ကောင်းကင်သို့ရောက်ရှိခြင်း
Vol. 11 Ch. 157
ဘီးးးးး
တက်လှမ်းရထားခန်းမအတွင်း၌ အကြီးစားရထားအင်ဂျင်လေးလုံးသည် မြည်ဟည်းလျက် အသက်ဝင်လာပြီး၊ ဆွဲငင်ပလက်ဖောင်းအားလုံးကို ရွေ့လျားစေသည်။ နောက်တွဲယဉ်တန်းထဲရှိ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများသည် ၎င်းတို့၏ ခြေအောက်တွင် မြေပြင်တုန်ခါမှုကို ခံစားရပြီး၊ ရုတ်တရက် အရာအားလုံး ရွေ့လျားလာသည်။
“ဘာလို့ အခုထွက်ခွာနေတာလဲ။ သံချပ်ကာတပ်ဖွဲ့တွေ ဆုတ်ခွာလို့ မပြီးသေးဘူးလေ”
“ဘာဖြစ်နေတာလဲ။ စောပြီးထွက်နေတာလား”
“ရွေ့နေပြီ၊ တကယ်ရွေ့နေပြီ”
“အား၊ ကြောက်လိုက်တာ…”
“မကြောက်နဲ့၊ အဲဒီအထိ တက်နိုင်မှာပါ”
သံချပ်ကာတပ်ဖွဲ့၏ စစ်ရထားအတွင်း၌ ယခုမှ ကယ်ဆယ်ခံရသော မိန်းကလေးတစ်ဦးသည် သူမ၏ မိခင်၏လက်ကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားရင်း၊ မျက်လုံးများတွင် စိတ်ရှုပ်ထွေးမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ “မေမေ၊ စစ်သားတွေ ဘယ်မှာလဲ”
အမျိုးသမီးက ဒဏ်ရာရထားသော စစ်သားများနှင့် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ရထားကို ကြည့်ရင်း၊ မျက်လုံးများ နီရဲလာသည်၊၊
“သူတို့… သူတို့က နောက်ထပ်ရထားတစ်စီးနဲ့ လိုက်လာမယ်…”
“တကယ်လား။ သူတို့ ငါတို့နဲ့အတူ လိုက်လာမှာလား”
“…အင်း။”
ဝူးးးးး
အံ့သြဖွယ် ၆၂၀,၀၀၀ ကီလိုဝပ်စွမ်းအားတက်လှိုင်းသည် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူယာဉ် ၂,၆၉၆ စီးကို ရှေ့သို့ ဆွဲယူလျက်၊ အလျင်အမြန် အရှိန်မြှင့်လာသည်။ အချိန်ခဏတာ ပြေးလွှားမှုဖြင့် ၎င်းတို့သည် တစ်နာရီလျှင် ၂၀၀ ကီလိုမီတာကျော်လွန်ပြီး တဖြည်းဖြည်းတက်လှမ်းသည့် လမ်းကြောင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။ အလျားလိုက်စနစ်သည် ရထားလမ်းများကို တင်းကျပ်စွာ ချိတ်ဆက်ထားပြီး၊ အင်ဂျင်များသည် ပို၍ အရှိန်မြှင့်တင်လာသည်။
အနန္တရထား၊ ငွေကြယ်၊ နဂါးတောင် ၁နှင့် သံချပ်ကာတပ်ဖွဲ့၏ စစ်ရထားပေါ်တွင် လူတိုင်းသည် ရုတ်တရက် မြေပြင်စောင်းတက်လာမှုကို ခံစားရသည်။ ရထားများသည် မတ်စောက်သော စောင်းတက်လမ်းကို တက်လာပြီး၊ လုံခြုံမှုမရှိသော ပစ္စည်းများသည် ရထားတွဲများ၏ နောက်ဖက်သို့ လျှောကျသွားသည်။
စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း ရထားများသည် ပို၍မတ်စောက်သော တက်လှမ်းလမ်းကြောင်းသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ယန္တရားဆွဲယူကိရိယာများသည် ရထားအောက်ရှိ အလျားလိုက်စနစ်ကို ချိတ်ဆက်လျက်၊ ဒုတိယအရှိန်မြှင့်မှုကို စတင်လိုက်သည်၊၊
