အဖွဲ့သစ်သို့ ပါဝင်ခြင်း

ဝုန်း—ဒုန်း၊ ဒုန်း၊ ဒုန်း

ရေတိုင်ကီသည် ဧရာမသတ္တုဒရမ်ကြီးတစ်လုံးပမာ မြေပြင်သို့ ပြိုကျလျက်၊ ဆူညံသံကြီးကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ထိုအချိန်တွင် အနန္တရထားပေါ်ရှိ ဖုတ်ကောင်ကျီးနက်များအားလုံး ရုတ်ချည်းထိတ်လန့်သွားကာ၊ နားထဲစူးဝင်သည့် အော်သံများ အဆက်မပြတ်ထွက်ပေါ်လာသည်၊၊

ဖုတ်ကောင်ကျီးနက်များ အုပ်စုသည် ဒီရေလှိုင်းပမာ လှိမ့်လာသော သတ္တုတိုင်ကီဆီသို့ အလျင်အမြန် စီးဆင်းလာသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ထိုတိုင်ကီသည် တောင်စောင်းတစ်လျှောက် လှိမ့်ကျလျက်၊ ၎င်း၏ ဆူညံသံများသည် လေထုအတွင်း ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လင်းရှန်နှင့် အခြားသူများသည် ရုတ်တရက် သတိပြုမိလိုက်သည်။ ပလက်ဖောင်း၏ အမိုးတစ်ခုလုံးနှင့် ၎င်းအထက်ရှိ ခရီးသည်စခန်းသည် ဖုတ်ကောင်ကျီးနက်များဖြင့် သိပ်သည်းစွာ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး၊ ၎င်းတို့သည် ကောင်းကင်ကို ဖုံးကွယ်လျက် ဝဲပျံဆင်းလာကြသည်။

“ဒါဆို… ဒီလောက်များတဲ့ ကျီးတွေက အပေါ်မှာ တစ်ချိန်လုံး ရှိနေခဲ့တာပေါ့…’’

ကီကီသည် ကျောရိုးထဲမှ အေးစိမ့်မှုကို ခံစားရင်း ရေရွတ်လိုက်သည်။

လင်းရှန်သည် အချိန်ဖြုန်းမနေဘဲ၊ ရထားကို ချက်ချင်းလည်ပတ်စတင်လိုက်သည်။

“ကောင်မလေး၊ ငါ့အတွက် ရထားလမ်းပြောင်းပေးပါ။ ရှုချင်းတို့ကို ကယ်ဖို့ ပြုပြင်ရေးဂိုဒေါင်ထဲ ဝင်မယ်’’

“အိုကေ၊ ရတယ်။’’

ဝူး—

အနန္တရထားသည် အသက်ဝင်လာသည်။ ဆူညံသံကြောင့် ဖုတ်ကောင်ကျီးများ အာရုံထွေပြားနေချိန်ကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး သူတို့သည် ပြုပြင်ရေးဂိုဒေါင်ဆီသို့ အလျင်အမြန် ခုတ်မောင်းလိုက်သည်၊၊

ဂိုဒေါင်အတွင်း၌ ရှုချင်း၏ ယာဉ်တန်းသည် ချဉ်းကပ်လာသော ရထားကို တွေ့လျှင်တွေ့ချင်း အနန္တရထားဝင်ရောက်နိုင်ရန် လမ်းရှင်းပေးရန် ဧရာမဂိုဒေါင်တံခါးများကို အလျင်အမြန် တွန်းဖွင့်လိုက်သည်။

“မြန်မြန်၊ အထဲဝင်လိုက်၊ မြန်မြန်’’

ရှုချင်းသည် ဂိုဒေါင်ဝင်ပေါက်တွင် ရပ်လျက်၊ လက်ကို အလျင်စလို ဝှေ့ရမ်းရင်း ဝေါ်ကီတော်ကီသို့ ပြောလိုက်သည်။

ကလန် ကလန် ဂျုံး ဂျုံး ဘန်း…

အနန္တရထားသည် အထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့် ရှုချင်း၏ လူများသည် တံခါးများကို လျင်မြန်စွာ ပိတ်လိုက်သည်။

