ပျက်စီးသွားသော ယာဉ်တန်း

“အဝတ်လဲခန်း”

ကီကီသည် မျက်ခုံးတစ်ဖက်ကို ပင့်လိုက်ပြီး သူ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။

“နင်က အရွယ်ရောက်ပြီးသား လူကြီးတစ်ယောက်ပဲ၊ အဝတ်လဲခန်းက ဘာအတွက်လိုတာလဲ’’

“ဟမ်”

လုရှင်းချန်သည် အနည်းငယ်လှည့်လိုက်ပြီး၊ လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ပြီး သူမကို ကြည့်လိုက်သည်။ “မင်းက ရိုးရိုးရှင်းရှင်းလေးကို နားမလည်တာပဲ။ နတ်ဘုရားတစ်ပါးအနေနဲ့၊ သဘာဝအလျောက် ကိုယ့်ရဲ့ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိန်းသိမ်းရမယ်’’

သူ့၏ ဆံပင်ရှေ့ပိုင်းကို စတိုင်ကျကျ လှုပ်ခါလိုက်ပြီး၊ ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ပရမ်းပတာအချိန်မှာတောင်၊ လူတစ်ယောက်ဟာ ဂုဏ်သိက္ခာ ရှိနေရမယ်—ယိမ်းယိုင်သွားလို့ မဖြစ်ဘူး’’

“ခွီးး”

ကီကီသည် သူ့ကို မထီမဲ့မြင်ပြုသည့်အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

“ဒါပေမယ့် နင်က အင်္ကျီကို မီးရှို့လိုက်တာပဲ။ တကယ်ဆို ဘာလို့ အင်္ကျီဝတ်နေရတာလဲ၊ အဝတ်အစားတွေကို ဖြုန်းတီးနေတာ မဟုတ်လား’’

အနီးတွင်ရပ်နေသော လင်းရှန်သည် သူမစကားများကို အတော်လေး အကျိုးသင့်အကြောင်းသင့်သည်ဟု တွေးမိသည်။

“ဒါဆိုရင် မင်းအတွက် အပြည့်အဝအုပ်ထားတဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးသံချပ်ကာတစ်ခု လုပ်ပေးရမလား’’ လင်းရှန်က အကြံပြုလိုက်သည်။

“ဒါက မင်းရဲ့ မီးစွမ်းအားကို မြှင့်တင်ပေးရုံသာမက မင်းကို ပြေးလွှားရတာကနေ ကာကွယ်ပေးနိုင်မယ်— ကျည်ဆန်တွေကနေလည်း ကာကွယ်ပေးနိုင်တယ်’’

“အစ်ကိုလင်း အကြံကောင်းတယ်!’’

လုရှင်းချန်၏ မျက်လုံးများသည် တောက်ပလာပြီး၊ သူသည် စိတ်အားထက်သန်စွာ လင်းရှန်ဆီသို့ လှည့်လိုက်သည်။

“ဒါက—မဟုတ်ဘူး၊ ဒီလို ဖြစ်ရမယ်—စိတ်ကြိုက်လုပ်ထားတဲ့ ပြီးပြည့်စုံပြီး အံဝင်ခွင်ကျဖြစ်နေရမယ်၊၊ ငါ့ရဲ့ မီးနတ်ဘုရား စွမ်းအားကို ကန့်သတ်မထားရဘူး၊၊ အစ်ကိုလင်း မင်းက စက်ယန္တရားနတ်ဘုရားပဲ—ဒါက မင်းအတွက် လွယ်ကူတဲ့အလုပ်တစ်ခုပဲ မဟုတ်လား’’

လင်းရှန်သည် သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး၊ ခဏလောက် တုံ့ဆိုင်းပြီးမှ ပြောလိုက်သည်။

“ခနစောင့်ပါဦး”

အပြည့်အဝဖုံးအုပ်ထားသော တိုက်ခိုက်ရေးဝတ်စုံ—သူသည် တကယ်ပဲ ထိုသို့သောအရာတစ်ခုကို စီစဉ်ထားခဲ့သည်။

တိုက်ခိုက်ရေးစက်ရုပ်များနှင့်မတူဘဲ အပြည့်အဝအုပ်ထားသော တိုက်ခိုက်ရေးသံချပ်ကာသည် တစ်ဦးချင်းအသုံးပြုရန်အတွက် ဒီဇိုင်းထုတ်ထားသော အပြင်ဘက်ချပ်ကာဝတ်စုံဖြစ်သည်—Iron Man၏ သံချပ်ကာနှင့် ဆင်တူပြီး၊ တိုက်ခိုက်ရေးစက်ရုပ်များသည် ဖျက်ဆီးရန်အတွက်သာ တည်ဆောက်ထားသော အကြီးစားစက်များဖြစ်သည်။

