အာရုဏ်ဦးရောက်လာလိမ့်မည်

ကောင်းကင်လမ်းကြောင်းပေါ်တွင် ယာဉ်ထောင်ပေါင်းများစွာသည် တောင်များပြိုကျပြီး ပင်လယ်လှိုင်းများ ရိုက်ခတ်သံလို ထွက်ပေါ်လာသည်။

အချို့သည် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်ကြပြီး၊ အချို့သည် အံ့သြထိတ်လန့်စွာ သက်ပြင်းချကြသည်။

အချို့သည် ဝမ်းနည်းစွာ ငိုကြွေးကြပြီး၊ အချို့သည် မောဟိုက်စွာ အသက်ရှူနေကြသည်၊၊

၎င်းတို့တွင် တူညီသည့်အရာသည် သေမင်းကို ကျော်လွှားခဲ့ရသော ထိုပြေးလွှားမှုမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော အံ့သြဖွယ်ခံစားမှုသာ ဖြစ်သည်၊၊

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဆွဲယူမှုအတွက် တာဝန်ယူထားသော ရထားလေးစီးသည် ရပ်တန့်မသွားပေ။ ၎င်းတို့သည် ရထားလမ်းပေါ်ရှိ ယန္တရားဆွဲယူစနစ်ဖြင့် ဆက်လက်ဆွဲယူခံရပြီး၊ အပြိုင်လမ်းကြောင်းများပေါ်သို့ ပေါင်းစည်းသွားသည်။ နောက်ဆုံးတွင် နောက်ဖက်ချိတ်ကွင်းများကို လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး၊ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူယဉ်တန်းများကို တင်ဆောင်ထားသော အဝါရောင်ဆွဲင်ပလက်ဖောင်းများသည် စနစ်မှ စတင်လှုပ်ရှားကာ လျှပ်စစ်သံလိုက်အရှိန်မြှင့်လုပ်ငန်းစဉ်သို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

“ခေါင်းဆောင်လင်း၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”

ကျန်းယွမ်၏ အသံသည် ဝေါကီတော်ကီမှတစ်ဆင့် ထွက်ပေါ်လာသည်။

အနန္တရထားပေါ်တွင် လင်းရှန်သည် ချွေးများဖြင့် စိုစွတ်နေပြီး၊ ပြိုလဲတော့မည့်နှယ် ဖြစ်နေသည်။ နောက်ဆုံးတွန်းပို့မှုသည် သူ့အား ယန္တရားနှလုံးသားသည် ဝန်ပိုမိပြီး ပေါက်ကွဲတော့မည်ဟု ပထမဆုံးအကြိမ် ခံစားရစေခဲ့သည်—သူ မူးမေ့လဲတော့မည်နှင့် တူသည်။

ဤအချိန်တွင် ဝေးလ် 03E အကြီးစားဓာတ်ငွေ့တာဘိုင်ရထားခေါင်း၏ စွမ်းအားတာဘိုင်များသည် အခေါင်းပေါက်အအေးပေးသံကို ထုတ်လွှတ်ပြီး၊ အင်ဂျင်ခန်းမှ ပူပြင်းသော အပူလှိုင်းများ တဟုန်ထိုးထွက်ပေါ်လာသည်။

မောပန်းစွာ အသက်ရှူရင်း သူသည် ခေါင်းမော့ကာ ရှေ့တွင် ထူထပ်စွာ စုဝေးနေသော ယဉ်တန်းကို ကြည့်လိုက်သည်။ ၎င်းတို့ထဲတွင် ကျန်းယွမ်၊ ရှုချင်း၊ ရှကျင်းနှင့် လူအိုကြီးမိုတို့သည် အကြီးစားထရပ်ကားတစ်စီးပေါ်တွင် ထိုင်နေပြီး၊ ပြတင်းပေါက်များမှတစ်ဆင့် သူ့အား ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

“ခေါင်းဆောင်လင်း၊ ငါတို့ ကျန်းကျိုးမှာ ရှင့်ကို စောင့်နေမယ်”

ရှုချင်းသည် သူမ၏ ယာဉ်အတွင်း၌ ထိုင်နေရင်း၊ ဆွဲယူပလပ်ဖောင်းသည် အနန္တရထားကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ဖြည်းညင်းစွာ ရှေ့သို့ တိုးသွားသည့်အခါ စိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် တုန်ယင်နေသော အသံဖြင့် ပြောသည်။

