ကျန်းထောင်၏ ဖုန်းခေါ်ဆိုမှု

မြို့တော်တွင် သတင်းကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာလေဆိပ်တွင် ပေါ်ထွက်လာပြီး ကုန်းထျန်းဟောက်၏အမည်ကို အော်ဟစ်ခဲ့သည်။

သူတို့သည် သူမအား အင်တာဗျူးရန် ကြိုးစားနေစဉ်တွင် သူမသည် ကုန်းထျန်းဟောက်၏ညာလက်ရုံးဖြစ်သူ လီယွမ်ဟန်က ကယ်တင်ခြင်းခံခဲ့ရသည်။

ဤသည်မှာ ဤအမျိုးသမီးသည် ကုန်းထျန်းဟောက်နှင့် အမှန်တကယ် ဆက်စပ်နိုင်ကြောင်း ထပ်မံသက်သေပြခဲ့သည်။

သတင်းထောက်များသည်လည်း စစ်ထူရှင်းသည် ဤအမျိုးသမီးကို သိရှိပုံရသည်ဟု ဆိုကြသည်။

သတင်းနှင့်အတူ ဓာတ်ပုံနှစ်ပုံလည်း ပါဝင်ခဲ့သည်။

တစ်ခုမှာ စစ်ထူရှင်းက ရှောင်လင်းယွီအား နှုတ်ဆက်နေသော မြင်ကွင်းဖြစ်သည်။

အခြားတစ်ခုမှာ လီယွမ်ဟန်က ရှောင်လင်းယွီအား ကာကွယ်ပေးနေသော မြင်ကွင်းဖြစ်သည်။

ဤသတင်း ထွက်ပေါ်လာသောအခါ လူများစွာကို ထိတ်လန့်စေခဲ့သည်။

တစ်ချိန်က ကုန်းထျန်းဟောက်သည် အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို ကာကွယ်ရန် ကြိုးစားသောကြောင့် ကားမတော်တဆမှုတွင် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိခဲ့သည်ဟူသော ကောလာဟလတစ်ခု ရှိခဲ့သည်။ ထိုကောလာဟလသည် အမှန်တကယ်ပဲလား။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ မြို့တော်ရှိ အဓိကမိသားစုကြီးများသည် ဤအမျိုးသမီးကို စုံစမ်းစစ်ဆေးရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ ဤအမျိုးသမီးသည် ကုန်းထျန်းဟောက်၏အားနည်းချက် ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

အဓိကအင်အားစုအားလုံးသည် သူတို့၏လှုပ်ရှားမှုကို ပြုလုပ်ရန် စိတ်အားထက်သန်နေခဲ့ကြသည်။

......

ကျန်းထောင်သည် သတင်းစာ၏မျက်နှာဖုံးစာမျက်နှာကို ဖွင့်သောအခါ သူ၏မျက်ဆံများသည် ကျုံ့သွားသည်။ သူ၏သတင်းစာကို ဆုပ်ကိုင်ထားသောလက်သည် တင်းကျပ်သွားပြီး သတင်းစာသည် ကြေမွသွားသည်။

သူသည် သတင်းစာထဲရှိ ဓာတ်ပုံကို ကြည့်သောအခါ သူသည် ရှောင်လင်းယွီ၏အမည်ကို အော်ဟစ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

"လင်းယွီက ဘယ်တုန်းက မြို့တော်ကို ရောက်လာတာလဲ" ဟု ကျန်းထောင်သည် စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် ရှောင်လင်းယွီ၏အမူအရာကို သတိပြုမိပြီး နာကျင်သောအမူအရာကို မပြဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။ "သူ ငိုနေတာပဲ။ ကုန်းထျန်းဟောက်က သူမကို မေ့သွားလို့လား။ လင်းယွီက အမြဲတမ်း သန်မာခဲ့တယ်။ သူက လွယ်လွယ်ကူကူ ငိုတတ်တဲ့သူတစ်ယောက် မဟုတ်ဘူး။ သူ ငိုတဲ့အထိတောင်ဆိုတော့ တကယ်ကိုနှလုံးသားက ကြေကွဲနေရမယ်။"

ကျန်းထောင်သည် စိတ်ပျက်အားလျော့မှုကို မခံစားဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။ သူသည် သူမအား နှစ်သိမ့်ပေးလိုခဲ့သည်၊ သို့မှသာ သူမသည် နောက်တစ်ကြိမ် ဝမ်းနည်းတော့မည်မဟုတ်ပေ။ ကျန်းထောင်သည် မသိစိတ်ဖြင့် သူ့အိတ်ကပ်ထဲရှိ ဖုန်းကို ထိတွေ့လိုက်သည်။