ဝှစ် ဝှစ်
နောက်တွဲယာဉ်ထောင်ပေါင်းများစွာသည် ရုတ်တရက် မြေပြင်မှ ဆွဲယူခံရသည့်နှယ်၊ အံ့သြဖွယ်အမြန်နှုန်းဖြင့် ကောင်းကင်ဆီသို့ တဟုန်ထိုးတက်သွားသည်၊၊
“အား”
တက်လှမ်းလမ်းကြောင်းတွင် အော်ဟစ်သံများ ပြည့်နှက်နေသည်။
အနန္တရထားအတွင်း၌ လူတိုင်းသည် လက်ရန်းများကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။ ချန်ဆီရွှမ်သည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားပြီး၊ ကြီးမားသော အရှိန်ကြောင့် နှလုံးခုန်သံများ ပြင်းထန်စွာ တဒိန်းဒိန်းခုန်နေသည်။
ထိန်းချုပ်ခန်းအတွင်း၌ ကီကီနှင့် လင်းရှန်တို့သည် ၎င်းတို့၏ ထိုင်ခုံများတွင် ခိုင်မာစွာ ထိုင်နေပြီး၊ ထိန်းချုပ်ကိရိယာများကို အာရုံစူးစိုက်စွာ ကြည့်ရှုနေသည်။
၁၀၀ မီတာ…
၂၀၀ မီတာ…
၃၀၀ မီတာ…
အမြင့်သည် လျင်မြန်စွာ တက်လာသည်။ လင်းရှန်၏ အသံသည် တင်းမာစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။
“၂,၀၀၀ မီတာမှာ တတိယအရှိန်မြှင့်အဆင့်ကို ဝင်ရောက်မယ်၊၊ အလျားလိုက်စနစ်က ဝန်ပိုနေရင်၊ ရထားကို ရထားလမ်းမှာ ကျောက်ချရမယ်”
ကီကီ၏ မျက်နှာသည် တင်းမာနေသည်။ သူမ မျက်လုံးများကို ဖွင့်ထားပြီး ထိန်းချုပ်ကိရိယာများကို စိုက်ကြည့်ရင်း “ရတယ်”
ငွေကြယ်နှင့် နဂါးတောင် ၁ ပေါ်တွင် လေထုသည် လုံးဝကွဲပြားသည်။ ငွေကြယ်ပေါ်တွင် ခရီးသည်အားလုံးသည် ၎င်းတို့၏ ခါးပတ်များကို တစ်ညီတစ်ညွတ်တည်း ချည်နှောင်ထားပြီး ကောင်းစွာ ပြင်ဆင်ထားသည်။ သို့သော် နဂါးတောင် ၁ ပေါ်တွင် ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသည်—အော်ဟစ်သံများသည် လေထုထဲ ပြည့်နှက်နေပြီး၊ ကိုယ်ပိုင်ပစ္စည်းများသည် နေရာအနှံ့ လိမ့်ကျနေသည်။
သံချပ်ကာတပ်ဖွဲ့၏ ရထားအတွင်း၌ ဖေးရွှမ်သည် ထိန်းချုပ်ခန်းတွင် ရပ်နေပြီး၊ ၎င်းတို့နောက်ကွယ်ရှိ ပိုမိုနက်ရှိုင်းလာသော ဥမင်လိုဏ်ခေါင်းကို မော်နီတာများမှတစ်ဆင့် စောင့်ကြည့်နေသည်။ သူမ၏ မျက်နှာသည် တည်ငြိမ်နေသော်လည်း၊ မျက်လုံးများတွင် ပြတ်သားသော ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုရှိသည်—သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် အသံတိတ်ဝမ်းနည်းသံတစ်ခု တောက်လောင်နေသည့်နှယ်။
ဘန်း ဘန်း ဘန်း
အုန်းးး
အာကာသဆိပ်ကမ်း၏ မြင့်မားသော နံရံများတွင် သေနတ်သံများ ဆူညံစွာ ထွက်ပေါ်နေသည်။ ကျည်ဆံများသည် အောက်ဖက်ရှိ ဖုတ်ကောင်အုပ်စုထဲသို့ မိုးရွာသလို ကျရောက်နေသည်။ 1130 CIWSနှင့် လျှပ်စစ်သံလိုက်အမြောက်များသည် သေခြင်းတရား၏ ထိတ်လန့်ဖွယ် တေးတစ်ပုဒ်ကို တီးခတ်နေသည့်နှယ်။