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ခေါင်းဆောင်လင်း။ ခင်ဗျားမရှိရင် ဒီတစ်ခေါက် ကျွန်တော်တို့ ပြီးသွားပြီ။ အခွင့်အရေးရရင် ကျွန်တော်တို့ သေချာပြန်ဆပ်မယ်”

ရှကျင်းက စိတ်ထိခိုက်သောအသံဖြင့် ပြောသည်၊၊

“ကျေးဇူးပဲ လင်းဆိုတဲ့ ကောင်လေး။ နောက်တစ်ကြိမ် တွေ့ကြမယ်၊ ရှေ့ဆက်သွားမယ့် လမ်းတွေက မလွယ်ဘူးဆိုတာ မမေ့နဲ့… မင်းရထားရဲ့ တွန်းအားစနစ်ကို အဆင့်မြှင့်ဖို့ မမေ့နဲ့”

လူအိုကြီးမိုက သတိပေးသည်။

“ဂွတ်ဘိုင်။ အားလုံးကို ကံကောင်းပါစေ”

လင်းရှန်သည် ဝေါကီတော်ကီကို ကောက်ကိုင်ပြီး တုံ့ပြန်ရင်း၊ ၎င်းတို့ကို နောက်ဆုံးအကြိမ် ကြည့်လိုက်သည်။

လူအုပ်သည် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် လင်းရှန်အား ကျေးဇူးတင်စကားများ ပြောကြသည်။ ယာဉ်ထောင်ပေါင်းများစွာသည် ရှေ့သို့ စတင်ရွေ့လျားလာပြီး၊ ငွေကြယ်နှင့် နဂါးတောင် ၁ ပေါ်ရှိ လူများစွာသည် ၎င်းတို့၏ ပြတင်းပေါက်များနောက်မှ လက်ပြလိုက်ကြသည်၊၊

ဝူးးးး

ဆွဲယူပလက်ဖောင်းများသည် ၎င်းတို့၏ သံမဏိလေကာများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု မြှင့်တင်လိုက်သည်။ လျှပ်စစ်သံလိုက်အရှိန်မြှင့်မှုစတင်လှုပ်ရှားပြီး၊ ၎င်းတို့သည် မြန်နှုန်းမြင့်ဖြင့် ရှေ့သို့ တဟုန်ထိုးထွက်သွားသည်။ ကောင်းကင်မြင့်လမ်းကြောင်းအတွင်းရှိ ဖုန်စုပ်ပြွန်နှင့်ဆင်တူသော ပတ်ဝန်းကျင်သည် ဤယာဉ်များကို မယုံနိုင်ဖွယ်အမြန်နှုန်းသို့ ရောက်ရှိစေသည်။

သံချပ်ကာတပ်ဖွဲ့၏ တိုက်ကြီးဖြတ်ရထားပေါ်တွင် ဖေးရွှမ်သည် ဝေးကွာသွားသော ယာဉ်တန်းများကို စောင့်ကြည့်ရင်း၊ မျက်နှာတွင် သက်သာရာရမှုပုံစံ ပေါ်လာသည်။

“အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ဖေး၊ ကျွန်တော်တို့ အောင်မြင်ခဲ့ပြီ…” ဝေ့ကီရှုသည် ချွေးများဖြင့် စိုစွတ်နေပြီး၊ ထိုင်ခုံပေါ်သို့ ပြိုလဲကျကာ ရှုပ်ထွေးသော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် ပြောသည်။

“ဒါက ကျွန်တော့်ဘဝမှာ လုပ်ဖူးသမျှထဲမှာ စိတ်အလှုပ်ရှားဆုံး အရာပဲ”

“မပြီးသေးဘူး။ အခြားရထားတွေကို သီးခြားလမ်းကြောင်းတွေပေါ်သို့ ပို့လိုက်ပါ”

ဖေးရွှမ်သည် တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်သည်။

ဝေ့ကီရှုသည် ခေါင်းညိတ်ပြီး အာရုံစူးစိုက်မှုကို အလျင်အမြန် ပြန်လည်ရယူကာ၊ ပို့ဆောင်ရေးစနစ်တွင် ဆက်လက်လုပ်ဆောင်သည်။

လူများစွာသည် ကောင်းကင်မြင့်ဥမင်လိုဏ်ခေါင်းကို ဖြတ်ကျော်ရန် မပြီးသေးပေ။ ပထမအတားအဆီးကို ဖောက်ထွင်းရုံသည် အစသာဖြစ်သည်။