ဤအချိန်တွင် ကြည်လင်သောအသံတစ်ခုသည် သူ၏အတွေးများကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။

လျန်ဖျောင့်ရွှယ်သည် ကျန်းထောင်၏မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ထိုင်နေခဲ့သည်။ သူမ၏မျက်နှာပေါ်တွင် စိတ်ရှုပ်ထွေးသောအကြည့်တစ်ခု ရှိနေပြီး "ထောင်ကော၊ ဘာဖြစ်လို့လဲ။ နေမကောင်းဘူးလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

ကျန်းထောင်သည် လျင်မြန်စွာ သတိပြန်ဝင်လာခဲ့သည်။ သူ့မျက်နှာသည် လျင်မြန်စွာ ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားသည်။ သူသည် သတင်းစာကို ပိတ်လိုက်ပြီး ထူးမခြားနားဟန်ဖြင့် "ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး" ဟု ဆိုသည်။ ထို့နောက် သူက "ခွင့်ပြုပါဦး။ ကျွန်တော် သန့်စင်ခန်းကို သွားဖို့လိုတယ်" ဟု ဆိုသည်။

ကျန်းထောင် ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် လျန်ဖျောင့်ရွှယ်သည် စားပွဲပေါ်မှ သတင်းစာကို ယူလိုက်သည်။ သူမသည် သတင်းစာထဲရှိ သတင်းကို မြင်သောအခါ သူမ၏လှပသောမျက်လုံးများသည် မထိန်းနိုင်ဘဲ တုန်ယင်သွားသည်။ ထို့နောက် သူမသည် သူမ၏မျက်လုံးများထဲရှိ စိတ်ခံစားမှုအားလုံးကို ဖုံးကွယ်ရန် မျက်လုံးများကို မှိတ်ချလိုက်သည်။ သို့သော် သတင်းစာကို ကိုင်ထားသော လက်ချောင်းထိပ်များသည် အနည်းငယ် ဖြူဖျော့နေခဲ့သည်။

သူမသည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူပြီး သတင်းစာကို ၎င်း၏မူလနေရာသို့ ပြန်ထားလိုက်သည်။

ကျန်းထောင်သည် အမှန်တကယ် သန့်စင်ခန်းသို့ မသွားခဲ့ပေ။ ထိုအစား သူသည် စင်္ကြံသို့ သွားခဲ့သည်။ သူ၏ဖုန်းကို ကိုင်ထားသောလက်သည် တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ထားသည်။ ထို့နောက် သူသည် စီးကရက်တစ်လိပ်ကို သောက်ပြီး ဖုန်းခေါ်ဆိုလိုက်သည်။

ဖုန်းမြည်ပြီး မကြာမီတွင် တခြားတစ်ဖက်မှ လူက ကိုင်လိုက်သည်။

"ဟယ်လို၊ ကျန်းကော" ဟု ရှောင်လင်းယွီ၏အသံသည် ကျန်းထောင်၏နားထဲသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ကျန်းထောင်သည် ခဏတာ တိတ်ဆိတ်နေပြီး "လင်းယွီ၊ မင်း အခု ဘယ်မှာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

ရှောင်လင်းယွီသည် အနည်းငယ် မှင်တက်သွားပြီး "ကျွန်မ မြို့တော်မှာပဲ ရှိနေတုန်းပဲ"

"ငါ သတင်းစာကို တွေ့တယ်" ဟု ကျန်းထောင်သည် တိုက်ရိုက်ဆိုပြီး စိုးရိမ်မှုဖြင့် "မင်း အဆင်ပြေရဲ့လား" ဟု မေးလိုက်သည်။

ရှောင်လင်းယွီက ခေါင်းခါပြီး "ကျွန်မ အဆင်ပြေပါတယ်"

ကျန်းထောင်သည် ပါးစပ်ဟလိုက်သော်လည်း ဘာပြောရမည်ကို မသိခဲ့ပေ။ ထို့နောက် သူက ဆက်လက်၍ "လင်းယွီ၊ ထျန်းဟောက်က မှတ်ဉာဏ်ပျောက်သွားပြီ။ သူ့ကို အပြစ်မတင်ပါနဲ့"

ရှောင်လင်းယွီက ပြုံးပြီး ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "ကျွန်မ သူ့ကို အပြစ်မတင်ပါဘူး။ တကယ်တော့ ကျွန်မက ဒီလိုဖြစ်လာမှာကို ပြင်ဆင်ထားပြီးသား၊ ဒါပေမဲ့…"