အထက်တွင်၊ ဧရာမမိုးပျံဂျယ်လီဖစ်များသည် ကောင်းကင်တွင် မျောပါလျက်၊ စစ်မြေပြင်အပေါ် လွှမ်းမိုးဖိနှိပ်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်၊၊
အောက်ဖက်တွင်၊ အဆုံးမရှိသော ဖုတ်ကောင်ပင်လယ်သည် ဒီရေလှိုင်းတစ်ခုလို ရှေ့သို့ တဟုန်ထိုးတက်လာသည်။ ထိုအချိန်တွင် သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး ထရပ်ကားတစ်စီးသည် စစ်မြေပြင်ထဲသို့ အရှိန်ဖြင့် ဝင်ရောက်လာပြီး၊ ပိတ်စဖုံးအုပ်ထားသော ဆလင်ဒါပုံစံ လက်နက်တစ်ခုကို တင်ဆောင်လာသည်။ စစ်သားများသည် အလျင်အမြန် ပိတ်စကို ဆွဲဖယ်လိုက်သည်။
ဧရာမငွေရောင်ဒုံးကျည်တစ်စင်းသည် ဖြည်းညင်းစွာ မြင့်တက်လာပြီး၊ နျူကလီးယားလက်နက်၏ ထင်ရှားသော ဇီဝသတိပေးချက်အမှတ်အသားများဖြင့် တောက်ပနေသည်။
ကျန်းတင်းကျုံးသည် ထိုနေရာသို့ ခြေလှမ်းကျယ်ကျယ်ဖြင့် လျှောက်လာပြီး၊ သူ၏ မျက်နှာတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။
“တိုက်ခိုက်ပြီး ထွက်ပြေးနေရတာ ပျင်းစရာကြီး—ဒါကို သုံးဖို့ ငါလက်ယားနေတာ ကြာလှပြီ…ဘယ်လိုသတ္တဝါတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်နိုင်မလဲဆိုတာ ကြည့်ကြစို့”
သူ၏ ဒုဗိုလ်ချုပ် မာရှောင်ထန်းက ပြုံးလျက် “ဟားဟား..အခမဲ့မီးသင်္ဂြိုဟ်ဝန်ဆောင်မှု။ ဒါ ကျေနပ်စရာပဲ”
“ဟုတ်တယ်၊ ဒီ ပိုက်ကွန်ကြီးကနု အပေါက်ဖောက်ကြစို့၊၊ ငါနဲ့ ဘယ်သူတွေ ပါမလဲ”
“ကောင်းပြီ”
ထိုအချိန်တွင် ဧရာမကင်းထောက်စက်ရုပ်တစ်ခုသည် ရပ်တန့်လိုက်သည်။ ဇန်ဝေ့သည် ဆင်းလာပြီး၊ သူ့ရှေ့ရှိ နျူကလီးယားလက်နက်ကို အံ့သြစွာ ကြည့်ရှုနေသည်။ “ဟမ်… ဒီဟာက တကယ်ကို စွမ်းအားကြီးတယ်”
ကျန်းတင်းကျုံးက ပြုံးလျက် “ဇန်ဝေ့၊ မင်းခြေထောက်တွေ ရပ်နိုင်သေးလား”
ဇန်ဝေ့သည် ပြတ်သားသော ရယ်သံဖြင့် “ဗိုလ်ချုပ်၊ ကျွန်တော် ရသေးတယ်”
ထို့နောက်၊ ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းပြီးနောက်၊ သူသည် ဂုဏ်ယူစွာဖြင့် ကျန်းတင်းကျုံးကို ကြည့်ပြီး “ဗိုလ်ချုပ်၊ နောက်ဆုံးအချိန်အထိ ခင်ဗျားနဲ့အတူ တိုက်ခိုက်ရတာ… ကျွန်တော့်ဘဝရဲ့ အကြီးမားဆုံး ဂုဏ်ယူစရာပါ”
ကျန်းတင်းကျုံးသည် ခဏရပ်တန့်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ပုခုံးပေါ်သို့ လက်ဖြင့် ပုတ်လိုက်သည်။ သူ၏ အကြည့်များတွင် လေးစားမှုများ ပါဝင်နေသည်။
“တော်တယ်၊ ဒါက ငါလေ့ကျင့်ပေးခဲ့တဲ့သူက ဒီလိုပဲ ဖြစ်ရမယ်”
ဘော်….
