ခုခံမှု
Vol. 11 Ch. 155
သံချပ်ကာတပ်ရင်း ၅၂ သည် ကြီးမားသော ကြယ်တံခွန်စစ်ရေးပေါင်းစပ်တပ်ဖွဲ့တစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ ကြီးမားသော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ သို့သော်၊ ကောင်းကင်ထက်ရှိ ကြီးမားသည့်သတ္တဝါ၏ ဖိအားအောက်တွင်၊ ၎င်းတို့၏ လွှမ်းမိုးနိုင်သော ပစ်ခတ်စွမ်းအားသည် ကျောက်တုံးကို ကြက်ဥနှင့် ပေါက်နေရသည့် ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းနေသည်။
ဗဝူးး—
နက်ရှိုင်းပြီး ကျယ်လောင်သော မြည်ဟည်းသံတစ်ခုသည် ကောင်းကင်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်ကာ တိမ်တိုက်များကို ဖယ်ရှားပြီး လေထုထဲသို့ ပြင်းထန်သော တုန်ခါမှုများကို ပို့လွှတ်နေသည်။
တောင်တန်းပမာ မြင့်မားသော မိုးပျံသတ္တဝါကြီးသည် တဖြည်းဖြည်းပျောက်ကွယ်သွားသော တိမ်တိုက်များထဲမှ ပေါ်ထွက်လာပြီး၊ ၎င်း၏ ခေါင်းကြီးနှင့် ဆူးတောင်များကို ဖော်ပြရင်း အာကာသဆိပ်ကမ်းဆီသို့ ဖြည်းညင်းစွာ မျောပါလာသည်။
Warhwak ချေမှုန်းရေးလေသေင်္ဘာမှ လေယာဉ်မှူးသည် အမှောင်ထဲတွင် ဖုံးအုပ်နေသော ကြီးမားသည့်ပုံရိပ်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း၊ မျက်နှာပေါ်တွင် ချွေးစီးများ စီးကျလာသည်။ သူအံကြိတ်ကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်—
“ပစ်မှတ်ကို အောင်မြင်စွာ ချိတ်ဆက်ပြီးပြီ လေယာဉ်အုပ်စုအားလုံး၊ ချက်ချင်းဆုတ်ခွာပါ”
ဘွန်းးး
တောက်ပသော အပြာရောင်လျှပ်သံလိုက်ရောင်ခြည်တစ်ခုသည် ထိန်းချုပ်ခန်းဘေးမှ ဖြတ်ပြေးသွားပြီး၊ ရေဒါသည် အဆက်မပြတ် သတိပေးသံများဖြင့် မြည်ဟည်းလာသည်—
“အမည်မသိ ဇီဝသတ္တဝါတစ်ခု ချဉ်းကပ်လာတာကို တွေ့ရှိပါတယ် အမည်မသိ ဇီဝသတ္တဝါတစ်ခု ချဉ်းကပ်လာတာကို တွေ့ရှိပါတယ်”
သေစမ်းး…
လေယာဉ်မှူးသည် လေယာဉ်ကို အလျင်အမြန်ဆွဲတင်ရင်း၊ လေသေင်္ဘာ၏ အင်ဂျင်များသည် ကျယ်လောင်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်၊၊ သို့သော် သူလှည့်မည့်အချိန်မတိုင်မီ၊ အထက်မှ ကြီးမားသော အရာတစ်ခုက ဝင်တိုက်လာသည်၊၊
မြူခိုးများဖုံးလွှမ်းနေသော လေထုနောက်ကွယ်မှ၊ မိုးပျံဂျယ်လီဖစ်တစ်ကောင်သည် ရုတ်တရက် အလွန်လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာသည်၊၊ ၎င်း၏ ဆူးတောင်များသည် ပြင်းထန်စွာ ပြန့်ကားလာသည်—
လေသေင်္ဘာပေါ်ရှိ CIWS (အနီးကပ်လက်နက်စနစ်) သည် စက္ကန့်အနည်းငယ် တောက်ပသွားသော်လည်း နောက်တစ်ကြိမ်တွင်၊ လေယာဉ်တစ်ခုလုံးသည် ပျက်စီးသွားသည်၊၊
အုန်းးးးးးး
ကြီးမားသော မီးတောက်ကြီးတစ်ခုသည် ကောင်းကင်ထဲတွင် လွှမ်းမိုးသွားသည်။
“Warhwak 03ကျသွားပြီ၊ Warhwak 03ကျသွားပြီ”
“လေကြောင်းအခြေအနေကို စကင်ဖတ်ပါ၊၊ အရေးပေါ်ရှောင်တိမ်းဖို့လုပ်ကြ”
