ကျန်းကျိုးမှ လွတ်မြောက်ခြင်း

ကောင်းကင်တစ်ခွင်လုံး ဖုတ်ကောင်ကျီးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး အရာအားလုံးကို ဝါးမျိုနေသည်—အခြားယာဉ်တန်းများအတွက် ကမ္ဘာပျက်ကပ်ဘေးဖြစ်နိုင်သည့်အရာသည် လုရှင်းချန်အတွက်မူ မီးလျှံစစ်မြေပြင်တစ်ခုသာဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ မီးအခြေပြုစွမ်းရည်သည် ဤနေရာကို သူ့အတွက် ပြီးပြည့်စုံသော နယ်မြေတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးခဲ့သည်။

အထက်တွင် ဖုတ်ကောင်ကျီးတိမ်တိုက်သည် မီးလျှံများထဲတွင် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်၊၊ တစ်ကောင်ချင်းစီသည် ပြာမှုန်များအဖြစ် ပြိုကွဲကာ မီးခိုးရောင်နှင်းများအဖြစ် ရွာသွန်းလာသည်။

သို့သော် လမ်းဘေးမှ ကျီးအုပ်များသည် ဆက်လက်ထွက်ပေါ်လာသည်၊၊ ရှုချင်း၏ ဂျစ်ကားများနှင့် လမ်းကြမ်းစစ်ယာဉ်များပေါ်သို့ ရိုက်ခတ်လာပြီး သွေးများနှင့် အသားများ နေရာအနှံ့ ပြန့်ကျဲညလျက်ရှိသည်။

ဘန်း ဘန်း ဘန်း

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လင်းရှန်၏ မျက်နှာသည် အလျင်အမြန်တင်းမာလာသည်။ သူသည် ချက်ချင်း သတ္တုပြားများကို အလွှာလိုက်ဖန်တီးပြီး ယာဉ်များကို တိုက်ခိုက်မှုမှ ကာကွယ်ပေးလိုက်သည်။

သို့သော် အချို့သည် ဖြတ်ထိုးဝင်ရောက်လာနိုင်ဆဲဖြစ်သည်။

ဝုန်း ဝုန်း

ရထားခေါင်မိုးပေါ်တွင် အင်္ကျီမပါဘဲ ရပ်နေသော လုရှင်းချန်သည် မီးလျှံများကို ဆက်တိုက်ထုတ်လွှတ်ကာ ရှုချင်း၏ ယာဉ်တန်းကို စီးဆင်းလာသော ကျီးများကို မီးလောင်ပြာကျစေသည်။

“နတ်ဘုရားမီးတောက်အကာကွယ်”

ရထားလမ်းဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်ရှိ အတားအဆီးနံရံများကို ကြည့်ရင်း လုရှင်းချန်သည် မီးလျှံစီးကြောင်းတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး၊ နှစ်ဖက်စလုံးကို မီးလောင်စေကာ ယာဉ်တန်းကို ကာကွယ်ပေးသော မီးတောက်နံရံတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ရထားသည် အရှိန်မြှင့်လာသည်နှင့်အမျှ ဖုတ်ကောင်ကျီးများသည် နောက်တွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်၊၊ ၎င်းတို့၏ အဆက်မပြတ်တိုက်ခိုက်မှုသည် သိသာစွာ လျော့ကျသွားသည်။

အနန္တရထားသည် ကျန်းကျိုးမြို့ဆင်ခြေဖုံးမှ နောက်ဆုံးတွင် ထွက်ခွာလာသည်၊၊ ငှက်များ၏ စူးရှသော အော်ဟစ်သံများသည် တဖြည်းဖြည်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ဤအချိန်တွင် ရှုချင်း၏ ယာဉ်တန်းသည် လင်းရှန်က ချိတ်ကြိုးများကို အသုံးပြုပြီး မီးလျှံနှင့် ကျီးအုပ်ထဲမှ အတင်းဆွဲထုတ်ခဲ့သည်၊၊ ၎င်းတို့သည် လုံးဝရှုပ်ထွေးနေသည်။

