မီးတောက်က လုံလောက်အောင်မကြီးသေးဘူး

Chapter 163

"ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ"

လင်းရှန်၏ အကြည့်သည် ထူးဆန်းသော သွေးကပ်ဘေးပန်းဆီသို့ ရောက်သွားသည်။ ယခင်က သူသည် ၎င်းကို သိပ်အလေးအနက်မထားခဲ့ပေ၊၊ တင်းကျန်းရီ၏ သတိပေးချက်ကြောင့် သူသတိထားမိသွားသည်—ထိုပန်းသည်… ပို၍နီရဲလာပုံရသည်။

“ရှင်အမြင်မှားနေတာ မဟုတ်ဘူး”

တင်းကျန်းရီသည် လင်းရှန်ပြောမည့်စကားကို ခန့်မှန်းမိပုံရသည်။ သူမသည် မိုဘိုင်းတူးလ်ကို ကောက်ယူပြီး၊ နှိုင်းယှဉ်ဒေတာတစ်စုံကို ဖွင့်ပြီး သူ့လက်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်သည်။

“အနီရောင်အလင်း၊ ပန်းပွင့်တွေရဲ့ ပွင့်လန်းမှု—ဒါတွေအားလုံးဟာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားတယ်’’

လင်းရှန်သည် မျက်မှောင်ကျုံ့လျက်၊ ဖန်သားပြင်ပေါ်ရှိ နှိုင်းယှဉ်မှုကို လေ့လာနေသည်။

“ဒါဆို ဒါက ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ၊၊ ပန်းက ပွင့်နေတာလား’’

တင်းကျန်းရီက သူမမျက်မှန်ကို ပင့်တင်လိုက်သည်။ “သွေးကပ်ဘေးပန်း နံပါတ် ၁ ဟာ ဓာတ်ခွဲခန်းကို ပို့ဆောင်ပြီး မြေအောက်မြို့ကနေ ထုတ်ယူပြီးနောက် ၂၁ ရက်ကြာ ပြောင်းလဲမှုမရှိခဲ့ဘူး။ ပထမဆုံး အပြောင်းအလဲဟာ မြေအောက်မြို့ နံပါတ် ၉ ကနေ ထွက်ခွာတဲ့ညက ဖြစ်ပေါ်ခဲ့တယ်။ အစပိုင်းမှာ ဒါက ကြီးထွားမှုအဆင့်တစ်ခုထဲ ဝင်လာတယ်လို့ ထင်ခဲ့ပေမယ့်—အဲဒါ မဟုတ်ခဲ့ဘူး။ ပြီးတော့ မနေ့ညက၊ ယူပေအာကာသဆိပ်ကမ်းကနေ ထွက်ခွာပြီးတော့ ပန်းပွင့်တွေက ကျယ်လာပြီး၊ အနီရောင်အလင်းရောင်ဟာ အနည်းဆုံး ၅၀% ပိုပြင်းထန်လာတယ်’’

လင်းရှန်သည် ရှုပ်ထွေးသွားသည်။

“ပြီးတော့ဘာလဲ’’

“ဒါပဲလေ’’

တင်းကျန်းရီက လက်နှစ်ဖက်ကို အိတ်ကပ်ထဲသို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထည့်လိုက်သည်။

“သွေးကပ်ဘေးပန်း နံပါတ် ၁ ဟာ ရထားပေါ်မှာ တန်ဖိုးရှိတဲ့ အရင်းအမြစ်တစ်ခုဖြစ်တယ်၊၊ ဒါကြောင့် ရှင့်ကို အသိပေးရမယ်။ အကယ်၍ ရှင်က ကျွန်မကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာဖို့ တောင်းဆိုရင် ဖြစ်နိုင်တဲ့ ရှင်းပြချက်တွေ အများကြီးရှိတယ်လို့ပဲ ပြောနိုင်တယ်’’