သူ၏ မူလအစီအစဉ်မှာ သံချပ်ကာတပ်ရင်း၏ အပြင်ဘက်တိုက်ခိုက်ရေးသံချပ်ကာကို စကင်ဖတ်ပြီး ပြုပြင်ရန်ဖြစ်ပြီး၊ သုတေသနနှင့် ဖွံ့ဖြိုးရေးစင်တာမှတစ်ဆင့် လိုအပ်သော အဆင့်မြှင့်တင်မှုများ ပြုလုပ်ရန်ဖြစ်သည်။

အကုန်ပြီးသွားပါက သူသည် ၎င်းကို ပထမဆုံး အသုံးပြုမည်ဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ စက်ယန္တရားထုတ်လုပ်မှု တိုက်ခိုက်ရေးအရည်အချင်းများကို အပြည့်အဝ ထုတ်လွှတ်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ယခုအချိန်တွင် သူ၏ လေအမြောက်နှင့် ရေခဲဒိုင်းကာသည် လမ်းကြောင်းကို ထိန်းထားရန် အနည်းငယ်သာ လုံလောက်သည်။

ထို့ပြင် အချိန်ကျရောက်လာသောအခါ သူသည် လူတိုင်းအတွက် စိတ်ကြိုက်တိုက်ခိုက်ရေးဝတ်စုံများ ဖန်တီးပေးနိုင်သည်။

ဥပမာအားဖြင့် ကီကီကို ကြည့်လျှင်—သူမ၏ စွမ်းရည်များသည် အားကောင်းသော်လည်း၊ ၎င်းတို့သည် သူမ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခံနိုင်ရည်ကို မြှင့်တင်မပေးပေ။ သူမသည် မျိုးရိုးဗီဇအရ နူးညံ့သော မိန်းကလေးတစ်ဦးသာဖြစ်သည်။ သူမနဖူးပေါ်တွင် သူ ထိုးလိုက်သော အနီရောင်အမှတ်အသားသည် ယခုထိ ပျောက်မသွားသေးပေ…

ကံမကောင်းစွာဖြင့်၊ ယူပေအာကာသဆိပ်ကမ်းတွင် အချိန်မလုံလောက်ခဲ့သဖြင့် သူသည် အလွန်ခေတ်မီသော အပြင်ဘက်သံချပ်ကာကို စကင်ဖတ်နိုင်ခြင်းမရှိခဲ့ပေ။ အနည်းငယ်နှမြောစရာဖြစ်သော်လည်း သူသည် အခြားအခွင့်အရေးတစ်ခုကို ရှာဖွေရမည်ဖြစ်သည်။

အနန္တရထားသည် မြန်နှုန်းမြင့်လမ်းကြောင်းပေါ်တွင် ပြေးလွှားနေပြီး အထက်မှ နေရောင်ခြည်ဖြင့် လင်းလက်နေသော်လည်း၊ ရထားအတွင်းရှိ အင်တာကွန်းသည် ထူးဆန်းစွာ တိတ်ဆိတ်နေသည်။

ရှုချင်း၏ ယာဉ်တန်းသည် နီးကပ်စွာ လိုက်လာပြီး တစ်စက္ကန့်မျှ သတိမလစ်ရဲကြပေ။

ကျန်းကျိုးမြို့မှ ထွက်ခွာပြီးနောက် လမ်းကြောင်းသည် တောင်တန်းထဲရှိ သစ်တောဒေသသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး၊ အဝေးပြေးလမ်းများစွာသည် ရထားလမ်းနှင့် တဖြည်းဖြည်း အပြိုင်တွေ့လာရသည်။

စွန့်ပစ်ထားသော ကားများနှင့် လှည့်လည်နေသော ဖုတ်ကောင်များသည် မကြာမီ မြင်ကွင်းထဲတွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။

ကျန်းကျိုးမြို့ သို့မဟုတ် သေဆုံးနေသောမြို့တော်၊ အိပ်မက်ဆိုးနှင့်တူသော ဖုတ်ကောင်ကျီးများကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ရပြီးနောက် ယခုဖုတ်ကောင်များကို မြင်ရခြင်းသည် သိပ်မကြောက်စရာကောင်းတော့ပုံမပေါ်ပေ။ တကယ်တော့ ၎င်းတို့သည် ရင်းနှီးသလို ခံစားရသည်။

