နှလုံးသား အရမ်းနာကျင်တယ်

"အယ်၊ အဲ့ဒါ Imperial Palace က လက်ထောက်လီလား။"

လီယွမ်ဟန်နှင့် ရှောင်လင်းယွီတို့သည် ကော်ဖီဆိုင်တွင် တွေ့ဆုံရန် စီစဉ်ခဲ့ကြသည်။

ဤကော်ဖီဆိုင်သည် မြို့တော်ရှိ အဆင့်မြင့် အပန်းဖြေနေရာတစ်ခုဖြစ်သည်။ ဤနေရာသို့ လာရောက်သောလူများသည် အများအားဖြင့် အဆင့်အတန်းရှိသူများဖြစ်သည်။

လီယွမ်ဟန်သည် ကျော်ကြားသော အထက်တန်းလွှာတစ်ဦးဖြစ်သောကြောင့် လူများစွာသည် သူ့ကို သိရှိကြသည်။ သူသည် သီးသန့်အခန်းထဲတွင် ရှိနေစဉ်အခါက အခြားဖောက်သည်များသည် သူ့ကို သတိမပြုမိခဲ့ကြပေ။ သို့သော် သူသည် ထရပ်ပြီး အပြင်ထွက်လာသောအခါ သူ၏အရပ်ရှည်ပြီး ခန့်ညားသောရုပ်သွင်ကို ချက်ချင်း သတိပြုမိပြီး မှတ်မိသွားကြသည်။

"အဲ့ဒါ လက်ထောက်လီပဲ။ သူ့ဘေးက အမျိုးသမီးက ဘယ်သူလဲ။ သူ့ရည်းစားလား။"

"ဒီအမျိုးသမီးက တကယ်ကို လှပတယ်။"

"အထူးလက်ထောက်လီမှာ ရည်းစားရှိတယ်လို့ တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး။ ဒီရည်းစားက ဘယ်ကလာတာလဲ။"

"ဒါက သူ့ရဲ့ကိုယ်ပိုင်ကိစ္စပဲ။ သူ ဘယ်တော့ ရည်းစားရတယ်ဆိုတာကို ငါတို့ ဘယ်လိုသိမှာလဲ။"

"ငါက မေးရုံလေးပါ။ ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် ကျွန်တော့်မှာ လက်ထောက်လီကို ကြိုက်တယ်လို့ ပြောတဲ့ညီမတစ်ယောက်ရှိပြီး ငါ့ကို မိတ်ဆက်ပေးဖို့ တောင်းဆိုခဲ့တယ်။ အခု သူမှာ ရည်းစားရှိနေပြီဆိုတော့ ငါ သူ့ကို ဘယ်လိုမိတ်ဆက်ပေးရတော့မှာလဲ။"

"ဘာအရေးကြီးလို့လဲ။ ငါ သူ့လက်ချောင်းမှာ လက်စွပ်တစ်ကွင်းတောင် မတွေ့သေးဘူး။ လူတိုင်းမှာ တရားမျှတတဲ့အခွင့်အရေးရှိတယ်။"

"စကားမစပ်၊ အဲ့ဒီအမျိုးသမီးက အရမ်းလှပတယ်။ ငါ ဘာလို့သူ့ကို မြို့တော်မှာ အရင်က မမြင်ဖူးရတာလဲ။ အကယ်၍ သူက လီယွမ်ဟန်ရဲ့ရည်းစားဆိုရင် ငါတို့ သူ့အကြောင်းကို သိသင့်တယ်"

"ဒါတော့ ဟုတ်တယ်။ ဒီအမျိုးသမီးက ဘယ်ကမှန်းမသိဘဲ ပေါ်ထွက်လာပုံပဲ။ လီယွမ်ဟန်က အဝေးရောက်အချစ်ရေးရှိနေတာ ဖြစ်နိုင်လား။ သူ့ရည်းစားက အခါအားလျော်စွာပဲ လာလည်တာဖြစ်မယ်"

"ဒါ ဖြစ်နိုင်တယ်"

...