ကျယ်လောင်သော ရထားဥသြဆွဲသံတစ်ခုသည် ပဲ့တင်ထပ်ကာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သံချပ်ကာတပ်ဖွဲ့၏ စစ်သားများသည် တက်လှမ်းလမ်းကြောင်းသို့ တဟုန်ထိုးတက်နေသော ဧရာမယဉ်တန်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်၊၊ ၎င်း၏ အရှိန်ဖြင့် လေထုသည် တုန်ခါနေသည်။
“ကြည့်စမ်း၊ သူတို့ တက်နေပြီ”
ဒုဗိုလ်ချုပ် မာရှောင်ထန်းက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ်သည်။
စစ်သားထောင်ပေါင်းများစွာသည် ကောင်းကင်ဆီသို့ ဦးတည်နေသော ရထားလမ်းကို စိုက်ကြည့်ရင်း၊ ၎င်းတို့၏ မျက်လုံးများတွင် မျှော်လင့်ချက်နှင့် လေးစားမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ တက်လှမ်းနေသော ရထားများသည် လူသားမျိုးနွယ်၏ မျှော်လင့်ချက်ကို ကာကွယ်ရန် ၎င်းတို့ဆင်နွှဲခဲ့သော တိုက်ပွဲ၏ သက်သေဖြစ်သည်။
ထိုအချိန်တွင် အချို့သော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူယာဉ်များသည် ၎င်းတို့၏ စုံမီးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး၊ ရွှေရောင်မီးများသည် တစ်ညီတစ်ညွတ် လက်ခနဲလက်နေသည်၊၊
ထို့နောက် ယာဉ်များ ပိုမိုများပြားလာပြီး၊ ကောင်းကင်ဆီသို့ ဆန့်တန်းနေသော ရွှေရောင်မီးများသည် ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
အမှောင်ထုကို ဆန့်ကျင်သည့် ပုန်ကန်မှု၏ မီးရှူးတန်ဆောင်တစ်ခု။
ကျန်းတင်းကျုံးသည် ဤမြင်ကွင်းကို စောင့်ကြည့်ရင်း တိုးညင်းစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။
“သူတို့က ငါတို့ကို အားပေးနေကြတယ်။ ညီအစ်ကိုတို့၊ သူတို့ကို စိတ်မပျက်စေနဲ့”
“ကောင်းပြီ”
သံချပ်ကာတပ်ဖွဲ့နှင့် လုံခြုံရေးတပ်ရင်းမှ အော်ဟစ်သံများသည် နားထိတိုးဝင်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်!
ဝူးးးး
တက်လှမ်းလမ်းကြောင်းတွင် ရထားလေးစီးသည် ၂,၀၀၀ မီတာနီးကပ်လာပြီး—တတိယအရှိန်မြှင့်မှုသည် နီးကပ်လာသည်။
ကီလိုမီတာရှည်လျားသော ရထားတွဲများသည် အင်ဂျင်များသည် သားရဲများကဲ့သို့ ဟိန်းဟောက်ကာ ရှေ့သို့ တဟုန်ထိုးတက်လာသည်။
“တတိယအရှိန်မြှင့်မှုအတွက် ပြင်ဆင်ပါ”
ဝူးး ဝူးး
ရထားလေးစီးသည် ၎င်းတို့၏ မြန်နှုန်းမြင့်ဆွဲငင်စနစ်များကို စတင်လှုပ်ရှားပြီး၊ အင်ဂျင်များသည် နောက်ဆုံးအရှိန်မြှင့်အဆင့်သို့ ဝင်ရောက်လာသည်၊၊
ဝူးးးးး
“အမြန်နှုန်း တက်လာနေပြီ”