“အဲဒါ ငါတို့နောက်မှာရှိတယ်”
ဒက် ဒက် ဒက် ဒက်
ဘန်း ဘန်း ဘန်း
လျှပ်သံလိုက်အမြောက်မှ ရောင်ခြည်လေးခုသည် ကောင်းကင်ထဲသို့ ပစ်လွှတ်ကာ အနက်ရောင်အတောင်ပံရှိ ထူးဆန်းသော သတ္တဝါများကို ဖျက်ဆီးနေသည်။ သို့သော်၊ ပို၍ထိတ်လန့်ဖွယ် ပျံသန်းသည့်သတ္တဝါများသည် တိမ်ထဲမှ ပေါ်ထွက်လာကာ ၎င်းတို့ဆီသို့ အုပ်စုဖွဲ့လာသည်။
ဤအတောအတွင်း၊ငလျင်သည် ငြိမ်သက်သွားပြီးနောက်၊ မြေပြင်ပေါ်ရှိ ဖုတ်ကောင်များအားလုံးသည် ပို၍ပင် ရူးသွပ်လာပုံရသည်။
“ဗိုလ်ချုပ် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ လေကြောင်းဖွဲ့စည်းမှုတွေ အကြီးအကျယ်ဆုံးရှုံးခဲ့ရပြီ D ဇုန်က ကျဆုံးဖို့ နီးနေပြီ”
မြင့်မားသောနံရံများပေါ်တွင်၊ ဒုတပ်မှူး မာရှောင်ထန်းသည် သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် သွေးစီးကြောင်းများဖြင့် အပြင်းထန်တိုက်ခိုက်နေခဲ့သည်။
“ဖေးရွှမ်ရဲ့အဖွဲ့ရော”
“သူတို့ ရထားနဲ့ ယာဥ်တွေကို ချိတ်ဆက်နေတုန်းပဲ လူတွေအရမ်းများတယ်”
ကျန်းတင်းကျုံးသည် နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်သည်။ ရင်ပြင်ထဲတွင်၊ ရှင်သန်သူယာဉ်အများစုသည် တက်လမ်းခန်းမထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီးဖြစ်ပြီး၊ ကျဆုံးသွားသော စစ်သားများနှင့် အရပ်သားများ၏ ရုပ်အလောင်းများသာ ကျန်ရှိတော့သည်။
နှင်းမုန်တိုင်းသည် အနီရောင်သွေးကို အဖြူရောင်နှင်းနှင့် ရောနှောကာ၊ ဖျက်ဆီးခံရသော ဝမ်းနည်းဖွယ်မြင်ကွင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးနေသည်။
သူ၏အကြည့်သည် မြို့ထဲမှစီးဆင်းလာသော မဆုံးနိုင်သော ဖုတ်ကောင်ဒီရေလှိုင်းဆီသို့ ရွှေ့သွားသည်။
“ဒီသတ္တဝါတွေ… သူတို့ တကယ်ကို ရူးသွပ်သွားပြီ”
“ဟုတ်တယ်… ဒါပေမယ့် ဘာကြောင့်လဲ”
မာရှောင်ထန်းက အလျင်အမြန်ပြောသည်။
“သူတို့က ကျနော်တို့ထွက်ခွာနေတာကို သိသလိုပဲ ကျနော်တို့လုပ်ငန်းစဉ်ကို အရှိန်မြှင့်တိုင်း၊ သူတို့က ပိုပြီးရန်လိုလာတယ် ကောင်းကင်မှာရော၊ မြေပြင်မှာရော—အားလုံးက ကျနော်တို့ကို တိုက်ခိုက်နေတယ်”
အခြားအရာရှိတစ်ဦးက ဝင်ပြောသည်—
“ဖုတ်ကောင်တွေနဲ့ အင်းဆက်တွေက ငါတို့ရဲ့လှုပ်ရှားမှုတွေကို ခန့်မှန်းနိုင်တာများလား”
“မေပယ်၊ ချုံအန်းနဲ့ ရှင်းလုံမြို့တွေမှာလည်း ဒီလိုပဲဖြစ်ခဲ့တယ် ငါတို့တပ်ဖွဲ့တွေရဲ့ လှုပ်ရှားမှုကြီးတွေလုပ်တိုင်း ပိုကြီးတဲ့တိုက်ခိုက်မှုတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတယ် ဒါက အိပ်မက်ဆိုးတစ်ခုလိုပဲ”
ကျန်းတင်းကျုံး၏ အကြည့်သည် ပိုထက်ရှလာသည်—
“သတ္တဝါတွေက ပိုပြီးစိတ်ဆိုးလာလေ၊ ငါတို့ကို လုံးဝဖျက်ဆီးချင်လေပဲ—ဒါက ငါတို့ရဲ့ခုခံမှုဟာ အရေးပါတယ်ဆိုတာကို သက်သေပြရုံလောက်ပဲ ရှိတော့တယ်”
တက်လမ်းခန်းမအတွင်း..