“ဥပမာအားဖြင့်၊ ရှင်အကြံပြုသလို ဒါက အပင်ရင့်ကျက်မှုရဲ့ လက္ခဏာတစ်ခု ဖြစ်နိုင်တယ်—ဒါကို ကျွန်မယုံကြည်တယ်။ ဒါပေမယ့် အပြောင်းအလဲ နှစ်ခုစလုံးက ကျွန်မတို့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရတဲ့ အဓိကဖြစ်ရပ်တွေနဲ့ တိုက်ဆိုင်နေတယ်။ အနီရောင်အလင်းရဲ့ အတက်အကျဟာ ဆက်ဖြစ်နေတာ မဟုတ်သလို ခန့်မှန်းလို့လည်း မရဘူး၊၊ ဒါကြောင့် အခြားဖြစ်နိုင်ခြေတွေလည်း ရှိသေးတယ်။ ဒါက ပတ်ဝန်းကျင်ပြောင်းလဲမှုတွေနဲ့ ဆက်စပ်နေနိုင်သလို ထူးဆန်းတဲ့သတ္တဝါတွေနဲ့ အမှောင်စွမ်းအင်နဲ့လည်း ချိတ်ဆက်နေနိုင်တယ်’’

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လင်းရှန်သည် ခေါင်းညိတ်ပြီး ဂန္ဓမာနက်ငရဲပန်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

“ဒါက ရထားပေါ်မှာ မွန်းစတားအဖြစ် မပြောင်းသွားရင်တော့ ငါလက်ခံနိုင်မယ်ထင်တယ်’’

စကားပြောပြီးနောက် သူသည် ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို သတိရလိုက်ပြီး ချက်ချင်း တွဲနံပါတ် ၁ သို့ ဦးတည်သွားသည်။ ထိုနေရာတွင်၊ သူသည် သိုလှောင်ရေးဗီရိုထဲမှ ပလတ်စတစ်ရေသန့်ဘူးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ယူပေမြို့သို့ မဝင်ရောက်မီ သူသည် ချန်ဆီရွှမ်အား ရေသန့်စက်ဖြင့် ရေဘူးကို ဖြည့်ပေးရန် ပြောခဲ့သည်။ ၎င်း၏ရည်ရွယ်ချက်မှာ ထူးဆန်းသောကုဗတုံးသည် အမှောင်ကျူးကျော်မှု၏ ညစ်ညမ်းမှုကို ပိတ်ဆို့နိုင်သလားဟု စမ်းသပ်ရန်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယူပေမြို့သို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ပြဿနာတစ်ခုပြီးတစ်ခု ဆက်လက်ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပြီး သူသည် ၎င်းကို လုံးဝမေ့လျော့သွားခဲ့သည်။

ယခု သူသည် ဘူးကိုဖွင့်ပြီး ရေသန့်စစ်ကိရိယာကို ထုတ်ယူကာ စစ်ဆေးလိုက်သည်။

ဘီး။

စစ်ဆေးကိရိယာပေါ်တွင် အစိမ်းရောင်မီးလင်းလာသည်။ လင်းရှန်၏ မျက်ခုံးများ မြင့်တက်သွားသည်။

“ထင်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ’’

သူ၏အကြည့်သည် နံရံပေါ်တွင် တပ်ဆင်ထားသော ထူးဆန်းသောကုဗတုံးဆီသို့ တည့်တည့်ရောက်ရှိသွားပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် တောက်လောင်နေသည်။

“ဒါက တကယ်ပဲ အမှောင်ကျူးကျော်မှုရဲ့ ညစ်ညမ်းမှုကို ပိတ်ဆို့နိုင်တယ်၊၊ ဒါက ရတနာတစ်ခုပဲ။ ဒါဆိုရင် ရထားပေါ်မှာ လူဘယ်လောက်ပဲရှိရှိ..ဘယ်သူမှ ကူးစက်ပြီး ညစ်ညမ်းမှုကြောင့် ပြောင်းလဲသွားမှာကို စိတ်ပူစရာမလိုတော့ဘူး’’