ဝုန်းးးး

လေးလံသော တံခါးများသည် ပိတ်သွားပြီး အသံသည် ကျယ်ပြန့်သော ပြုပြင်ရေးဂိုဒေါင်အတွင်း ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

“အားလုံး အဆင်ပြေရဲ့လား’’

အနန္တရထားသည် လုံခြုံစွာ ရောက်ရှိလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသောအခါ ရှုချင်းသည် စိတ်သက်သာရာရစွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ရထားတံခါးများ ဖွင့်ကာ လင်းရှန်နှင့် အခြားသူများသည် အောက်သို့ဆင်းလာကြပြီး ၎င်းတို့၏ ဓာတ်မီးများဖြင့် မြင်ကွင်းကို လှည့်ပတ်ကြည့်လိုက်သည်။

ရှုချင်း၏ ယာဉ်တန်းသည် ပြည့်စုံနေဆဲဖြစ်သည်—ယာဉ်ခုနစ်စီးလုံး ရှိနေသေးသည်—သို့သော် ၎င်းတို့၏ အပြင်ပိုင်းများသည် အနက်ရောင်သွေးကွက်များနှင့် ဖုတ်ကောင်ကျီးများ၏ ပြန့်ကျဲနေသော အမွှေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ မနေ့ညက တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကို အနိုင်နိုင်ဖြတ်ကျော်ခဲ့ရသည်မှာ ထင်ရှားပေသည်။

လင်းရှန်သည် ရထားပြုပြင်ရေးအလုပ်ရုံ၏ ကျယ်ပြန့်သော မြင်ကွင်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်—၎င်း၏ သတ္တုဖြင့်ပြုလုပ်ထားသော မျှော်စင်ပုံစံအမိုးနှင့် သတ္တုဖွဲ့စည်းပုံသည် ခိုင်ခံ့ပုံရသည်။ ရှုချင်း၏ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ သုံးဆယ်ခန့်ထဲမှ အများစုသည် ၎င်းတို့၏ ယာဉ်များအတွင်း၌ ပုန်းအောင်းနေဆဲဖြစ်ပြီး၊ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုနှင့် ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့မှုတို့ကြောင့် လှုပ်ရှားရန် မစွမ်းနိုင်ကြပုံရသည်။

“ဘာဖြစ်ခဲ့တာလဲ၊၊ ဘာလို့ ဒီမှာ ပုန်းနေရတာလဲ’’ လင်းရှန်က မေးလိုက်သည်။

ရှုချင်းသည် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသည့်ပုံဖြင့် ပြန်ဖြေသည်။ “ပြောရရင် အရှည်ကြီးပဲ… မနေ့ညက ငါတို့ ကောင်းကင်လမ်းကြောင်းကနေ ဆင်းလာပြီး မြို့ပြင်မှာ နေရာလုံခြုံတစ်ခုရှာပြီး မင်းတို့ကို စောင့်ဖို့ စီစဉ်ထားတယ်။ ဒါပေမယ့် ကျန်းကျိုးအာကာသဆိပ်ကမ်းကနေ ထွက်လာတာနဲ့ အဲဒီငှက်တွေက တိုက်ခိုက်လာတယ်။ အရာအားလုံး ရှုပ်ထွေးသွားတယ်။ ယာဉ်တန်းတွေ ထိတ်လန့်ပြီး တိုက်မိကုန်ပြီး လူအများက ရပ်ဖို့တောင် အချိန်မရလိုက်ဘူး၊ ထွက်ပြေးရတာပဲ’’

“ဒီအရာတွေက မြန်တယ်… ဘယ်နှစ်ယောက်ထွက်ပြေးနိုင်ခဲ့လဲ တောင်မသိဘူး’’

သူမသည် အနှံ့အပြားဆီသို့ ညွှန်ပြလိုက်သည်။

“ငါတို့ ဒီနေရာကို ရောက်လာလို့သာ အသက်ရှင်ခဲ့တာ… ပြီးတော့ ငွေကြယ်နဲ့ နဂါးတောင် ၁ ရဲ့ ဆူညံသံတွေကြောင့် ငှက်တွေအများစု အာရုံထွေပြားသွားလို့ပဲ။ မဟုတ်ရင် ငါတို့ သေသွားလောက်တယ်’’