ရထားလေးစီးလုံး၏ ဆွဲငင်ကြိုးများသည် ယခု အပြည့်အဝချိတ်ဆက်ပြီးဖြစ်ပြီး၊ ယာဉ်အနည်းငယ်သာ တင်ဆောင်ရန်ကျန်ရှိသည်။
ငွေကြယ်၏ အဆင့်မြင့်စီမံခန့်ခွဲရေးရထားတွဲအတွင်း၊ တောက်ပြောင်သောအဝတ်စားများနှင့် အမှုဆောင်အရာရှိ ၁၂ ဦးသည် အရေးပေါ်အစည်းအဝေးတွင် တင်းမာသောအမူယာများဖြင့် ထိုင်နေကြသည်။
“အင်ဂျင်နီယာအဖွဲ့က အလျားလိုက်စနစ်ရဲ့ အခြေအနေကို ကြိုတင်စစ်ဆေးထားပြီးပြီ တက်လှမ်းနေစဉ်မှာ စနစ်က မူမမှန်တာတွေကို တွေ့ရှိရင်၊ နောက်ကဆွဲငင်ကြိုးတွေကို ချက်ချင်းဖြတ်တောက်ရမယ်—ရထားပေါ်ရှိလူအားလုံးရဲ့ လုံခြုံမှုကို အာမခံဖို့ပဲ”
အထက်တန်းဆန်သော သက်လတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသားတစ်ဦးက စပြောသည်၊၊
“ငါတော့ ထောက်ခံတယ်”
“သဘောတူတယ်”
ကျန်းဇီယန်သည် သူ၏လက်ကို မြှောက်ကာ နောက်ဆုံးဆုံးဖြတ်ပိုင်ခွင့်ရှိသူ ကျန်းရှု့ဝေ့ဆီသို့ လှည့်ကြည့်သည်။
“အစ်မ၊ ငါတို့တတ်နိုင်သမျှလုပ်ပြီးပြီ တစ်ခုခုမှားယွင်းသွားရင် အစီအစဉ်ကပဲ ချို့ယွင်းချက်ရှိတယ်လို့ ဆိုလိုတယ်၊၊ အရေးပေါ်အာမခံစနစ်ကို အသုံးပြုတာက အကျိုးသင့်အကြောင်းသင့်ဆုံးရွေးချယ်မှုပဲ”
ကျန်းရှု့ဝေ့သည် ခဏတာ တိတ်ဆိတ်နေပြီး၊ သူမ၏မျက်နှာအမူအရာသည် အနည်းငယ်တင်းမာနေသည်—
“ကျွန်မက အနန္တရထားရဲ့ ကပ္ပတိန်လင်းနဲ့ ဒီအကြောင်းကို ဆွေးနွေးခဲ့ပြီးပြီ သူက အလျားလိုက်စနစ်ရဲ့ မြင့်မားတဲ့ဗို့အားအဆင့်က ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းကျော်မသွားရင်၊ ဆွဲငင်ကြိုးတွေကို မဖြတ်ချသင့်ဘူးလို့ အကြံပြုတယ်”
“၃၀ ရာခိုင်နှုန်း”
“ဒါက အရမ်းအန္တရာယ်များတယ် ၁၅ ရာခိုင်နှုန်းတောင် အလွန်အကျွံဖြစ်နေပြီ”
“ဟုတ်တယ်”
အမှုဆောင်အရာရှိများသည် ကန့်ကွက်သံများဖြင့် ရေရွတ်ကြသည်။
ကျန်းဇီယန်က မျက်မှောင်ကြုတ်သည်။
“သူက အကြံပြုတာလား သူ့မှာ ဘယ်လိုအခွင့်အာဏာရှိလဲ အနန္တရထားက ရထားလေးစီးထဲမှာ ဝန်အနည်းဆုံးတင်ဆောင်ထားတာလေ၊ သူတို့ရဲ့တပ်ဆင်မှုက ပြဿနာတစ်ခုပဲ သူတို့က သံချေးတက်နေတဲ့ ဓာတ်ငွေ့တာဘိုင်ရထားစက်ကို မောင်းနှင်နေတာ—လုံးဝခေတ်မမီတော့ဘူး အသုံးမဝင်ဘူး”
‘ဥက္ကဋ္ဌ၊ ဒီလို အန္တရာယ်ကို ငါတို့ မယူသင့်ဘူး…’
“ဟုတ်တယ်၊ ဒါက ရူးသွပ်မှုပဲ”
ဘုတ်အဖွဲ့ဝင်များစွာက ကန့်ကွက်လိုက်ကြသည်၊၊