ဘီးးးး

မကြာမီတွင် ဆွဲယူပလက်ဖောင်းအားလုံးသည် လျှပ်စစ်သံလိုက်အရှိန်မြှင့်လမ်းကြောင်းသို့ ဝင်ရောက်ပြီး၊ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားသည်။ အာကာသဆိပ်ကမ်း၏ ပို့ဆောင်ရေးစနစ်သည် ရထားလေးစီးကို မတူညီသော လမ်းကြောင်းများပေါ်သို့ လမ်းညွှန်ပြီး၊ ၎င်းတို့၏ ကန့်သတ်ချုပ်နှောင်မှုများကို လွှတ်ပေးကာ၊ ဆက်လက်ဆောင်ရွက်ရန် လွတ်လပ်ခွင့်ရှိကြောင်း အကြောင်းကြားသည်�၊၊

ထိုအချိန်တွင် လင်းရှန်၏ ဝေါကီတော်ကီသည် အခြားရထားတစ်စီးမှ ထုတ်လွှင့်မှုဖြင့် တကျွီကျွီ မြည်လာသည်။

“လင်းရှန်၊ ဒါ ကျန်းရှု့ဝေ့ပါ။ ငွေကြယ်ကိုယ်စား ကျေးဇူးတင်စကား ပြောချင်ပါတယ်။ ရှင့်ကို ကျွန်မတို့ ကြွေးတင်နေပြီ”

ကျန်းရှု့ဝေ့၏ ပုံမှန်အေးစက်သော လေသံတွင် ရှားပါးစွာ အသိအမှတ်ပြုမှုတစ်ခု ပါဝင်နေသည်။ သူမသည် လင်းရှန်သည် သေခြင်းရှင်ခြင်း အခိုက်အတန့်တွင် ဤမျှပြတ်သားစွာ လှုပ်ရှားမည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ၊၊ ထို့ထက်ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ၊ သူသည် ၎င်းကို ကြိုတင်မျှော်မှန်းထားပြီး အရန်အစီအစဉ်တစ်ခု ရှိထားသည့်နှယ် ထင်ရသည်။

၎င်းသည် သူမအား ဤလူသားကို ပြန်လည်အကဲဖြတ်ရန် တွန်းအားပေးခဲ့သည်။

လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ယန္တရားစွမ်းရည်၊ လူတိုင်းကို ကယ်တင်ရန် ရဲရင့်သော ဆွဲငင်အစီအစဉ်၊ နှင့် အရေးကြီးသောအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ အကြီးစားဓာတ်ငွေ့တာဘိုင်ရထားခေါင်း၏ အံ့သြဖွယ်စွမ်းအား—သူ၏ လှုပ်ရှားမှုသည် တက်လှမ်းအမြန်နှုန်းတွင် အရေးကြီးသော မြှင့်တင်မှုကို ရရှိစေခဲ့ပြီး၊ အခြားရထားများအား ၎င်းတို့၏ စနစ်များကို ပြန်လည်စတင်ရန် လိုအပ်သော အချိန်ကို ပေးခဲ့သည်။

ဤလူသား… သာမန်မဟုတ်ပေ။

သူမနောက်တွင် ကျန်းဇီယန်သည် မျက်နှာဖြူဖျော့စွာ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေပြီး၊ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာသည် ထိတ်လန့်မှုဖြင့် တောင့်တင်းနေသည်။ သူသည် သေမင်း၏ နှုတ်ခမ်းဝမှ လွတ်မြောက်လာသူတစ်ဦးနှင့် တူပြီး၊ မယုံကြည်နိုင်စွာ ရေရွတ်သည်။

“ဓာတ်ငွေ့တာဘိုင်… ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မလဲ။ ဒါက မဖြစ်နိုင်ဘူး…”

“ကျေးဇူးပါ။ ခင်ဗျားတို့လည်း အများကြီး အထောက်အကူဖြစ်ခဲ့ပါတယ်”

အနန္တရထားပေါ်တွင် လင်းရှန်က တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

ငွေကြယ်နှင့် နဂါးတောင် ၁ တို့သည် ဆွဲယူအစီအစဉ်တွင် အားထားရသော အဓိကထောက်တိုင်များဖြစ်ခဲ့သည်။ အကယ်၍ အနန္တရထားတစ်စီးတည်းသာ ရှိခဲ့ပါက၊ သူသည် ဤအရာကို ဘယ်လိုမှ လုပ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