ကျန်းထောင်သည် တိတ်ဆိတ်စွာ နားထောင်နေခဲ့သည်။

သူမ၏အသံကို နားထောင်ခြင်းသည် သူ့နှလုံးကို နူးညံ့စေခဲ့သည်။

သူသည် ရှောင်လင်းယွီကို အဘယ်ကြောင့် ချစ်ကြိုက်သွားခဲ့သည်ကို မသိခဲ့ပေ။ အချစ်ဇာတ်လမ်းများစွာကဲ့သို့ပင် ချစ်ရန် အကြောင်းပြချက်မရှိခဲ့ပေ။

သူသည် ရှောင်လင်းယွီကို ပထမဆုံးအကြိမ်မြင်တွေ့ရုံဖြင့် ချစ်ကြိုက်သွားခဲ့ခြင်းမဟုတ်ပေ။ သူသည် သူမကို ဖြည်းဖြည်းချင်း သိကျွမ်းလာပြီးနောက်မှသာ သူမကို ချစ်ကြိုက်သွားခဲ့သည်။

ကံကြမ္မာသည် သူ့ကို လှည့်စားခဲ့သည်။

သူ၏သူငယ်ချင်းကောင်းဖြစ်သူ ကုန်းထျန်းဟောက်သည်လည်း ရှောင်လင်းယွီကို ချစ်ကြိုက်သွားခဲ့သည်။

သို့သော် ဝမ်းနည်းစရာအကောင်းဆုံးအရာမှာ ကုန်းထျန်းဟောက်နှင့် ရှောင်လင်းယွီတို့သည် တစ်ညတာအချစ်ဇာတ်လမ်းတစ်ခု ရှိခဲ့ကြခြင်းပင်။ သူတို့ကြားတွင် နှောင်ကြိုးတစ်ခုလည်း ရှိနေခဲ့သည်။

ကျန်းထောင်သည် ဤဆက်ဆံရေးမှ ဆုတ်ခွာခဲ့ခြင်း၏အကြောင်းရင်းမှာ ကုန်းထျန်းဟောက်သည် ရှောင်လင်းယွီကို ကာကွယ်နိုင်သော်လည်း သူ၏အထောက်အထားသည် ရှောင်လင်းယွီကိုသာ ထိခိုက်စေမည်ဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

သို့သော် နောက်ဆုံးအကြောင်းရင်းမှာ ရှောင်လင်းယွီ ချစ်သောသူမှာ ကုန်းထျန်းဟောက်ဖြစ်ပြီး သူမသည် ကျန်းထောင်အား သူငယ်ချင်းတစ်ဦးအဖြစ်သာ ဆက်ဆံခဲ့ခြင်းပင်။

သူမတွင် ချစ်သူနှင့် သူမကို ကာကွယ်ပေးမည့်သူ ရှိနေသောကြောင့် သူသည် သူမ၏ပျော်ရွှင်မှုကို ဖြည့်ဆည်းပေးရန် ဆန္ဒရှိခဲ့သည်။

သို့သော် ကံကြမ္မာသည် အလွန်ခန့်မှန်းရခက်လှသည်။

ကားမတော်တဆမှုတွင် ကုန်းထျန်းဟောက်၏ဦးခေါင်းသည် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိခဲ့သည်။ သူသည် သတိလစ်မေ့မြောသွားပြီး နှစ်နှစ်ကြာပင် သတိလစ်မေ့မြောနေခဲ့သည်။

သူ ပြန်လည်နိုးထလာသောအခါ ရှောင်လင်းယွီကို အမှန်တကယ် မေ့သွားခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ ကျန်းထောင်အား ခဏတာ အလွန်ဒေါသထွက်စေခဲ့သည်။

ထိုအချိန်က သူသည် M နိုင်ငံသို့ ပျံသန်းသွားပြီး ကုန်းထျန်းဟောက်အား ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ထိုးကြိတ်ချင်ခဲ့သည်။ သူသည် သူ့ဇနီးနှင့် သူ့အား သားတစ်ယောက် မွေးပေးခဲ့သော အမျိုးသမီးကို ဘယ်လိုကြောင့်များ မေ့နိုင်ရတာလဲ။

နောက်ပိုင်းတွင် ကုန်းထျန်းဟောက် မြို့တော်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသောအခါ သူသည် ကုန်းထျန်းဟောက်အား ထိုးကြိတ်ရန် အမှန်တကယ် သွားခဲ့သည်။