ကျန်းရှု့ဝေ့၏ အေးစက်သောအကြည့်သည် အခန်းတစ်ခုလုံးကို လှည့်ပတ်သွားသည်—
“ရှင်တို့ရဲ့စိုးရိမ်မှုတွေက အကျိုးကြောင်းသင့်ပါတယ်၊၊ ဒါပေမယ့် တစ်ခုတော့ ရှင်းအောင်ပြောပါရစေ—ငွေကြယ်က လေကြောင်းရန်ကာကွယ်ရေးအထူးတပ်ဖွဲ့တစ်ခုကို ဖြန့်ချထားမယ် အဲဒါက ကောင်းကင်လမ်းကြောင်းထဲကို လုံခြုံစွာဝင်ရောက်ဖို့ အချိန်လုံလောက်မှု ရရှိစေမယ်”
သူမက ခဏရပ်ပြီး မေးသည်—
“အခု၊ ရှင်တို့ထဲက ဘယ်သူက ဒီဂုဏ်ယူစရာမစ်ရှင်ကို ဦးဆောင်ချင်လဲ”
အခန်းတစ်ခုလုံး အပ်ကျသံပင်မကြားရအောင် တိတ်ဆိတ်သွားသည်၊၊
အမှုဆောင်အရာရှိများသည် စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အကြည့်ချင်းဖလှယ်ကြပြီး၊ အချို့က တံတွေးကို ခက်ခက်ခဲခဲမျိုချလိုက်ကြပြီး၊ အချို့က ကျန်းရှု့ဝေ့၏ အကြည့်ရောက်လာသည့်အခါ ခေါင်းငုံ့သွားကြသည်၊၊
“ဇီယန်”
ကျန်းရှု့ဝေ့၏ မျက်လုံးများသည် ကျန်းဇီယန်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်နှင့် သူသည် ချက်ချင်းတောင့်တင်းသွားသည်။
“ဖင်းဂါးလ်အုပ်စုကို ဒီလောက်အောင်မြင်စေခဲ့တာ ဘာလဲဆိုတာ နင်သိလား”
ကျန်းဇီယန်သည် ပါးစပ်ဖွင့်လိုက်သော်လည်း ချက်ချင်း အကြည့်လွှဲသွားသည်။
ကျန်းရှု့ဝေ့သည် အေးစက်စွာ ပြုံးပြီး ထရပ်လိုက်သည်။ သူမ၏ စူးရှသောအကြည့်သည် ဘုတ်အဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက်ချင်းစီကို ကျရောက်သွားသည်၊၊
“အောင်မြင်မှုဆိုတာ စဉ်ဆက်မပြတ်တိုးတက်မှုကနေ လာတာပဲ ဒါဟာ ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းက ကျွန်မတို့ရဲ့ ဝန်ထမ်း ၅၀၀,၀၀၀ ရဲ့ စွန့်လွှတ်မှုကနေလည်း လာတယ်၊၊
အခြေခံအုတ်မြစ်ကိုပဲ မှီခိုနေတဲ့ စီးပွားရေးတစ်ခုဟာ ဘယ်တော့မှ ထွန်းကားမှာမဟုတ်ဘူး လူ့ယဉ်ကျေးမှုဟာ သတ္တိရှိစွာ တိုးတက်တယ် အောင်မြင်မှုနဲ့အတူ ကျရှုံးမှုလည်း ဒွန်တွဲလာတယ်၊၊ ရည်မှန်းချက်နဲ့အတူ စွန့်လွှတ်မှုလည်း ပါလာတယ်၊၊
ကျွန်မတို့ရထားနောက်က ဆွဲငင်ကြိုးဟာ လူ ၄,၀၀၀ ရဲ့အသက်တွေကို သယ်ဆောင်ထားတယ်၊၊
ဒီအသက်တွေဟာ အပြင်ဘက်မှာ ကျဆုံးသွားတဲ့ သံချပ်ကာစစ်သားတွေရဲ့ သွေးနဲ့ ဝယ်ယူခဲ့ရတာပဲ သူတို့ရဲ့ နောက်ဆုံးရှင်သန်နိုင်မှုအခွင့်အလမ်းကို ကျွန်မတို့ဆီ အပ်နှံထားတယ်၊၊
ဒါဟာ စွန့်စားခန်းတစ်ခုပဲ ပြီးတော့ စွန့်စားခန်းတိုင်းမှာ သတ္တိလိုအပ်တယ်”