လင်းရှန် မျက်မှောင်ကျုံ့လိုက်သည်။

“ဒါဆို သူတို့က ညအချိန်မှာလည်း တိုက်ခိုက်တာလား’’

“သူတို့က နေ့ရောညရော ဂရုမစိုက်ဘူး’’

ရှုချင်း၏ ယာဉ်တန်းမှ ထိတ်လန့်နေသော လူငယ်တစ်ဦးသည် လျှောက်လာပြီး၊ ၎င်း၏မျက်နှာသည် ဖြူဖျော့နေသည်။

“အဲဒီအရာတွေက အပေါ်မှာ နေရာအနှံ့ရှိနေတယ်။ လူတွေကို စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း အသက်ရှင်လျက် ဝါးမျိုသွားတာကို ကျွန်တော်တို့ မြင်ခဲ့ရတယ်—အရိုးတွေပဲ ကျန်တော့တယ်။ အရမ်းကြောက်စရာကောင်းတယ်…’’

“သူတို့က လူတွေကို စားတာလား’’

ကီကီ အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်သည်။

“ဒါဆိုရင် ဒီအနီးအနားမှာ ဖုတ်ကောင်တစ်ကောင်မှ မတွေ့ရတာ အံ့သြစရာမရှိဘူး—အားလုံးကို ဝါးမျိုခံလိုက်ရတာပဲ’’

“အဲဒါတော့ ဖြစ်နိုင်တယ်”

တင်းကျန်းရီသည် တစ်ခါသုံးလက်အိတ်များဝတ်ထားရင်း၊ ယာဉ်တန်း၏ ကွဲအက်နေသော လေကာမှန်တစ်ခုပေါ်မှ တလှုပ်လှုပ်ရှားနေသော အနက်ရောင်ပိုးကောင်ငယ်တစ်ကောင်ကို ညှပ်တံဖြင့် ဂရုတစိုက် ကောက်ယူလိုက်သည်။ သူမသည် ၎င်းကို တည်ငြိမ်သောအမူအရာဖြင့် စစ်ဆေးနေသည်။

“ဒီအရာက… သတ္တုမဟုတ်တဲ့ ပစ္စည်းတွေကိုလည်း စားတယ်’’

သူမသည် လေကာမှန်ပေါ်ရှိ မမြင်နိုင်လောက်သည့် ခြစ်ရာတစ်ခုကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။ မူလက သူမသည် စမ်းသပ်ပြွန်တစ်ခုကို ပြင်ဆင်ထားခဲ့သော်လည်း၊ ထိုခြစ်ရာကို မြင်ပြီးနောက်၊ အားဖြည့်ထားသော သတ္တုဘူးတစ်ခုကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။ အနက်ရောင်ပိုးကောင်ကို အထဲတွင် ချိတ်ပိတ်လိုက်ကာ သူမသည် ၎င်းကို ဆက်လက်စစ်ဆေးရန် ရထားထဲသို့ ချက်ချင်း ပြန်ယူသွားသည်။

“အဲဒီလောက် အားကောင်းလား’’

ချန်ဆီရွှမ် အံ့သြထိတ်လန့်သွားသည်။

“ခဏလေး… ဒါဆို ဖုတ်ကောင်ကျီးတွေရဲ့ မျက်နှာပေါ်က အနက်ရောင်ပိုးကောင်တွေက ငါတို့ရဲ့ ပြတင်းပေါက်တွေကို ဝါးမျိုဖို့ ကြိုးစားနေတာလား’’

“ဖြစ်နိုင်တယ်’’

လင်းရှန်၏ အကြည့်သည် ရှုချင်း၏ ယာဉ်တန်းမှ ကျည်ဆန်ထိမှန်ထားပြီး ခြစ်ရာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ယာဉ်များပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။ ၎င်း၏မျက်နှာသည် မည်းမှောင်သွားသည်။

“ဒါပေမယ့် ဒီဖုတ်ကောင်ကျီးတွေက အမြင်အာရုံထက် အသံကို အားကိုးနေတယ်။ ဒါဆိုရင်… သူတို့ကို ကိုင်တွယ်ဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခု ရှိနိုင်တယ်’’