"ကုန်းထျန်းဟောက်၊ မင်း ရှောင်လင်းယွီကို ဘယ်လိုမေ့နိုင်ရတာလဲ။ သူက မင်းရဲ့ဇနီး၊ ပြီးတော့ သူက မင်းရဲ့သားကို မွေးပေးခဲ့တယ်" ဟု ဆိုပြီးနောက် သူ၏လက်သီးသည် ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။

စစ်ထူရှင်းသည် ချက်ချင်းပင် ကုန်းထျန်းဟောက်အား ကာကွယ်ရန် လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး "သခင်လေးကျန်း၊ ဘော့စ်ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်က ခင်ဗျားရဲ့လက်သီးတစ်ချက်ကို မခံနိုင်ဘူး။ ဘော့စ်က မသန်စွမ်းဖြစ်သွားမှာ"

ကျန်းထောင်၏လက်သီးသည် ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

ကုန်းထျန်းဟောက်က ဒေါသတကြီးဖြင့် "စစ်ထူရှင်း၊ ဖယ်ပေးပြီး သူ့ကို ငါ့ကို ထိုးခိုင်းလိုက်" ဟု ဆိုသည်။

သူ၏သူငယ်ချင်းကောင်းသည် သူ ရှောင်လင်းယွီကို မေ့သွားသည့်အတွက် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ ဒေါသထွက်နေရသနည်း။ ကုန်းထျန်းဟောက်သည် မိုက်မဲသူတစ်ဦးမဟုတ်ပေ။ သူသည် ကျန်းထောင်၏ဒေါသထွက်နေသောမျက်လုံးများမှ ကျန်းထောင် ရှောင်လင်းယွီအပေါ် ထားရှိသော ချစ်ခင်မှုကို မြင်တွေ့နိုင်ခဲ့သည်။ သူ ဤသည်ကို စဉ်းစားမိသောအခါ ကုန်းထျန်းဟောက်သည် အလွန်အမင်း မသက်မသာဖြစ်မိသည်။

စစ်ထူရှင်းသည် ချက်ချင်းပင် "ဘော့စ်၊ ငါ အဲ့လိုမလုပ်နိုင်ဘူး။ မင်း အခုမှနိုးလာနိုင်တာကို ပြန်ပြီးမေ့မြောချင်နေလို့လား"

ထို့နောက် စစ်ထူရှင်းသည် ကျန်းထောင်အား "သခင်လေးကျန်း၊ ဘော့စ်က ပြန်လည်သက်သာနေတုန်းပဲ။ သူ အခု မတိုက်ခိုက်နိုင်သေးဘူး။ အကျိုးဆက်တွေက အရမ်းပြင်းထန်နိုင်တယ်။ ဒါဆိုရင်ကော။ ဘော့စ် ပြန်လည်သက်သာလာပြီးနောက်မှာ ခင်ဗျား လာပြီး သူ့ကို ထိုးကြိတ်လို့ရတယ်။ ဘယ်လိုလဲ။ စိတ်မပူပါနဲ့။ အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် ခင်ဗျား သူ့ကို ဘယ်လိုထိုးကြိတ်ချင်ချင်၊ ကျွန်တော် ဝင်မစွက်ဖက်ပါဘူး" ဟု ဖျောင်းဖျရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။

ကျန်းထောင်သည် လက်သီးများကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး အပြာရောင်သွေးကြောများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူက ကျယ်လောင်စွာဖြင့် "ကောင်းပြီ။ ကုန်းထျန်းဟောက်၊ မင်း ပြန်လည်သက်သာလာတဲ့အခါမှာ ငါ မင်းနဲ့ အပြစ်ဒဏ်ကို ဖြေရှင်းမယ်" ထိုသို့ဆိုပြီးနောက် သူသည် ဒေါသတကြီး ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

စစ်ထူရှင်းက သံသယအနည်းငယ်ဖြင့် "ထူးဆန်းလိုက်တာ။ ရှောင်လင်းယွီကို မေ့သွားတာက ဘော့စ်လေ။ ဘာလို့သခင်လေးကျန်းက ဒီလောက်ဒေါသထွက်နေရတာလဲ"

ကုန်းထျန်းဟောက်သည် ထိုစကားကိုကြားသောအခါ သူ၏မျက်လုံးများသည် လင်းလက်သွားသည်။ 'ကျန်းထောင်က အဲ့ဒီအမျိုးသမီးကိုလည်း ကြိုက်နေတာလား။'