သူမသည် စကားလုံးများသည် လေးနက်နေသည်၊၊
“အချို့လူတွေက ရှင်တို့အတွက် ဒီဝန်ထုပ်ကို ထမ်းပိုးဖို့ ရှေ့ထွက်လာပြီးပြီ၊၊
ရှက်ရွံ့မှုကို ခံစားနေရမယ့်အစား—ရှင်တို့ရဲ့အပိုင်းကို လုပ်ဆောင်ရုံပဲ”
ရထားတွဲအတွင်း လေးလံသော တိတ်ဆိတ်မှုကျရောက်လာသည်။
“အင်ဂျင်နီယာအဖွဲ့ကို အကြောင်းကြားပါ”
ကျန်းရှု့ဝေ့၏ ဒေါက်ဖိနပ်သံသည် တဖြည်းဖြည်းဝေးသွားသည်၊၊
“နောက်က ဆွဲငင်ကြိုးတွေကို ကျွန်မရဲ့ တိုက်ရိုက်ခွင့်ပြုချက်နဲ့သာ ဖြတ်တောက်နိုင်တယ်”
ဤအတောအတွင်း၊ အရေးပေါ်အဖွဲ့သည် နောက်ဆုံးယာဉ်အနည်းငယ်ကို ဆွဲငင်ပလက်ဖောင်းများပေါ်သို့ တင်ဆောင်ရန် လျင်မြန်စွာ လုပ်ဆောင်နေသည်။
ရာနှင့်ချီသော ဒဏ်ရာရထားသော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများကို သံချပ်ကာတပ်ရင်း၏ တိုက်ကြီးဖြတ်အဆင့်ရထားပေါ်သို့ လွှဲပြောင်းပေးနေသည်။
“အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ဖေး၊ ကျွန်တော်တို့ ပြီးတော့မယ်” ဝေ့ကီရှုသည် သူ၏ကွန်ပျူတာပေါ်တွင် အလျင်အမြန်ရိုက်နှိပ်နေသည်။
“ရထားအင်ဂျင်လေးခုက စမ်းသပ်လည်ပတ်မှုတွေ လုပ်ဆောင်နေတယ် လမ်းကြောင်းတွေက ရှင်းတယ်၊၊ အာကာသဆိပ်ကမ်းရဲ့ ရေဒါမှာ မိုးပျံဂျယ်လီဖစ်ကြီးက ကောင်းလမ်းကြောင်းကနေ အဝေးကို ရွေ့လျားနေပြီ”
ဖေးရွှမ်က ခေါင်းညိတ်သည်—
“ယဉ်တန်းအားလုံးနဲ့ အဖွဲ့ဝင်တွေကို အကြောင်းကြားပါ သံချပ်ကာတပ်ရင်းနဲ့ လုံခြုံရေးဝန်ထမ်းတွေ ထွက်ခွာသွားတာနဲ့—ငါတို့ ရွှေ့ကြမယ်”
ဘွန်း ဘွန်း ဘွန်း
တက်လမ်းခန်းမအပြင်ဘက်တွင်၊ တိုက်ပွဲသည် ဆက်လက်ပြင်းထန်နေသည်။ ပေါက်ကွဲသံများနှင့် သေနတ်သံများသည် လေထုကို လှုပ်ခါစေပြီး၊ တိုက်ပွဲ၏ ဆူညံသံများသည် လေပြင်းမုန်တိုင်းနှင့် ရောယှက်လျက်ရှိသည်။
ခန်းမအတွင်းတွင်မူ၊ ရှင်သန်သူယဉ်တန်းအားလုံးသည် ဆွဲငင်ပလက်ဖောင်းများပေါ်သို့ မောင်းနှင်ပြီးဖြစ်သည်။
ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် တင်းမာမှုသည် လူအုပ်ထဲတွင် တောမီးကဲ့သို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။
လမ်းကြမ်းယာဉ်တစ်စီးအတွင်း ထိုင်နေရင်း၊ ရှုချင်းသည် သူမ၏လက်များကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ်ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး၊ သူမ၏အကြည့်သည် ယာဉ်နှင့်ရထားများ၏ ရှည်လျားသောတန်းကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရင်း၊ ရှေ့တွင် မတ်စောက်စွာ တက်လှမ်းနေသော ကောင်းကင်လမ်းကြောင်းဆီသို့ ရွှေ့သွားသည်။ သူမ၏မျက်နှာအမူအရာသည် မကောင်းလှပေ၊၊