လင်းရှန်သည် အလျားလိုက်စနစ်၏ အခြေအနေပြမော်နီတာကို စိုက်ကြည့်ရင်း၊ Gemini 11R နျူကလီးယားလျှပ်စစ်ရထားခေါင်းကို ၎င်း၏ အဆုံးစွန်သော စွမ်းအားအပြည့်အဝသို့ တွန်းပို့လိုက်သည်။
ထိုအချိန်တွင်—ဆိပ်ကမ်းအထက်ရှိ မိုးပျံဂျယ်လီဖစ်၏ အူတိုင်မှ မျက်စိကျိန်းစဖွယ် အပြာရောင်အလင်းတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်၊၊
ဘွန်းးးးးး
ဧရာမလျှပ်စစ်သံလိုက်အင်အားစက်ကွင်းတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်၊၊
ဂျစ် ဂျစ် ဖလက်
ချက်ချင်းပင်၊ တက်လှမ်းလမ်းကြောင်းရှိ မီးအားလုံးသည် ပြင်းထန်စွာ တစ်ချက်လက်သွားပြီး၊ မီးပွားများ နေရာအနှံ့ ပျံ့ကျဲသွားသည်၊၊
အာကာသဆိပ်ကမ်း၏ လျှပ်စစ်သံလိုက်အမြောက်များ အောက်သို့ စိုက်ကျသွားပြီး ရထားလေးစီးသည် စွမ်းအားပြတ်တောက်ကာ ၎င်းတို့၏ စနစ်များ ပိတ်သွားသည်၊၊
ရထားအတွင်းရှိ ခရီးသည်များသည် ရုတ်တရက် အမှောင်ထုထဲသို့ ကျရောက်သွားသည်။ မောင်းနှင်မော်တာများသည် ညည်းတွားလျက် ရပ်တန့်သွားသည်။
“ဟာ…EMPလျှပ်စစ်သံလိုက်အားစက်ကွင်း…အင်ဂျင်တွေ ရပ်သွားပြီ”
နဂါးတောင် ၁ ၏ ထိန်းချုပ်ခန်းအတွင်း၌ ရှီတိယွမ်သည် ထိတ်လန့်စွာ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်လျက် ထိုင်ခုံမှ ထရပ်လိုက်သည်။
“စနစ်တွေကို အခုပြန်စတင်ပါ၊ အရှိန်ကို မဆုံးရှုံးစေနဲ့”
ငွေကြယ်အတွင်း၌ ကျန်းဇီယန်၏ မျက်နှာသည် ဖြူဖတ်ဖြူရော်ဖြစ်သွားသည်၊၊
“ဘယ်လောက်ကြာမှာလဲ”
“ဆယ်စက္ကန့်”
အင်ဂျင်နီယာများက ထိတ်လန့်စွာ အော်ပြောသည်။
“အချိန်မလောက်ဘူး၊ ဒီအမြန်နှုန်းဆုံးရှုံးရင် အလျားလိုက်စနစ်က ပျက်စီးသွားမယ်”
ကျန်းဇီယန်သည် သူ၏အစ်မ ကျန်းရှု့ဝေ့ထံသို့ လှည့်ကာ စိုးရိမ်တကြီး အော်ပြောသည်။
“အစ်မ၊ အခုပဲ ရထားက နောက်ပလက်ဖောင်းတွေကို ဖြုတ်လိုက်ရမယ်၊ မဟုတ်ရင် အားလုံး ပြုတ်ကျသွားလိမ့်မယ်”
သူမ အမိန့်ပေးရန် ပြင်ဆင်လိုက်ချိန်တွင်—
ဂျစ် ဂျစ် ဂျစ်
“ရထားတွေအားလုံး၊ ဆွဲငင်ကြိုးတွေကို မဖြုတ်ပါနဲ့”
ရေဒီယိုမှ နက်ရှိုင်းပြီး လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
၎င်းသည် လင်းရှန်ဖြစ်သည်။
ထို့နောက် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်—အနန္တရထားသည် မဖြစ်နိုင်သော အခက်အခဲများကို ဆန့်ကျင်ရင်း ရှေ့သို့ တဟုန်ထိုးတက်လာသည်။
ကလန် ကလန်
သံမဏိဆွဲကြိုးများသည် အခြားရထားသုံးစီး၏ ယန္တရားဆွဲယူစနစ်များကို ရုတ်တရက် ချိတ်ဆက်လိုက်သည်။
