်။
【ယန္တရားစကင်ဖတ်မှု ပြီးဆုံးသည်။ G3 မြေပြင်အခြေပြု လျှပ်စစ်သံလိုက်ရထားသေနတ်ပုံကြမ်းရရှိသည်။】
【သံလိုက်စီးဆင်းမှုဖိသိပ်ကိရိယာနှင့် တစ်ဖက်သတ်ဂျင်နရေတာတွင် ယန္တရားချို့ယွင်းမှုကို တွေ့ရှိသည်။ ပြုပြင်မှုစတင်ရန်လား】
ပြုပြင်ပါ..
လင်းရှန်သည် ၎င်း၏အမြင်အာရုံမှ တင်းမာနေပြီး စကင်ဖတ်မှုကို ပြီးဆုံးလိုက်သည်။ သူသည် တဖြည်းဖြည်းနီးကပ်လာသော ကြီးမားသောမိုးပျံသတ္တဝါကြီးကို ကြည့်ရင်း ကျောရိုးတစ်လျှောက် အေးစက်မှုတစ်ခုကို ခံစားရသည်။ သူသည် ၎င်း၏ယန္တရားနှလုံးသားကို အသက်သွင်းပြီး ၎င်း၏အဆုံးစွန်ထိ တွန်းပို့လိုက်သည်။
ဝူးး—
အခြားနေရာတစ်ခုတွင်၊ လျှပ်စစ်သံလိုက်ရထားသေနတ်ပေါ်ရှိ ပစ်မှတ်ရှာရေဒါသည် တစ်ခုခုကို ချိတ်ဆက်လိုက်သည်။ သေနတ်စင်အခြေမှာ လျင်မြန်စွာ လှည့်ပတ်ကာ လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်လာသော ဝေဟင်သတ္တဝါတစ်ကောင်ကို ပစ်မှတ်ထားလိုက်သည်။
ဝှီးးးးး
မျက်စိကျိန်းစပ်ဖွယ် အပြာရောင်အလင်းတန်းများသည် ညကောင်းကင်ကို လင်းထိန်စေသည်။
အတောင်ပံရှိသော မွန်းစတားတစ်ကောင်သည် ၎င်း၏ထူးဆန်းသောအစွယ်များကို ထုတ်ကာ ရှေ့သို့ အရှိန်ဖြင့် ခုန်ဆင်းလာသည်။
“ကီကီ”
လင်းရှန်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။
ကီကီသည် ချက်ချင်းတုံ့ပြန်လိုက်သည်။ သူမ၏မျက်လုံးများသည် တောက်ပလာပြီး ရှေ့သို့လှမ်းလိုက်သည်။
“တော်သင့်ပြီ”
သူမသည် လက်တစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ ပျံသန်းနေသော မွန်းစတားသည် ဝေဟင်အလယ်တွင် မမြင်ရသောတံတိုင်းတစ်ခုနှင့် တိုက်မိပြီး ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ရုတ်တရက်ရပ်တန့်သွားသည်။
တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင်၊ လျှပ်စစ်သံလိုက်အမြောက်နှစ်လက်သည် ရပ်တန့်နေသော ပစ်မှတ်ကို ချိန်လိုက်သည်။
ဘွန်းးးးး
အမြောက်နှစ်လက်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ပေါက်ကွဲသံများသည် ၎င်းကို ဝေဟင်အလယ်တွင် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။
“မဆိုးဘူး”
လင်းရှန်သည် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ကီကီသည် အလျင်အမြန် ရှေ့သို့ပြေးသွားပြီး ထူးဆန်းသော သွေးအဆီနှစ်များကို ရှာဖွေလိုက်သည်။
“ပိုက်ဆံကို လုံးဝလိုချင်နေတဲ့ ကလေးမလေးပဲ...”
လင်းရှန်က တီးတိုးပြောလိုက်သည်။
သို့သော် ထိုအချိန်တွင်ပင်—
အာကာသဆိပ်ကမ်းတစ်ခုလုံးသည် ရုတ်တရက် အမှောင်ထုထဲ နစ်မြုပ်သွားသည်။
“ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ”
လင်းရှန်၏မျက်လုံးများသည် ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။
မီးများသည် စက္ကန့်အနည်းငယ်အကြာတွင် ပြန်လည်လင်းလာသည်၊ သို့သော် တစ်ခုခုသည် ထင်ရှားစွာ မှားယွင်းနေပေသည်...
ထို့နောက် အရေးပေါ်အချက်ပေးသံနှင့်အတူ အော်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်—
“ဝေဟင်ကာကွယ်ရေးလက်နက်အားလုံးကို ပရိုဂရမ်ပြန်ရေးလိုက်ပြီ... အခု သူတို့က လေယာဉ်တစ်စီးကို ကာကွယ်ပေးနေတယ်... အတွင်းဆိပ်ကမ်းကနေ ထွက်ပြေးလာတဲ့လေယာဉ်တစ်စီး…”