သူမ၏ဘေးတွင်၊ လူအိုကြီးမို၊ ရှကျင်းနှင့် အခြားသူများသည်လည်း ထပ်တူတင်းမာနေကြသည်။
ရထားအားလုံးသည် အပြည့်အဝစွမ်းအားဖြည့်ထားပြီး၊ ၎င်းတို့၏အင်ဂျင်များသည် ထွက်ခွာရန်ပြင်ဆင်ထားရင်း မြည်ဟည်းနေသည်၊၊
ရထားနှင့်ယာဉ်များအတွင်းရှိ ရှင်သန်သူများစွာသည် ၎င်းတို့၏မျက်နှာများကို ပြတင်းပေါက်နားတွင် ကပ်နေကာ ရှေ့မှ အဆုံးမရှိဆန့်တန်းနေသော ကြီးမားသည့်ယဉ်တန်းကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်—
၎င်းသည် အင်းဆက်တပ်ဖွဲ့တစ်ခုလို ပုံပေါက်ပြီး၊ မျက်စိတစ်ဆုံးရှိနေသည်၊၊ ၎င်းတို့၏ နှလုံးများသည် စိုးရိမ်မှုဖြင့် ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ ခုန်ပေါက်နေသည်။
အနန္တရထားပေါ်တွင်..
ထိန်းချုပ်ခန်းအတွင်း၊ လင်းရှန်နှင့် ချန်ဆီရွှမ်သည် တစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် ရပ်နေကာ၊ ကောင်းကင်ထဲသို့ ဦးတည်သွားသော ကြီးမားသော လမ်းကြောင်းကို စိုက်ကြည့်နေသည်။
၎င်းတို့၏မျက်နှာအမူအရာများသည် မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် တင်းမာနေသည်။
“ကျွန်မတို့ ထွက်ခွာတော့မှာလား”
“အရေးပေါ်အဖွဲ့ရဲ့ နောက်ဆုံးအသုတ်ကို စောင့်နေတယ်”
“သံချပ်ကာတပ်ရင်းက အပြည့်အဝဆုတ်ခွာလို့ရမှာ မဟုတ်သေးဘူး…”
လင်းရှန်၏ အကြည့်သည် တင်းမာနေသည်၊၊ “သံချပ်ကာတပ်ရင်းရဲ့ တိုက်ကြီးဖြတ်အဆင့်ရထားက သူတို့ရဲ့ထွက်ခွာမှုကို လွယ်ကူစေဖို့ နောက်ကျောမှာ ရှိနေတယ်”
ချန်ဆီရွှမ်က သက်ပြင်းချသည်။
“လူတွေ အများကြီးရှိသေးတယ်…ကျန်းကျိုးမြို့ကို ရောက်တဲ့အခါ အရာအားလုံး ပိုလုံခြုံလာလိမ့်မယ် မဟုတ်လား”
လင်းရှန်က ခေါင်းခါသည်။
“သေချာမပြောနိုင်ဘူး၊ ကျန်းကျိုးက ယူပေလောက်ကို ကြီးမားတယ် ဖုတ်ကောင်တွေနဲ့ အဆုံးမရှိတဲ့ ဝင်ရိုးစွန်းညစစ်ပွဲက မရှိဘူးဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး၊၊ နောက်ပိုင်း ရှေ့ဆက်သွားရင် မြို့ကြီးတွေကို လုံးဝရှောင်ရှားဖို့ လိုအပ်လိမ့်မယ်”
ဤထူးဆန်းသော သတ္တဝါများ၏ အကြီးစားတိုက်ခိုက်မှုသည် လုံဝသေစေနိုင်လေသည်၊၊