သက်ပြင်းတစ်ချက်ချပြီး လင်းရှန်သည် အချိန်ကိုစစ်ဆေးပြီး ယာဉ်မောင်းခန်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်။

“အားလုံးနားထောင်ကြပါ။ ဒီဖုတ်ကောင်ကျီးတွေက မီးကိုကြောက်တယ်။ သေနတ်တွေ မပစ်ကြပါနဲ့ မဟုတ်ရင် ပိုပြီးဆွဲဆောင်မိလိမ့်မယ်။ ပြတင်းပေါက်တွေအားလုံးကို ပိတ်ထားပြီး၊ အနန္တရထားနဲ့ အနီးဆုံးလိုက်ကြ’’

သူ၏အသံသည် ယာဉ်တန်း၏ ဝေါ်ကီတောကီချန်နယ်မှတစ်ဆင့် ပဲ့တင်ထပ်လျက်ရှိသည်။

“ကောင်းပါပြီ”

အားလုံးက တစ်ညီတစ်ညွတ်တည်း တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

“ကဲမီးနတ်ဘုရား… မင်းရဲ့အလှည့်ကျပြီ’’

ကျီးများသည် မီးကိုကြောက်ရွံ့ကြောင်း ကြားလိုက်ရသည့်အခါ၊ လင်းရှန်၏စိတ်ထဲတွင် ပထမဆုံးပေါ်ပေါက်လာသူမှာ လုရှင်းချန်ဖြစ်သည်။ ရှုချင်း၏ ယာဉ်တန်းတွင် မီးလျှံပစ်စက်များ မရှိပေ၊၊ ထို့ပြင် ဤသားရဲများကို ကျည်ဆန်များဖြင့် ပစ်ခတ်ခြင်းသည် လုံးဝအလဟဿဖြစ်သည်—သေနတ်သံများသည် ဆက်တိုက်ဖြစ်ပေါ်လာသော တုံ့ပြန်မှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်ကို မပြောလျှင်ပင်။

“မီးကိုကြောက်တယ်ပေါ့...ဟက်ဟက်… မီးဆိုတာ မိစ္ဆာတွေနဲ့ မကောင်းဆိုးဝါးအားလုံးရဲ့ အန္တိမရန်သူပဲ၊၊ ဒီဆိုးရွားတဲ့ သတ္တဝါတွေကို သုတ်သင်ရှင်းလင်းဖို့က ငါ့ရဲ့တာဝန်ပဲ။ မကြောက်ကြနဲ့—ငါ လှုပ်ရှားမယ်။’’

ဝေါ်ကီတောကီမှတစ်ဆင့် ၎င်း၏ ဂုဏ်ယူဝံ့ကြွားသောအသံသ ကီကီနှင့် အခြားသူများသည် မျက်မှောင်ကျုံ့သွားသည်။

“ဒီလူက အရမ်းကို ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှုများနေတာပဲ’’

တွဲနံပါတ် ၅ တွင်၊ လို့ဟွာသည် လုရှင်းချန်ပြောသည့်စကားကို ရေဒီယိုမှတစ်ဆင့် ကြားလိုက်ရပြီးနောက်၊ စိတ်ရှုပ်ထွေးသောအမူအရာဖြင့် လုရှင်းချန်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် လုရှင်းချန်သည် ကြီးမားသောမှန်တစ်ချပ်ရှေ့တွင် ရပ်နေပြီး မတူညီသော အမူယာများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပြုလုပ်နေသည်။

“နတ်ဘုရားမီးလက်ဝါးကပ်တိုင်’’

သူသည် လက်ချောင်းများကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး လက်ဝါးကပ်တိုင်ပုံစံဖြစ်အောင် ပြုလုပ်လိုက်သော်လည်း၊ ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။

“မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ဘူး… မလုံလောက်သေးဘူး’’