လီယွမ်ဟန်နှင့် ရှောင်လင်းယွီတို့သည် သူတို့ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် သူတို့အကြောင်းကို ပြောဆိုနေသော လူများစွာ ရှိနေမည်ကို မသိခဲ့ကြပေ။

သူတို့သည် လေဆိပ်သို့ အပြေးအလွှားသွားခဲ့ကြသည်။

ရှောင်လင်းယွီသည် အချိန်ကို ကြည့်ပြီး အနည်းငယ် စိုးရိမ်နေခဲ့သည်။ သူမက "လေယာဉ်က ခြောက်နာရီခွဲမှာ ထွက်ခွာမှာ။ မိနစ်နှစ်ဆယ်ပဲ ကျန်တော့တယ်။ ကျွန်မတို့ မှီပါ့မလား" ဟု ဆိုသည်။

လီယွမ်ဟန်သည်လည်း မသေချာခဲ့ပေ။ သူက "ယာဉ်ကြောပိတ်ဆို့မှုမရှိရင် ငါတို့ မှီသင့်တယ်" ဟု ဆိုသည်။

သို့သော် သူ စကားဆုံးသည်နှင့် ရေဒီယိုမှ ယာဉ်ကြောသတင်းကြေညာချက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ လေဆိပ်လမ်း၏မြောက်ဘက်ခြမ်းတွင် ကားမတော်တဆမှုတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး ယာဉ်ကြောပိတ်ဆို့မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

လီယွမ်ဟန် "…"

ရှောင်လင်းယွီ "…"

ရှောင်လင်းယွီက စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် "ယွမ်ဟန်၊ လေဆိပ်ကို သွားဖို့ တခြားလမ်းကြောင်းတစ်ခုခု ရှိသေးလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

လီယွမ်ဟန်က အကူအညီမဲ့စွာဖြင့် "လင်းယွီ၊ ဒီလမ်းကြောင်းက အနီးဆုံးပဲ။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့က လမ်းလွှဲတစ်ခု ယူရတော့မယ်ထင်တယ်" ဟု ဆိုသည်။

"ဒီလမ်းလွှဲက ဘယ်လောက်ကြာမှာလဲ။"

"မိနစ် ၂၀ ကနေ ၃၀ လောက်" ဟု လီယွမ်ဟန်က ဆိုပြီးနောက် သူမကို နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။ "စိတ်မပူပါနဲ့၊ ငါ့ရဲ့ကားမောင်းကျွမ်းကျင်မှုက ထိပ်တန်းပဲ။ ငါ တတ်နိုင်သလောက် မြန်မြန်မောင်းမယ်။ မတော်တဆမှုမရှိရင် ငါတို့ မိနစ် ၂၀ အတွင်းမှာ အဲ့ဒီကို ရောက်သွားလိမ့်မယ်။"

ရှောင်လင်းယွီက ခေါင်းညိတ်ပြီး "ကောင်းပြီ" ဟု ဆိုသည်။

သူမသည် ခရီးသည်ထိုင်ခုံတွင် ထိုင်နေရင်း ရှေ့သို့ အဆက်မပြတ် ကြည့်နေခဲ့သည်။

၂၅ မိနစ်အကြာတွင် လီယွမ်ဟန်နှင့် ရှောင်လင်းယွီတို့ အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာလေဆိပ်သို့ ရောက်ရှိသောအခါ သူတို့သည် ကြေညာချက်ကို ကြားလိုက်ရသည်။ "ချစ်ခင်ရပါသော ခရီးသည်များ၊ M နိုင်ငံသို့ ပျံသန်းမည့် လေယာဉ်သည် မကြာမီ ထွက်ခွာတော့မည်ဖြစ်ပါသည်… ကျေးဇူးပြု၍ ဝင်ရောက်ပါ…"