၎င်းသည် လင်းရှန်ကို နှလုံးသားထဲအထိ တုန်လှုပ်စေပြီး၊ ကမ္ဘာပျက်ကပ်နေ့တုန်းကလိုပင် ဖြစ်သည်။
ပိုဆိုးသည်မှာ—သူသည် စိတ်မသက်မသာဖြစ်စေသော အရာတစ်ခုကို သံသယဝင်လာသည်—
အိပ်မက်ဆိုးကဲ့သို ဤသတ္တဝါများသည် ခံစားချက်မရှိသော သတ္တဝါများလို မထင်ရပေ။
၎င်းတို့တွင် ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုရှိသလို—
လူသားများကို သုတ်သင်ရန် ညှိနှိုင်းထားသော ကြိုးပမ်းမှုတစ်ခုပင်။
လူအိုကြီးမိုနှင့် ဝေ့ကီရှု၏ စကားများသည် သူ၏စိတ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။
အကယ်၍ သူတို့သည် မူလလမ်းကြောင်းအတိုင်း ဆက်လက်လိုက်နာပြီး သမုဒ္ဒရာလမ်းကြောင်းကို အောင်မြင်စွာ ရောက်ရှိသွားလျှင်၊ အနာဂတ်ခရီးသွားလာရေး ထောက်ပံ့ပို့ဆောင်ရေးကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားရန် လိုအပ်လိမ့်မည်။
အကယ်၍ သူတို့သည် ကုန်းမြေပေါ်တွင် ဆက်သွားလျှင်၊ ရထားကို ကြမ်းတမ်းသောမြေပြင်ကို ဖြတ်သန်းနိုင်ရန် အဆင့်မြှင့်တင်ရန် လိုအပ်ပေလိမ့်မည်။
အကယ်၍ သမုဒ္ဒရာလမ်းကြောင်းများကို စွန့်စားလျှင်၊ ပို၍ဆိုးရွားသော ခြိမ်းခြောက်မှုများအတွက် ပြင်ဆင်ရန် လိုအပ်လိမ့်မည်—
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အမှောင်ပင်လယ်၏ အဆုံးမရှိသော တွင်းနက်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေသည့်အရာသည်… ပို၍ကြောက်မက်ဖွယ်ဖြစ်လိမ့်မည်။
ချန်ဆီရွှမ်၏ အသံက သူ့ကို အတွေးများမှ ပြန်လည် နိုးထစေသည်၊၊
“ယူပေရဲ့အခြေအနေက ဒီလောက်ဆိုးရွားလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူမှ မမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး”
လင်းရှန်၏ မျက်နှာအမူအရာသည် မှုန်မှိုင်းလျက်ရှိသည်၊၊
“ရထားရဲ့ ရွေ့လျားနိုင်စွမ်းကို အဆင့်မြှင့်တင်ချင်ရင်၊ ငါတို့မှာ ရွေးချယ်စရာနှစ်ခုရှိတယ်—
တစ်ခုက၊ ကျန်းကျိုးကို ဖြတ်ပြီး အရှေ့မြောက်လမ်းကြောင်းအတိုင်း ဖီးနစ်အာရုဏ်ဦးစင်တာဆီကို သွားမယ်၊၊
နောက်တစ်ခုက ငါတို့ရဲ့ မူလအစီအစဉ်အတိုင်း ဟွမ်ရှင်းလိုင်းကို လိုက်ပြီး ရှင်းချန်ကို သွားမယ်၊၊
ဒါပေမယ့်… ဖက်ဒရေးရှင်းအစိုးရဟောင်းရဲ့ အကြွင်းအကျန်တွေက ငါတို့ကို ကြိုဆိုမှာမဟုတ်ဘူး”