ထို့နောက် သူသည် လက်ဝါးကပ်တိုင်ကို ဘယ်ဘက်မျက်လုံးပေါ်သို့ ရွှေ့လိုက်သည်။

“ဟမ်… နည်းနည်းထူးဆန်းနေပုံရတယ်’’

ထို့နောက်၊ ၎င်းကို ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် ထားလိုက်သည်—သို့သော် မကျေနပ်သေးပေ။

“သိပ်ရက်စက်လွန်းတယ်၊၊ ငါ့ရဲ့စတိုင်နဲ့ မလိုက်ဖက်ဘူး’’

နောက်ဆုံးတွင်၊ သူသည် လက်နှစ်ဖက်ကို ဖြန့်ပြီး လက်ဝါးကပ်တိုင်ပုံစံဖြင့် ရှေ့သို့ ညွှန်ပြလိုက်သည်—သို့သော် မှန်ထဲတွင် သူ၏ပုံရိပ်ကို မြင်လိုက်ရပြီး ရယ်လိုက်သည်၊၊

“ဘာလို့ ဒါက ပိုပြီး ပိုပြီး မိုက်လာတာလဲ”

“နောက်တစ်ခု၊ နောက်တစ်ခု…’’

လို့ဟွာ: “…’’

—

ကလန်

ပြုပြင်ရေးအလုပ်ရုံ၏ သံတံခါးသည် ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖွင့်လှစ်လာသည်။ အနန္တရထားသည် အခြားရထားတွဲနှစ်တွဲကို ဆွဲယူလျက် ဖြည်းဖြည်းထွက်လာသည်၊၊သံချေးတက်နေသော လမ်းကြောင်းများသည် တဂျစ်ဂျစ် အသံထွက်ပေါ်လျက်ရှိသည်။ ရှုချင်း၏ ယာဉ်ခုနစ်စီးသည်လည်း ၎င်းတို့၏ အင်ဂျင်များကို အဆင်သင့်လုပ်လိုက်သည်၊၊ ခရီးသည်များသည် စိုးရိမ်ထိတ်လန့်မှုဖြင့် တင်းမာနေကာ လမ်းမပေါ်သို့ မောင်းနှင်လာကြသည်။ လမ်းဆုံတွင်၊ ၎င်းတို့သည် ရထားလမ်းကြောင်းပေါ်သို့ လှည့်သွားသည်။

ဟွမ်ရှင်းပင်မရထားလမ်းသည် ကျယ်ပြန့်ပြီး မာကျောသော သတ္တုလမ်းကြောင်းမျက်နှာပြင်ဖြင့် တည်ဆောက်ထားသည်။ အချို့အပိုင်းများတွင် တိုက်ရိုက်လျှပ်စစ်သံလိုက်အရှိန်မြှင့်ခြင်းနှင့် သံလိုက်ပျံသန်းခရီးသွားခြင်းကို ခွင့်ပြုထားပြီး မောင်းနှင်မှုကို ချောမွေ့ပြီး အားစိုက်ထုတ်မှုကို မလိုအပ်စေပေ။

အာ—အာ—

တုန်ခါနေသော ရထားလမ်းကြောင်းများသည် တောင်စောင်းအောက်ရှိ ဖုတ်ကောင်ကျီးအုပ်ကြီးကို ရုတ်တရက် ထိတ်လန့်စေသည်။ ၎င်းတို့သည် အနက်ရောင်အမှုန်များပမာ ကောင်းကင်သို့ ထွက်ပေါ်လာသည်၊၊ ရထားဆီသို့ အနက်ရောင်ဒီရေလှိုင်းတစ်ခုအဖြစ် အဆုံးမရှိစီးဆင်းလာသည်။

“အားလုံး၊ အရှိန်မြှင့်ကြပါ၊၊ ဖွဲ့စည်းပုံကို ထိန်းထားပြီး နောက်ကျကျန်မနေကြပါနဲ့—ကျီးတွေကို ငါတို့ ကိုင်တွယ်မယ်’’