“ဖုတ်ကောင်တွေ တွေ့တယ်။ ဒီဧရိယာမှာတော့ ဖုတ်ကောင်ကျီးတွေ မရှိဘူးထင်တယ်’’

ထိန်းချုပ်ခန်းထဲတွင် လင်းရှန်နှင့် ချန်ဆီရွှမ်သည် တစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် ထိုင်နေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို စောင့်ကြည့်နေသည်။

“လင်းရှန် ရှင်တွေးထားတဲ့ ဦးတည်ချက်တစ်ခုရှိလား’’

လင်းရှန်သည် အဆုံးမရှိသလို ထင်ရသော ဂြိုဟ်ပတ်လမ်းကြောင်းကို ငေးကြည့်လိုက်ပြီး ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။

“ကမ္ဘာကြီးက နောက်ဆုံးမှာ အမှောင်ထဲမှာ လွှမ်းခြုံသွားလိမ့်မယ်ဆိုတာ ငါအမြဲသိခဲ့တယ်၊၊ ဒါပေမယ့် ဖီးနစ်ရဲ့ ပြန်လည်ရေတွက်မှုကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ အဲဒါက တကယ်ဖြစ်လာသလို ခံစားရတယ်—တစ်နှစ်နဲ့ ၉၆ ရက်… သံချပ်ကာတပ်ရင်းက သူတို့အသက်ရှင်ရန် ကာကွယ်ပေးခဲ့တဲ့ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေဟာ တစ်နှစ်တောင် မခံရပ်နိုင်တော့ဘူးဆိုတာကို သိခဲ့ရင်၊ သူတို့ဘာတွေ တွေးမလဲလို့ ငါတွေးမိတယ်”

“အဲဒါက အဲဒီလိုမဟုတ်ဘူး’’

“ဟမ်”

ချန်ဆီရွှမ်သည် သူ့ဆီသို့ လှည့်လိုက်ပြီး၊ နေရောင်ခြည်ထဲတွင် သူမအသံသည် နူးညံ့နေသည်။ “သူတို့က နောက်ဆုံးအချိန်ထိ တိုက်ခိုက်ဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့တယ်၊၊ အကျိုးအမြတ်တွေကို မတွက်ချက်ခဲ့ဘူး။ ငါတို့ကို မနက်ဖြန်အထိပဲ အသက်ရှင်ခွင့်ပေးတာဆိုရင်တောင်—ဒါက အောင်ပွဲတစ်ခုပဲ’’

“ဘာလို့ဆို သတ္တိကို အကွာအဝေးနဲ့ ဘယ်တော့မှ မတိုင်းတာဘူး။ သူက အချိန်ကို ကျော်လွန်တယ်။ သူက ဒိုင်နမေးရှင်းတွေထက် သာတယ်”

“ဒါကြောင့် လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ မျိုးသုဉ်းခြင်းက တစ်နှစ်နဲ့ ၉၆ ရက်ပဲ ကျန်တာဖြစ်ရမှာလဲ… ဘာလို့ လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှုအထိ တစ်�နှစ်နဲ့ ၉၆ ရက်မဖြစ်ရမှာလဲ’’

လင်းရှန်၏ အမူအရာသည် အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားသည်။ ထို့နောက် ခဏအကြာတွင် သူသည် ပြုံးလိုက်သည်။

“မင်းပြောတာ မမှားဘူး။ တစ်နှစ်နဲ့ ၉၆ ရက်ဆိုတာ ငါတို့ ထွက်ပြေးဖို့အချိန်မဟုတ်ဘူး—ဒါက ငါတို့ လှုပ်ရှားဖို့အချိန်ပဲ�”

အနန္တရထားသည် တောင်တန်းများထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ယခုအခါ ကျန်းကျိုးမြို့မှ ၁၀၀ ကီလိုမီတာကျော် အကွာအဝေးတွင် ရှိနေသည်။

“ပုကောဘူတာရုံက ဒီနားမှာပဲ ရှိသင့်တယ်’’

ချန်ဆီရွှမ်သည် လမ်းကြောင်းပြဖန်သားပြင်ကို စစ်ဆေးကြည့်ရင်း သူမမော့ကြည့်လိုက်သည်နှင့် အမူအရာသည် ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။

“လင်းရှန် ရှေ့ကို ကြည့်စမ်း’’

လင်းရှန်သည် ယာဉ်မောင်းထိုင်ခုံတွင် အနားယူနေပြီး၊ စွမ်းအင်အနည်းငယ် ပြန်လည်ရယူရန် ကြိုးစားနေသော်လည်း ချန်ဆီရွှမ်၏ အရေးတကြီးအသံကြောင့် သူသည် ချက်ချင်း မော့ကြည့်လိုက်သည်။