ကုန်းထျန်းဟောက်သည် စိတ်ရှုပ်ထွေးနေခဲ့သည်။ ထိုအမျိုးသမီးတွင် မည်သို့သော မှော်အစွမ်းအစများ ရှိနေသည်မို့ သူ့ပတ်လည်ရှိလူတိုင်းသည် သူမကို ကာကွယ်လိုနေကြတာလဲ။

ကျန်းထောင်ပင်လျှင် သူမကို ချစ်ကြိုက်သွားခဲ့သည်။

ကျန်းထောင် ကုန်းမိသားစုမှ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် သူသည် သူ၏ကားထဲတွင် စီးကရက်သောက်နေခဲ့သည်။ တကယ်ဆို ကုန်းထျန်းဟောက် ရှောင်လင်းယွီကို မေ့သွားသည့်အတွက် ပျော်ရွှင်သင့်သည်။

သူသည် အခြေအနေကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး ရှောင်လင်းယွီအား သူ့ကို ချစ်ကြိုက်လာအောင် ပြုလုပ်နိုင်ပေမည်။ ကုန်းထျန်းဟောက် သူ၏မှတ်ဉာဏ်ကို ပြန်လည်ရရှိပြီးနောက်တွင်ပင် ၎င်းသည် နောက်ကျသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

သို့သော် ကျန်းထောင်သည် ဤမျှ ယုတ်မာသောသူတစ်ဦးမဟုတ်ပေ။ သူ ထိုသို့မလုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။

ထို့အပြင် ရှောင်လင်းယွီသည် လွန်ခဲ့သောသုံးနှစ်က သူ့ကို မချစ်ကြိုက်ခဲ့ပေ။ သုံးနှစ်အကြာတွင် ရှောင်လင်းယွီသည် သူ့ကိုလည်း မချစ်ကြိုက်ပေမည်။

ကျန်းထောင်သည် စီးကရက်သောက်နေပြီး သူ့ဖုန်းကို ကိုင်ထားခဲ့သည်။ သူ့လက်ချောင်းများသည် ဖုန်း၏ကီးဘုတ်ကို အဆက်မပြတ် ကစားနေခဲ့သည်။

သူသည် ခလုတ်ကို နှိပ်လိုခဲ့သော်လည်း မည်သို့ပြုလုပ်ရမည်ကို မသိခဲ့ပေ။

ရှောင်လင်းယွီအား အမှန်တကယ် နှစ်သိမ့်ပေးလိုခဲ့သော်လည်း ဘာပြောရမည်ကို မသိခဲ့ပေ။

ထို့နောက် သူသည် သူ၏ဖုန်းကို ပစ်ချပြီး ခရီးသည်ထိုင်ခုံသို့ ပစ်ချလိုက်သည်။ သူ့ခေါင်းကို ကုလားထိုင်၏နောက်ကျောသို့ မှီကာ မျက်လုံးများကို ပိတ်လိုက်သည်။ ထိုသို့ဖြင့် အနားယူသည့်အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားပုံရသည်။

အဆုံးတွင် သူသည် ရှောင်လင်းယွီအား ဖုန်းမခေါ်ဆိုခဲ့ပေ။ သူမအား ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုလိုက်ပါက ကိစ္စများကို ရှုပ်ထွေးသွားစေမည်ဟု ခံစားမိသည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ ကျန်းထောင်သည် ရှောင်လင်းယွီအား ဖုန်းမခေါ်ဆိုခဲ့ပေ။

သို့သော် အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာလေဆိပ်တွင် ငိုနေသော ရှောင်လင်းယွီ၏ပုံကို ရုတ်တရက် မြင်တွေ့ရသောအခါ ရှောင်လင်းယွီအား ဖုန်းခေါ်ဆိုလိုစိတ်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။

ကျန်းထောင်က "လင်းယွီ၊ မင်း ဘယ်မှာလဲ။ တွေ့ကြရအောင်၊ ကောင်းပြီလား" ဟု ဆိုသည်။

ရှောင်လင်းယွီက ပြုံးပြီး "ကောင်းပြီ" ဟု ဆိုသည်။

ကျန်းထောင် သူ၏ထိုင်ခုံသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသောအခါ ဆယ်မိနစ်ကျော် ကြာမြင့်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

လျန်ဖျောင့်ရွှယ်က ပြုံးပြီး "ထောင်ကော၊ ကျွန်မ သတင်းစာကို ကြည့်လိုက်တယ်။ ကျွန်မ အရမ်းသိချင်နေတယ်။ သတင်းစာထဲက အမျိုးသမီးက သခင်လေးကုန်းရဲ့ရည်းစားလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

***