"သူတို့ ဘယ်မှာလဲ" ဟု ရှောင်လင်းယွီသည် အရေးတကြီး မေးလိုက်သည်။

စစ်ထူရှင်းနှင့် ကုန်းထျန်းဟောက်တို့သည် VIP စစ်ဆေးရေးလမ်းကြောင်းကို အသုံးပြုပေမည်။

လီယွမ်ဟန်က "ခဏနေဦး၊ ငါ ဖုန်းခေါ်လိုက်ဦးမယ်" ဟု ဆိုသည်။

လီယွမ်ဟန်သည် စစ်ထူရှင်းအား ဖုန်းခေါ်ဆိုလိုက်သည်။

"သခင်လေးစစ်ထူ၊ ထျန်းဟောက်နဲ့ အလျင်စလို မဝင်သွားနဲ့ဦး။ ဖြည်းဖြည်းလုပ်။ ကျွန်တော် သူတို့ကို ပို့ဆောင်ပေးဖို့ တစ်ယောက်ယောက်ကို ခေါ်လာခဲ့တယ်"

စစ်ထူရှင်းသည် လွယ်လွယ်ကူကူ နားလည်သွားသည်။ သူက ခေါင်းညိတ်ပြီး "ကောင်းပြီ" ဟု ပြန်လည်ဖြေကြားသည်။

သူတို့သည် VIP လမ်းကြောင်းကို အသုံးပြုနေသောကြောင့် သူတို့သည် သာမန်ခရီးသွားများကဲ့သို့ တန်းစီရန် မလိုအပ်ခဲ့ပေ။

ဖုန်းချပြီးနောက် လီယွမ်ဟန်သည် ရှောင်လင်းယွီအား "လာ၊ ဒီဘက်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကုန်းထျန်းဟောက်သည် သူ၏နာရီကို အဆက်မပြတ် ကြည့်နေသော စစ်ထူရှင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူက စပ်စုစွာဖြင့် "လောင်ချီး၊ ငါတို့ လေယာဉ်ပေါ်တက်ရတော့မယ်။ မင်းက ဘာလို့နာရီပဲ တောက်လျှောက်ကြည့်နေရတာလဲ"

စစ်ထူရှင်းသည် ရှက်ရွံ့စွာ ရယ်မောပြီး "ဟဲဟဲ၊ ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။ ငါတို့ လေယာဉ်ပေါ်တက်ဖို့ ဘယ်လောက်ကြာကြာ ကျန်သေးလဲဆိုတာကို ကြည့်ဖို့ အချိန်စစ်ဆေးနေတာ" ဟု ဆိုသည်။

ကုန်းထျန်းဟောက် "…" သူက ဘယ်သူ့ကို လိမ်နေတာလဲ။ သူက အရင်က လေယာဉ်တစ်ခါမှ မစီးဖူးတဲ့ သုံးနှစ်အရွယ်ကလေးတစ်ယောက်မဟုတ်ပေ။

ကုန်းထျန်းဟောက်၏စူးရှသောမျက်လုံးများသည် သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။ စစ်ထူရှင်းသည် သူ၏စိုက်ကြည့်မှုကြောင့် သူ၏ဦးရေပြား ထုံကျင်သွားသည်ဟု ခံစားမိသည်။ သူသည် ဝန်ခံရုံမှလွဲ၍ အခြားရွေးချယ်စရာမရှိခဲ့ပေ။ "လီယွမ်ဟန်က သူ ငါတို့ကို လိုက်ပို့ပေးဖို့ တစ်ယောက်ယောက်ကို ခေါ်လာခဲ့တယ်လို့ ပြောတယ်"