ဝူးးးးး—

Gemini 11R နျူကလီးယားလျှပ်စစ်အင်ဂျင်သည် အသက်ဝင်လာပြီး၊ ဝေးလ်ဓာတ်ငွေ့တာဘိုင်အင်ဂျင်သည် ၎င်း၏ အရူးအမူးအရှိန်မြှင့်မှုကို စတင်လိုက်သည်၊၊

ထိုအချိန် လင်းရှန်သည် ယာဉ်တန်းကို ကာကွယ်ရန် လုရှင်းချန်ကို နောက်ဖက်တွင် အထိုင်ချထားပြီးဖြစ်သည်။

ဘန်းး ဘန်းးး ဒုန်း

ဖုတ်ကောင်ကျီးများသည် အနန္တရထား၏ ရှေ့ဖက်သို့ ပြင်းထန်စွာ တိုးဝင်လာကြသည်၊၊၎င်းတို့၏ အနက်ရောင်အမွှေးများနှင့် ကွဲအက်နေသော ခန္ဓာကိုယ်များသည် နေရာအနှံ့ ပြန့်ကျဲလျက်ရှိသည်။ ၎င်းတို့၏ နားထဲထိစူးဝင်သော အော်ဟစ်သံများသည် လေထုထဲတွင် ပြည့်နှက်နေပြီး ရထားဆီသို့ ကာမီကာဇေပုံစံဖြင့် အသေခံတိုးဝင်လာကြသည်၊၊

ဖျက်ဆီးခံရသော အကြွင်းအကျန်များထဲမှ အနက်ရောင်ပိုးကောင်များစွာသည် လွင့်ထွက်လာကာ ရထား၏ အပြင်ဘက်နှင့် ပြတင်းပေါက်များပေါ်တွင် ကပ်ငြိနေသည်၊၊ ၎င်းတို့၏ လောက်ကောင်များကဲ့သို့ လှုပ်ရှားမှုသည် အားလုံး၏ အရေပြားကို ထိတ်လန့်တုန်ယင်စေသည်။

“ကီကီ’’

လင်းရှန်သည် ၎င်းအတွက် သူမကို ရှေ့ဖက်သို့ တမင်ခေါ်ထားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

“သောက်ကျိုးနည်း…”

ကီကီသည် တလှုပ်လှုပ်ဖြစ်နေသော ပိုးကောင်အုပ်ကြီးကို မြင်ပြီး မျက်နှာမဲ့သွားသည်၊၊ သူမသည် လက်တစ်ဖက်ဖြင့် တွန်းလိုက်ရာ မမြင်နိုင်သော စွမ်းအားတစ်ခုသည် ၎င်းတို့ကို သုတ်သင်ရှင်းလင်းလိုက်သည်။ နောက်ထပ်ကျီးတစ်အုပ်သည် စွမ်းအားစက်ကွင်းကို ထိသွားပြီး ရထားနှင့် နီးကပ်လာနိုင်ခြင်းမရှိတော့ပေ။

“ကောင်းတယ်! ဆက်လုပ်ထား’’

လင်းရှန်က အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ချန်ဆီရွှမ်နှင့် ကီကီတို့က ရှေ့ဖက်ကို ကိုင်တွယ်နေစဉ် လင်းရှန်သည် နောက်ဖက်သို့ အလျင်အမြန် ပြေးသွားသည်။

ဝှီးးးးးး

ဖုတ်ကောင်ကျီးများသည် ဆီးနှင်းမုန်တိုင်းပမာ ကောင်းကင်တစ်ခုလုံး အပြည့်ပေါ်လာသည်၊၊ ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များသည် ရထား၏ ဘေးနှစ်ဖက်နှင့် အမိုးပေါ်သို့ ကျဆင်းလာသည်၊၊ အနောက်တွင် ရှုချင်း၏ ယာဉ်တန်းသည် ကျီးကန်းများ၏ အမွှေးအတောင်များနှင့် မုန်တိုင်းထဲတွင် လုံးဝလွှမ်းခြုံခံထားရသည်။