ယာဉ်များ၏ အပြင်ဘက်သံချပ်ကာနှင့် ပြတင်းပေါက်များသည် သွေးများနှင့် အနက်ရောင်အမွှေးများဖြင့် ထူထပ်စွာ ဖုံးလွှမ်းထားပြီး၊ ငှက်အကြွင်းအကျန်များသည် ခရမ်းချဉ်သီးငါးပိပမာ ဖြန့်ကျက်လျက်ရှိသည်။

သွေးအမှုန်မွှားများသည် ခရီးသည်များ၏ မျက်လုံးများထံ လွင့်လာနေသောကြောင့် မျက်လုံးများကို ဖွင့်ထားရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ရထားနှင့် မချိတ်ဆက်ထားခဲ့လျှင် ယာဉ်တန်းတစ်ခုလုံးသည် ယခုအချိန်တွင် အဆုံးသတ်သွားလောက်ပေမည်�၊၊

လင်းရှန်သည် ယာဉ်များကို စစ်ဆေးကြည့်ရာ ဆေးသုတ်ထားသော အပိုင်းအများအပြားသည် လုံးဝမရှိတော့ပေ၊၊ အောက်ရှိ ငွေရောင်သတ္တုမျက်နှာပြင်ကို ထင်ရှားစွာ မြင်နေရသည်၊၊ ဤမြင်ကွင်းသည် သူ့ရင်ထဲတွင် အေးခဲမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

“ကပ်ပါးကောင်တွေပဲ… ကြောက်စရာကောင်းလိုက်တာ။ အမှောင်ထဲမှာ ဒီလိုသတ္တဝါတွေတောင် ရှိနေတယ်…’’

ကံကောင်းစွာဖြင့် အနက်ရောင်ပိုးကောင်များသည် မီးလောင်ပြာကျသွားခဲ့သည်။ မီးစွမ်းရည်သာမရှိခဲ့လျှင် ဖုတ်ကောင်ကျီးများထံမှ လွတ်မြောက်ခဲ့သည်ပင်ဖြစ်စေ…သူတို့သည် ယာဉ်များကို စွန့်လွှတ်ပြီး ခြေလျင်ထွက်ပြေးရမည်ဖြစ်သည်။

“ရှုချင်း အခြေအနေဘယ်လိုလဲ’’

လင်းရှန်သည် ၎င်း၏ ဝေါ်ကီတောကီကို ကောက်ယူလိုက်သည်။

“အခုအချိန်မှာ အဆင်ပြေပါတယ်’’

ရှုချင်းက စတီယာရင်ဘီးကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားရင်း တုံ့ပြန်သည်။ နောက်ကြည့်မှန်ကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်၊၊ ယာဉ်တစ်စီးမျှ မဆုံးရှုံးသွားကြောင်း အတည်ပြုပြီး နောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

သို့သော် လင်းရှန်သည် မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်၊၊ တစ်ခုခုမူမမှန်ပေ၊၊ သူသည် ယာဉ်တန်းနှင့် ချိတ်ဆက်ထားသော ဆွဲချိတ်များအားလုံးကို ချက်ချင်း ဖြည်လိုက်သည်။

ဝုန်းးး

ထိုအချိန်တွင် နောက်ဆုံးမှ လမ်းကြမ်းယာဉ်တစ်စီးသည် ရုတ်တရက် ထိန်းချုပ်မှုဆုံးရှုံးသွားသည်၊၊ ရထားလမ်း၏ သတ္တုနံရံထဲသို့ တည့်တည့်ဝင်တိုးသွားလေသည်။

တစ်ခုခု သိသိသာသာ မှားယွင်းနေလေသည်၊၊

လင်းရှန်၏ မျက်နှာသည် မှောင်မိုက်သွားပြီး၊ သူသည် ရထားကို ချက်ချင်း ရပ်တန့်လိုက်သည်၊၊ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရှုချင်း၏ ယာဉ်တန်းသည်လည်း ထူးခြားမှုကို သတိပြုမိပြီး ဘရိတ်ကို လျင်မြန်စွာ နင်းလိုက်သည်။