"ဘယ်သူလဲ" ဟု ကုန်းထျန်းဟောက်သည် စူးရှစွာ မေးလိုက်သည်။

"ဒါက မင်းရဲ့မိန်းမပဲ" ဟု စစ်ထူရှင်းက ဆိုသည်။

ကုန်းထျန်းဟောက်သည် ချက်ချင်းပင် သူ၏ခရီးဆောင်အိတ်ကို သယ်ဆောင်ကာ ဝင်ပေါက်သို့ လျှောက်သွားရန် လှည့်ထွက်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်က သေချာစွာ ကြည့်ပါက သူ၏ခြေလှမ်းများသည် ရှင်းလင်းစွာ နှေးကွေးသွားသည်ကို တွေ့မြင်ရပေမည်။

စစ်ထူရှင်း "…" ပါးစပ်ကတစ်မျိုး စိတ်ကတစ်မျိုးနဲ့။ အချစ်က လူတစ်ယောက်ကို တကယ်ပဲ ပြောင်းလဲစေနိုင်တာပဲ။

သို့သော် လီယွမ်ဟန်နှင့် ရှောင်လင်းယွီတို့ အပြေးအလွှားရောက်ရှိလာသောအခါ နောက်ထပ်မတော်တဆမှုငယ်တစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။

လီယွမ်ဟန်သည် အဘိုးကြီးတစ်ဦးကို မတော်တဆ တိုက်မိသွားပြီး အဘိုးကြီးသည် သူ့ကို ဆွဲကာ လွှတ်မပေးဘဲ နေခဲ့သည်။

ထို့နောက် အဘိုးကြီး၏မိသားစုသည် လီယွမ်ဟန်ကို လျင်မြန်စွာ ဝန်းရံလိုက်ကြသည်။ သူတို့သည် လျော်ကြေး လိုချင်ခဲ့ကြသည်။ အကယ်၍ သူတို့သည် ယွမ် ၃၀,၀၀၀ ပေးရန် ငြင်းဆိုပါက သူတို့သည် သူ့ကို လွှတ်ပေးမည်မဟုတ်ပေ။

သူတို့သည် လိမ်လည်လှည့်ဖြားသူတစ်ဦးနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ကြသည်။

လီယွမ်ဟန်သည် အကူအညီမဲ့စွာ နောက်ကျန်နေခဲ့ပြီး ရှောင်လင်းယွီသည် ရှေ့သို့ ဆက်လက်လျှောက်သွားခဲ့သည်။

သို့သော် သူမသည် လေဆိပ်နှင့် မရင်းနှီးသောကြောင့် သူမသည် လမ်းကြောင်းမှန်ကို ရှာဖွေရာတွင် အချိန်အနည်းငယ် ဖြုန်းတီးခဲ့ရသည်။

သူမ ရောက်ရှိသောအခါ သူမသည် ထွက်ခွာသွားသော ယောက်ျားကိုသာ တွေ့မြင်ခဲ့ရသည်။

အပြင်ဘက် လက်ရန်းတွင် သူမသည် စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် "ကုန်းထျန်းဟောက်" ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ကုန်းထျန်းဟောက်သည် အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏အသံကို ကြားသောအခါ သူသည် ခဏတာ ရပ်တန့်သွားသော်လည်း လှည့်မကြည့်ခဲ့ပေ။ ထိုအစား သူသည် ရှေ့သို့ ဆက်လက်လျှောက်သွားခဲ့သည်။

စစ်ထူရှင်းသည် ရှောင်လင်းယွီကို ကြည့်ပြီးနောက် တုံ့ဆိုင်းနေသော ကုန်းထျန်းဟောက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူက ခေါင်းခါပြီး အကူအညီမဲ့စွာဖြင့် "ဘုရားသခင်က ဘာလို့ဒီလောက် မတရားရတာလဲ" ဟု ဆိုသည်။ သူတို့သည် ရှင်းလင်းစွာ ချစ်သူများဖြစ်ကြသည်၊ သို့ဆိုလျှင် သူတို့သည် အဘယ်ကြောင့် ဤစမ်းသပ်မှုကို ဖြတ်သန်းရမည်နည်း။