ငွေကြယ်၊ နဂါးတောင် ၁ နှင့် သံချပ်ကာတပ်ဖွဲ့ရထားအတွင်း၌ ကျန်းရှု့ဝေ၊ ကျန်းဇီယန်၊ ရှီတိယွမ်၊ ဖေးရွှမ်နှင့် ဝေ့ကယ်ရှုတို့သည် ဧရာမအနက်ရောင်အကြီးစားရထားတစ်စီးသည် သားရဲတစ်ကောင်လို ဟိန်းဟောက်ရင်း ရှေ့သို့ တဟုန်ထိုးတက်လာသည်ကို အံ့သြစွာ စိုက်ကြည့်နေသည်၊၊
၎င်း၏ အင်ဂျင်များသည် ကျယ်လောင်စွာ မြေပြင်ကို တုန်ခါစေပြီး—
၎င်းသည် ပျက်စီးနေသော ရထားသုံးစီးကို ဆွဲယူလိုက်သည်၊၊
“အရှိန်မြှင့်စမ်း”
အနန္တရထားအတွင်း၌ လင်းရှန်၏ မျက်လုံးများသည် နီရဲနေသည်၊၊
သူ၏ ယန္တရားနှလုံးသားသည် စွမ်းအားပြည့်ဖြင့် ဝေးလ် 03E၏ ဆလင်ဒါ ၁၀လုံး ဓာတ်ငွေ့တာဘိုင်အင်ဂျင်ကို ၎င်း၏ အဆုံးစွန်ထိ တွန်းပို့လိုက်သည်။ စွမ်းအားတာဘိုင်များသည် အော်ဟစ်လျက်၊ နောက်ဆုံးစွမ်းအင်သိုလှောင်မှုကို လောင်ကျွမ်းစေသည်။
အခြားရထားသုံးစီးနှင့် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူယာဉ် ၂,၆၉၆ စီး၏ အလေးချိန်ရှိသော်လည်း၊ အနန္တရထားသည် နှေးမသွားပေ။
ထိန်းချုပ်ခန်း၏ အခြားတစ်ဖက်တွင်၊ ကီကီ၏ ငွေရောင်ဆံပင်များ လှုပ်ယမ်းလျက်၊ သူမ၏ စိတ်စွမ်းအားကို အဆုံးစွန်ထိ တင်းကျပ်စွာ ဖိအားပေးနေသည်။
သူမ၏ စိတ်စွမ်းအားသည် ရထားကို ရထားလမ်းပေါ်သို့ ဖိထားရင်း တစ်ပြိုင်နက် အထက်သို့ တွန်းပို့လိုက်သည်။
ဘန်းးးး
တက်လှမ်းလမ်းကြောင်းတွင် အားပြင်းသော လေပြင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်၊၊
နောက်တွဲယဉ်တန်းထဲတွင် ကျန်းယွမ်သည် ၎င်း၏ လမ်းကြမ်းယာဉ်အတွင်း၌ ထိုင်နေရင်း၊ သူ၏ လေစွမ်းအားကို အပြည့်အဝထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး၊ ရထားနောက်သို့ ပြင်းထန်သော လေပွေတစ်ခုဖြင့် တွန်းပို့လိုက်သည်။
ဂျုံး ဂျုံး ဂျုံး
ဝေးလ် 03E အတွင်း၌ တာဘိုင်ဖိအားသည် အန္တရာယ်ရိှစွာ မြင့်တက်လာသည်။ အနန္တရထား၏ ရထားတွဲများသည် ကြီးမားသော ဖိအားအောက်တွင် ညည်းတွားလျက်၊ သံမဏိဘောင်များသည် ဆွဲငင်အားကို ဆန့်ကျင်တိုက်ခိုက်ရင်း တကျွီကျွီမြည်သံထွက်ပေါ်လာသည်။
“ကိုင်ထားကြ”
လင်းရှန်၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသည် ဖိအားကြောင့် ပေါက်ကွဲထွက်တော့မည့်နှယ် ခံစားရသည်။
အနန္တရထားတစ်စီးတည်းဖြင့် ၎င်းကို ဆွဲထုတ်နိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း သူသိသည်။
သူတတ်နိုင်သည့်အရာသည် အခြားရထားများကို ၎င်းတို့၏ အင်ဂျင်များကို ပြန်လည်စတင်ရန် အချိန်ပေးရုံသာ ဖြစ်သည်၊၊
ယုတ္တိဗေဒကို ဆန့်ကျင်ရင်း—ဖြစ်နိုင်ခြေအားလုံးကို ဆန့်ကျင်ရင်း—