သူသည် ကီကီဆီသို့ လှည့်လိုက်သည်။ ထိုမိန်းကလေး၏ ထူးခြားသော စွမ်းရည်သည် ၎င်းတို့အား မလိုအပ်သော ဒုက္ခများစွာမှ ကယ်တင်ပြီး တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်သော အရင်းအမြစ်တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

“ဒါဆို အခု ငါတို့ ဘာလုပ်မလဲ’’

“အာ၊ ဟုတ်သားပဲ’’

ရှုချင်းသည် ရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်ပြီး ပြုပြင်ရေးဂိုဒေါင်၏ အဝေးဆုံးထောင့်ဆီသို့ လက်ပြလိုက်သည်။

“ဒီမှာ တစ်ခုခုတွေ့ထားတယ်။ မင်းတို့အတွက် အသုံးဝင်မလားတော့ မသိဘူး’’

လင်းရှန်သည် သူမညွှန်ပြရာ၌ ပြုပြင်ရေးလမ်းကြောင်းပေါ်တွင် ရထားနှစ်စီးရပ်ထားသည်ကို တွေ့လိုက်သည်—မြို့တွင်းခရီးသည်ရထားတစ်စီးနှင့် ကုန်စည်ပို့ဆောင်ရေးရထားတစ်စီးဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့နှစ်စီးစလုံးသည် ပြုပြင်ရေးအတွက် စင်ပေါ် တင်ထားသည်၊ သို့သော် ၎င်းတို့သည် အလွန်ဟောင်းနွမ်းနေပုံမရပေ။

လင်းရှန်သည် အဓိကဘူတာတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိတိုင်း၊ အသုံးပြုနိုင်သော ရထားတွဲများ သို့မဟုတ် အင်ဂျင်များကို အမြဲစစ်ဆေးလေ့ရှိသည်။ ယခင်က သူသည် ခရီးသည်စခန်းနှင့် ဘေးဘက်လမ်းကြောင်းများကို စကင်ဖတ်ခဲ့ဖူးသော်လည်း သံချေးတက်နေသော ဆီတင်သိုလှောင်ရထားများနှင့် ဖယ်ထုတ်ထားသော ကုန်စည်ပို့ဆောင်ရေးရထားများကိုသာ တွေ့ရပြီး၊ ၎င်းတို့သည် မြက်ပင်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေကာ ရထားသင်္ချိုင်းတစ်ခုနှင့် တူညီနေသည်။

ထိုဖယ်ထုတ်ထားသော ရထားများသည် အများစုမှာ အသုံးမဝင်ပေ။ သို့သော် ဤနေရာတွင်၊ ရှုချင်းသည် တကယ်ကို အဆင်ပြေသော ရထားများကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။

ကုန်စည်ပို့ဆောင်ရေးရထားသည် အဓိကအာရုံစိုက်စရာမဟုတ်ပေ—မြို့တွင်းခရီးသည်ရထားသည်သာ တကယ့်ရတနာဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် သန့်ရှင်းသော အဖြူရောင်အပြင်ပိုင်းရှိပြီး၊ တွဲခုနစ်တွဲပါဝင်ကာ၊ အတွင်းပိုင်းတွင် ခေတ်မီသော သာယာအဆင်ပြေမှုများပါရှိသည်။

“ဝါးး… ဒီအတွဲတွေက အံ့သြစရာကောင်းလိုက်တာ’’ လို့ရှားရှားက အော်ပြောလိုက်သည်။

“ဒါက အဆင့်မြင့်ခရီးသည်တင်ရထားတစ်စီးပဲ။ အဆင့်မြင့်အင်္ဂါရပ်တွေပါတယ်၊ ဒါပေမယ့်…’’ ချန်ဆီရွှမ်သည် လင်းရှန်ဆီသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

လင်းရှန်သည် ရယ်မောလိုက်သည်။

“မင်းပြောချင်တာ ဒါက အားနည်းလွန်းတယ်မဟုတ်လား’’

ရှုချင်း၏ အကြည့်သည် သူ့ဆီသို့ လှည့်လာသည်။ ‘’ခေါင်းဆောင်လင်း၊ ငါနဲ့ ငါ့ယာဉ်တန်းက ဆွေးနွေးပြီးပြီ… ဖြစ်နိုင်ရင်၊ မင်းရဲ့ရထားတွဲမှာ ပါဝင်ချင်တယ်’’