စစ်ထူရှင်းသည် ရှောင်လင်းယွီအား နှုတ်ဆက်ရန် နောက်ပြန်လှည့်လိုက်သည်။ "မရီး၊ မင်း ရောက်လာပြီ"

ရှောင်လင်းယွီက ပြုံးပြီး "အင်း" ဟု ဆိုသည်။ သို့သော် သူမ၏မျက်လုံးများသည် သူမထံမှ မရပ်မနား ရွေ့လျားနေသော ရုပ်သွင်အပေါ်တွင် စွဲမြဲနေခဲ့သည်။

စစ်ထူရှင်းသည် ကုန်းထျန်းဟောက်ကိုယ်စား "မရီး၊ ဘော့စ်ကို အပြစ်မတင်ပါနဲ့။ ဘော့စ်က…" ဟု ရှင်းပြသည်။

ရှောင်လင်းယွီက လက်ကိုဝှေ့ယမ်းပြီး "ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကိစ္စမရှိဘူး။ ကျွန်မ နားလည်ပါတယ်။ ရှင်တို့ အမြန်သွားသင့်တယ်၊ မဟုတ်ရင် လေယာဉ်လွတ်သွားလိမ့်မယ်" ဟု ဆိုသည်။

စစ်ထူရှင်း "…"

စစ်ထူရှင်းက ခေါင်းညိတ်ပြီး "ကောင်းပြီ၊ ဒါဆိုရင် မရီး၊ ငါတို့ ပြန်လာတဲ့အခါ ထပ်တွေ့ကြမယ်" ဟု ဆိုသည်။

ရှောင်လင်းယွီက "ကောင်းပြီ" ဟု ပြန်လည်ဖြေကြားသည်။ သူတို့သည် အနာဂတ်တွင် အချိန်အများကြီး ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

စစ်ထူရှင်းသည် ကုန်းထျန်းဟောက်ကို မှီရန် ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ပြေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက စပ်စုစွာဖြင့် "ဘော့စ်၊ မင်း တကယ်ပဲ မရီးကို နှုတ်ဆက်မှာ မဟုတ်ဘူးလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

"ဟွန့်" ဟု ကုန်းထျန်းဟောက်သည် အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

"…" စစ်ထူရှင်းက ဆက်လက်၍ "မင်း အနည်းဆုံးတော့ လှည့်ပြီး သူ့ကို နှုတ်ဆက်သင့်တယ်။ ကြည့်စမ်း၊ သူက မင်းကို လိုက်ပို့ပေးဖို့ ဒီကို တမင်တကာ အပြေးအလွှားလာခဲ့တာ" ဟု ဆိုသည်။

ကုန်းထျန်းဟောက်၏စူးရှသောမျက်လုံးများသည် စစ်ထူရှင်းအား အေးစက်စွာ ပစ်ခတ်လိုက်ပြီးနောက် အေးစက်စွာဖြင့် "တိတ်စမ်း" ဟု ဆိုသည်။

စစ်ထူရှင်းသည် သူ၏ပါးစပ်ကို ပင်ကိုယ်အသိစိတ်ဖြင့် ပိတ်ကာ "ကောင်းပါပြီ၊ ကောင်းပါပြီ" ဟု ဆိုသည်။

ရှောင်လင်းယွီသည် ကုန်းထျန်းဟောက်၏နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားသောပုံရိပ်ကို စိတ်ပျက်မှု၊ နှလုံးကြေကွဲမှုဖြင့် ကြည့်နေခဲ့သည်။

သူမသည် ကုန်းထျန်းဟောက်သည် သူမကို မေ့သွားကြောင်း သိရှိသည်။

သို့သော် သူသည် သူမကို ကြည့်ရန်ပင် လှည့်မကြည့်လိုသောအခါ သူမ၏နှလုံးသည် ကြေကွဲသွားသည်။