“ဂြိုဟ်ပတ်လမ်းကြောင်းမှာ တွေ့မယ်”

“ကောင်းပြီ”

ဝူးးးး

ငွေကြယ်၏ ခေတ်မှီသော အင်ဂျင်မီးများသည် အသက်ဝင်လာပြီး၊ ခရီးသည်သုံးထောင်ကျော်ကို တင်ဆောင်ကာ ဝေးကွာသော မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းဆီသို့ အရှိန်ဖြင့် ထွက်ခွာသွားသည်။

“လူတော်လေး၊ ငါ ရှီတိယွမ်က မင်းကို မှတ်ထားမယ်။ ဂြိုဟ်ပတ်လမ်းကြောင်းမှာ ထပ်တွေ့ရင်၊ မင်းကို တစ်ခွက်ဝယ်တိုက်မယ်”

ရှီတိယွမ်၏ ရဲရင့်သော အသံသည် ထွက်ပေါ်လာသည်။

လင်းရှန်သည် ဤလူအပေါ် ပြင်းထန်သော အထင်ကြီးမှုရှိသည်။ ကမ္ဘာပျက်ကပ်တွင်၊ မတုံ့ဆိုင်းဘဲ ရဲဝင့်စွာ ထရပ်လှုပ်ရှားသူများသည် ရှားပါးသည်။ ကျန်းယွမ်မှလွဲ၍ ရှီတိယွမ်သည် သူမြင်ဖူးသည့် ဒုတိယမြောက်သူ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

“ခရီးလမ်းဖြောင့်ဖြူးပါစေ”

လင်းရှန်က တုံ့ပြန်လိုက်သည်၊၊

နဂါးတောင် ၁၊ ဧရာမရွေ့လျားခံတပ်သည်လည်း အရှိန်မြှင့်လာပြီး၊ ရှေ့သို့ တဟုန်ထိုးတက်သွားသည်။ ခဏတာအတွင်း၊ ၎င်း၏ ရထားတွဲများသည် မြင်ကွင်းမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ငွေကြယ်ရော နဂါးတောင် ၁ပါ အချိန်ဖြုန်းမနေခဲ့ပေ။ ရထားနှစ်စီးစလုံးသည် ရထားလမ်းကြောင်းများသို့ လျင်မြန်စွာ ဝင်ရောက်ပြီး၊ ၎င်းတို့၏ အင်ဂျင်များကို စတင်လှုပ်ရှားကာ မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းဆီသို့ အရှိန်မြှင့်သွားသည်။

“ခေါင်းဆောင်လင်း၊ ဒီရွှေ့ပြောင်းရေးမှာ အကူအညီပေးခဲ့တဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဒါကို ငါက အထက်လူကြီးတွေကို အစီရင်ခံမယ်။ အကယ်၍ မင်း အကူအညီလိုအပ်ရင်၊ ဒေသတစ်ဝိုက်က ဖီးနစ်ရဲ့ ကယ်ဆယ်ရေးအဖွဲ့အစည်းတွေကို အမြဲအကူအညီတောင်းနိုင်ပါတယ်။ အာကာသဆိပ်ကမ်းက ပြိုလဲတော့မယ်—အခုချက်ချင်း ထွက်ခွာပါ”

အခြားတစ်ဖက်တွင် ဖေးရွှမ်၏ အသံထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ဝေ့ကီရှု၏ အသံက ဆက်လက်ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ခေါင်းဆောင်လင်း၊ ကံကောင်းပါစေ။ တစ်နေ့ ထပ်တွေ့မယ်”

“အိုကေ”

လင်းရှန်သည် ချက်ချင်းတုံ့ပြန်လိုက်ပြီး၊ ရထားနှစ်စီးသည် မတူညီသော လမ်းကြောင်းများပေါ်သို့ ခွဲထွက်ကာ အရှိန်မြှင့်လာသည်။

လျှပ်စစ်သံလိုက်အရှိန်မြှင့်ဆွဲယူပလက်ဖောင်းများမရှိဘဲ၊ ရထားလေးစီးသည် ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အင်ဂျင်များကိုသာ အားကိုးပြီး ကောင်းကင်လမ်းကြောင်းတစ်လျှောက် ရွေ့လျားရသည်။ ၎င်းသည် ၎င်းတို့ကို နှေးကွေးစေသော်လည်း၊ အသက်ရှင်သေဆုံးမှုနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ၎င်းသည် အနည်းငယ်သာ ဖြစ်သည်။