အားလုံးသည် ပျက်စီးသွားသော ယာဉ်ဆီသို့ အပြေးအလွှားသွားကြသည်။ ရှုချင်းသည် တံခါးကို ဖွင့်လှစ်လိုက်ရာ—လုံးဝသတ်ဖြတ်ခံရသော မြင်ကွင်းတစ်ခုနှင့် ရင်ဆိုင်လိုက်ရသည်၊၊

အတွင်းပိုင်းတစ်ခုလုံးသည် သွေးများဖြင့် စိုရွှဲနေပြီး အထဲတွင် ရှိနေသင့်သော ခရီးသည်သုံးဦးသည်… ပျောက်ဆုံးသွားသည်။

“အား’’

တစ်ဦးက ထိတ်လန့်စွာ လက်ဖြင့် ပါးစပ်ကို အုပ်လိုက်သည်။

“သူတို့… ကျီးတွေရဲ့ ဝါးမျိုခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီ’’

“အိုဘုရား…’’

လင်းရှန် ဆင်းလာသည်၊၊ ရှုချင်း၏ မျက်လုံးများသည် သူ့ဆီသို့ လှည့်ကြည့်လာပြီး သူမ၏အသံသည် ထိတ်လန့်မှုဖြင့် လေးလံနေသည်။

“…ဒါက ကျုံးကျားဟော့ရဲ့ မိသားစုပဲ’’

“ဒီကားက ဝါးမျိုခံလိုက်ရပြီ’’

လင်းရှန်သည် မျက်နှာပျက်သွားကာ ပြန်လှည့်လိုက်သည်။

“အထဲမှာ အနက်ရောင်ပိုးကောင်တွေ ရှိနေနိုင်သေးတယ်’’

သူသည် လုရှင်းချန်ဆီသို့ လှည့်လိုက်သည်။

“မီးရှို့လိုက်’’

လုရှင်းချန်သည် နက်ရှိုင်းစွာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး၊ လက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်ကာ လောင်ကျွမ်းနေသော မီးလျှံတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

အုံးး

ချက်ချင်းဆိုသလို ယာဉ်သည် မီးလျှံများထဲတွင် လွှမ်းခြုံသွားသည်။

အခြားသူများသည် တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေကြပြီး ၎င်းတို့၏ အမူအရာများသည် ဝမ်းနည်းမှုနှင့် ထုံကျဉ်မှုတို့ ရောယှက်နေသည်။ လင်းရှန်၏ အကြည့်သည် ယာဉ်တန်းတစ်လျှောက် ရောက်သွားသည်—လူများစွာ၏ မျက်နှာများသည် မသက်မသာ ဖြစ်နေပြီး၊ သေဆုံးမှုကို အကျွမ်းတဝင်ဖြစ်နေပြီဟု ထင်ရသည်။

ရှင်သန်ရေး တိုက်ပွဲတိုင်းသည် ထိခိုက်ဒဏ်ရာများနှင့် အတူလိုက်ပါလာသည်။ ၎င်းတို့၏ ယာဉ်တန်းသည် ဆုံးရှုံးမှုနှင့် နာကျင်မှုများစွာကို ခံစားခဲ့ရပြီး၊ လူများသည် ၎င်းကို သိပ်အံ့သြနေတော့မည်မဟုတ်ပေ။

ရှုချင်း၏ မျက်လုံးများသည် ဝမ်းနည်းမှုဖြင့် ဖုံးနေသည်၊၊ သို့သော် သူမသည် လျင်မြန်စွာ လှည့်ထွက်သွားပြီး အာရုံစူးစိုက်မှုကို ဆက်လက်ထိန်းထားရန် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အတင်းဖိအားပေးလိုက်သည်။