ရှေ့တွင် ပင်မရထားလမ်းကြောင်းသည် ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခုထဲတွင် တည်ရှိသော ဘူတာရုံသေးသေးလေးတစ်ခုဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။

ကျယ်ပြန့်သော အဝေးပြေးလမ်းမပေါ်တွင် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ ယာဉ်သုံးဆယ်ကျော်သည် ပြီးပြည့်စုံသော ဖွဲ့စည်းမှုဖြင့် ရပ်ထားသည်။

သို့သော် အကွာအဝေးမှ ကြည့်ရသည်မှာ တစ်ခုခု လွဲနေပုံရသည်၊၊ ကားတံခါးများစွာသည် ဖွင့်ထားပြီး ယာဉ်များနှင့် ပြတင်းပေါက်များသည် သွေးများဖြင့် ညစ်ညမ်းနေသော်လည်း အထဲတွင် ဘယ်သူမှ မရှိပေ။

လင်းရှန်၏ မျက်နှာသည် မှောင်မည်းသွားသည်။ သူသည် ထိုယာဉ်များကို မှတ်မိသည်။

၎င်းတို့သည် ယူပေအာကာသဆိပ်ကမ်းတွင် ၎င်းတို့နှင့်အတူ လွတ်မြောက်ခဲ့သော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ ယာဉ်တန်းမှ ဖြစ်သည်။

ဟူးး…

အနန္တရထားသည် ဘူတာရုံထဲသို့ ဖြည်းဖြည်းဝင်ရောက်လာသည်၊၊ ရှုချင်း၏ ယာဉ်တန်းသည်လည်း နောက်မှ မောင်းနှင်လာသည်။

ရှုချင်းသည် သူ၏ယာဉ်မှ ထွက်လာပြီး ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေလေသည်၊၊

“ဒါက Fireline ယာဉ်တန်းမဟုတ်လား’’

“မင်းသူတို့ကို သိလား’’

လင်းရှန်နှင့် အခြားသူများလည်း ရထားမှ ဆင်းလာကြသည်။

“သိတာပေါ့။ ယူပေအာကာသဆိပ်ကမ်းမှာ ဇုန် C မှာ အတူတူ တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြတယ်’’

ရှုချင်း၏အဖွဲ့မှ အရပ်ရှည်ရှည်လူငယ်က မျက်မှောင်ကျုံ့လျက် ဝင်ပြောသည်။

“ဒါပေမယ့် ဒါက Fireline ယာဉ်တန်းတစ်ခုတည်းမဟုတ်ဘူး…’’

“သွားကြည့်ရအောင်’’

လင်းရှန်သည် အဖွဲ့ကို ဦးဆောင်လျက်၊ ယာဉ်များကို ဂရုတစိုက် စစ်ဆေးလိုက်သည်။

၎င်းတို့ထဲတွင် ပြုပြင်ထားသော ထရပ်ကားနှစ်စီးရှိပြီး—၎င်းတို့၏ စက်ကိရိယာအဆင့်သည် အတော်လေး မြင့်မားသည်။

ဝူးးးး—

ချိုင့်ဝှမ်းထဲမှ ပြင်းထန်သော လေပြင်းတစ်ခုသည် ဟူးဟူးမြည်လျက် ဖြတ်သန်းသွားပြီး၊ ဖွင့်ထားသော ထရပ်ကားခန်းများကို ဖြတ်သွားရင်း ထူးဆန်းသောအသံတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။

အားလုံးသည် အလွန်သတိထားနေကြပြီး ယာဉ်တစ်စီးချင်းစီကို စနစ်တကျ ရှာဖွေကြသည်—သို့သော် တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မကျန်ရစ်ခဲ့ကြောင်း တွေ့ရှိရသည်။

ရှုချင်းသည် သူမ၏ခါးမှ ဓားမြှောင်တစ်ချောင်းကို ထုတ်ယူပြီး အက်စ်ယူဗွီတစ်စီး၏ ပြတင်းပေါက်မှ ခြောက်သွေ့နေသော သွေးအချို့ကို ခြစ်ယူကာ အနီးကပ် စစ်ဆေးကြည့်သည်။ သူမ၏ မျက်ခုံးများ ကျုံ့သွားသည်။