ရထားတစ်စီးစီသည် မတူညီသော အမြန်နှုန်းများရှိပြီး၊ အထက်ရှိ မိုးပျံဂျယ်လီဖစ်များသည် ကောင်းကင်လမ်းကြောင်းကို တိုက်ခိုက်လာနိုင်သည်ဟု လူတိုင်း စိုးရိမ်နေကြသဖြင့်၊ မည်သူမျှ နှောင့်နှေးမနေရဲပေ။ ၎င်းတို့အားလုံးသည် ၎င်းတို့၏ အင်ဂျင်များကို အမြင့်ဆုံးအမြန်နှုန်းသို့ တွန်းပို့ကာ၊ ယူပေမြို့ နံပါတ် ၁ အာကာသဆိပ်ကမ်းမှ တတ်နိုင်သမျှ လျင်မြန်စွာ ထွက်ပြေးရန် အပြိုင်အဆိုင် ပြေးလွှားကြသည်။

၎င်းတို့ထဲတွင် အနန္တရထားသည် အနှေးဆုံးဖြစ်သည်။ မကြာမီတွင် ရှေ့ရှိ ရထားသုံးစီးသည် ကောင်းကင်လမ်းကြောင်း၏ အဆုံးဝေးတွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ရထားသည် ရှေ့သို့ ဆက်လက်တက်လာသည်နှင့်အမျှ၊ လင်းရှန်သည် နောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

“ရှင် အဆင်ပြေရဲ့လား”

ချန်ဆီရွှမ်သည် စိုးရိမ်တကြီး လျှောက်လာပြီး၊ လင်းရှန်နှင့် ကီကီတို့ ချွေးများဖြင့် စိုရွှဲနေပြီး ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသည်ကို မြင်လိုက်သည်�၊၊

လင်းရှန်သည် ထရပ်လိုက်ပြီး မေးသည်။

“အားလုံး အဆင်ပြေရဲ့လား”

“အားလုံး အဆင်ပြေတယ်”

“ဒီတစ်ခေါက် နည်းနည်းနီးသွားတယ်”

ကီကီသည် ဒူးခေါင်းကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဖက်ပြီး မျက်နှာတွင် ထိတ်လန့်မှုအကြွင်းအကျန်များ ပြည့်နှက်နေသည်။

“တစ်စက္ကန့်လောက်၊ ရထားက ပျက်ကျတော့မယ်လို့ တကယ်ထင်ခဲ့တယ်”

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အလျားလိုက်စနစ်သာ ပျက်သွားပြီး၊ ရထား၏ အင်ဂျင်သာ ပိတ်သွားပါက၊ လူသောင်းပေါင်းများစွာ၏ ကံကြမ္မာသည် မယုံနိုင်ဖွယ် ဆိုးရွားလိမ့်မည်—မီတာထောင်ပေါင်းများစွာမှ ပြုတ်ကျခြင်း၊ အကျိုးဆက်များသည် စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်ပေ။

“အဲဒါတွေ မပြောနဲ့ဦး။ ငါတို့ အန္တရာယ်ကို မကျော်လွှားနိုင်သေးဘူး၊၊ ဆရာမချန် Geiminiကို သုံးပြီး ရထားကို အမြင့်ဆုံးအမြန်နှုန်းသို့ တွန်းပို့ပါ”

“ရတယ်”

ချန်ဆီရွှမ် ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

လင်းရှန်၏ မျက်နှာသည် ဖြူဖျော့နေပြီး၊ မူးဝေနေသော်လည်း အနားယူရန် စဉ်းစားဖို့ အချိန်မရှိပေ�၊၊ ဧရာမစုဝေးနေသော တိမ်တိုက်သည် ကောင်းကင်တွင် ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး၊ ယခုည၏ ထူးဆန်းသော ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်မှုနှင့်အတူ၊ ထိုမရေမတွက်နိုင်သော မိုးပျံသတ္တဝါများသည် ကောင်းကင်လမ်းကြောင်းကို အချိန်မရွေး တိုက်ခိုက်လာနိုင်သည်။

လမ်းကြောင်းရန် ကာကွယ်ရေးစနစ်များတွင် လေယာဉ်ပစ်လက်နက်များအတွက် စွမ်းအင်လုံလောက်စွာ ရှိနေသော်လည်း၊ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူအားလုံးသည် မြေပြင်အထက် ၄,၈၀၀ မီတာတွင် ရှိနေကြသည်—သူသည် မည်သို့ပင် စိတ်အေးလက်အေး နေနိုင်မည်နည်း၊၊