တစ်ချိန်က သူသည် သူမကို သူ၏လက်ထဲတွင် ထားရှိပြီး သူမကို ချစ်မြတ်နိုးခဲ့သည်။ သူသည် သူမကို ကာကွယ်ခဲ့ပြီး သူမအား မည်သည့်နစ်နာမှုကိုမျှ ခံစားခွင့်မပြုခဲ့ပေ။

ယခုမူကား၊ သူသည် သူမကို ကြည့်ရန်ပင် မလိုလားတော့ပေ။

'ထျန်းဟောက်၊ ရှင် ကျွန်မကို မေ့သွားရင် ကျွန်မ ရှင့်ကို လိုက်မယ်လို့ ကျွန်မ တစ်ခါက ပြောခဲ့ဖူးတယ်ဆိုတာကို သိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ တကယ်ပဲ ဒီအခိုက်အတန့်ကို ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ ကျွန်မနှလုံးက အရမ်းနာကျင်တယ်။

အခုမှ ကျွန်မ သဘောပေါက်တော့တယ်၊ ရှင်ကျွန်မကို မေ့သွားပြီဆိုတဲ့အချက်ကို လက်မခံနိုင်ဘူးဆိုတာကို။ ထျန်းဟောက်၊ ရှင် ကျွန်မကို အရမ်းအလိုလိုက်ခဲ့တာပဲ။

ဒီတစ်ခါ ရှင့်ကို လိုက်ရမယ့်သူက ကျွန်မ ဖြစ်သင့်တာ၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မရှေ့မှာ သူစိမ်းတစ်ယောက်လို ပြုမူတဲ့ဒီယောက်ျားကို ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ ကျွန်မနှလုံးက အရမ်းနာကျင်တယ်။

ငါ့ကို အလိုလိုက်ခဲ့တဲ့ ကုန်းထျန်းဟောက်ကို တကယ်ပဲ ပြန်လာစေချင်တယ်။"

ရှောင်လင်းယွီသည် အစောင့်အရှောက်လက်ရန်းအပြင်ဘက်တွင် ရပ်နေပြီး VIP လမ်းကြောင်းကို ကြည့်နေခဲ့သည်။ သူမသည် မျက်ရည်များ မကျဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။

ဤအချိန်တွင် မီဒီယာသတင်းထောက်တစ်စုသည် ရုတ်တရက် အုံလိုက်ကျင်းလိုက် ရောက်ရှိလာပြီး ရှောင်လင်းယွီကို လျင်မြန်စွာ ဝန်းရံလိုက်ကြသည်။

"အစ်မ၊ ခင်ဗျား အခုနက ကုန်းထျန်းဟောက်ဆိုပြီး အော်ခဲ့တယ် မဟုတ်လား။"

"အစ်မ၊ ခင်ဗျားက ကုန်းထျန်းဟောက်နဲ့ ဘယ်သူလဲ။ ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက်ကြားက ဆက်ဆံရေးက ဘာလဲ။"

...

လီယွမ်ဟန်သည် လိမ်လည်လှည့်ဖြားသူကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းပြီးသောအခါ သူသည် သတင်းထောက်များစွာ ရှောင်လင်းယွီကို ဝန်းရံနေသည်ကို တွေ့မြင်ခဲ့ရသည်။ သူ၏မျက်နှာသည် ချက်ချင်းပင် မည်းမှောင်သွားသည်။

သူသည် ချက်ချင်းပင် ကြားထဲသို့ ညှပ်ဝင်ပြီး ရှောင်လင်းယွီကို သူ၏နောက်ကွယ်တွင် ကာကွယ်ထားလိုက်သည်။

သူ စကားမပြောမီတွင် သတင်းထောက်တစ်ဦးက "ခဏနေဦး၊ အဲ့ဒါ Imperial Palace လက်ထောက် စီအီးအိုလီယွမ်ဟန်ပဲ" ဟု ကြွေးကြော်လိုက်သည်။

***