“မီးလက်သီး’’

ဝုန်းးးးးး

ရထား၏ အမိုးပေါ်မှ ဧရာမမီးတောက်တစ်ခုသည် ထွက်ပေါ်လာပြီး လောင်ကျွမ်းနေသော မီးလျှံများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ၎င်းထဲတွင် အုပ်မိသွားသော ကျီးများသည် လောင်ကျွမ်းသွားပြီး ပြတ်သားသော ပေါက်ကွဲသံများနှင့်အတူ အဖြူရောင်မီးလျှံများထဲတွင် တောက်လောင်သွားသည်။

ဝုန်း ဝုန်း ဝုန်း

ပေါက်ကွဲမှုများ၏ ဆက်တိုက်ဖြစ်ပေါ်မှုသည် ကောင်းကင်တစ်လျှောက် ပျံ့နှံ့သွားသည်၊၊ ကျီးများသည် မီးပင်လယ်ထဲတွင် လွှမ်းခြုံကာ ရှိနေသည်။

“အား’’

ရှုချင်း၏ ယာဉ်တန်းအဖွဲ့ဝင်များသည် ပြင်းထန်သော အပူဒဏ်ကို ခံစားရပြီး အော်ဟစ်နေကြသည်။

ကလန် ကလန် ကလန် ဂျုံး ဂျုံး

ရထားမှ ချိတ်ဆွဲကြိုးများစွာ ထွက်ပေါ်လာကာ ယာဉ်များ၏ ဆွဲဘားများကို တိကျစွာ ချိတ်ဆက်လိုက်သည်၊၊ လင်းရှန်သည် နောက်ဖက်ရှိ ဗလာတွဲတံခါးများကို ဖွင့်လှစ်ပြီး ယာဉ်တိုင်းကို ရထား၏ ဆွဲချိတ်များပေါ်သို့ ချိတ်ဆက်လိုက်သည်။

“မီးမလုံလောက်သေးဘူး’’

လင်းရှန်က လုရှင်းချန်ဆီသို့ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ဒီလိုဆိုရင်လည်း တစ်မြို့လုံးကို မီးရှို့လိုက်ကြရအောင်’’

အရိုင်းဆန်သော အပြုံးတစ်ခုဖြင့် လုရှင်းချန်သည် ရထားထဲမှ ခုန်ထွက်လိုက်ပြီး လင်းရှန်ချိတ်ဆက်ထားသော ကြိုးများပေါ်သို့ ခြေလှမ်းလိုက်သည်။ သူသည် လက်နှစ်ဖက်ကို အောက်သို့ စိုက်ချကာ မီးလျှံများကို ထုတ်လွှတ်ကာ သူ့ကိုယ်သူ ကောင်းကင်ထဲသို့ တွန်းပို့လိုက်သည်၊၊

အထက်တွင် လွင့်မျောနေရင်း သူသည် အဆုံးမရှိသော ဖုတ်ကောင်ကျီးကန်းအုပ်ကြီးကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်၊၊ ၎င်း၏မျက်လုံးများသည် တောက်ပလျက် နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ သူသည် လက်နှစ်ဖက်ကို ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် ယှက်ကာ လက်ဝါးကပ်တိုင်ပုံစံဖြစ်အောင် လုပ်လိုက်သည်၊၊

“နတ်ဘုရားကောင်းကင်မီးတောက်’’

ဝုန်းး

မီးလျှံပေါက်ကွဲမှုတစ်ခုသည် လေးဘက်လေးတန်သို့ ထွက်ပေါ်လာပြီး မီးလျှံလှိုင်းများသည် ကောင်းကင်ထဲသို့ စီးဆင်းသွားသည်။

လင်းရှန်သည် ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း မျက်မှောင်ကျုံ့ပြီး ရေရွတ်လိုက်သည်။

“ဒီကောင့်ကို… နောက်ရက်တွေမှာ အကျီပေးမဝတ်တာ ပိုကောင်းမယ်”