လင်းရှန်သည် နက်ရှိုင်းစွာ အသက်ရှူသွင်းလိုက်ပြီး၊ ယန္တရားနှလုံးသားကို ထပ်မံစတင်လှုပ်ရှားရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်၊ လေထုထဲတွင် နက်ရှိုင်းသော အသံတစ်ခု ပဲ့တင်ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဘွန်းးး

ရထားပေါ်ရှိ လူတိုင်းသည် ၎င်းတို့၏ မျက်နှာများပေါ်တွင် ထုံကျင်မှုတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည်ကို ခံစားရသည်၊ ရှော့လှိုင်းတစ်ခုဖြင့် ရိုက်ခံရသည့်နှယ်။

ချက်ချင်းပင် လူတိုင်းသည် ရထား၏ ဘေးဘက်ပြတင်းပေါက်များဆီသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ဥမင်လိုဏ်ခေါင်းအတွင်းမှ ဝေးကွာသော အသံတစ်ခုသည် လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်လာသည်။

“ဘာဖြစ်သွားတာလဲ”

“မြေငလျင်လား”

“မဟုတ်ဘူး၊ ပေါက်ကွဲမှုပဲ”

လင်းရှန်၏ မျက်ဆံများသည် ချက်ချင်းကျုံ့ဝင်သွားပြီး၊ ချက်ချင်း အော်ပြောလိုက်သည်။

“အားလုံး၊ သေချာကိုင်ထားကြ”

တစ်ပြိုင်နက်၊ သူသည် ယန္တရားနှလုံးသားကို ထပ်မံစတင်လှုပ်ရှားပြီး၊ အနန္တရထားကို အရှိန်မြှင့်ရန် တွန်းပို့လိုက်သည်။

ဝုန်းးး

ဧရာမတုန်ခါလှိုင်းတစ်ခုသည် ရထားကို လွှမ်းမိုးသွားပြီး၊ ကောင်းကင်မြင့်လမ်းကြောင်းတစ်ခုလုံးကို ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါစေသည်။

“အား”

ချန်ဆီရွှမ်နှင့် လို့ရှားရှားတို့သည် အော်ဟစ်လျက်၊ လူတိုင်းသည် ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ပြိုကျသွားသည်။ ဧရာမဥမင်လိုဏ်ခေါင်းသည် မုန်တိုင်းလှိုင်းများထဲတွင် လှုပ်ယမ်းနေသော သင်္ဘောတစ်စီးနှင့်တူစွာ၊ ဖရိုဖရဲ တက်လိုက်ဆင်းလိုက်ဖြစ်နေသည်�၊၊

ပြင်းထန်သော တုန်ခါလှိုင်းထိမှန်လာသည်နှင့်အမျှ၊ လင်းရှန်လည်း ရထားအင်ဂျင်သည် အပြည့်အဝစွမ်းအားဖြင့် သွားနေသည်ကို ခံစားရပြီး၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အဆုံးစွန်သို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိသွားသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အချိန်သည် နှေးကွေးသွားသည့်နှယ် ထင်ရသည်။

သူ၏ အသက်ရှူသံ၊ နှလုံးခုန်သံကို သူကြားနိုင်သည်။ သူ၏ နှုတ်ခမ်းများ ထုံကျင်လာပြီး၊ အမြင်အာရုံများ ဝေဝါးလာသည်။

“အရှိန်မြှင့်…”

“မြန်မြန်…”

…

ယူပေမြို့ နံပါတ် ၁ အာကာသဆိပ်ကမ်းအထက်ကောင်းကင်တွင်၊ မရေမတွက်နိုင်သော မိုးပျံဂျယ်လီဖစ်များ မျောပါနေပြီး၊ အောက်ဖက်တွင် ဖုတ်ကောင်သန်းပေါင်းများစွာ စုဝေးနေသည်။

မြို့၏ အလယ်ဗဟိုတွင်၊ ထူးဆန်းသော ဖုတ်ကောင်သိုးထိန်းသည် ငြိမ်သက်စွာ ရပ်တည်နေပြီး၊ အရှေ့ဘက်သို့ စိုက်ကြည့်နေသည်။