“ဆက်သွားရမယ်။ ဖုတ်ကောင်ကျီးတွေကို လုံးဝဖယ်ရှားပြီးပြီလို့ မပြောနိုင်သေးဘူး”

လင်းရှန်သည် သူမကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သော်လည်း ဘာမှမပြောပေ။ ထိုအစား သူသည် ရထားကို ပြန်လည်စတင်ပြီး အမိုးပေါ်သို့ တက်လိုက်သည်။

လုရှင်းချန်ကို နောက်ထပ်အမိန့်တစ်ခုပေးလိုက်သည်။

“မီးနတ်ဘုရားကြီး ရထားကို ပိုးသတ်ပေးပါဦး။ ကျန်တဲ့ ပိုးကောင်တွေကို မီးရှို့ပစ်လိုက်။ ဒါပေမယ့် မီးလောင်မှုမဖြစ်အောင် သတိထား’’

ပိုးသတ်ခြင်းသည် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သော သန့်ရှင်းရေးဖြစ်သည်—အနန္တရထားပေါ်တွင် အနက်ရောင်ပိုးကောင်များ မကျန်ရစ်စေချင်ပေ၊၊ အနာဂတ်ခြိမ်းခြောက်မှုများကို ကာကွယ်ရန်ဖြစ်သည်။

“ငါ့ကို အပ်ထားလိုက်’’

လုရှင်းချန်သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် လင်းရှန်သည် ယာဉ်မောင်းခန်းသို့ ပြန်ပြေးသွားလိုက်သည်၊၊ ချန်ဆီရွှမ်သည် လမ်းကြောင်းကို စောင့်ကြည့်နေသည်။

“လင်းရှန်၊ ရှေ့မှာ အကွာအဝေး ကီလိုမီတာ ၁၀၀လောက်မှာ၊ ပုကောဆိုတဲ့ ဘူတာရုံသေးသေးလေးတစ်ခုရှိတယ်။ ၎င်းက အဆင့် ၃ ဘူတာရုံဖြစ်တာကြောင့်၊ ပင်မလမ်းကြောင်းရထားတွေ များသောအားဖြင့် မရပ်ကြဘူး။ ယာဉ်တွေကို စစ်ဆေးဖို့ ရပ်လိုက်ရမလား’’

သူမသည် အနက်ရောင်ပိုးကောင်များကို စိုးရိမ်နေပြီး၊ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း စစ်ဆေးရန် လိုအပ်သည်ဟု ခံစားမိသည်။

“ကောင်းပြီ”

လင်းရှန် သဘောတူလိုက်သည်။

“ကျီးတွေကို ဖယ်ရှားပြီးပြီဆိုရင်၊ နေ့အလင်းရောင်ကို အသုံးပြုပြီး ပြည့်စုံတဲ့ ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းမှု စစ်ဆေးမှုတစ်ခုလုပ်မယ်။ ရှုချင်းရဲ့အဖွဲ့က လုံခြုံမှုအတွက် ရထားထဲမှာပဲ နေရမယ်’’

လင်းရှန်သည် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကို ခံစားနေရသောကြောင့် ရေသန့်ဘူးတစ်လုံးကို ကောက်ယူပြီး တစ်ငုံမော့သောက်လိုက်ကာ ရှည်လျားသော သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်သည်။

အဖွဲ့သည် ယခုမှ ချဲ့ထွင်ခဲ့သော်လည်း လူများကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရပြီဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် သူ့ကို စိတ်မသက်မသာဖြစ်စေသည်။

“လင်းရှန်’’

ချန်ဆီရွှမ်သည် သူ့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

“ရှင်ကိုယ်ရှင် အပြစ်တင်ဖို့ မလိုပါဘူး။ ရှင်တတ်နိုင်သမျှ လုပ်ခဲ့ပြီးပြီ။ အကယ်၍ ရှင့်မှာ အချိန်ပိုရှိခဲ့ရင် ဒီရထားကို ပိုလုံခြုံအောင် လုပ်ပြီး လူပိုများများ ကာကွယ်ပေးနိုင်မယ်ဆိုတာ ကျွန်မသိပါတယ်”