လင်းရှန်သည် နေရာအနှံ့မှ သူ့ဆီသို့ ဦးတည်လာသော မျှော်လင့်ချက်နှင့် ပြည့်နှက်နေသော အကြည့်များကို မြင်လိုက်သည်။ အချို့သူများသည် အပြင်တွင် ရပ်နေကြပြီး၊ အချို့သူများသည် ၎င်းတို့၏ ယာဉ်များအတွင်းမှ လှမ်းကြည့်နေကြသည်။

ချူကွမ်မြို့ မီးပုံပွဲမှစတင်ကာ၊ တာ့လိုတောင်တွင် တိုက်ပွဲမှသည် ယူပေမြို့သို့ ခရီးဆက်လာခဲ့ရာ၊ ရှုချင်း၏ Bigfoot ယာဉ်တန်းသည် ငရဲပြည်ကို ဖြတ်ကျော်ခဲ့ရသည်။ ၎င်းတို့သည် ယာဉ်အနည်းငယ်နှင့် လူသုံးဆယ်ခန့်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။ ရှကျင်း၏ ယာဉ်တန်းနှင့် မဟာမိတ်ဖွဲ့ပြီး၊ အနန္တရထားနောက်သို့ လိုက်ပါကာ ကျန်းကျိုးအာကာသဆိပ်ကမ်းသို့ မဝင်ရောက်ခဲ့ပါက၊ ၎င်းတို့သည် ဤမျှအထိ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ရှကျင်း၏ ယာဉ်တန်းတွင် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ တစ်ရာကျော်ရှိနေသေးသည်။ လူအိုကြီးမို၏ အုပ်စုသည် မိသားစုမဟာမိတ်ဖြစ်သောကြောင့်၊ ၎င်းတို့သည် အကာအကွယ်လိုအပ်မှု မမြင့်မားပေ။ သို့သော် ရှုချင်း၏ ယာဉ်တန်းမှာ… ၎င်းတို့သည် ခိုင်မာသော ခံတပ်တစ်ခု လိုအပ်နေသည်။

လင်းရှန်သည် မတွန့်ဆုတ်ဘဲ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“ငါ အရင်က ပြောခဲ့ဖူးတယ်—တာ့ဇူကုန်းပြင်မြင့်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီး အသက်ရှင်နိုင်ခဲ့ရင်၊ ငါတို့အားလုံး ခံတပ်ရထားအဖြစ် ပေါင်းစည်းပြီး အတူတကွ အသက်ရှင်ကြလို့ ပြောခဲ့တာက နောက်နေတာမဟုတ်ဘူး”

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ၊ ချန်ဆီရွှမ်၊ ကီကီနှင့် အခြားသူများ၏ မျက်လုံးများသည် သိသာစွာ တောက်ပလာပြီး၊ စိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

“တကယ်လား’’

ရှုချင်းသည် လင်းရှန်ကို အံ့သြစွာ စိုက်ကြည့်ပြီး၊ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြုံးလိုက်သည်။ “ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ်၊ ခေါင်းဆောင်လင်း’’

“တကယ်လား…အရမ်းမိုက်တယ်!’’

ရှုချင်း၏ ယာဉ်တန်းသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ်ကြသည်။

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်!’’

“အခု ငါတို့မှာ ရဲဘော်သစ်တွေ ရပြီ’’

ရှုချင်း၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်မီးစတစ်ခုကို လင်းလက်လာသည်။ သူမသည် ၎င်း၏လူများဆီသို့ လှည့်ကြည့်ပြီး ကြေညာလိုက်သည်။

“ဒီနေ့ကစပြီး၊ Bigfoot ယာဉ်တန်းက အနန္တယာဉ်တန်းထဲသို့ တရားဝင်ပါဝင်လိုက်ပြီ။ ငါအပါအဝင် အားလုံးက ခေါင်းဆောင်လင်း၏ အမိန့်ကို လိုက်နာကြရမယ်’’

“ဟုတ်ကဲ့’’

“ပြဿနာမရှိဘူး’’

“ခေါင်းဆောင်လင်း၊ ငါတို့ မင်းရဲ့အမိန့်ကို လိုက်နာမယ်’’