ရုတ်တရက်၊ အထက်ကောင်းကင်တွင် အပြာရောင်အလင်းတစ်ခု ထွန်းလင်းလာသည်။

ဤအလင်းသည် မယုံနိုင်ဖွယ် တောက်ပလှပြီး၊ မြေပြင်ပေါ်တွင် မွေးဖွားလာသော နေမင်းတစ်ခုလို ထွန်းလင်းနေသည်။ ၎င်းသည် လူ့အမြင်အာရုံကို ချို့ယွင်းသွားအောင်ပင် ဖြစ်သည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ယူပေမြို့သည် ဖြူစင်သော အလင်းရောင်ဖြင့် လွှမ်းမိုးသွားသည်။

ထို့နောက်၊ ဧရာမတုန်ခါလှိုင်းတစ်ခုသည် ပေါက်ကွဲမှု၏ အလယ်ဗဟိုမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ စက်ဝိုင်းပုံစံဖြင့် အပြင်သို့ ချဲ့ထွင်သွားသည်။

၎င်းရောက်ရှိရာ နေရာတိုင်းတွင် မြေပြင်သည် တုန်ခါသွားသည်။ သဲများနှင့် ဖုန်များသည် ကောင်းကင်သို့ မြင့်တက်လျက်၊ ကောင်းကင်ကို ဖုံးအုပ်ထားသော ဖိနှိပ်ထားသည့် ကန့်လန့်ကာတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ လေထုသည် မီးလောင်နေသည့်နှယ်၊ စစ်ဗုံတစ်သောင်းကို တစ်ပြိုင်နက် ရိုက်ခတ်သည့်သံ၊ သို့မဟုတ် ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးကို ပဲ့တင်ထွက်ပေါ်စေသော မိုးကြိုးပစ်သံတစ်ခုလို နားစည်များကို တုန်ခါစေသည်၊၊

ခဏအကြာ၊ ဧရာမမှိုပွင့်ပုံတိမ်တစ်ခု စတင်ထွက်ပေါ်လာသည်။

၎င်း၏ အောက်ခြေသည် ကျယ်ပြန့်လှပြီး၊ ၎င်း၏ ထိပ်ဖျားသည် ဧရာမထီးတစ်ခုလို ၎င်းသည် အပေါ်သို့တက်လာပြီး အထက်သို့ ချဲ့ထွင်သွားသည်။ ၎င်း၏ အရောင်သည် ဖြူဖျော့ဖျော့မီးခိုးရောင်မှ နက်မှောင်သော အနက်ရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ ငရဲမှ ထွက်ပေါ်လာသော ပန်းတစ်ပွင့်နှင့်တူစွာ—သန့်စင်သောအလင်းရောင်နှင့်အတူ ဖျက်ဆီးခြင်းလှိုင်းကို ဖြာထွက်စေသည်။

တုန်ခါလှိုင်း၏အောက်တွင်၊ ဖုတ်ကောင်သန်းပေါင်းများစွာသည် ချက်ချင်းပင် အငွေ့ပျံသွားသည်။

မိုးပျံဂျယ်လီဖစ်များသည် မျက်စိကျိန်းစဖွယ် အလင်းထဲတွင် ချက်ချင်း ဝါးမျိုခံလိုက်ရသည်။

၎င်းတို့အထက်တွင်၊ စုဝေးနေသော တိမ်တိုက်သည် ထူးဆန်းသော၊ တုန်ယင်နေသော အသံတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေသည်—သို့သော် မည်သူမျှ မကြားနိုင်ပေ။

၎င်း၏ တောင်တန်းအရွယ်အစားရှိ ခေါင်းကြီးသည် မီးလောင်လာသည်။ မရေမတွက်နိုင်သော ဧရာမဆူးတောင်များ၊ အကြေးခွံများသည် ပြိုကျလာသော ကျောက်တုံးများနှင့်တူစွာ ကွဲအက်ပြီး ပြိုလဲသွားသည်။

“ဗိုလ်ချုပ်၊ ကျွန်တော်တို့ အနိုင်ရပြီလား”

အာကာသဆိပ်ကမ်းရင်ပြင်၏ Eဇုန်၏ အလယ်ဗဟိုရှိ မြင့်မားသော စင်မြင့်ပေါ်တွင်၊ ကျန်းတင်းကျုံးသည် သံချပ်ကာတပ်ဖွဲ့၏ ပြိုလဲသွားသော စစ်သားများစွာကြားတွင် ရပ်တည်နေသည်။ နောက်ဆုံးအသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ ဒါဇင်အနည်းငယ်သည် သူ့ကို ဝိုင်းရံထားပြီး၊ မြို့အလယ်ဗဟိုရှိ ဧရာမလူသားပုံသဏ္ဍာန်အရိပ်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