“သူတို့က ကျွန်မတို့နဲ့ ပူးပေါင်းတာ မကြာသေးဘူး၊၊ သူတို့ရဲ့ယာဉ်တွေကို ရထားပေါ်မှာ ထည့်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ခဲ့ဘူး။ ကျန်းကျိုးမြို့ကို ကြည့်ဦး—အသက်ရှင်နေတဲ့ ဝိညာဉ်တစ်ခုမှ မကျန်တော့ဘူး၊၊� ကျွန်မတို့ ဖုတ်ကောင်ကျီးတွေဆီက လွတ်မြောက်လာနိုင်ခဲ့တာ အံ့ဖွယ်တစ်ခုပဲ”

လင်းရှန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ထရပ်လိုက်သည်။

“လမ်းကို စောင့်ကြည့်ထားပါ။ ငါ စစ်ဆေးလိုက်မယ်’’

တွဲနံပါတ် ၁ အတွင်းတွင်၊ လင်းရှန်သည် သုတေသနနှင့် ဖွံ့ဖြိုးရေးစင်တာကို ဖွင့်လှစ်ပြီး၊ ရှားရှား၏ ဗီအိုဂျီ လောင်ချာကို အဆင့်မြှင့်တင်ရေးစနစ်ထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

[အဆင့်မြှင့်တင်ရေးလမ်းကြောင်းကို ရွေးချယ်ပါ:]

🔸 [ပစ်အား] (၁၃ နာရီ)

🔹 [ရွေ့လျားနိုင်မှု] (၁၂ နာရီ)

“ပစ်အား ဒါမှမဟုတ် ရွေ့လျားနိုင်မှု…’’

လင်းရှန် စဉ်းစားလိုက်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ပစ်အားကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။

[အဆင့်မြှင့်တင်မှု လုပ်ဆောင်နေသည်: ဗီအိုဂျီ လောင်ချာ ပုံကြမ်း – ကျန်ရှိချိန် ၁၂:၅၉:၅၉။]

အားကောင်းသော လက်နက်အဆင့်မြှင့်တင်မှုအတွက် တစ်ရက်စောင့်ဆိုင်းရခြင်းသည် တန်ဖိုးရှိသော လဲလှယ်မှုတစ်ခုဖြစ်သည်။

သူသည် ပီအက်စ်-၀၅ အင်ဂျင်နီယာစက်ရုပ်ပုံကြမ်းများ၊ ဂျီ၃ မြေပြင်အခြေစိုက်လျှပ်စစ်သံလိုက်အမြောက်ပုံကြများ၊ ကော်အာ၏ စက်ယန္တရားလက်မောင်းတို့ကိုလည်း ရရှိခဲ့သော်လည်း ၎င်း၏ စက်ယန္တရားထုတ်လုပ်မှုကျွမ်းကျင်မှုသည် လုံလောက်မှုမရှိသေးသဖြင့်၊ ထိုအဆင့်မြှင့်တင်မှုများကို စောင့်ဆိုင်းရမည်ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် လတ်တလော ရှင်သန်ရေးအတွက် ၎င်း၏အဖွဲ့ကို လက်နက်တပ်ဆင်ရန်သည် ဦးစားပေးဖြစ်သည်။

ကီကီသည် စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ဝင်လာသည်၊၊

“လင်းရှန်၊ အာကာသဆိပ်ကမ်းမှာ လျှပ်စစ်သံလိုက်အမြောက်ကို စကန်မဖတ်ခဲ့ဘူးလား၊၊ ဘာလို့ ရထားပေါ်မှာ တစ်ခုမတပ်သေးတာလဲ’’

“တပ်မယ်”

လင်းရှန်က ပြန်ဖြေသည်။

“ဒါပေမယ့်… အခုတော့ မဟုတ်သေးဘူး’’