“သူတို့ မနေ့ညက သေဆုံးခဲ့တယ်။ ဖုတ်ကောင်ကျီးတွေရဲ့ ဝါးမျိုမှုလက္ခဏာတချို့ရှိတယ်၊၊ ဒါပေမယ့်ဒါက သူတို့ရဲ့လက်ချက်မဟုတ်ဘူး’’

“ဒါက ပိုပြီး ထူးဆန်းလာပြီ’’

ကီကီသည် သေချာအကဲခတ်ရင်း လျှောက်လာသည်။ “ဒီနေရာမှာ အနည်းဆုံး လူတစ်ရာရှိခဲ့တယ်။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အားလုံးက ရုန်းရင်းဆန်ခတ်အနေထားမရှိပဲ ပျောက်ဆုံးသွားနိုင်တာလဲ’’

“ဘယ်သူမှ တုံ့ပြန်မှုမရှိခဲ့ဘူး…’’

လုရှင်းချန်သည် စုံထောက်တစ်ယောက်၏ ဟန်ပန်ဖြင့် မျက်လုံးများကို ကျဉ်းမြောင်းလိုက်သည်။

“ဒီနေရာမှာ ထူးဆန်းတာတစ်ခုခု ဖြစ်ပွားခဲ့ရမယ်’’

ရှာရှာသည် ချန်ဆီရွှမ်၏ လက်မောင်းကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားပြီး သိသာစွာ ထိတ်လန့်နေသည်။ “သူတို့… ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ မွန်းစတားတစ်မျိုးနဲ့ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရတာလား’’

ချန်ဆီရွှမ်သည် တိတ်ဆိတ်နေပြီး သူမ၏အကြည့်သည် လင်းရှန်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။

“ငါလည်းမသိဘူး’’

လင်းရှန်က ဝန်ခံလိုက်သည်။ သူသည် ရှုချင်းဆီသို့ လှည့်လိုက်သည်။

“ဒီနေရာမှာ အခြားယာဉ်တန်းတွေ ရှိခဲ့သေးလား’’

ရှုချင်းသည် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“ယာဉ်တန်းသုံးခု ဒီနေရာမှာ ပေါင်းစည်းခဲ့တယ်၊ အားလုံးက ယူဘေးအာကာသဆိပ်ကမ်းကပဲ။ သူတို့လည်း ဖုတ်ကောင်ကျီးအုပ်ကနေ လွတ်မြောက်ခဲ့ကြတယ်၊၊ ဒါပေမယ့် သူတို့ရဲ့ဆုံးရှုံးမှုတွေက ငါတို့လောက် မပြင်းထန်ခဲ့ဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ခဲ့ဖြစ်ခဲ့ ဒါက ကျီးကန်းတွေရဲ့ လက်ချက်မဟုတ်ဘူး’’

လင်းရှန်၏ အမူအရာသည် ပို၍မှောင်မည်းလာသည်။ “ဒီယာဉ်တွေက သိပ်မထိခိုက်ထားဘူး၊၊ သူတို့မှာ အတွင်းပိုင်းညစ်ညမ်းမှု ဒါမှမဟုတ် မျိုးဗီဇပြောင်းလဲမှုတွေ ခံစားခဲ့ရရင်တောင် ရုန်းကန်မှုလက္ခဏာတွေ—လူတွေ ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားခဲ့တဲ့ လက္ခဏာတွေ—ရှိသင့်တယ်။ ဒါပေမယ့် ကားတစ်စီးမှ မရွှေ့ထားဘူး’’

“ဒါဆိုရင် ဆိုလိုတာက… သူတို့ မနေ့ညက ဒီနေရာမှာ စခန်းချခဲ့ကြပေမယ့်၊ တစ်ခုခုဖြစ်ပွားခဲ့တယ်”

ထိုအချိန်တွင် လင်းရှန်သည် တီးတိုးရေရွတ်သံများကို ကြားလိုက်သည်၊၊

လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ရှုချင်း၏ အဖွဲ့ဝင်များထဲမှ ကျိုးရီရွှမ်အပါအဝင် အုပ်စုတစ်စုသည် မျက်နှာဖြူဖျော့ကာ မတည်မငြိမ်ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

“ဘာတွေ ရေရွတ်နေကြတာလဲ’’

သူတို့၏ မျက်နှာများသည် သွေးရောင်မရှိတော့ဘဲ မျက်လုံးများထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

“ချင်း… အစ်မချင်း ဒါက အဲဒီကောလာဟလနဲ့ မတူဘူးလား…’’

ရှုချင်း၏ မျက်နှာသည် ချက်ချင်း တင်းမာသွားသည်။

“ကျိုးရီရွှမ် အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ မပြောနဲ့’’