ထိုအရိပ်သည် သူ့ကို ပြန်လည်စိုက်ကြည့်နေသည်ဟု ထင်ရသည်။

“လူသားမျိုးနွယ်၏ သီချင်းသည် သတ္တိရှိသော သီချင်းတစ်ပုဒ်ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်မည်မျှ မှောင်မိုက်နေစေကာမူ၊ တစ်နေ့တွင် ၎င်းသည် ထွန်းလင်းလာလိမ့်မည်”

ဘန်း

အလင်းရောင်သည် ပေါက်ကွဲသွားသည်။ အရာအားလုံးသည် အဖြူရောင်အလင်းဖြင့် လွှမ်းမိုးသွားသည်�၊၊

တွင်းနက်နံပါတ် ၃ ၏ ဝင်ရိုးစွန်းညဇုန်၏ အဆုံးစွန်တွင်၊ ကီလိုမီတာထောင်ပေါင်းများစွာ ဖြတ်သန်းလျက်၊ အလင်းရောင်တစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာပြီး—အမှောင်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေသော ထူးဆန်းသော သတ္တဝါများကို လောင်ကျွမ်းစေသည်။

ကောင်းကင်လမ်းကြောင်းပေါ်တွင်၊ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူယာဉ်ထောင်ပေါင်းများစွာသည် ရှေ့သို့ အရှိန်ဖြင့် ပြေးလွှားနေသည်။ ရထားလေးစီးသည် ကောင်းကင်ကို ဖြတ်သန်းကာ ခုတ်မောင်းနေသည်၊၊ လူနှစ်သောင်းကျော်သည် ၎င်းတို့၏ အသက်ဘေးအတွက် ပြေးလွှားနေကြသည်၊၊

အနန္တရထားပေါ်တွင်၊ အမှောင်ရေဒီယိုသည် တကျွီကျွီ မြည်သံဖြင့် လှုပ်ရှားလာသည်�၊၊

ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော လင်းရှန်သည် ထိုနေရာသို့ လျှောက်လာသည်။ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အဖွဲ့တစ်ခုလုံး—ချန်ဆီရွှမ်၊ ကီကီ၊ တာ့လို၊ လို့ရှားရှား၊ တင်းကျန်းရီနှင့် လုရှင်းချန်တို့—ရေဒီယိုကို လေးနက်သော မျက်နှာအမူအရာများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။

အသံတစ်ခုသည် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတိုင်း၏ ရေဒီယိုမှတစ်ဆင့် ပဲ့တင်ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ဖီးနစ် ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ထုတ်လွှင့်မှု—နောက်ဆုံးတွင်းနက်သုတေသနခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှုအရ၊ အမှောင်ညသည် တွင်းနက်ဒီရေများ၏ သြဇာလွှမ်းမိုးမှုကြောင့် ချဲ့ထွင်နေသည်။ သို့သော်၊ ၎င်း၏ ပျံ့နှံ့မှုသည် တွင်းနက်အလယ်ဗဟိုမှ ဝေးကွာလာသည်နှင့်အမျှ တဖြည်းဖြည်း နှေးကွေးလာလိမ့်မည်။ ဖီးနစ်၏ တွက်ချက်မှုအရ၊ အပြာရောင်ဂြိုဟ်သည် ၁ နှစ်နှင့် ၉၆ ရက်အတွင်း ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ညအချိန်သို့ ဝင်ရောက်လိမ့်မည်။ ဤဝင်ရိုးညသည် ၅၇၁ နှစ်ကျော် ကြာရှည်နိုင်သည်။

လူသားယဉ်ကျေးမှု၏ ရှင်သန်မှုအတွက်၊ ဖီးနစ်သည် ယခု အရေးတကြီး ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ အကြောင်းကြားချက်တစ်ခု ထုတ်ပြန်လိုက်သည်။

အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူအားလုံးသည် တွင်းနက်မှ အဝေးဆုံးသော ထွက်ပြေးလမ်းကြောင်းများကို လိုက်ရမည်။ အရှေ့ဘက်သို့—အာရုဏ်ဦးဆီသို့ ဦးတည်ပါ”

“ခင်ဗျားတို့ အခုဘယ်နေရာမှာ ရှိနေပါစေ… အသက်ရှင်ပါ။

ယုံကြည်ပါ—အာရုဏ်ဦးသည် ရောက်လာလိမ့်မည်”