ကီကီက ပြုံးလိုက်သည်။

“ရှင်စက်ရုပ်တစ်ခုကို ဆောက်သင့်တယ်၊၊ ကျွန်မက ရထားကို ထိန်းသိမ်းဖို့ ပရိုဂရမ်ထည့်ပေးမယ်—ဒါဆိုရင် ရှင်မပင်ပန်းတော့ဘူး”

“ငါ့မှာ အစီစဥ်ရှိပါတယ်”

လင်းရှန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

-ဒါပေမယ့် ရှုပ်ထွေးတယ်။ အခွင့်အရေးရရင် တစ်ခုဆောက်မယ်’’

ကီကီ မျက်စောင်းထိုးလိုက်သည်၊၊

“ဒါဆိုလည်း မြန်မြန်လုပ်’’

လင်းရှန်သည် သူမနဖူးကို လက်ညှိုးဖြင့် ထိုးလိုက်သည်။

“ငတုံးမ…ငါတို့ အသက်ရှင်ဖို့ ထွက်ပြေးနေရတုန်းပဲဆိုတာ မမြင်ဘူးလား၊၊ အရင်ဆုံး ရထားသံချပ်ကာကို အားဖြည့်မယ်၊၊ ပြီးမှ ခမ်းနားတဲ့ နည်းပညာတွေကို ဆောက်မယ်’’

“ကောင်းပြီ ကောင်းပြီ၊ယ ဒါပေမယ့် ကျွန်မရဲ့ တွဲနံပါတ် ၂ ကိုလည်း ပြန်ပြင်ဆင်ချင်တယ်’’

ကီကီသည် လင်းရှန်ဘေးတွင် စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားသော အမူအရာဖြင့် ဝေ့လည်လည်လုပ်နေသည်၊၊

လင်းရှန်သည် မျက်ခုံးတစ်ဖက်ကို ပင့်လိုက်သည်။ “ဘယ်လိုပြင်ဆင်ချင်တာလဲ’’

“ကုတင်၊ ရေချိုးခန်းတစ်ခုနဲ့ ထိုနျူကလီးယားစွမ်းအင်သုံး ရထားခေါင်းရဲ့ ဗဟိုထိန်းချုပ်ဆာဗာကို ရွှေ့ပြောင်းပြီး သေချာစွာ တပ်ဆင်ရန်လိုအပ်တယ်။ တွဲတစ်ခုလုံး၏ အပြင်အဆင်ကို ပြန်ဒီဇိုင်းဆွဲဖို့ လိုတယ်”

လင်းရှန်သည် သူမ၏စကားများကို စဉ်းစားပြီးနောက် ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။

“အင်း၊ ဟုတ်ပါပြီ။ အချိန်လုံလောက်ရင် ရထားရဲ့ အတွင်းပိုင်းကို ပြန်ဒီဇိုင်းဆွဲဖို့ စီစဉ်ထားတယ်”

ကီကီ၏မျက်နှာသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် တောက်ပလာသည်။

“ဟီးဟီး…ရှင်က အကောင်းဆုံးပဲ”

ထိုအခါ လုရှင်းချန်သည် အင်္ကျီမပါဘဲ လှမ်းလျှောက်ဝင်လာသည်၊၊ သူ၏အပေါ်ပိုင်းကိုယ်ခန္ဓာသည် အစောပိုင်း၌ သူထုတ်လွှတ်ခဲ့သော မီးတောက်များကြောင့် မီးခိုးနှင့် ပြာများဖုံးလွှမ်းနေသည်။

“အကိုလင်း၊ ငါ့ရထားတွဲ ၅ အတွက် သုံးခုလိုချင်တယ်။ အဝတ်လဲခန်း၊ လက်ဖက်ရည်ဖျော်စင်နဲ့ သင့်တော်တဲ့ အဝတ်အစားအနည်းငယ်။ ဒီတောင်းဆိုမှုသေးသေးလေးတွေကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်မလား”