အရှိန်ပြန်ကျခြင်းသည် နောက်ဆုံးတွင် နှေးကွေးသွားသည်။
ငွေကြယ်အတွင်း၌ ကျန်းရှု့ဝေ့သည် အလွန်အံသြနေသည်၊၊
သူမ၏ရှေ့ရှိ မျက်နှာပြင်တွင်၊ အလျားလိုက်စနစ်၏ ဗို့အားမြင့်တံခါးအဆင့်သည် ၂၈% သို့ တဟုန်ထိုးတက်လာသည်။
ဆယ်စက္ကန့်သည် ဤမျှကြာရှည်စွာ မရှိခဲ့ဖူးပေ။
ထို့နောက်—
ဘီးးးးး
အင်ဂျင်ပြန်လည်စတင်မှု လုပ်ငန်းစဉ်ပြီးဆုံးသွားသည်။
ဝူးးး
ထာဝရအဆင့်ရထား ငွေကြယ်သည် ပြန်လည်အသက်ဝင်လာပြီး၊ စွမ်းအားလှိုင်းတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်၊၊
တစ်ပြိုင်နက်၊ သံချပ်ကာတပ်ဖွဲ့ရထားနှင့် နဂါးတောင် ၁ သည် ၎င်းတို့၏ အင်ဂျင်များကို ပြန်လည်စတင်လှုပ်ရှားပြီး အပြည့်အဝအရှိန်မြှင့်မှုသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်သွားသည်။
အမြန်နှုန်းသည် ထပ်မံတက်လာသည်၊၊
“တည်ငြိမ်သွားပြီလား”
ဖေးရွှမ်နှင့် ဝေ့ကီရှုတို့သည် မယုံနိုင်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။
“မဖြစ်နိုင်တဲ့အရာကြီး…”
ရှီတိယွမ်၏ နောက်ကျောတစ်ခုလုံးသည် အေးစက်သော ချွေးများဖြင့် စိုစွတ်နေသည်။
“အပြည့်အဝအရှိန်မြှင့်လိုက်”
ကျန်းရှု့ဝေ့က အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
၃,၀၀၀ မီတာ
၄,၀၀၀ မီတာ
လေထုဖိအားသည် မြင့်တက်လာပြီး၊ လူတိုင်း၏ နားများကို နာကျင်စွာ မြည်စေသည်။
ဥမင်လိုဏ်ခေါင်းအတွင်း၌ ဆွဲငင်အားသည် လိမ်ယှက်ပြီး ပြောင်းလဲနေသော်လည်း၊ ရထားလေးစီးသည် မယိမ်းမယိုင်ရှေ့သို့ ဆက်ချီတက်နေသည်။
ထို့နောက်—
၎င်းတို့သည် နောက်ဆုံးတွင် ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့သည်။
စောင်းတက်လမ်းသည် ရုတ်တရက် ညီညာသွားသည့်အခါ၊ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများသည် ၎င်းကို မြင်လိုက်သည်။
ဧရာမလွင့်မျောဥမင်လိုဏ်ခေါင်းတစ်ခုသည် မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းထဲသို့ အဆုံးမရှိဆန့်တန်းနေသည်။
၎င်းတို့ ရောက်ရှိခဲ့ပြီ။
ကောင်းကင်လမ်းကြောင်းသို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။
၎င်းတို့၏ နောက်ကွယ်တွင်၊ ဆွဲငင်ပလက်ဖောင်းအားလုံးသည် ကောင်းကင်လမ်းကြောင်းသို့ အောင်မြင်စွာ လိုက်ပါလာသည်၊၊
ထို့နောက်—
ကျယ်လောင်သော အောင်ပွဲခံသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
“အောင်မြင်သွားပြီ”
“ဘုရားရေ၊ ငါတို့ လုပ်နိုင်ပြီ”
“ကောင်းကင်လမ်းကြောင်းထဲ ရောက်သွားပြီ”
“ငါတို့ အသက်ရှင်ခဲ့ပြီ…”